장음표시 사용
261쪽
22 4 Ln 11 IBULLI Vos celebrem cantate Deum, pecorique vocate Voce palam pecori, clam sibi quisque vocet.
83 Aut etiam sibi quisque palam nam turba ocosa obstrepit is Phrygio tibia curva sono.
facesque, Secureque omnes nudus adibat Amor. Illum ego securus duim eontemplarer inermem Protinus ut vidi, protinus interii.
bellis tibi nudus Amor si forte videtur, Falleris in nudos non nisi nudus agit. Nunc Cupidinem inermem audiamus conquerentem , apud Hieronymum Angerianum Carm. 74. illum quidem argutum poetam neque insipidum, sed facundiae ut mihi videtur parum expromtae. Sic autem habet: Hic arana, atque faces, mγrte serta, rosasque Linquo quibus quondam gloria parta fuit: Linquo sales , ludosque meos , atque omnia pulcra, aeque Charis docuit , quaeque venusta
Exuo hic leυibus pennis, C lumine claro: temn sors sycogor inire vias. Sed vos hoc unum moneo paret monenti; Certa loquor; sunt haec certa probata mihi; Evitate malum. Potuit quae laedere Divos, Vos laedet quando ridet, abesse necat. Vellem hunc inventionis leporem pari verborum laetitia convestire valuilset. 8s AUL ETIAM si BL QUIsQUE PALAΜ Notat caliger hanc veteribus fuisse superstitionem, ut non nisi taciti vota susciperent. Sed hoc intelligendum de votis parum o nestis, aut nimis inprobis Cicero Orat pro Lege Manilia C. 16. Hoc brevissime dicam, neminem umquam tam impudentem suis , quia Dii immortalibus tot C tantas res tacitus auderet optare, quot cir quantas Dii immortales ad Cn. Pompejum detulerunt. HoratiuS L. I.
Epist. 6. p. 37. Vir bonus , omne forum quem spectat , Cromne tribunal, fuandocum rue Deos etporco, vel bove placat, Pan pater clare, clare cum dixit, Apollo; Labra movet, metuens audiri Pulcra La
Da mihi fallere; da usi sanctoque videri; Noctem peccatis, O fraudibu objice nubem. Sic nostri pastores Cupidinem , amorum ac
foecunditatis patrem, pecori palam Vocant; sibi vero clam culum ut recte observavit Adrianus Behorius L. I. Apophor C. 2. Urbanissime Sulpicia, infra L. Carm. Optat idem juvenis, quod nos ε tectius
Nam pudet haec illum dicere erba palam. At tu, Natalis, quoniam Deus omnia sentis , Adnue quid refert clamne palamne roget 'olim hic legebatur,
Vos celebrem cantate Deam pecorique vocate Voce Palem.
Putabant enim non Cupidinem dici agrorum Deum, sed Palem. Quem errorem sustulit Pomponius Laetus apud disertissimum embum in libro de Culice Virgilii, &Terentii Fabulis. Nam inquit quoniam dixerat poeta Tibullus Cupidinem in agris natum, invoca- i etiam illism ab agricolis tamquam eorum Deum praecipit de agrestibus enim loquebatur Diis Palam autem dicit, clam , sumta ut mihi quidem idetur ea figura dicendi ab Homero, ubi ille sub jacis nomine cum Hectore decertatur haec dicit: Martia quin ego dum interea circum induor
ris orate Iovem taciti, ne sentiat sis Ad υρ ut nostri Saturnius orsa laboris. Aυ orate palam potius, neque enim horreo
Graeca non addidit Bembus, more sui Ciceronis, quamquam ipse Graece peritissimus. Sed neque hoc ferebat persona Pomponii. quem fuisse Graecorum ignarum testatur Raphael aphaeus , vulgo ab oppido natali
Volaterranus dictus, L. 2 I. Comment Urban.
Noluit videlicet ista attingere homo religiosus, ne qua peregrinitate contaminaret sermonem Latinum, teste Io Lud Vive L. 1. de Verit Fidei Christ. nostro Erasmo in Vita Hieronymi. Tu Homeri verba reperies L. 7. Iliad. x. 9 s. quae aehotius adscribe re opera precium putavit. 86. PHRYGIO TIBIA CURVA so Noyad epulas sacrificia semper praesto erat tibia Phrygia Numanus apud Maronem L. 9. Aen. p. 6I8.
