장음표시 사용
261쪽
hoe docet , nimirum , quod, licet ca- : non , Dat lex prohibeat remissionem alicuius rel; tamen post ouam ea restituta est, modo absit Mus , donari potest. Et hanc conclusionem post Tridentinum
concilium etiam tuetur Io.Αror.instituta mors.par. a. lib.7. cap. 7. quaest. q. versic.
Amplianir vero haec prima c5clusio,vehabeat locum etiam in illis distributionibus quae nondum applicatae sunt donantibus,neque peruenerunt ad manus eorum
ut quia sint adhue penes Thesaurarium , alium te, qui paratus sit eas quandocunq; solvereinunc enim idem est quoad hoc; si penes donantes essent atq; adeo ea eroprie donatio, non autem remissio vocata est, ut satis voluit Nauar.loc. citat. de aperte constat ex ijs, quae sip. hac ipsa quaest.
praemissimus. Limitatur autem eade conclusio, ut nohabeat locum saltem in Prouincia Med. propter dispositionem Conc. Prouinc. . p. . Rib tit.ae distributioni b. ubi non ibi si remissio distributionum male acquisita tu sed ipsa quoq; donatio expresse proh botur,ut etiam admonuimus sup.quq st. pr ceden.concl. i.in fin. ubi verba ipsius Concilij retulimus. Limitatur etiam, ut donari non possint de liure communi illas restituenti,si restitutio fieret iis, nitibus accreuerunt, cum pacto de ijsdem donadis post
restitutionem. ita Nauar. de optime in d.
Misceli. 9.nu. . quoniam in e mi idem est,ac si non restitueret, eo quod re vid tur has re qui actione habet, latui acti nem um nra flos & ibi adnotat. C. de reg. iur. & quia qui sic soluit, ut recipiat, tum liberatur a. qui sic, isde solui. cum D mil. Immo idem est dicendum, quandocunq; inter cano iicos adesset pactio de ficienda donatione distributionum postquafuerint ab absentibus ijs,qui interfierint, restituta iuxta ea, quet dicemus in seq. concius. circa medium. Secunda Conclusio Licet convclio, diremissio de futuro circa quotidianas distributiones male perceptas retinendas omnino prohibita iit,neq; misi reddat earum retentorem, tamen probabile puto, non esse prohibitam remissionem de praeterito nodo nulla prataeucrit conuentio
nullaque staus sitat . prior . pars f huius
conclusionis expressE definitur a Trideri. Conc. essessi . e. ix. in fin. in vobis mox
allegatis, probaturq; ex aliis duata, rationiblis, quae eum pr d. conclus obstare riderentur, ibi relatae fuerunt, ijsque satisfecimus,admonentes, ira illi conclusioni eas non ollicere, ut hane satis quoad priorem sui parti comprobarent. Posterior autem f pars probatur; primo, quia eam ante Trident. Concit tenuit glosqui ibi omnes, e xcepto Archid. secuti sunt ind. cap. unico,verositas, de cleri non resia.
in s. post Conc.vero Triden. idem voluis se videtur Nauarid. Miscessis q. de orat.nu.
a.dum distinguit de dolo praeterito, & Ω-
i. quamuis contrarium sensisse videatur
os praedictam solemnem sublatam esse per praed. m. quod etiam est de mente eiusdem os praecipua enim ratio in qua se fundanit ad asserendum, quod locus sit remissioni, fuit. quod ea prohibita no erat
in escap.vnico, sicut in cap. statutum I. antepen. rescrip.in 6. p. exigit, de cen'sib. e .lib.& in clem. n gentes, . quod si secus, de haeret.quae tamen hodie videtur
prohibita, nimirumper Trident. Concilia unde hanc contraria opinionem post Trident.Conc.amplexus est Stephan. Duran de trib. Eccles. Cathol. lib. 3. cap. s. nis .
audacter inferens, delendam nunc esse illam glosin vertastias. Secundo;quia,'':ic- uidiit de auctoritate Doctorum, videtu Taec posterior pars cones. probari duplici ratione; altera generali, quam asseri glocesverb.suas, ex ἡ.per traditionem, instit. de re diuis ubi dicitur, nihil esse tam co- ueniens naturali aequitati,quam voluntatem domini volentis rem puam in alium transferre aram haberi; quae quidem ratio ex mente eiusdem glos militat quoaι post Tridentinum Concilium, hoc est - ue prohibita sit remisio, o sue non. altera specialis est,& melior; quoniam, licet dolus futurus remitti non possit, potest thme praeteritus .si unus si .illud. de pact.
