Commentatio historica de coronis : tam antiquis, quam modernis iisque regiis : speciatim de origine et fatis sacrae, angelicae et apostolicae regni Hungariae coronae : cum figuris aeneis, indice que ac allegatis necessariis

발행: 1712년

분량: 265페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

161쪽

num varia atque diversa fuisse, re ipsa deprehendimus, in quibus doctissime edisserendis prolixus est Petrus Gregoram Tolossanus Cy ). Sufficit enim talia esse, cujuscunque sunt speciei, quae idonea sint & cognita inter populum, cui apparent, ad ostendendum eum, cui ea insunt Principem esse. Ejusmodi autem insignium non minima pars fuit castis atque vesitin. Cum vero Princeps velut caput populi sit, capitisque ob singularem qua prae aliis corporis membris gaudet dignitatem, praecipua apud omnes gentes habita semper sv erit ratio, factum inde est, ut successu temporis illa regii vestitus atque cultus pars, quae caput Regis evincit atque condecorat, principem inter regii honoris characteres locum invenerit, hodieque obtineat, eo quod nullo humanae compagis membro efferri convenientius posset, quam capite , quod & membrum nobilissimum est&eminentissimum, adeoque& maxime conspicuum, ceu pluribus f si Deus vitam & vires concesserit Jdemonstratum dabimus, in spectiliari Dissertatione Ee Capito,praealtas corporis humani membris, dixitate atque strastantia. Atque haec, quae diximus, propria Regiorum Capitum he- stamina & insignia , primis temporibus pro diversitate nationum varias, ut infra dicetur, adepta sunt appellationes, successu vero temporis, proprio quasi vocabulo &per excellentiam C o- ROMAE dicta. emadmodum Vero in genere Insignia Regia non unius, ut dictum, fuere generis, pari ratione & ipsa Capitum Regiorum Diademata, pro cujusque gentis more & consuetudine,varia atque diversia fuisse, res ipsa loquitur. Primis enim temporibus prisci illi Reges utebantur ex serico, lino, vel alia materia simili & plicatili, quibus tanquam Regio insigni, capita sibi evinciebant. Alii adhibebant Mitras , alii Daraae, alii Causias, &c. quibus singulis diVersa forma atque mateis S 1 ria

ρ De Republica Lib. VI. cap. I sast.

162쪽

ria adscribitur. Deinde inventi sunt aurei Greon, quos crescente luxu varias adeptos esse accessiones constat , quando scilicet eorum laminae pedetentim radii seu apices acumina. ii , nec non margaritarum aliarumque gemmarum, decora Q. perstruerentur. Rursus alii alia superinduxdre ornamen. ta, folia scilicet quercus, alii lilia, alii cruces &c. Tandem successu temporum noVae Coronarum Formae inventae sunt , quas nostro praesertim aeVo, Coronas clausas dicere consuevimus, in quibus aurei ramuli e lamina seu circulo surgunt, inque apice Coronae in se circinnati coeunt. De quibus singulis in se.

quentibus, dicendi mihi relictus est locus. Sit igitur

CAPUT II

DIVERSIS CORONARUM REGIARUM

GENERIBUS.

ACturi nunc de diversis Regiorum Capitum Insigni is, initio

statim monemus, distinguendi ea rationem, non unam eandem que omnibus esse. Alii enim Maeeriam respiciunt, alii Formam de Ha Duaisem , rursus alii secundum diversitatem Pers arum, quibus sunt propria atque peculiaria ,rum instituunt distinctionem. Nos vero commodISssit ne ea dis. pesti putamus, gestasionis atque Asio habeatur ratio. Hoc quippe respectu deprehendimus, insignia illa in universum, duplici ratione sub considerationem nostram vocari posse, quatenus scilicet ex more & consuetudine quortlndam Regnorum, quot cava Regibus subre capitumgestamina, apud ali OS Vero Dum savium pompa , dieque ictustri adbibentur, RS bmjus i o. nuntur. Prioris generis Classem absolvunt Priscorum Regum Diademata, quibus singulis diversa Materia, Forma, Nominisque ratio, quo etiam referimus morer rum Vras , Africa &

163쪽

Ameκka Regum Capitis Insignia ; Posteriorum luero nomine indigitamus Modernorum Europa Regum Coronas., aliarumquestrumarum Potestatum capitis ornamenta. Atque secundum hanc partitionem, specialem nunc singulorum instituemus coiiiiderationem : Sequitur itaque

PRISCORVM REGUM CAPITIS INSIGNlBVS.