262쪽
Matris lascivo sidera fulva choro. Postque venit tacitus fuscis circumdatus alisso Somnus, is incerto somnia vara pede.
vere Phr giae neque enim Phryges, is per
Din ma ubi a uetis biforem dat libia an
in bi Servius Bisorem cantum Bisonum, imparem. Et servabit eis tibiarum suarum, id est Phrri arum, naturam. Tibiae aut Serranae di lcuntur, quae sunt pares aequales habent caverna s au Phrritae, quae o impares siunt, inaequales habent caυernm. Ergo illorem, ,
dissonum, dissimilemque No sunt enim pari
modulatione conpositae ut enim ait Varro Ti lbi Pht gia dextra unum foramen habet, sinistra duo quorum unum acutum sonum habet, alterum gravem. Sic Catullus Carm. o.
Ibi Ombalum sonat vox , ubi γmpana re boant Tibicὸn ubi canit Phrγx curvo grave calamo. Cassius Hemina Q. apud Nonium, Hac m-batissare Mulier caniabat tibiis Phrygiis, altera γmbal 1sabat Maro quoque tibiam vocat curvam, L. II. Aen. 9 737. At non in Venerem segnes nocturnaque bella; Aut, ubi curva choros indixit tibia Bacchi, Exspectare dapes e plenae pocula me ae. Ipse quidem calamus non erat curvus, sed
adfixum habebat cornu , aut odonem aereum curvum, quo sonum ederet graviorem.
Videlis Casp. Bartholinum L. I de Tibiis
C. s. 87. CURRUMQUE EQuuNTu MATRI syde Nocte siderum matre videantur viri docti, Achilles Statius h. l. Muretus L. f. Var. Leet. C. 2. Turnebus L. 14. Adv. C. 27. Scholius L. Σ. Observ. C. 3 inprimis vero DouZa F.
Notar C. . Atque hinc, opinor, ipsa Nox dicitur siderea Valerio Flacco L. s. s. 692. instaurat mensas pacemque reducit; Et jam sideream Noctem dimittit Olympo. quamquam ibi sidere malebat Nicolaus Hein. sius, conjectura ductus elegantissime C. Iuvencus, ipso initio L. 1. Iamque dies prono decedens lumine pontum Inciderat,survamquesuper Nox caerula pallam Sidereis pie iam flammis per inane trahebat. De stellarum comitatu non incuriose egit Joannes Passeratius lib. Conject C. II. Cur rum Noctis quattis equi trahunt , si Albio nostro credimus L. 3. Eleg. q. II. Iam Nox aetherium nigris mensa quadrigis
Mundum, caeruleas aberat amne rotas.
Equi lam miror. nam alii poetae non nisi bigas Nocti dederunt. Varro lib. . de L. L. ex antiquo Tragico Itaque dicit Andromacha Nocti,aeuae cava coeli segnitenentibus
Confici bigis. Ita haec recte castigavit Achilles Statius Ieloci nam quod Scaliger Andromeda reponit, quae fuerit Ennii tragoedia, nullo nititur tibicine nec potuit ossi nostro persuaderi. Sed ad rem Virgilius L. f. Aen. , 72I. Et Nox atra polum bigis subvecta tenebat. Valerius Flaccus L. 3. p. 2II. neque enim ignea cedunt Astra loco lentis haeret Nox conscia bigis. Claudianus L. I. de Raptu Proserp. p. 27s. Merserat unda diem sparso Nox humi somno Languida caeruleis invexerat otia bigis. Haec tamen possunt conciliari, si Nox aesta. te quadrigis, hieme bigis vehi fingatur. Ut cumque est, hunc currum aurigare dicitur Somnus. Papinius L. et Theb. p. 9 ubi describitur iter Mercurii, gentis secum m.
inde per Arcturum, mediaeque silentia Lunae Arva super populosque meat. Sopor obυim illi Noe iis agebat equos, trepidusque adsurgit honori
Numinis, recto decedit limite coeli. Claudianus Beli. Gildon. . 2I3. Humentes jam Noctis equos, Letheaque Somnus Frena regens, tacito volvebat sidera curru.
Sed hoc ante nos doctissimus Barthius observavit Commentationibus Papiniani , ingentithesauro eruditionis poeticae. 89. FULvI CIRCuMDATu ALI SoΜNus JSomnum inter eos alatos ponunt poetae. Seneca Her Fur. p. IO68. Tuque o domitor Somne malorum i requies animi, Pars humanae melior vitae, Volucer, matris genus Astraeae.
