Marcelli Palingenii ... Zodiacus vitæ. De vita, studio, ac moribus hominum optime instituendis. Libri 12. Additis, quæ nusquam hactenus inveniebantur, singulorum librorum summariis. Cum indice locupletissimo

발행: 1698년

분량: 337페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

291쪽

Denique totius pars illa est optima mundis: Quaeque illic vivunt, sunt longe nobiliores, Quam qWi habitant coelum, & sacris versantur

in astris.

Nam quanto in serior, terraeque propinquior orbis quilibet est, tanto divos tenet ille minores idem. Atque minora bona, & tanto est quoque vilioe Unde ut qui supra coeli castigia vivunt, Sunt summe pulchri atque boni summeque beati rSie qui obseura habitant telluris viscera, summero. Turpes & pravi A miseri inveniuntur. & illie

Non temere esse olim tinxerunt em ranates et

Tartara, ubi scelerum mortales diiuna suorum Praemia post mortem accipiunt, clausi que tenebris Aeternis frustra requiem pacemque requirunt. ιSed quid ego in ventos effundo haec verba,laborans incassum, & caecis cupiens ostendere lucem Vsque adeo genus humanum delirat, ut esIe Nequaquam credat superos, infernaque regna. t. Manima pars ridet, si quis post funera dicat i. ao. Humanas superesse animas, & vivere semper. Hine est quo es solis inhiant noctesque die que , Divitiis: hae est illorum maxima Cura , O V Vt fiant prae aliis auro gemmisque potentes. Aurum,omnes utcumque volunt, spes omnis ira auro est , Hinc currit furiosa audax in praelia miles: Hinc natis, uxore, domo, patriaque relictis Mercator maris undisoni per caerula vectus Velivola. pinu, extremas procedit ad oras et i quisque dolis studet ac furtis, ut congerat aurum,

Io, Aurum omnςs cupiunt Mamant placet Omis nibus aurum, PinnaS metuunt ullas, ubi vita recessit.

o prorsus terreni homines, solaque figura Dil creta a brutis i solum cognolcitis aurum , Permucia nil differt a stulto vir sapiens, &RSψd plerunque malis sors,improba donat abunde: Discite nonnulla esse auro longe meliora , stultis pravisque Deus concederens vult.

292쪽

IIae sunt virtutes, pietas, prudentia, nec non

Jultitia, & junctis potimet sapientia rebus. l et Haec bona quisquis habet, deus est mortalis, bde

et Immortalis homo, felix post sata futurus. At qui non habet, & viti re sese inquinat atris , - Morte obita iti tenebras praeeeps rapietur avernas. Haec non sunt nugae, aut fabellae aut omnia. sed lanc: vera quidem, imo etiam: veri ssima. credite caeci , Credite: vae vobis, si non creditis, abibitaeo. Nam cito vita, & me verum dixi Te scietis Tunc demum quum vos Plutonia regna tenebunt. Ridetiς nunc: sed risus vertetur amaraS. In lacrymas , tristesque serent haec gaudia poenas. Tempus erit quum nudi , inopes, miseriquc jacebunt,

3 uxiliumque humili ac lacrymosa voce rogabunt Multi, qui nunc divitiis regnoque superbi , Prae se uespiciunt cunctos hominesque deosque. Unde o vos, qvibus est eordi justumque piumque, Sortiti meliorem animam; divina prop go',aC. Haec terrena instar nebulat fugientia , quae sors Improba laretiri stultis solet atque scelestis

Et quae post paucos annos mors omnibus aufert , , Ne multum curato, & spem ne ponite in illis. Quaerite duntaxat quantum vitae exigit usus Exiguum sat erit: contenti vivite parvo, Sed sit velter amor coe Ium, coelestia totis Viribus appetite, huc omnes intendite sensus: In coelo sunt vera bona & durantia semper, tiae nemo stultus, nemo laeserat us habebit. o. In verri Si quaecunque placent, funu omnia nuta, Quas stulti di terreni homines, pecudumq; sodales optant. in primis, atque haec bona maNima Censend: Propter quae subeunt discrimina mille, cientquς Praelia. & opponunt stultissima pectora morti: His sese extollunt. scarabaei stercore gaudent: .i Vilia ae letiant viles, & turpia turpes. Terrenis igitur .terrena haec linquire: porci

L pta zur cano, placeam coelestia vobir.

