장음표시 사용
81쪽
Forsitan illa tuae si flectant carmina, mortem Mossa meis, precibus, s longasset tempora vitae. Si tua, vel aliquis travajasset corpora morbus, Seu terZana febris, seu ite quartana piasset,
Nec ego mancassem te governare malatam,
Portassetque tibi mea Franceschina Panadam, et de molicula.compostum carne guaZetum, Ut melius posset depressa resurgere Virtus. Atque tibi ammissas ben prestum reddere foretas. Sique foret Medico pro te guatare bl gnus, Mercurialem, aut Mina dola vocassem, Qui tibi toecassent pulsum, & male habentis ori iam Respiciendo suas scripsissent inde receitas, Ut sanare tuum possent medicamine morbum. Tandem si tali mancasses morte nec ullum Altorium posset caram tibi serre salutem Ipse tua alma neum clausissem lumina dextra, Emeritam docto posuissem carmine tomoam , Unde tua in omnes volitans post fama paesos, Invidere tibi potis et Gatta Petrarchae.
Iterfecta iacet heu nunc sine honore sepulcri,
Ac pretiosa nimis corvis, & vermibus esea
Egregium remanet nec vivum nomen ademptae,
Quod suit altisono celebradum carmine in orbe , Et sempiternis tollendum ad sidera gridis, Hinc mage crudelis lacerat mea pectora asannus Nee valeo pa2Zum cordis mitigare dolorem, Nam mihi nil superest misero quam plangere acerbum Atque tuae semper giornum maledicere mortis, Qui qnoque me saceret dilectam perdere vitam, Ni me vindictae vivum speranZa teneret. Certe aliquis aderit perversi criminis ultor, Qui percussorem valeat punire gagioisum , Impia mortali trappassans pectora ferro, o . Ac mangianda Lupis scelarata cadavera linquens. Ipse sed in tantum dira pro cuspide spadae Pronius apparecchio pennam, clamare, papirum, Unde manigoldo aeternam cum carmine guerram sMoliar atque illuni nunquam plagare ranam.
82쪽
Caprici Maaaronica. 79 Et prius obscuras portabit Apollo tenebras, Et prius utatum non porget Luna lusorem, Et prius ab alto castabunt sidera egio, Et prius a terra scandent animalia cςlum, Et prius undisoni brutabunt aequoris undae, Quam cessare queam talem vili pendere surbum, Quam basiare queam talem blasmare codardum , Quam mancare queam talem strappaZZare beconem Quam restare queam talem suspendere ladrum Quam tardare queam talem maledicere botam, Tanta meam carpit contra hunc Hegnatio mentemr Quod buttare viam calamum mihi rabia fecit :Siste Pedrata, pedem , faciasque hoc carmine punctum .
LAMENTATIOD EPODAGRA, ET CHIRAGRA.
I Le ego dulcisonis solitus cantare Camaenis
Leggi adros versus, canZones, atque Sonettos. JOctavasque rimas laudes celebrando Morinae, BelleZetasque, meae nunc me tormenta Podagra Tempore continuo miserum striaggentia canto Non tamen utatum posco tibi Phςbe socorsum, Nec te Clio, sacrum iubeo descendere montem. ia Ut mea pierio tunc bagnes labra brodetto. Nam se ut lauri non meritat testa coronam, Sic mea castaliam dispregetat bocca bevandam. Parce precor nostris erroribus optime Lector, Nee buriare novum macaronia in arte Poetam, Dum breviter tristem meditor Ssogare dolorem,
Quod multi veteres iam non Potuere Poetae Huius malvagio depressi crimine morbi , Quinimo post spallas dulces mittendo Camaenas Vinta fuit rigidis horum par entia psnis , Unde tot ad cςlum vanas spassere querelas, Perdentes propriam savia cum menta Iasonem,
83쪽
Nam magis haec homines, quam Martis guerra travatat ,