Iuno apud Silium L. Io. Punic. s. qq. non te majoribus, inquit, Ansis, Dive, voco; ne posco ut mollibus alis Fa Des
263쪽
Des ictum .hi, Somne, Iovem. ipse vero Somnus, N.3 s. quatit inde soporas Devexo capiti pennas, oculisque quietem
irrorat, tangens Lethaea te; ora virga. Multa congessit Passeratius ad Properi L. I. Eleg. 3. e versu ,
Dum me jucundis lapsam Sopor impulit alis. Videndus autem de Somno lato Vir Amplissimus Gisbertus Cuperus in Apollicosi Homerii. 78. cujus omni figiem nuper dedit ex schedis Pighianis Inlustrittimus Span- hemius ad Callimach Hymn. in Delum
a 34. Puer est, in morem Cupidinis alatus, inversae faci innitens. Sunt autem tales complures in monumentis Boissardi unus quoque sine face, recumbens in latus sinistrum. Hinc lucem accipiet poetarum nostrati timgenerosissimus, nec plebi profanae committendus, Petrus Hoofidius, in Epistola Menelai ad Helenam: De laenori, O Jn'Iuγm, o vaesi in m
En tuγerus eo lari, dat γ' gedaiat ver-άoost: en visi h toe, en proot γn Gehen om mn hoo t. Et sic quidem poetae plerique omnes, idelicet ut alas habuerit hic Deus In humeris. Pa. pinius autem , suo quodam jure peculiari, alas ei in pedibus4 in capite adfingit prae terea & chlamydem quoque deditis currum, L. Io. Theb. p. 3I . 1 quoque, volucrem gressum ventosa cita υii Tempora, Hobscurisinuatam frigore coeli seleυit chlamγdem , tacitoque per aethera
Fertur Aoniis longe graυis imminet arvis. inibi Scholiastes Barthii nondum editus: Di- it in pedibus, capite ala habuisse Somnum, ut Mercurius pingebatur. Qtio igitur currus volucri Deo Hunc ei currum jure ademit Joannes Bernartius , quum scripti libri princeps editio habeant curseu. Sed hujus emendatiunculae laudem invidit Barthius suo auctori, translato in Lindenbrogium honore. nimis profecto inique Pergamus. In voce fulbis mendum est vetus, multis jam pridem monitum. Itaque furvis reposueruntii Vinejus, ruterius in Epist. Dou Z F. Not. C. 4. Passeratius lib. Conjecti . . r. Nic. Heinsist ad Claudian. L. a. in Rufin. st 3 23. Mad Ovid. L. 3. Metam. y. 272. Unus Statii codex nigris habebat sed fuscis servant alii scripti complures. Recte, ni fallor. Nam & nox, quaecumque noctis colorem re ferunt, dicuntur fusica Virgilius L. . Aen.
Nox ruit , fuscis tellurem amplectitur alis. Vetus poeta apud Festum in Erebum Varro vero Erebo natam noctem ait. Unde egere illud, Erebo creata fuscis crinibus Nox te invoco. Ipse noster L. 3. Eleg. . . S.
Et, quum te fusico Somnus velavit amictu, Vanum nocturnis fallit imaginibus. Talisin Mors, omni germana. Horatius L. 2. Sat. I. . 8.seu ne tranquilla Senectus Exspectat, seu Mors atris circumvolat alis.
Alecto, Noctis filia , fuscas alas gerit apud
Maronem L. 7. Aen. . o 8. Protenus hinc fuscis tristis Dea tollitur alis Audacis Rutuli ad muros. Venti quoque saeviores , unde tenebrae imbresqueis caligo, ita figurantur. Silius L. I 2. 6Ι7. Hinc Notus, hinc Boreas, hinc fuscis A Deus alis Bella moυent, quantis animosis peditorapo sint Irati satiare Iovis. Valerius Flaccus L. I. 2 6o9. Tum lido contortam turbine portam Inpuli Hippotades fundunt se carcere laeti Thraces equi Zep rusque , Nosti concolor
Nimborum cum mole Notus; crinemque procellis Hispidus , di multa flavum caput Eurus ha
Induxere hiemem. ML. 6. M.q92. Lilia per ernos lucent velut alba colores, Praecipitur quas vita brevis, totusqueparumper Floret honor fuscis am Notus inminet alis. so. INCERTO SOMNIA NIGRA PEPE unus Hein sit liber manu exaratus incertos habebat.
