Injustitia belli Austriaci contra catholicum Hispaniarum regem Philippum 5. gliscentis. Syntagma theologicojuridicum a fr. Benedicto de Noriega ..

발행: 1705년

분량: 437페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

421쪽

Contra Catb.Ηi p. Regem Philippum V. 397

, partim icti nuperfoederis benesteio , partim tirtute 'armis non exiguam Hispaniae partem occuparant,es' ad utri que maris littora ditionem terminabant, magnum negotiumsuscipere necesse habuit , in gravis eo per totam vitam bello implicatus est lantem,in resantem fortunam moderari assuetus . Scripsit Mai rian. noster. Hiis Hisp. lib. .cap.9. L covigildus Suevo- rum Regnum hoc artificio Gotthici Iuris fecit, ut scribit D. Isidor. in Suevor.Chronic. quem reliqui Historic

ci nostri transcribunt. Nimirum Andicas, arrepta ty- , ramnide,Eburicum Suevorum moderatorem,Arioiniri

filium, &succestarem, Regno pellit, detondet, in JHonasterio detrudit,& Monasticam amplecti cogit.. Leovigildus in Andicam movet, vincit, fugat, Regno potitur: gloriosum plane facinus, si Eburico restituis.set, sed Arianus erat Zc infidus ; Eburicum vindicavit, tyramnum malὸ mulctavit ; sed Regnum retinuit , Se Gotthico adjecit.Ciis Eburicus inquit S. Doctor filius in Rgnumsuccedit: quem adolscentem Andicas assumpta tyrannide Regno privat, in Monacbum factum in Nonasterio damnat: pro quo non diu dilat essententia; mox enim Leovigildus Gotiborum Rex Suoris bellum inferens , obtento eodem Regno Andicam dejecit et Regnum autem Sueuorum detitum in Gottbos transfertur. Forte credemus Anglos, de Batavos fideliores Leovigildo: Hic Arianus erat ; isti antiquorum Romanorum aemuli, magnam Divi Leon. verba sunt Arsu. I. in Natal. San*or. Petri, & Pauli

422쪽

, 398. . Iniustista Te ili XUriaei sibi videntur Resigionem , . quia nulla

respuuntfalsitatem , atque omnium errorum faece c6creti, solum veritatem Catholicam exulare cogunt. Quia cum falsum a fallo non timeat , nec sectae a se taest quod resormidet. At singulis sormidabilis est Religio Catholica; merito sane, quia apud quosdam , ut ex sacris litteris scimus, & praesenti inihi tuto con nat fortior est Rex: apud quosdam fortius est vinum,apud

alios, fortioressunt mulieres. Omnia tamen vineis veritas. Arius, Sabellius, Macedonius, Pelagius , Eu-tiches, Nestorius , & quotquot Priscis seculis confixi sunt a Patribus Haeresiarchae, ex Orco revocati revi- istunt in Calvino , Luthero, Kenimitio, ΟΕcolampadio , Zuvinmo , M similis inurae hominibus ;Quis ergo eos A rianis fideliores credat i Non itaque

lais auxiliis Caesar Augustissimus jura sua committere debuit. Forte a locis, quae semel occuparint, eos ejicere nequiret ea facilitate , detexeritate , & sertu nata, , qua Rex Chrisjianissimus una eademque hora a Belgicis praesidiis exclusit. f. VII.

423쪽

conira catb.mO.Regem Pbilippum V. 39 6. VII. Ex bella praecedenti qualis fidei bae auxiliares Potentioni , Augustissimus Caesar

animadvertere potuit.