cum simitatq; adeo sibi ara remissione doli, in dubio censendum erit id dictum de remissione doli fit mora autem Fr teri
262쪽
ti cum illa sola ron autem haec, t at oeca onem delinquendi, ut post alios declarat optime Ias .d. .illud; qua ratione tradi runt communiter Doctores, hos se testa torem remittere administratori, & tutori dolum pinterhum, non autem futurum, ut
constat eo ij x, quos resere, de sequitia in
3.de Dixi utem in concl. m o nulla pricesserit conuentio, frausq; nulla subsilinquia, si pacti fiater Canonicos fuit, ut ala
Mntes restituat praesentibus, quibus accr
uerint,& postea praesentes illas Gi restitutas taenim donent absentibus eas non licebit accipere nam, ut optime ait Aror. Lq 6.Vers. quaeres, an licite, post Nauar. lo co cit. pactionem manisti se in fraudem lepis inierunt ; estq; haec donatio prorsus fucia, &Smilata conuincitiar collusio a M. Ohibita, per tot fere tit.cum ibi traditis erDin. ibi,& in rubr. de collus.deteg. de quomia aliquid. cocl. praeced. in fi. Quamuis autem haec opinio , quam mox in posteriori conclusionis parte firmauimus, fatis probabiliter in iure sustineri possit ex fit pradictis ; probabili
ro rem l tamen puto oppositam, Vt non spossit ubi etiam , de praeteritis agitur, clerico, qui male quaesiuit distributiones quoti,anas, id per alios clericos remitti, ac perini ti, eas actu percipiat, seu percopias retineat ; tum quia haec opinio comunior est,ut patet ex paulo ante relatis; 'ri bus nunc addimus eundem Nauari cons . de cler. non resid. Menoch. de arbitrata iud. lib. 2. cae . qap. in Addit. num. 6. Phi
3 i. qui absblute probare contendit, non posse a Capitulo , aut singulis de Capitulo donari, aut remitti quotidianas dii bibutiones illis, qui eas male acquisierunt,
aut etiam omnino non acquisierunt: tum
quia tutior ea est in foro conscientiae; tum quia cultui diuino fauorabilior; tum denique quia congruentior verbis Tribdentita. Concili; , quana uis remissonem excludentis , ac prohibentis per verbum
M vniuei sale , ac generale , quod nes sui s cies includit s atque adeo tam reminionem doli praeteriri, quam se uti complectitur: nam dictio uniuer alis comprenendit omnia, etia quae impro prie veniunt, quaeque alias illa dispositio
non comprehenderet, ut late inter cael ros probat Alb.conci . num. 6. Vol. I. ciconin .s8sarum.27. vol. 3. Gomes ad re de exprim. val. quaest. r. Alex. consit. Is s. l. i. voLa.Tiraq.de Retra relignag. g. r. Glos. . num. χχ cum seqq: & Rebus in L creditorum circa medium, T. de verbor.
ia figit. dictionem ' autem,quodvis,& qui uis, uniuersalem esse tradit inter alios Re-bu Libid. nemoq; iure dubitare potest . Et ad priorem rationem in posterior i fundamento contrariae opinionis allatam ex L per traditione, Instit de rer. diuis .respondetur, illud intelligendum esse, modo v luntas illa sit legitima, ut Glo ibid. in vem.
voluntatem, communiter approbata adnotauit. in casu autem nostro a lege ipsa , hoc est, canone Trident.Concit. prohibita
est huius inodi voluntas transserendi . Ad posteriorem rationem responderi potest, eam procedere,vbi reminio ipsa,& maxime per dictionem uniuersalem, prohibita non est,proiit, factum fuit per Trid. Concilium, quidem iure 'ptim am negari non potest,quin priori opinione admis Iapraebeatur occasio delinquendi in interessendo diuinis,hoc est, faciendo opere Dei negli genter, & staudulenter sub ea spei, quod sibi facienda sit remisso ab humanissimis viris; qua remissione semel faeta eanderii stat multo magis polliceri pol runt,qui eam secerunt, ab ijs, quibus facta est, et ingrati animi notam effugiant; sicq;
diuinus cultus detrimentum maximum
patietur, & in scopulum remissionis futuri doli, quem euadere cupimus , incidemus , Atq; iuxta hanc muremam opinionem declarasse aliquando Sacram Congregationem Concit. quidam reserunt, in cum sensiim , ut non liceat Capitulo aliquo praetextu distributiones donare relinquere , aut quavis collusone remittere alicui , qui vel a seruitio Ecclesiae abfuerit , vel alio quouis modo distributiones legitime de at mitte re 3 nec fas sit cuipiam eas acciperc assi acceperit , suas non faciat , sed restituere cogatur illico. quae quidem declaratio, ubi adiae, quatenus donationem videtur
263쪽
videtur excitulare, non contradicit,obstat ue praeced. nostrae concl. haec enim procedit ibi iam simi traditae distributiones donanti, deci iratib vero Cong. accipienda est, ubi adhuc non iunt traditae , vel prae, cessit pactio de donando post traditione. Praeterea, hanc posteriorem sententiam comproba am reperio auctori ate Conciri irc.Mediolan. rstar. 1. Qb tit Communia de Minis .circa linem εἴ C C. partia .litide dimibution. ad O. vers si vcro Ia cuiusuis generis. verba Concit. . retuli
ba vero d Conci l. i. haec simi. Nixi etiam constitutione Bonificii ,4ii. & Tridentini
Concilii auctoritate decernimus, ut nulla Canonicorum, aut aliorum pactio demisso, vel colluso fiat, factaue vim trabeat ;nullumve statutum, aut consuetudo, quaecumq; illa sit,valeat, qui b. aut absisti qua-uis de causa eius dies,vel sacrae horae, in qua muneri sio defiterit, aut omnino cuiuam,contra quam iure communi, de eius-em Tridentini Concilis,& his nostris costitutionibus definitum sit, distributi es quotidianae dari posthit: si datae fiterint,