quod potuit fuisse Graecismus, omnia incertos pedes nigra potuit, liter, primae voci adhaesisse ex eo uente Somnia, ut jam saepe factum vidimus. Incerto ac lapsabundo pede ferri Icuntur Somnia , quia male cohaerent, imagines rerum exhibent dormientibus nunc veras , nunc falsas , plerumque autem confusas mendaces atque ineptas. Seneca Herc. Fur ' Io69. verbis Chori ad Somnum: Frater durae languide Meriis, eris
266쪽
Cerrus er idem e limus auditor. Pulcre Honoratus Fasitellus, poeta purus ac nitidus, cujus ego plura exstare carmina magno emerim: pque dum veniens genis Conniventibus, pede Dobili Sopor, unus ut si isque ea cubitum monet Oscitante labello. pulcre, inquam, Somnum pede debilem fecit. Rationem nos docet Pausanias Eliacis prioribus, sive L. s. In altero vero arcae larere, quod est a laevi, ordinem operis in orbem ocultis persequent , femina expressa es puerum consopitum dextera album suffinens nigrum sinistra hunc dormientis effigie , di fortis, Irumque pedibus Indicant inscriptiones, quod facile tamen , ut nihil scriptum sit , conjicere
possis, eorum puerormn unum Mortem esse, alterum Somnum, mulierem illam Noctem utrius.
que nutricem. Quem Pausaniae locum haud incuriose expendit ingeniosus scriptor Caesar Ripa L. . Iconolog in Noctis imagine. Noster quoque I ooia ius alicubi hrepet droomen dixit, manifesta imitatione antiquitatis. Non conveniunt libri in epitheto Somniorum alii nigra habent, alii vana. Hoc qui probabunt , Marone se auctore tuebuntur, L. 6. Aen. p. 83. In medio ramos annosaque brachia panditUlmus opaca , ingens quam sedem Somnia volgo na tenere ferunt, foliisque sub omnibus hae
Itemque Ovidi, L. 1. Metam. V. 6Iq. Hunc circa pasim varias imitantia formas Somnia vana jacent totidem, quot messis arisas I Si a gerit frondes, jecta Litus arenas. atque etiam ipso nostro Albio , omnia adloquente L. 3. Eleg. q. P. 3. ite procul vanum falsumque Oertite visum. Desinite in vobis quaerere velle fidem. Illud qui malunt , Nasonem habent faventem L. 2. Fast.'. 662. Interea placidam redimita papavere frontem Nox venit, e secum omnia nigra trahit.
Sed Heliasius, quum furυm Somni alas fecisset, pigra hic reponit , ne bis idem diea. tur ingeniose. mpossit firmari ex Papinio, L. Io Theb. 2. Ioz in descriptione regiae Somni, quam in Nasonis aemulationem exstruxisse videtur: Ipse autem, vacuus curis, humentia subier Antra soporifero stipatus fore tapetis Incubat Exhalant vestes, corpore pigro
Mihi autem non dicam dolo nec vana placent somnia, nec nigra non quo utrumque
epitheton, si quidem in loco ponatur , non sit probum atque elegans sed quia neutrum hic dicat quidquam , quod quidem ad rei pertineat. Somnia noster Albius pedum vitio teneri ait, neque recto gradu ac firmo posse incedere. Huc vero quid facit, si vel vana sint ac sublestae fidei, vel nigra noctis colore tincta Veram lectionem ac germanam habebimus, ni fallor si pudente unius Iterulae mutatione ex vana fecerimus va-ra. Ita coli ge. Quibus crura sunt introrsum retorta atque incurva , Latinis dicuntur vari Pompejus Festus di algos Opilius Aurelius , aliique complures junt dici , qui
diversu sur habeant e contrario vari dicuntur incurυ crura habentes inibi verba
Plauti producit, ex nescio qua comoedia de perdita: Sin ea mihi insignitos pueros pariatposea,
Aut varum, aut algum, aut compernem, aut
paetum, aut brocchum filium. Horatius L. I. Sat 3 p. 7. hunc arum, di fortis cruribus illum Balbutit scaurum prabis fultum male talis. in hominem arum lusit Martialis , sed inmiti oco, L. a. Epigr. 3 . Cum sint crura tibi simulent quae cornua Lu
In rhγtiopoteras, Phoebe, lavare pedes. Plinius L. I r. C. s. Vola homini tantum, exceptis quibusdam. Namque , hinc cognomina inventa, Planci, Plauti, Scauri, Pansae mcut a cruribus Vari Vatiae, Vatinii quae tilia 2 in quadrupedibus. Certe in canibus agnoscit Varro II b. r. de Re Rust. C. si Capitibus cir auriculis magnis , a faccis crassis
cervicibus , a collo internodiis articulorum longis cruribus rectis, ita potius varis, quam vitiis. Vocem ari transtulit Naso ad boum cornua, ad ramos arborum , ad brachia humana in luctae certamine L. I. Amor Eleg.