3qq. TT AE eaedem Potentiae Augustissimo Cae-t sari, & Carolo II.colendae memoriae, deratae stat contra Regem Clari ilianissimum: undia qualis earum intentio sit, ex illo *dere facile expiscari licet, ham intentionem in nielius commutasse , de sperata res est. inalis vero in illa unione, aut fideria eorum intentio erga Austriacam Domum fuerit,ex postea gestis eruitur . Nam ex postea gestis qualis intentio suetit a principio jura comjechantur. leg. Sed Iulianus. g. proinde ad Macedon. Bolognet. in addit. ad

consit. Ioan. de Anan. 3 2. num. Iq. versicul. Prosequor. rdinat. Thusc.tOm. .lit. I. conclus. 269. num. 3 o. Rot.decis. I 28. apud Farinae. pari. 2. recent.& alibi saepe . Statim , ac ultimus pacis tractatus celebratus

est,'scisuram infandam , turpemque divisionem Monarchiae Hispanicae hae duae Potentiae Aquilonis,a quo panditur omne malum , excogitarunt P promoverunt, sanxerunt, firmarunt. Monarchiam Hispanam,quam specie tenus defenderant, vel defendere profitebanitur, scindere moliuntur, & machinantur. O boni Austriadum auxiliares, qui ut eos de lentur, dividunt,

424쪽

oo Injustitia B is austriae,

ut facilius vorent, discerpunt l3que, Eodem fine modo Caesari adhaesisse,nullus

dubito. Quis enim crederet Batavos perduelles amare integram illam Potentiam, a qua defecerunti dividere , & enervare volunt, ne viribus resumptis, jugum iterum eorum duris cervicibus imponat, de Calvinum suum cum monstruosis, de horrendis impietatibus,

quibus passim finiet, furare compellat. Discindere cupiunt, ut cir piant ; saltem sperantes ipsis cessuras plures, & ditiores novi orbis provincias, quibus ab utriusqae Potentiae insultibus Endendis parem non cogitant selum Castellae Regem, sicut nec ad resistendum suis virulentis dogmatibus, satis istia novelivi

nostri. sed quid opus est conjecturis i tam obstinate persistunt in hac semel concepta jure cerebri divisione, ut de Hispanis Civitatibus, Provinciis, Regnis perinde di manant, ac si jam debellassent,*his Hre riden-ssis p - alli nant. Spero, quodia unioneῶ. .ut colis,tione in suam pluriunia Principum numero adaugeant, Marrochio Regi Gra- natam Othoniano Siciliam polliceantur ; sicut Lusiriuo Gallaciae de Castellae principaliores muniti nes promiserunt. fiet, ut Serenissimus Arciu- Dux Austriae , etiam victor, nullibi positi regnareta ;quia postquam con*deratis suis faciet satis promitarum, & expensarum , nec una Civitas reliqua erit, in qua thronum erigere possit. Hi sunt Augustissimi Cε- saris

425쪽

saris juris patroni, fautores, arbitri. Ne vivam , si

quemadmodum Carolum II. prodiderunt , irriserunt; Caesarem, Archiducem, Domumque Austriacam prodere, & evertere non meditantur. Plus ab illis Imperator , quam Rex Catholicus , vel Christianissimus , sibi cavere debet;nam nulli tam infensi sunt, quam amicis; ut Hispani exploratum habent , pluriesque suo damno experti sunt. Cras, aut perendie si res suae ita postulant pacem ineunt cum Regibus Christianistimo, de Catholico , Caesare , & aliis faederatis desultorie dest iis, prout moris habent. 3q s. Satius suuset, Religioni, ac aequitati conformius , quod Imperator , Rex Christianissimus , de Catholicus duplici vinculo colligati, Sanguinis, & Fidei,hoc arbitrium disponendi de haereticorum Provinciis sibi arrogassent, ut 6 aeno Batavi circumducti, manum sui legitimi moderatoris agooscerentiac insanien- .di, & insolescendi finem facerent. Forte, hoc *dere

inito, Serenissimus Archi dux Belgis se & perduellibus his imperasset, Anglia post liminio Ecclesiae rediiset,

ω Aquilonares haeretici non ostendere Catholicos auderent, sed defendere se, suaque satagerent. Hoc certe foret e Religione sidus, cui Deus benedixisset, cui omnes Catholici fausta adprecarentur, & iubstantiam, vi- eamque litarent; non illud, in quo agitur de scindenda Catholica Monarchia , cui Deus manifeste resilit , cui omnes qui Catholice sentiunt, senestum exitum augu-Mmtur , desidFrant i a Deo exorant. Si Hispanae M

