장음표시 사용
401쪽
Contra cub.Hisp. Regem Philippum V. 37
successit, de gloriosa ejus virilis polleritas usque ad Austriacos, in Castella, & Aragonia perduravit. Sunt ne haec antipathycae aversionis, an mutuae existima- tionis , te honoris argumental Mirabere, quod Castellani jucunde excipiant ad thronum sanguinem Hugo
nis, quem dominantem per quatuorcentos annos coluerunt . ' .3 26. Alphonsi VII. filiam Eteonoram Philippus. Franciae Augustus Rex desponsavit: Ludovicus Vli I. Blancham Alphonti VlII. , ex qua S. Ludovicum IX. suscepit.Francisc. I. Eteonoram Austriacam. Ludovic. XlII. Ann. Philipp. III. & Magnus Ludovic. Mariana Theresia Philipp. I U.filias uxores habuerunt; vicissim Ferdinadus Infans de la Lerda, Alptaonsi Sapientis pris
mogenitus, Bla tam S.Ludovici filiam uxorea accepit. Petrus unicus & s evitia, & nomine ,. Blancham
Borboniam insignem, & pulchritudine , & fortitudine heroinam, non ex privato aflectu quem jam Mariata Padillia fascinaverat ) sed ex Regnorum votis , duxi uxorem , an martyrem ἶ Philippus II. & ipse Austria. cus Elisabetham Henrici Il.Philippus IV.Elisabetham Henrici I U. filias duxerunt.Carolus II.Mariam Aloysiam Aurelianensis Ducis filiam , Ludovici Magni ex fratre neptim,sibi copulavit. Nec hachenus auditum est, quod Franci suas Reginas , quia Hispani sanguinis exossas habuerint , nec Hioni suas , quia ex Franca stirpe , sucrint aversati. Imo utrique eas impensissi coluerunt ob egregias verὸ Regias,quibus emicuere,
402쪽
3 7 8 Injustitia Selii Austriaci ,
virtutes . Ubi est ergo utriusque gentis antipathyia lCerte si , ut jactant , antipatbyci essent , haec mutuata iconjugia exhorrerent, non ambiissent. 3 27. Cujus armis Henricus II. a quo regnans Hispaniae linea derivat scinet de iterum Castellam amad virilem statum provectam, ab immani Petri furore liberavit ' Regis Franciae: ut nemo ex Hispanis Scriptoribus non fatetur . Ex tunc Castellae Regum cum Francis perpetua amicitia, & constderatio;quam nunquam Angli,etiam, agente Carolo Navarraeo, Eleono. rae Castellanae viro, turbare potuerunt ; tantaque colli.
gatio, ut nec in Religionis causa dissensissenti in schismate enim illo Urbani VI. de Roberti Genevensis; Castellani id ipsum , quod Franci substinuerunt. Nec ad tempora usque Catholicorum Regum aliquod odii, inimicitiet , antipathyae vestigium reperire poteris ; si excipias controversiam Sanctii IU. & Zerdensium, quq potius Regum, quam Regnorum dissidium aestimari
318. Non dissitemur nec est cur id dissimul mus a tempore Ferdinandi Aragonii Regis Catholici, carpisse Castellanos etiam inficere aliquam lusius
contagio e aversionis auram. Sed si verum dicere velimus, ad Castellanos, & Francos quod attinet , potius fuit contagium ab Aragoniq consortio affatum;quam propria, de nationalis aversio. Aragoniis namque a multis retro annis, vel Regnorum confinia, vel Co.
mitis Tolosani consanguinei defensio, vel ulterioris si
403쪽
contra Catb. Hio. Regem Pbilippum V. 379 Siciliae occupatio, jugia cum Francis dissidia pepererunt; quae, regnante Ferclinando praefato, Occupatione Neapolis, fi dere inito cum Iulio II. S: Leone X. contra Ludovicum XII. invasione, detentione Navar-rae, incrementum susceperunt. His de causis Calles lanis sub eodem Rege militantibus communicata aversionis, seu inimicitiae semi na in apertae contrarietatis segetem eruperunt, &primae illae scintillae continuis bellis,N gloriae militaris aemulatione ventilatae, flammas evomuerut universb Orbi conspicuas. His novum subdidit pabulum Caroli V. Aul riaci successio ; nam praemissa bellorum motiva recrudescentia creverunt novis Occasionibus, sive ex controversis Burgundiae juribus, sive ex Mediolanensis Ducatus Obitinata contentione inter Carolum, S Franciscum, quoadusque capto ad Papsam Francisco, & nonnisi sub gravissima noxa in libertatem restituto, in publica, ac nationalia
odia degenerarunt. Quae, si Carolus Oxomensis Episcopi consilium magnanimus suscepisset , Franciscum statim sine mulcta dimetiendi , sortὰ praeventa, aut praeoccupata suissent . .
