De vita Pauli quarti pont. max. collectanea historica opera et studio Antonij Caraccioli clerici regularis conquisita digesta atque edita. Item Caietani Thienaei, Bonifacii a Colle, Pauli Consiliarij, qui unâ cum Paulo 4. ... vitae, ab eodem auctore

301쪽

haud iM in hominem, qui in homine catimitos

misericors nemini sipui. b Nulla etenim restum Deum promerendi maiore vim habet, qu Charitas,atque in egenos miseratio. Adlectus deinde cst in eorum numerum Virorum, qui, utimc tetani visa dicebamus,Leone X.Sumo Potifice, Diuini amoris Sodi ilium, Romae certis legibus ndideranLEx eo posti du, tanquae Troiano equo digressus,Caietano Thien o Clericoru Regularium ordine ad Apostolica forma instituere gitant, 'mnium primus adhaesit.Sed ia in Pauli, Caietani Vita multanarrauimus, quae Bonifycio custis pri is nostris Patribus sunt comuni Itaq; non est hic opus eadem repetere. Porro illud hoc loco edisseram ChristianaeconstantiaeeXempla quod Vrbe aBarbaris, Duce Borbonio, o

cupata Bonifacius sortissimc edidit Irruperat uti iam dictum est in ph milites in Pincianam AEdiculam,qua Nostros degemina luerant: stabis

ante Christi Aram xii. Viri,hoc est,uniuersus O 'do Clericorum Regularium, veluti duodecim in uicula, ut praedonum illorum saeuitiam in suas .ce uices, pro c H svo, excip* 't. Inter s

302쪽

ipecie, iunctis ad pectus manibus inflexo capite, dejecto obtutu,fixis humi genibus, spectaculum se Deo, An3elis, hominibus exhibebat. Itaque

is praecaeteris meruit, unum cnefariis illis prouo- eare, ut experiri vellet, num in contemptu vitae eonstantiam, quam totius oris. Corporisque Com-hositione praeterebat, re ipsa aec minter extrema discrimina tueretur. Vibrat igitur in eius ceruiceri quanta potuit maximalatum gladium, cuius

ictum neque declinauit, neque hilum se omnindmouit Bonifacius, sed sciens videns ue excepit quod rebatur lethale vulnus,impavidα versim,ut sensitnon se caesim,sed lato ensepercussum, tune illum moeror, & quidam ob ictus vehementiam, atque ob naturalem mortis hortoron pavor ειν torque inuasit: aiuntque in omnipbstmodum viat recenti memoria tenuisse, quantum exhorrescentis naturae affectio,quam antea prompta volt

intc deuicerat,nihilominuspost inanem illa mortis imaginem,non animum, sedcam: insita quadam hebetudine perculerit. Neque corices cur id cuiquam mirum videatur: legimus namque. CHRisTvM IEsvM, persectissmiuia illud oti nium virtutum emplar nterpromptissimos ad 'sebeui

303쪽

BONIFACII A COLLE. 2 ssubeundammortem spiritus, sensisse tamen rec statis naturae taedium,moeroremque adeo validsi, ut membra,inuictolicet animo coniuncta, humi

dehceret. Itaque Bonifaesus noster & morti sta obtulit volens, & praeteriti periculi sensit praesentem pauorem noles. Alterum autem aliquoipost annos,pro Christo, vitae dis imen subqt. Remia veterum relatu, sic gestam accepimus. Dum in Tolentinati domo Venetiisesset Bonifacius, a cessit forte ad eum is oculus quidam Sicarius, ex eorum numero hominum,qui caedibus patrandis gladiatoriam operam elocant. Is siue tum primum motus graui & benignasimul viri specie,suve quod ei iampride teterrima flagitia conscietia laniabant, petht a Bonisecio,viconfessione sitam secretd exciperet:ratus fortasse squar huiusmodi hominum solat esse impudentia) ubi utcunquα recitassetfuas Iera,nihil es prilentapro Cluisti ni viri officio faciendum,ac te sequodcunque velletobtentur qm amiti senα Sed longeinterres euenit: quippe non obscuris indici, agnouit P,

stor haedum ad se accessisse,non ovem.Itaquepost audita eius facinora,cum frustra monuissctivin

