Commentatio historica de coronis : tam antiquis, quam modernis iisque regiis : speciatim de origine et fatis sacrae, angelicae et apostolicae regni Hungariae coronae : cum figuris aeneis, indice que ac allegatis necessariis

발행: 1712년

분량: 265페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

141쪽

Sunt tamen nonnulli san, qui Vallarem Castrensem, diversas fuisse coronas statuunt, eoque inter se distinctas, quod vallaris fuerit graminea, squia gramen Marti consecratum J atque illis donata, qui primi vallum ascendissent. Castrensis vero aurea , qua Imperator eum donabat, qui primus castra hostium introiviiset. Cui tamen sententiae alii Scriptores r6 exinde adversantur, quod Valerius Maximus 17), ubi de Castris Lucanorum &Brutiorum eXpugnatis a C. Fabricio Consule loquitur , ita scribat: Postero die cum Consul inter honorandos a uorum streuua opera fuerat Uus , vastarem coronam ei se strvare dixisset, a quo castra erant onressa ; nec inveniretur, qui id Aramium steteret. Qi libus Verbis perspicuum sit, vastarem datam fuisse ei qui castra o ressi eth. e. vallum constendisset & perrupisset, castra enim, portis obstructis, non alia ratione capi polle constat, quam vallo dejecto & superato. Consentientes hac in parte quam plurimos habeo authores, quorum praecipuOS brevitatis caussa hic a8 γ tantum nominasse sum ciat. Ceteriam adsunt non pauca fortissimorum militum exempla, quibus luculentum istud virtutis bellicae praemium contigiste legi. mus. Sic in bello Sarmatico, cum jam tribunus, Danubio transmissb multa fortiter fecisset, in concione donatus est coronis vallaribus duabus & corona civica una 29 ). Pari ratione 3c Claudium tribunum inter alia dona militaria a Caesare Valeriano , tres quoque coronas vallares accepisse, tcstis est Trebe Pius Posito 3o ). Extant quoque non paucae vetustorum Lapi dum inscriptiones, idem ipsum confirmantes, in amplissimo earum opere, a utero magno studio atque opere concinnato,

142쪽

q; etrum eas, quae ad institutum prael: ias faciunt, curiosius antiquitatum indagator haud gravabit p evolvere. Denique nullum plane Vallaris Coronae vestigium in nummis reperiri, testis Augustinus 3I). Ejus igitur Habitudinem ea hic exprimi fecimus Fgura, prout eam Godmcbalcus Stervechim Ia), postque hunc Ciampinin sJ)delineatam operi suo inseruit. Porro in dietam Coronarum Classem collocamus

III. CORONAM MURALEM.

Quae atque ut Castrensis aurea , iisque ab Imperatore donata fuit, qui primi murum subierant, inque hostium oppidum per vim ascenderant, idcirco quasi muri pinnis atritu Dribus decorata s 3 ), cujus circulo insculpti fuere leunculi, fortitudinis hieroglyphicum , ceu idipsum annotatum legimus a. pud- ss) , virum dum viVeret & eruditione & pietate clarissimum. Hanc Coronam Ovtim appellat tu feram, dum quaerit, cur magna Deum mater Cybele gestet coronam turriferam, At cur turrifera caput est onerata corona 'An Phrygiis turres urbibus in dedit Z

Annuit.

Hujus generis fuit illa, quam P. Scipio, docente Pa er-rulo ;7J, in Hispania meruit. Talis quoque illa, & quidem

magna Gr) Dialogo XI. Antiq. pag. aa. Viae Maderus in Notis ad On phrii Comment. de Triumpho pag. W7. Oa J Comment. ad Vegetium Lib. II. de Re Milita i pag. Iaa. in ) Loc supra cit. U4 J Plinius Lot. cit. Gellius Loc. cit. sig) D Opere Heraldico Part. I. cap. VI. I. M t. cs79 Lib. I. cap. Ia.

