장음표시 사용
471쪽
eollegium primum praetorium fuisset, neque suprouincias profecti essent, itasorte in prouincias proficiscerentur: si ad numerum ij nou essent; tunc deinceps proximi cuiusque collegi , quι praetores fuissent, neque in prouincias profecti es ssent, in sortem coniiceretur, quoad is numerus effectus esset, que ad numero tu prouincias mitti oporteret: si quis huic S. c. intercessisset, auctori
tas perscriberetur. Huic S. C. intercosit C. O lius,c.Pansa trib. pl. Illa praeterea Cn. Is ritin En mi 'ς ψηimuduersa, quae maxime a con .
. ' ita P is sidentiam attulerimi hominibus; ut diceret, se
Caesarςm . ante Kal. Mart.non posse sine iniuria de prouis cise Caesaris statuere,poII Kal. Mart. se non dubitaturum. Cum tuterrogaretur, si qui tum inter- is cederent , dixit, hoc nihil interesse, utrum Caesarh tribunu pl. senatui dicto audiens futurus non esset,an h pa- Idu a ci res, senatβm decernere non pateretur..pediret. . Quid si, inquit alius, ct consul use, exercitum e minime ita habere volet ἰati ,qaam Fclementeri avid; si eunde;vi lib. a. filius meus fustem mihi impingere uolet φ his uo .
in dupuiado. cibus, ut σι timament homines Pompeio cum C
sare esse negotium,efecit. itaque iam, ut uideo, alterutram ad condicionem defendere uult Caa. ut aut d maneat , neque hoc ' anno Hi ratio dabat.vide ep' habeatur;aui,si designari poterit,decedat. Curio 7λ3. st se contra eum torum parat. quid assequi possit, . nescio. illud uideo, bene sentientem, etsi nihil ese fecerit, cadere non possee. Me tractat liberaliter; f quasi onus O mibi suo munere inegotium imposuit. nam si ῖ PQ I- non dedisset eas, qua ad ludos ei adμecta
472쪽
IOCOR L I I. AD DI C ERON EM 3 I aut Africanae; potuit g supersedere. nure, quaa a a laudia dando dare necesse eis uelim tibi curae sit, quod a te '' 1emper petii, ut aliquid inino h beniartim habea b pantheras
libertum Philonem illuc misi , ct Diogenem
Graecam, quibus mandata, ct litteras ad te dedi. eos tibi, rem, de qua misi, uelim chra ha
beas. nam,quam uehementer ad me opertineat, d erat enim
in j quas tibi illi reddet, litteris descripsi.Vale.
I Μ, Tucciv M, accusatorem suum dec. huius loci
sensum,etsi obscurissimus est, tamen declarare conabimur. Reorum caussae ordine agebantur. nam quae tempore prior fuerat, eius prior item Iocus erat. excipiebantur tamen eae caussae, quae cum caussis lain iudicatis coniunctionem aliqua habebant, ut earum quasi appendices quaedam viderentur. eiusmodi enim caussis, etiam si post multas alias delatae essent, tamen primus locus erat constitutus. itaque in oratione pro Cluentio, Fabricium, inquit, reum statim fecit; viq. ei socus primus conititueretur, propter caussae coniunctionem impetrauit. Propter caussae coniunctionem, inquit, quod Fabrici j caussa eadem erat, quae scamandri, qui antea condemnatus erat. & infra in eadem oratione: Apud eosdem iudi- ces reus est factus Oppianicus, cum is duobus praeiudiciis iaeto damnatus esset. ab ijsdem autem iudicibus locus ei primus est constitutus. Hoc ideo factum est, quod Oppianici caussa coniunctionem habebat eum Fabrici j, dc Scamandri caussa. quos iudides iam damnauerant. Excipiebantur etiam caussae de vi, quae primo loco agebantur, reiectis alijs causis, quae tepore priores fuerant. sic Μilonis caussa, quod erat de vi, e tra ordinem est acta. sc M. Coelius, cum Atratini patrem de ambitu reu fecisset, de vi postea accusatus, ea usiam