293쪽

Magna decent magnos : sunt sortia sortibus apta. Tcrra breve hospitium est: patriam Deus aethere vestram Constituit: patrias' optate revisere sedes. Ut quum corporeo egressi de carcere edendos Liqueritis canibus vestros, aut vermibus artus , ulte possitis felices vivere semper. Exempti a carne immunda , membrisque caducis a. In quibus inclusi, multos fortasse labores , Et multos morbos, & tristia multa tulistis, Io. In mortis regno,& lacrymarum valle manentes. Nomine enim tali digna est haec terra vocari, frumquae mundi stabulum,& genitri X , altririque malo- Regnat ubi insanus daemon, scelerum pater & rere. Propterea memores mortis vos esse frequenter convenit,& versare animo quam proxima sit mors Semper, & immineat, teloque minetur adunco , . quam de improviso invadat, quam saepe juvent an occupet, & pulchros importuna auferat annor. O fragilis nimium, innumerisque obnoxia vita ι . Casibus, o nimium brevis atque incerra, reis cedens Fumi instarZ nune hic moritur, nunc ille: hodie tu, Cras ego : sic, demum paulatim extinguimax

omnes',

Non secus ac peeudes, lanius qua& servat ovili Mactandas, nunc has ferro, nunc percutit illas MCras alias, potest cras alias: sic denique cunctas Dilaniat: donec caulae reddantur inanes. Hane igitur fragilem vitam contemnite, cuius Principium est fletus, medium labor & dolor, at

Finis. quis talem vitam nisi stultus amabit 83o. Uitam aliam sperate, aliam affectate, ubi nullus Est fletus,millus labor accidit. aut dolor, aut mors. Nempe haec vos manet: haec dabitur post inera vois

Qui vitia odistis, sancteque Deum coluistis :b bis . Nec vestram in rebus terrenis spem posuistis rSed casti, innocui, veri, purique suistis. extra Porte aliqui ex his, qui credunt intra aethera ac

294쪽

Esse deos, vellent artem quoque discere sit qua est)Per quam illos possunt astari, illosque videre. o quam sublime hoc, & quam mirabile donum est, Quo nihil in terris homini contingere majus Posse puto: at pauci tanto dignantur honore. Nam cum daemonibus multi fortasse loquuntur rQuos facile alliciunt precibus , sacrisque peractis , .

Cum procul a terris non sint j& in aere vivant, Atq; hominum coetus videant adeantq; frequenter Io. Imo ultro apparent multis, ultroque ministrant: Et juvenum magno interdum capiuntur amore. Dii verti aetherei terras Odere, hominumque i

Res dedignant it coenoscere, & impia facta Ipsorum detestantur, renuuntque videre :Quippe quibus bene .compertum est quam stulta i& iniqua Sit natura hominum, quam sallax perfida,& audax, . Contemptrix,spretri X,blasphematri Xque deorum. Quare compellare ipsos, & cernere coram , Difficilis nimium labor est, & grati a raeta: i o. Quandoquidem ocςludunt humanis vocibus

aures ,

Avertuntque oculos ab eorum muneribus, qui Postquam se surtis ditarunt atque rapinis , Parriculam eXiguam rerum non jure suarum Addicunt templis, coelum venale putantes. O bipedes assini: divos censetis avaros Et gemmas cripere, & fulvo laetarier auro Aut vestri auxilii, vestrique savoris egere Moire hominum donis corrumpi creditis illos mon corrumpunitur Previm nec munera Curant, . 3o. Cum sint felices, atque omni eκ parte beati Cum sua sint quaecunque tenent, tellus, mare

& aether Quomodo quae sua sunt divi a donare potestis e Nonne ipsi potius donant haec omnia vobis e Ergo cum precibus secti donisque vecusent , Ardua res nimis est illis praesentibus uti., Ardua sed quanquam res est, tamen aggrediemur: zr quid in hos.valeant viva nostrae experiemur.