143쪽

rnagna specie, qua apud Silium ItalicuM S Milo, a Q. Fulvio Proconiiule donabatur, - - Milo Gradiri case Uictor sonorem Tempora murali cunctis turrita corona. Interea hujus aeque ut Vallaris Coronae vestigium, nuspiam in nummis reperiri, praeterquam quod corona turrita insignitum inveniatur caput Alexandriae civitatis in numismate M. Le. pidi 39ὶ , & Magna, ut diximus, Matris Deum Cybeles in numinmis Faustinae Augustae , autor est Antonim Augustium o). Quod si vero Goletium conssalas, eadem corona insignitos invenies diversos Graeciae antiquae nummos, qualeS sunt: Civitatis An

c s) &c. Pari ratione &M. Agrippae caput corona turrita scui Navalis adjuncta es J apud eundem Gola tum io conspici licet. Habitudinem vero & Figuram Coronae Muralis, ea Lecto. ri hoc loco damus forma, qua apud Mevvechium , Ciamstinum, aliosque Scriptores recentiores expressa , murisque pinnis aut turribus distincta conspicitur.

144쪽

Murales in hac Classe excipiunt illae, quas Romani dicebant

ΙV. CORONAS NAVALES

sive CLASSICAS.

Quemadmodum enim ii, qui pugna terrestri memorabile aliquod facinus edebant, illas quas hactenus vidimus, merebant coronas , pari modo classica donabatur is, qui in fraelio maritimo primus in hostium navem armatus Vi transiliverat, ejusque opera navis capta esset, unde & navalis corona d:cta

fuit SI)Haec ut reliquae ex auro fieri solebat, unde 'Nilio s1 fulgere dicitur , insigneque ejus rostra navium fuere, ex quo &Rostrata appellata 13) , cujus circulo plerumque scarabaeost quae animalcula fortitudinis navalis hieroglyphico inserviebant inscriptos fuis se, paulo ante laudatus memoriae reliquit. Caeterum CL Lipsius s inter Coronam Navalem, Re Ro-sratam aliqualem videtur statuere differentiam, Quando scribit μυalem simplicem rostris navium non distinctam fuisse, aut cerere aliqua nota iversam, a Rostrata, Haec enim in summo stretiore non iis data, qui in navim aliquam transcenae ostent saepe id luctum J, sied qui navale aliquod magnum decub aut victoriam maigna industria peperisent. Data Ducibus oe similis aliquatenus

obstrionali. Q ribus Antonius N Aus so sequentia de stio addi t: Gasscam, qua Ducibus dabatur, majoris osse stretii, vix dubitari potest, re raro vel vix unquam istam concessa us, Dio Cassi

145쪽

iri s6 ostendit cum dicit Agri am cororea rostrata aurea Eois

navis Augustus , quos neque ante nequestostea cuiquam contigit.

Aditipulatur Dioni Paterculus sy) scilicet, quod nemo

unquam Romanorum ante Agrippam ea donatus fuerit. Ubi tamen amborum clarus apparet lapsus & improvida amrmatio, Mareum enim Varronem, jam ante Agrippam in bello piratico ,

donante Pompejoeam accepissis, Plinius 18 testis est. Pari ratione Seneca 19 3, Agrippam navali quidem corona insignem vocat, sed non admist, primum. Ita quoque Livii Epizome CI AVI nemini ante Agrippam honorem hunc fuisse habitum contestatur quidem, non vero addit, nec post eunn, quippe quod ex Festi 663 luculenter constet, quoque hac donatum fuisse corona, in bello quod gestum est contra Nabim, ut scriptum est in Carmine Saturnino 61). Quantum vero ad ipsam Formam seu Habitudinem Coronae Navalis attinet,diversimode apud bonos authores depicta reperi. tur. Prior, hic subjicimus typus, descriptus est ex Nummis Augusti Caesaris apud Goletium sor), in quibus Agrippae caput

Cons. Lipsius Loc. est Nonnius in Comment. ad Aug. Caes. Numi m. sag 33. Sch erus de Misit. Navali Lib. IV. cap. 3. Paradius in Θmb. classis monumenta subactae. s. DP In Numi . Augusti Tab XXVIII. Num. q. 6. 7. y. Cons Patini Numism. IN. Rom.fog.D.seq.