ipse prior dicere coactus est .sic etiam G. Sempronius cum a M. Tuccio esset accusatus, de caussam suam eo anno nollet agi, forte, quod ex ijs, qui tunc iudices erant, complures sibi infensos intelligeret accusauit accusatorem suum lege Plotia de vi. eo consilio, ut, in terposita extraordinaria caussa, tempus tereretur,& suae caussae iudicium, cu eius agendae spatium no e se set, in annum sequentem necessario reticeretur .Extraordina rius autem reus is dicebatur, euius caussa non ordine, ut ali nso causiae, sed primo loco semper ageretur, dc inde extraordinaria causia, quae statim ante omnes causas ageretur, ut eam
473쪽
erat deui, vel coniunctionem habebat cum aliqua caussa ante iudicata. a si quid iniuriis suis esset, quod Vestorius teneret. eurist huius loci mihi quidem perdifficilis intelligentia, a duobus veteribus libris, uno sigonii, altero meo, discedendum non putaui: ut sit, quo niti toniectitra possit, si quis ingenio veritatem vestigate voluerit. quod si ex his verbis aliqua omnino cogar elicere sententiam, interpretabor hoc modo: Tibi pro beneficio dedit, si quid esset iniuriis suis, idest, si quid
esset suo damno, suaque iniuria, quod vestorius teneret. quas ademptum sibi aliquid, ac teneri a vestorio diceret, quod aliqua eius iniuria fieret. nam vi. Iniuria, interdum adue bii loco ponimus, ut, iniuria facis hoc: sic videtur pronome. addi posse, ut dicatur, Iniuria mea facis hoc: quemadmodu, In gratiis, de Ingratiis tuis, Merito, di Μerito meo veteres dieebant. Paullo asperius hoe est, aliquis dicet.quis negat v rum hanc asperitatem Coeliu amauit. Tres praeterea minime recentes libri pro, si quid, habent, si quod: duo, Quo Vestorius. Quod autem pro, Iniuriis suis, in quo mei qui de seripti libri omnes consentiunt, nonnulli reposuere, Iutis sui: commenticium suspicor. &eo magis, quod ijdem, Iniuriis suis. esse in suo illo peruetere libro, edi tus antea, ut ipsi uocarunt, castigationibus indicauerat: nec tamen huius postea mutationis caussam ostenderunt. Aequo numero in aequo sententiarum numero reus absoluebatur. habendam scilicet humanitatis rationem uel res illi legum latores censuerunt; ut, in re dubia, ad miseria cordiam inclinatio fieret. testem habeo Ciceronem in oratione pro Cluentio in consilium inquit, ituri erant iudieestriginta,&duo sententi js decem,& sex absolutio confici potetat. Confirmat in Mario Plutarchus παραλογαπάπεφυγεν, ἔσων γενομενον. Hoc Laterensis ignorans, cum absolutum Seruilium,ob sententiarum paritatem pronunciare deberet, non pronunciauit absolutum, neque do sententiarum numero men rionem fecit, sed, cum tres ordis nes, senatus. equites, tribuni aerarii lege Au telia iudicarent. ordinum iudicia exposuit: quibus absolutum Setu ilium, haec infra uerba demonstrant, Pro absoluto Seruilius haberi coeptus. in quo geminus Laterensis error agnoscitur . primum, quod aequo sententiarum numero absolui reum ignorauit deinde,quod in absoluendo, aut condemnando habendam ordinum rationem arbitratus est; ut, que ordines duo absoluissent, aut damnassent, is absolutus, aut damnatus putaretur : cum non intelligeret accidere poci, ut, a duobus ordinibus absolutiis reus, tamen damnaretur, ex uniuerso sententiarum numeto, quarum maior pars uel salutem reo, uel poenam asserebat. exempli gratia, senatores reum absoluut, item equites, sed utrique paucis sententijs : itibuni aerari jι omnes ι
474쪽
