장음표시 사용
761쪽
Cum rem derelinquens eam nolis amplius esse suam et ιν. pari. a. γιν nat. reservatio juris vindicandi rem suam eum voluntate derelinquentis pugnat s 43. para. a. Iur. nat. P. Quoniam igitur nemo contrad:ctoria velle praesumitur, nec Naesumi potest, te rem tuam dereliquisse, jus tamen eam vinis dicandi tibi reservasse. Quod si dicas, posse quem rem suam derelinquere ea lege, ne fiat alterius, sed ut maneat nullius, eum dominus de re sua pro arbitrio disponere possit β. 1 18 pari. a. Iur. nat.)ἰ cum sibi adhuc reservet aliquod jus de re ista disponendi, nimirum prohibendi, ne quis eam faciat s am dominium ita ea adhuc revera retinet I. - , consequenter eam adhuc suam esse vult: vult enim adhuc rei propri tatem competere, cum nemo eandem se invito suam iacere deis beat g. 66ῖ .l3 r. Part a. R . nux. , & cum pati nolit, amm . ' eadem uti frui, de usu etiam & fructu rei disponendi jus fibi reservat, consequenter jus utendi ac fruendi s. g. I 3 s. pari. a. Fur. nat. ). Reservat igitur sibi dominium plenum g. I 37. part a. Iur. uat.). Ecquis vero dicet, se rem derelinquere, sed dominium plenum sibi reservare, nisi qui absonum dicere velit 3 a 9. aso. Part. a. Jur. naidy
Oish,Δ derelinquere prasumitur, in amissionem juris eam bisse os in vindicandi constent rei aesumitur. Qui enim rem derelinquit,. iis )m eam ad Vzrsus possessorem Vindicare nequit . Ioi 6. , coimoi,dita D- sequenter dum eam de relinquit, ipso facto declarat,se eam vina,i, ni dicare nolle, adeoque in amissionem juris vindicandi tacite sumatur. cons insit stari. I, Phil. 8 cI. unis. . Quamobrem in . quando rem derelinquere praesumitur, in amissionem juris eam
vindicandi consentire praesumitur. Illustrant propositionem praesentem, quae ad praecedentem
s..his in nri res ηβ capitur, j- ωm Vinicariae inopraeseribituri Etenim
762쪽
De derelictiones sumta, usucapione m.
Etenim quando res usucapitur, dominium ejus acquiritur quia dominus eam dereliquisse praesumitur . Oa J. Enim- rei praeseri vero qui rem derelinquere praesumitur, in amissionem juris sistis. eam vindicandi consentite praesiumitur 3. Ioa 9. , consequenter quoniam cum dominio amittitur jus eam vindicandi Ioi 6. , quando res usiacapitur, dominus in amissionem juris , eam vindicandi consentire praesumitur. Cum itaque jus vindicandi rem domino praesaibatur, quando idem consensu praesiumto amittit s. roa 4. ; quando res usucapitur, jus eam vindicandi domino praescribitur.
Praescriptio iginu vindicationis rei inest usucapioni, ita ut qui rem usucapit. his quoque eun vind candi domino praescribat, & usucapio rei ac praescriptio juris eam v: scindi fiant simul uno eodemque actu. Atque ita intest igitur, quomodo disserant usucapta & praescriptio. Nimirum usucapio eum dominio tibi tribuit jus eam vindicandi ubi ea in alterius potestatem quomodocunque venerit .s4 .part. nat.); praescriptio autem adamit domino anteriori jus eam vim dicandi. Atque adeo usucapio dominium tuum reddit ceristum; praescriptio autem securitatem praestat possessioni.
In usucapione dominium dominopraescribitur. Etenim in usu - I capione dominium acquiris consensu domini praesumto ne num i xoar.), adeoque is idcm amittit consensu praesumto. QuO-mmiamma
niam itaque jus proprium ei praescribitur, qui consensu siritalis sumto idem amittit . roa . , dominium autem jus proprium est 3. 33 pars. a. Furi natυ; in usucapione dominium domino praescribitur.
