장음표시 사용
381쪽
est causa quare capita Ecclesiae sint infirma. Deinde conversus ad eleetunt, ait: 0mine Emetriste' , quia eleeti Vestra videtur mihi esse simplex rati0nabilis et ean0nista, non Vobis deero, ubicunque me indigueritis Lambertus monachus noster, qui mihi haec retulit, eodem temp0re diei se suisse δ)Parisiis. Qualis ver ac quantus fuerit huius Regis eiren Simplices asseetus, sequentis peris deelarabit esseetus.
Item de eodem esse, qui simplicem monachum in Abbate sancti Dyonisii promoDit, praelatis ambitiosis
Ante hoc triennium, desinet Abbate saneti Dyonisii gentis
Franeorum Apostoli, eum ditissima illa abbatia vacaret, et ad eam lita es aspirarent, Venit ad Regem saepedietum is qui in congregati0ne videbatur esse poti0r, PraepOSitus Videlicet, pr abbatia supplicans, et dicen8 D0mine, este quingentas 1ser vobis libras, ut pr0pitius mihi sitis in hac abbatia. Cui ex nihil promittens, sed Symoniastum muneris recepti0ne quasi in arce spei 0nens, respondit Date pecuniam amerari me Secrete ). Recedente igitur Praeposito, et quasi de regio favore ortificato, ellerarius, de his nihil Seiens, eundem Regem adiit, et Pra090sit similia peten8, Similem pecuniae quantitatem obtulit, a quo Simile respon- Sum adcepit. Novissime venit thesaur0rum infidus custos et ipse pro abbatia Regi quingenta libras serens. Cui sicut Superioribus resp0nsum est. Et stet ex Sieut 0m pruden8, dissimultaret, phiminum tamen ei di Spheebat trium ill0rum monaeh0rum ambitio, et pr0prietatis vitium, im tameXSeerabile surtum, sciens oblatam pecuniam m0nasteri fuisse subtractam. Praesxit tamen conventui diem, in qua eis Abbatem e0nstitueret, e quod abbatia in manus eius ' devoli ita fuisset. Sedente Rege in Capitulo, verbis ad hoc id0neis
praemissis, uni diligenter circumspiceret, et perSonas OnSideraret, tres praedicti monaehi, Praep0situs Videlicet, esserarius et sacrista, in summa exspeetati0ne erant positi, singuli perm0menta singula abbatiam sibi sperantes esse 90rrigendam. Ametrice. - 2 ADP mei. - 3xsorte studuisse. 4 BC
secrete camerario meo. - abbatia illa in manus Regi S.
382쪽
Et licet spes Sancta i0n 0nsundat in omnes tamen in Sua exspeetatione Sunt consusi. Nam ex videns monachum quendam simplicem in angulo Capituli residentem, et nihil minus quam de abbatia sperantem, inspirati0ne divina ut surgeret praecepit Stante illo cum Verecundia coram Principe, dictum est ei ab eodem Rege Domine, en e0mmitto V0bis abbatiam sancti Dyonisii. Quo audito, h0m ille simplex cum Regi 0n assentiret '), in s0rtiter reelamaret, SSerens se personam esse humilem, privatam et despeetam, atque ad tantam dignitatem nimis indignam nimisque insufficientem, se vituperando apud Regem e0mmendavit. Et c0egit eum. Postea subiecit Domine, ecclesia ista phirimis debitis est obligata, nec est unde solvantur. Cui ex subridendo resp0ndit En in instanti mille quingentas libras v0bis dabo ),
et eum necesse fuerit, Vobis accommodabo pecuniam, insuper auxilium et consilium impendam. Praecepitque camerario su0
praedictam' pecuniam ei asserre β). Adhuc puto vivit, et sorte per eum d0mus illa melius regitur, quam per ill08 esset regenda, qui ad eius regimen aspiraverant. Occurrit mihi et
De simplici monacho, cui Fredericus Imperator contulit
