Hermanni Conringij Assertio juris Moguntini in coronandis regibus Romanorum

31쪽

Pas eant iidem Pindo sed illum ita a Carolo patruel tonatum anno 213 ast per Hildebolaui re id sacram, nos inemorant. Imo veronee Hildebo id nec alterius a lata diu pristopi manu factam illam coronatione ni, non pys in sest ignorare oti ara L deges o do ici cap. 6. Pro lixe enina illa describetis quae tum egerit Carolus, inter alia, ae erat Per altare, et Paret, C c. pies o impos eret ι re

dati ostem omnis praeceptorum quae mandaverat ei are

Certe a Corolina aliqua lege non est prcsectum il--had jus coronandi quo fruitur Coloniens in dioecesi sua: hec illor quisquam obtentu talis alicui is legis hactenus

ius illud suum asseruit. Speciosus ni axinae&anti ut Tmus d unicus praetextus aliquot sectilis fuit quod consecrati-ohes debeant fieri a dioece sanis in qualibet dioecesii, ali e ab Episcopis aliae ab Archiepiscopo, prout consecrationes suri aliae atque aliae lao proinde consecrationem quo- qtae Regalem, quae intra dioecesin fit Coloniensem, a Cotoniense Arch episcopo esse instituendam. Est vero, ceu jam alite diximus, etiam hic praetextus perlevis. Nec enim consecratio illa Regia sacta characte feni 'stuprimit, aut vere meretur accenseri numero comticrationum aliarum sed potius externa quaedam est cur 'onia ad exemplum motis Hebraeorum co

quibre dernunt, interque solas gentes Germanicas Samaticas. Vt si sit haec consecratio ejusdem cum aliis in ditiis, natili prohibetiariaen. quominus illa peragi te possit ab eo, in cujus dioecesi non est locus ne ubi con- ratio instituenda est . Etsi enim dioecesibus singulis suasit jura prudenter cohstituta per canones Ecclesiasticos: notum tamen in non eunt esse rigorem canonum, insinc Omni

32쪽

secrati acies Regias etiam extra suam dice sese ii istituendas est . iverunt autem hoc j m etiam ς imidei Co 'Ionientes: ec otio est res Aqui grani

effusionem olei in caput Ottonis, qu ritu tum consturdunm, que nihil ad rem facit quod ii denancscnsores undigent,consensu igberti eam consecrationem esse instit talia , testibus rariti hindo: Dithmaro. Videatur Dithi res lib. et pag. 23 Etiam ita enu patet, Vςlcanones de consere fatione non est stricta obstolantiae, vetitu ad hy Ractum non poetinere Alterutrum enim nisi ponas si si irin potestate igberti adversus canonum Ir.ec QPin

sentire.

H. Ottonem II salii ex parte esse consecratum Mos ardinio, fatentur ipsiDeseniores p. 7:dcbuisset autem ad l-lum actu: plane non admitti Moguntinus, si consccrλti, ii

33쪽

gerius in ira Irun ηὐ dicit Ottonem unxi e granonem Co sentenissem,iVilhelmum Moguntinum,es Henricum Treviren hin conantur illi exsculpere, in illa consecratione primas fuisse partes Brunonis. Primo enim loco recensetur Bru'no, quod ejus vitam auctor iste scribendam suscepitant. Ad Ottonis III coronationem quidquam juvisse Co'Ioniensem , non ausi fuerunt De sensores pronunciare; Praetendtint tamen pag. 47, arinum Coloniensen i mo ho tum fuisse detentum. At nudo testimonio nititur ille Praetextus, ac proinde est fabulosus Perinde ac perneram illi credunt, quasi Dithmarus scripse tu ,Vi m