Rat o Nominis)Appestatioηis. AEusprimus Regis capitis insigne usu Aperit, incertum est. Materia Dia ematis priscorum Regum. Gu Habi udinis reliquis in moderno Turcarum Turbante cernuntur. Hus modi vero Fasciam seu Diadema Orientis Regibus in usu fuisse, pariis adpruitur exemplis. Alia Regna habuerunt Reges aurea gestantes tu' signis. De Corona Saulis , Regis Ammonitarum, ut-Dan dis Israelitarum , prolixius di quiritur. Has Persarum Tiso sti Cidaris excipit, c*us Materia re Forma expenditur. Parthorum, Indo ram, PRUtiorum, ut G Romanorum Regum, aIque Imperatorum Capitis insignia. Auid L Diadema aureum. Gus Materia atque Habitudo. auibus in usu. His subsequitur Turbant modernorum Imperatornm Turcicorum, utWaltorum Iti gum Asiae, Apricae, Amcricae. De cujus diversa Materia, Figura Dignitate pluribus disseritur.

Priscis itaque Regibus, quorum superes Historia, Dria via delicet, Parthia, ριηπω, Macedoviae, Per D , AElχpti &c. Regiae dignitatis insigne atque character Diadema fuit, sic dictum quod est cingere sive circumligare pri- 'scum illud Regii capitis insigne, Vinc Eum seu si a candi ae Iasa, e materia lintea oe plectiti , ita comρacta re complicata, ut capiti circumligari, adversuque ingruentes ictus munimento esse

164쪽

priscorum Regum capita redimita consipiciuntur. Non vero a graeca dictione latino verbo demo, quod sua rotunditate principium & finem demat, ut Dannes Andreas judice 3 ineptit. Lucianus ) id ipsum vocat τανιαν λευκὴν caudaeam tantam seu fasciam. duetonius I candidam risiciam

ram. Ejus vero Formae reliquias in moderno Turcarum Turbante s de quo infra suo loco J etiamnum servari docet Caelius Rhodiginus ii , & ex eo Camerarim α ). Cornelius vero a La.

cum J urbante Turcico esse statuunt. Quis vero primus hoc quicquid est ornamenti, tanquam Regiae Majestatis insigne adhibuerit, in quaestionem equidem venit, asst in incerto positum reἰinnuitur. Antiquissima Coronae seu Diadematis mentio fit apud Psi bum sis) , is enim narrat, Mosen adhuc infantem , cum ad Pharaonem AEgypti a Filia ejus Thermuthe adduceretur, ut Regium ei imponeretur Diadema, in terram id ipsum projecisse pedibusque conculcasse. Ex qua vero materia, quave Forma confectum illud fuerit, non

1 in Viri Alexander ab Alexandro Lib. I. cap. II. Brissonius de Regno Pers. Lib. I pag. seq. Cassius de Prof s Sacris Vet. Rilibus Cap. XXVI. a) In Clem. Roman. de Drejur. 3 episeo MEI. IX. s. In Nauigio f. de Votis. Et in GDq. Diogenis N Alexandri. 1 In Julio Caes. cap. q. Cons suboni Notas in h. l. o) Lib. XVI. v. a R. seq. 7 Lib. VI. cap. a. s. 7. 8 ) Serni. XLVII. t Annal. Lib. II. cap. 1β. ro In belu Jugurthino. In Thyeste AII. II. choro. 2