omnes, aut plerique condemnant. quis non uidet absolui reum, si ordinum potius. quam sentetiarum, Iatio ducatura contra tamen accidit: nam sententiae numerabantur, separatim quidem primo cuiusque ordinis, sed ut mox summa fieret ex omnibus: quarum maiorem numerum uel ab sol tio rei, uel calamitas consequebatur: quod ne putetur a coniectura ductum ,.quae saepe, tamquam in lubrico posita, ad falsa prolabitur: praeclarum contra ordines f ut ita loquar pro sententiis habemus exemplum in utilillimo Pediani cometario: in quo damnatus a duobus ordinibus L. Saufeius
ex numero tamen sententiarum impunitatem assequitur, Derba recitemus, Defenderunt Saufeium M. Cicero, Μ. CCe Iius; obtinueruntque ut una sententia absolueretur. conde nauerunt senatores decem; absoluerunt octo; condemnaue
runt equites nouem; absoluerunt octo; sed ex tribunis aera riis decem absoluerunt, sex condemnauerunt. Alterum succutrit exemplum in ep. s. lib. 2. ad fratrem. nam de Sex. Clodio absoluto significans. Tres , ait, ei sententiae taeterrimae in consilio defuerunt. subiungit autem e Senatorum v Inacopiose absoluit: equitum adaequauit 3 tribuni aerari j condemnarunt. Ex quo patet,s ordines considerentur, dubium e sse iudicij exitum ; cum unus ab Iolu at; alter condemnet. tertius aequo sententiarum numero nihil decernat. numeratis autem senatorum, ac tribunorum sententiis, nam equitum pares fuere uicit tribus sententi js ea paIs, quς ab soluebat: qui senatotes fuere; dixit enim, senatorum urnaeopiose absoluit. Quid ipse C lius non idem ostendit, uerbis ex legis capite uno, & centesimo recitatis 3 Quod eor uni iudicum maior pars iudicarit, id ius, ratumque cito.
Emisiario est factus. in antiquo libro Alediceae bibliotheca. ;& in duobus praeterea Petri Bembi,& Vbaldini Bandinelli, legitur, Emissa rustelio factus .fortasse corrigendum, Emissario,S.Tettio iactus ; ut existimat amicissimus meus. Tettios autem dc libertos, de amicos Claudio ium fuisse, in qua gente erat Appius , ostendit Asconius, ubi in oratione pro Milone illum locum explanat. Haec insidiata Pompeio esti quamquam ibi tantum de Damione Clodii liberto linqui tur. sed Damionem Tettiae gentis fuisse ostenditur in lib. q. ad Att. ep. 3. itaque hic C lius, de Appio loquens, A farus, inquit, est a quodam suo emissario Sex. Tettio. nam Cu. Sextus, antiqui sgnificare uolebant, uel Sex. scribebant, uel S. ita patebit & uera lectio,& sententia. quo quidem eo.magis inclino, quod etiam in libro peruetere Castoli Sigonii scriptum uideo,Omisi a tu stetio; ua in hac uatietate auge
tur mendi suspicio, di ad uetitatem indagandam quali la
'fovillius ) antiqua similia, primis sere teporibus a.Li
475쪽
magistratus capere liceret.Villium Annalcm Cieero etiam memorat in oratione pIo Fundanio apud Priscianum l. 6. . Antea in omnibus impressis, Iulius. primi nos reposuismus, Villius. 6 Pom. tribus Pomptina fuit.nam ex x x x v tribubus, aliquam, ut inquit Pedianus, necesse erat, cuiuscumque eLset ordinis , ciuis Romanus obtineret. is autem Ostendeba- tura praenomine suo, a nomine, nomine autem familia si- gnificatur a patris praenomine, a tribu, a cognomine, ut Philippica I x.ser. Sulpicius Q. F. Lemonia Rulus. Lemonia