ficium illiidvitaeinstitutum desti eret, liberrime abnuit

304쪽

BONIFAci I A COLLE. 2776us dexteram ad os suum reuerenter admouit,illius se orationibus impense commendans. Quod ut Sicarius vidit, rogauit Patritium,quisita is esset, que adeo officiose coleret. Est, insit, ille Tolentinatibus Presbyteris praestanti Vir probitate S nisecius nomine.Sicarius haec audi ,narrat ipse. vicissim omnia quae sibi cumeo Sacerdote ςluus. nomen hactenus ignorabat, in cubiculo Portae domus viqinobante aliquot dies accidissent. Hoc itaque modo res deinceps, ut fit, in vulgi sparta, nostrorum Patrumeν giam probitatem, ino Lijs Bonifach praesertim ingentem constantia

celebriorem recit. Dumautem stimmo cum P

pulorum tructu Venetiis vita ageret Bonifacius, s ipsit ad Matthaeum Gibertum Ver nae Epis copum insignem Epistolam, quailli eximi '

stili cupienti scire,an institutum q, Patres inierant prospere cum Deo silccederet, compendid sapi terque depingit nostri ordinis letas ritusqu Ponam hic selummodδpostrema earum litterata verba,de sanctae Charitatis obseruatione cR A

gustini libro de moribus Ecclesiae partim desii Retigissiscopum probe colline nLIdeo quamuis

305쪽

haec ipsain Notis ad Constitutionesexscripserim,

hoc tamen loco repetere non grauabor.

niet, inquit, es viderit, intes teteria idquodenio mummaximum atquid mu, videlicet Vbiorem vis ais uentiu emob quem in nomine Dominino ri Jesus istin unum congregati simum, docui-m per experientiam quotidie verbumDomini, usque virtutem dicentis, vult venire postme rine gelsemetipsum es togat cruce uam &sequaturme, is Pediensperangustam portam, ambulans perlu- Narnismis, necterueniat ad laum Larissima ovaritatis: iudicabiis vana esseomnia tiam apud eosquisculo renuntiauerunt, nisiconcupificenmpe domanda, oecharitati atrum inuigilet omni indu-sbia Leua ectarit ut Beatus Augustinusait, tunc

φ ditur,si charitati victus, charitatistermo,

charitati vultus aptetur. Addamus nos si charitati votasicharitatiprofessios haritatireligio uniuersa deseruiat; a Psolam violare amquam1 eum,n -

fasducamus,stientei hanc ita commendata acturisto, ab Apinosis, vshaeabsit, vidiis, inanias haeca ille sint omnia. I adicendasversunt,to, melius visu D .verbo, quam siri opercipies. Haec liue,puto eo anno , quo Gibertus catenis sol

306쪽

tus, o uibus in clade Torbonica diu detentus in . 'be merat ad Ecclesiam suam Veronensem re uerti, & in transitu Nostros Patres Venetiis reui, sere meditabatur. Adeb autem haec quae d Charitatis scopo Tonifacius scripsit , vera liant cisi veterum sanctorum Patru de I ri religiosi pe sectione monumenta euoluantur, utique haec iris,fusius,pressius,ab iis dicta comperiemus. Mitto alios: certe feruidissimus ille Ephraimus Basilio Magno aequalis'amicus, cum sententiam illam protulit, es teperantiapurificant anima, nihil sibi aliud voluisi se videtur. Porro ea epistola vehementer Gibertumouit,viquod antea semper optauerat, nostri in stituti aliquot Veron domiciliu eret quibusco etsi vitam Regularem una agere pro Epistopali. munere,quo distinebatur,plane non posset, commmunicaret interdum saltem suos aestus sellicit dinesq;,qi eum in regenda Dioecesi perturbatisi sinis illis teporibus excruciabant, atque eorunde

exemplo oper que Zethnenses populi adsectada

flatutum studia excitarentur. Nouerat .n.quan tuta emolumenti ea regio superiore anno per unu

307쪽

multhpost AEdeatque Urbe cestore Patres, quod popularia ludicra & profanas saltationes ante

Templi fores festis diebus selita exerceri ue ac prseinde inc6ditos cumores, & promiscuς plebeculi iurgia inde prouenietias ipsi quietis cupidi repri-inereno poterande eta vitare maluerint, Duni