Hanc propositionem ideo addere lubit, ut appareat, quo sensu res praescribi dicantur. Nimirum quando praescribi ducuntur , dominum respicimus, qui eam derelinquendo donu- . nium amittit: ast quando usucapi dicuntur, respicimus eum,
763쪽
qui donuidum rei derelictae aequirit. Aliud autem eum si do minium rei derelictione amittere, aliud vero rei derelictae dominium acquirere; praescriptio rei ab usucapione ejusdem hoe etiam sensu an e disseri, nec idem prorsus dicit, qui rem usucapi & qui eam praescribi dicit. Ceterum hinc quoque palmete poterat, in usucapione ius vindicandi praescribi, quia jusvindicandi dominio ita ec, eret, ut hoc sine illa praescribi nequeat, etsi illud fine hoc praescribi possit. Posterius secit praetor, prius Iustinianire, dum praescriptionem longi temporis
usucapioni aequiparavit. Proprie tamen loquendo praescriptio. ne dominii res non usucapitur, quamvis usucapione praH hatur dominium. Etenim quando dominium praescribitur, dominus ob consensum praesumtum idem amittit. Sed propterea quod ego dominium amitto, ni nondum idem acquiris, consequemer usucapis s. I I. . Quando vero tu rem usuis capis, ego necessario dominium amitto, retinere minime posim. Usucapio itaque simul actus est, quo dominium, i, hi acquiritur, & mila praescribitur.
Pras misia bra est, qua quod praesumitur pro Hroh heri lex praecipit. Conditionalis Vero est praesiumtio, quod praesumitur, tamdiu pro Vero habendum, donec contrarium probetur. Praesunmo absoluta coincidit cum ea, quae ab Imterpretibus Iuris vocatur Praefamtis juris B de Iure; conditi natis vero cum ea, quae Prasumtu Bris ab iisdem appellatur. Adilunt illi tertiam praesumtionis .eciem, quam P minuare hominis vocant, quae fit ab homine, Vcluti a judice, ubi lautale quid praesumi non stativi. In Iure naturae praelum licituri & WAumtio hominis non differunt: neque enim in e . dem admittuntur praesumtiones, nisi quae hoc jure probantur
Probantur autem Omnes, quae rationi consentaneae. Plaetantioab Interpretibus Iuris Romani dividi selat in prae
764쪽
De derelictisne praesumta, usuca Me pri
sinntionem Iuris 3T de Iure , praesumtionem juris & praesum. tionem hominis. Myerus in suis Positionibus Iuris praesum. tionem iuris 3c praesumtionem hominis non disserre statuis. Enimvero nulla dissuentia est . quemadmodum diximus, in Jurae naturae, ut adeo hic superfluum, nec ullius. utilitatis foret distinctio inter praesumtionem juris S praesumtionem ho. minis i sed in Iure civili omnino admittetida est disserentia.
Nostrum tamen non est disputare de eo, quod in Iure naturae nullam iustist utilitatem. Ipsa autem lege naturali constitista est disserentia, quae inter praesumtionem juris & de jure atque . inter praesumtionem juris intercedit, nimirum ut praesumno eidem probata vel excludat probationem contrarii, vel eandem admireat. consequenter ut quod praesumitur vel absolute pro vero habeatur, vel pro vero habῶtur tamdiu, donec contrarium probetur, adeoque non habeatur pro vero, nisi sub haeconditione, nisi contrarium probetur. Praesumtio itaque ia. . Iure naturali commodissime dividitis: in absolutam & conditionalem. Ea divisione usus est Hubertu in Prael. I. C. ad titis. lib. aa. T 3. I 8. Quamobrem multo minus reprehendi poterit, quod nos in Iure naturae missa communi praesumtionum divivone eandem amplectamur. Ceterum ex iis, quae si,. quuntur, constabit, Juri naturae convenire hane divisionem Uaesumtionis, & eam inprimis maximi momenti esse in pra, senti doctrina, ita ut absque ea penitus intelligi non possit. Praesumtionum theoria generalis ad Logicam probabilium spe- qualem nos animo concepimus. inamobrem si ea non adhuc esset in desideratis, multo evidentius demonstrari & d monstrationibus ad prima principia reduci poterant, quae a praesumtionibus in Iure naturae pendentis. 1O33