295쪽

PISCE S.

y principio causas quibus ipsis gratisi cara Possimus superis, investigare n: cesse est :Nam neque divitiis, neque nobilitate moventur , Non regno, imperiove ullo, clarisve triumphis , Nec curant, siquis forma vel robore praestet. Talia contemnunt prorsus: nec talia propter Audire, aut saltem dignantur cernere quenquam et Unde alia est quaerenda via, ut mereamur eorum Conspectu alloquioque frui. mea carmina sorsanio. Hanc monstrare viam, poterunt , artemque docere: Si modo tam pulchris adspirant numina coeptis. Psima est mundi cies animique & corporis, ob quam iDiis homo fit gratus, divumque meretur amorem, Quippe omne immundum Odere , & vaementer ab horrent s

que adeo ipsorum pulcherrima & optima

vita est, quare danda opera in primis, ut simus ad unguem Purgati, nitidi, puri, R. sine sordibus ullis , Velie atra exuti, & niveo candore decori. Candida conveniunt superis, at manibus atra. aQ.Diffelle hoc fatebor: nam quis sine crimine vitam Duciti quis macula mundus reperitur ab omni ;Cuique tuum impressit vitium natura, nihilitiae est Tam pulchrum in terris, aliqua quin labe notetur. Sunt quaedam peccata tamen, tam frivola, tam quo Exigua, ut prope nil ossendant lumina divum :Upde his non indi Mantur: nam talia non sunt Ulcera, sed tanquam speetioso in corpore naevi, queis facile indulgent veniam pia numina, quando Norunt quam . infirma & .fragilis natura hominum sit. 3o. At noxis gravibus valde offerendum,& omnes oderunt, spernunt, detestanturque scelestos, Nec tales audire volunt: nisi se prius ipsi Mundarint multisqacrymis peccata lavantes, 'Abstulerintque atras maculas candore reducto , Et veniam precibusque piis animique dolore Quaesierint . iterum virtutio calle reperto,

296쪽

Et veterem e Xuerint pellem, ceu tempore Verno'

Antiquas solet exuvias deponere serpens :ς ii renovatus abit, spolio inter saxa relicto Et caput in coelum attollens, animoque superbus. In geminat trifidis horrentia sibila linnuis. Sic dii placantur sie se, quum rite vocanzur. Ostendunt, & sic nobis oracula dantur. Est aliud tamen ad dendum, niveoque colori Iungendus roseus. facies pulcherrima tunc estio. Quum Porphyriaco variantur candida rubrcu Quid color hic roseus sibi vult' designat amore ,

Quippe amor est igni similis, si ammasqus rubentes Ignis habere soleta color & calor exit ab illo. Erto opus est praeter jam dicta, ut numina amemus Vae menter: nam quisquis amat, fit dignus amari Quisquis amae superos, & pure vivit, ab illis Non poterit siperni, & sruc ii potietur amoris . Quodque petet, tandem accipiet, sietque beatus. Sed quis amat superost an qui desiderat hujusao. Corporis illecebras , & turpia gaudia quaerit ΘAn qui in deliciis volucres habet' & canibus ren Insanus patriam, vel equis oblimat alendis An qui omni studio fumosos ambit honores , Histrio fortunae, & residens in culmine bubo 'An qui in divitiis confixit, & omnibus illas

Artibus agglomerat, quas numinis instar adorat pCredite: qui terrena volunt, coelestia nolunt.

