Hermanni Conringij Assertio juris Moguntini in coronandis regibus Romanorum

11쪽

-m, raro tamen id secit, de post illum forte nestio Lotha.riensium Rex audiit. au in imo ipsa me illa corona,qua hodieque coronantur Reges Romanorum, est illa,qua coronati fuere Reges Germaniae, nondum Caesarea dignitate cum Germaniae regno conjuncta. Nec enim alibi quam in Germania Transi henana quisquam Regum a Ludovico Germanico usque ad Ottonem Magnum qui primus maluit consecra αει Aquis grani, est coronatus ceu infra probabitur. Illi vero per nanus, successori quisque suo,coronam cum aliis Regni insignibus tradiderunt Certe Conradus I coronam cum aliis insignibus regiis, quibus ipse erat insignitus, ad Henricum nucupem transtulit, ut patet ex mite, Lindoct. Echardo monacho Sangalleus casibus mona- se sevi p.,. Lia 'ando Ticinensi cap. . isdem post inauguratum fuisse Ottonem Magnum Aquis grani, ut Schuius successores, per sane est verisimile; cum abunde ex monumentis antiquis sit manifestum, quam superstitiose

ad posteros illa fuerint translata nec squam fiat in iis

mentio noviter paratorum insignium. Hoc fuit in ant cessum primo loco monendum.

n. cu Metiam id observandum est solemnia coronationi Varii SactibuSexerceri, inque his recepto more 'ri etionem benedictionem maxime, sacerdo is muneri

impositio scit cosonae,etsi interpendiis

12쪽

ganus c. s. de coronatione Ludoviciri quam instituit Carolus Magnus pater Verba ejns infra adducemus contra illum ultimum partium Coloniensium defensorem. Solet quidem hodie semper sacrum quoque solemne peragi in coronatione Regia verum illud vi rii etiam pud nos serius coepisse,seculo demi tertiod inio. Et vero habemus siciatis accurate descriptas eremo Ns coronationis quis granensis, cum Ottonis Magni apud ite-Lindum a tum ilhelmi Hollandi apud I. Beham chronico Di copor Vor e Iinor,in Ortone Epi opo XXXVI nulla tamen faeta sacrificii, ut partis solemnium, mentione. De Rudolphi Lautem inauguratione agens Ioan Aventinus l. . Annal. ita scribit Rud: bin accesse qua graneas intemplam deducitur. Pontifex Agrippinenses de eo Deum consilit. Id publicum deinde eperpetuum acerdotium honoris gratia Agrippinens scopis fuit. Obscuriora quidem sunt illa Aventini nisi fallor tamen loquitur ille de Missae solemnibus,quae hoc initio coeperint coronationis a diibus adjugi. Etiam unetio,fateor, diu fuit inter Christianos populos ignorata in Regum inauguratione, alicubi nunquam receptabat ibi usurpari desita in Francorum tamen regno obtinuit fere ab anno Christiano 7 o quando Pipinus in hunc modum est consecratus. Quam in Hispania ccc pisse inter est rogothos etsi aliquot am seculis desicrit)Beccaredo Rege, circa annum 38ώ, per facit verisinii te V.Cl. Ioan Iacob. Chimeliust de Ampas Rhemens CGrrio id quoque notandum venit: ex quo unctiones it benedictiones sacra apud Christianos populos coeperunt coronationibus Regum addi, illud officium conse

crandi, apud omnes gentes, quasi communi consensu pri

marioPialuti esse commissum, nisi alicubi singulari aliquo

privi.

13쪽

privilegio interdum alii quoque Icesserit. Eacile patebit illitis pronunciati veritas, i oculos circumferas per omnem orbem Europaeum. Et vero in hoc ipso ita nunc appellato Romano Imperio, italici Regni non nisi Archie

piscopus lanensis, Imperii Romani proprie sic dicti

coronationeat sacram ipse Papa solet peragere. me primatu Pr ulum Galliae est quidem acris contentio attamen certum est, inter omnes Archiepiscopos unum Rhemensem, cui reges ungendi jus cst, mucem ia- rem esse Franciae; adeoque hactenus omnibus aliis Praesu. libus eminere. Anselmus Cantuariensis jam circa annum 11o; in haec verba scripsit ad Ernolfum Priorem Conque-r rur ex cum omxilus Epis is o Principibus sis, quia cum ii

tam coronare se aufero ei coronae uae honorem, quem ei ramis Regni uidebe per consuetuinem.

