장음표시 사용
21쪽
ris praeci p munus,&institutum spraeter paucu
las annotatiunctitas reperiri coligit. Quod si alia cistasme scripsis, ea in ruanus meas minime peruemunt abnuo potuisse supprimi, aut aliquo
casu corrWmpi ino enim tempore, tuo iussu, mihi eius scripta tinclita sunt , Iam illorum manus Pertransiςrant, qui bonorum inuentarium, iure imi strate coniichatque conscribi curauerant. - , Verisimile utem .mihi fit. Illum memoria fretum singulari,ci exactissima cognitione rerum φmnium, q'as litteris mandabat, minime curasse,eaturn veluti desiniamenta, dc praeludia prius, d 3roin pta habere, sed memoriter, ita viqiisque res in mentem venerat, hos quatuor libros absoluisse. Vnde accidit,ut tollituris, ac salebris referti ad nos peruenerint. inae vero his libris conti-rNntur, in summa haec sulat. Primo libro etymologiam nominis Lusitanis, uis fuerit eius author, quaeue origo, exponit. rerminos deinde , &confinia huius prouinciae, quae ei veteres Geographi assignarunt, declarat ubi ter tangens difficiles aliquot, & sit boscuras Uraei unculas, a recentioribus vario, ac diuerso seia su intellectas, dum Plinium, Strabonem, Pt I aenm caeterq*. Geographicae scientiae amstores i0ter elatur ..hAgit etiam in hoc ipso libro de diuersis gentibiis, populis, nationibus,quς sub Romano Imperio Lusitanialia incolebant: ut pOre de Turdstanis, de Celticis, de Turdulis, Vettonibus, te Barbarijs, de Paestiris, seu Pesuri- is,deTurdulis veteribus, de Ciscudanis, de Transcudani ,de Tamacanis, S de, peculiariter P QPH Lusitanis Et quales olim fuerint Lusitanorunia res. Addita deinde copiosa , & et
22쪽
ranti descriptione omnium montium, qui ut pricipui, & emi nentiores, huic prouinciae ab anti quis scriptoribus assignantur, librum hunc piimum absoluit. I ti secundo fluuioriim nomina, tam antiquaia, quam noua, ac vulgaria enarrat. Ac dum agit de flumine Ana, diuerriculum quodam non inamoenum interserit de pisce Asturione, quem mulgo Suillum, seu Sosso dicimus, reserens varias ne tericorum opiniones , circa nomen quo antiqui
auctores , tam Graeci, quam Latini id piscis genus appellarunt. ἐLiber tertius hunc habet illulum, videlicet. Quinam olim in L isitania rerum potiti sint. Et diffusam narrationem continet, ad Graecas, . Romanas historias spectantem, circa res, gestas, quae ad hanc prouinciam pertinere videntur, Mad duces in re militari claros, quos olim habuit. Additum est etiam nonnihil de Gothorum , sevi Getarum gente. Adiecto deinde quodam de vijs militaribus compendio, huic libro fine imponit. In quarto de urbibus,& oppidis agere inci pit: cuius prima haec fu ni verba. Urbes nunc aggrediar non minimam intentionis meae partem, dem inde nonnullas enarrat,partim antiqua nomina, partim vero vulgaria apponens, ubi vetera deficiunt. Ac quindecim, aut ad summum sexde cim describit oppida, adhibiti'. antiquis inscriptionibus , quas in illis tepertas habuit : hunc quatium librum, & vltimu eorum, quos scripserar, absoluit. Librum quintum scribere coepit, in foliolo quodam, ubi rigῖnti tantum lineae scriptae extat .
ut hunc modum Ab Ebora patria mea librum
23쪽
hunc auspicabor, sed ita vi succinius modo.lc, quas , iando quidem historiolani de eius anti quitate Lusitania lingua pridem edidi, S multa.
in apologetico ad Fianciscum Nonium Pacensem, noui pauca ad Kebedium Toletanu de eadere cori scripsi. Ex quibus verbis,atque etia ex scri-,hen ii Ormula, qua in superio i i libi o usus est, in enarrandis vrbibiis, licet facile cuni)cere, illum in animo habuisse, solas Romanorum inscripti'. nes cuilibet oppido, cui conuenire idebantur aduingere, exposita paucis verbis super qualibe easum opinione sua, nihilq. praeterea addere jx quod ad ipsarum urbium conditores,& res gestas, recentiorum q. temporum historiam pςrii neret. Iliade facile adducor, ut credam, nihil eum amplius μnnotatum, aut praemeditatum habuis- suci rca Oppida. Si enim aliqu3d huiusmodi litteris mandast , vix fieri poterat, quin inter eius scripta, ac schedas appareret. Ex quibus liquido constat, quam modicum est, quod reliquit, collatum c lira his, quae scribere in animo habuit. tyroposuerat eni in de omnibus Lusitaniae oppidis sigillatim agere .