Nemo potest dominis recte servire duobus. est. Candida quisquis amat, contemnat nigra nec eue3o. Tristatur tenebris qui latis lumine gaudet :Et cui dulce placet, non delectatur amaro :Qui ad terram accedit,coelum fugit . aethera amare Nemo potest, nisi sit torreno exutus amore. Sed pauci, heu nimium pauet, contemnere possunt IIaeet terrena, alisque animi se attollere coelo.

Curr quia dissicile est, fateor: sed praemia magna Essieiunt facilem atque levem quemcumque la

borem

297쪽

propter quam nil debemus non ferre libenter. Ignavi vellent lucrari, & scalpere ventrem: Dissicile est virtutis iter: tamen impiger illam Assequitur, nec non pretium virtutis honorem, Strenuus accipier speciosa epinicia miles. Ignavus vero ac timidus sine laude Jacebit. Ergonaborandum est totis conaribus, ut nos Aspiciant & ametit superi, tunc omnia nobis prospera succedent vivis, ac morte solutis. ro. Quid tanti facimus verram, suom list quero

Oportet

Momento exiguo' caeci, fugitiva putamus alternis potiora bonis: quae insania nostra est 'I'ostremo reliquum est ut ciebris supplicibus quo Insistat precibus qui vult commercia divum. Non satis est petii Fle semel: inultumque diu qu orandum ess donec longo post tempore victurAc voti compos divina luce fluatur. Non annosa uno quercus deciditur ictu , Non stilla una cavat marmor, neque protinus uno est D. Condita Roma die: segetes, animalia, hi νώ Paulatim fiunt, longoque augentur ab aevo. Tu vantum tamque insigne ac mirabile credis r*sse opus extemplo fieri, minimoque labore fNon se ad magnωs facile est accedere reges , Et compellare, & coram auscultare vicini m. Nonne deos longe meliores retibus esse Censes' eur igitur venient nisi saepe vocentur, Et nisi suppliciter dominorum more rogentur tquocirca nos ne pigeat bis terque quaterque 3 p, Quaque die ingeminare preces , superos qu

rogares

Ut si dignentur quandoque ostendere nobis ,

Alloquioque suo nos multa arcana docere. Hoc si secetimus, venient, mihi credite, tamdems

Nosque suo adventu misera hac in carne be*

bunis

mox in caelo secum sine sine tenebunp,

298쪽

Est ubi vera salus, & felicissima vita : redire ,

Tunc ire ad mundum archetypum saepe, atque Cunctarumque patrem rerum spectare licebit: Quo Melius nihil. esse potest , neque pulchriua usquam , Qui cujusque boni ac pulchri sons, auctor origo est, Multi autem non posse putant contingere, ut ulli In terris posito divi apparere, loquive

Dignentur: meque arbitrantur singere nugas , His facile ignosco. neque enim dedit omnibus

unum

Io. Natura ingenium: quidam coelestia semper Mente agitant, semperque aliquid sublime revoia

Nonnulli tantum qum sunt mediocria curant, Nec procul a terris inultum se attolere gaudent. Innumeri tellure jacent, nec surgere possunt omnino, totoque animo tellure morandur :NOn secus ac volucres spatiantur in aere quaedam Sublimi, & levibus pennis altissrma tranant: Nonnullae inedias percurrunt aeris Oras , Nec multum subIime volant: pars caetera in imo,ao. versatur spatio, & terris vicina frequentat.

Quare non mirum est si nostris credere dictis Turba nequit: siquidem turbα crassissima mens est . . Vera tamen sunt quae diXi: nam quomodo quisquam Montibus in rigidis intor deserta manere. Solus sponte sua, & tam duram ducere vitam Posseti nempe brevi rueret , nisi quis Deus illum Consolans blande, tanto maerore levaret. Credite, qui loca sola colit, desertaque, vitans Humanos coetus, aut prorsus desipit, aut est 3o. Plus homine , & crebro stultur sermone deo

rum.

Hoe pacto priscos olim vixisse prophetas

Fama resert: multos etiam post funera Christi Quos sanctos dixere, patres: & tempore nostro iComplures tali funguntur munere vita. HOS tu homines,cum prudenter sciteque loquantur Cum iaciant miranda , & cum ventura recludans, De.