Vsque adeo profecto id passim est usitatum,ut quidam

rerum nostrarum non satis gnari, propter consecrationes Regias, quas frequentissime Coloniensis peregit, huic primum octum ti buerint. Super omnes magnares icribit Maisthaeus Paris in chronico rer. AVD r. ad annum a T. V o 33 edit Parisi supereminens se Archi piscum Colome s, urcoronare revetur Regem Alemanniae apud Aquisgranum, ab antiquio approba a con uetui . Merito igitur dixeris,jure communi gentium Christianarum primario Praesul hanc d gnitatem competere. Vnde necessario sequitur. quicquid ab hoc communi jure atq; more abit, id fieri non nisi vi cujusdam privilegii Nec vero sine causa ita in omni orbe Christiano Et ropaeo invaluit iure niua utique id quod in republica iei publicae negotiis iacta est ossici maximum, convenit illi qui inter acros procere est potissimus. Inaequalia enim inaequalibus

14쪽

libus deberi, illius juris est quod nobiscum nascitur omniumque mentibus natura inscribitur. Tum demum vero illud in hoc negotio rite observatur, quando sacer honor maximus attribuitur illi qui inter sacros rei pubi Principes maximus est. Hisce in hunc modiam praemissis, ut ad rem ipsam veruniamus, non dubitamus in uni verium asserere Eminenti mo Electrori Moguntino merito competere ratione sui Primatus omne omnino sacrum illa coronandi us ex antiqui ma octingentorum annorum amplius asperpetua con erudio, ista bis ipsi hodieque esse integrum extra dioecesim Colonien em Coloniensi autem Sed non ni eas uiari 'ri Hegio us hoc convenire, id a duntaxat intra ιam dioece . Probabimus autem hanc a stertionem nostram per partes.

Acixi, vM quidem, rationi sit Prima tu competere guntino omne jus coronandi, non amplius est disti cile ostensu. Etenim iam tum demonstravimus jure gentiuChristianarum communi, cui pro fundamento est, ut modo vidimus, ipsum naturae jus in universo orbe Europaeo ad illum , qui inter Praesules primum in regno quovis locum obtinet, jus coronandi spectare. De monstravimus jam tum itidem agi nunc non nisi de coronae Regni Germanici, aut tu cum majoribus loquamur Regni Francorum, collatione. Iam vero in Regno hoc Francorum Germanico inter Pire sulcs ac Principes Primatum etiamnum obtinere Moguntinam Sedem, nisi fallor, omni dubio caret Habuit vero illa Sedes hanc dignitatem ab initio usque Regni hujus.' Statim enim facta illa vasti Francorum Imperi anno: et tres in partes divisione,

Moguntinus Archiepiscopus concesiit in d; tionem Regni

15쪽

Francorum orientalis Coloniensis autem ac Trevirensis anno demum 8 o illi Regno accesscrunt, cum ante fuissent partes Regni Lothariensis: ceu alibi probatur. Neuter Vero eorum etiam post dubium fecit Moguntino locum primum. Hinc amotionis Magni aevo MOguntinus audiit sumnus Pontifex, Pontifex maximus comparatione nimirum facta cum reliquis Regni hujus Praesulibus Satis frequenter hae appellationes occurrunt apud ite hin-duin, qui res Ottonis Magni calamo tradidit scriptor σί χρον . Sequenti seculo decimo Marianus Scotus Ly. .etat. f. scribere non dubitavit Pos Papamsecundu habetur

Moguntinus Archiepis opus inque in hodiernum diem. Iste itaque in Regno Germanico Primatus Moguntini Archiepiscopi, cum itidem careat dubio,iam sole meridiano clarius manifesta est utique veritas pronunciati mei. Et vero hoc jus ex Prima tu isto competere Moguntino, jam tum olim profecto non fuit ignoratum. Hinc Uitehindust . . de Henrico I verba faciens notanter scripsit Cumque ei offerreto unctio cum diademate a remo Pon-ri e qui eo tempore Herigeri erat,o c. Benedictius VII Papa in literis quibus illigi so Archiepiscopo pallium contu lit, addit haec verba mrcauti eo paullo stil. memineris, carpraedec res no i tuis praedecesseribi concesserunti ervanda uno Vrivilegiorum tuorum integritate, q*o in tota Germanias Gallias summi culmen Pontis cis,in omnibi.

ro sic negotiis,id est,in Rege consecrando is S nodo habenda caetero omnibψ, tam Archiepis opis quam Epidicvis, soli

ea autoritate, cutjusumo rectum esse videtur,praeminea Moguntinus ipse hoc Primatu jure fretus, agrc quondam permisit, Coloniense consecrationem regiam institui, et-