enim tribus est ablativi casus. ut sit ex Lemonia, ut inquit Asconius. in lapidibus autem antiquis fere semper, in libris aliquando prioribus tantummodo litteris significari tribus animaduertas, ur in hoc S. C. ubi enim legitur, Pom. sciendum est, Pomptinam intelligi; ubi Pop. Popilliam ubi Pup. Io Pupiniam; ubi An. Aniensem; quod cum antea non esset ex rploratum, alii pro An. Capito, cluabus uocibus coniunctis legebant Ancapito; Bernardinus autem Rutilius in suis annotationibus credidit, antiquas notas fuisse, quae significarent, Atei i nepos. in quo quam deceptus sit, non attinet diceIe. si enim ab auo ostendendus aliquis erat, non ab eius nomine, se a praenomine ostendebatur. sed incidit in errorem, quia tribum Aniensem non agnouit,quae duabus modo tit- Isteris, ut iam dixi, scripta fuerat.quae me ratio mouit, ut ubi, Puphirrus, uno tantum uerbo antea legebatur, duobus in nostro libro scriberem , Pup. Hirtus. idest Pupinia Hirrus. tribus enim ante cognomen ponebatur, ut hic,& alibi licet uidere. Quoniam autem hane tribuum cognitionem non ita facilem esse perspicimus, nam di Volaterranus, di Alexander, qui dies Geniales scripsit, di alii, quos non ne se est commemorare, parum uidentur in suis libris earum numerum, dc nomina tenuita sudiosis non sore prorsus inutile, aut iniucundum arbitramur, s, quae in hanc Iationem dispersa in ueterum monumentis leguntur,coacta huc aste Iamus. quae cum olim scripserim adolescens, cum hec noua uidebantur; nunc eadem, conectione quadam, breuissime colligam . Fuerunt igitur Romanae tribus omnino xx XV. quarum nomina infra scripsimus, & scriptores aliquot, qui de iiβ locuti sunt, apposuimus, ut inde facilior earum, ac ceIUOI unicuique cognitio sit. AB M. uel, ΑΕΜΙ'. Aemilia. Cicero ad Att. lib. II. Liuius l. xxxi IX. antiquet urbis inscriptiones 7s. Ni - nlenus Cicero pro Hancio, Liuius I. x. antiqua:
orbis inscript. 16o : i s : di in lib. Petri Appiani de inistri
ptionibus antiquis totius orbis. 93. ARN. uel, ARNIEN. Arniensis. Cicero in agraria r I. in Rullum, Liu.Iab. v I .dc Idib. Ix. ubi cori te legi putamus Narni ni stigod by
476쪽
armensis. nam lapis antiquus, quem vulsiniis in Templὶ parietibus uidimus, expressam Armensis mentione cotinet. CL A. Claudia. Liuius li. I i. virgil. l.vr I. Dionysius Halle. I. v.amiquT urb. ins. TS. 84. II . liber Appiani 79. CL v. uel, e Lus T. Clustumina. Cicero pro Plancio, pro Balbo, antiquae urb. inscr. Co L. Collina. Varro Iib. iv.de ling. Lat. plinius lib. xi Iccap.III. Festus, antiquae urb. inscr. 27. 99. Iro. liber Arriani Iro. Coa. Cornelia .Liuius lib. xxx II x. antiquae urb. insc. 29. Et o vel , Exu Esquilina. varro lib. I x. de ling. Lat. Pliniustis .XIIx .cap. II. Festus, antiquae urb. inscr. 7s: Est prae terea in aedibus uiri optimi, ualdeque eruditi, Gentilis Delphinis Romani fragmentum an ri qui lapidis cum hic triba: FAB. Fabia. Horatius epist. v I .li. I. suetonius in Augusto, antiquq urb. inscr. 61. 73.7 . 75. dc Petri Appiani lib. 6r. 66. 333. 363.sOO. FAL. Falerina. Liuius lib. ix. in libro Appian Iros. Iro.&Nea poli antiquus lapis est ita inscriptus. C. PIIT ORIO. C.
pro Galeria, legitu r Galerius sed corrigendus locus est ex antiquo libro auunculi mei prancisci Asulani. & antiquet urb. Dic. 89. I a. 9: liber Appiani I . I S.I6. I9.2I.aa. HOR. uel, HORAT. Horatia. Scriptum in libris de Iiae triabu nihil est; in lapidibus tamen saepe nominatur. deductam satis constat a uetere familia patricia, ut alias non paucasa A m LEM Lemonia. Cicero Pro 1 lancio, Pliii ix.Festus, antia ΜAEC. Μaecia. Hanc in antiquis Iapidibus duobus in urni
mus t C. OCTAVIO. C. F. MARC. VERO. C. HERBAE ID.