De quo verus ego nunc testimonius adsum ;Ipse quidem multos iuvenili in corpore morbo; Ante tuli, varias sebres, discrimina multa , In quibus ipsa meum semper patientia pectus Armavit, fortemque simul eonstantia fecit: Nam fore me prestum fuerat speran et a guaritum Vel prestum si talis erat sors) denique mortum Sed mea me postquam crudelia fata tulerunt His cruciare malis, crudasque pati re podagras Longe quidem morbos leviores esse probavi, Hoc omnes, dulcem Eucarum e nil quisque putare
Glandussas alias morbis eam talibus aequans, -
Hic superat crudas quas fert Hircania Tigres Hie rabidos vincit Libiae seritate Leones, Hie homines struggit, Dervat, consumit, ammaZZad Inserni gravior poenis, tam crudus, & asper, Ipsa quod invictas. illi tolerantia spallas. Inchinat tantamque nequit soffrire ruinam,
Virtutem impatiens nunquam perficeret ullam is Et te, qua tutus fuerat patientia, Iobus Mitteret ad stultam, mundum renegaret, & ipsum Nec simul cum pace malum perferre valeret, Nam corpus. mentemque, trahit, flardatque tat horam , More suriantis strigos chia mare Diabolos, Misuram servat nullam , crudelis in omni Tempore, non medium, nec habent martiria finem. Com nox atra diem tenebris scutare comen Zat, Phoebus & ad nostrum voltat ealcanea mundum omnis homo placidam carpit per membra quietem 'omnis Uhora suo requiescit bestia lecto, Hie habitat silvas, alterque retomat 1 casam,. Ut dormire queat donec formosa reportet, Alba diem, curasque suas dimenticat omnes, Sed magis incipiunt dojae tunc fortiter artus. ' 'Dilaniare meos, totosque ferire Zenocchios,
84쪽
Caprie. Maearomea. 22it, Et manus 1 braetetis miserae spiccare videntur,. Sic mihi, dormendi me schino nulla facultas Praestatur, vel straceum pro tunc dare sapori Corpus, & alquantum grato indulgere reposci, O quoties sensus coenans rebibendo provavi
Inebriare meos, multos vacuando bichieros,
Hae rigidos seraea sperans sepelire dolores, Namque folet Bacchus spessum mortalibus aegris, Amiciisque sua oulcedine ferre quietem, Sed fuit hoc solum lignas adjungere flammis
Inter ut numque malum nullus mihi soramus in occhis. Pax mihi nulla dat ut, noctem sed guerra per Omnem, Post tenebras lucem video, passataque noctis, Tempori cerno diem, redeunt vaga lumina. Solis Cuius in adventu tellus, & pontus, & aer
Laetantur , gaudentque suis animalia boschis Et volueres dulci Solem cum voce salutant, , Non inmen ulla meam subit allegreZZa coradam ,
Non ferus ipse meis discedit ab ossibus ignis,
Membra fraeassatum nec possunt remese corpus, Hinc mihi luctus atrox lacrimae but tantur inanes,
Tantaque stigetatum commovit rabbia pectus, Ipse quod insana mihimet sum mente ri bellus,
Neo trepidum valeo eolerat moderare surorem.
Non mecum libris troppum studiare bisognat Ut movimenta queam coeli vel tempora Lunae, Virtutesque simul stellarum discere cunctas, i Namque. mihi mandate solent variando novellam Et Strologum faciunt me deventare nolendo. . O quoties ad me Mortem iam mimortus apello, Crudelemque voco, sed maestas illa prugheras Ascoltare negat, facit & mercantis orecchlas, Nam videt hinc magrum se posse cavare guadagnum Languida, fatali truncans mea corpora talce. Forsitan & quamvis nullam novit illa pauram Invictam aequκli vibrans eum vulnere dextram Horrescit spavefacta meam spectando figuram. Languoresque timet nostrae, dolasque Chiragrae.