qui acceperit,suas non faciatsed eas restituat ; quae hire ipso accrescant aliis inseruientibus, qui huiusmodi Pactioni, remisi soni, collutioni,vel praebitioni assensi nonfiterint; nissi ex constitutionibus Ecclesiae probatis steri debeantur; si vero omnes consenserint, usibus Ecclesiae iam nunc adiu: etae intelligantur. Cum autem Concit. Nedita. i. loquatur de absente quavis de causu quamimq; item Concilium prohibeat , ne tribuantur distributiones abse tibus vlla cuiustis generis causa, caui uespecie, aut praetextu contra Prouincialia decreta, & pr scripta, satis inde comi inciria, saltem in lediolanensi Prouincia donari, aut remitti non posse distributi nes etiam ius, qui abhierint iusta de causa excultate ab amissone tactuum praebendae, non autem distributionum quotidi narum , ut puta causa stus , servitii Ρ pae, vel Eeucopi, aut etiam pro tuendis iuribus pr. nda praesertim distinctae, tu ta ea, qua fit sus prosecuti sumus hoc ipso traci. Par.a.quaci. . usq; ad ii.Sed quia dicendam sit quoad alias Prouincias, ubi novigeant huius di decreta, atque adeo de iure communi, ali arra videtur esse dis ficultas obabilius tamen, & tutius mihi u uri non posse,i. cais praeci ξα- ti6nem, quod huiusmodi quom casus satis contineantur in dispositione Conc. Trid. diesζα ap.r1 te reiserinat .vcrsic. distributiones ver ubi Concit. habet haec verba ; distributiones vel qui satis interierint, recipiant, 'resiqui, quavis collusione, aut remissione exclusa, his careant, iuxta lonificii viij. decretum, quod incipit,consuetudinem a quod Sancta Synodus in Hareuocat , non obstantibus Oibuscunq; statutis, & consuetudinibus. In quarus o bis pondero illa, reliqui his careant; Milla remissione exclusa; quae rum sint indisin te, ac generaliter prolata indistincto,
me, & generaliter sunt intelligenda; omnibus, qui ured interiunt diuinis,aut saltem a iure snpunitu interine', quia absint una ex illis trilaus causis exprestis in aecap. constitutionem; stem de omni remissione, quae qnauis de causa fiat: lex enim genoraliter loquens generaliter est intelligenda; & ubi lex non distinguit,nec nos distinguere debemus, cui Romanori r 9.dist .l. ae pretio, is de public. in rem Q. l. proes,isue iud.La .s .c imite, isde offic. praesd. cum simil. prssertim cum Triae Conci l. viatiar verbo illo non selum generali , sed etiam uniuersui, quavis re si ne, per quod censetur prohibitum etiam quod alias non esset sub tali prohibitione
comprehensunt,iuxta ea, quae non multo ante adduximus, qui enim omne dicit,nihil excludit,l quod si Maevius, isde haerea instit.& l.a. cod.& notat Glossin ta procuratore, C. inarad. cum maxime simus in
maloia fauorabili cultus diuini, qui quantum fieri potest augeri debet, car. O. de
rescript in s.cum suis concord. cuius fauore prohibetur remissio a Concit. Tridendi. d. c. tr. Vt inter caeteros adnotauit Nauarid. Misceli. 19. de orat. qui etiam hinc sertasse ob causam in cons. i. sub tit. de . r. non resti ta impressionem Lupitanen
collegarum, testem quae praecedat mi sioncin distributionem, non erodesse qui absuit cum Episcopo in eius serruitio , Ut pol sit eas accipere, propter dii posita
264쪽
de reformat Inimo cum pari ratione, e
deniq; iure ibidem a Concilio proh
tur collusio,& remiuio, ut aperte liquet ex eius verbis, ac signanter monet Nauar LMiscess. 9. nurn.3. inde consiligit opibinum iundamento pro hac nostra ini ne, quam probabiliorem diximus. sicut e- . nim nemo sanae mentis,negabit, colluso anem in illis omnibus casibus si radictis
prohibitam censeri ab eadem Tridentina Synodo, presertim cum regulariter ' hibi a se colluso, cap. r.ec tot. Ut de c*lus detegen.cum ibi notat. & sitis simil. ita nullus quoque negare debet, quin ijsdem plane casibus etiam remissio prolii atur: alias vi ,eademq; res, ac dispositio diuer
' so iure censeretur, contra tex. in ca . cum
tua, de decim.cap.quia circa, de priuil &
a 3 uerim tamen, Guod ubi dubium sit iuris, aut facti, an quis male distributiones quaesierit, remi iso huc quoad p teritum heri poterit, cum cessent omnia illa incomm a s transigi certe poterit, ut in proxia me seq. concitircuiter os cndemus.
rtia, Npostrema Concluso. Vbi dubium aliquod, vel controuersia oriatur super distra lautionibus pr teritis, hoc est, uarum percipiendariim dies iam cessit,ue perceri fierint, siue non , transfigi potest etiam sine superiori auctoritate; iur futuris autem seu super iure illas in urum percipiendi sine hac auctoritater quon potest. Posterior ' pars huius conchisonis probatur; Si enim dicamus, ius hoc percipiendi distributiones spirituale esse, vel saltem spirituali annexum, et satis ostedimus supr. a. par. huius tria. quaest. 28. Praemis s. a.& concL . via hanc ob causam in eo comitti posse simoniam demonstrauimus: certum est,super eo transigi non posse sine Superioris auctoritate iuxta ea, . quae late trauit Redo.trael.de Simon. mo.
