Antonii van Dale Dissertationes 9. antiquitatibus, quin et marmoribus, cum Romanis, tum potissimum Graecis, illustrandis inservientes. Cum figuris aeneis

291쪽

Qui simpliciter viderentur mille, nisi additum esset illud E Π I. Illos interim liρῶς , seu Pontifices, quorum mentio fit apud Demosthenem in Urat. pro Corona, in psephismatum in

Diu, sive Delphis , fuisse; aut alias , in illo conventu ejusdem saltem conventus tempore) tali munere; dignitate atque auctoritate gavisos; inter illos , qui ad istum conventum deli gati & c. Sacerdotum quoque vice

fungebantur: quatenus Sacrorum aeque quam profanorum curam gererent. Neque omitrenda mihi videtur haec sequens, apud Grutesum. Pag. 319. 2.

292쪽

D E PONTI P. GRAECO R. & As I ARCH Is. 233 Porro Pontifices, sive ἀρχιερεῖς, Summive Sacerdotes, summae dignitatis atque auctoritatis nisi Flaminum loco ibi essent in sua Civitate, vel Provincia, erant. Ex hisce enim, ut videtur, αειαρχαι eligebantur, atque ejusmodi Ἀρχιερεῖς, quin & W1κοηιλιπε, qui totis regionibus ac provinciis , ac pluribus aliis quandoque ἀρχιερωσι , nedum. Sacerdotibus sive ἱερεIM, Praeerant. Hujusmodi autem ἀρχιερεις etiam in nummis aeque atque in lapidibus nobis occurrunt. Sic namque in nummis, ex. gr. nam in sequentibus plura talia sese sponte oggerent habemus, sub Augusto apud EphesioS, aliosque, hos se

elepius Tophon Pontifex Ephes, sive Ephesiorum.

AP X. ΚΟΥΣINIΟΣ Δ. E p. Cou ιus quartum seu quarta vice) Pontifex Ephesorum. Sic quoque ΕΠΙ ΦΛ. ΦICI-KOT APTIE. ETMENEΩN Sub Pontifice Fusio Phisico Eumenensium in Achsa: sub Philippi Senioris imperio scilicet. Eae in alio, Otaciliae Severae, nummo En. Φ. ΦICI ΚΟΥ AP X. ΕΤMEN EnN AI. Sub Flavio Phisico Pontis e G- metensium in Achaia. ac denique in alio, Juliae Domnae,

Lucio Aurelio Hephaestione Pontifice Naidianorum. In quibus nempe ut Drωνυμοι apparent, sive ut a quibus tempora quoque signarentur non solum ut simpliciter άρχιερεῖς. Provinciarum, porro, vel totarum regionum Ἀρχιερει habemus & in his sequentibus marmoribus. Ita enim apud Sponium. Tomo II pag. 4IO.

293쪽

a 3 D issERTATIO TERTI AQuales tamen an semper ceu επώνυμοι in lapidibus oco currant , merito dubitari queat, si non praecedat-EΠI. Adjungatur autem huic praecedenti marmori hoc non mutilatum , sed adhuc integrum quod apud eundem Sponium, Tomo I pag. 39 . & apud G. Whelerum pag. 2II. reperitur ab ipsis Theatyrae excerptum: l

M . . . .

Quam Inscriptionem ita verto: Patria ferexit hoc monumentumJ honori Marci LAure

294쪽

DE PONTI p. GRAECO R. & ASI ARCHIS. 23snoris) Templorum quae sunt Pergami, O Ponti scis, seu

Summi SacerdotisJ eodem tempore Patriae fluae is ad vitam primi Consiliarii , honorati is digniustino Imperatore Marco Aurelio Severo Antonino Augusto, quod glorio ac magnifice studuerit injungere Arrhino senas tu iambabus civitatibus f Thyatirae scilicet & Pergami acutis seoque munere

dignis Sacerdotibus. J Viri moribus, aequitate, ac bona in patriam voluntate eximie excelgentis. Illud autem πιιι - θινα de Statua ipsi erecta esse intelligendum , a me alibi

clarius ostendetur.

Ex hac porro inscriptione squod obiter quoque notandumqvidemus quod hic Aur. Diadochus duplici ' is gavisus sit, una ναων eo Περγάμω, altera ρ ρακιδες ιδ quae procul omni dubio Thyatira fuit. Interim, quasi per parenthesin, notandum duco, videri Ἀρχιεμας istos Regionum ac Provinciarum tali honore ac Poteitate praeditos fuisse , qualibus postea inter Christianos Episcopi Metropolitani superbierunt , hisque illos exemplo fuisse atque adeo Christianos illos hinc originem traxisse.

