Bartholomaei Riccii De imitatione libri tres ad Alfonsum Atestium principem, suum in literis alumnum, Herculis 2. Ferrariensium principis filium.

발행: 1545년

분량: 195페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

13쪽

cum priuilegio omiscis Max. Senatus Veneti.

15쪽

LIBER PRIMUS DE IMITATIONE.

VM de me vivi audires fonsi

Princeps in omni futuitate imitandi rationem plurimum conducere eam i unam esse artem, clade, Picae

quid ageret o is , illi quas reis diam . ficilem agendi iam praemunire , atque

consceret , contra uero , qui ea careret , illum labo eris omnia . frustra conaturum , ac maiores non

pro cum illa atque adeo cum posteris iniquius egis αβ qui cum de caeteris omnibus ingenuis artibus absolutissime siri issent , hanc unam tam nobilem,tam 9 necessariam potius iudicassent , quam quod ad eam intelligendum , atque percipiendam satis est , omnino praestitissent , de me eodem audiresci mecum sue'κs egisti , ut quid ego de imitatione sentirem , a quae de ea praecepta tradi possent , ad te copiose perscribe

rcm . quae tua honestissima petitio me diu, multumus; torsit sciebam enim me tua causis debere cupere omnia . contra uero summa rei dis': tate, quominus janimo me obsequi morem tibi erectre possem uehem enter impediebar. Nam si ulla mea est dignitas quae haud fortasse astu est , eam Ootam a te esse mecu omnes sciunt. Cum hoc loco , lio me Hercules pater tuus apκ te esse uoluit , tu quod si eius isti studique maiorem mihi in dies gloriam o parare contendis. In re autem tantas cipi enda quid terreri non poteram , cum scirem primum maxiomam esse coinrouersiam utrism imitatio duretar

16쪽

DE IMITATIONE

nec ne didrinde sit daretur omnino , quislis in prscerptis ca fite cret , mihi pone diuinandi m esset, cum de ea multi multa distulero, pauci autem hanc pessam aut sicquantur , ut etiam norint ac lio unuin tanta re Efficultate misi certissimum praesidium

esse potitit , ut x te ad parcntem Alim reiice urem, qui zam paucissimis rem tantam tam absolut ciliam etiam amantc explicarco, aut saltem ego eius consi i literer , ac ad ius siententiam meam scris 'tionem accommodarem trunque multiplices eius

iciter gerenda re . cogitationes mihi prorsius abeurebant. Illud etiZm accedebat , quod cum duo cri distorum genera sint, um ci quod ab imitatione prorsus abhorret , alterum , quod uer eam optime calles,

in sitis siripti, delissime complectita , ab utroes

que mihi magnopere pertimescendum erat ne si hoc, quod illa optime tititur me ciuiccpsam in cili praeceuceptis tradendis ut negligenter omisisse , ut sarum practηter vidisse quando ego in tanta rei difficultate non possem non diuid admittere , mea laesi unque in hominum ingenia , ciliae longe uitia qκ m uirilites clitendunt acutius sua diligentia aenies niaduertisset , meum hoc omne studium iniquius acescusarct , atque infecitaretur ardentilis. Cum neque id quoque prorsius contemnendum Mideri debuit , ne

u d isti ipsi tritissimam vium quos communire Notulus cm , quodam modosubindignaretur , ac minimersquo perferret animo ob altero uero, quod in ualoquendi licentia libertatem communi orutionis tueri proficili , clitus nEmerus tanto est maiori, quanto

17쪽

etiam, quid , magnum perlaritum erat , ne id me in iudicium Mocaret lac iniquislime prodicionis recim faceret , qui non patriam sed germanae locutionis libertatem prodidissem, quando ego unus tandem exorsu essem , qui eos ad aliorum rationem loqui sellem. Quae me duae res grauissimae ad hanc, que diem ascribendo retardarlint , ac pene etiam prorsus deteres viserunt. Sed clim is melis semper animus fiberit atque ea sntentia , ut existimarem nubium maius tirtium esse , qu Sm tricio non res rondere meque cul. pam Ellam maiorem contrahi posse , quum de nobis optime meritis nullam memori animi facere signi iocatione , malui a caeteris om)ribus dentium meum

accusiari , quam a te spicium meum desiderari sim ergo ego qui primu au eam de ea facultate absoluti,tius scribere , quae tam difficili est quam etiam praeclares, quae praeclari lyma est me huius amici etiam oderint , accusent inimici , atque imperiti. Tu uero me eundem aliqua ex parte gratum habe , quiet , in quo post imgratiam tibi aliquam retulisse uidear tibi firmo hoc unum mihi multo tu nobilitatis, quam molestiue illa omnia,esse allaturum meq; prae huc animi mei benigna suti aditone nihil aduersariorum

meorum calumniam multo uero minoris inanem

accusationcm pro sui esse facturum . En igitur L fonse Princeps,quae mea fit de imitatione sententia simul' eius praecepta , ciliae a me tantopere Vetebas,

in hisce tribus libris tibi deliter per cripta , cui unio uerse sit tu, ut locutioni adhuc fecisti , atque adeo