426쪽

triata narcbiae Provinciet assumento dumtaxat politicae unionis connecterentur, forsan divisioni obnoxia foret, aut scisurae capax . Sed cum Catholicae Fidei , dc Romanae Ecclesiae obedientiae subtegmine, M stamitie, textrino veluti artificio , sit desuper contexta per totum , indi- . vidua ,-integra uni cedat, necesse est, exemplo inconsutilis tunicae, quae quia unius fidei, unius corporis sub uno visibili capite Sacramentum praeserebat, divisionem passa non fuit, sed integram, & indivisa tria unus sortitus est . Hoc unitatis Sacramentum , ait De Cipr. tra et .dς unit. Eccl. ostenditur , quando in Evangelio tunica Domini nostri Isti Christi non dimiditur omnino, necscinditur, sedsortientibus de vise Cbrigi quis ipsum potius induereri, integra vestis accipitur,in incorrupta , individua tunica po detur . Ex quo infert. Possidere non potest Ecclesiam cbrasti, qui indit, ae diυidit Ecclesiam Christi. Contimili illatione deducere possumus: Quod non possideat Hispanania Monarchiam, quae quoad fidei unitatem conjunctissima est Ecclesiae Christi; qui scindit, vel scindere attentat Hispanam Monarchiam. Idcirco Philippo nostro integra cessit, qui ejus unitatem, N: individuitatem , proprio etiam cruore, tueri parat, ic asserere pergit 3 47. Mirabilis Deust Quis quantumque sibi prudens, & sapiens crederet, iisdem moliminibus, quibus

hae duae etaerodoxae nationes tanta iaculi prudentiaia , tantoque astu hanc Monarchiam evertere conabantur,

ejus in lumitati, integritati, di perpetuitati consultum

427쪽

tum iri l Nullus profecto ; s ed tamen Deus, qui comprehendit sapientes in astutia eorum, hos exc idii, rui . nae, aut scisionis cogitatus ejus perennitati , , ut ita dicam, ad novam gloriam resurrectioni, inservire fecit. Adhuc in vivis agebat Carolus II. & hi fidelissimi Hispaniarum auxiliares ossiciosa negotiatione Regem ChristianisIimum ad divisionemRegnorum Caroli inducere totis viribus conabantur ue ut Carolus posset Christi morientis , cujus patientiam perpeti imitatione complexus est , etiam moriturus , illud usurpare. Dι- miserunt i testimenta mea ,. er vestem meant, miserutfortes. Psal. ai. Haec solicitata diviso Carolum ursit, adegit , ut re communicata , successorem declararet Serenissimum nostrum Philippum, cujus declaratione , meditata divisio evanuit , ic suorum Authorum confusione, Monarchia restitui carpit , eo gladio defensa, quo scindendam fuisse , autumabant. Forte, nisi de divisione traistatus emergeret, Carolus de succetare declarando non cogitasset, sed sceptrum reliquisset, cui de jure debebatur. Hispanisque suis assectibus huc, atque illuc distractis, locus fuisset scisurae ;hanc tamen animorum distractionem praeoccupavit Carol i testamentum , illudque omnibus ejus subditis, veluti e C lodictatum, suscipientibus, dc miranda . consensione acceptantibus, Philippo nostro, annuente Christianissimo Rege .integra silccessio patuit: dum que divisores itupesecti se se mutuo resbiciunt, Philip pus, Vocatur, trahitur, suscipitur, evehitur, corona

a tur,

428쪽

tur, nemine mussitante. Hoc Sapientissimae Dei Pro. videntiae praeconium irridentis humanae prudentiae cavillos, admirans expendebat Basil. Seleuc. orat. 8. Secum animo evolvens mirabilem illum Iosephi Patriarchae eventum . Revelata Iosepho fuerat super fratres suos typis Solis, Lunae,& Stellarum exaltatio,ipseque candide somnia sua fratribus aperuerat. Invidi fratres, ut somnia, vel oracula frustrarent, ruinam so niantis moliuntur , exequuntur venditionem ; quasi ,

