Scripta quae manscrunt omnia.

발행: 1896년

분량: 672페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

101쪽

LIBERI 5-7. quorum alterum mihi, ut te plurimum diligam, facere necesse est, si Volo is esse, quem tu me esse voluisti; aliorum facio libenter, ut, quoniam intervallo locorum et semporum diiuncti sumus, s litteras tecum quam savissimo conloquar. Quod si rarius fiet, quam tu exspectabis, id erit causae, quod non eius generis meae litteras sunt, ut ea audeam temere committere quo-tions mihi certorum hominum potestas erit, quibus

recto dem, non praetermittam.

10 Quod scire vis, qua quisque in to fide sit et o uluntato difficiis dictu ostra singulis; unum illud audeo, quod antea tibi saepe significavi, nunc quoquore perspecta et cognita scribere, vehementer quosdam homines et eos maxime, qui to et maximo debusmintra o plurimum iuvare potvorunt, invidisse dignitati tuae, simillimamquo in re dissimili tui tomporis nunc et nouis quondam fuisse rationem, ut, quos tu rei publicae causa laeseras, palam te oppugnarent, quorum auctoritatem, dignitatem voluntatemque defenderas, non 2 tum memores ossent virtutis tuas quam laudis inimici. Quo quidem tempore, ut perscripsi ad te antea, O-gnovi Hortensium percupidum tui, studiosum Lucullum,ox magistratibus autem L. Racilium et fido ot animo Singulari; nam nostra propugnatio ac desensio dignia talis tuas propter magnitudinem bonoficii tui ortassopiorisque ossicii maiorem auctoritatem habor videatur quam sententias iraeterea quidem do consularibus nemini possum aut studii orga to aut officii aut amici animi esso testis; etenim ompeium, qui mecum SM-30 pissime non solum a me provocatus, sed etiam sua

sponte de te communicare solet, scis temporibus illis non saepe in sonatu fuisse; cui quidem litterae tuae, quas proxime miseras, quod facile intellexerim, periucundas suorunt. ruini quidem humanitas tua vel summas potius sapientia non iucunda solum, sed etiam admirabilis Visa est virum nim excellentom si tibi tua praestanti in eum liberalitat douinctum non nihil sus-

102쪽

10 EPISTULARUM Picantem propter aliquom opinionem sua cupiditatis te ab se abalisnatum illa epistola retinuisti; qui mihi

cum semper tua laudi favere visus est, etiam ipso suspiciosissimo tempore caniniano, tum vero lactis tuis litteris orspectus sat a me toto animo do te ac do 4 tuis mamentis et commodis cogitare. Quare a quisesoribam, sic habeto, in cum illo re saepe communi cataras illius ad to sontentia atque auctoritate scinbere quoniam senatus consultum nullum exstat, quorsductio regis Moxandrini tibi adempta sit, aquis, o

quae de ea perscripta est auctoritas, cui scis intem Sum esse, ut ne quis omnino regem reduceret, tantam vim habet, ut magis iratorum hominum studium quam constantis senatus consilium esse videatur, te pers*cere posse, qui Ciliciam Cyprumque teneas, quid om 15cere et quid consequi possis, et, si res facultato h bitum videatur, ut lexandrsam atque Aegyptum tenere possis, eas et tua si nostri impori dignitatis Ρtolomaide aut aliquo propinquo loco rege conlocutoto cum classe atquo exercitu proficisci laxandriam, o ut eam cum pace praesidiisque firmaris, tolomaouaxodeat in regnum ita fors ut si s hs restituatur, quem ad modum sonatus initio consuit, et sine mulabtudine reducatur, quom ad modum homines religiosi Sibyllae placer dixorunt. χρ has sontentia sic o missi et nobis probabatur, ut ex eventu hominos de tuo consilio existimaturos videremus; si cocidisset, ut volvimus et Optamus, omnes te et sapienter et sortiter, si aliquid esset offonsum, eosdem illos et cupido et temere fecisse dicturos Quare, quid adsequi possis, non tam 30 facito est nobis quam tibi, cuius prope in conspectu Aegyptus est, iudicare; nos quidem hoc sentimus, si

exploratum tibi sit posses is illius regni potiri, non

esse cunctandum, si dubium sit, non esse oonandum.