85쪽
vtenarum.& partem furtim attaccare mearum ν nre, Certe superba minus, maneumque severa suisset, Nec tantos rigida mortales salcet necaret, Nec tanta audaci trapolaret corpora dextra, Nec pede galardo poveras pulsare tabernas, Nec posset celebres riccorum battere turres . . Si manibus, pedibusque suis stropiata maneret. Sed . quid ego indar num vanas nunc dico paZZias, Cum mea continuis vexentur membra magagqis λο dulcis nimium Sanitas, dulcissima cordis . . ,
Spesque, salusque mei, licet illi incognita, quire
Possidet in duris tantum bene nota travais. ιο dulcis sanitas, quam propter quisque tenetqrbi iiDivitias, nummos, ac omnem spendere rob m, ii Sanus enim melius mondanos portat affannos Sanus habet contra sori unam obsistere sorZas, Sit licet ille miser, duramque patire coactus , Pauperiem, exercens cerebrum pro panei lucrando ἡQuii quis amat robbam, ricche2gas, atque tesorOS,
Munera dis egetat vitae ; propriamque salutem Ad. foream fugiat, non est hic vivere dignus, Nam plus vita valet, quam centum mille resori . Pharmae a. multa bibit sil uti vos mille siropos, Mille unctos, mille impiastros, & mille lavandas. Milleque cerottos provavi. , & mille iacendas
Ut sanare meas possem medicando magagnas .. . . Si novus in inis Medicus venisset ab oris, . . Portassetque 'novas medicinas, atque recellas, .
Est mihi sanandi miseretis tanta voluntas, Mille quod una dies annos mihi sola Videtur, , . Ut videam si tale juvat medicamen, an aegrOS Uffendat potius, cunctas sed perdo i adigas, Et caput, ut dicunt, Asini proverbia lavo. O vos qui tantos libros, tantosque recordos Seripsisti, Medici, varios medicando malannos, Vestra podagrosis nec dant medicamina aiutum, Ad forcam properate precor, Vos dico priores Hippocrates magnus, Vicenas, atque Galenus,
te ad bordelium , vel quo sapientia vestra
86쪽
aprie. Maear: scd. gi Mittitur ad stam pam ema sigillata culina, . Scilicet in solis eonsistit gloria rebus Famaque quae mage sunt difficiliora medendi. Asperam quid memorem nostri ieiunia ventris Quid reseram tantas , quas fecit bocca dietas tIpse quidem mollesque ei bos , lautasque vivandas,
Quae stomaehum, aut non tam possent offendere testam O divi A exigua contentus vivere mensa, sNon tamen ulla iuvat, quamvis servetur ad unguem νRegula, sobrietas nullum mihi portat alutum: Irasco eo leta mecum gonfiatus iniqua, saepeque vota venit tantium renegare Stopinum
Inveniens aliquos me consortare UOlentes
Consilium praestant b quam iocunda malato . Dare sapiat Medieus misero consilia sanus
Ni retro vant pronias me consultando paratas
Hie ait hoc prodest , audavi saepe bonopram 3Ille simili pronius subjungit talia prosunt, Alterat hos , inquit Vincet patientia casus 1 Qua Ie vi patimur quicquid eorrigere durum ,
Ipse alios vidi majori peste grauatos, ' , : i uos sanos tandem Deir patientia musta et . Non manelit pariter , nostrum pro crescere Megnum , Qui, quid amant, referunt stulti sua vulnera amando uinetibus graviora meis , dojasque Chiragrae ...
Febre Cupidinea leniores esse fatentur ' ..