146쪽

put hac Coronae Navalis figura condecoratum cernitur. Po- seriorem, ex eodem Golato 63) depromtam inserimus, in honorem Agrippae datam , qua tamen potius 2 lectorio illius terra mariqtie gestas, quam honorem istum significari Panues Echemerm 64 arbitratur. Illa vero , quae in medio conspicitur forma , Coronam Navalem depici am dedit Steuechius, Sequi hunc secuti sunt, Clampinus , Denerus, aliique. Ultimo tandem loco inter Coronas Militares, quae & strenuis militibus & praestantissimis Ducibus promiscue datae fuerunt , collocamus

V. CORONAS VICTRICES.

Generali hac appellatione comprehendimus omnia 'illa coronarum genera, quae sive militibus, sive ordinum ductoribus promiscue data fuere, nam quocunque modo Vr toria parista esset, corona illi, qui victor esse renunciabatur, decreta fuit. Talium coronarum apud rerum antio uarum Scriptores frequentissima esst mentio 61 . Hoc exemplo legimus Titinium unum ex Ducibus Cassii, cum victor in certamine evasisset coronatum ab equitihus, abiisse ad Cassium 66). Pari ratione& Pausaniae , nunciata victoria & morte Philippi, corona victoriae decreta fuit 67 , nec non Pelopidae, licet mortuo D con

fosso conjectu telorum 68), ut post insignem de barba ris victoriam c69), Dion item Syracusis receptis 76 . Denique & Castor Po cem, Amyco prostrato hac reaimit corona, ut legere est: apud Valerium Flaccum 7; . Non

147쪽

Non vero singuli tantum h isce victoriae & fortitudinis coronas adepti sunt, verum etiam interdum tota cohors , totae urbes , populus, uviversi denique victores milites, eadem fuere conspicui. Hoc more populum Romanum, Ob res bello bene gestas , coronatum ludos spectasse, disertim tradit 71). Pari ratione Populus Syracusanus, devictis acie inquilinis, qui rebella. Verant, delectos viros circiter hexcentos, quorum vi & virtute ea pugna pugnata fuerat, corona donavit, ut testatur Diodorus M. cuivi sys). Sic & totas urbes aliarum Victrices, coronatas fuisse , multis comprobari potest exemplis. Hoc modo Graeci Athenas, ingenti adversus Persas parta victoria, corona condecorarunt, assicinante id ipsum inimis 74 ; Idem a Perinthiis& populo Byzantino iactum esse , Demostbenes expressis testaturi Verbis 719. Denique jpsos etiam Agidites victoria deportata coronatos fuisse legimus. Qu9 exemplo Agesii laus, magna de Thebanis parta victoria , milites coronari jussit 6)in ipso loco , ubi victores evasissent. Idem testatur Zonar, cum scribit 77) . Militibus publice, quisviram etiamseorsim au. datis Coronas aliis aureas, aliis argenteas datas fuisse , expresso iuiis nomine. cinore viri. Similiter & in pompa triumphali , non solum Imperatorem triumphantem , sed & milites ejus, quorum bracchiis parta erat victoria, laurea corona insignes fuisse, variis demonstrari potest exemplis S). Ubi tamen observandum bene est, quod laudatus sis pcPasib alius annotavit 79),scilicet hasce rnilitum lauros non ex illis, qnibus ipse triumphator utebatur, decerptas fuisse, sed e qualibet obvia lauro, quam ideo Tibu=m flo) agrestem vocat, i. e. ex agris promiscue decerptam, se gerens lauros lauro devinctin agresti

Miles Io magna voce Triumphe canet.

148쪽

His ultimo loco annumerandurri quoque est: illud Coronarum genus, quod a Caligula inventum esse legimus, Coronae scilicet Ex oratoriae , quae Solis, Lunae, siderumque specie distinguebantur, ut Suetonius annotatum reliquit si). Nec non illa, quam Zonaras 32 Equesrem Vocat, quae illi scilicet dabatur, qui equestri pugna merens edidisset aliquod memorabile facinus, quo Rempublicam juvis se diceretur, tunc enim equestre aliquid effingebatur. Haec de iis coronarum generibus dicta sunto, quae promiscue militibus eorumque Ducibus dabantur, nunc eas ordior, quae ipsis Ducibus peculiares fuere. In quarum Clas e primo

loco occurrit

Huic primum statim assignamus locum, eo quod teste vinio 83 ), majestate flvuli terrarum princiWis, Araemiisque glo-νia , nusta fuit hac nobilior. Gemmata N aurea, vastares, rales, rostrata, civisae, triumphales post hanc fuere , suntque

cuncta magno intervaeo , magnaque d=erentia. uo si civicae honos uno a quo ac vel humst mo cive servato, straciarus sacerque habetur , quid tandem ea famari debet , unius virtute δε raparmuis niversem exercifm. Nec unquam ni sim i eratione suprema contigit , num n: i ab umveryo excrcitu servato decreta. Ceteras Imperatores dedere , sanc solum miles Imperasori. Eadem haec triplicem adepta est denominationem , nam

