장음표시 사용
751쪽
Nam ex deis reli Done prasimia dominium
peccato obnoxia, quamvis in utroque casu ipsius dominii ae. quisitio non adversetur justitiae. f. LOI6.
Res derelicta' ab eo, qui eandem dereliquit, adversus rem vinduari nequis. Etenim qui rem dcrelinquit, ita tam ejus dominus esse delinit g. aso. para. a. Pr. nur. . Enim Ver jus rem suam vindicandi adversus quemlibet posses brem domino competiι sparsi a. Iur. nat. . Quamobrem qui dereliquit, rem eam advertus potius iem , indicare nequit.
Uindieatio rei ex dominio oritur & ab eo separari nequit. quemadmodum ex demonstratione juris rem suam vindicandi oo nino competentis manifestum est f. s 4. Iinti a Iur. nat. R ex ipsa ejus definitione liquet, eum non vindieetur nisi rea sua 3. 3 3. pura. a. Iur. ππ.J, ut ideo dominium suum pro-hare teneatur, qui rem vindicare voluerit f. 4 s. para. a. Iunnat. . Transit igitur hoc jus una cum dominio in eum, quiessicitur rei dominus, nec rei vindicatio retineri, dominium transferri potest, Qui dominium acquirit, jus rem vindicam di acquirit, quod tam diu manet suum, quamdiu res sua manserit. Nec quicquam refert , quod re poeniteat derelictionis: poenitentia enim tuum iterum facere nequit, quod tuum esse aestit, nec alteri auferre potest dominium, quod acquisivit. cum factum iniectum reddere non possid . IOII.
Rei, cadus derelictior umitur, dominium occupando acquiri iuri Quamprimum enim res a domino derelicta praesumi potest, pro re nullius habenda . 26 s. parca. yur, nat. . Quamobrem cum occupando acquiratur dominium rerum, quae nullius sunt ἔ. 17 . 37S. 8art. a. Dr. nat. ἰ Iei, cujus derelictio praesumitur, dominium Occupando acquiritur. Ostendimus rei derelictae dominium occupando acquiri, ex eo, quod sint nullius f. a sa.Pan. a. Dr. nu. . Quamobrem
752쪽
De derelictione praesumta, usucapione es. 7O3
eum in negotiis humanis admittendum sit, ut res quarum derelictio praesumitur, habeantur pro rebus nullius 3 26s. N.AE 'nut. y admittendiun quoque est, ut starum dominrum odi
s audis casia dubio, quando renitudo sueri nec aer,
ων, id in mortis sumanis contra eum pro Pero fabetur, contra quem non
imasmiis. Quando cnim certitudo Iaaberi neqriit, & in itis hismanis men aliquid statuendum, in probabilibus acquieicendum netesias. I T 4. 3 7 8. Log. . Quamobrem cum praestanai ur, quod in casu sim gulari dubium probabiliter colligitur a 4 .fart. a. Fur. nat. ἔquando in casu dubio certitudo haberi nequit, in eo acquiescendum est in negotiis humanis, quod recte praesumitur. niam itaque quod praesiimitur sumitur tanquam verum contra eum, advcrsius quem fit praesumtio a 47. 8art. z. Iur. naid; quod in casu dubio, quando certitudo haberi nequit, Graesumitur, id in negotiis humanis contra eum pro vero habetur, contra quem se praesumtio.
