장음표시 사용
131쪽
LIBER I 8 10 3s 1norodibit ho factu obicitur'; reponto incos si omnibus lastitiis Iastus . In quo cum obiurgarer, quod nimio gaudio paene desiperem, ita morassentabam: Ego voΙuptatom animi nimiam - . Quid quastis dum illum ridem paene sum factus ille. Sod has pluribus multaquo alia et do te et ad io, quom primum ero aliquid nactua otii. Te vero, mi
Rufo, diligo, quom mihi fortuna odit amplificatorsinio dignitatis mino, aetorem non modo inimicorum, sed etiam invidorum meorum, ut eos partim celerum Suorum, partim etiam ineptiarum paeniteret.
M. CICERO IM. S. D. M. CAELIO AEDILI CURULI DESIGNATO. Tu vido, quam ad me litterae non perferantur nono enim possum adduci, ut abs te, posteaquam aedilis sm factus, nussas putem datas, mosertim cum esset tanta res tanta gratulationis, o te, quia, quod sperabam, misso balbus iam sum, quod non putaram. M- qui sic habeto, nullam me epistolam accepisse tuam post comitia ista praeclara, quae me laetitia extule-35 runt; ex quo Vereor no idem eveniat in meas litteras. Equidem numquam domum misi unam epistolam, quinosae ad to altera, nec mihi ostri iucundius quicquamno carius Sod balbi non aumus ad rem rodeamus. Ut optasti, ita est velis enim, ais, tantum modo 3 ut aboro negotii, quod aso ad la solam satis, Parthos timos, quia dissidis copiis nostris. Ergo ita accidit; nam arthico boli notiato locorum quibusdam angustiis et natura montium fretus ad Amanum Oxercitum adduxi satis probo matum auxiliis et M a dam auctoritato apud eos, qui me non norant, nominis
132쪽
nostri multum ori iam in his laesa: Hicino ostilis, qui urbem quom sonatus' nosti Mora. Cum veniamin ad manum, qui mons mihi cum Bibulo communia a divisus aquarum divortiis, Cassiua noster, quod mihi magnas voluptati fuit, soliciis ab s
tioohsa hosiam reio rat, Bibulus provinciam Moin perat. Intera cum meis copiis omnibus vexari in
niensis hostis sempitomos multi occisi, capti, resiquidissipati castolla minita inproviso adventu capta Mincensa. Ita Victoria iusta imperator appoliatus apud i. Issum, quo in loco, saepe ut octo audivi, Clitarinus tibi narravit arsum ab Moxandro esse superiau abduxi xorcitum ad inlastissimam Ciliciae partam. ni quintiis stolossimum iam diem aggeribus, Viniis, turribus oppugnabam oppidum munitissimum, inde-1s nissum, tantis opibus tantoque negotio, ut mihi ad summam gloriam nihil desit nisi nomon oppidi. Quod si, ut spero, cepero, tum vero litteras publice mittam; chao adris in praesonti scripsi, ut sperare te adsequi id, quod optasses. Sed ut rotam ad Minos, Moema has habuit hunc initum satis felicem ea, qua a quitur, magno est in timore. Quare, mi Rufe, rigit' primum ut mihi succedatur; sin id erit, ut scribis, Mut ego arbitror, spissius, illud, quod facile est, ns quid mihi tomporis prorogetur. Do re publica in tuis libutoris, ut antea tibi scripsi, cum praesentia tum otiam
satura magis expecto. Quare, ut ad me omnia quam diligontissimo perscribas, te Veheminter rogo. M.
Ser. Laodiceae prid. Non. Apr. a. o mo9. NM. CICERO IM. S. D. M. CAELIO AEDILUCURULI. 1 utaresno umquam accidere posso, ut mihi Vorbadossent, squo solum ista vostra oratoria, o Moeotiam loria nostratia' Dosunt auiam propter hane
133쪽
LIBER U 10 12. 41 causam, quod mirifice sum sollicitus, quidnam de prinvinciis decomatur. irum in Maiderium tenet urbis, incredibile meorum atque in primis tui, satietas autem pro inciae, Vel quia Videmur eam famam consecuti, ut non tam accessio quaerenda quam fortuna metuenda sit, vel quia totum n otium non est dignum viribus nostris, qui maiora onera in re publica sustinere et
possim et soleam, vel quia belli magni timor impondet, quod videmur effugere, si ad constitutam Mem
De pantheris per eos, qui Venari solent, agitur mandatu mo diligenter sod mira paucitas est, et eas, quae sunt, valde aiunt queri, quod nihil cuiquam insidiarum in mea provincia nisi sibi fiat. Itaquo constia tuisse dicuntur in Cariam ex nostra provincia decedere. Sod amo sedulo fit et in primis a Misco. Quicquid erit, tibi erit, sed quid esset, plane nesciebamus. Mihi mehoreulo magnae cura os aedilitas tua; ipse dies me admonebat scripsi enim haec ipsis egalon-2 sibus o Vesim ad me do omni si publica statu quam diligentissime perscribas ea enim certissima putabo, qua ex te cognoro. XII. Ser. in eastris in Caieta mula ante UT K. Quivi a re mo9.2 CICERO IM. S. D. . CAELIO AEDILI CURULI Sollicitus quidem eram de robus urbanis ita tumultuosae contiones, ita molesta Quinquatrus adfer bantur nam citeriora nondum audiebamus); sed tamen
nihil in magis sollieitabat quam in iis molestiis non
30 me, si quae ridenda essent, ridere tecum; sunt enim multa, sed ea non audo scribere. Illud moleste sero,
nihil mo adhu his do robus abore tuarum littor
rum. Quare, etsi, cum tu haec leges, ego iam annuum munus confecero, tamen obviae mihi velim sin
134쪽
litterae, quae me erudiant de omni re publica, o h spes plane Veniam. Hoc melius quam tu Mors ne opoteSt. Diogenes tuus, homo modestus, a me cum rissono
minunt discessit Itor habebant ad diatorigem,
quamquam omnia nec benigna nee copiosis Ognorant.