Ruilibet pulsesar 'Minnior ἀν-nas rei risi prosem rationes δε ex suis probabiles in contrarium. Nemo negare potest, posse res in se
. rum esse plerumque dominos earundem, rarius autem conmoriatur
ungere, ut domini non sinti EnimVero quod plerumque fit, sa-is d
765쪽
id praesemitur, non quod rarius, ubi nullae rationes peculi, res prostant, cur scilicet contrarium potius praesumi debeat s. 24S. 8art. 2. Iur. nar. . Quamobrem quilibet posscssor praesumitur dominus rei, nisi prostent rationes probabiles in
iurariviis Praesumtio haec admittenda est in Iurei naturali. Etenim jus naturae prohibet, ne rem vindicare volenti reddatur res, antequam dominium suum probaverit 346. Pan. 2. Iur. 4 nat. . Quamobrem si tu rem possides, permittere quoque debes, ut tamdiu habearis pro domino, donec probatum fuerit, rem, quam possides, esse alienam' nisi ex probabilibus rati nibus colligi possit, rem, quam possides, tuam non esse, consequenter si prostent rationes in contrarium. Praesumtio enim dominii cum ex ratione generali procedat, quemadmo
dum ipsa demonstratio loquitur, cedit praesumtioni non dominii quae rationibus specialibus nititur: id quod ex talica
probabilium tanquam verum sumimus, in qua nimirum agendum est de collisione praesiumtionum ac inde oriundarum exceptionum. Ceterum hic nobis sufficit notasse, pro vero habeti non posse id, quod probibiliter verum non esse colligitur. E. M. Titius tibi vendere vuIt gemmam pretiosam vialissimo pretio. Hinc praesumitur eam vel invenisse, vel cIam alteri surripuisse. consequenter eum dominum non esse. Quam vis ergo de possessione eius nullum supersi dubium, non rat meri ex ea praesumi potest dominium. Enimvero ubi nullae prostarit rationes probabiles in contrarium, ex dictis liquet, via. rutis naturae praesumendum esse dominium, sed quod praesumitur, cum pro vero habendum non si, nisi quamdiu contrarium non probatur; hinc patet . praesumtionem praesentem non esse
juris & de rure, seu absolutam ; sed tantummodo ruris, seu conditionalem ro3a . . Quodsi ergo quis fuerit, qui do. minium suum probare possit, haec praesumtio minime obstat, . ne id faciat & rem suam vindicet: tibi autem hoc praestat prae- sumtio, ne Probare tenearis dominium, si quis alius id dubium
766쪽
ntulus justar est, qui infert nudam possibilitatem iuris aequisiti, veluti dominii, non vero ipsem ejus actualem acqui',i,id hi sitionem. Unde πιrulum mstum hasere dicitur possetar, qui 2 possessionem acquisivit istiusmodi facto, quo dominium a domino transferri posse lex declarat.
E. gr. Si rem emis a domino, actu in te transfertur dominiisum, quemadmodum suo loco ostendetur. Enimvero si eandem emis a non domino, dominium in te non transfertur sed tantummodo possessio. Quamdiu igitur dubium est, utrum a domino, an non domino emeris; non minus possibile est, quod dominium in te non suerit translatum, quam quod fuerit translatum. Quamobrem ex eo solo, quod rem emeris, tantummodo possibile intelligitur, quod dominium acquisverrs, nondum vero constat te actu dominium acquisivisse. Emtio igitur rei, quamcitu in dubio relinquitur, utrum a domino, an non domino emeris, titulus justus est, quatenus nempe non repugnat, ut rem emendo acquisiveris dominium. Cum titulus sit ratio legalis, per quam patet factum quoddam nile jus parere posse s 3. II 3. para. r. Jur. nat. I suppon , emtionem rei vocari titulum, non quatenus spectatur tanquam factum, seu a s quidam, sed quatenus allegatur tanquam
ratio istis facto isto acquisti.