Puto tamen hane tribum fuisse Meneniam potius, quam Mentinam , & eorruptum esse Iosephi locum . deducetur enim ab antiqua familia patricia, ut aliae octo. Aemilia, Clau-
477쪽
Claudia, Cornelia, Fabia, Horatia, Papiria, Sergia, Veturia. Fublilia nomen accepit a plebi a gente. Ovs. Oufentina .Liuius lib. I x. Festus. antiquae urbis inscrip t. 86. I 33 . in libro Appiani 27.28. o. r.63.7I. -84. 8s. 36.& in lib. Veronensium antiquitatum sic. R. EvFEMus;
PAL. uel, PALAT. Palatina .Cicero in Verrem. Pedianus ta e 18.Varro lib. I v. de ling. Lat. Plin. lib. xi I x. cap. m. Liuius Iib.xx. Festus. antiquae urbis inscr. 29. 36.39.62. II 6. I S. 176. liber Appiant i . aa. 3 . . PAP. uel, PAPIR. Papiria. Liuius lib. vix. Fessus. antiquet urbis inscr. 72. 3s.
Pos. Poblilia, quae deinde Publilia scripta est. sicuti ex Poblius Publius factus est. Reperitur in lapidibus de uva. de Put LIL. dc Pos. Liuius lib.vII. antiqueturb. inscr. x. lib. Io id liber Appiani asa. de in libro veronensium antiquitatum 'pe. Exempla Publiliae, per v. scriptae, quinque habemus, , duo in antiquet urb. inser. 66 8 I. tria in App. lib.6s. Ios. 3 a. Puto hane esse,quam Festus Popillia nominat de qua Valerius lib. I x.ca.x.liber Appiani 297. P o L. Pollia Liuius lib. xxix. Valerius Mam lib. II. capo I v.& lib. I x.eap. x. antiquae urbis inscriptiones II O. II 3. I Aliber Appiani I S. P o M. Vel, P O M P. Pomptina . Cicero ad Atticum, libo Iv.Liuius lib. vi I. Festus. antiquae urb. inscrip. I I . III. liber Appiani I r. 8 Pu P. Pupinia. Cicero ad raratrem lib. m. Liuius lib.
xxvi. Festus. Duo antiqu8rum lapidum exempla exstant. alterum Capuae, D. V IDI. D. P. Pup. NIGRI; altera Patauit, C L A V s I O. C. F. P V P.
Q I. Vel. Q v I R. Quirina. Cicero pro Quinctio . An nius 6 I. Fessus. antiquae urb. inscrip. I s. l. . 1is. liber Appiani I . II. Ig. I9. Io 3 R o M. Romilia. Cicero in Verrem, idemque in agraria I. Asconius Is . Varro lib. iv. de ling. Lat. Festus. Servius in Comment. I II. Aeneidos. antiquae urbis in se. I 6s. in libro veronensium antiquitatum II. L. GALLIo . L. P. RUM. Est et Ferrariq semifractus lapis, in imis summi Templi parietibus instratus, in quo ita scriptu vidimus,-IT IO. T. F. ROM. SAR. Sabatina. Liuius libro v I. Festus. Lapis antiquus Romae in aedibus eximii Cardinalis Carpensis: CN. CORNa
SCA. Vel, SCAP. vel, fCAPT. Scaptia. Liuius lib. II x. Suetonius in Augusto, Festus. Lapidis antiqui exemplum Romet exstat in regione pantheonis. C. RUFEL Us. C. r. Sc A. sau Rus.& ite aliud, C. CRANT AN IUS. s CAPTI A. MACER. SER. vel, sERG. Sergia. Asconius 6 r. antiquet urb. inscr.6r. a. r. 163 .est etiam in eod lib.63. quattuor liuetas R G. sT1 L.