S uaeque super pontum simulato vecta juvenco
Virginea tenuit cornua vara manu.
L. 2. Metam. p. 8s s. de Jove in taurum mu
Colla toris exstant armis palearia pendent: Cornua vara quidem, sed quae contendere possis Facta manu puraque magis perlucida gemma.L.M. '. 83. Ff 1 Pectus
267쪽
Pectus quoque robora fiunt: Robora sunt humeri: porreetaque brachia aros Esse putes ramos non fallare putando. L. 9. s. 33. verbis Acheloi cum Hercule depugnaturi: Reieci iridem de corpore vestem; Brachialis opposui tenuique a peditore varas In satione manus pugnae membra paravi. Martialis L. . Epigr. I. Vara nec in lecto ceromate brachia tendis. Proxime ad nostrum Persius, si tralationem excipias, Sat. q. s. 2.Scis etenim justum gemina suspendere lance Ancipitis librae, re tum discernis, ubi i ter Cupυa subit, vel cum fallit pede regula varo. idem ille Genium vocavit arum , ut Albius noster Somnia, Sat. 6 p. 8.geminos, horoscope , varo Producis Genio. Hinc obυarandi verbum est natum. Nonius Marcellus : Obbarare , pervertere , depravare. Helum a varis Ennius Achille Nam considiis ob rant, quibus tamen Concedit hic ordo. Atque hos varos a loripedibus non fuisse di versos putabat unius noster in Nomenclatore istos vero rectis opponit Juvenalis Sat.
Loripedem rectus derideat, Aethiopem albus. Et certe hujusmodi homines incerto gradu incedunt, ac tardo. Unde amator ille Plaurinus convicium facit sitis advocati S, Poenul. Act. i. Sc. 3. 2. . Atque equidem hercle dedita opera amicos fugitavi senes. Sciebam aetate tardiores. metui meo amori
Nequiquam os procos mihi elegi loripedes, tardissimos. Adparet, opinor, cur poeta noster omnia incerto ac casabundo pede euntia, tamquam ebria, vocaverit ara. Qualis & Somnus apud Pausaniam, cum pedibus di Stortis.
IcΑMns bona verba, venit Natalis ad aras. Quisquis ades lingua vir, mulierque fave.
I DICAMU BONA VERBA VENI NATALI s
AD ARAs. Haec est distinctio omnium ferme editionum unde intelligere necesse sit, ipsum natalem venisse ad aras. Quod quum
minus probaret Laevinus Torrentius, ita interpungebat, ad Horat L. 3. Od. I. Dicamus bona erba venit natalis ad aras Quisquis ades, lingua vir mulierque fave. Melius autem ac verius ronovius pater, ad Liv. L. 38. C. 3. Dicamus bona υerba, venit natalis ad aras. Dicamus bona verba ad aras, venit enimna.
talis. Deinde dc genus loquendi exponit nam Livius dixerat , mos adorent, ad quos precenturo supplicent, Ambraciensibus non superesse. Sed ignoravit opinor vir optimus candidissimus , talis fuit ita ordinasse distinctionem ante plus centum annos M. Ant. Muretum nisi quod has duas voces, enit natalis, parenthesi incluserit in principe ditione utrimque colon erat r id quod tantumdem valet. Verum hoc leviculum est.
Sed quod Oronovius sensu distinetiosus vulgaris nihil putet ineptius, In eo non habet sibi adsentientem Nasonem, Epist. Cydippaest. III.
Te mihi iam veniens posita 'menaeus ad
Fugit thalami limine terga dedit. QPontic. L. I. Epist. 2. . 33. Ille ego, qui duxi fros 'menaeon ad ignes; Et cecini fausto a mina digna toro. Quem locum Daniel Crispinus , Helvetius, in sua Interpretatione sic reddidit: ille ego, qui dux Hymenaeum ad vestros amores in No tis autem, verbis Bartholomaei Merulae, ita: ignes Did es Taedas , quae nubentibus a pueris
oraeferebantur. Stulte utrumque. Ignes sunt,
arae exstructis ignibus lucentes. Quinimo ipse noster Albius haud aliter loqui videtur, Eleg. s. hujus libri, 6 ad Apollinem L e triumphali deυin t M tempora lauro
Dum cumulant aras, ad tua sacra veni. Sed nitidi iacerque eni.