Scimus, mi Lector ut de Gentilibus, quippe qui huc

magis spectant, prius loquar ex antiquitatis Graecanicae mota numentis, quae qualesque fuerint urbes, seu civitates, mi- κοπολεις; cum simpliciter sic dictae, tum quae, sive titulo- tenus, solove honore illo dignatae, sive re ipsa ιυ1 κοπο ου πρωται essent , indeque πρωτάαν inter unius ejusdemque regionis Metropoles obtinerent. Harum nempe ' χνερεις primatu super caeteris 'αρχι sim gaudebant. Cujusmodi πρωί, ' χιερεαν existimo fuisse illum

facium, ad quem Disanus Caesar, ut Pontifex Maximus, scribit, Epist. 9. ex Zosimo, in editione Petaviana Pag. 2 a. reperiunda; quamque jam supra, ubi de Sacris Tauroboliis loquebar, fere totam adduXi.

295쪽

a; 6 DIssERTATIO ΤERTIA Ut autem, ex. gr. Eithynia duas simul habebat Metropo-les , Nicomediam & Nicaeam ne jam loquar de Asiae Pr priae duabus illis civitatibus Smyrna atque Epheso, quae inter se de πρώτεια hic aeque quam circa Neocoratus certabant) non aequali tamen jure fruebantur: quod Nico- 'media revera Bithyniae s mire ολις essct. Idcm quoque locum habuit in Galatia, ut in qua & -- erra simul & Peg is , tum & Sebase Tectosagum, fuere Metropoles. De priori namque εἴ in nummis tam Commodi quam Caracallae ac Getae, tum & Gallieni, quam, Sc in inscriptione inserius alia occasione integra adducenda) M Η-TPΟΠΟΛΕΩΣ ΑΓΚΥPAC, quam denique apud Ptolomaeum: 'Aγ ν rou ubi, notante Bertio, in Palatino codice additur '. J quin & in Saloninae nummo, Μεκοπολήως Aς N Gρων , γκυρος, id patet. Priora tamen tempore hisce fuere, quae de posteriori, seu Pessinunte, ita tradit Strabo lib. XII. Πεμινους δ 'Qν --

dism appellant. Sacerdotes AN TIMUITUS reguli

quidam erant, fructum magnum Saeerdotii percipientes. Nunc eorum quidem honores valde sunt attenuati: emporium tamen constat. Locus sacer as Attalis regibus magnifice es adornatus templo , porticibusque albi lapidis. Hlusere id fanum Romani Aere, cum inde simulacrum Deae

296쪽

DE PONTI F. GRAECO R. 8e ASIA RC H IS. 237 Deae acciverunt, Sibyllae oraculo moniti. Sicut is illud E culapii in Epidauro. Ut autem Sebasti Palestinae urbs erat, silcuti id cunctis notissimum est, ita etiam Sebaseni Dectosagum in Galatia erant , atque adeo Galatarum pars. Hinc namque haec apud Gruterum, pag. 27. 8. inscriptio:

Tectosages vero ad Ancyranam ditionem pertinuisse haec Strabonis verba lib. .b indicant: τριων ψ ὼτω ἐΘν , ἐνεξ αυτῶ a tigra Αιγκυρο ν παν Παίωτάγων λέγε7M. Nam cum tres sint ibi gentes, una quae es circa Ancyram urbem TNctosages dicitur. At Sebasen unde Sebaseni urbem non tantum Galatiae, verum & Metropolim fuisse, ostendit nobis haec sequens inscriptio, quam alias adhucdum ineditam primus vulgavit, in eximus suis Notis ad Lactantium De Moriatibus Persecutorum, Amplissimus G. Cuperus, pag. 2IO.

297쪽

Videmus ergo hic tertiam inter Galatas Metropolim: quae tamen, sicuti ad Ancyranam pertinebat, Ancyrae.ut πρώτη Mε- τροπαλι ordine ac dignitate, cessisse videtur. An igitur Arsacius Ancyrae , an vero Te ante fiterit Metropolita,

. tiam de Sebastena Metropoli id non probabile est

incertum est. Licet magis mihi verisimile fit, P nunta ob antiquitatem, & ob alias praerogativas ac maxime Ob Templum & Matrem Deorum, primas obtinuisse partes.

Nisi hic etiam acciderit aliquando idem, aut simile quid, quod Antiochensibus sub Adriano acciderat. De quo ita

298쪽

DE PONTIF. GRAECO R. & ASI ARCHIS. 239 Spartianus , in ipsius vita : Antiochensibus inter hie ita odio habuit, ut Θriam a Phoenice separare voluerit, ne tot civitatum Metropolis Antiochia diceretur. Quod quantumvis non liqueat ab Adriano factum sitisse, a Severo tamen postea factum videtur, ex hisce ejusdem Spartiani, de Caracalla, verbis: Antiochensibus orerventu suo jura vetusa resiluit; quibus iratus fuerat Severus quod Pescennium Nigrum juverant. Verum enim vero hisce temporibus & Tyrus de Sidon ambae, fuere catque id quidem Phoeniciae) Metropoles; ut nummi id clare docent. Certius porro est hunc Arsacium caeteris cum ἱερευσι tum Ἀρχιερευσι praefuisse; illosque etiam, ubi desiderarentur, constituisse: Sicut id videmus in M. Aurelio Diadocho Pergamenorum ἀρχιερῶ , seu Pontifice , prout indicant illa, in

inscriptione Thyatim reperta, ac modo allata, TIM H-

Nempe is, dum A ae quae ad Pergamum pertinet, quae Pergamus. pars Asiae erat Proconsularis J praeerat ut ἀρχιερλα, seu Pontifex , etiam reliquas ἀρχή - istius ditionis constutuebat.