165쪽

audemus assirmare , cum Iosephus nihil amplius reserat. Interim quicquid hujus sit,illud tamen extra omnem positum est controversiam,in vetustioribusRegnis siV eAsiae sive alibi ,Regiae dignitatis argumentum atque insigne, fuisse Ligamentum illud de quo diximus, h. e. Diadema ex lanea vel lintea materia cons esum. Testatur in genere hac de re Dio Grysostomus 16 Si alius, inquit, caput iPssium fasciis obligaret omnibu3 esset M. sicatui, Regibus ramen id honestum putant, es multa hominummidia pro eo linteolo mortem oppetiverunt. Pari ratione hac de

re, ex Valerio etiam Maximo si7 ) constare potest, quando Favonium, Pompejo fascia crus alligatum habenti, Regias vires exigui panni cavillatione, exprobrantem, dixis se narrat: Non refert qua in arte corporis sit Diadema. Adeo enim Romanis

erat invisum istud Imperii aut regni potius signaculum , ut in Pompejo fasciae licet crurales affectati regni suspicionem moverent l8ὶ Speciatim vero Syria Regibus Diadema ejusmodi in usu fuisse luculenter testatur dictum illud sapiens, quod Seleuco Regi Paschalim 19 ex Plutarcho ro Sc Valerio Maximo 2I , Sto-bam sar vero Auliocso adscribit, hunc enim serunt traditurn sibi Diadema , priusquam capiti imponeret, retentum diu conis siderasse, ac dixisse: O nobilem magis quam felicem Plutarchus Diadema , quem si quis penitus cognoscat, quam multis solicitudinibus, & periculis, &miseriis sit refertus, ne humi quidem jacentem tollere vello t. Tale pariter gestavit Alexaπder Magnuι Rex Macedonum , cum enim Lysimachum hastae cti ide in fronte ita vulnerasset, ut sanguis cludi non pos set, Diadema Rex sibi demptum at Iigandi vuIneris caussa, capiti ejus, defectu scilla et Mesae, Lait iplanm Alexandrinm loqui

166쪽

tur, imposuit as). Idem probant Nummi Macedonici. Nec

enim reVera, quotquot eorum extant, aliam habent emgiem praeter apertum caput Diademate cinctum, sic etiam Patrem ejus videmus & ssicces res '). Quod tamen diversum fuit ab eo, quod assumsit Persiae Regibus simillimum, de quo infra suo loco pluribus. Hujus quoque generis Regis,insigne regium fuit, candida scilicet fascia, quam ante pedes Pompeji abjecisi. dicitur Σή), velut dominationi cederet & omni publico munere sese abdicaret. Idem & Ponti Regilius in usui fuisse, Monime Reginae quae eodem insigni ornabantur as)J Mithridatis uxoris exemplum nos edocet, cum enim Mithridates in libera ejus voluntate repossiisset, quodnam mortis genus eligeret, Moni. ma avulsum a capite collo circumligavit, & se ipsam suspendit: quo cito abrupto, O execrabilis, inquit, fascia, neque ad hoc mihi utilis fuisti 26 . Pari ratione &Vologesis Pariathiae Rex fratrem sutim Diridatem Armenia Regem constituens, Diademate caput eVinxit, ceu luculenter idipsum Tacitus con

Ejusmodi quoque insigne in usu fuit Assyria Regibus F

si a scilicet Diadema, & quid ei Vi Aιάδη μ α βυσσιον πορφυροῦν h. e. Diadema purpurcum ex besse , ut constare nobis potest vel

cas) Lucian s Dial. Alex. π Disgen. Jusinus Lib. XV. cap. 3. vid. Golaius Loc. cit. Cons. Selisnus in Tit. Hon. Parte L. cap. I. pati g. i a Phitarchus in Pompejo Tom. I. pag. 07. Dio Cassius Lib. XXXVI pag. a1. A. B, Cons. Alexander ab Alexandro Loc. cit. Spanhemius de Pras.'usu fm. pag. M . Viae Laz. βο- sus de Re vestiar. pag. D. Cael. Rhodiginus LeLI. Ant. Lib. XXIV. cap. 6 Camerarius Hor. Succ. Cent. I. cap. 6I. 26 Plutarchus in Lucullo Tom. I pag. Fos. B. ar) Annal. Lib. XV. cap. a. Cons. Lib. VI. cap y i. g. a. Ex quo loco apparet Parthorum Regum Ggitis insigne,

in orbes sinuatum utique fuisse νώ. Brissonius de Regno Pers. Lib. I.

167쪽

vel ex Libro Estserae C p. VIII. com. U. CLI . Idem I in Asesea Regibus priscis unicum Regiae Majestatis insigne fuisse, Sinis ItalicM 19 testis est : Suphax enim Rex, Scipionem convivam accipiens Induitur Glam dem, regnique insigne vetusi

Gesas lava aeum, cinguntur tempora Uitta Albente.