Quam in rem plura produci possunt , ubi
opus erit nunc vero nihil pertendemus. Ex
268쪽
Urantur pia tura socis, urantur odore S, Quos tener e terra divite mittit Arabs.
more dixit poeta bona verbi summa enim diligentia cavebant , ne sibi vel inprudentibus ullum verbum excideret, in quo esset mali ominis significatio Tacitus L. 4. Annal. C. 7o Luem enim Hiem vacuum poena , ubi inter sacra vota, quo tempore verbis etiam profanis abrifineri mos esset , vincla cir laquem inducantur Ovidius bonκ preces vocavit L. 3. Trist. Eleg. 3. s. I 8. Libaque dem pro me genitale notantia tempus' Concipiamque bonas ore faυente preces 'Sedis bona erba ibidem , a . Nec dare tura libet nihil exorantia Diυos: In tantis subeunt nec bona erba malis. Atque ita locis aliis compluribus. Vide L. I. Fast. P. a. 4. . Trist. Eleg. 6. g. 3. Pont. Epist. q. p. 47. Nec sunt inutilia quae Hieronymus Ferrarius notavit ad Cicer Philipp. 8. C. 3.3. URANTUR IA uRA Omnem ritum sacri natalitii disces ex Nasonis Tristibus, locis modo Indicatis. Adde Propertium L. 3. Eleg. 8. Horatium L. A. d. II. nostrum Albium L. 1. Eleg. 8. s. 40. i. q. Carm. 6.
siquidem hoc quoque Albianum est, ac non potius lepidissimae Sulpiciae.
q. TENER ARABs mollis, convicio omnibus Orientalibus communi Catullus Carm. I. Sive in extremos penetrabit Indos, Litus ut longe resonans Eoa Tunditur unda: Siυ in Hircanos, Arabasque mollis. Manilius L. q. s. 6 2. Nec procul, in molles Arabs terramque fe
Delicias, ariaeque novos radicis odores, Leniter a fundit gemmantia litora Pontus. deinde, p. 7s 2. Taurus habet Scythiae montes, Asiamque po
Et molles Arabas, silυarum ditia regna. Qtiae regna ditia exprimunt nostri equitis terram divitem. Ita quoque Seneca Med.
Et quos sagitta diυites Arabes Emunt, Pharetraque pugnax Medm , aut Parthus levis. Claudianus, de quarto Cons. Honorii, 2.24 8. Tu licet extremo late dominere per Indos, Te Medire, te mollis Arabs te Seres adorent.
Sed quae est notio voculae mollis apud hos
poetas Ambigunt magistri. Servium audia.
mus, ad L. T. Geor. p. 7. India mittit ebur molles sua tura Sabaei.
Sabaei inquit populi sunt juxta γriam .
rabiam dicti Sabaei απο σεβεν Θαι quod apud eos tu nascitur, quo Deos placamus. MOLLES autem ideo ait, et quod sub asere clementiore sunt, Nam, ut ait Lucanus, Duidquid ad Eoos tractus mundique teporem Labitur, emollit gentes clementia caeli. aut certe quia Alexander Magnm dicitur obscaenos omnes is exercitu suo segregatos , illic condidisse Vel ideo molles, quod semineos cultus vestesque gerunt. In alia omnia ibat Valerius Probus , ibidem loci : Sabaei natio est Arabiae quos molles vitio sermonis, quia parum viriliter loquantur , dicit. Quod sane non est de nihilo nam Min Romanis proceribus hoc ipsum vellicavit Persius, Sat. I.
Hic aliquis, cui circum humeros Macinthina laena est, Rancidulum quiddam balba de nare locutus,
Phγllidas, Hypsipγlm, vatum e plorabile siquid,
Eliquat tenero sunt antat verba palato. Claudianus L. I in Eutrop. R. 6 I. verbisque sonat plorabile quiddam Ultra nequitiam frae M, O praelia narrat. ibi tu Hein si notam inspice. Sed potius est, ut tener hic significet inbellem , qui opponatur duro ac forti id quod Servii prima ratio volebat Arethusa apud Propertium L. q. Eleg. . s. 23.