Illud tibi adfirmo, si rem istam ex sontentia gesseri' osore ut absona a multis, ovi redieris, ab omnibus conlaudere offonsionem esse periculosam propter into

103쪽

LIBERII. 11 positam auctoritatem religionsinque video. Sed ego to, ut ad certam Iaudem adhortor, sic a dimicatione doterreo edooque ad illud, quod initio scripsi, totius laeti tui iudicium non tam x consili tu quam T5 ΘVentu homines esse facturos Quodsi haec ratio si gerendas periculosa tibi esse videbitur, placobat illud, ut, si rex amicis tuis, qui per provinciam atque --

perium tuum pecunias si credidissent, fidem suam praestitisses, et auxiliis vin tuis et copiis adiuvares eam is esse naturam et regionem provincias tuas, ut illius roditum es adiuvando confirmares si neglegendo impodires. In hac ratione quid os, quid causa, quid tompus erat, tu facillime optimeque perspicies quid

nobis placuisset, ex me potissimum putavi te scire

Quod mihi do nostro statu, de donis familiaritato, lovitat si i scillitato Clodi gratularis, minimo

miramur is tuis ut egregium artificem praeclaris operibus laetari quamquam si incredibilis hominim pers Vorsitas graviore enim verbo uti non libet), qui nos,

quos favendo in communi causa retinere potuerunt, invidendo abalienarunt; quorum malevolentissimis obtrectationibus nos scito de votor illa nostra diutu naque sententia prope iam esse depulsos, non nos quia dom ut nostras signitatis simus obliti, sed ut habeamus rationem aliquando etiam salutis. olorat utrumque praeclare, si esset fides, si gravitas in hominibus comsularibus as tanta si in plerisque toritas, ut eos non tam constantia in re pubsca nostra delectet, quam so splendor offendat. Quod so liberius adris scribo, quia non solum temporibus his, qua per is sim adeptus, sed iam olim nascenti prope nostras laudi dimitatiquo sinisti, simulque quod video non, ut antehac putabam, novitati esso invisum meae; in te enim homine Om-s nium nobilissimo, similia invidorum vitia perspexi, quom amo illi esse in principibus aciis sim passi, evolare altius certe noluerunt. Gaudeo tuam di similom

104쪽

fuisso fortunam multum enim interest, utrum laus imminuatur, an salus deseratur me meae tamen ne nimis paeniteret, tua virtute perfectum est curasti enim, ut plus additim ad memoriam nominis nostris quam domptum de fortuna videretur. Te vero et oro et 5 moneo cum beneficiis tuis tum amore incitatu meo, ut omnem gloriam, ad quam a pueritia inflammatus fuisti, omni cura atque industria consequare magnitu dinemque animi tui, quam ego semper sum admiratus semperquo amari, ne umquam inflecta cuiuaquam intu 16ria. agna est hominum opinio de te, magna Ominondatio liboralitatis, magna memoria consulatus tui. Haec profecto Vides quanto expressiora quantoque inlustriora futura sint, cum aliquantum ex proVincia atque ex imperio laudis accesserit quamquam citaris gerere Volo, quae per exercitum atque imperium gerenda sunt, ut haec multo ante meditere, huc o pares,

hae cogites, ad haec is exerceas sntiasque id quod quia semper sperasti, non dubito quin adoptus intolle gas), is facillime posse optinere summum atque altissi ramum gradum civitatis. Quae quidem sa cohortations tibi inanis aut sine causa suscepta videatur, illam rati movit, ut te ex nostris eventis communibus admonendum putarem, ut considerares, in omni reliqua vita quibus crederes, quos caVe S. 2510 Quod scribis to vello scire, qui sit rei publicae

status, summa dissensio est, sod contentio dispar; nam, qui plus opibus, armis, potentia Valent, perfeciAS hamon mihi vidontur stultitia et inconstantia advers riorum, ut etiam auctoritate iam plus valerent. Itaque ad perpaucis adversantibus omnia, quae ne per populum quidom in seditione se adsequi arbitrabantur, per senatum consecuti sunt; nam et stipendium Caesari decretum est et decem legati, et, ne lege Sempronia succederetur, facile perfectum est. Quod ego ad foras brevius scribo, quia me status hic rei publicae non delectat; scribo tamen, ut te admoneam, quod ipse