Ante haec temp0ra, cum sub Imperatore Frederico, huius Frederici avo, una ex imperialibus abbatiis Vaearet, duoque electi essent, nec c0ncordare OSsent, unus illorum magnam summam argenti, quam in mona8teris c0ngregaverat, eidem Frederico btulit, quatenus sibi assisteret. Et pr0misit ei pecunia re deplay . Postea intelligens adversarium eius virum esse bonum, simplicem et Ordinatum, coepit eum suis habere consilium, qualiter indignum am0veret, et ob virtutes suas electum confirmaret. Et dixit ei quidam: 0mine, sicut audivi, monachi omnes ex regula tenentur aeus portare. Sedente
vobis in Capitul0, dicite illi inordinat0, ut ad puncti0nem di-
383쪽
n0n habuerit, invenietis e0ntra uni occasi0nem quasi de irregularitate. Qu0d cum actum fuisset, et ille eum i non haberet, ait alteri: 0mine, praestate v0s mihi eum Vestram. Quam eum ille m0 exhiberet ), sorte praemunitus resp0ndit Imperat0r: Vos estis m0naehus in rdine iustus ' , et ideo tant h0140re dignus. Ego decreveram hon0rare adverSarium vestrum sed ille irregularitate sua se reddidit' indignum. Bene apparet in his minimis, quam negligens et di 880-hitus sit in maximis. Talique sophismate m0nachum 8tutum Imperat0 amovit, et simplicem in Abbatem promovit. OVIQUS: Ign0ravi hactenus tantam inesse ' irtutem in astu. MONACHUS: Virtus n0n est in aeu, Sed acu signum virtutis, id est, humilitatis est in monaeh0. Ad resarciendum vestimenta sua dissuta 40rtat illam.
De Abbate, item Otto Imperior commendavit pr0pter acum. Otto Imperat0 antecess0r' iunioris Frederi ei, qui nune imperat, cum die quadam tres Abbates ordinis n0stri illi 0- querentur, Volens eos pr0bare, uni ill0rum diesebat: 0mine Abbas, e0ncedite mihi eum vestram. Resp0ndente e0: 0n habe0, domine rogavit seeundum, qui etiam n0 habuit. Tertius Vero requisitus, eum haberet eum, respondit ei Imperator: Vos estis Verus m0naelius. Ecce hoc est quod iam dixi, eum in m0nacho signum esse Virtuti8.
De monacho, super quem morientem diabolus omnisinitam proiecit, eo quod cum sanus portare contemneret.
Retulit mihi vir quidam religi0sus de qu0dam monacho ordinis nostri rem satis terribilem, quae huic l0eo satis congruit pro exemplo. Cum eum Secundum Onaeh0rum con-Suetudinem ' sanus p0rtare n0n euraret, Vel 0rte contemneret 1 acum ad B. - CDP extraheret. - BC monachus ordinatus BC reddidit se. - libri suisse. 6 Λ dissoluta. ADP tto antecessor in impe
rio. - DBC consuetudinem monachorum
384쪽
p0sito eo in ag0nia diab0lus assuit, et eum ignitam, ad humani colporis l0ngitudinem, manu ' serens iecit super illum
dicens: Quia eum noluisti portare anus, sera hane aeum Dioriturus. Qui vi8um Stantibus reserens, terruit omnes.
NOVICIUS: Si haec ita se habent, de cetero in ad non er0. MONACHIUS: Monachus, nisi necessitas exeludat, sine plenitudine ordinis esse non debet. NOVICIUS: Record0rmonachorum Supradictorum, qui pro abbatiis adipiscendis pecunias obtulerunt. Possuntne ) 0naehi ordinis n0stri, qui peeunia n0n habent, in talibus sym0ntas 3 sacere MONA-CIIUS: Possunt utique, quia sicut symonia St 0rporalis, ita et mentalis. Haec adit ut monaeluis ad dignitates aspiret, et qualiter adimpleri ε) 088it, diligenter excogitet, vel quod periculosius est, ut sat ingeni0se pr0 euret j. De hoc tibi reseram exempliun qu0d 0bis retulit d0minus ar0lus Abbas Vitariensis, tune recenter geStum.