Nemo negare potest, pr Atronem praesentem tanquam principium in Iure naturae esie admittendam, nisi omne jus externum, quod viget inter homines, ex Iure naturae elimina. e R. pro mere civili habere velit. . Sane hoc prineipio nititur validitas omnium pactorum & contra um. inprimis quaficontractuum, nititur etiam multarum rerum acquistio originaria. Qui adeo negare non ausit, ea esse juris naturalis; huic etiam principio in Iure naturae locum concedere tenetur & juris naturalis ea esse agnoscere debet, quae firmiter ex eodem, coneluduntur. Ast ne quid dubii iuperesse possit, paulo uberius ea, quae modo diximus, declaranda sunt. Ostendimus supra 3. et .) , quod quis iussicienter indieavit, quando ad verum dieendum obligatur, id adversus eum pro vero haberi, ac inde intulimus, quod promi r sufficienter indieat , id contra ipsum pro vero h uri as . . Eequis adeo hebes est, ut Dissilirco by Cooste
753쪽
est, ut non videat, hic pro vero haberi contra loquentem, quod praesumitur, ubi certitudo haberi nequit ' Etenim quando quis ad verum dicendum obligatus est , non minus fieri potest, ut mentiatur I 87. , quam ut verum moraliter loquatur
Ego. . Utrum horum obtineat, certo constare nequit. Quodsi enim dicas. veritatem dictorum asseverando , vel juramento
probari posse s f. 8 si .e eget ); nonne denuo fieri potest, ut asseveratio si salsa 3. 8 si . , & ut pejeretur 3 926.)' Quando igitur contra asserentem pro vero habetur quod susscienter indicat, nonne praesumitur, quando in casu dubio certitudo haberi nequit, in gratiam certitudinis negotiorum human rum, eum verum moraliter loqui, quando ad moraliter verum loquenssum obligatur ξ Et nonne similiter praesumitur asseverantis dicta esse vera , nec jurantem Prierare' Cum nemo ab teri sese persecte obligare possi non nisi promittendo 393. contra promissorem vero pro vero habetur , quod susscienter indicat g. et 8. ; nonne hoc modo labefactabitur omnis obligitio naturalis, quae ab hominibus contrahitur ' Quae necessitas' imperat, ut ca fiant, quae vi juris naturalis fieri vel debene, vel fieri possunt; ea omnino juris naturalis esse firmiter teneadum. Ex iure igitur naturali proscribi nequit praesumtio veritatis in eo casu quo quis ad verum dicendum obligatur, ut jura hominum fiant certa, quia opponis in poenam mendacii esse statutum, ut contra asserentem pro vero habeatur, quod .stissicienter indicat, quando ad verum dicendum obligatur,&hine insere inventum esse civile, modum sese obligandi promittendo , adeoque obligationem contrahendi per pacta seu contractus. Quodsi damnum mendacis. quod ex mendacio emergit, habendum pro poena, cum hoc ipsi recte imputetur . set 8. part. ι. Phil. pract. sinis. , annon perinde pro poena rurali haberi potest 3. 3o6. sa p. stari. t. PHL pract. uniν. . immo debet, ac pro civili, utpote cui locus est in omni ctiori elegi naturae contraria f. 3os. n. . Psit pract. - v. yri quanta dicimus , mendacem sibi imputare debere, quod
damnum incurrat, quando mentitus dum verum loqui tenebatur
754쪽
De derelictione praesumta, usucapione m. - s
hatur, nonne hoc ipso damnum istud pro poena mendaeti M.turali declaramus ' Probe haec perpendi velim, ne veritas e rum, quae mox ostendentur, suspecta videatur ob rationes ab iis asserti solitas, qui contrarium asserunt. Sed disertius quo- . 'que doceri convenit. quod in modo acquirendi originario principio huie sit locus. Quando avis ex custodia tua avolat, quae ab aliis ejus speciei discerni nequit, & avis quaedam eius speciei capitur ; dubium omnino est, utrum ea sit avis tua, necne, neque fieri potest, ut certo definiatur, utrum horum verum sit. Nonne igitur praesumtioni locus conceditur, dum ea pro re a te derelicta habetur 3. 26 8. pari. a. Br. nat. . & ideo contra te pro vero habetur, te dominium in ea animo non retinuisse, quamvis idem retinere malle videaris g. a 9. pari. a. nato. An vero dicendum erili pro vero contra te non haberi, te dominium in ave, quae avolavit, retinuisse, ac ideo dominium tribui occupanti in poenam negligentiae , quod scilicet avem tuam non diligentius custodiveris, & hinc porro inserendum, inventum esse civile, quod occupatione acquir tur dominium ejus etiam avis, quae ex cavea tua evolavit' Iure naturali igitur. quando avis, tibi ne quidem discerni bilis, excavea tua avolavit, imponenda erat necessitas vel avis ejus speciei captae dominium in dubio relinquendi, quod sane idem ret, ac toto aliquo tempore ab avibus ejus speciei capiendi prorsus abstinendi, vel tecum transigendi , ne invitus in id bio dominium avis ruae amitteres. Ecquis vero erit, qui hoc asserere austy sublata itaque praesumtione, Omnis propemodum tolletur in jure externo certitudo , quod tamen certum esse maxime interest generis humani. Clarius haec patebunt in anticatione juris naturalis ad gentes.