quotidie perbelle facis, si studebis , non dubito, iij

18쪽

C DE IMITATIONE

qu la breui, qui ii tibi scribendum accidat, id πfacile e certa cum ratione facere possit sed iam imitationem ipsam aggrediamur. M igitur de imitatione, de qua haec a nobis est omes seu cepta dissutatist uariae sint authorum sententiae, percommode hoc loco me facturum arbitror sit priui, iam ego quid de ea fientiam lac eius praecepta tradere aggrediar, aliorum opiniones accurata dis utatione refellam, ut o usi totius aedilici fanda mentis praeclare iactis reliqua in stituti operis substruesctio facilius ad fastigium suum perducatur . Duae sunt igitur opiniones de imitatione, inter se non leuies ter dissentientes una , quae in sua tantum allira, φιancunque nacta sit, imitanda mirifice sese obli, elet, extrinsectis, quo melior fat, nihil quaerens omninos altera, quae contra ad alterius imaginem si totam conformare, ictu confingere prorsus studeat. quam unam imitandi rationem ita sus icit, itaque admiratur, ut in quo opere cuiusque eneri optiu

m authori impressa, in quibus apte possit consistere,

ultigra non agnouerit, quanquam id talest, ut ex meri ornamenti nihil ei ad omnem commendatio

nem desit , n ut desideretur amplius, illud si tamen

pospe cumulate laudare perneget. Neque enim ego quenquam esse arbitror, qu , cum res, atali artessere omnes naturam ducem siqui atque imitari maesgistram videat, tam a rerum omniAm, ataue arestium instituta, atque consuetudine abhorreat ut tam huic facultati in rebus agendi usum 'per quam Gerarum rerum risius minime compros tur,

19쪽

att)ibuat omnino . iij enim quas aliud est to ta agri colendi cura , atque studium, quam naturae ipsius non adumbrata sed expressa quaedam imitaestio OP agrorum siccitatem coelint humore tollit, homines uero, quod possunt, id sium irrigationibus, es cere conantur . Quod sitim natum est pinguius, id etiam multo est feracius, itaque in eo, quod ni iLla, rati careat, hominum solertia stercorationem excogitauit studiorum omnium, Oderuta cessalisae

ne adhibita seu ceptum munus promptius confrciendum, nullo alacriores, 'li ardentiores rededuntur bomines id 7 ιο in novali agro prudens ser MAit oricola . Quoniam uero natura nihil sempiternam, jhil perpetuum habetur, omnia ; quae in bas auras semel pro facta sunt, ad interitAmsuum ut aliqZando perueniam necesse est , aliud illa defescienti fust Ct ad longioris temporis propagationem

quo modo arbores tum infitione , tum plantatione ab agricolis quotidie reparari videmus. Sed ut ab AEgro ad ciuitates, atque ad nobiliore hominum aretes me referam continuo philosiophia, quae est rearum diuinaram, atque humanarum cognoscendarram amor, e cupiditas, non ne in se studiis naturae desiderium secuta est es quidem Omnes homines nihil tam natura cupiant, atque appetant, ' iam scire, 'am intelligere 'leges ero , quibus homi es num societas incoli is adri integra conferisatur non ne et ipse quoque intactando, atque imperando ad naturae rationem sua ius a constituuntur 'illa im,quod honestum est , maxime tAetlir, atque am

20쪽

DE 'IMIT ATIONE

plectitur ab eo ero , quod turpe semit longe abohorret uero bonos praemiis supplicio fontes Udii

ci Abent. In niuersa sero dicendi arte quid ali: dRhetores attendunt quam ut eius praecepta omnia ad naturam ipsam accommodentur ' Continuo enim oratori aut ab exordio , alat etiamsine incipiendum esse praecipiunt qu0rzm strunque clam natEra maxime facit nam qui incitato ac grauiter commoto

animo agit , irati naturam sequens subito in aduersarium irruit , ac stasii , antequam gladium rinisgat , ad manris uenit. Qui uero sedatius lac tranquillius agunt , cora est propritim exordiri in χον aut auditorum animi stratim conciliantur aut etiam reuocant r si alici uo modo fuerint abalienati quod totam item a natura est quae hominem docet , ut in e , quod petat , obtinendo , continuo, a tuque in ipso actionis ingressu petitioni sciae studere in bicipiat , ac auditorum cum ad reliquam diesionem tum ad rem concedendam faciliore sibi comparct Narrandum est breuiter , quin in re nota ne narrandum est quidem , propterea, quod natAra Acritatem paucis contineri pernovit ac ea , quae optime nouectri , fastidit si saeptu doceatur . Partitis item causam suam orator in pauciora capita quasi uero nuditura totam fabricam sit m in pauca rea lini omnium

primordia dis ertiens , non illud facile commonstrues rit. Confirmarcssa , aduersiri colitra arm mcnista infirmare atque obilitare debet orator , quod natura ipsa ad unccnium potissimum ostendit, ursa augere pictis e debere ii cs , adaer ri Mero

SEARCH

MENU NAVIGATION