De Abbare, quem inclusa symoniace intrasse dicebat, eo quod electionem uam astute procurasset. Abbas quidam ad quandam Venien inclitSam, quum noverat seminam 88 Sanctam, et divinis revelationibus assue- saetam, ait illi Pet0, 80r0r, ut Deum r0ge pro me, UatenUS tibi stendere dignetur, si ei placeat, et mihi expediat, manere in osset huius abbatiae. Mox illa surgens abiit et rauit, celeriusque reversa, quae ibi suerant revelata, Abbati manifestavit. Non est, inquit, oliuata Dei, neque expedit tibi, ut in hac abbatia maneas, neque Salvare p0teri in ea animam tuam. Quare Quia Symoniae intrasti. Abbate stupente super lio Verbo, ac dicente: Quid est qu0d 0queris, soror Pnon enim mihi alicuius symoniae in electione mea ' consciussum resp0ndit illa: g tibi ostendam symoniae te intrasse. Mortu antecessore tuo, tu ad abbatiam aspirans non simpliciter ambulasti, Sed fratres tu0s implices tali modo nimis astute circumvenisti N0n est nece880, aiebas, ut aliquam per
385쪽
sonam extra d0mum nostram, quae valde h0nesta est, eligamus, ne n0 ipso confundere videamur. Tibi enim c0nstabat, quia si electi fieret in domo, n0n aliam nisi tuam personam eligerent ). Ecce sic saetus es Abbas. Qu0d ille
audiens, c0nsessus St, et non negavit. Statimque patrem Abbatem adiens, d0nec abs0lveretur petere non ceSSavit.
NOVICIUS: Si Abbas iste ad abbatiam aspirando tam graviter peccavit, quid est qu0 Apost0lus dicit: Qt i Episcopatum desiderat, bo=ὶum o s desiderat ἴ MONACHUS: Apostolus non reprehendit Episcopatum, sed desiderium, quia
in illo attendit laborem, in isto ambiti0nem. Unde m0 Subiunxit Oportet 1nscopi in irreprehen8ibilem esse, sobrium, pudicum, prudentem, Ornatum, hi&Nilem, hospitalem, doctorem,
et cetera. Idem' sanctus Benedictus dis init de Abbato in regula Licet nemo sibi assumere debeat 0n0rem, stetith0diu heu multi faciunt, sed qui eleetus uerit a Deo sicut Aar0n ε): videtur tamen quod aliquis possit desiderare sinu periculo huiusmodi dignaitates, ad D tantum, ut prosit, non ut praesit. Teste Salvatore, si oculus tuus fuerit simpleae, totum corpus utim lucidum erit ' . NOVICIUS: De litio audire delectat Xemphim.
De Mauritio Episcopo Parisienει qui se ipsum simpliciter elegit. MONACHUS: Dum 6 0stris temp0ribus Parisiis vaearet
nire nequirent pers0nam, magistro Mauriti0, qui unus trium erat, duo suam dederunt auct0ritatem, ut quemcunque ipse n0minaret, Episc0pus esset. Et quia idem Mauritius, ut rei exitus pr0baVit, magi cupiebat pro deSSe, Uam praeeSSe, Seipsum D0minavit, dicens: Ali0rum conscientia et prop08itum ignoro, pisc0patum hunc gratia Dei me adiuvante, irreprehensibiliter regere pr0p0no. Quod et fecit. Sanetae enim vitae fuit, tam verbo quam exempl0 phirimi prosuit. dies
1 libri esse eligendam. Omilia: satis ei constabat, quod notialiam praeter suam eligerent pers0nam. Tim. I, 3 l.
386쪽
su0s in e0dem Episcopatu clausit. Hoc etiam noveris, qu0d saepe Dibitiosi a desiderio suo ' nutu Dei fraudentur, et si promoti fuerint eius permissi0ne Vi evadant j quin in ipsis dignitatibus periculose tribulentur, vel cum c0nsusione deponantiu Audi de iis exempla larte aliquibus necessaria.