16쪽

Aschasnaburgensis presbyter, scriptor,prout illis temporibus, prudens,perit Iasin disertus, ac praeter hoc candidus, per iniuriam enim Coloniensis Defensor fidem ejus v catin dubium' ad annum loque Imperator Henris consecratus es in Regem qui eram abier anno Coloni Uearchiepiscopo vix O aegre ex hoc impetrato consensu Luit piari Archiepi copi, a quem propter Primstum Mogurainae Sedis, consecratio Regis o catera negotiarum Regni di ostior et imum pertinebat. Sed de priore satis.

II. Pergimus ad EcuNDuM; nempe nunquam interrupta atque deoperpetua oriringentorum annorum consuetudine, in coronandiper universm Regnum hoc, una excepta Colo. niens iarces Mogontinae Seri haritenus mansi e integrum. Facillimum vero hoc quoque est demonstratur quippe quum

Defensores Colonienses Regum neminem ex omni aevo potuerint producere, debuissent autem producere, quum idem , quod hic nos, ursisset Eminenti T. Elector Moguntinus qui fuerit coronatus a Coloniensi extra ejus dioecesiin: quisque possit, evoluta Re .gum Germanicorum historia , veritatem pronunciati nostri sine labore assequi. Reges cum desint, adlaeminas confugientes, unam actitant illi Defensores coronationem Elisabethae, conjugis Alberti I Austriacit hanc enim coronatam esse a Coloniensi Norimbergae astante Moguntino. Neque nos negamus id factum esse. Sed factum est singulari Moguntini consensu prout non adeo pridem Eleon oram Ferdinandi II uxorem Trevirensis coronavit, sed rogatus a Moguntino, hujus nomine, quia ipse Moguntinus sacris insulis non esset initiatus. a ue-

17쪽

Fuerunt autem sic satis multi Germaniae Regum extra Coloniensem dioecesia coronati iermania Regula in quam . nec enim de Caesarea corona est quod nunc aga m us, aut simus solliciti cum Defensoribus Coloniensibus pag. σύ. cis an trans Alpes post Lotharium Ludovicus II, Carolus Calvus, Carolus Ciactus. Arnolphus, Caesarea corona sint insigniti. Nemo vero Regum ante Ottonem Magnum qui grani, aut alibi cis Rhenum, legitur coronatus Exadverso, etsi monumenta vetera Omne coro nationum illarum actus non ea qua par erat diligentia memoraverint,attamen constat Arnolphiam Franco furtic Ionatum Regem anno s8 mense Novembri. Eius filius Ludovicus videtur coronatus orcheimii. Ita enim ad annum 9o notat Regino Proceres Optimates,qui ubditione Irno hi erant,adTorcheim in unum congregati,Lud mirum dirempraedicti 'rincipis Regem perse creant, coron

rum egi que ornamentis indutum in Uigio Regni blimant

Aquis grani certe a Coloniense non potuit coronari, Ouod Eegno Lothariensi tum praeesset Zuente bolaus, atque adeo Coloniensis haud numeraretur tum inter proceres Regiarillius Francorum,quod cesi rat Ludovico. Hinc ipse Regino statim subjungit cum hac in Germania a uutur

Qui huic successsu Conradus , fuit quidem unctus in egem, ut loquitur itekindus i. qui iuram tam n itidem coronari non potuit; quod si ibi iri udi vicas, Regnum omne Lothariense occupa, allus amanno*Ia ut recte colligi, Hujus successor Henrico vM6guntinus erigerus, non Co etait: tum adhuc, in O&aliquamdiu 'ost, do et Ca rotum&Henricum nostrum pactoomia a constitue mur

18쪽

13 ceu liquet ex Capitulis risit mondo editis pag. ηr,haerens inditione Caroli Sina plicis .an nouis diadema atque unctione obtulit. Diserte 'aikindust.ΓCum ei erretur unctio cum diademate a mmo Ponti ce, qui eo tempore erige-- russerat, non revit nec tamen scepit. Dithmarus etiam l. i. Episcopalis unctionem benedi Itonis a Berigero Archiepi-sopo exhibitam aMtecessorum more priorum, non des cravitne u cipere voluit. Idem Dillimarii l. de Henrico II ita scribit Do deque a Moguntiam celeriter properando Rhenum cur inena vigat. Hic LX. Mus Iunii ibidem communi devotione in Regem