transact quaest. 9.num. I i. dc olin. trach. de Simon. tab. I .cap. 19. g. I. do. Probatq; id lex in c. preterea it i. & cap. super eo ,
a s de trans t.Idemq, procedit i quamuis iuramentum interce ut tex. ubi Gosdc omnes in cap consti tus, eoatit,
is Limitatur autem id primis' in amicabili compositi ecluet gatis fiat lex cu in s
He. seper eo in D.traditq, ol. M ays. 3 mii. I. sed haec non dicitur proprie tran- saetio, quae si per fit aliquo retento, veli dato aut promisso, Luta io, C. de traiis
i stacti Limitat. secundo, ' nisi detur pro spirituali aliud spiritiae; nam tunc lista
erit transactio , ut probari videtur in capi. ad quaestiones, de reta rami.re cc. tuimus in transact. notatq; Glo. r. ad cap. super eb; Occialup. d. traei. de transuti
I num. 1.quod quidem ego intciugo ad euitandam simoniam ; nam quoadliditatem requiritur auctoritas Superi ris,ut habetur in d.cap. statuimus,de tral Dei. nam etiam ad permutationesciorum eo' dr Superioris auctoritas cap.quatatum, de permul. item necessaria erit huiusmodi auctoritas in trans ctione ad eilectum, ut obliget siccesso
rem, cap. de Geteros, Z cap. veniens,
de trafaei. Quod si etiam dicamus, distri, butiones quotidianas esse quodammodo loco alimentorum, unde & vietii alia dicutur in cap.de ceteros extra de cler .non res s.& cap. Inico, e . tit.in 6. quas ad viructum quotidianum dentur , ut ostendimus I. paruauius tract.quest.a. circa princi p. At aliqua ratione pro alimentis , Ut constat ex i)s , que a Uurimus a. par. q. q. conta a. ad huc transactio non pote: tfieri super distributionibus futuris , scuiure eas percipiendi sine Superioris au-ry ctoritateretenim sine illa' no potest fieri
trafactio sis per alimetis futuris, ut probattex. ubi Doc. omnes, in i .cu ij, isde trasac.&l. de alimentis, C. eod. late Io. Petr.Surd. integerrimus quonda,& eruditissimus vir in traci de alim. tit. 8. priuileg. unu .. r. re seqq. ubi hanc conclusionem multis modis ampliat,& limitat, ad quem semper recurao re . qua rationes etia super petasone E clesiastica in faturum set uenua, vel non, quae datur pro alimentis, sine superioris auctoritate transigi non posse,docuerunt Gig. in tract. pension q'Missis i. num. z i. re a7.Surd. d. priuile g. 6.nu. quando autem censeatur penso assignata proci mentis,uel non late post alios tradit Cacciat.
265쪽
ait pars huius conclusonis, quM nimirum 'in , qui ita accrescunt. super distributionibus iam perceptis , seu Is Conruncti hominii, 'essem reperi uri id Mariani percipiendarum dies iam cesssit, possit transigi sine superioris auctoritate , rq Musa distri monum est arti a Daure8aa patet; tum qua illae distributiones fiunt Ieparata ter intellectum.
a vero illam ' discriminis rationem inter privicrita,& futura alimenta asserui, quod ex fluuiis alimentis pendet hominis vita, non sic ex praeteritis. Atque hac de prin
senti quaestione dicta sint latis. sv MMAE RERUM.
1 Itis accrescendi nas tur ex coriunctione. a Coniunctionum gentis duplex ; alii enim est legis, alia hominis. 3 Coniunctio I nimis triplex, verbalis
et Di iuncti omnimode qυinam sint.
Itis accrescenus lociam habet inter coniunctos me bis tantiam, ubi aliquo mori re qhoque conitincti sunt. 9 Ius non accrescendi babes Aetim inter coniunctos re tantum, x aliquando inter mixtim
xI Iul ac et nai , sera non decrescendi locum praecipue bab ι inter conitinctos conitincti
ne hominis ex dispositione legis , secundario
Ia Ius accrescendi habet qtioque lictim in re coniunctos conitinctione letaliora Du accrescenui, vel non decrescendi an, σquando licum babeat in contractibias. I IMs accrescenai loetim non habeat ut portis
28 Distributiones non intere otium an a So 'do applice itur fabrica Ecclesiae , axi alterapio loco ι y nu. seqq. y ibi intellectos et a. Concit usa a. cap. 3. de reformai. tys L.
3 o Tertia pae ructutini, de qua Rota Rom- in notii s.quaenam sit. 3I Di bib to,nes quotidianae conflare ex tertia parte reinuum beneficio tim in Ecclesia Collegiara accrescunt interes entibus. item, impinguaiae exsoppresone praebendaru nuti unione benesciis in simplicis ni n. 3 2.33 Distributiones non iriter sentium tunc interessentibus non accrescunt ,sed non deo sciant cum certa quantitas interes entitus a Uignatur.3 3 imbutiones non interessentitim neque a crescunt, neque non decrescunt interti seribui sed applicatur Ecclesiae ubi certa quamitas unisuique interessenii assigna
36 Pistributiones non interessentium applicar iur Ecclesia ιbi ea de re sit eo urare inutetiam rutum Eccles num. 37. Ur s a.
266쪽
vis' Mimnes excomm moti accrescunt eateris Cossem. Idem in Abiri mn o haeretici; num.