De astuto Priore, qui personam ob infamiam eiectam elegit, ne sua par infirmiaretur. Pri0 quidam rdinis n0stri, defuncto Abbate suo, ad abbatiam aspirans eum tempore electionis a Visitat0re, sicut ceteri seniores de persona idonea interrogaretur, 110n corde e0- lumbin monaelium quendam de domo eadem b infamiam eiectum n0minavit. Sciebat enim Prioris auct0ritatem n0nesse modicam, et si aliquem de e0nventu nominaret, per h0e suam electi0nem posse infirmari, et se in suo desideri impediri. Factum est nutu ut creditur di Vino, ut ceteri, eius Xemplo, eandem pers0nam eligerent, dicentes intra se Prior noster)ὶ oculiis OSter St, nec talem personam n0minasset, si ei de illius innocentia non e0nstaret Forte si idem Prior simpliciter ambulasset, laetus esset Abbas. Et satis puto, quantum ex
verbis cuiusdam Abbatis, qui mihi haec retulit, e0nii ei0, qu0d tantum fuerit emeiatus in eiusdem m0nasthi pr0m0tione, quantum ille tribulatus exstiterat in sua eiectione. Ecce sic astut0s et dol080s punit etiam in praesenti Deus. De tribulatione, 0nsu8i0ne et eleetione praelat0rum Ecclesiae hodie magis' quam ante nostra temp0ra abundant exempla. Eth0 1 0rte ideo, quia Dei v0limias in ill0rum prom0ti0ne non fuit. Ipsi regnaverunt, et non eae me principe essistiterunt, et non c09HODi. Verba sunt Dei per A Jeremiaeq)Pr0plietae. NOVICIUS: Cum Deus in virtute simplieitatis, sicut pr0batum St Xempsi8, phirimum delectetur, puto qu0d
in vitio ei contrario, id est, Stutia multum Xacerbetur.
MONACHUS: Vitium simplieitati oppositum duplieitas St, cui s0dalis est astutia. NOVICIUS: Unde dieitur duplieitas PMONACHUS in duplici plica, sicut simplicitas quasi sine
387쪽
plica Simplex enim h0 qu0d dicit, hoc tendit, hoc agit. Duplex autem aliud habet in corde, aliud in re . aliud agit, et aliud intendit' . De quo per Ap0stolum acobum dieitur:
Vir di/pleae ani no inconstans est in omnibiis viis suis ).B0num enim simulat, ut siniphees sileaeius decipiat. Unde per Ecelesiasti eum dicitur: Vae peccatori terram duabi singredienti iis . Tales sunt illi, de quibus Dominus dieit: Attendite a falsis prophetis, qui veniunt ad os in estimentis Diwn intrinsecus autem sunt lupi vaces . Tales sunt multi ex his barbatis, qui in habitu et tonsura religi0nis terra circueunt, et plurimos decipiunt. Ex quibus n0stris temp0ribus multi sunt propter sua maleficia interlaeti. Etheet quidam ex huiusm0di viat0ribus viri sint sanet et sine selle, propter mal0s tamen despiciuntur. Hinc est quod anno praeterit dominus Engilbertus Col0niensis Archiepiseopus in SD10d Sua praecepit, ne aliquis ill0rum in sua Di0ecesili0spiti reciperetur.
De homine, qui sub typo simplicitatis Bonnae plures decepit. N0n sunt multi anni elapsi, quod quidam sub typo religi0sitatis B0nnam venit, et simplicitatem Simulans, rando, vigilando atque ieiunando plurim0s decepit. Quem cum can0nici eiusdem pagi talem esse putaSSent, qualem e SimulaVerat,h0spitale illi pauperum ' c0mmiserunt. Cui etiam plures saecularium pecuniam dederunt reservandam. Parvo emerso )temp0re coepit ille deceptor 7 a simulato rigore discedere, bibere Vinum, carne c0medere, orare rarius, d0rmire diutius. Quod eum ei suisset obiectum, respondit: Ego ad tempus a sacerdote huiusmodi observantias suscepi. Quid plura Tandem clanculo discedens, pecuniam c0mmendatam detulit, et quam damn0sum vitium esset duplicitatis ), peribus ostendit. Quo audito, Christianus Decanus tale verbum respondit Elastatres, certe animam meam pro nullius anima dabo. De
1 B aliud intendit alii id agit. - Jac. 1, 8. - Εccli. 2 14. - 4 Malth. , a. - BC pauperum illi. - )ABC emenso. - J DP simulator. - BD esset vitium duplicitatis, C vitium duplicitatis esset.
