장음표시 사용
111쪽
que amplius inter actiones & persecutiones dif
Idem Lib. ad Edictum. Ruituere a autem is intelligitur, qui simul& causam actori reddit, quam is habiturus esset, sit statim iudiscit accepti b tempore res ei reddita fui siet, id est, usucapionis causam c & fructuum. , EXPLICATIO Restituere at Resituit, non qui tantum rem praebet, sed eam, cum universa sua, etiam uis jucapiendi causa, accessione, fructu, usura, interesse, & omni commodo ac emolumento, tam occasione rei, quam ex ipsa re proveniente , reddit ac praestat. l. 22. l. 31. Isin. in M. Fhie. l. qui restituere. l. praterea. l. ex diversassde rei vinae L l. videamin. f. II. tantum F. is l
Iudicii accepti. bJ Rectituere quasi tetr5 statuere, sive constituere& reddere dicitur. Vam lro. Quare res ea in forma, accessione, & qua- llitate, reddi debet, in qua fullset, si nihil ad-Versus id, cujus gratia restitutio desideratur, factum esset. d. l. videamus. g. in Faviana. l.
112쪽
In Dig. Tit. de Verborum Signis. 7I
non enim. ad SC. Treb. d. L praterea. d. lex diverso. L .LΠ.F. hic. Qui ergo rem ut restituat condemnatus, fructus a tempore litis conia teliationis perceptos, ubi illi a lite contestata, i ut in obligationibus dandi regulareὶ debentur, restituere debet. d. l. praterea. 2D. a tempore morae perceptos in obligatione tradendi. d. l. videamin. 38. g. I. ue ionis causiam. cJ Rem restituere damnatus, etiam reddere debet usucapionis caussam, id est, rem post litem contestatam captam reddere. l. nec bona. ro. Coae de prascript. longi temp. Litis ergo contestatio ipso jure non interrumpit usucapionem. I. I 8. de rei vinduat.
Ulpianin Lib. XXIV ad mictum. LIT Is a nomen omnem actionem significat, sive in rem, sive in pe
senaπω. EXPLICATIO. Lilis. aJ Lis in jure dupliciter accipitur. Aut enim actionem sagi aificat, ut hic. tam criminalem , t. in Scium. is. 3 si propter. F. ad SC. m. quam civilem ; tam persbnalem, quam realem; hic.-ἱ un. C. de bi. eont. l. properandum. C. de judici unde dicimus litem nobis
113쪽
cum aliquo esse, i. ia nulla. F. eod. litem edere, litem in judicium deducere. ι si mater. II. hoc Iure. F de excepi. reijud. Aut significat instantiam, seu udicium, quod constat Iudi
ce, actore, reo. c. frus. Io. de verb.signis d. I. properandum. l. rem non uovam. vero. non a-
titer litium primordium. o, 3 . patroni. Q deju- die. & comprehendit omne ita tractum, quia litis contestatione incipiens, usque ad sententiam definitivam durat & exercetur. d l. properandum. I 2. C. Theod. adleg. Corn. de Falf L 2. C. utini. ceri . temp. erim. qu. term . quo sensu ante litis contestationem , nulla lis est. Bart. Alciat. hie. l. amplius non peti. g. rem rat. hab. l. vinum. ubi Dd. F. de reb. cred.
Paulus Lib. XXVI. ad Edictum. V Erbum oportere a non ad facultatem Judicis pertinet, qui potest: vel pluris, vel minoris condemnare b, sed ad veritatem refertur.
EXPLICATIO. Oportere a J Potest Judex, sed non ni si ex caussa, Alciat. hic. Reum pluris vel minoris condemnare, quam libello licet verE, actor comprehenderit sibi deberi; insidixerit, Reum decem ipsi dare oportere. Pluris condemnat in arbitra-
114쪽
In Dig. Tit. ad Verborum Signis. 7s
arbitrariis, de in lit ur. vel in his quae ex inficiatione duplantur, F. at adversm. I . de poen. litig. vel expensarum, aut ejus quod interest ratione. l. terminato. C. defrue -tit. -- pens Minoris condemnat , si a stor totius suin-mae non sit capax, vel si pars aliqua post judicium coepit non deberi. l siservi .ss de eonae
furt. vel etiam in executione, reo non nisi quatenus facere potest, convento. i. sunt ri F. da
tui potest vel pluris vel minoris eondemna ro. b J Nec enim necessario sequitur quicquid subjicitur potestati Judicis: Ipse quid suarum sit partium aestimat. l. sve. 7. eum t seq. deo . prasii ι non quicquid. 4. de judic. Et interis est multum, utrum quid nobis debeatur arbitrio officioque judicis, an actionis jure. I. ult. A uod certo Deo. L I. Cod. dejudie L in bona ei. I . Cod de usur. l. 4. Coae depos. Obligatio est necessitatis vinculum. 3. I. Inst. de obligat. Suidas το interpretatur ἁναγκοωον. At inficium judicis, non cum necessitate sed cum aequitate est con junctum. Quae ab ipsius pendent albitrio , sunt libera & soluta. Aliud est arbitrium, aliud judicium. Seneca de benefic. bb. 3. Cicero pro Roscio. Comad. Paenas iure indictas nec remittere , nec intendere potest Judex, potest arbitrarias, L II. I. pen. depan. l. I I. hic.