3 utianti depositi, degradati, pretiari
xi'. Simoniaci vera tan enuarii forarissa a fisantur Camerr Apostolicae, nM-.qua usu sexto. 7 Ius accrescendi Deum non habet iis distributis, ibus vibi nultas diuinis intersit, sed ea applicantiar Ecclesiae. οῖ Itis accre cena, locum non habet in distisi,mitonibus, seu L sesiae applicantur ubi Capitulum interdi m sit. Secti, ibi Ecclesia intervita ea prvire
,oIui accrescendi lactim non baset in L Jurionibus cum portio descis, postquam
dicusententiam , secusso risitare iuben-re 3ι aliquis priuetur, nMm. quinquage. Oprimo. si Ius accrescendilocum non habet in distributionibtis ubi ius commune, vel speciale pertionem de cientem in alium tranis rat, quam in Oseros collegat, qui ditimis scili intersunt.13 Ius accrescendi distributionum quando incipiat, lacum habe e in casu cen urae incur ae , vel resignationis L cy p rae, ac simplisis, num. quinquagesimo'
diffotidianae nsn interessentium interessentibus
butionum male aliqua de causa perceptarum, aut tran-- factio , vel etiam coi positio, quam nonnunquam sirper ijs fieri contingit, facienda ut plurimum est ab ijs clericis, ad quos huiusmodi distributiones male perceptae iure per uenire debent per quoddam ius accrescendi ; ideo, postiluam de huiusmodi donatione , remiuione, transactione & com ositione egimus in praecedenti quaestione agendum erit in praesentide noc iure accrescendi , an nimirum verum semper sit, quod vul o iam dicitur, diluibutiones quotidianas non interes lentium interessentibus accrescere . ita enim cognoscet unusquisque , an ex parte personae agentis recte facta si condonatio , tranfictio, vel co . positio super quotidianis distributioniabus. Hanc vero quςstionem in hac e tius, quam in praecedenti parte huius tractatus disputamus ; quom am , liscet ad illam quoque spectaret, cui ad acquirendas quotidianas distributi nes pertineat a tamen & ea secunda tractatus pars sua dote, quq amplissima est , contenta esse debet, & haec quaestio huic quoque tertiae parti conuenire optima ratione videtur, quae est de ibidem dii Ptionibus recte distrahendis,cum Midisti, butionibus ab ijs, qui non intersunt, tollendis,& abstrahendis, ijsq; qui interfuerint, quibusq;accrescunt, tribuendis agaturis: Preterea,dum quaeritur,quibus ει quando non accrescunt, agatur quoq; de ipsit inee distributionibus auferendis a clericis illis,
qui eas sinte per errorem sub pr textus iuris
267쪽
iuris accrescendi perceperunt. Vt autem in hac quaestione dilucidius procedatur, praemittendum aliquid puto de ipsomet iure accrescendi acneratim; &quia iusi accrescendi ' nascitur ex coniunctione , vi passim; tradunt Doct. maxime vero Bassi at. l. re coniuncti num. q. T. de leg. notauitque inter ceteros Mich. Crasso lib. lentent. leu tractat. de successi s. ius accre-icendi,q. .in princ. breuiter aliquid etiam de coniunctione eiusque speciebus dicendum exit.
a Praemitto igitur primo, duplexi esse genus coniuncti 'numi; altera enim est: coniunctio legalis, seu legis , hoc est, a sola te e intro lina; alia homi pis. conifatid ex l. triplici , E de verbor. signiscation. linicia leg. prima , C. quaa d.
non potent. par. ubi id adnotarunt Doctor. omnes,, maxime vero Bolognet. num. 223. Romul. dict. leg. reconiuncti, quaestion . quarta, is de legat. 3. Crass. dict. s. ius accrescendi quaestion. quarta num. primo, & quaestion. septima per totam , Anton. Gomer . tomis primo, variar. resolition. cap. decimo,
num. 22. 'aliis passim. Coniunctio vero 3 praecipue hominis et tres habet species :alia es, enim coniunctio, verbalis tantum, alia realis tantum, alia mixin, hoc est,ue balis. simul , & realis. ita Iureconsutitus, dici. leg. re coniuncti, sin de legat. 3. & dia. le'. triplici, T. de ver-ε bor. signi f. Coniunctio verbalis finducitur,quando una oratione ,seu una,eademq;
claurula testator pluribus eadem rem, se diis portionibus, relinquit;siue mlutei, sue copulative plures vocati sint, dummodo adsit unitas verbi. rex. d. l. triplici,& l. re coniuncti, estque commmunis opinio, ut ibi testatur Bologn. num. r. lit. num. II. Sc Femarad. Vasb.de success. pro- es s. g. 2 I. num. 36. substantia enim coniunctionis verbalis consistit in identitate
orationis coniungentis, non autem in copula;nam copulae; coniunctionem consi mant, non inducunt. ita volunt Doctaeommuniter, et asserit Boi In. ibid. num. 18'. osc. tertium, & Crast d. xli. s. nu. a.&3. ubi etiam ex communi opinione infert,
Mod, si plures sint orationes, quia pluries
verbum repetatur, licet copula in erue . niat, non tamen inducit verbalem conitimctionem . Quin etiam coniunctio veritalis non miao inducitur per dictionem collectivam, sed etiam per distributivam, ut si dicatur, quisquis mihi haeres erit, haeres sit, & Titius;nam ille habebit dim
diam,Titius alia ruit ex Bart. ommututradit Cras s. d. quaest. . num. q. subdens, in hoc tamen esse discrimen , quod distri- .
biitiuum separet partes, ac non constituat unum corpus, collectivum vero vitiat pe sonas constituendo virum corpus, et Omnes vocentur ad unam medietatem. Immo
per dictionem quoque aduersaliuam, e alternatiuam eadem verbalis coniunctio inducitotest, ut pluribus ostendit idem
Crass.d.quaest. . num. s. 5 KRealis tantum
s coniunctio ' est, qua eadem res pluri et . separatim, noc est, diuersis orationibu datur, ut Titio lego landum eundem sui dum lego Sempronio ; ita Gomer. d. cap.