299쪽

Deliros, hebetes, contemnendosque putabis tAn magis affatos divino numine credes praeterea multos Ecclesia sancta fuisse Assirmar, qui saepe deos videre beatos. credere cur nolim, cum sancta Ecclesia dicat 'Non sunt nugae igitur, sed consentanea vero , Posse hominem assari divos coram, atque vid exerquod reor esse bonum summu ui, finemque bono in

eunctorum quaecunque homini contingere possunt,lo. Donec pria entis vitae freta turbida sulcat, cum vere elapsus mortali carcere abibit Spiritus, abducens secum haec tria,quae sibi semper uni propria , mentem , sensum, motum , se theo

ris oras

Fxultans petet, & felix persecte erit illic : ippe habitans cum diis, Deus essicietur & ipse 0 coelum immensum, o pulcherrima regia divum quam pura es,quam perspicua & mirabilis,& quot.a0. Undique sideribus variis ornata renides Regia cunctarum plenissima deliciarum. Nam si tot pulchris & gratis rebus abundat Terra,hominum locus ac pecudum. vilissima mundi P0rtio: quid de te censendum i stant ubi sancti. Cinlicolae, rerum domini, regesque beati t0 utinam postquam mea tristia uia sorores Lanifica implerint, liceat mihi corporis hujus F empto latebris, illuc accedere, & illic Peliciis tam mirandis sine fine potiri 'U, Iamque esto Zodiaci divino munere nostri bidera librorum numero duodena peregi: Lρdilum opus, & longo studio longoque labore consectum tandem, atque extremo limite clau--

sum a

quas tibi asiam grates, o mundi ma Rime Princeps, qui me jussisti tam pulchra & grandia coepta Audere, audentique animum viresque dedisti Gloria laus que tua est. si quid mea pagina pulchri Continet atque boni : pulchrum namque omne bonumque

300쪽

EX te oritur, tu principium finisque fuisti

Tanti operis; tu reXisti mentemque manumque. Gratulor ergo tibi soli, tuus est honor omnis , Si qua tamen inihi debetur mercedula: posco Te l eus hoc, ut quando aderit meta ultima vitae . Vitae, quum noctis per inania somnia duco rQuam redeunte die varius labor urget & angit et 'Vixae, qtiam nemo sayiens non novit amaram :Parcere dieneris misero mihi, crimina delens Io Omnia quae admisi theub mentis caligine caeca ,

Atque animam patiare meam requiescere coelo. Tu liber interea cliversa per oppida curre , Invidiam subiture gravem: nam multus ubique oblatrator eriri cu)us lacera here In Orsu.

Non deerunt certe, qui cum nil edere possint Dignum laude, tamen gaudent malo digere semper Carpendisque aliis famam venantur inanem :Hos eu lividulos catulos, orisque maligni

Ercosus refuge, & aochos inquire bonosque , ao. Qui pauci sunt: sed paucis potes esse beatus. Nimirum pauca in terris Deus optima gignie.

Hos reverenter adi, & merces his exere nostras.

Quas si laudarint, satis est: quid caetera dicax Turbae parum cura, & vulῆi conricia ride. Judicium vulgi insulsum, imbecillaque mens est. Stulta placent stultis: obsonia quisque palato Digna suo quaerit, non omnibus una voluptas e Sed docti atque boni quae sunt pia, vera & honesta MAuscultant, avideque legunt, discuntque liberi veri 3o. Hic cibus illorum est, haec consolatio mentir, Talibus ergo viris snisi me Praesagia fallunt Gratus eris, vultuque hilari spectabere ab illisse vade igitur felix liber, & longissima vive

Tempora : quumque meos tellus obduxerit attuS ,

Tu varios populos diversaque regna superstes R. aere, studeque meum late diffundera nomen.

SEARCH

MENU NAVIGATION