Videns autem ipse Resen dius,quam dissicile ist arduam prouinciam suscepisset, quantumque
'mines ab eo expectarent , tanquam reformi dans posteri aris iudicium, no semel ua his libri, testatur, edicit,se non omnes huius pro linciae, antiquitates sed ea3 tantum , quas labore suo, ac studi p. reperire potuisset, scribendas suscepisso . Admonens harum rerum studii sos, ut reliquas ipsa ,sua inpustria, ac diligentia inuest gare nilAn-rur c mu ν ego consilium seqvirtus, ψpuSab eo,
uinoat; in dum tuis iussis pareo ad exuit m dur
24쪽
cere sum aggr essus, partim stlius schedis, patiani nouis4nscriptionibu , quas ipse repert, adultus. Quatuor autem libri ab eo absoluti &recogniti, confestim si ira tibi visum fuerit, in , lucem edi,atque ditullgari poteriint, dummodo expensis in eam rem necessarias e regio cerario Coferri iubeas. Deus Opt. Max.te nobis pia thantissime rex incolumem seruet , arque tueatur Eborae 13. die Ianuarij. M. D J XXX
Lusitania Resendium a1 loquitur.
25쪽
Muod tua me populis decorarintscripta uetustis,
Et decus antiqua repetens ab origine nostrum , Erueris monimenta meas testamia laudes . , Aracte animi non tu Panos mihi fingis honores, . . Aut mea Iucatis auges praeconia νerbis:
Sed νeram hiatoriaseriemq. emq.sequutui , Abdita Romanis, annesibus, abdita oratis Fandis, in lucem multis incognita profers , lasadum narras insigniafacta meorum , gagnanimosq. duces, olim uos Romula virtus . Vi hello inuit Ios , sic fidos pace probanti . 'Ipsa igitur clarum ventura in secula nomen sequar, atque auo per te celebranda futuro Semper ero, dum nostra Tagus per rur4 meabit Aurifer,cst rapido descendet in aquora cursu , Dumq. meofessos merget Sollittore cinrus.
Albernotio iurisperito doctissimo.
I. Andreas Resendius. S. P. D. Vantum Albernoti ex aduentu ad me tu',pςrcepi voluptatis, contulero cum dolore, negati tibi in urbem nostram ingressus, ab isto , qui pro absent e prouinciae huiu micarium gerebat magistratum, absque dubio Iosterum,hoc prius illud,longo post te interualo relinquet.Nam sicut ex altero, mihi honor au habitus multum me extulisset, ita alteram, eo usque
26쪽
vsque deprest. ,ao ecit q. pudore o quanquam dissimulaui,acerbius in vita, nillil Nn quanimem permitisse, audeam anirmare.Auxit dblinis hunc.: post villaticato illania furtiuam uniusidici collocutionem , fCatia . peni urbem repulsa: fama, admirante populo inllii ii retini nec igno
to, neque tulisis. meri non iram, denegatam linia.
cipiendi tanti hospitis facultate illis pecto bi 'istot ertend. e pestilentiar ; quam ab Hispali metue ahamu praetexta: cum tamen de eminetu securos nos redderet,maximuin inter & Talaia Uerlam unde veniebas,terrarum interstitium. r.
Optimares autenae, & ςx decurionibuς triumui rra, ac ibrum litteraram amarores, quorunta non est exigua, neque conaeninenda aplud nos copia,una cum superueniente Roderico Uernari dici Castaneta prouinciae praeli dou quem mobis iuris consultis permin entidis currectore ni apia Pellamus, vi ro pererudito, ac nobili, ingo maxime comis,atque humani, indignitatem res non modo ἡgerrime ferebrati, 'verum dietis eti1 insectabantur, existimantes ad hora rem vimis bintromitti virum talem , pertinuisset Nam si iii
hil aliud hic esset, tibi, iid spei lare conlibuisset cum tam eo sint noninilla, cetio sexto a recensu tuo die, puella septemdecim annorum, Publi, Hortensia a Castro, stud ijs Aristotelicis no vulsariter instructa, publice disputans, multis do-
is viris , quae proposuerat conuellentibiis, cum summa dexteritate, nec ii inore lepore, argumentationum cauillatibnes eluderet, tanta animum
tuum perfudisset iucunditate, ut spectaculum pulchrius,tu te non vidisse, si adfuisses uti quoiasrere, & vi beni, quae eam habeat puellania,ia omitto
27쪽