115쪽
74 ARN. COR v INI Comment. LEX XXXVIII.
Ulpianm Lib. XXV ad Edictum. O Stentum a Labeo definit omne
contra naturam cuiusque rei genitum factumque. Duo genera autem sunt ostentorum; unum, quotiens quid contra naturam b nascitur, tribus ma
nibus fortὰ, aut pedibus, aut qua alia
parte corporis, quae naturae contraria
est: alterum, cum quid prodigiosum c
videtur, quae Graeci φο πή--, id est, visiones vocant c.
EXPLICA TI O. ontum. aJ Hoc vocabulum generale est ab ostentatione novae & inconsuetae formae, sic nominatum, & tam ad id quod contra naturam nascitur, quam ad id quod prodigiosum videtur pertinet. Contra naturam. bl Id est, eontra naturaeonsuetudinem . Hoc fit, cum cui naturali originis & generationis suae sorma miniis me destructa vel augmentum accessit, vel in alia quo delibatum se detractum, vel mutilatum est. Aucta erit forma, si nascantur qui tres pluresve habeant manus, aut pedes: qui sex pluresve digitos in singulis manibus: vel qui duo
116쪽
In Dig. Tit. ad Herborum Signis. 7s
bus capitibus, tribus oculis. Qui, cum in iis natura larga fuit, & humana ossicia & membra amplificavit, inter liberos communerabuntur.
& ad hos reset hermaphroditos , qui utroque sexu donati. de quib in L qucritur. io Iseod. Detractum erit forma, si quis uno brachio vel pede, aut inversis brachiis pedibusque vel
uno nullove oculo, aut sine naribus, nais, ventriculo, natus sit. Qui etiam homo, cum humanam speciem retinuerit, neque formam penitus exuerit censeri debet. Considerandum tamen hic, An ejusmodi membrorum numerus major minorve non sit impedimento, aut sua inaequalitate terribilis. I. idem. Io.I. qui clavum.11. de AEHI Edict.
Prodigiosum. cJ Prodigiosa sunt quae praeter
naturam eveniunt. IIt cumuapidibus pluiisse, Livius lib. . ab urbe conae ct decad 3. bb. I. ancilia cum crepito, sua sponte mota, Idem tib r. O s. ab urbe cond. In agro Marrucino Vechii Marcelli e primis equestris ordinis olivetum universum, publicam transgressum viam fuisse, arvis inde e contrario in locum oliveti profectis, scribit Plinius lib. I s. 23. Quorum ostentorum origo, ut inquit Augustinus de ei-mit. Dei. ct I. q. I. c. Teneamu3. , 37. isy huic etiam, caulia non caret, etsi omninδ caussa
cant. cJ φαντασι ν Cicero visum interpretatur. Adjiciatur monstrosum. Cum itaque nobis vel D , dormieu-
117쪽
dormientibus, &noctu, vel vigilantibus, Minterdiu, aliquid apparet, ac veluti oculis no- sttis se objicit, hoc ipsum id est, visum, spectrum , imaginationem atque illusionem appellandum, το φάσει , hoc est apparere
SUbsignatum a dicitur, quod ab alia
quo subscriptum est. Nam veteres subsignationis verbo pro adscriptione buti solebant.
EXPLICATIO. Subsignatum. Althadsignara, aliud gnara : Illud annulo, ut in testamentis faciendis, L 2 i. etesib. l. 3. 3 hoc interdictum. g. de tab. exhib. L 32. F. defuri . vel sigillo ; l. υι- deam s. 3 qui vinum .F. locat. Hoc calamo perficitur. hie. Ita subsignat quis velut se rei gestae interfuisse testetur: e. 1. de . instr. l. ad testium. αα. f. si quis. F. qui testam . vel ut se chirographo, cui subscribit, obliget. Bart. in L emptor. f. Lucim. F. depact. Unde & subsignare vel subscribere, pro se obligare capitur. I semper. F. f. conductus. io F. de rure immunit.
