장음표시 사용
341쪽
de beneficiis, cito a me tribunos militares, avida stupitv praefectos, contubernales di taxat meos ' d latos esse. tu quo quidem ratio me fefellit. libe- rum enim mihi tempus ad eos deferendos existimabam dari:postea certiorsum factus , triginta sdiebus deferri nccesse esse, quibus rationes retulissem. me moleste tuli, non illa beneficia tuae potius ambitioni reseruata esse, quam meae, qui am. ' bitione nihil uterer. de centurionibus tamen, tribunorum h militaritim contubernalibus res Ioes in integro: genus enim horum beneficiorum.. L. M s. desinithm lege non erat. vliquum est deς H-Sd ciuitas, ab centum millibus, de quibus memini mihi a te ii d Myrina litteras esse assatas, non mei erra. L MI m . ti, sed tui:in quo peccatum uidebatur esse, si mo- ISe qu i ratione, do erat e fratris tui, o Tullij. sed, cum id corria φας' ςς0 , non posset; quod iam depositis rationibus ex prouincia 'δῆ ' decessimus: credo me quidem tibi pro animi mei uoluntate,proq. easte facultatum quam tum habebamus, quam hnmanissime potue
r M. rim scripsissee. sed neques tum me htimanitate
bem xum, mearum litterarum obligatum puto, neque tua
hodie epistola g H-S centu millibus sic accepisse,
petebas. ut acc*ιut, quibus πι stolae per hac tepora mos L. I ' si is sunt .simul illud cogitare debes, me omnem a Feaee. pecumam,quae, ad me fatuis tegibus peruenisset,
uietes millies. b x x i I eam omnem pecuniam Pompeium ab
stulisse. quod ego siue aequo animo fero, siue inia
342쪽
tuis ' cibaruis, uel de mea liberalitate pernens. η. . Publice d 'se. hquod sit mihi expensa ista H-S centum tu- b L. iisses: tamen, quae tua eὴ suauitas, quiq. in t μ' ἔφ' - mu
me amor, nolles ame hoc tempore ς aestimatio- e possessionem
nem accipere. nam, numeratum se cupecem, nou uilita a
erat. Sed haec iocatum me putato, ut ego te exia nostris scholiv. mo. ego , cum Tullius rure redierit, mit-
eum ad te , si quid ad rem putabis pertinere. Hanc epistolam cur non scindi uelim, cause .la nulla est. Vale.
I Μ. TvLLxus, scriba meus, ) Ciceronis libertus, fortasse Laurea cognomento,cuius egregios vel sus, in Cic rouis Academia scriptos, recitat Plinius lib. 3I .cap. a. quod si qui si dixerit hune esse M.Tullium Tironem; qui & ipse, libertate donatus, patroni praenomen , & nomen assumpsit: IF negabo: quia Tiro libera tus est posteaquam e prouincia ad urbem Cicero rediit: at ille scriba , qui ratiopes in prouincia tractauit,libet tus omnino fuit. Selibas enim seruos non fuisse , ex eo constat, ut alia , quae multa occurrunt, argumenta praeteream ) quod Romanis omnes nominibus appellat os videmus. Σ Μeo seruo scriba, dixi iam , scribarum ordinem e ci ri uibus Romanis fuisse: quare seruus hic appellatur, non quia seruiret, iam enim liberi ho ininis praenomine, & nomine, Μ.Tullius dictus est) uerum memoria prae terii i temporis, quo apud Ciceronem in seruitute fuerat. de fortasse ita locutus Cicero, ut ipsa referret Rufi uerba exprobrantis, quod rationes ita Cieero ad aerarium retulillet, ut a seruo suo scriba eas accepisset. 3 Cui potius id negotii darem, quam darem. sic omnes quos ego viderim , scripti libri, tribus exceptis, duobus M. - Antoni j Μaisei, tertio , quem uir doctissimus , Idemq. omnium humani stimus, Io. Vincentius Pinellus, emptum ex Leonici Thomaei bibliotheca, mihi dono dedit. in ijs nota est, Quam darem, sed, Quam tibi.quod mihi tamen ut, quod sentio, dicam ) subabsurdum, atque etiam salsiqn videtur. non enim i d et Cicero negotii dedit, sed scribae suo: eu i dein - de Rufus fratrem suum adiunxit . quare crediderim illud. Quam darem, siue, Quam tibi, abundare, additum ab impertio, qui Putaret id ici se consistere non posse, Cui potius id