478쪽
sτH. Stellatina. Liuius lib. v I .an liquae urb.inscr. I Io.de duabus litteris. ST. 239. sv B. suburana.Varro lib. Iv.deling.Lat. Cicero etiam in agraria M.quo in loco videtur eorrupte logi, Ab Ocriculanar cum in quinque antiquis libris legatur, Ab usura nam . unde mihi orta coniectura est, legi posse, a Suburana, mutatione .sere nulla Plinius lib. x I Ix. cap. I I 3. Festus. antiquae urb. iu- .stri. Ir7. & alibi TE R. Terentina. Cicero pro Plancio .Liuius lib. x antiquet urb. inser, seo. I99. liber Appiani ios. 3 36.1.TRO. vel , TR OMEN. Tromentina. Festus. Liuius etiam lib. v I. seripsit, Tromentina, ut opinor, no, ut impressum est, Promentina .antiquae vib. inscr. 2o7. liber Appiani I 6. III. de in lapide, qui Caietae est, L. ATIL D. L. F. TROM N. V Ei a M. Veientina, pro Plancio. NE L. Velina. Cicero ad A tu lib. v. & in Bruto. Horat. .ep.VI .lab. I. Persius, antiquae urb. inscr. I 6 a. liber Appiani I s.
cio. antiq. urb.inscr. Is s. di: in antiquo lapide, qui est vene
T .dec. Est de quattuor litteris voLT. in Appiani lib. 8 . alibi voLTi M. dc integrum voLTINIA. Ex hoc numero quattuor tantum v rhanae suerunt, Palatina, Esquilina, Collina, Suburana, in quas, ut inquit Plinius, transferri ignominiae esset, diste a partibus urbis, in queis habitabant. reliquae omnes rusticae, laudatissim Georum, qui rura haberent: quae protriae ingenuorum erant,cum urbanae libertinorum essentavi in Asconio, di in epito me Liuiana lib. xx. Asconium autem , ubi illud in Verrem explanat, V. dcxxx. tribus, cur denominibus Sabinatu plures tribus esse sa-
has dixerit. mirari non satis possum 3 cum a sabinis non tribus, sed curia nomina acceperint, ut inquit Liuius lib. I. de
η7 A. D. a x x Kal. Mart. sic est in tribus meis antiquis libris,& in uno Si gonii, de in Mediceo. suspicor tamen loca
non carere mendo, dc legendum fortasse, A. d ex Kal. Mart. vel potius, Ex a. d. Xal. Mart. quod valet, Ex ante diem Kal. Martinam veteres ccnsueuisse dicere, Ex ante diem, non, Ante diem, evanimaduerti. exempla subiungam .ep. 17. lib. 3. ad Att. N unci j nobis tristes, nee varii, venerant ex an te diem non. Iun. Varro lib. a. de re rust. Ex ante diem v I r. id. Febr. ex ante diem ut I. id . Mai. ex ante diem D I. id. Sext. ex ante diem xi I. id. Non. Liuius lib. v. Supplicatio pro conelone populi indicta est ex antedieni v. id. Oct.cum eo die tu quinque dies. Accedi ι Colotiani lapidis testimonium.