105쪽

LIBER I 7 8. 13 littoris omnibus a uoritia deditus exportendo tamen magis quam discendo cognovi, tu tuis rebus integris discas, neque salutis nostrae ration- habendam nobis esse in dignitate nequo dignitatis sine salute. Quod mini do filia stras Crassipode gratularis, agno II sco humanitatem tuam speroque is opto nobis hanc coniunctionem voluptati foro. Lentulo nostrum, eximia spe summae Virtutis adulescentem, cum ceteris

artibus, quibus studuisti semper ipse, to in primis 1 imitations tui lac rudias nidia enim erit hac praestantior disciplina. Quem nos, o quia tuus et quia fodimus os filius o quia nos diligit semperque dilexit,

in primis amamus carumque habemus.

15 Ser. Romae mense Ianuario a. 699 559.

M. CICERO S. D. P. LENTULO PROCOSDe nainibus rebus, quae ad te pertinent, quid ac 1 tinn, quid constitutim sit, quid Pompeius susceperit, optime ex Μ. laetorio cognosces, qui non solum intem 2 fuit iis rebus, sed etiam prasfuit neque ullum officium orga te hominis amantissimi, prudentissimi, diligontissimi rastermisit. Ex odom de toto statu rerum

communium cognosces. Qua quales sint, non iacile os scribere. Sunt quidem certo in amicorum Ostro-25 rum potestate, atque ita, ut nullam mutationem -- quam hac hominum aetate habitura res esse videatur.

Ego quidem, ut debso, et ut tuto mihi praecepisti, et 2 ut in pistas utilitasque cogit, me ad ius rationes adiungo, quem tu in meis rationibus tibi esse adiun-- gendum putasti; sed to non prasterit, quam sit difficiis

sensim in re publica, praesertim rectum et confirmatum, deponere. Verum tamen ipse me conformo ad eius voluntatem, a quo honeste dissentire non possma, neque id facist, ut forsitan quibusdam videar, simula

106쪽

14 EPISTULARUM

tions tantum enim animi inductio et meherculo amor erga ο esum apud me viast, ut, quas illi utilia sunt, et quas illo vult, ea mihi omnia iam et mota st

Vera Videantur; neque, ut ego arbitror, errarent n assivorsarii quidem eius, si, cum are ess non Oment, o

pugnaro desisterent. e quidem etiam illa res consolatur, quod ego is sum, cui Vel maximo concodant omnes, ut vel a defendam, quae ompeius velit, Vestaceam si etiam, id quod mihi maximo lubes, ad nostra me studia reseram litterarum; quod profecto 1. faciam, si mihi per eiusdsm amicitiam licebit. Quas enim proposita fuerat nobis, cum et honoribus ampli simis o laboribus maximis perfuncti essemus, dignitas in sntontiis dicondis, libertas in re publica capessenda, s sublata totast, nec mihi magis quam omnibus unam aut adsentiendum est nulla cum gravitat paucis aut frustra dissentisndum. Has ogo in s Ob eam causam maxime scribo, ut iam do tua quoquo ration meditore Commutata tota ratio est sonatus, iudiciorum, rei totius publicas otium Nnobis exoptandum est, quod ii, qui potiuntur rerum, praestatur vitantur, si quidam homines patientius o rum potentiam ferro potuerint dignitatori quidsin illam consularem fortis et co tantis sonatoris nihil est quod

cogitemus amissa culpa est eorum, qui a sonatu et mordi m coniunctissimum et hominom clarissimum ab clionarunt. Sed ut ad ea, quas coniunctiora rebus tuis sunt, revertar, ompeium tibi valde amicum Aso cognovi, et o tu consule, quantum ego perspicio, omnia, qua Voles, optinebis, quibus in robus in sibi illo adfixum habebit, neque a me ulla res, qua ad O e tineat, neglegetur; neque enim Verebor, ne sim ei molestus, cui iucundum erit etiam propter so ipsum, quom me esse gratum idobit a volim tibi ita podi