343쪽
negotii darem. quod ita consistit, si subaudiatur, Qusim Tullio, scribae meo. adiuuat opinionem nostram Mastei liber, in quo tantum illud est, Cui potius id negotij darem: in margine autem, Quam tibi. 4 Consolutas se antiquus liber Fulvii,&duo Ilasset, de Medicetis: alius, Consulatas; tres, Consolatas: unus Macti, Consolidatas. quod mihi non placet. primum offendor insolentia verbi: deinde,'quaenam ista costolidatio est e potuit 3 SConsignatas, malim, aut Conlatas. nam eas cum qiraestore conferri in prouincia oportere,& conlatas iam esse, dixit. se IO tamen, Consolutas, non solum quia sic est in tribus antiquis libris: verum etiam, quia pro, absolutas, accipi potest: ut a, Consectas, ita disserat, quemadmodum differt, Absoluere, a Perficere. unde lib. a.denat. Deo. In omni natura n cesse est ab lolui aliquid, aut perfici. -
s Legatum meum praefectum q. alii legunt, Trisectum a. - φQELeptam. nos olim iustulimus,s Leptam, auctoritate quidem veteris libri, sed inulto etia ningis ratione adducti cur enim Cicero praedicti sui nomen ponat, legati praetermittat quasi vero ad alienum & ignotum hominem ieriberet, non ad quatilo rem suum, qui di legatos,&praefectum fabrum, Muniuersam proconsulis Ciceronis cohortem optime nou rat. praeterea res hie agitur Rulo notissima, de qua etiam ip- r ese ad Ciceronem scripserat: ut ei praedum Valerianctium no mina lignificari, nequaquam necesse fuerit.Vnde igitur praefecti nomen hue irrepsit 8 Notum est hominibus emenda di peritis, quanta sit facta labes in optimis libris eorum inscitia, qui eum libros describerent, verba interpretantia, a studiosis adiecta, non agnoscentes, Omnia permisicebant e dem errore, ut opinor, inter verba Ciceronis receptum est,
Jeptam: cum nescio quis, eum in Cilicia praefectu fabrii 2 Icum Cicerone fuisse, ex ep. I. lib.3 didi eicet. adscriberet ti nomen non potuit' quia conijcere facit imum non erat, quis ex quattuor cum praelecto pro Valerii luistet. quattuor autem tuide Cieemnis legatos, infratrem, C. Pontinium, M. Aneium; L. Tullium, ex epite. lib. IS .dcalidis cognosciatur. Accedit auctoritas veterum duorum labror unius Vi centii Ricet i quo sum vias adolescens, ut eo tempore in schotiis meri testatus sum; alteriuri quo nunc Hor, M. Antonii a s laeti, a quo abest pia tecti ta men . tertius in apud me I ber, euias in margine ieriptum uideo, Lemam: cum a tinuati e verborum Ciceretnis absit rimentiae, cum rem a me non infipienter ex gitatae ld in P rie plane in omni bas meis veteribus libri duobus exceptis in qu bus est . Non id sitienter quidem erac aratam: dc va a quo abest Noa verum ne ει quidem Iocus mendo orata ea magna mutatio die: ra Ie ruri Ne t fiscalcet quidem excivitatam nam q- l a te ara Ne
344쪽
Non insipienter excogitatam, ne cogitatam quidem putas eid ego, quod ad sententiam attinet, non improbo : sed quia plus additur, quam emendandi moderata ratio postulet, malui notam apponere indicem errati, quam ex fallaci, & lubrica coniectura, immodico praesertim additamento, libruinimmutare .