Pro ad riptione. bJ Imo pro subscriptione. Nam adsignate est substitere. Salmas inspecimine
118쪽
In Dig. Tit. ad Verborum Signis. 77
eimine Confui. Animadυes Desider. Heralia. cap. 21. Ut chirographum mereatur fidem non sufficit esse signatum , sive sigillo roboratum , sed & oportet esse subsignatum , id est, esse subscriptum. Qu ppe sola scriptura non contrahitur ol,ligatio, sed probatur contracta. AEU RI. . de fide instrum. l. i7. Coae depastis. Imo, secundum communem Doctorum opinionem, nec publicum sigillum sine subscriptione plenam fidem facit. Alciat. hic, num. a. per c. post. cessionem. de probat.
Bona a intelliguntur cujusque quae
deducto are alieno b supersunt.
EXPLICATIO. Bona. aJ Intellige sermonis proprietate. Nam ex mente disponentis aliter quandoque accipiuntur; cum alias aliquid absurdum induceretur. l. si quis servum. 8. 3. . U. delegat. 2.2Ere alieno bJ AEs alienum est, quodvis d. bitum quod aliis debemus, i. cedere diem. 2I . .as aliιnum. Τ hic, Illud a bonis deducendum; Nam cum bona naturaliter dicantur ex eo quod beant, id est, beatos, seu divites faciant l. bonorum. 4 . f. hie. ea proprie bona dici non possunt, quae plus incommodi quam commo-- di habent. Qua etiam ratione bona ab heredi tale separantuti I. S. V. de legat. y l. 16. g. 1.1
119쪽
ad SC Treb. Multumque interest inter hereditatem , & usus fruetus bonorum legatum. Hoc enim legato, ars alienum ex omnibus rebus est deducendum. I 69. f. adleg. Fala. cult. T de Ur. let. At hereditatis appellario etiam onera continet. Quintilianus deciam. 1 73. inquit: Aona mea, id est, quod liberum in patrimonio
meo s. quod proprie meum est ad te transire debet are primi soluto. Quo sensu, Theophylus tit. God cum eo qui aliena potest. peculium
vocat-; Harmeno polus lib. s. tit. I9.ύαιν vid. Nov. I. 22. l. ult. Cod. re ispud. Sic dicuntur puri reditus, qui publica functione depensa, apud sequestrem, fidejusso Iemque eius supersunt, an L litibιώ. I9. Cod. da agricol. , censit. eademque ratione fructus libet i, I ult. ad SC. nsidan. qui deductis impe sis se pei sunt. t fructuκ. I. seluto matrιm. I. I. d. defrumb. o lit. expens Merito ergo dicti JCtus , ea demum cujusque bona intelligi, quae deducto aere alieno supersunt. Praeclare Cassiodorus lib. 7. epist. ust. lcribit: Nam quid
prorist, si quissiam videtur idoneus, fleri
non ρυμ a contrassitis nexibin absolutud. Egenti simitu s, qui reddere nequiι alienum: nee diei potest proprium, quod bberare dominum non vi. detur addictum. Forner. ad hanc let.
120쪽
In Dig. Nit. ad Verborum Signis. 79
Detestari a est absenti b denuntiare c.
EXPLICATIO. Detestari. at Inter Detestari & Antestari suit differentia apud veteres. Illud erat absenti denuntiare testato , testibus praesentibus. hic. cti detestatio. 4o I plebs. 238 f. i. ins h. t. Hoc erat , ante & restari: Scilicet antequam fieret manus injectio. Antestatus dicebatur, qui testibus adhibitis conveniebatur testato. Nemo manu injecta ducebatut in jus, nisi testato. Hinc Virgilius: Onthim auremnissit admonuit pastorem, Sc. Et Horatius lib. I. sermon. sat. 9. su veniι obυιm illi Adversiarius, quo tu turpissima ' magna Exclamat voce:-ticu antesari r
Oppono auriculam : rapit injus : clamor u trinque. Vndique coneu UM: sic me servavit Apollo. Qui trahit in jus, antestatur prius, attrectat testium aures, monens symbolo hoc, attenderent & meminissent rei gestae.
Absenti. bJ Id est ei qui vadimonium des ruit . iudicio se subducit, & sua absentia juducem frustratur. D Damin