I Eu ia/ense in Regem consecratur Aqui grani idem qui qῖ Dithmarus cum ibidem tum initio l. . testatur, eodem circiter tempore arinum Coloniensem, cujus firmae dei t-to I filium commiserat,iadidis Regem tenellum tutelae Henrici Ducis Bavariae quod in diei est, non ita fuissena orbo tum gravatum arinum, ut Regni negotiis curan-d:s fuerit in idoneus. Quicquid sit, certum cst arinum

consecrationem inam Regiam neutiquam improbasse. Quid Θ quod diu etiam post, in solemnibus coronati onis Regia Aquis granensibus, Vnctio fuerit, non recusata, te Coloniens peracta a Moguntino Palam id est ex historia coronationis illi et mi Hollandi,quae una omnium plenissime eremonias tum usitatas exhibet, auctore o-hanne Beha in Chronico Episcoporum Vltrajecti nor C ius testimonio Defensores, I. docere nituntur,ilhelmum coronatum a Coloniense. Operae est pretium hoc loco recitate integritat illum Bexae locum quo Palcat, con

34쪽

29secrationem neutiquam tum fuisse peractam a solo Colmniense, sed in ea eximias partes fuisse cum Moguntini tum etiam Trevirensis, cisi coronatio sit instituta Aquis grani. P era i , incaluit sue, a quae ea omnium San Ierum se sua flemnitri, aniversa multitu raetitorum Principum δε- duxit eiactum Segem ad Base Iicampcrpetua Virginis Mariae, ut lemnem benedictionem acciperet secundum ritum antiquae con uetudinis quem Mon criensis o Mindens Episcopi mulordinarunt infra sacrariums eundem eodienses Trajecrens Episcopi situm ornamentis Leviticis in modum iaconi

produxerunt ante Regalestium. Gem ex tunc Coloniensis Archi , cum Cancest.rrim uesia collacaviti de M satis ita dicem: Super thronum regni glorios Eden, ruuii tumo u Zitiam in rerrasarias. Archi suus veroMNun mens. Cancellarius Germaniae cum oleo sanciscato extram e moras unxit, ita dicens Consecrare te gnetur omnipotensDeus in AegemEomanorum, qui David per manum Samuelis Prophetae Regem in- x ijusu per optuum Hebraeorum.Archiepiscopinautem Tr mirens Cance arim Gazra manu i i per imposuit ita dic nn Desienda in te Spiritu vientiae,intelligentiae lentiae, piet. iisfortitudini o cnsit, repleari s Spiritu timor Domini. Marchis quidem randeriburgia Regii camerarius annulum ei tradi it ta dicens: Accipe gnaιulum Monarchiae, ut Ebmanum Zegnum in 'o vigore conserves quod ab in urson Barbarorumi, et iecta τί tute defendas Dux autem Saxoniae Regis Vitiarim donavi ipsigia iis ta dicens. Ac Vesceptrum Regium, ut re bellasset erac brectione potenter a pigri,omnins benevolo m

hario , omnes terra natisne Romano Regno ubi,ce,ur

35쪽

li tamen facta mentione Moguntitii : sed facile appareti vitio deseriptori honnulla excidisse. Et vero prout in d iis etiam n errimis est Belaae codi cibus, ita di in anu scriptii reperitur qiros exhibere in prompsu est. Ex quibus omnibus jam palam etiam est aliterum

'in vero si nullum jus ex se, ut vel duntaxat Aqui Ggrani, aut intra Coloniensem dioecesilia, vel persolum C loniensem etiarn intra dioeecssios Coloniensis limites, instituatur Regia consecratio, nihil utique superest quo vel in dignina Coloniensis arta tecta queat strvari, praetoi veterataii consueti idinem contensia, Moguntihi Jocaeia am inici ci exinde propagatam. Et quod Quarto loco tale epimus demonstrare. Portassis tamen etiam sitim haeret auqua dubitatio

36쪽

Πanent m. Non enim possit videri fieri potuisse, nisi Legis alicuius majoris auctoritate. erum enimvero Iegem nullam intervenisse jam

ostendimus.

Pritu tamen contigisse arta tror proptere quod Aquas granum prae alius locis: amaverit: ornaverit Carolus Magnus, ibi quoque sit mortuus Mic pultus. QuQ in egregia quaedam notavit etiam Albertus CranZtium . ,

Saxon cap. et t. Hac sane ration inter omnia Regia pala' tia Transalpina, Aquis granense o natarum fuit primum ara Caroli aetate & nobilissimum. Hinc auctori poematis, quo adventus primus Leonis III Papae in Germaniam est illa aetate celebratus, quodque legitur Tomo 6. Antiq. Lection. Canisii, Aquis granum audit Roma nova Roma altera. Quo pertinent quae de Laterano cardinalibus Aquis granensibus nota Freherus ad donationcna. Constanti mpag.