388쪽
huiusm0di trusat0ribus plurima decepti0num genera, temporibus n0stris gesta, tibi dicere p08sem, sed n0 sunt aedifica-t0ria. Vis nunc audire quali 0ena Deus saepe puniat in
praesenti vitium duplicitatis et astutiae NOVICIUS: Volo et desidero. MONACHUS: Audi erg0.
De homine, qui per ei pentem punitus rat in collo, quia dolose egerat in matrem. Juvenis quidam saecularis de M0sella natus, si bene memini nomine Henricus, matrem Simpli est verbis quidem mellitis, Sed intentione venenata, tali modo circumvenit Mater, inquit, et ut omnibus tuis b0nis, 1 00dis sellicet et all0diis, 80llemniter renuncians ), me illa suscipere sinas, ut divitiarum )gratia uxorem ducere aleam honestiorem. Omnia mea tua Sunt, et ego tibi honestissime a pr0videbo. Mater in filio serpentis astutias n0n bservans, petitionibus eiu annuit, mnium Suorum Sus ruetuari resignato, immem0 dicti Sapientis: Melius est, rogent te filii tui, quam te respicere in manus Vortim ' . Quid phia a Sp0nsa introducitur, et matereXpellitur. Quae cum egeret, et plangeret qu0tidie ), ille aure obturavit, ne gemitus matris audiret. Die quadam cum uxore in mensa sedens ), et matris ad ostium pulsantis vocem' intelligens, ait: Ecce, iterum diab0lus clamat ibi. Dixitque puero: Vade p0ne' pullum istum in cistam, d0nee recedat. Qu0d eum saetum fuisset, et illa intr0missa, dum filio supplicasset, ut sui misereretur, cum multo Verb0rum turbine expulsa est. Tunc ille ad puerum: Reser, inquit, nobis pullum. Puer Vero, ut cistam aperuit 11011 in Seutella pullum, Sed Serpentem c0mplieatum conspexit. Qui territus rediens, quid viderit domin renuneiavit. Post quem missa ancilla dixit se similia vidisse. Ille sibi putans illudi, ait eum indignati0ne: Etiamsi diab0lus si ierit, ego t0llam eum. Et surgen de menSa, mox ut se in istam ad levandam scutel-
Nomii. I. p. 141 - 1 C renunciatis, DP renunc te ei. 2 libri ut sic eorum. Homilia: quatenus divitiarum gratia Onestiorem ducere posset uxorem. ADP honestius. - )Εccli. 33 22. - ADP quotidie plangeret. - in o- milia addit habens ante se pullum assum. - ΑDP et Osti una pulsantis voce ut matris. - DADP et pone.