O utinam his possem languores prebere nostros, Ut magis ad provam possent. cognoscere verum, Dent sua mille instii martiri L dura Morosi, . Spengat & in nostro binardus eo de sagitas; Torqueat igne mea , quantum vult ipse, coradana, Ossibus aceendat flammas, brutando medullas, Si non sufficiunt fregete, tormenta dolores, Bal Zones, daquei, flammae, brus amenta, catenae, Det mihi mille Diablos, eum Diablis mille Megeras a Dummodo me rendat tali languore solutam , sum contentus ego Venerisi intrare presonem, Atquo laber intum; qui mattos pedit amantes. Hic etenim prestum possim abalgare deforam,
87쪽
Millibus atque modis accessas spegnere flammas Legibus obediens Veneris servire paratus, Omnibus in rebus constans Dominaeque fidelis, Multum in amorς fides, multum constantia prodest Sie practicus scripsit quondam praeceptos amoris, Saevus Amor Precibus, molesinis saepe parolis Placatur, lacrimisque potest aliquando moveri. Haec si non bastant nummos adjunge pregheris,
Qui spreagare valent duras in amore catenas, Qui placant grandes animos, mentesque retrosas
Qui rumpunt rigidae di amantis corda Puellae, Molli fieant stollios, quos duro in pectore gestant, Omnia per talem merum sunt denique facta. Facta, infecta simul possem quoque dicere falsa. Mille vias retrovant, medicinas mille Morosi, Unde upidineas possunt saldare feritas Quae quoque sponte sua longo post tempore passanti Nulla sed heu nostro prosunt medicamina morbo.
Solvere nodosam nescit medicina podagram.
Non tua horsa tibi, quamvis sit plena iuvabit, Nullus habet foretam Rumanus ferre salutem,
Et longum tempus miseris non portat ajutum, Quamvis cunctorum medicus solet esse malorum, in magis in nobis crescit crescentibus annis Iste dolor, tremulam solitus lacerare vechieZZam
Sed si pro meritis mundani luctus ,. & aegri
Corporis ipse Deus nobis deventant amicus: Si quos hie crueiat Poenis, tormentat afannis ..Faelices tandem in coelis facit, atque beatos, Jam mihi iam video sedem super astra suturam, Et pro quem patiar rigidi tormentae dolori S, . . Per tot languorex, per tot discrimina vitae,
Digna mihi bellos inter iam staneta paratur, Claviger ipse mihi iam i m nunc stre ita recludit
ostia, pauperibus numquam serrata tapinis Dummodo si mecum solitis patientia poenis, Qua possunt homines certam lucrare, salutem . O pater omnipotens hanc tu prec9r optiine praesta , i. peccatores cIudeli perdere morte
88쪽
Caprie. Maearoniea. gs Non eupis, at potius e versos vivere gaudes. Ipse vides laqueos tendit mihi dira Plutonis
Turba, nee ipsa meam linquit tentatio mentem, Non sine te valeo tales perferre travaios , Sive meae placidam barchae trovare bonaZZam, Ideo sit de me semper tua facta voluntas, Spes mea namque tuis in spatis tota repotat.
z. I quis habet volam famosam audire Poetam . Ad eantus Berroide tuos distendat orecchias . Te passim eant an re stupent Animalia quaeque. Muti diventat Grilli, mutaeque Cicatae, Corn*ce hiatque tacent, servantque silentia Corvi, Atque tuos gaudent versus sentire Potanae. Bert. Desine Nietze tuis me bertegZare parolis, Atque tibi pocum iam nune prodesse memento Vocibus indignis dignum buriare Poetam ,
Nam merito talem mundus me totus apellat, Tuque poetando debes mihi cedere palmam, Maiorique tuo dovulos reddere honores. Σ. Ο sine cervello, b paetetis mens plena chimeris Tune tuos audes nostris praeponere versus' Et mecum presumis amens contendere cantu Bert. Non ego te solum paZEum , mattumque chlamabo.