. e 7 Nam de logeo Particula, Nam, saepe lectorem comm in de traducit ad diuersam sententiam. ut hic, & infra, Nam de H-s nongentis millibus. Et ep. 9. lib. r. Nam de Appio, quod scri bis, sicu ti de Caesare. te non reprehendere; gaudeo tibi consilium probari meum. Et ep. i. lib. 7. Nam quid ego te athletas putem desiderare Et ad Att ep. Io. lib 3. Nam quod me tam sepe,& tam uehementer obiurgas. Et eodem libro, ep.rs. Nam quod purgas eos. &e. Logeum fuisse fa- Io num arbitror, in quo pecuniae deponerentur. ubi pecunia quoque illa , in prouincia Ciceronis exacta , a Rufo quaestore iussu Ciceronis deposita est auctore Pompeio. Infra
8 Parum gratiosum est,) sic libri ueteres quinque: alii.
Gauisu in est. utrumque mendosum. nam, Gratiosum dein animatis rebus no dicitur: sed Gratiosi homines appellatur. - Nec, Gauisum est, politus litteris quisqua probauerit. Μ diceus liber, Gauisum. Corrado placuit, Gratum uisum; no bis olim, prouisum ; quod nec a Grauisum longe distat, nee sententia caret. nam in eo dicit parum ei te prouisum quia, cum pecunia illa deponeretur, additum no erat,deponi iussu Ciceronis proconsulis. de quo supra. 9 Te certe in pecunia exacta ita efferre, ex meis rationibus relatis non oportuit;) libri aliquot scripti, etiam Medieto ceus, Pecuniae exactae monnulli, Ista offerre 1 iacet id e quod olim, pecunia exacta, non eadem tamen sententia, quae olim placuit. non enim illud. Te e Terre, signi fica re nunc arbitror iracundiam Rufi, qua sit elatus, quod Cicero pecuniae ab illo exactae mentionem nullam in rationibus reserendis tecisset; verum ad erogatam a Ruso pecuniam refero, cu sciret, eam scriptam esse in rationibus iam te latis . Ut in exacta, inquit, pecunia ita afferres, ita erogares ex meis rationibus a I relatis non oportuit: idest; per meas rationes tibi non Iicebat. Hanc nostram opinionem adiuuare uidentur & superiora uerba. De eo mihi quid per leges liceat . considerandum
est:& que sequiitur proxinia: Nisi quid me fallit: sunt enim
alii peritiores. Exactae pecuniae plus consumpserat Rufus,quaucriptae rationes, praesertim i1 a Cicerone relatae, paterεtur: id cum in rationibus Ciceronis , ut cum luis consentis rent, corrigi uellet;de eo quid sibi per leges liceat, considiso randu Cicero respondet, mox indicat, non licere, subiunges,
- No oportuit. atque in hac opinione, possum , inquit, fallitiunt enim alij peritiores. vi Ruium quoda modo cosoletur.
345쪽
io De beneficiis, proconsules, propraetores atque etiam, ut hie locus indicat, quaestores , cum ad urbem a Prouinciis reuerti stent, eorum nomina post relatas rationes ad aerariana deserebant, quorum strenua fideli q. Opera uti e Tent. hi autem erant ex ijs , quos secum in prouinciam duxerant. qui deferri in benefici js dicebantur, quod eorum virtus, ac fides rei p. profuisset. in quo erat eorum, qui deferebant, ambitio squaedam , ostendendis non modo suis, uerum aliorum qu que beneficiis in rem p. Detulerat igitur Cicero, non exspectato quaestore suos contubernales, praefectos, tribunos mil. quosdam autem non detulerat, ut centuriones, de tribunoxam in il .contubernales: de quibus ait rem esse in integro, si Rusus eos deferre uelit. Μorem hunc ostendit oratio pro
Archia; In beneficiis ad aerarium delatus est a L. Lucullo prettore,& consule. Et pro Balbo; In praetura, in consulatu prae- I fectum fabrum detulit.