regnante, obdormientem, sed non extinctam , aemula tionem renovarunt, grandi Castellanorum malo, vae- grandi Aragoniorum incommodo. Nam Ar. gonii
suis antiquis libertatibus, & privilegiis muniti, parum ςtiam quando de propriis defendendis agebatur Pro-B b b a vin-
404쪽
vinciis) M copi arum, & subitantiae contribuerunt. At
Castellam a primordiis Regni sui instar dimis
privilegii habuerunt, nullum quaerere, vel postulare privilegi uin, quo a Regum suorum obsequiis, Mirequentissimo militum delectui, immodicisique ext
'π tinxi ionibus, ubi vis bellum rereretur
O re Porro per successio in Philippi nostri, quae Monarchiam relinuuit im permixtam,& inconsulam, sub proprio Re Iub duo 43o. Sed demus hanc antipathycam aversionemquM prorsus imaginaria est, innatam' iri si . - ''xδm Qmnibus Hismani, im 'g his duabus nationibus ludere,ut quando producat Fiazum, producat in eo inversiuui Hisipanum; & qua o Histianum, tu eo produxerit Francum inu sium que
405쪽
que hae duae gentes geniales antipodes ; N: possint per se invicem , ut contraria , diffiniri. Nihilosecius hane Philippi Regis Catholici successionem cunctis gratam, acceptamque cordicatus fuisse hoc nobis argumeto persuademus. In nullo haec antipathya altiores si-gere radices debui siet; quam in Carolo II. Hic enim &Hispanus erat, de Regnorum, aemulationis,contentionis cum Domo Franciae, sicut bellorum, & jurium haeres. Hoc tam clarum est, ut neido audeat inficias ire iSi ergo Carolus agnationis amorem, gentis aversionem, multiplicem, & diuturnam, quam a Christiani si
simis armis afflictionem passus est ;justitiae Philippi U.
tranquillitati Subditorum, integritati Monarchiae magnanimὸ devovit , Quidni Hispani, quorum in hae successione causa praecipue acta est, paci, quam stabilem, firmamque sperant cum Francis 1, Monarchiae inconfusioni, cui hoc medio provide con sultum est ; re- rumque suarum instaurationi , quam tarta fiducia, hoc succetare, opperiuntur; veteris aversionis retiqisias, si quae fuissent, jucundissime immolent i Rex piissimus, dum vivere desinit ; dum nihil sibi superest in terris , quod vereatur, vel a ludificantis sertunae alea, vel a potentillimi aemuli victrice pote*tia, vel ab aulicorum, plausu, vel ab inimicorum Odio τ quando veritas regnat, quando justitia triumphat, quando aeternae salutis desiderium flagrat, quando conscientiae stimuli eruciant; hanc, praeterita agnatione , quam impensὸ amabat, declarationem edit; de vis , quod Subditi, quorum
406쪽
382 Injustitia Selli Austriari
saluti adhuc moribundus prospexit, non excipiant obviis ulnis Successoris inaugurationem , ut e Cetto delapsanas Sane desipit quisquis tantum dederit huic fi-etitiae antipathyae, ut non credat, posse his Christianis simulque politicis refcxionibus ti sopiri, de extingui. 33 I. Hoc,dum intra me ipsum totus intente considero, rumino, expendo, miram ,& nunquam satis praedicandam Dei O. . providentiam erga hanc Catholicam Monarchiam, extra me raptus, stupeo . Sed quis non stupeat, advertens hunc providentissimu
rerum omnium moderatorem, eam diu multumque
armis Regis Christianissimi exercuisse, male mulctas' se, enervalla , Sed cum jam, Carolo Rege ad mortem, declivi , etiam ipsa, devexa ad interitum valetudine , ruinae videbatur vicina, assinis scisurae,divisioni contermina; ecce ipse Carolum II. dirigit, movet, inspirat,ut Philippum U. successorem declaret, Subditosque ejus occulto,sed miro, Se ubique consentiente sibi instinctu, excitat, ut unanimi plausu ipsum excipiant, veteris simultatis, aemulationis, vel si mavis, antipathyae, prorsus immemores; atq; extuplo quibus fiserat armis attrita,convalescit, ac in obitu Caroli, qui ejus mors credebatur, redivivo vigore inopine consurgit. Verὸ in hae infirmitate curanda, in hac Hispanicae Monarchiae mirabili restauratione Medicum egit Deus, non qualem
describit Greg. Homil. 3 2. in Evang. qui secundum vulgatos Hipocratis canones frigida calidis, calida fit.
407쪽
gidis curat; sed exquisitum, exoticum, qui eisdem qualitatibus, quibus cruciatur aeger, utitur ad medelam , qualem describit solito acumine Tertuli. in Scorpia c. cap. edicum ridebis etiam in uis, quoduerme pares adbibet qualitates medelarum advejus qualitates quaerelarum, cum quoide pemers auxiliatur per ea subveniens , per quae laboratur. Nam in calores caloribμs amplius onerando compesit; in ardores ripa- ti- macerando restinguit: in suis exces 3 amaris
quibusdam potionibus colligit; in sanguinis flaxus
is sis per venula revocat. Deum verostr quidem Zelotem, culpandum existimabis ot voluerit certare cum causa, in injuriae aemulando prodesse, mortem . morte dissolvere, occasonem occasione ἰοergere: Expende singula, sed expende curiose, & cum circunstantiis praesentibus conser, nec enim jota unum, vel unus apex otiatur,& mecum quin fatearis no dubito, Deum, Caroli II. testamento Catholicae Monarchiae labanti manum supposuisse,& Philippum nostrum ejus conservationi destinasse , ut quae praeteritis temporibus per antiperyllasim ex Francorum contrarietate glorios succreverat; hodie per quamdam mutuam contrariorarum colligationem, gloriosius propagetur.