8 Olsidionals 3c Obsidialis eodem significatu dicta fuit, scilicet quod talem coronam ii, qui liberati sunt obsidione, darent ei Duci, qui liberaverat 8O ; Graminea vero a materia sic dicta, fiebat

I in In Caligula cap. cons Alexander ab Alexandro Lib. IV. cap. pag. riag. 82) Loc. cit. ) Lib. XXII. cap. s.fq via Notus Dale- campii s Harduini. I J Plinius Lot. cit. Gellius Lib V. cap. ε. ubi Notas Thysii consule. Festus Lib XIII. Alexan er ab Alex. Loci tit. Piri

tas Tiraque i ta aliorum in h. l.

149쪽

fiebat enim e gramine, quod in eo loco generatum esset, intra quem clausii erant, qui obsidebantur, nullae enim in hoc ho. nore erant herbae aut flores. Namque sium naum apud antiquos signum victoriae erat, herbam porrigere Victori 8j). Hanc Coronam gramineam,Senatus Populusque Romanus dedit bello Poenorum secundo, quodcunctando urbem & cives Romanos obsidione hostium liberasset 86). Omnium vero primus Obsidionali donatus fertur Cincinnatus a Manutio & toto exercitu, quod illius opera obli. dione liberati fuerant 87 . inter Imperatores autem primo Omnium Augusto a S. P. Q R. Oblatam fuisse, ut liaec prae foribus ob hostes Victos poneretur, at actioris Dio Cassim 88 . Plura interim eorum exempla , quibus hic honos contigit, Iegat cui placet, apud Plinium , Gesitum, Alexanarum ab Alexaniso ali OS, Caeterum cum nullae in hoc honore essent herbae certae 1 sed quaecunque fuerant in periculi sede, quamvis ignobiles ignotaeque, honorem nobilem faciebant f 9 o), Forma seu Habitudine hujus Colonae parum habeo certi, quod dicam. Ut enim herbae quae huic

Coronae inserviebant , non unius erant generis, ita consequeliter& ipsis Coronis varias exinde

150쪽

de de natas fuisse figuras, cuilibet facile est colligere. Nobis blanas has Coronae gramineae Icones, ea huc inserere sigura placuit, prout illa apud haec vero apud Memecbium delinea. ta conspicitur.

Obssidionalem in hac Classe sequitur

II. CORONA OVALIS.

Sic dicta, non quod ovalis sermae fuerit, quam nonnulli huic coronae affingunt 9i , sed ab ovatione in quo triumphi

genere Imperatores ea utebantur, qui ovantes urbem introibant. Erat e utem Ovatio 92 apud Romanos minor Triumphus, qui peragebatur, quum belli Duces rebus quidem pro-ipere gestis, non tamen ita magnis, ut majori Triumpho dignae essent, Urbem Romam ovantes ingredebantur. Q alia erant, si1 bella non rite indicta , nec cum justo hoste gesta essent ;aut hostium nomen humile & non idoneum,ut servorum rebel. lium, piratarumque, aut, deditione repente facta, aut, si victoria sine pulvere sanguinisque cruore obvenisset &c. 93). In tali enim Triumpho vicistor nec curru vectus , nec toga picta induius, nec tubis concinnentibus, sed pedibus & calceis, exercituve praeeunte in arcem procedebat. Nec νι) Vid Mulierus Diff. de Coronis Se t. III. g. r. sta Plutarchus in

Maircello Tom. I. pag. ilo .seq. ab ope nomen arcessit, quod in Opatione ovem is sacris aret, qui ovans urbem ingredebatur , quemadmodum qui majorem triumphum agebat, taurum. Plutarchum Servius

sequitur in Lib. IV. Aen. p. 3 3. , recte quidem. Fesus vero Lib. XIII. a militari gratulantium clamore originem accepisse arbitratur, cui Dionysius Halic. Lib. V. antipulatur. Alias hujus vocis deripationes eodeg erunt E mologi , Vossius. Martinius, Fungerus alii. 93) Vid. Gellius Lib. V. cap. o. re in eum Tissius. Alexander ab Alexandro Lib. VI. cap. II. Cons Colerus, Tiraquestus in Notis. Panpinius de Triumpho.Maderus in Notis.

SEARCH

MENU NAVIGATION