Quoniam in casu dubio, quando certitudo haberi quit, id pro vero habetur, quod praelamitur, contra
contra quem fit praesumtio , si constare certo nequit, Pando inser, adiressae erat ut constaret, num dominus rem suam dereliqoerit, derisono ra- minum irasmisi Iur. s. Param. Visu men ς
755쪽
ri urω Certitudo dominiorum, de qua constare debet, haud raro exigit, ut constet, utrum dominus, si forsan non dominus rem passideat, eam dereliquerit, nec ne. Quando igitur certo doeo constare nequit, quod praesumitur adversus ipsum pro vexo habetur, nimirum quod rem dereliquerit. Recte omnino hoc fieri, patet per ea, quae ad propositionem praecedentem amnotavimus. Probe autem notandum est, non ideo pro vero haberi, quod dominus rem suam dereliquerit, quia ignoratur, num dereliquerit; sed rationes probabiIes ailesie debere, ex quibus derelictio praesumitur, quando impossibile est, ut de vera domini voluntate certi quid constet. s.
Misissim M G H - se prasumitur, quando cresta, dena Omia eam Hrebsocrat, qui eam Possidet, domisas ejus β , seud retiae e dominos Greliqui se Hasumitur, sit possessoris. Etenim rei Minoi Mderelictio praesumitur, quando certo constare nequit, utrum donainus rem Pam dereliquerit, nec ne, constare tamen debebat; contra cum pro Vero habetur, quod dereliquerit . io 19.J. Enimvero si dominus rem suam derelinquit, qui
eam possidet, statim fit ejusdem dominus I. rois . . Ergo etiam qui rem possidet, dominus ejus fieri debet, fi qui erat
dominus eandem dereliquisse praesimitur, quando constare debet, num eam dereliquerit.
Volo tibi vendere agrum, quem Possideo. Interest tur, ut eonstet, utrum ego sim dominus, nec ne, Consequenternum a domino possessionem nactus. Quoniam hoc probatu impos.fibile, recte tamen praesumitur, fi vel maxime a non domino . possestionem fuerim nactus, Gminum tamen eandem dereli . quisse; me ex derelictione hac praesumta dominium aequisvic 2 diccndum. Te igitur rem a domino emere cerius esie po
756쪽
em. Quodsi adeo ad hune casum animum, prout fieri debet. attendas; haud difficulter perspicies non minorem adesse necessitatem, ut praesumta voluntas in derelictione rei admittatur, quam ut in promissione valeat Faesumta veritas dictorum, sine
qua valide promitti nil poterat.
Dominii acquisitio ex derelictione res practi in dicitur Usurgis.
ModUimu I. 3. ss. de usurp. 3c usucap. usucapionem desinit per adjectionem, seu ut in unur legit, adeption- dominii per continuationem posscssionis temporis lege desinitLEnimvero haec definitio non contrariatur ei, quam juxta mentem Gratis de I. B. &P. lib. a. c. 4. dedimus, modo notes, Mo destinum exprimere modum praesumtionis, ct ab illa separes. quod civile est. Nimirum ex lege duodecim tabularum dere- . . . lictio praesumi debet ex continuatione posscssionis per certum tempus, quod quantum esse debeat eadem lege d finitur, a que continuatio possessionis temporis lege definiti civile quid est. Et quatenus derelictio praeiumenda est ex possessione per tantum praecise tempus continuata, quantum lege civili pra scribitur; usucapio modus acquirendi civilis eae Hoc autem minime obstat, quin dominii acquisitio ex derelictione rei praeis sumta, demto eo, quod additum est lege civili, sit modus nais . turalis acquirendi dominium, quemadmodum in anterioribus adstruximus. Novi equidem non deesse haud paucos, qui
asseveranter assirmant tam certum esse, usucapionem non esse
juris naturalis, quam quod est certissimum a sed hi sunt, quῆ 'animum ad definitionem Modestini attendentes omnem aciem in tempus unice convertunt, per quod continuari debet pos.sessio, ut dominium a possetare acquiratur, ac hinc inserimi. 'quasi te ori ea tribuenda sit vis, siquidem usucapio juris naturalis esse debeat, ut possessionem Aciat validam ad domi- tnium aequirendum. Sola possessione non acquiri dominium nemo est, qui non ultro concedat, modo non ignoret, quid , V v v v g sit . Disitiet orale
757쪽
fit possessio quid dominium, & quaeiram inter utrumque AEDserentia intercedat. Nemo etiam est, qui non aeque largiatur, tempus nullum producere posse ess)ctum juris, consequenter fi possessio per se dominium conferre nequit, nec eam vim a tempore accipere posse. Quamobrem omnino a ratione ali num est, eam vim tempori tribuere. Sed nemo quoque uus hoc statuet. Quaestio enim de eo est, an rationi, cons venter juri naturali s3. 239. para. I Phic nact. umυ , con-
sentaneum sit, derelictionem praesumi, de num derelictioni praesumtae id tribui possit. quod esscit derelictio, quando certa est. Alia deinde quaestio est, quid de modo praesumendi de- . relictionum statuendum sit in jure civili, ne is litibus inextri. eabilibus implicetur In lege duodecim Tabularum usuca pio valde restricta erat tum quoad obiectum, tum quoad subjectum, tum etiam quoad modiam usucapiendi. Eni vero cum haec sint mere civilia , de iis dicere non est hujus loci. Neque nostrum est dicere de mutationibus , quas usucapio, subiit in Jure Romano.