Dic mihi, num teneros urit lorica lacertos Num graυis inbelles atterit hasta anm. Maro L. 2. Geor. s. 7O. Haec genus acre virum Marsos , pubemque Sabellam, Adsuetumque malo Ligurem Volscosque ve
tulit haec Decios, Marios, magnosque Camillos: Scipia a duros bello di. te, maxime Caesar 'Qui nunc extremis Asiae jam ictor in orisInbellem aυertis Romanis arcibmundum. L. 8 Aen. s. os . Actius haec cernens ν cum intendebat Apollo Desuper omnis eo terrore Aegulus, Crandi. Omnis Arabs, omnes vertebant terga Sabaei.
269쪽
Cui decorent sandia mollia serta comaS. Illius puro destillent tempora nardo: Atque satur libo sit, madeatque mero.
Sunt autem voces reciprocae, mollis, Winbellis. Horatius L. I. Od. 7. P. I 8. ab Italia volantem Remis adurgens , accipiter velut Molles columbas. L. 4. Od. q. p. 32. nec inbellem feroces Progenerant aquilae columbam. Horatius L. 2. Sat. q. t. q. Pectinibus patulis jactat se molle Tarentum. L. I. Epist. 7. '.qs. Parvum par decent mihi am non regia
Sed vacuum Tibur placet, aut inbelle Tarentum. Propertius L. q. Eleg. 6. '. 3 6. Aut qualis flexos tolυit dithona per orbes Serpentem, inbelles quem timuere lγrae. Papinius L. Io Theb. ν 868 verbis Capanei: Humilesne Amphionis arces, Proh pudor hifaciles, carmenque inbelle secuti Et mentita diu Thebarum fab ela muri 'Et quidnam egregium profernere moenia molli Struct 0ra 'Possisis enerum hic interpretari de habitu corporis tenuiore Ita certe Iuvenalis Sat. 6.'. 466. Moechis foliata parantur. His emitur, quidquid graciles huc mittitis Indi.
NOR Es In Decreto Duumvirum, Florentiae reperto, quod in Antiquitatum Monumentis olim vulgavit vir praeclarus Georgius Fabricius p. 3 s. deinde ex Marochio ruterus Inscr. CCXXVIII. ., nunc nuper . . D. Bernardus de Montisticon Diar Ital. p. 382. In eo inquam Decreto ita legitur:
sic noster Elegia proxime superiore Cupidinem vocat ad festas dapes Wittianus prior supra vocem Genius hanc glossam habebat,
deus naturae non indocte. Horatius L. 2. Epist.
Scit Genius, natale comes qui temperat astrum,
Varro L. F. Rerum Divinarum Genium esse uniuscujusque animum rationalem 2 ' ideo esse singulos singulorum talem autem mundi animum, Deum esse. Genius Dem est, qui praepositus es a vim habet omnium rerum gerendarum. Servius ad L. I. Geor. g. 3o2. Genium dicebant antiqui naturalem Deum uniuscujusque loci, vel rei, aut hominis Admodum pulcra sunt, quae Dionysius Lambinus notavit ad Horatii verba modo laudata. 6. SANCTA COMAs sic GENIUS SANCTUS dicitur in antiquo lapide apud Gru terum . CV1II. I. In alio Romae in Subura, quem habet Reinesius Classe I. II. 294.
NARDO Nicolaus Heinlius Illius Aphria corrigebat Nor in Nason Epist. Sapphus 2 76. eo quod Horatius quoque nardum Vocet Asoriam, L. I. Od. II. Recte sane Horatius sed .recte noster Albius , cui aliter loqui visum fuit in duobus libris pura invenimus: ceteri omnes puro habent. Quocirca in tanto consensu nihil temere inmutandum videtur. Purum exponit Cyllenius pro genuino ac non adulterato. Atque ita etiam sensit Vir doctissimus Antonius Bynaeus , amicus olim noster dum viveret, in commentario bonae
frugis pleno de Morte Jesu Christi, L. I. C. 3. Sed praestat Inlustrissimi Spanhemii
sententia , purum nardum non de unguento,
sed de tenui ac simplici solo oleo nardino capientis, Observ. in Hymnum Callimachi in Apoll. p. 38 39. Tu legitori feres enim precium perae. 8. Illo solenni dape In omni sacro natalitio Ovidius L. . Trist. Eleg. o. p. 42. Nec sim prima fui genito jam fratre crea
Qui tribus ante auater mensibus ortus erat.