1 r Myrina libri duo, Sigi celli,& Fulvii habet, Smyrna:
reliqui, Myrina, utraque nota urbs, Smyrna in Ionia, Myri-n a in Aeolia.quis potest diuinare, ex utra scripserit Rufus eas litteras 3 Smyrna quidem nauiganti in Italiam Mescinio propinquior, di commodior. ia Decessimus: sic omnes, quos uiderim, ueteres libri.a quibus olim discedendum putabam, & legendum, unius lit 1 o terae mutatione, Decessemus . nune me ipse reuoco, de ita statuo, sin copem, esse non posse in iis uerbis,quorum in preteritis ultima syllaba est, Si, ut Cedo, Cessi, Cessissem, non Cersem .eodemq . modo in compositis, decedo, recedo, incedo, discedo, concedo. Antea Decessissemus, legebatur.
I S i A D me venisses, etiam ex libris nostris manu seri- zoptis aliqui habent, si ad me misisses; quo modo scriptum esse in suis Alanutius testatus est; pro quo vulgati habent, si ad me venisses, &c. Hanc pr terea disti militudinem reperi in nonnullis manulcri.qui habent, si ammonui sies , pro, si ad me venisses, seu si ad me mitisses,&c. a Non habui cui potuis id negoti j darem, quam scribae meo.) h c uerba, post, scribe meo, M. Tullio Laureae, nulli codices manuscr. habent. quemadmodum nec illa, qui repe a riuntur in alijs vulgatis 3 quam scribs meo et nisi quod haec,
quae olim edenda curaui, ad unius libri veteris oram adscripta, reperi. idque aliena manu. Et vero licet illa tollamus. Nahis deletis semen tia est integra & aperta facile enim subia-telliguntur. Et credibile est, ex annotatiuncula esse nata, vel
ab aliquo coiectore, qui deesse putaret. addita. Quare sic lege dum puto, ab illo loco, si prouidendum fuit, nequid aliter, ac tibi di honestum, de utile esset, refertetur. non habui, cui
potius id nezotii darem. illudet.
346쪽
3 Rationes eonfectas de con tolidatas sic habent omnes libri veteres. de ita edidit P. Victorius. Vulgati alij : consignistas; alii;consolutas. - De Volusio quod scribis ) vocem, seu treis voces, Quam ob rem,aIiunde huc illatas, ta ex uerbo, haberem, quod pro ximh anteeedit, natas, sustuli. s Non insipienter excogitatam, ne cogitatam quidem p S tes ) secutus eram initio libros quosdam vulgatos, qui Ohabent; non insipienter acta in , ne cogitatam quidem putes. Sed victorio malui tandem assentiri, qui sequitur optimum illum codicem Florentinum manu scriptum ; cumruo praesertim nonnulli ex nostris congruunt. Nam manu criptorum nostrorum alii habent ue cum rem a me non insipienter excogitatam, ne cogitatam quidem putes.quo m to do edidit P. Victorius. quam scripturam nos secuti sumus s 'Alii, c um rem a me non insipienter excogitatam quidem putes, plan E mendose. Ego Flolentinam editionem solam veram de rectam iudico, vulgatam tamen, tolerabilem , de probabilem esse puto.
tur legendum ; dc ut multa tam grauia Valerianis prςdibus, ipsoque T. Mario depelleretur, dic. . , 7 Sed siquid est, qu ando de logeo parum gratum est. Ego quam proxime potui, a ccelli ad scripturam antiquam. Nam Iibri manu scripti hoc loco sunt corrupti; sed tamen partim se habent, quando de Iogeo parum gratiosum est et partim, grauissimum est; Vulgati autem, parum prouisum est, quae lectio tolerabilis est : nec eam damnamus. Praeterea quod ad vocem logeum pertinet, nos putau: mus utrobique, dc supra ibi; nain de logeo ita est actum , dcc. dc hic, quando zo de log eo, dcc. eandem rem agi; id eoque idem nomen poni
Oportere. logium, autem, seu, loῖeum, vox Graeca est, quae fgnificat, praeter alia, locum, ubi rationes referuntur, de ubi deponuntur.3 Te certe pecuniae abs te exactae rationem referre, ex meis rationibus relatis, dic. Etiam hoc loco scriptutae veteris vestigia secutus sum. Nam cum in veteribus libris Partim hoc modo scriptu reperissem, te certe in pecunia exacta lita ab reIerre, ex meis,&c. partim sic, te certe pecuniae exactionem ista refer re, occ. ego ex voce, exactionem, seci, exa ctae rati nem, ex, ista, abs te; quas voculas operae per imprudentiam omiserunt. Cetera integra de immota seruaui.