su et auxilio, coronatus. Defensores Colonienses pag. 37 existimant, Henrici hanc coronationem potius causam Coloniensem juvare quia eam irritam pronunciaVitCQ loniensis cribertus, de Henricum coegerit denuo coro nam Aquis grani accipere, idque stipulante Gregorio Papa Verum esto, id secerit Heribertus, jure secerit, quorum neutrum concesserim: id tamen manet, Henricum fuisse unctum coronatumque extra Coloniensem di Cecesin, non a Coloniense sed Moguntino; atque adeo hoc quoqi' exemplo constare Coloniensii extra suam dioece sin nihil esse juris in coronatione. Hentici successor proximus Conradus II itidem Mo-guntiae coronatus est,&quidem ab Alibone Moguntino, uti refert ippo. Post hunc etiam Iu doli, i iis Suevus, adversus Henri cum IV cicctu . Mogunti ratus es alige rido Archi: Iisopo in egem ut V uianus Scoti

Oronam accepit Moy 'la-

19쪽

Avorum4c nostra memoria quinque ultimi Caesares,&denique nuperus seliciis memoriae Ungaria Rex, coronati itidem sunt extra dioecesin Coloniensem, itidem a men nona Coloniense sed a Moguntino. Praeter hos vero neminem reperias coronatum extra dioecesin illam. Ac proinde non est, quod de secundi nostri pronunciati voritate quisquam dubitet. Observandum vero etiam atque etiam est, hasce coronationes Moguntinum celebrasse, Romanis Pontificibus, Caesaribus,& omnibus Imperii ordinibus, nemine excepto, approbantibus Hoc sane est argumento, non exercuisse tantum illos actus coguntinum, sed& summo jure,cui nemo potuit contradiceres, exercuisse. Neque vero vel ipsi Colonienses illas Moguntina coronationes accusaverunt, nisi quod olim interdum desideraverini illis, quasi usto loco non fuissent instituta: Ex quos ne illa superstitio desilit, intra hosce centum annos, Mo-guntina coronationes tanquam rite factas ipsi Colonien ses probaverunt nisi quod nuper admodum coeperint aliter opinari: ceu post apparebit clarius. III.

Licet itaque iam tum TERTIO etiam assirmare: coloniens aeon competere ali us jus coronandi, i intra oce am. Hoc sane ultro sequitur ex iis quae iam probata decimus Si enim Moguntinus per octingentos annos amplius,usque ad hoc tempus,omnes coronationes extra Coloniensem dioecesilia institutas peregit,utiq; etiamsi nullo

ptione sibi ius firmum certumque jam acquisivisset, contra Coloniensem: et si forte huic ex constitutione Caroli Magni odi millud; us competiisset. Fui

20쪽

Fuit vero etiam ipsorum me Colontenta ut Praesulum perpetuo eadem nobiscum sententia; nisi quod paucos cis annos illi coeperint omne omnino coronandi us sibi solis simpliciter arrogare. Ita vero illos semper antehac sensiue probare licet

non uno argumento.

A primam quidem id palam est ex eo,quod nunquam antehac quidem fuerint usi ullo praetextu ad jus suum

constituendum,quo non simul involverint dioecesin Coloniensem Antiquissimae scit . de coronandi isthoc jure controversiae illae sunt, quae circa inaugurationem Ottonis Magni,&denuo circa Henrici IV coronationem fuerunt excitata trobique autem Coloniensis non nisi ad suaed j ccceseos jura provocavit. De prima contentione agens

e itekindusi x diserte id narrat. Verba ejus sunt: Et cum quasi esse Pani cum in consecrando ege, Trevirensis et ideliceio Coloniae Agrippina illam quia antiquior Sedes esset, se tanquam a B Petro Apostolo fundata sim vero quia ejus ad dioecesin pertinere locvi: ct ob id i convenire arbitratis ni xjus consecrationis honorem. In eandem sententiam disserit fere& Dithmarus l. 2.p.73. Alteram contentionem narrans Lambertus prodit idem esse praetextum anno io Integer locus hic eae Imperatoris lius consecratus

en in Regem qu grani ab Hermanno Coloniense Archiepis re, vix o aegre super hoc impetrato consensu ui sit -- chiepi epi adquim propter rimatum Moguntinae edis consecratio Quo catera n gotiorum Regni festio pol imum pertinebar. Sed imperator polim Hermanno i rchiepiseopo hoc privilegium vendicabat, propter Aritatem generis

, o quia intra disces hi vi consecratio ac cel brando contigisscs. Post