Et post sacrificium infaustum so):

Vittaque , majorum decoramen fronte sine uti Delapsa attactu, nucaruit temstora Regis. Atque ex hactenus dictis de priscorum Regum Di emate , liquido nobis constare potest, scilicet, fuisse illud Vittam seu Fasciam plectilem & plicatilem, quae lacerari potuit, adque suspendendum & obligandum fuit quam aptissima. Alia veroRegna habuerunt Reges gestantes aurea Capitum insignia. In Sacro quidem Codice antiqui stirna coronae Regum,

Hebraeorum scilicet 3I , mentio fit 2. Sam. I. coria. IC. Ubi Intextu authentico occurrit voX 'ra, qVae diversimode interpretatur.

In LXX virali redditur το βασιλειον, ac si dicas insigne Regium, alii Diadema, verbum etiam Vulgata retinuit. Jostephus

T Vein aδ Cons. Plinius Lib. VII. cap. 6. Bullengerus de Imperat. Rom. Lib. II. cap. R. pag. δε. Seldenus Loc. cit.pag. Ιεε. 2I) Loc. cit. Loci cit. P. aro. seq. Cons. Selaenus Loc. cit. pag. I Q. si in Hebraeorum Reges, ut aliarum gentium Corona Regia haut caruisse ex Pol. XXI, ψ. LXXXIX, o. Prem. XIII, II. constat, eae confirmat id ipsum praeter Saulis, Joasi a. Reg. XL/ῖ. 2. Paral. XXIII it. quoque exemplum. De Herode, Oectavio Augusto supplicante, rid. Josippus de bello Imdaic. pag. Ua. IS . seq./11. Cons Iosiatus ad IV. RU.XI. qu. XIIL fol. aol. ΤΟ. de Pineda Lib. II. de Reb. Salom. cap. VII. fol. n. Menochius Lib. I de Rep. Hebr. cap. IX. qu. XL fol. D. Et ex his Carpetopius in Notis ad Schis ardi Jus Reg. Cap. I. Theor. IV. Hinc demor. tuo Rege , una cum cadavere reconditam fuisse docet vivit ardus Loc. cit Cisp VI. Theor. Adde Gilberi. Gaulmrnium Lib. II NotariadLib.de vitas mortinosis cap. VI.p sto.ubi deRegio habiturlura.

168쪽

vero ' χ) appellat Βασιλικον ςε φανον & ςεψανον simpliciter. Quid fuerit, e Textu intelligi nequit. Si vero conjecturas sequi nobis liceat, ex arore Asiaticoruin Regum illius tractus, possumus statuere fuisse Diadema laneum vel lineum M, . Groti-m 3 ) nihil movet, tantum dicit, fuis se Coronam quali utebantur Reges Hebraei, nec magis F) atque 36 . Sanctim 37 vero plura de hac Corona annotat, dicitque con suetudinem Regum inter gentes fuisse, ut sua gererent insignia Regia: quos Saul quoque primus Israelis Rex, imitatus fuit, de ejus vero materia atque ratione formali nihil plane in medium profert. Sebastiani Schmid. u. 38 felicissimus ille Scripturae Sanctae Interpres, magnum esse discrimen eXistimat, ualet ear, qualis Regis Filiorum Arnmonis s39 fuit, & e se esse solent, quibus hodie Reges coronari solent, & inter Neher , qualis hic Saulis fuit. Quemadmodum namque IIa L. Coro1 a

Sacerdotis magni o) de qua infra suo loco pluribus J bractea

seu lamina quaedam aurea fuit, in capite cum ci dari posita: ita videtur epiam Regum Israeliti cortina Coronata, ejusmodi Capitis orisamentum, i, capriis regumento fuisse , & quidem ex conflatum, ut expressis verbis Iosep bira i) testatur. An vero, & quared ut coronam auream si oninino vox Coronam hoc loco de orer) secum in bellum sumseritὶ suo infra loco pluribus docebit r. His itaque demonsitatis nescio quae Pas hallum et coeperit vesania, quando adversus ediprestum sacrae paginae testimonium asserere non erubuit, ante erran Hira , quo Davidi conm fu d'DB, itus de Awmonuis fuit victoria , xusta apud Rc-ges Juriorum mentio corona, non in Saule, nou in ipso Davide,