389쪽
lam inclinavit, serpens collo eius insiliens, ut vitium duplicitatis e0ngrue puniret, circa eius guttur se colligando duplicavit. Cum c0medente comedit, et qu0tiens ei subtrahebantur cibaria, vel adhibebantur aliqua quibus deponi deberet instrumenta, ita collum h0minis strinxit, ut intumescente saeie oculi desedibus suis moverentur. NOVICIUS: Merito autem videtur mihi punitus per serpentem, quia Sicut diabolus per serpentem Evam decepit, ita per istum mulierem simplicem circumvenit' . MONACHUS: Recte sentis. Jam ' tredecim anni sunt elapsi, plus minus ), e quo ista e0ntigerunt. Nam ductius est idem
Henricus in carruca per provinciam nostram ad diversa Sanctorum limina, et viderunt eum multi. Quem praedicta mater, poenae eiu compatiens, materno assectu Sequebatur. Circa eadem tempora vitium duplicitatis et astutiae a supradicto
Philipp0 Rege Franciae, tali 0rdine deprehensum, terribiliter
De Praeposito Parisiensi, quem Eeae Philippus vivum infossi
iussit, eo quod mortuo dolose vineam abstulisset. Habebat idem ex in civitate Parisiensi Praep0situm, qui cuiusdam ut 0neivi vineam concupiseens, ut Sibi Venderet illam, importune nimis institit ). Respondente eive sicut Nab0th resp0ndisse legitur Achab Regi Israel: ViDit Domini , quia non Mendam tibi patri in meorum hereditatem I, eo quod nulla ad 0 me c0mpellat necessitas Praep08itus minas intulit, sed n0n pr0seeit. Contigit ut interim hom0 0reretur. Qii e ignito, Praepositus esseetus hilarior, huiusmodi d0l0s, sicuti homo astutus nimis, ad ui perniciem Xe0gitavit. Duos Siquidem ex scabinis, ut sibi testimonium salsitatis serrent, pecunia corrupit. Cum quibus Sicut 0ndietum uerat, mox intempesta nocte destineti sepulchrum adiit, terraque eiecta Di 08sam descendit, et aeculum pecuniae, quam Vivo pro Vinea obtulerat, in manu ponens m0rtui, ait: Testes estis vos d0mini, qu0 tantam pecuniam homini isti r vinea sua
1 Η0nailia: merito per serpentem punitus est, quia vi perne latur3m imitatus est. libri Nam. - D plus nec minus, ut
II, 10. - 4 ADP instabat. - b Reg. III, 21, 3. - 6 B
390쪽
tali dederim, quam ipse quidem ut 08 Videtis, manu Sua recipit, nec aliquid e0ntradicit. Distentibus illis, testes sumus, mox recepit pecuniam, et reiecit terram. Mane, testibus eisdem adhibitis, vineam sibi vendicavit. Qu0 cum relicta destincti didicisset, stupens aesturrit, et contradiXit, aSSerenS neque maritum neque se Vineam illam Praep0sit vendidisse, neque unquam pecuniae aliquid pro ea recepisse. Cui ille resp0ndit: Ego tanto Vineam c0mparavi, pecuniam Sub testi-m0nio 0rum scabinorum in manu viri tui p0Sui, nee contradixit. Quae se nihil videns proficere, ad Regem cucurrit, de vi0lentia Praepositi illi 0nquerens. Illo sub praedictorum testim0nio contradicente, Rex, quia audientiae Vacare non p0tuit, quibusdam causam e0mmisit. Qui testimoni scabin0rum decepti, in partem Praepositi declinantes, pro eo contra viduam dedere sententiam. Tunc illa amplius turbata, cum
Regi clamosis fletibus nimis esset imp0rtuna, ex testesv0eari iussit, et quasi ' vir prudens ' , prudenter ill0s examinavit, adstersito' prius uno, et Solii l0quens cum sol0, ait: Nosti 0minicam rati0nem Respondente ill0: 0vi, d0mine subiunxit Rex Dic ergo illam me audiente. Qu0d cum sedisset, nihil aliud se loquens, praecepit ut in Vicinam
cameram parum Secederet j. Et adv0ean alterum, Severius
eum ali0cutus est, dicens: Socius tuus de vinea illa tam meram mihi retulit veritatem, sicut est sanetum Patern08ter, quo nihil est verius. Quod si ab e dise0rdaveris, punieris Aestimans ille, quia Regi omnia dixisset, timens aetremens ad pedes eius corruit, dicens: Miseremini 1108tri, domine, quia sic et sic secimus, a Praeposito vestro indueti. Iratus Rex valde, ineant Viduae restituit, et Praep08itum Vivum sepeliri praeeopit. NOVICIUS Juste actum est, ut is sine misericordia infoderetur Vivus, a quo inhumane mortuus suerat ess08sus. MONACHUS: P0ena peccati a Deo est, et fit saepissime, Ut Secundum m0dum culpae formetur m0dus Vindietae. De quo tibi subiungam Xemyla.
1 B clamorosis. - libri quia. - APIi prudens fuit D prudens erat, B prudens est. Cons. IV 50. 4 ACDP