Suadeas, nullam rem esse minimam, quae ad te peribo neat, quae mihi non carior sit quam mea re omnes;

idque cum sentiam, sedulitat mihimst ipso satis facem

107쪽

LIBER I 8 s. 15 possum, re quidem ipsa ita mihi non satis laeso, quod nullam partem tuorum moritorum non modo reserenda, sed ns cogitanda quidem gratia consequi

possum.

in s alas ens ossisso rumor erat; Θ eois Ibantur littoras tuas, do quibus oramus iam cum Ρ-psi locuti Qua si runt allatas, nostrum studium s tabit in conveniendia magistratibus o sonatoribus, ceteraque, quas ad se pertinebunt, cum otiam plus

1 oontenderimus, quam possumus, minus tamen faciemus, quam debemus.

Sem Romae mense Dee. a. o m .

M. ICERO S. D. LENTULO G.

1s aestiuoundas mihi uorunt litteras tuas, quibus in Ihodoxi h porspicor moam in s pistiam; quid enim dicam bonovolantiam, cum illud ipsum gravissimum et sanctissimum nomen pietatis larius mihi institia orgam tuis fas idoatur2 Quod auram tibi grata insas orga te studia scribis aso, facis tu quidsm abundam hi quadam amoris, ut etiam grata sint ea, qua pris tormitti in nosario color non possunt Tibi autem multo notior atquo inlustrior meus in te animus esset, si hoc tempor omni, quo diiuncti fuimus, o una et is Romae fuiss- Nam in o ipso, quod is ostendis osse facturum quodquo O in primis potos et go a te V Θmentor exspecto, in sententiis senatoriis ot in omni actions atmo administrations rei publicas floruissomus do qua ostendam equidem paulo post qui sit meus a sensu et status, o rescribam tibi ad ea, quas qua ris); as certo et go is auctor amicissimo ac sapiemtissimo si tu in consiliario fortasso non imperitissimo,

fides qui domist binivolo certo usus esses. Quamquam tua quidsm causa to osso imperatorem provinciamquora bono satis rebus cum exorcitu victore optinere, M

108쪽

16 EPISTULAR debeo, laetor sed frie, qui tibi x me fructu do-bentur, eos uberiores et praesentiore praesens capΘ-

potuisses in eis vero ulciscendis, quos tibi partim inimicos osse intellegis propter tuam propugnationem Bulatis meae, partim invidere propter diu actionis amplitudinem et gloriam, mirificum, tibi comitem praebuiss- quamquam illo omnes inimicus amicorum suorum, qui tuis maximis snsficiis omatus in topotissimum hactam illam M obilitatam vim suam contulit, nostram vicem ultus est ipse sese. Ea atrio enim conatus, quibus patefactis nullam sibi in posts-rum non modo dignitatis, ras no libortatis qui in partem reliquit. Τ autem etsi mallem in insis rebus expertum quam etiam in tuis, tamen in molestia gaudeo eam fidem cognosse hominum non ita magna 15 mercede, quam ego maximo dolore cognoram De qua

ration tota iam videtur mihi exponendi tempus dari, ut tibi ρscribam ad ea, quae quaeris. Cortiorem to por littoras exibis eas factum mocum Caesar et cum Appio esse in gratia equo id sono reprehendere adscribis Vatinium autom scire tovello ostendis quibus robus adductus dolandorim flaudarim. Quod tibi ut planius exponam, altius paulo

rationem consiliorum meorum repetam ΘceSSO St.

Ego me, Lentule, initio rerum atque actionum 5 tuarum non solum meis, sed etiam rei publicae restitutum putabam et, quoniam tibi incredibilom quondam amorem et omnia in te ipsum summa ac singularia studia deborem, rei publicae, quae te in me restituendo

multum adiuvialet, eum certe me animum merito ip sosius obere arbitrabar, quem antea tantum modo communi officio civium, non aliquo erga me singulari benefici tabitum prasstitissem. Hac me monte fuisse et senatus ex me to consul audivit o tu in nostris

sermonibus conlocutionibusquo ipso vidisti. Etsi iam asprimis temporibus illis multis robus msus spondebatur animus, cum te agente de reliqua nostra dignitato aut