Io. num. a versic. coniuncti ve tantum ,
per tex.in l. re coniuncti,fs de lΥ. 3.l. comiunctim, isse .l. I. . interdum, mile Raccresc. d. l. triplici, isde verb. signis . si eadem res. Instit. delegat. l. unica, g. his ita definitis ,& s. ubi autem legatarii, C. de caduc. tollen. estq; communis opinio PMt.tum alibi, tum maxime d. l. re con
iuncti, de qua etiam testatur Cress d. ius accrescendi quaest. num. r. ubi usque ad finem qua 'ionis id multis modis ampliat , & limitat. Mixta denique coniunctio, seu quae tam realem, quam verba
6 leni simul complectitur , ea est, s quando
in eadem oratione res unicuique in soliadum, hoc est stae assignatione partium relinquitur 3 ita tamen, ut concursia Par tes faciant. optimus tex.d. l. triplici,es icommunis Doct.omni u opinio teste Rip. d. l. re coniuncti, num. sq. Bolo . Num
ror. δοῦ orid. . tur accresinendi quaesit. 6.num. i. ubi iuncto num . seq. ostendit, id Procedere non modo quando bis idem in eadem oratione datur, ut si testator dixerit Sempronio fundum eundem fundum Titio leg'sed etiam suando semel tantum pluribus ide relinquitur, ut si testator dicat, Tistio,& Sempronio lego fundum ; hoc enim quoq; casu induci mutam coniunctionem
268쪽
erit: quod etiam nil. 3. concludit, si per verbum collectivum testator legauerit,cendo, Lego domum filiis meis, vel fundum seruis Titii, post Bart. d. L re coniumcii, quem communiter Din. sequutitur teste Bologia. ibi num. I9. verbis enim ν , inquit Cras . coniuncti sunt, quia v ant per verbum collectivum, reconiuncti, quia vocantur ad eadem irem: unde succ dit regula mixte coniunctionis , de qua ind. l.triplici,quoa complexus rei , & nominis eos coniungit. Ex quibus omnibus fol-
qui neque re, neque verbis coniuncti sunt, eos nimirum , quibus haereditas relii quitur in diuersis clausulis, de oration, bus;&pro diuersis, &separatis pqrtio nibus, ut si dicat testator, instituo Titium haeredem in dimidia parte meae haereditatis, Seium in alia dimidia; ita per lex in l.&Proculo, ff. de legat. secundo, Gloss. ω Doctores omnes antiquos in l. prima , g. fines. E. de usustuet. accrescen. Bartol. dicta l. re coniucti, de alios tradit Aia. ton. Gomer. dicto capitulo declinc, nu
Pr illo secundo, Ius accrescendi quod inst. in postremo praemis s. definiemus, 3 locum habere ' inter coniunctos verbis tantia, bi aliquomodo etiam re conius issent, hoc cit, quando unica res actualiter pluribus relinquit ut in unica oratione , sed separata per intellectum, ut dicendo, aquis portionibus f ita tradit Bari. d. l. re coniuncti, & est communis opinio, ut ibi testatur Bolo . num. 138. versic. sed licet, Aman. Vas a. de success. progressi.
s. 2 s. num. I.& Crasr. 1s .ius accrescendi' quaest. 8arum. . Inter ' coniunctos autem re tantum habet locum non quidem ius accrescendi, sed non descrescendi: nam portio deficiens ex persena unius ex con-
Iunctis re tantum , debetur alij iure non descrescendi, idest, tanquani sua sibi ab initio relicta in solidum. haec opinio ibit Bar. d. l. re coniuncti , cum quo
conueni uiat iura, & Doct. communiter, ut teliatur ibi Bologn. num. 22y.& sequitur H q. de iucccss. progress. s. ar. nu. i. Franc Duarenaraci. de iur. accrescCn. lib.
Primo, capitulo undecimo, de Crail . dicto g. ius accrescendi, quaerione non ,, numero primo. Similiter inter mixtim conio iunctos locum habet ius non decrescendi. hanc esse irreis abilem omnium sententiam tesatur Rip. d. l. re coniuncti;
Coras l. testamento, num. 16.C.de impuber.& al. substiti de Crass. d. s. ius accrescendi quaest. io. licci contrarium lentiat
V q. d. g. a x. nnm. 18. Hoc autem ius a
ii crescendi, seu non decrescendi ' inter coniunctos coniunctione hominis locum praecipue habet ex legis dispositione, i cundario vero ex hominis dispositione,& voluntate; ita Glos. in I. apud Iulianum, Ridem Iulianus, stad S. C. Trcbell. Bart. L intestassiento, num .s .is de vulg. & pupill.&alij, quos reseruiit sequuntur Soveri in addit. ad Gomer. d. cap. io. liti. A. &Crasr d. s. ius accrescendi quaest. i. ubi etiam refert Romul.d. re coniuncti, nil. io.& alios de communi atteilantes Inter conia iunctos vero coniunctione legali t habet quoqJocum ius accrescendi; optimus tex. i Glos. Bart. de caeteri in I. seruus communis, is de acquiren.haeredit. pluribusque id comprobat Antonius Gomer. dict. cap. decimo, .num. 23. Crass. diei. g. iras accre
r3 An vero, de quando' ius accrescendi vel non decrestendi locum habeat in contractibus, remitto te ad Duaren. dict. lib. r.
