장음표시 사용
11쪽
gempis, Canonreum Resularem s.
Augustini, di Ioannem Ctersen Abbatem ordinis Sancti Benedicti qualem ipso initio hujus libelli,utcunque descripsimus .. sanε inter plures Societatis Auctores , qui in hanc sententiam inclinant; aperth suffragatur Eminentissimus Card. Bellarminus lib. De Script. Eccles. editionis
Cra mota , ubi in Ioanne Gersone saeculor s. ita loquitur: valde probabile est Auctorem illius opusculi De Imitatione Christi P este Ioannem quendam Abbatem de Gersen . sive de Gessen , ut habet inscriptio vetustissima hujus libri in CodiceMs.
qui anervatur in Μonasterio Aronensi, quod olim fuit Monachorum S. Benedicti, & nunc est domus Novitiorum Societatis Iesu Et hinc apparet hoc opus tributum fuisse Ioan- ni Gerson propter similitudinem nominis r quia verus Auctor erat Ioannes de Gersen , tamen quia non inveniebatur hoc opus inter opera Ioannis Gersonis Cancellarii Parisiensis, tributum fuisse Thomae de Tempis ob similitudinem aliquam
syli. His accedit, quod S. Bonaven tura, qui fuit ducentis circiter annis.
12쪽
antiquior Ioanne Gersone,& Thomade Κempis , citat ex hoc Auctore Partem care ulti lib. a. ad verbum,&Hicit illa elle verba devoti cujusdam libelli De Imitatione Christi. Vide
in to. Σ. opusculor. S. Bonaventurae collat. . ex lib. Collationum habitaxiam in Conventu Tolosano. Hucunqrie Bellarminus , qui sanε sententiam sitam validissimδ munit. Quia re nulla fides adhibenda est posterioribus editionibus, in quibus ea verba non leguntur , sed potiis alia
omnia. Nam ctim eae editiones sint posthumae, nec in iis legatur, quam ob causam tantus vir sententiam mutaverit, nec fiat satis rationibus,
quae ipsum meritb impulerunt ad id iudicium ferendum ; suspicari licet , verba posterilis addita este centonem quendam assutum operi aliena manu , ct iniussu Auctoris. 2. Quare eidem opinioni siibseri, psit ex nostris Constantinus Caietarius Abbas , Paulo v. li sacris literarum monimentis , eamque lata , ct ex insti tuto confirmavit e tum ex variis Μss. antiquissimis, & nominati m ex Cavens, in quo essgies Ioan- nis Gersen Abbatis exstat squalem
mitio operis praemisimus P cum in-' s scrib
13쪽
scriptione ex Iib. I. cap. destrin- pix: tum ex aliis pluribus conjectu-riS, di argumentis . Certum enim apud omnes est, Thomam E Κempis anno r47I. diem eXtremum egisse. Clim igitur multa exemplaria exstεt longZ antiquiora re ferentia nomen Ioannis Gersen Auctaris; & aliunde S. Bonaventura duobus taculis antiquior Thoma li Κempis, Verba huius opusculi nominatim allegat, exscribatq; certum omninb videtur , potius Ioannem Gersen taculo circiter ipso S. Bonaventurae forentem,qulim Thomam longissii md posteriorem , edidisse citum hunc . 3. Sed enim, uti varia fiant hominum judicia , & affectiones, Heribertus Rosveidus , & Henricus Sommalius fortassis, ut Patriae, aucNationi suae id decus tribuerentb re-3ecta ea sententia decertarunt pro 'Thoma de Kempis,ducti potissilui uiri
uno, aut altero exemplari manuscripto, in cuius fine habebatur: Finitus
nus Fr. Thoma Xenapis. Hoc Achil- . te fretus . prior ex iis Vindicias Rem.
penses edidit, sententiamque Caietam , i md potids Bellarmini, & aliorum Societate refutavit; vario ta . men
14쪽
men eventu. Nam licit quosdam in Luam opinionem traxerit ; ab aliis fidem impetrare non potuit, etiam domesticis ; quales imprimis fuerunt Viri clarissimi Iacobus Sirmondus, ct Iulius Nigronius , qui palam contradixere . Quare CajetanuS novo i . structus praesidio anno i 6 4. Vindiciis Rempensibus a Rosiseido editis reposuit Apologiam instructiorem pro Ioanne Gersen d cui postea su scripsit, cogente veritate ,& posthabito Nationis suae amore, Christophorus Be oldus celebris Iurisconsultus Teuto,ac prςterea Anonymus Sisculus ; & ex nostris Gabriel Burelinus , qui testatur, in Monasteriis va- iis Germaniae, Μelicen si Oschen hii-
exstare adhuc quatuor , aut quinque eomplaria huius operis antiqua, recalamo exarata, annis r418. 343o. 34M. & r434. Si autem anno x x8.
scriptum jam integi h erat hoc opusculum , quomodo finitum & completum fuit anno a 4 r. a Thomade Rempis , tanquam i vero Auctore , uti colligit Rosveidus ex illa Syngrapha paullo anth prolataλNeque enim liber aliquis integer potuit exstare plurimis annis anth suam genesim,
15쪽
sve antequam 1 suo Germano Au Ehoie prodiret. Putandum itaque est, inamb & colligendum ex syngrapha illa, Thomam 1 Kempis non Autho rem , sed Scriptorem hujus opusculi suisse. Quod sanε compertum habuit,&jamdiu testatus fuit clarissimus
vir D. Petrus de Marii lac cap. 3. Prae- sationis ad suam vel sionem Gallicam , inquiens . Inter rationes , Rotaeido allatas, ego nullam invenio cur hic libellusThomς 2 Kempis,
qui anno 347 I. obiit,ab ullo tribuendus sit. Quin i md mihi videtur Ihomam ubique eXcludi, & vel ipsius testimonio proprio expelli, nam subscriptione illa rubris literis notata . Finitus , & completus anno Domi ni r 443.per manus Fr. Thomae Kemis
pen) diserth satetur ejus libri non Auctorem se eo scriptolem tantam, de obma 'uensem exstitisse. 4. Cynsultius certε , & moderatius qu ni alii, se gessit summo Vir ingenio Jqannes Barcia jus tib i. suae
Par nesis,ubi litem hane indefinitam reliquit: similiterque Philippus La in dissertatione historica De Seriaptoribus Ecelesia'. verbo Poanneae Gerson pag 182. ubi censet s atteis proster , verum, di germanum huju
16쪽
operis scrIptorem adhue re ipsa Ignorari , quam ad rixag, & toties decantata in utramque partem jurgia descendere.