Erant autem primitus solae istae civitates Metropoles, unde aliae originem suam trahebant, inicut id Thucidides lib. 4. docet 'A miniat sil Κ πάιανσα-τ-, ἀδμουμε ut i thenae suarum Coloniarum, ut Roma, Bymantium quoque, ut 'hesus, ut aliae. Post vero O tinuit , ut quae primariae suae regionis aut provinciae erant Metropoleos jure ac praerogativa, saltem titulo atque honore, fruerentur: atque inde ortum ut quandoque plures simul Metropoles in una eademque regione aut Provincia essent licet

299쪽

a o DISSERTATIO TERTIA licet una inter illas vero Metropoleos jure ac praerogativa, caeterae magis titulo atque honore , quam re gauderent. Sic

Ephesus, teste Ulpiano, ipsiusque aetate,) Primatum inter Metropoles obtinebat; quamvis Smyrna se alias quoque priamum AIetropolin jactaret. Ita enim ille, Digest. lib. I. tit. IV. De ossicio Proconsulari , ipsius hie in Provinciam ingressu) Antoninus Augustu ad desideria Asanorum rescripsit, Proconsuli necessitatem impositam per mare Mamanticare, in των μηποπολεω ν B εσον, id es, inter Matrices urbes Ephesum primam attingere. Quantumvis igitur dia Smyrna Metropolis esset, non tamen revera erat prima. Itaque nonnullae jam sub Caesaribus, in una eademque provincia ubi jam Metropolis esset id jus Metropoleos , sive indultu Caesarum, sive aliter, post primam obtinebant: sed ut plurimum solo nominis titulo atque honore fruebantur.

Unde ut haec adhue addam) Amasa in nummis M. Aurelii , Commodi, Severi, Caratallae, & Alexandri Severi

appellatur ΜΗΤΡΟΠΟΛΙC Π P Ω T Η ΠΟNTΟΥ; quum contra Τομευς, seu Tomi siimpliciter, m Commodi, Pertinacis , Caracallae 6 c. nummisJ vocentur MΗΤΡΟΠ.no N ΤΟΥ ΥΟMEΩC. Verum haec alibi exactius pertractanda: quare pauca nunc solum addam, de Christianorum ac Metropolitis s ut sic rursus me ad rem pro

politam convertam.

Nempe eodem pene modo ut apud Gentiles, sic apud Christianos Metropoles & Metropolitas , seu Metropolitanos, obtinuisse; urbesque Metropoles quandoque plures numero in una eademque regione aut provincia, locum habuisse liquet. enim videmus primo ex Concilii Nicaeni canone. 7. qui

πη--θμινου ου σιηρίου ἀθύματ . Quae Dionritus Exiguus

300쪽

DE PONTIF. GRAECO R. Jc ASI ARCHIS. I IExiguus reddit: tauia consuetudo obtinuit, is antiqua traditio , ut e filiae epicopus honoretur: habeat honoris consequentiam, salva Metropoli propria ignitate. At maxime ex can. XIII. Conc. Chalcedonensiis, qui illum Synodi Nicenae. 7. illustrat & explicat: Perυenit ad nos, quod quidam praeter ecclesiastica saluta facientes , convolarunt ad potesates, o per pragmaticam formam in os unam provinciam diviserunt: ita ut ex hoc facto duo Metropolitam eo videantur in una provincia. Statuit ergo sancta Synodus de reliquo nihil ab Discopis tale tentari, alioquin

qui hoc adnisus fuerit, amissione eradus proprii Jbjacebit. uaecunque vero civitates LITTERIS IMPERI ALIBUS Metropolitani nominis honore subnixae sunt, honore tantummodo perfruantur, is qui ecclesiam ejus gubernat episcopus: Iasiis scilicet verae Metropolis privilegiis suis. Graeca verba habent: εις ώς 2 ἐς τους

duc namque in diovellis Beryto quae Phoeniciae civitas erato Metropoleos nomen ac dignitas, Glυo Hri jure, triabuιtur. Sic quoque erant sub Constantinopolitano Archiepiscopo sita enim dc Patriarchae cum Constantinopolitanus, tum Alexandrinus, tum & Antiochenus aliquando appellabantur: sicut Sc Dioecesis quandoque pro tota horum uniuSjurisdictione capiebaturJ GMetropolitani Ponticae Diae ce-seos, C anae, & Thracicae, ut qui a Constantinopolitano Archiepiscopo, seu Patriarcha, vel summo Metropolitano)Ordinabantur. Hii Metro-