Injustitia belli Austriaci contra catholicum Hispaniarum regem Philippum 5. gliscentis. Syntagma theologicojuridicum a fr. Benedicto de Noriega ..

431쪽

eonstitutione censetur universaliter exceptus a regulari successionis ordine,si scilicet inmediatus succestar in bonu publicumRegni,cui succedere debet,quoquo mo. do cognoscatur peccasse. auia cum institutio Regnoru, ex dictis superius, finem habeat boni publici conserva- itionem; in casu imminentis certo ruinae, Regnum sta ipsum tueri, ac defendere potest,sicut quaevis alia Respublica, ne translatio potestatis introducta in aedificationem , degeneret in exterminium. Haec ratio supe

veniens juribus Serenissimi Regis nostri Philippi, quae

doctiorum, & aequiorum hominum sententiam praeoccupaverant, Hispanos, de sere omnes Monarchiae Sub

ditos in partes ejus adegit e, imo & Carolum ipsum II. licet Audriacum, qui cognoscens integram successsionem Philippo deberi, ab eoque adversus dividentes , stipato armis Christianissimi Avi, ejus integritatem defendi posse, & defensum iri; si quos conservabat ver sus Austriades privatae, sed scrupulose isectionis sensus. I protinus exuit, declarationem successoris Philippi optimo consilio maturavit. Eaque audita, plausit quὲ manibus , qua ore excitato, cuncti constantissimὸ designato Successori se devoverunt, parati pro novo Rege, pro integro Regno, pro quavis ejus particulas supremam sanguinis stillam effundere, & diviseribus, ipsisque conniventibus, usque ad ultimum vitae anhelitum obstinate resistere. 3si. Sane hanc causam Carolus dissinivit Sapiε

tissimi Regum Salomonis audito suistagio. Nam 3.

432쪽

4o8 Iniustitia Belli Aufiari

Reg. cap. s. causa quaedam divisionis unius individui filii ipsi decidenda delata est inter duas mulieres , quarum quaevis filium sibi deberi , jactabat. Rex sagacissimus, ut veram a iuppotitia matre distingueret ; protulit illud. Disidatur infans. quod cum audisset supposititia conquievit, satis sibi putans, si partem filii acquireret, qui nec ad totum, nec ad partem jus habebat. At vera genitrix ne divisio fieret, vel aemulae proprium filium cedere non dubitavit. Audivit Carolus illam

temerariam inimicorum nostrorum sententiam, quam

qui nihil praeter scisuras, & schismata meditantur, v luti ex tripode protulerunt contra Monarchiam Hispanam, usurpato sibi judicio. Dividatur. Ipse vero , ut verus parens ejus integritati, &indivisioni consuluit. Commotasunt quippe et scera ejus superfilio seuo.

dc cognoscens Serentisimo Philippo integram successonem deberi, licet aemulae domus germini, ultimis tabulis exclamavit. Non dividatur. Sed integra cedat Pbilippo, qui integram conservet, indivisana admini---stret, & a gladio dividentium tueatur.Quis si vere Hispanus est,dum audit,nec mib , nec tibi id dietidatur, itam suae Monarchiae,quae in indivisione coiistit, non suspiret, ad has scisurae voces non ferociat,'usque ad araS, & focos non contranitatur Divident serte; sed prius sectim divisis Hispanis; alias nunquam credam , nec flagitiosa horum diviserum temeritas credere patitur . Haec omnia non obscure ostendunt, Augustis,

simo Cliari nullam probandam spem conquirendi in

433쪽

tegram Monarchiam Serenissimo Archiduci potuisse ad hoc bellum excitare , siquidem , nec ex merito causae, nec ex Hispanorum inclinatione, nec ex antipa thya cum Francigenis, nec ex subsidiis *deratoruna , id licebat sperare ; praesertim suo silentio admisia , dc probata divisione Monarchiae, quam Hispani quotquot sunt, nequeunt non ex corde fugere , &avorsari. Ecce igitur ex Aulbore , eA causa, ex sine reprobatum Austriacum bellum.

3 12. Ad te nunc, invictissime Philippe, dulcis resurgentis Hispaniae spes , Catholicae Monarchiae

firmissimum fulcrum, & columen, ad te demum oratio nostra convertitur. Tibi cessit, tibi debebatur tanti Imperii successio: tibi, cujus nec nomen vacuum es lauri ut verba Amb. non sine adlusione usurpemus qui in regenerationis lavacro, non tam hominis sortitus est nomen, quam oraculum Regis, & Regis Hispani, imo Regis Hispani sceptrum ab alia in propriam transferentis virilem stirpem . Philippus I. Auiti iacus sceptrum ab Aragoniis in Austriades transtulit. Philippus V. Francus, ab Austriacis in Francos trajecit. Ab ilIo originem duxit series Austriadum in Hispania regnantium,quae desiit in Carolo; ab hoc capit exordium regnantium Borboniorum gens, 'cujus Imperium Regno coaevum bonis avibus auguramur. Philippus, teste D. Antonin. I.p. Hiit.tit.G. cap. II. interpretatur os manuum . Philippus noster ma nuum cloquentia in ipso ineuntis inventae flore conspi cuum

434쪽

4ro Injustitia B Ili Austriiei se cunctis reddidit , qui bellicosi, impavidi, impigri

Principis plura, eaque praeclara, edidit specinaina: qui postulatus ad Martis tribunal, jura sua manuum energia defendenda didicit, & egregiὸ defindit. Macte Rex invictiss1me accingcte gladio tuo super 'mur tuum, iit potἡntissima Hispana Monarchia, te restituatur splendori r, cui, te Rege, mirum in modulncongruit, quod de Rom*00 Imperio Lucius Ann. Flo-i us, ει ipse Hispanus, praefati ausus est A casere gusto insaeculum nostrumsunt non multo minus annidue nri quibus inertia Caesarum, quU atquF-Trajano Princve mi et omnium senectus Impreu

mus, carn cingruunt totidem verbis ; scilicet; a Ca-λbh Ud ei . rum trion musto minus contentios

praeter sperata

gibra um. Si nactaentum triumphum. retuliρά i glo4. γldsisi m du' inimicissit dii acumine relatur H postea ictoriam: Festonii uiden, vinus: '.' favet. Adversarii tui multis gestiunt jura a unpetiti sua

435쪽

suadere; nam emunctarum narium hominibus ea ob. trudere desperant. Tu injustissimo bello appetitus , &doctis , de imperitis causam peroras brevibus illis , sed ad rem conceptis D. Hieron. ad Augustin. verbis. Nonsum aggressor, sed aggressos inuo xιos tueor: nec ossendis, sed defendo ;non provoco , sed remo, non sum inisse ν ed defensor. Vive diu , &perge felici

ter.

FINIS.