270쪽
Auguror, uxoris fidos optabis amores. Jam reor hoc ipsos edidicis Deos. Nec tibi malueris totum quaecumque per orbem Fortis arat valido rusticus arva bove.
23 ILucifer amborum natalibus adfuit idem Una celebrata es per duo liba dies. Amor. L. I. Eleg. 8 9. 94. Cum te deficien poscendi munera causae Natalem libo teli care tuum.
Luid, quasi natali cum poscit munera libo, Et , quoties opus es, nascitur ipsa sibi
Sed exempla sunt in promtu Libum describit Servius in L. 7. Aen. v. os Liba sunt placentae de farre, melle , o oleo, sacris aptae. Horatius L. I. Epist. Io. . Io. Utque sacerdotis fugitivus, liba recusso Pane egeo, jam mellitis potiore placentis. Dicta autem sunt liba, quod Diis libarentur. Alii ab Libero patre derivant. Ovidius L. 3. Fast. p. 733 Nomine ab auctoris ducunt Libamina nomen, Libaque quod sacris pars datur inde focis. Liba Deo fiunt succis quia dulcibus ille
Gaudet e a Baccho mella reperta ferunt.
quam sententiam minus probat ossius in Elymologico, priorem putat veriorem. 3. CERINTHE nomen peregrinum, Tervile Pulcre vetusta in Horatium Scholia, quae Iacobus Cruquius congessit, L. I. Sat.
2.2.8 I. Sit licet hoc Cer nthe tuum J Sermonem suum conbertit ad puerum Cerinthum pulcherrimum eo tempore. --- Cerinthus autem
dicitur illis temporibus fuisse pulcherrimum scorium, insigni specie secandore. In libris ferme
omnibus hic est Cornute quam esse veram scripturam facile evincit uxoris mentio servis enim non uxores erant, sed contubernales. Cornuti autem cognomen in multis se.
miliis claris atque inlustribus reperitur. Hunc nostrum ego illum esse arbitrabar M. Cor. nutum, qui praeturam urbanam gessit Hirtio Pansa Coss. A. V. DCCX. Cicero L. Io ad famil. Epist. 11. Placuit nobis ut satim ad Cor
nutum praetorem urbanum iteras deferremus,
qui , quod consules aberant , consulare munus suriinebat more majorum ibidem Epist. 16.
Nihil pos hominum ιmoriam gloriosius , nihil
gratius , ne tempore quidem ipso opportunius accidere vidi, quam tuas, Plance, literm Redditae sunt enim frequenti senatu Cornuto, cumia frigidas sane or inconsantis recitasset literas Lepidi. - - Flagitare senatus insitu Cornutum, ut referret satim de tuis literis, Philipp. I . C. I . quo loco sententiam dicit post victoriam apud Mutinam partam tali ob eas res bene , fortiter , feliciterque esac, C.
Pansa, A. Hirtius, consules, imperatores, alter, ambobe , aut si aberunt , M. Cornutus ,
praetor urbanus, supplicationes per dies quinquaginta ad omnia pulvinaria consituat. Sic , inquam, ego opinabar. Verum quum destituar liquidis argumentis , nihil ulterius pertendam. Fuerit igitur haec Elegia perscripta adjuvenem aliquem praeclarum, sive Sulpiciae gentis, sive Caeciliae nam in utraque Cornuti cognomen usitatum illo tempore fuisse
9 QUODCUΜQUE ROGABIs Ex solenni religione infra Carm. s. Praecipitis natae mater sudiosa, quid optet Illa aliud tacita clam sibi mente rogat. Ovidius L. 3. Trist. Eleg. 3. 2 s. Si tamen est aliquid nobis hac luce petendum in loca ne redeas amplius sa precor. Io. ADNUIT ITE, ROGA Melius excerpta Lipsit, adnuet. Sicin Heinsius malebat. It UxoRIs mon reapse, sed spe&volo. Noster L. 3. Eleg. 3. P. 32. Haec alii cupiant liceat mihi paupero cautis Securo cara conjuge posse frui. Et sic omnia nomina societatis conjugalis tam ad eos referuntur, qui voto jam potiuntur, quam ad eos qui cupiunt potiri. Vide Servium ad L. a. Aen. p. 3 3. δ ad L. q. s. 33- 6.
v BovgJ Est enallage numeri nam in Italiae olo pingui ac den pluribus arabatur bubus Plinius L. 8. C. 8. Dria quoquatenui sulco aratri cum multifariam in Italia octoni boves ad singulas vomeres anhelent. Hinc