169쪽

s i solum urguenti, qmrm tamen ex hactentis dictis clarissime appareat, Anialel itam quendam, Saulis Coronam , fcujuscunque materiae aut formae ea tandemisuerit J ad Davi dem perivialisse. Sed ita perbelli illi Scriptores, turpiter & ipsi errant &alios si1mpliciores errare faciunt, qui cum Scripturam S. ne vel obiter forte aspiciunt, attamen audent ex Scripturis contra Scrupturam mentiri. Accedit quod Clemens Alexandrinus id vulgo de omnibus Judae & Israelis Regibus asserat: Scio, inquit, veteres Priorum Reges habu spe Diademata ex auro σgemmis. Quae capitibus eorum imponebantur cum eos ungeret Stim mus Sacerdos : gestaruntque ea usque ad captivitatem, postquam ad CCCCLXXX. circiter annos, nemo hac in gentela surpaVit ea, usque ad Arisobulum, qui C. ante Christum vi xit annis, ejusque revocavit usum, inde cωntinuatum ad Agrip pam usque circa Vespasiani tempora 43 . Hinc Jusus Abeariensis Agrippam scribens, ipsique coa VUS, hoc eum ornavit titulo: Ἀδαιων βασιλειων των εν τῶς ςεμμα : Ex Regibus D. His coronatu o tundo Altera, cujus in Sacro Codice mentio injicitur, , rona illa est, quam exspoliis Ammonitarum, Davidem accepisse legimus, de qua- 6): Et sumsit Coronam Regis eorum de siper capite om, scuyus ponesus talentum auri, eae lapis pretiosuὸJ fuitque super capite Dautaeis e De qua hac Corona, quid fuerit, & quomodo capiti hominis tanta moles funius scit. ta lenti, h. e. CXX librarum , cui aequivalent XII M. aureiHunga rici r)J imponi potuerit, mustum sane inter Scripturae Interpreistes disputatur 48J. Nonnullis 9 duo hic videntur dici pos se, i) quod thronus regius in Raιbab constitutus, in quo sitispen-

170쪽

sa suerit eorona ita, ut, si Rex in throno sederet: capiti ejus co.

rona immineret. Σ) quod corona ista in coronatione Regum usurpata, per certos Viros sublata, & super Regis capite susten. tata Herit: quod posterius magis cum litera videtur congruere. Multa namque a Regibus de populis fieri solent ad ostentationem potius, quam ad commodum & frequentem usum. Ita videmur Ammonitae coronam hanc ostentationis gratia secisse& usurpasse, ut talis in aliis regnis non inveniretur. Alii talentum miniti intelligunt, quod fuerit LX Lbrarum, atque potuisse utique Regem coronam illam ad breve tempus in capite gestare ys. Nonnulli talentiam Syrorum, quod tantum XXV librarum fuerit, intelligi volunt: sed quum hoc pondus capiti valde incommodum, nec agnoscat Vasta Randus talenti diversas species, placet quibusdam nomen DP, explicare non pro sed pro Idolo Ammonitarum quod terre tantum pondus potuerit. Constat enim ex Historiae Annalibus, Gentiles Idola sua praestantissimis ornatibus exornari consuevisse.

Hujus igitur idoli Corona, a Davi defuit ablata : quam David juxta Legem purgavit, indeque sibi coronam pro suo capite ordinare conficique curavit si . Vel si quis plane vertendum

censeat, s quia eadem corona haec capiti Davidis dicitur imposita, nec mentio sit, quicquam in ea mutatum manet tamen adhuc dissicultas, quomodo id a Divide se i po. tuerit λ quae fortassis non male sol Vetur, si nomen iccipiatur non prostondere , sed pro valore de pretio, ut senius sit: Corona haec pendebat talentum, h. e. aestimabattar pretio talenti

auri, propi er artificium & gemmas, quibus procul dubio fuit ornata & cmerata i). Sed missis his, porro nunc versus Orientem tendimus , inque Persarum antiquissimo Imperio pedem si stimus. Quemadmodum autem prisci Imperatores Persici & magnitudine

SEARCH

MENU NAVIGATION