cap. Is . Gomer. d. cap. i5.nu. . vique adi .& Grass.d.s .ius accrescendi , quaest. r . nobisq; fiuiliciat, aliquando in iis locum habere. Illud tantum hic adnotandum i est iis accrescendi et locum non habere, ubi portio iam est acquisa, ut est tex. in l. I.si. interdum,iuncta Glossii de ususru.ac
Io. n. 6.& pluribus ollandit marcia. d. lib.
Praemitto tertio,& vl imo, ex supradi
is eiis i colligi posse definitionem tam iuris
accrescendi,quam non dec rescendi, ut nismirum ius acci cicendi sit ius illud, per quod pars unius ex coniuncti, non acquinta, si deficiat, alteri accrescit ius vero nodecrescendist ius, per quod portio unius ex conjunctis non acquasta alteri contui
269쪽
oo , tanquam ab initio in solidum tributa , non decrescit. His praemissis ,
Prima Conclusio. RePlariter portio distributionum , si interessent hs Canonicis , alijsue clericis Ecclesiae Collegiatae aue contingens,qui non inter sunt, ' in tessentibus accrescit.Ita Glos. & magis communiter Doct. in Clem. 2.Verb. pars dimidia, de aetat.& quat.& ord praefic. alia Glos in Clem. 2.Verb.suspensos, de vit. & honest.
num. q. & ibi pleri ste alii Doctor. de
rescrip. in 6. Glyconlit. I .nu. 3o. Nauar. in Manues. Confess. cap. 2 s. nunt. DI.α Manus. seu tract. de orat. & laor. Ca- non. cap. 7. num. 3 - & rursus Miscellas'. de orat.num. 9.R .Ro. apud Cassad. deci cunic. de cler. non resid. Rebus in concorae Gall. rubr. de collatis . i. Verb. distributi num; sensit Io. Aror. Instit. Moral par. a. lib. 7. cap. 7. quaest. s. & 9. per dd. Gli S. communi coiisenna approbatas; ac deniq; uar. communem, ac receptam Doct. cpinionem afferens lib. 3.var.resolui. cap.
13a u. .in princi p. Deinde satis probatur haec concluso ex tex. in L cap. unico, s . statuimus , ubi Bonisecius S. indistinete mandat, ac statuit, ut quotidiaris distributiones ijs Canonicis, re clericis Collegiatarum Ecclesiarii in tribuantur, qui diuinis officijs adfuerint; atque adeo, cum eas quoque distributiones complectatur,quas', qui non intersunt, acquirerent, si interessent; necessarium est,eas acquiri,& accrescere ijs, qui intersunt.ldem quoq; aperta cadem ratione colligitur ex Tridet. Conc. sest .a I. cap. 3. de reformat. ubi statuit , quotidianas distri nitiones diuidendas esse inter obtinentes Dignitates, & caeteros diuinis interessentes; & melius ex sesi. 23. cap. ia. versic. distributiones vero ;qu' loco decernit Sancta synodus, ut distributiones ij, i st. vis horis interfuci int, recipiant; iunctis maxime ijs vobis statina sequentibus reliqui, quavis collusione, aut remissione exclusa, his careant; remissior enim hic distributionum ' fieri non potest, nisi ab iis,qui , accresciant, A quo
rum lucro cedunt, ut de sepatet, &co stat etiam ex Glos .d. c. unico, ver , suas. Denique proba ur nostra haec conclusio rationibus . tum illa , quam latius ins quaest. 8.conclus. 3. quintae rationis loco as. Gentes, explicabimus: quia, cum meso
rem laborem ibeant reliqui Clerici Ces legiatae Ecclesiae, in aliquis eortim abest, merito maioris mercedis loco illi debentur huius distributiones iure accrescenditum illa: Vel enim distributiones quoti-18 dianae s relinquatur a testatore ; & tunc , cum aliter relinqui non soleant, quam, ut nonicis, qui diuinis inciis intersunt,
tribuantur, clarum est, tunc Canonicos verbis coniunctos esse, cum Vocentur per nomen collectivum in unica oratione is,
iuxta supra dicta in i . premissi. mrie adeo
inter eos proprie locum nabebit ius accrescendi, cum ad rem unicam actualiter
uamuis per intellectim separam , ac di
inctam vocentur, rea, quae nos stip. cinissa. latius deduximus est autem
ry f massa illa, quae in distributiones diuidi tur, unica quaedam res actualiter per Capitulum,seu cius Syndicum administrata vide se patet, & iis specie docet Marsit. Colum. tract. de redit. Eccles cap. 26.nu. I 6. satisque constat ex Glqs. d. cap. unico, Verb. receperit ,& ibi Franc. . sui vero,num. 2. Gemin. num. I . & phili p. reo
voLq.M. amuis eaedem per intellectum sine diutis in plures portiones, quae ex intcntione testatoris diuidendae sunt, ac disti buendae in singulos. onicos resideir tes. Vel non iunt relictae distributiones a testatore, verum aut constitutae G is copo per detractionem tertiae partis ex reditibus, & prouentib. quibuscunq; Di- itatum, nonicatum , & osiaiorum in Ecclesi)s Cathedralibuς, vel Colleria tis uxta decretum Trident. ncit d. sesi
a r. cap. R. de res mat. aut alia ratione