omlito λri uri intra modum venustim , dignS; non negasses, ad quam sola ea gratia deuem si i ed bonus illis praesidis vicarius, ut ista ptimi inturbare, ita euadere non potuit, quin durissi. rmioris,&ingeni j persesieri, ne dicamo agrestiae. poenas daret, usque ad conuicia barbarae inraui-lIuati, denotatus,& eg me illi, hisce commemo .randis, ut metitus est, gratiam habuisse; nolui, Haeterire. Caeterum redeo ad te,cui pro singulari tua huma nitaxe,debere me intelligo: sed quidIIiuer ito in re ampla constitato idam, praeter litterarium munus, miti m norius video. Ita ςrgos iuriam, Siaantiqaitarum Iaisit oniae nostrae, cum veteribus .inscriptioni , quibus N RRimaduerti,scribam commen-ixarium, rem a studiosis apud nos antiquitatis ime diu de isex tam,expectatamque, sed .hacte 4n li dilata qM peragranda uniueris erat prius, rqi qui de V9 uersa scripturatum, se polliceaturq Ud efcςyeneqης priuatis intra denuitatem . opibqs,ipse pQt uitiaeque mihi coni ii, qui sua , quapiacuim espulentia, animum perdissicilia opuε m llant m, erige ς ,& incitaret. Nota igimtur c ac comperta milii stribam, &patefacta curiosis via, aliis opplenda caetera post me rem
28쪽
RINCIPIO vi de nomine Lusitaniae aliquid dicamus, nomen illi dediste Lusum Liberi patris, ac bam cum eo bac- chantem asserit Plinius: cuius verba nonnulli diuerso sensu intellexere,dum aliqui Lusum, atque Lysam Bacchi fuisse comites credunt, a quorum altero Lusitania vocata sit, ab altero vero Lysitania: utroque enim modo appellari solet. Alij Lusum, non hominem, sed ludum potius, seu lusionem interpretantur. Qui parum aduertisse videntur, non potuisse eo tempore a Latina voce, sertassis nondum audita, prouinciam den minari r denominata est autem Lusitania ex ipso Bacchi aevo, si Varroni, quem Pliniuycitat, fidem adhibeamus. Nec desunt qui pro Lysa Lysiam reponant, idest bacchantium rabiem, atque su- rorem . Sed cum per diuersas prouincias
Maenades bacchatae fiat, cur hoc nomen hic A potius,
29쪽
x Da ANTIQUIT. Lus IT. potius, qiuam alibi; tanquam rabici monumentum sit impositum non video . Addo quod si ab illa insolenti, de absurda Voculata, prouinciam dictam esse admittamus, Lysitaniam, sedLyssitaniam eam nominari oporteret. Verum cessant ista omnia, si veterem lectionem non abdicemus, si Lusum ,
ac Lysam homines fuisse intelligamus, &a Luso quidem Lusitaniam , a Lysia vero Lysitaniam esse vocatam, aegre non admittamus.
Certe Lusium hominem suisse supposititius Berosi auctor intellexit, quem in Hiberia, Astaridis nescio cuius Babyloniorum regis tempore , regnasse perhibet, sub quo vitis apud Graecos inuenta sit . inuentam autem
aiunt a Dionysio. Concurrunt igitur Dionysius vitis inuentor, & Lusus, ut appareat ex ratione temporis,Lusum ad Diony sium,idest Liberum patrem potuisse pertinere. t i' Si vero qua necessitudine illi coniunctus suerit, sorte dubitetur , ego ex loquendi formula, filium fuisse puto. Nec vero alienum videri debet, Diony sium utique hominem filium genuisse perhiberi, cum ei quoque Aristarum olei inuentorem filium Graeci tribuat,ut in quadam contra Verrem Oratione assirmat Cicero. Quamquam ipse,non
ac Ly sam, sed aut Lysam legendum puto, Veidem suerit Lusus qui Ly sus is qui cum Libero patre bacchari sit solitus. Nam a Graeco
30쪽
LIκῖR PRIMVs. 31yo, unde ipse etiam Bacchus Lysitas cognominatus est,&eius sacerdotes Lysij, homo ille Lysus dici potuit, qui Latina coiisuetudine in Lusum mutatus sit . Et sane magis videtur consentaneum,ut ab uno potius prouincia nomen acceperit, quam adiuersis. Quia etiam si Lysiam legere magis libeat, modo particulam ac, in aut commutemuS, idem em cietur, ut videlicet vel a Luso Lusitania, vel a Lysa Lysitania suerit nominata. Lusitaniae nomine Latini libri pleni sunt,& Graecorum nonnulli, inter quos Ptolemaeus, atque Stephanus. Lysitaniae vocabulo utuntur Dion, Strabo, Athenaeus ex Polybio . Neque id Latinis es insolitum : nam& in pandectis, sub titulo decensibus, verba sunt notissima Pauli iurisconsulti: In Lysitania Pacenses,& Emeriteses iuris Italici sunt. Eborae quoque in aedibus magistri equitum Iapis est cum hac in scriptione. LABERIAE. L. F. - .