Quoniam titu Ius verus est, si & factum fuerit verum, &-ἀσ-Iex declarat, hoc facto jus tale acquiri s. 31 pari. . ,nos a titulo nai.), falsius auicin, si factum quidem suerit Verum, in eo Ap. icin erras, quod lex declaret hoc facto jus tale acquiri possies. Iao stari. l. Fur. nat. ; sed justus titulus tantummodo inseri nudam possibilitatem juris acquisiti, non vero ipsam ejus actualem acquisitionem Io 3 4. titulus jusas nec verus, nec falsus est, sed peculiaris qaadam ruis jecies; inter veram idi DL sum quasi intremedia. X xxx 3 Ninai. Dissiligod by Cooste
767쪽
Nimirum si salta fuerit inulus, iacto, quo3 allegas, Ius aequiri minime potuit; si verus fuerit, eo gem jus actu acquisitum: Quodsi vero fuerit justus, fieri quidem potuit, ut domimum iacto isto aequisiveris; fieri tamen quoque potuit, ut
non acquisiveris, ac ideo in dubio relinquatur, num verus fit. Patet ex modo allato exemplo emtionis res g. f. Io 34. . Cum enim vel a domino, vel a non domino rem emere potu ris; constat quidem ex facto tuo, te dominium acquirere potuisse, non vero quod actu acquisiveris; ex eo autem minime constat, te dominium non acquivisse, quemadmodum liquet, si ad inventionem rei amissae provoces. Quamobrem titulus
non potest dici falsus, nee potest diei verus. Dicitur vero justus, quatenus aliquam veri tituli partem, seu quaedam ejus requista eontinet, ut adeo probabilis si 3. 378. M'. , nondum verus. Atque adeo satis clare ae distincto exposuimus, quid per titulum justum intelligatur, ut constet, quid probandum si, si titulus justus probari debeat, & nec cum titulo vero, nec eum salso, neque etiam cum putativo confundatur s3. II9. pari. r. y . nat.): immo quoniam in foro non
probatur jus, sed iam tantummodo probantur, ad quae jura' applicanda; hinc quoque patet, cur probata e. gr. emtione Probatus irreeilligatur titulus justus, quia nempe per emtionem patet, te dominium hoc facto acquirere potuisse, consequerister eo continetur rario possibilitatis dominii aequisti.
est, quae & titulo justo, &bona fide constat. IMusa igitur spesis est, quae justum quidem habet titulum, bona autem nde destituitur, vel quae bona quidem fide constare videtur, justo tamen destituitur titulo. Unde conseq'utur, 'spes,nem timiatam posse esse injustam.
E. gr. Si rem emisti, justum titulum habet possessior enim. vero neri potest, ut tibi constet, te rem emisse a non domino, consequenter te dominum rei, quam possides, non esse s. 667. pari. a. Jur. -τ. . Mala igitur fide eandem possides s. is 3. Diqitigod by COOste
768쪽
De derelictione praesumta, usucapione 76
Is 3. n. a. Iur. nar. . Quamobrem eutri deficiat bona fiade, possessio justa non est. Similiter rem, quam ἡ- venisti, putas esse tuam, adeoque hona side eandem possidere tibi videris I. Quoniam tamen inventio rei amissae do. minium non tribuit 3. 4a I. para. a. Jur. titulo justodestituitur possessio. Justa igitur ea non est. . Io 37. rem a domino pras Io justo titulo accepis, eam boa fide b.
ρυβ u. Quodsi enim rem a domino praesumto accipis, eam Lia,
a domino te accipere putas β. 247. 'art. a. .
rcm cum eam accipias susto titulia, tibi constat dominum hoc facto dominium in te transferre potuisse g. io 3 4.). QuOniam itaque dominus dominium transferendo accipientemessicit dominum rei . ra. ; tuam esse rem, quam accepisti, . recte putas. Enim vero quando possesBr putar rem, quam
possidet, esse suam, eam bona fide possidet f. Is 3. para. a. Iur. nar. . Quamobrcm qui rem a domino praesumto justo titillo accepit, eam bona fide possidet.
Iustu titulus talus non causatis bonam fidem possetaris. Etenim emtio rei justus titulus est not. 1 3 . . Ast si emis rem furtivam, quam sortivam esse nosti, aut saltem praesumis p
. te eam a domino accepisse Putare non potes, consequenter
nec rem tuam esse reia putas. Bonae fidei possessia igitur non es. quamvis justo titulo possessionem nactus fueris Ignorantia tutis neminem excusat, cum vincibili aequiparetur. Quema, modum titulus putativus 3c salsus non habentur pro titulo propter ignorantiam facti vel juris, ita etiam bona fides non sol iistit per ignorantiam iuris, nee in Jure naturali errc,r maius stus in locum probabilitatis strrogari potest. Quando putas te eta dominam necesse est ut adlint rationes probabiles, cur Putra: non vero hanc opionem recte inducunt errores de jure.