s. Alii verb pro Ioanne Gersen
novas Apologias scripsξre, non in lana ex hominibus nostr Religionis, ut Robertus Q natrematres, & Franciscus Valgravius; sed etiam ex aliis, ut Ioannes Launoyias Doctor Parissensis, satis notus multiplici librorum istut Illustriss. Episc. Franciscus Augustinus ab Ecclesia,& Ioan nes Baptista Moneta , ut alioS omit tam . Q are non est , quod post tot aliorum lucubrationes , quibus Ioan ni Gersen asseritur hoc opusculum , ranquam permano Auctori,& Mon chatus S. Benedicti, & dipnitas Abbatialis in Urbe Vercellenu, & tem pdS , in quo foruit, ab anno circitermo. usque ad Wyo. nos tundamus incudem eandem,aut promissam brevitatem praetergrediamur. 6. Mitto denique controversam hanc magna partium contentione
denub excitatam fuisse inter Canonicos Regulares, & Monachos florentissimae Congregationis S. Mauri , Prout refert celeberrimus Ioannes
Nabillonius, qui di Apologiam edi-
17쪽
dit pro Ioanne Gersen; & resert quin
utrinque circa eam controversiam i
gesta iunt, pricipuE coram Parisiensi Archiepiscopo , & judicio sex peritorum hominum , ex multis , quibus abundat Lutetia, quorum multi po- tilis videntur detulisse exemplaribus productis nomine Thomae I Kempis, tanquam puro Scriptori hujus eximii Operis;alii autem plures Ioahni Gersen tanquam Auriori, non absque utrorumque dissidio . .
7. Habeant itaque , si placet, Canonici Regulares Thomam suum pro germano Auctore hujus operis . Habeant & alii,qui ipsorum causam quamvis nihil sua reserentem , aliquantd acrias ,mplexi sunt. Nobis certE quotquot S. BENEDICTI Regulam profitemur , & plurimis aliis Viris doctissimis , qui in re non sua nobiscum sentiunt,altε infixum erit, libros hos a Ioanne Gersen longε an-
iquiore conceptos, & natos fuisse in tra Monastica Claustra . Reliquum est, ut semotis contentionibus, α amaritudinibus, unaqu=que partium studeat illorum doctrinam intentδlegere, frequenter ruminare , & diligenter exequi. Hunc fructum exoptamus amplissimum in omnibus
18쪽
Iis, qui utriusque editionIs, de subinde aliarum participes fuerint; pret sertim verbin sectatoribus Benedi- Regulς quorum spiritualis uti, litas proximius nobis curae est .
19쪽
Plagia quaedam operis hujus , selecta ex innumeris apud Scriptores sparsit .
SU Fundator apud orian- dinum lib. s. Histor. cap. s.ct Ribadenetram lib. r. Vitae iptius cap. I 3. miris laudibus eommendabat librum hune , & ad quotidianam lectionem ejus hortabatur,narrans ingentes fructus ex ea percipi solitos. 1a. LUDOVICUS Grana tensis eximius vitae spiritualis Magister,&ordinis Praedicatorum immortale decus is in Versione Hisoanica hujus libri a se facta , censet illum esse omni laude ae fama majorem , ut post audita quantalibet ejus eneomia , siue experiri u lis , cogaris dicere cum Regiva Saba MATOR EST
SAPIENTIA ET OPERA TUA , QUAM RUMOR QUEM
AUDIVI. Et prosequitur: Tu ipse ,
Lector , fae perieulum. Prola , tau ge , gusa et videbisque vim verborum , maueta comedes , in quo .mue genus svoris , ut olim Israe-
20쪽
Elogia huIus operis. IIta, reperies. Deinde offendit librum
hunc esse quasi Alexi Iharmacon cou- , yra omnes morbos animae . Nec dubitat dicere immensam Dei providpntiam agnosci in hoc libello, ut qui tam paucis , sed spiritu plenis verbis, tam 5 mutta frigerit ; deo incacia ad mo- , mendum cor hominis . Denique con- , cludit: Ut ergo eum et rcumferas , μὴ nuque gestes indue , excudendum: porva, commoda fo/ ma curavi, nec esset oneri,qu lectus ipse molestus non es ; habeasque fidum viae hujus vita comitem, solamen in adversis, doctos rem, ducemq; in dubiis,artem praxint que rem orandi hinc haurier, ac pla, vivendi normam , necnon bene beate que moriendi mentiam. Pamobrem amicum hunc recipe , nec a latere tuo dimitte e semel lectum , iterum , iterumque lege non enim taedium adferer ejus lectio nihi erede; quin deeses repetita placebit et cm in verbis licet ei dem , nova semper occurrent: videbisque divini spiritur indotem , qui
nunquam exhauritur . Accipe munus me grato animo, quod Deus immensa honitate uobos contulit, eo que ire eom modum tuum utere .
et 3. S. FRANCISCUS SALE IUS teste Illustristi D.Petro Camus Epis