mae q. conscientiae recordatione miti Set.
vo D v Μ se esse significat Mescinii uidendi, eum q.
atur, ut acerbitatem temporum litterarum studio,opti'
347쪽
v. e. Mbit RATAE mihi tuae litterae fuerunt ex qui
, 2. '. vi bβε intellexi, quod etiam sine litteris b a
.itidi mei: ubd bitrabar, uidendi mei tesumma μ cupiditate in sriti iii . .., ραμm esse qJod ego ita libenter accipio, ut imbis ep. xi a. a. men tibi non concedam. nam, tecum esse,' 'd ita Maaz . comm lita,quae, opto, contingant, ut vehementer uelim * etenim cum esset major ui-ee bonita, tu mi lim, ciuium bonorum, piucundorum se Ioeunditas, di a- minum, ς amantium mei copia, tamen erat ne amemus. .na- moiq iclim ebem tabentius, quam tecum, pauci , Obuscumque libenter: hoc uero tempore, i et .l.9. cum alij interierint, ali' absint, alij mutati uoluntatesint, unum medius filitis tecum diem li- Isbentius posuerim , quam hoc omne tempus cum plerasque eorum, quibuscum uiuo necessario. πο-
mitialium. ' sermones z eorum , qui frequentant domum mea, acih L. auisummu excepto uno, ii aut adi summum altero. itaquei ep. r. lib. a. utor eodem per Vis, quo tibi utendum censeo, litterulis uostris, praeterea Letiam conscientia consilliorum meorum. Ego enim is sum, quemadmodum tu facillime potes extimare, qui nihil sumqaam mea potius; quam meorum ciuium causi pompetu, . D fecerim: cui nisi inuidisset is, quem tu num
quam amasi ; me enim amabas o ct i e be
m L. ero is qui .. tμs esci, omnes boni. N egosum, qui nullius n. - - '' uim plus ualere uolui, quam bonenum otium. 3 oo Caesariana. id mque , cum quia i a arma, quae semper timueram
348쪽
mueram,plusposse sensi, quam illum consensum bonorum, quem ego idem effeceram, ' quavis tu-- Eli condicione pacem accipere malui, uiria sta. cum ualentiorepugnare. hSed haec, O 2. et multa alia coram breui tempore licebit. O breuiump. me tamen ulla res alia R omae tenet, nisi ex lecta
tio rerumς Afracanarum. uidetur enim qmmi Caesar fuit, ex
res in propinquum adducta discrimen. puto aut ς mea non nihil interessesquamquam, id ip- d al. rei mihi. I O sum quid intersit, non sane intelligo ; verumtamen, quidquid illinc nunciatura sit, non longe f ρνο--bulum, abesse a consillijs amicorum. en enim res f ipsa ta in eum locum adducta, ut, quamquam multum intersit inter eorum caus as, qui dimicant, ta II men inter g uictoria; non multum interfuturum ei
putem .sedplane animus, ', quHubjs rebusfosse putat. tau fuerit insirmior, desperatis confirmatus eri I..ub .
multum: quem etiamsuperiores tuae litterae confirmarunt: ν quibus intellexi, quam fortiter iniu- . ao riam ferres: iuuitq.me, tibi cum summam huma isi' nitatem, tum etiam tuas litteras profuisse. nerum enim scrabam et teneriore nubi animo uid bare,sicut omnes fere, qui, uita ingenua, in bea- resp. flora, ct libera ciuitate uiximus ed ut illa isecun' m eum Caesa- I moderate tulimus c hanc non solum aduersam,sed etiam funditus m euersam fortunam for o rerii humatiter ferre debemus: ut hoc saltem in maximis iubi Iihi' iis emallis boni consequamur, ut mortem q*am etiam mos putat,idq.