769쪽
I Zm,m 4 pessis e q*ρ μ' - , cujus dominium cur sit suo ' . f. tuae, nobisόiles nasia prosunt. Iusto situlo accipit, eam b eum πη - Etenim cum quilibet possessor praelamatus do- . minus rei, nisi prostent rationes probabiles in contrarium I. io 33.); qui rem a possessore quocunque, cujus dominium cur sit suspectum, rationes probabiles nullae prostant, justo titulo accipit, eam a domino praesumto justo titulo accepit. Enimvero qui rem a domino praesumto justo titulo' accipit, eam bona nde possidet cf. Io 37. . Ergo etiam eandem bona fide possidet, qui rem a possessore quocunque, cujus dominium cur sit suspectum, rationes probabiles nullae prostant, justo titulo accipiti
Bona fides nititur praesumtionibus. Tamdiu enim te dominum esse putas, quamdiu praesumis te a domino rem habere, quam justo titulo possides. Si scis te dominum revera esse, non tantummodo re esse putas: scire enim non est pu- . tare. Qui scit, is certo novit hoc verum esse: ast qui putat. ob rationes probabiles pro Vero habet, quod num verumst certo nosse non potest. Ceterum hinc facile intelligitur, nisi praesumtionibus in Iure naturali daretur locus, domini rum translationem dissicultatibus inextricabilibus implicari, ad , quam tamen lege naturali sibi invicem obligantur homines 3. - xa . . Haec igitur cum nos non obliget ad impossibilia 3. α ompon. r. Psic pract. Mnis 2 ; ea etiam Probare debet, sine quibus obligationi isti satisfieri nequiti
diis.,ῶ ιο- tauilibet possessor rem bona fide possidere 'insumitur, s nun,as v -proflant rationes probabiles in contrarium. Etenim praesiumiturio aior. dominus rei, quam possidet, si nullae sint rariones probabiles in contrarium 3. Io 3 3. . Multo magis igitur praesumendum, quod se putet esse dominum, si nullae prostent rationcs probabiles in .contrarium. Quodsi
770쪽
De derelictisne prasium ab usucapisne s. 72I
Quodsi praesumere velles, eum esse possetarem mHae fidei. etsi nullae prosunt rationes probabiles, cur hoc praesumas, non modo hoc ipsum repugnaret notioni praesumtionis sq. 244.para. a. Jur. naid ; verum etiam .ex sola possessione, nulla prostante ratione in contrarium, praesumi non poterat ipsum dominium, eum qui mala fide rem possidet, norit se possidererem alienam 3. I s3. consequenter qui praesumitur rem mala fide possidere, is praesumitur nosse, quod rem possideat Menam; quae utique praesumtio praesumtionem dominii tolleret.
Quoniam possessor quisbet rem bona fide possidere prae- mod sumitur,fi nullae prostant rationes probabiles in contrariumsertur is et o 39. I bona fide autem rem possidet, qui rem a domi Missumimno praelumto justo titulo accepit a os r.); si constet aliquem usto titulo pos ere, tanto magis praesiumitur, quod Ana des ears T 9.-U I. 244. pari. a. Iur. nac). Tutior est praesumtio, quo plures fuerint rationes probabiles. ob quae quid praesumitur. Quaenam vero rationes probabiles sint, ex iis intelligitur, quae de probabilitate diximus in Logita f. s78. seqq. Log. . Plenius autem hoc patere poterat per principia Logicae probabilium, squidem ea jam prostaret, cujus o semina siparsimus in Logica .& Philosophia prima, seu Ont stogia.
Quoniam bona 'fides praesumitur, si nullae prostant ratio Mala GH . res in contrarium I. ro 39.): mala sides ex sola possessione pra- cinpraesemifumi consequenter qui comenditu mada e sos ere, hoc nequeat, sed
obare tenetur. probanda. Bona fides nullis admissis praesumtionibus dissiculter, immo prorsus non probari potest: ast mala fides supponit secta jurinaturali contraria, quae cum probari possint, facilior est probatio. Sane mala fides iii se spectata nil continet, quod pro-