Hinc 'oque jam tum Nithardo, Caroli ligni ex filia Bertha nepoti. audit illitio l. . de dissidiis filior, Ludovici Pii Aquis potirium desprinis T ancia. ippo pag, et ita

loquitur. Cosiecto regali comitatu E Chonradu per regionem

Ribuariorum, locum, qui dic Her um pervenit ubipublicus thronu Regalis ab antii or Ecgibus o a Carolopraecipue locat M tolliti Regni archis Mn ba et3r Otto Frisingensis appellat locum ill uina: ch filium Ecgni Trancorum. Cum itaque Henrici Aucupis clicioribus armis reddita Germanico sceptro esset Lotharingia cum Aquis grano, visum fuit convenientissimum itioni, celebe rimo illo loco potius quam alibi coronam Regiam consei qui Placuitque idena consilium succcsthribus; non ita tamen, ut existimaverint tibi coroavi et rcsas si usus poruulea:

37쪽

stulet eoque etiam alibi Menticus II de conradus Iu-dolphus Suevus sunt coronati Donec tandem sistitiis Α- quis granens iam tabulis persuasum est, ex vetere instituto ipsim,Caroli, non alibi quam Aquis grani rite quem R. gen

coronari.

Pol ius coepit praetextu canonum, qui definierunt, uti consecrationes fiant 1 dioecesios presbyteris apiscopis. Hinc enim sui esse juris consecrare Regem Aquis grani, Colonienses urserunt. Verum in re non satis definita cum prae valeret adhuc multum Moguntinus, mitius negotium hoc Colonienses agitavere; at vero Henricolli imperante plane vicerunt, idque quantum arbitror duabus de causis. Altera est, quod jam tum Colonicia sis Sedes eo crevisset, ut aemulatione sua pene dubium niteretur reddere M Ogua tini primatum Agnovitiane saltim ex parte hanc aemulationem etiam Gunt herus in Ligurino, anens l. i. in hunc modii,initio quidem de Moguntina urbe inde de Colonia: Turribus haec eadem quondam muri superba, Pene it toto Sedes notis a Mensit, Donec ob in andum et andum furorem Strata, ut meritas oci mo P poenas:

de ruinosis deform horri a muris, Te tur justis in Princi δε iras.

Istoc, utpraecipuam celebret Germ in a Segem, Invidet , at locum tenc Agrinina priorem, Ambae metropoles o c. In tantum igitur cvecta iam Coloniensis Sedes, noluit amplius perinde ut antehac, Mogunt maecedere, saltim intra dioecesin suam. Altera n ejudice causa est. quod Henrico illo regnante

38쪽

plus justo, certe plus solito, sibi arrogaverint in dioecesibus suis. Luit pol dus ipse Moguntinus dici non potest quam

fuerit rigidiis in tuendis suae dioeces eos illis creditis iuribus. Ut ingenium viri omnibus innotescat, recensebo miram historiam , quam habet inradus Vrspergensis in Chronico, etsi nonnihil forte prolixiorem. Anno inquit Conradu, Domini milla o ruinquagesimo tertio, Ap olico

Imperatore Natale dominicum divino pregio cultui Vorma ciae agentibus,missarum eis bratione insa4cta dies eracra δε oportuit,ab Apostolico i equenti die Luithoidum Moguntinae Se is Archieps opum, utpote insua dioece r. cipuum, huic brogavit ossicio Giperac aprocessione,d ubi ad hoc ventum es di-ecta oratione postquam e in sua Sede locavit ruidim ex diaconis sis, Humberti nomine cui multi ob isti si veneration msolent, e Iionem decanta vir Euod quidam ex Bom anis Papae G

entibus vituperantes, se confra apam, quiaRomano more nouageretur objurgante spersuaserunt ei, ut ad eundem dia onum mitteret, C decantationem inter eret God cum si juvenum more contemneret iterum mittendo Papa interdixit : qui mox eadem occis noritate qua priis cantavi, egendo decenter

Iecsionem ua Est nemperduxit . a sinit Papa illam ad sevocavit quasi pro inobedientiae contumacra degradavit, Archieps tu vero misit ad ictam, ut Dum bi, edderet mini- rum . modabi Papa abnuit, Pontifex ut erat antiquae disciplinae, licet aegre patienter tamen interim tacendosustinuit. Perle..