beati contemnere V debebamus, propterea quod pinui . scio 3 o Q nullum sensum esset habitura, nunc, silc abbem,
non modo contemnere P debeamus,sed etiam op-
349쪽
tare. Tu, si me diligis, fruere isto otio; tibiq. persuadea RAETER chlpam,ac peccatu, quos
per caruisti, carebis, homini accidere nihil posse, quod siit horribile, a tu pertimescendum. Ego,
se uidebitur recte fieri posse, ad te ueniam breui; y
si quid acciderit, ut mutandom consilium sit; te certiorem faciam statim. Tu ita fac cupidus mei uidendi sis, uti Ilinc tene moueas tam infirma R ualetudine, ni se ex me prius quaesieris per lit- . teras, quid te uelim facere. Me uelim, ut facis,di- I mligas,h ualetudiniq. tuae, O tranquillitati animi
I ITA mihi communia omnia, quae opto, contingant,) Is
verbum, Communia , video esse in omnibus veteribus Iibris, praeter unum, qui fuit olim Hieronymi Ferra iij, nunc est Caroli Borro maei Cardinalis. in eo est, Commoda, non, Communia: quod olim probaui: cum & Plautus in Trin. similiter dixisset: Ita commoda, quae cupio, eueniunt. Non nulli, Communia, putarunt abundare. quorum non displiacet opinio. ne tamen tot librorum consensus repudietur; videndum etiam atque etiam, an probabilis aliqua senten- 2 otia elici possit, nullo nec deleto verbo, nec mutato. Ita mihi, inquit, ea,quae Opto, contingat omnia communia, ut Vehementer velim. idest: ita te rerum omnium , quas opto, participem habeam, ut esse tecum vehementer velim. nam ad verbum, Communia, subaudio, Tecum : ut sit: ita mihi tecum communia, quae opto, contingant omnia. occurritalia sententia, quam non occultare consilium est. Ita mihi Ies Omnes publicae, quales opto, contingant. nam, Com- δ Fmunia, & Communes res, pro publicis rebus accipi, nemo, ut opinor, dubitat . idq. vel hoc uno constat exemplo, quod obseruauimus epist. 8. lib. s. Ex eodem de toto statu rerum communium cognosces; quae quales sint, non facile est i cribere. Communem quoque rem, dixit epist. 27.lib.7. Communium sortunarum, epist ia .lib. s. Hoc totum ad erudit rum hominum iudicium refero. nam ipse nihil anomo; tan , tum enitor, uti veterum librorum auctoritatem coinserue.
a Etenim, cum esset maior alijs Placet, ut enim, pro, Etenim
350쪽
Etenim : quia schabent plerique veteres libri. soloecisini species apparet. quid resertὶ inquiunt. quam multa praeterea huiusce generis in Ocerone deprehenduntur. His itaque responderi videtur posse : soloeci sinum , si modo libri veteres in eo consentiant, ferendum: sn aliter, tollendum. itaque cum habeam duos veteres libros , unum M. Antonii . . Mailei, quo etiam olim , commodante eius fratre Bernardi i κ no Cardinati, usus sum ; alterum Fuluit Vrsini, in quibus diserte legitur, Etenim, libenter aufero soloecismum, dc i tegritatem Cicerone dignam restituo.
1 NON Iongli abesse velim a cons. )vox, velim, abest 1i Io libris nostris manu scriptis. Et vero tollatur licet. nam sententia pendet ab illo loco, puto autem nonnihil mea interesse, sequitur deinde interpositio, quaqua id ipsum doe.
Licet etiam retinere, ut intelligamus propter illam interpositionem, mutatam esse orationis sormam. & de integro asditum verbum, velim .