Sed potius dominum dicam, Regemque paZZiae . Maiorem de me si dixeris te esse Poetam, Ipse etenim lirieo multas post carmine Rimas Ad stam pam missas, ean Eones, atque sonet tos, Magnum opus aggrediens cantavi nobile bellum Martis, & horrendas scripsit mea penna haraias . Propter quod lauri meritat mea testa coronam, Niet. Plus tostum es dignus de carta serre coronam,
89쪽
Esseque frustatus meritas de more latroni ... Atque super i schenam tantas accipere bottas . - .Qnanta Crenomoni robbasti carmina.quondam . . Bert. Ipse Crenomoni robbavi carmina nunquam, Perque gulam metitis te n.onstrans esse bos ardum , Dum me innocentem salso Pro crimine damnas, Niet. Non tibi mentitaeque tuae respondere dignor, Nam quod ego dixi bene scis non esse bosiam, . Atque omnes Iroppum te noscunt essς re mattum, Unde mihi verg0gna foret contendere tecum, Cuius balordam tenet ignorantia mentem Bert. Sic ne gaiosse bonum spreZetas virtutis alumnum
Siene vitanegetas Phςbi manigolde ministrum ;Sic ne Poesiae besus sciagurate magistrum tmet. Paetetiae melius dixisses esse magistrum, O sine gueca sale, hortorum eustodis imago Quid ribi cum musis; Phsbo quid stulte ministras; V det ad bor delium , nec plus nuchi rumpere Iestam, Pert. Forte tibi possem tracagno rumpere schen m, Atque tua hac guis rognae gratiare brusorem . Nec tibi, sed tantum respestum porto capuZZO, Sub quo mille tenes sordes, & mille magagnas Attamen ipsa meam stapnat patientia mentem , Corrigit & iustum in me continentia Hegnum, Unde illas pocum mordaces stimo parotas , Quat mihi nunc omnem dixisti contra rasonem .idiet. Quinimo pur troppum corteium me esse provasti
Dum me tentasti vanis confundere verbis,Majorem de me te vantas esse Poetam, . ,
Qui poetizando quacumque in carminis arte, . Non ea sufficiens mihi discaletare stivallos Bert. Non ad nos ioccat propriam decidere causam , Diffieile est propriis in rebui noscere verum, Sed venit ecce Drias rimosus carminis auctor, Qui bene praeclaras cognoscit App. linis artes Η ic poterix certum contrastos solvere nostros, Juditiumque dabit nostris de versibus ipse, Illius dum vis te nunc submittere dictis
Metia nunc ego non hominem primum vidisse repordor
90쪽
Est ne hie sorte tuus venerabilis ille poeta, Qui tibi. quotidie Domino celebranda ministrat . Bor. Est est qui semper Rribens magnalia pangit, Qui cunctos alios nimia dulcedine avam i : Sicut ab ipsius poteris sentire loquella . . Drιas Ille ego Parnasi Cignus, Phaebique sacerdos Carmine qui Tognam e ecini, Gobbumque Ri alti
Ille ego sum calor spargit. qui ad sidera cantus, Ille ego sum, cuius concedunt versibus Omnes Antiqui Vates laudem, palmamque moderni , Ille ego sum cujus notum super aethere nomen Portat ad estremos sublimis fama poesis. Niet. Ipse quidem Mam aluche, tuam iam crescere samam Audivi, ad que meas cantus pervenit oreechias, Cum quo saepe soles ranas aequare palustres ,
omnes atque movens ad risum carmIne genicis.
Dum te grandiloquum pretendis esse. poetam,
Omnibus in sulso te pro humone palesas. Drias. o pecus Arcadicum, b demens, o rustica proles
Me ne tuis brico ne potes lacerare parol. 1 Me, qui leggiadra ornavi novitate Poesim ,
Me, qui sum clarus totum mansurus iri aevum
Me, qui sum cunctis scribendo dignior altris
Arguere indignis tu nunc sermonibus audes Ipse tuos certum errores corrigere possem, Sed non dignior ego tecum contendere, vade Vade ergo ad forcam, nec nos plus ultra notabis.
Nig. Si mihi cum doctis contentio nata fuisset, Doctus ego ad doctos docte respondere scirem Sed vos qui pecudes; estis porcina canaiae Non meritatis adhuc doctorem audire loquentem . Bert. Hinc suge, nec nostros post ac plus aspice vultus. Teque tuasque baias ad stam pam manda cuilinae Nam tua merdosa sunt carmina digna latrina. z. Vos, vos ite viam vos hinc seombrare boareti, Indignae nostrum noto lae conspicere solem , Ignorantones, & stultae fabula plebis.
Dias. O quam bellus humor dignus bastone repelli, Sed nos indaritum hic quid plus tardamus λ eamus. F 4 Bert.