vendito Iosepho, actum fuisset de eo, & de oraculo . Sed venditio via ad fastigium fuit, compendium ad ex altationem.Verum inquit Seleuc. b Divinam Provii- dentiam s qua comprebendis Sapientes in astutia eo 'rum. Nam inviti istissmniis per j rudentiam obfrviunt , inviti Ioseph somniis operam commodant , Uiam, qua vera evadant Aomnia, venditionem

moliuntur.3q8. Meditati estis, optimi nobiscum quondani*derati, attentastis Hispani Imperii sectionem 3 veriti, ne quando resurgeret, moveret lacertos, & ruinam vestrae tyrannidi, & superstitioni asserret 3 attentastis ;sed Deus retibus quae texuistis, vos involuit, impliccuit; & quae parata erant instrumenta ad scindendum ἰperpetuitati-individuitati asserendae inservierunt, expediistis viam, qua facilius, Philippus noster perveniret ad Thronum,praeparastis remedium,quo aegra. Monarchia convalesceret, ad novam vitam consurgeret; invenistis arcanum, quo sceptrum annosum,

429쪽

exsuccum novo vigore viresceret. Hoc vobis debes

inus, sed sine gratitudinis onere, quod Catholicunia Philippum, pii stimum Regem, strenuum Ducena, invictum pugilem , nacti simus, qui vobis erit ensis in jugulo, sustis in dorso, calceus in collo. Interim nos

ovantes cum Zacharia cantabimus. Tenedictus Dominus Deus Isaia, quia visitavit, infecit redemptionem plebis suae, & ad vos nictantes sequemur ex inimicis nostris, m de manu omnium, qui oderunt nos. Stulti aliquando sapite. Deus irritavit, infatuavit , vanosque reddidit iniquos conatus evertendi Ima perium hoc, quia cum sit in terris scutum firmissimum Divinae Veritatis, & Evangelicae Legis; Divina ipsata .Veritas scuto suo illud circumdat, protegit; & ideo non miremini si infelix responderit exitus negotio di visionis vestrae perambulanti in tenebris.

3 6s. Ii sunt, & ii fuerunt Domus Austriacae coli ligati, hi Achiles ,& Ulysses, quibus credita est raptat

ut ostendunt Helenae, vel potius cum Paride fugien σtis, recuperatio, Francicae, ac Hispaniae eversio;& quidem Palladium suum , nescio quo suadente Sinone , per Lusitaniam Castellam introducere conati sunt; sed simili exitu, ac Neapoli, Cremonae, Rotae,& Barcinoi ne experti sunt. Iudicet nunc aequus arbiter, num dea

his quidqua boni Augustissimo C sari sperare licuerit

an horum perniciosa subsidia tanto Ecclesiae Catholies incommodo comparanda suerint' an ad vindicandam vel potius radicitus evellendam, Monarchiam Hispar nam eo Am conatus ς'llimenes S.V III.

430쪽

Injustista 'Belli Austri

f. VIII. Intenta Hispani Imperii ditisio Hspanos in

domum Germano Austriaeam obstinate obarmavit .

3 1 o. π T AEc iniqua divisionis pactio, tanto stu-L I Hispani nominis aemulis adinin

venta, Augustissimum Caesarem minime fugit;& si ab initio ipsum latuit quod credere difficile est, postmodum a Catholico Rege illius conscius effectus est; nec propterea divisorum conatus redarguit, vel positive in ipsam invectus est. Unde subfuit Hispanis suspicio,

hunc tractatum minime Domui Austrico-Germanae displicere, sorte, quia cum sine horum armis Monarchiam integram sibi asserere desperaret ; partem ab ip-ss pacificὸ oblatam acceptare, prudentius,& tutius existimavit. Haec vel necessaria, vel libera conniventia, Hispanos exasperavit; & quidem merito; nam vel . Augustissimus Caesar in integrum succedere debebat, yel nullatenus; si nullatenus, non debuit pactionem de re ad se non pertinente, nec a pacisci non potentibus oblatam admittere; sed rejectare; si in integrum, non potuit in praejudicium Monarchiae, vel uni Provinciae cedere, cujus multum interest integritas, & indivisio . Ideo quibusvis juribus sulciretur; ab Hispanis fugiendus esset. Hic enim casus ex ipsa Regnorunia

SEARCH

MENU NAVIGATION