479쪽
: V T alias omittam veteres inscriptiones, quas in unu collegit Aldus filius. Quod autem, Ex a d. Kal. Μart. malo lege Ie,quam, a.d x. Kal. Mart. infirmis in eo rationibus m ueri me non arbitror. Kalendas enim Martias omnino: desipnari, non x Kal. Mart. ex eo quod proxime supra dictum est, intelligitur: perspecta Cn. Pompeii Voluntate in eam partem, ut eum decedere post Kal. Μari. placeret. Maxime . autem consitivat Opinionem nostram id, quod sequitur paucis interiectis verbis e N e ue quid prius ex Kal. Mart. ne M.quideoniunctim resertetur a consulibus. Idem dies, eadeq. Iesep. 3.lib. 8 .ad Att. ostenditur. Μ.Μarcello consuli finienti prouineias Gallias Kal. Mart. restitit. Quod attinet ad ino io. dum loquendi, Ante diem, valet Ad: non enim hoc Ioquedi. genere mutatur is dies, qui deinde nominatur. itaque quod . est ep. 22dib. I a. Ad XI II. Kal.Ian. senatus frequens mihi est assensus: in Phil. 14 est, Alemoria tenent, me ante die x m. Kal. Ian. principere uocandae libertatis fuisse. Et ep. s. lib. I s. - qui dies sequitur nonas Nov. appellatur ante diem IIx. id. Nou.que IIx. id. esse constat. Gellius quoque Iib.Is.cap.2s. Ciceronem dixit esse natum ante diem III. n. Ian.is vero . dies II i. non. Ian.Vocatur epist. .lib. .rad Att. Saepe autem imperiti libraris, cum a.d. non intelligerent, RUpserunt ad. - quod mendum irrepsit in libros, in lapides non potuit. nccmultorum utemur testimonior unum vidimus apud lambi liarem nostrum, virum optimum dc eruditissimulo, FulviuVrsinum, ita inscriptum. I. . N
480쪽
L IB. II T. 9 3ntercedendi, impediendi, in satis erat, Impediendi: quo
s uno verbo Ac intercessio, & quidquid impedimento potest esse, continetur.nam &paullo post subiunxit, Qui impedis xit, non , Qui i ntercesserit, impedierit. itaque suspicatus qua-doque sum, Intercedendi, abundare. sed hoc & dubium est, di parui refert, itaque magnopere nec affirmo, nec, si quiss contra velit disputare, eontenderim: liberum cuiquo iudicium relinquatur. Io C. v I BIvs Pansa. qui consul, mortuo Caesare, fuit eu A. Hirtio. Antea Iulius, mendose. II Praetorij propraetores) cu imperio tamen omnes, quod belli gerendi caussa necessarium fuit, de eo Caeser his verbis lib. I. de bel. ci. In reliquas prouincias praetorii mittuntur, neque exspectant, quos superioribus annis acciderat, ut de Io eorum imperio ad popula feratur. Et hie proxime sequitur, ιNeque in prouincia eum imperio fuerunt. In vulgatis. Praetorii propraetore. Fortasse legendu, Praetorii pro praetoribus. quod postulat usus Latinae linguae, & a contracta scribendi ratione manare mendum facile potuit. ia Collegium primum signincantur qui proxime praetores fuerunt, qui, si praeteriti numerentur, primi occurrunt. malim tamen, Proximum, quo modo locutus est infra. sHOLIA D. LAMBINI.
I E et ad extremum, ut solent, non redigam se omnes habent libri manuscr. Μem m.&Hurali.& ita P. Victorius edidit. Vulgati quidam, & ad extremum, ut solet, ait, reseram. a a quodam emissario suo , Titio. hie idem est P. Titius suem commemorat epist.ad Plancum lib. Io.ibi, rogatu Seruilii intercessit,&c. 3 D.E. R. I. C. id est, de ea re ita censuerunt.Et supra V.F. id est, uerba fecit. Et infra s. Q C. id est, senatusque consul tum.& inferius. s. C. A. id. senatuscon sulti a uctoritas. Ad senatum populumque referri omnes libri: ueteres habent. ad hunc ordinem referri; quo modo P. Victorius edidit;& ego sic etiam olim edi iusseram.
. . . ARGUMENTUM P. MANVTII. NARRAT de Hirro competitore ab aedilitate deiecto de prouinciis nihil actum significat; pantheras petit; Μ. Feridium commendat; addit non nulla de Fauonio, Pompeio, Calidio
M. Coeli riscis. D. M. Ciceroni. 9SI C tu, inquis, RHirrum tractaRi e immo, si scia i , quam facile, quam ne contentionis g00mςn π.quidem