109쪽

occulta non nullorum odia aut obscura in in studia mebam; nam neque de monimentis meis ab iis adiutus es, a quibus debuisti, neque de vi nefaria, quacum fratre eram domo expulsus, nequo horculo in iis ipsis rebus, quas quamquam erant mihi propter rei familiaris nauseagia necessarias, tamen a me minimi putabantur, in meis damnis ex auctoritate senatus sarciendis eam Voluntatem, quam expectaram, praestiterunt Quas cum viderem neque erant obscura), non 1 tamen tam acerba mihi has accidebant, quam erant

illa grata, quae fecerant. Itaque, quamquam et om 6 pei plurimum to quidem ipso praedicator a testedobebam et sum non solum beneficio, sed amore etiam et perpetuo quodam iudici mo diligebam, tamen non 1 reputans, quid illo vellet, in omnibus meis sontentiis de s publica pristinis permanebam. Ego sedente Cn. Pompeio, cum, ut laudaret . Sestium, introisso in urbem, lixissetquo teΗtis Vatinius me fortuna si folicitato C. Cassaris commotum illi amicum esse coepisse, a dixi si Bibuli fortunam, quam ille adflictam putaret, omium triumphis victoriisque antolares dixiquo oodem testo alio loco eosdem sas, qui Bibulum exire domo prohibuissent, et qui in coegissont tota Voro interrogatio mo nihil habuit nisi roprohinsions illius a tribunatus In quo omnia dicta sunt libertat animo- quo maximo de vi, do auspiciis, de donatione regno-

Tum, neque Vero hac in causa modo, sed constanter

saepe in senatu Quin etiam Mosilino of hilippo consulibus Nonis Aprilibus mihi est senatus adsensus, 3 ut o agro Campano sesquinti sonatu Idibus alis

referretur. Num potui magis in arcem illius a Minodoro aut magis oblivisci temporum meorum, Θ- minisso actionum Hac a m sententia dicta magnus

animorum motus a factus cum eorum, quorum Ρο

a fuit, tum illorum etiam, quo a numquam putaram. Nam ho senatus consulto in meam sontentiam acto Pompsius cum mihi nihil stondisset se osso offensum,

110쪽

noro Lucam ad Caesarem Vonit. Ibi multa do inoa sontentia questus est Caesar, quippe qui fiam vonnae Crassum anto vidisset ab oquo in ino motinoonsus Sane molesto ompeium id fores constabat; quod ego cum audissem ex aliis, maximo ex meo hat

cognovi. Quem cum in Sardinia Pompeius paucis post diebus, quam Luca discesserat, convinisset, te inquit, ipsum cupio nihil oportunius potuit accidoro Nisi uri areo fratro diligonter geris, do- is

pondendum tibi st, quod mihi pro illo spopondisti'. Quid multa quotius est rariter sua merita commemoravit quid egisso saepissimo do actis Caesaris cum ipso me fratro, quidquo sibi is do morecepisset, in memoriam redegit asque, quae do mea Maaluto egisses, Voluntate Caesaris egisse ipsum meum Datrem tostatus sat cuius causam dignitatemquo mihi ut commendaret, rogarit, ut amis oppugnarem, si 1 nolim aut non possem tueri. Haec cum ad me frater portulisset, o cum tamen Ompeius ad me cum man sodalis Vibullium misissos, ut inhogrum mihi do causa

Campana ad suum reditum reservarem, conlegi ipso mo et cum ipsa quasi re publica conlocutus mini, ut mihi tam multa pro se perpesso atque perfuncto comoederet, ut officium meum memoremque in bono mo mritos animum fidemquo fratris mei praestarem, eumque, quem bonum civem semper habuisses, bonum Virum esse pateretur L illis autem mota actionibus sententiisque omnibus, quae Ρompeium videbantur ossem dero, certorum hominum, quos iam debes suspicari, o sermones referebantur ad me, qui cum illa sntiron in re publica, quae ego agobam, semperque sensissent,mo tamen non satis sacere Ompeio Caesaremquo inimicissimum mihi futurum gaudere so iobant. Eratho mihi dolondum, o multo illud magis, quod ini-Mmicum insum moum autem immo vero logum iudiciorum otii, patriae, bonorum omnium sic amplex

SEARCH

MENU NAVIGATION