institutae;& tunc adhuc habebit locum ius accrescendi propter coninnctionem liga leti', per ea, quae latius tradidimus d. pra&rnisi assim aut cra legalis coniunctio satista tur
270쪽
hibetiit in iuribus pauid aiste allegatis,nia
mirum d. cap.unico si. statuimus, & bdentili. Concit is est a t cap. 3'. & ses . 1 . cap. ra .versic.distributiones vero , in qui-bitu cauetur , ouod distributiones quoti sanae cleritis e egratarum Eccleharum diuinis officijs interessentibus tribuantur; habeς enim verbalem coniunctionein per nomen collectivum Canonicorum , seu clericorum in unica oratione positum; habes etiam unicam rem actualiter, per intellectum ex legislatoris, seu Canonum conditoris mense diuissem, ut paulb ante diximus, quae deinde in executione actita liter diuiditur , ut etiam contingit in coniunctione verbali hominis, in Wia locum habet ius accrescendi, ut in I. praemisisao docuimus. Ex quo fit, ut i explodenda omnino sit opinio Anchar.d.clem. 1. num. io.de itat.& qualit.& d. prqficienaedum frustra probare contendit, in motidianis distributionibus non habere locuna ius accrescendi. Falsum est enim, quod ipse primo loco assumit,inter coniunctos coniunctione legali non habere locum ius accres cendi, ut sup. praemiis. 1 . ostendimus; neque eius intentum probat tex. in l. &Proculo,st' de leg. a. quae tantum procedit in legato proprietatis, ut explicat ibi Glos Bart. & caeteri. non obstat etiam secunda ratio Anchar. quod distributiones dantur cum onere, in quo non potest succedere socius; nam primo rei pondetur,a i non semper portionem accrescere cum onere, ut constat ex Cras s. d. β. ius accre scendi quaest. 3o. Gomer. d. cap. Io. num. i. α Duaren. d. tract. de iuri accrescera. ra lib. a. in princi p. deinde, quod onus in casu nostro non accrescat, id euenit, quia naturae rei repugnat, cum raon possit c
nonicus bis interesse diuinis officijs. Denique dici potest , aliquo etiam modo
. Elgeri onus; nam praeter interes lentiam
sitiat etiam alia munia, ministeria Ecclinastica obeunda, quae, ubi aliqui ex clericis desint, caeteris proculdubio accrescunt. Similiter non obstat tertia eius dem Din. ratio. , quod distributioncs dentur pro alimen iis, & , sumietii; in x, quibus tamen .ion videtur habere locum ius accreicendia dominus, fide vi vir.& l.
i. cuui scq. C. de viast. Moci. Primum enimn gatur, distributiones pro Hedari pro alimentis saltem praecise; nam dantur pti, seruitio praestito , ut caris osteridi,
. id non probat tex .d. l. dominus secundum multorum explicationem ; nari, vel procedit propter expressam testatoris dispositionem, vel quia separatim non autem coniunctim alimenta relicta erant, xt phtet ex solutionibus Glos. ibi in verbo recurrit , & aliorum, In vllisi ictu autem ut plurimum locum habere ius accrescendi , constat ex eadem i. r. & tot. sere tit. C. de usust. accrescen. late Grasis sup. quaest. 9.Denique falsu est, 'iod assilinit Anchar nimirum, quod nulla inter clericos Coblegiataram Ecclesiarum coniunctio sit neque verbis, neque re ex eo, quod diuiso, α distributio fiat inter eos per quotas ;nam ex supradictis patet, aliquando esse
eos coniunctionem verbalem a semper vero realem, ac praeterea legalem ex canonum dispostione; in quibus co
hinctionibus patet diuisionem fieri per
uotas. Admittenda autem potius est ea istinctio, quam ficit Couar. d. c. I 3. nu. 7.s circa medium, dum ait,quod' aut statuto, seu consuetudine Ecclesiae certa suantitas, puta decem aureoriam, est distribuenda
inter eos, qui horis canon icis, & diuinis orichs pnaesentes filarint; de tunc pars ,
quae abientibus ob praesentiam deberetur , potius praesentibus competit iure non decrescendi, quam accrescendi quoniam tunc in solidum ea quantitas tribui videtur interessentibus, nore interessentis bus autem nihil. At, si ' ita res instituta sit, ut cuilibet Canonico, qui praesens horis canonicis fuerit, detur celeta, ac de terminata quantitas, puta unius aurei , aut simili ς; eo casu portio absentis non acqui ritur ullo modo siue per eius accrrescendi, siue non decrescendi praesentibus, ex eo, quod nulla in hoc casu sit inter Can nicos rei, aut verborum coniunctio pquare illa portio apud ipsam Ecclesiam manebit. hanc distinctionem aperte etiam tenent Franc. Marc. decis. Delphin. sar. num. q.& seqq. Rebus d. Verb. distribi tionum, Imol. d. Clem. a. de M. de quat.& ord.prassiarum. 33. & ibi Carda.illi v m . num. a r. Post Io. M. in quibus sane