Ordinis sitiat Sacri loci dedecore insileta atq;i digna patiataq; a scurriculo vix Veron exacto, Venetias ad unu Oct repetiuer CibertoEpiscopo qui eos sita auctoritate,atq; beneuolantia retinere potuisset forte perid repus 'rona absente.Oste dunt hodiem VeronensesNagarinasillucellulas, quas prisci nostri incoluerunt Patres. Coetei um Bonifacius paullo postquareversiis est, Statilibus

seis Tolentinatis Domus magnaomnium gratu latione praeficitur; eamque dignitatem cum exb. miainnocentiae, probaeque rectionis de com- plures annos obitat. scilicetexpressitin Magistr meas virtutes, quibus diuinit imbutusta olii seerat. praecipue vero miraerat in eo vis orationis, Contemplationisquererum coelestium; quae san- viti mentem, etiam inter medias nemtiora molestia fluctusque saburrabat. Vnum semper eundemquegerebatuestum,hocest,serenum,pl

KE 3 cidum.

308쪽

que adeo ut intu res exhilararet. Paupertatem, perpetuo seruauit tam rigido, ut in eius cellula nihil vidisse , nisi stramineum lectulum, pauCost, bellos, & scabellum rude, quis haro etiam utebat nam consileuerat adlectuli spondani genubus flexis incumbere, R sicmaiorem diei partem vel orando,vel legendo transigere. Eximia praeditus charitate,durissima etiam peccatorum corda,scelerasua illi fatentium lacrymans ipse atque singultiens,adlaclymas ac siuam poenitudinem non ra rh traduxit.Tantopere autem religiota vitae quie tem adamauit,ut nulla dignitatis aut comodi pol- licitatione,ne Summi quidem Pontificis hortatu re suacellula se extrahi passus fueritiadebGregoriana illa sententia veraesst; c d undana omnia dein re cuiDei sapit. Res ad hunc modum se habuit.

Paulus IV. qui Viri singularem probitate diutinae c0nsuetudinis experimento pernoverat, non diu : postquam Seclam conscendit Apostolicam, Bo- nisech sui desiderio captus est. Mandauit itaquα Michaeli a Turre, Cenetensi Episcopo, Veneths,

Rom reuersiiro, ut Bonifacium suo nominet, adiret,eumque si is ira vellet,secumRomam com- mode duceret,pollicereturquein Pontificis Pes

309쪽

BoΝrrλ rii A COLLE. 273tium honorifice exceptu iri, ludd cuperet Christi Vicarius,cum illo haec ipse. Pauli verba fuere nitapamp.retis hoc est, ad instar charisaesis tris habere. Ad haec Bonifacius, nihil obta hon rificam stipremi mortaliuelatus voluntatem,m deste libereq; responitiniimmortalesquide tactissimo Patri agere alias,culiniataacce lauefortunassignitatis ipse humisma sortis homo in mente re-

Heri deadeunda tamen et te rogaraeum etia atque

telao inclusera nuc stoetussienis, epulchrop tivsshonoris φω exmet. Hac itaq; munitus co statia aduersiis in udi illecebras, in Toletinati D mo*reliquu fuit vitae placidissime transegit D niq; an. Christi M.D.Lviii. III. Nonas Sextileis, hoc ess, no diu postd adeo fortiter sapieteri; cellulam Palatio praetulerat, spe bona plenus e mortalita ad superos euolaui Ita .n. credere fas est de piissimo sene , d qui una canicisprofund ima innocentia, dClima . Amplisitas spientiaeptem ma colanxit. libenter mutuor hooloco cClimaco verba,quippe Bonifa civi noster de illis senib. it,eg utide est, extrinsit' 'π

310쪽

M vo Nir Aci I A COLLE. stemqtu quatis paucis inuoitu6 interitu verὁ imo Deum ipsem MPraelatum, infantumium remambiunt, mentis aciemaduersus Damones vitia audacem firmi am nunduntTorropa C haec simi, quaede tanto 'ro diximus; sabonMdilludi'hilosophicum e*tum huc inihiliceat inflectere: Maxima pars eorum qua deS nitici imus fimi aparaeorum qu i r

FINIS.

VITA