408쪽
. o Augustissimi Cesaris expectatio innixi p - . terat, intuosistens, S: cui tantum iacinus committi nodebuit, ostendamus. Illud est sinceris imus Hispanorum amor erga Austriacos Reges: quos summa veneratione coluerunt, quia piissimi., nihil, quod verae Religioni non congrueret, admisertint: nihil quod i dei puritati vel elonginquo adversaretur, non respuerunt . Et quia Subditorum amantes in eos largissima beneficia liberalissimὰ effuderunt. Et quia mitissimi ab omni crudelitate , aut violentia abstinuerunt. Et quia Romanae Ecclesiae obedierissimi, quae prima HispanO- rum laus est nec per transversum unguem ab ejus praeceptis deviarunt. Hic exploratus amor Hispanorum erga Austriacos Reges satis clarE innuebat visos non . nisi compulsos Regem alius stipitis admissuros uesu indeque debuit credere Augustissimus Leopoldus, ex occasione, Serenissim una Archi ducem, cujus indoles avitam Regum Hispaniae pietatem, religionem, mansuetudinem , deliberalitatem refert, libentissime su
409쪽
333. Sed, cum ingenu E confiteamur, Hispanos Reges Austriacos dilexisse; pati non possumus ipsistam caecum hunc amorem affingi, ut eo abrepti obli- ,
visci deberent justitiae, quae Regi Philippo assistit; fidelitatis erga Regem semel admissum ; religionis juris
jurandi, quo se ejus obsequiis devinxerunt; avitae nobilitatis , qua perduellionis turpem labem perpetuo effugerunt ἱ reverentiae supremae Regis sui dispositioni r& publicae utilitatis ex ea resultantis. Profecto si quis credat Hispanos tantopere Austriaci Sanguinis amantes 3 non eos reputat amantes, sed amentes; non diligentes, sed insanos; & dum eos dulci amoris nominia . delinit, demulcet; turpis J1mo proditionis naevo deturpare aggreditur. Similisque erit illis adolescentibus qui amasias legibus amoris conveniunt, ut ad turpis simum lapsum propellant. Argumenta ab amore petita, quae inhonesta,& indecora concludunt,non sunt arigumenta, sed sophisinata; amor in topycis honoris se- dem nullam habet; atque ideo ex eo syllogisinus nec demonstrativus, nec probabilis confici potest; non erugo ex amore analitica, vel probabili persuasione potuit 'Augustissimus Caesar selloniam Hispanae gentis col ligere.
33q. Numquid Catholicus noster Philippus Au striacus non est Eccur Carolus II.eum succestarem di xit, nisi quia linea & gradu ipsi conjunctior Au .
striaco-Hispanus est, licet non Austriaco-Germanus
Porro Hispani impensissime dilexerunt Domum Auc
410쪽
386 Iniustitia 'Selli Austrιaei
stria co-Hispanarii ; quam cum hodie repraesentet Philippus, eorum amor idem habet obje tum, de in ateriali se habente mutatione in dividui regnantis. auod vero hic amor usque ad AustriacosGermanos pervaserit, conjunctio secit, vel animorum, vel inter elle ; haec cessavit vere miranda catastrophe ; cum causae publicae utilitas Hispanos Gallis unierit, quos non dissimili, imo strictiori vinculo Regum uni erant conjugia, nescio quid hic amor Austriadum, plusquam illa antipathya Gallorum, & Hispanorum, Augustissimo Caesari potuerit polliceri
33 .. Hunc amorem pqnitius edisseramus. COIu runt Hispani, amarunt,&impensissime amarunt Reges Austriacos: verum hoc. Sed quaeram: dilexerunt ne quia Austriaci ' haec reduplicatio nec fuit odii , nec amoris hujus obrectum. Amarunt, quia viva S in eis , de spirantes imagines Regum Hispanorum cole banta Quia posteri erant, S successores eorum Regum, quorum manu, consilio, & ducatu pristinam Hispaniae libertatem asserueruntide antiquissimum gelis splondo. rem novo fulgore cumularunt. Quia in eis Regiunia Balthorum Sanguinem per Reca redum , S: Chinda-
suinctium in Pelagium ,& Alphon sunt, & per hos in
eos, nunquam intercisa Vena, corrivatum vigere cernebant. avia avitae pietatis,& Reygionis haeredes. Haec pietatis , & nobilitatis charisinata Auit iaci Hispaniis non itavexerunt, invenerunt. Non negaverim Austriacae Doruus Augustae ma estatem, antiquitatenia ,