Oli Iovi Quoniam res etiam incorporales dominio fiabjici possunt
Vaca is . a1 6. 8art. a. Furinat. J, usu capi c autem rerum dominium acquiri potest fg. io et 1. I non mimus rerum ιλα poralium, 'vam cor rabum dominetam Uucapione acquiri flores, seu non minus res iri corporales, quam incorporares Uucapiuntur. Cumque res corporales vel mobiles lint, vel immobiles 148. I 49. para. a. Jay-nat. , res tam mouetles, 'viam immobiles Uuca an ur. Non igitur hic attenditur disserentia, quae in Iure Romanosue antiquo, sive novo traditum quippe quae mere civilis est.. . Ioa 3.
. iniseupis' Q Ioniam naturaliter res, quae derelicta praesium itur, sum modos possietariS . Lo a Q. , res autem usu capitur, cujus domini uinae hisendi CX cud UODC Praeibi ita acquiritur f. roa ιδ; usucapio s
758쪽
m derelictione praesumta, usucapione S. 7C9
Cur in Iure Romano dieariar modus acquirendi civilis ex iis pa- tet, quae ad definitionem usucapionis annotavimus t.f. Ioa I. . . Ioa 4.
Prasiri is est amissio juris proprii ex consensu praescinio. Prascriptis
Ita praescriptionem definimus, ut ea sit juri naturali e seni'us. θ' mea, nec a significatu, quem a prima origine in Iure Romano habuit, abhorreat. bomam enim in lege duodecim ta- Phularum usucapio valde restricta erat, praetori autem, cum in liberrima Rep. potestas legislatoria esset penes populum, in lege nil quicquam mutare licebat , ipsius tamen erat praescri- here actionem in foro litigaturis; ideo praetor ex aequitate jus agendi, veluti vindicandi rem suam , adimebat domino, cui 'lex per usucapionem in aliis casibus adimebat ipsum dominum. 'Agere adeo volentem possessor vi praescriptionis repellebat,
quae adeo parieb.it exceptionem, atque hoc modo is securus
erat de possessione, etsi non haberet dominium, quod parit
rei vindicationem 3 4. a. Iuri consequenter 'si res venisset in alterius potestatem, eam vindicare non posset. Ulucapio itaque tribuebat dominium ; praescriptio aufe-
rebat alteri ius agendi adversus possessorem. Quamobrema significam, quem ocabulum a prima origine in Jure Romano habuit, minime abhorret, quod praetcriptionem definiamus per amissionem juris. Emmvero sicuti dominium usucapiendo acquiritur naturaliter ex deresctione praesumta 3. Ioar.), quae consensum praesumtum continer, quemadmodum mox clarius puebit; ita etiam praescriptio naturaliter ex consensu
praesumto de cendit. Immo quando lex positiva declarat, quan o tempore possessor rem usucapere vel praescribere debeat; ipsa derelict onem, vel consensum praesum iri Postquam im- . , perium a Romanis trans tum fuerat in Imperatores, ut jam
hi leges serre possent; Iustinianus praescriptionem longi temporis, quae dicebatur, usucapioni aequiparabar. Atque ea de caiisa factum est, ut vocabula usucapio & praescriptio promiscue usurpentur. Sed cum in systemate Iuris naturae, in quo
759쪽
rem suam dereθλquentis in domi. nil acquisit Ionem ab ilio. Euando Δ-
ea, quae Iuris naturae sunt, demonstrari debent, non admittatur proiniscuus istorum vocabulorum usus; nos vocabulis istis non utemur nisi in eo significatu, quem in definitionibus ipsis tribuimus. Ioas.