Ei autemEva gelico decantato os errorio ancI acri ci tempus ad enit. Pontifex in Sedesea reserit, vere contestans, nec , nec abum quemquam completurum istud ictum, ni reciperet proce ionis suae mini rum. o ubi solicus intel7exit, Ponit - c it,re indutum P minsrum continuo rem I Ouo recepto,

debit e Praesul iunxit, icio. Qua in reo Ponti cis autorat o

39쪽

c Apostolici consideranda est humilitis, dum irii fui

ignitatem defendere contendebat, o se icet m ueris dignitatu, Metropolitano tamen in sua dioeces cedendum perpendebar Hactenus Urs perpensis.Non contenderim pri Veritate historiae quia Lambertosii credendiim, non anno F sed I, ormatiae natalem Domini Leo Papa cum Caesare coluit, vivo adhuc Berthono Moguntino, cui Luit pol dus demum post Pentecosten ejus anni lii cceisit. Attamen si mores seculi illius videas, non est indigna fide illatir spergensis narratio. Quanta caede enim Episcopus Hildes hei mensiis non dubitaverit sibi primum locum intra suam dioecesilia defendere anno Io 63, cum horrore legas apud Lambertum Ascham eburgensem. Si vero vj poldus Moguntinus ne ipsi quidem Papae voluit cedere in sua dioecesi quid mirum est, eodem jure adversus illum esse usum Coloniensem, pristinum coronandi us Moguntino saltim ex parte fuisse ereptum Quin ad hunc modum sane utrum qu illud potuerit oriri nemo dubitabj humanarum rerum gnarus. Nec enim prudens quis ignorat, quam ab ineptis opinionibus saepe res maximae originem coeperint.

Caeterum hac quoque dubitatione soluta, nihil superest, nisi ut brevibus perlustremus ipsam ultimam Coloniensem Defensionem si forte illa habeat aliquid quod

nondum a nobis it tactum: nequeamus videri non probe defuncti nostro munere asserendi us Moguntinum. Igitur pag. o occurrit quidem memoria legis a Carolo Magno latae, decoronationibus Aquis grani instituendis sed illam fabulam am supra explosimus. itque vera

40쪽

3 sit, nihil facit ad id quod in quaestione est num sit coronatio extra etiam Aquil granum aut dioecesina Coloniensem sit instituenda, conlecrandi officium iit penes Coloniensem an Moeuntinum3Nec vero existimaverim, in id factam mentionem inius fabulosae legis Carolinae , ut probetur,etiam hodie quis grani solummodo coronationes peragi debere. Fuerit enim hoc conjunctum cum injuria altim quinque nostrorum proxime sibi succedentium Caesarum, ut o ultimi Romanorum Regis, ne nunc moveam alia. Pag. i promittunt quidem De sensores, se probaturos suam thesin cum Bullis Pontificum rescriptis Caesarum, tum perpetua consuetudine revera autem nihil in omni libello minus quam hoc praestant. Inter bullas Potiti si cum eant. pal. primo loco laudant testem Bullam Leonis illi qua Hild boldo Coloniensi illa contulerit coronandi jus. Ast bulla illa nusquam comparet non nisi fabulole jactatur Litque sit quaedam talis Bulla, nihil juverit causam Coloniensem, utpote quum ipsis Defensoribus fatentibus, illa cadem bulla coronationes omnes Aquit granen ium urbi adstrinxerit, ac proinde dederit Coloniensi non nisi sua indicu si coronandi facul

tatem.

Majorem speciem habent verba innocenti III, Clementi si Vi&Urbani V Ponti iacum, adducta pag. 2, 3.& G. Jam tum vero ostendimus, ilia aetate per commenta Aquis aranensia utile hominc deceptos, ut crederent non est tonari Reges nostros quam Aquis gra ni , laquidem a dioeceiano Archiepiscopo. Id certe non potest quem latere, qui tantum est peritus eorum quae circa

coronationem Philirpi: Ottonis contigerunt, quanto E a nempe