Aut rem derelinquit, in acquisitionem iaminii ab alio tacite conssentit. Qui enim rem suam derelinquit, cam non ampli- us iam esse vult, parum sollicitus, quinam eandem suam facere velit I. ad 9. pari. a. Iur. nat.2. Quamobrem cum rei derelictae dominium occupando acquiratur s. as a. para. a.
Fur. nai.) & possessor ejus statim fiat ejusdem dominus, quamprimum derelinquitur sors.); qui rem derelinquit, hoc ipIb facto declarat, se velle, ut is sit dominus, qui eam ocicupaverit, vel jam possidet. Quamobrem qui rem derelinquit, in acquisitionem dominii ab alio tacite consentit I. 66o.
'art. a. Phil. Fra I. unis P. Si qui rem derelinquit, nollet alium eius dominium acquirere posse ; eam destruere deberet, siquidem eandem in pote. state sita haberet, vel eam vindicare ac postea clestruere deberet, siquidem ea in alterius esset Porustate, consequenter eam derelinquere non posset. q. I 26.
Quoniam qui rem derelinquit, in acquisitionem dominii ab alio consentit s. ioas. ; qui rem derelinqvcre praesumia. tur, in acqusitionem dominii ab alio consentire praesumiIur, conisquenter qui dominium acquirit ex derelictiones sumia, is idem a quirit praesumto ejus, qui dominus erat, consensu. Atque adeo patet, acquisitionem dominii ex derelictione praesumta non repugnare principio juris naturalis, quod nemini invito dominium auserri possit g. 338. Part. a. Iur. nat. . Qui enim ex derelictione praesumta dominium acquirit, non habet animum invito auferendi dominium, sed pro vero habet
760쪽
De derelictione praseam , usucasiones c. 7II '
&recte habet cf. Io I9. , quod in acquisitionem dominii consentiat, & voluntate ipsius essetatur dominus, cum ubi dere- Iictio recte praesumitur. in acquisitionem dominii ab alto consentire debeat. Quamobrem mihi non probatur, quando dieitur aequitati in genere scriptae rigorem in specie scriptum praeferendum esse, ac proinde etiam aequitati illi, quae vult nemiis . nem cum alterius damno locupletari, ac nemini dominium suum auferri invito debere, praeserendum esse rigorem iuris praescribendi. Magis placet, quod cum veritate magis consen- ,rit, quando dicitur, quod domini quasi permissu dc voluntate compleri intelligatur usucapio.
Uscapio spraesumto domini consensu. Etenim dominium usucapiendo acquiritur eκ derelictione praesiumta . to et 1. . nus is usu Sed qui dominium ex derelictione praeimia acquirit, is idem caι io' acquirit praesumto ejus, qui dominus erat, consensu . Ioa 6. . consentat, Quamobreni patet usucapi mem fieri praesumto domini consensu. In usucapione itaque non supponitur, dominium absque domini consensu transire debere in alium, quasi ipsi invito stadimendum & ademtum alteri adjiciendum: id quod utique juri naturali repugnaret I. 338. pari. a Iur niat. , & usucapionem essiceret eidem contrariam. Et quamvis determinationes civiles usucapionis videantur domino invito auferre
dominium & id adjicere possessori; parebit tamen suo loco in statu civili, quem solum respicit usucapio 'civilis, id fieri posse ipso jure naturali non repugnante.
rem dereliquisse 'asemitur, Ius qataque eam vindisandi Amisto prae amisistrasumitur. Qui enim rem derelinquit, is eam vindli-sumia viscare nequit adversius ejus possessorem roi 60, consequenter irationis jus eam vindicandi amittit. Quamobrem qui rem dereliquisso rei. praesumitur, jus quoque eam vindicandi amississe praestina itur.