Urbem, urbem, mi Rufe, colo et in ista luco vivo; omnis peregrinatio, quod ego ab adulescentia iudicavi, obscura et sordidast iis, quorum industria Romao
potos inlustris esse. Quod cum probe scirem, utinam oin sententia permansissem cum una mehercule ambae fiuncula atque uno sermone nostro omnis fructus pro vincia non confero. Spero mo integritatis laudoin consecutum; non erat minor ex contemnenda quam est ex conservata provincia. Spem triumphi γ' inquis is
Satis glorios triumpharem; non essem quidem tamdiu in ostiario rerum mihi carissimarimi. Sed, ut spero, propediem te videbo; tu mihi obviam mitto epistulas te dignas. m. so
Ser. Laodieeae inter K. et Non. Maias a re mo9.
M. CICERO IM. S. D. Μ. CAELIO AEDILI CURULI 1 aras tuas qui in fortasso enim non periaruntur),so suavis accipio litteras Vel quas proxime accepωram, quam prudentis, quam multi si mei si eo illi asEtsi omnia sic constitueram mihi agenda, ut tu assimonebas, tamen confirmantur nostra consilia, cum semtimus rutantibus fidelitorquo suadontibus idem videri. Ego Appium, ut saeps tecum lacutus sum, Valde bligo mequo ab eo diligi statim cooptum esse, ut simul κtatem deposuimus, sensi; nam et honorificus in mocos fuit o suavis amicus et studiosus studiorum otiam meorum mea Vero officia ei non defuisse tu es testis, quoi iam κωμικος μαρτυς, ut opinor, accedit mania, stillis cule etiam pluris eum feci, quod te amari ab M
135쪽
LIBER U 12, 13. 43o sensi. Iam me ompei totum esse scis Brutum a me amari intellegis. Quid sat causae, cur non in optatis sit complecti hominem florentem aetate, opibus, honoribus, ingenio, liberis, propinquis, adfinibus, amicis, collegam meum praesertim et in ipsa collogii laudo et scisntia studiosum mei Haec eo pluribuaseripsi, quod ' nihil significabant tuae littora subdubitars, qua essem erga ilium voluntate. Credo te audisse aliquid. Falsum si mihi rode, si quid audisti. 1 sonus institutorum o rationum mearum dissimilitudinem non nullam habet cum illius administratio
provinciae ex eo quidam suspicati lari ae sunt an, morum contentione, non opinionum dissension m ab eo discrvare mihi autem soci umquam neque dixi,1 quod contra illius existimationem ess Vellem, post hoc negotium autem et tomoritatem nostri Dolabellas do- precatorem me pro illius periculo praebeo. Erat cim eadem spistola veternum civitatis'. fraudebam sane si congelasse nostrum amicum laeta ah bar otio. Extrema a lia pupugit me tuo chirographo. Quid ais' Cassarom nune dolandit Curio quis
hoc putaret praeter me nam, ita vivam, putavi. Di immortales, quam go risum nostrum desidoro P rustici orat in animo, quoniam iuris dictionem conseceram, a civitates locupletaram, publicanis etiam superioris lustri reliqua in sociorum ulla querela conserVRram, rivati summis, infimis uoram iucundus, proficisci in Ciliciam Nonis alis ot cum prima aestiva attigissem militemque conlocassom, docedero ex senatus consulto. M Cupio to aedilom videre, miroquo desiderio mo urbs adficit si omnes moi tuque in primis.
136쪽
M. CICERO IM. S. D. M. CAELIO AEDILI CUR L M. Fadio, vir optimo et homino doctissimo, i miliarissimo utor mirificeque eum diligo cum propter summum ingenium eius summamquo doctrinam tum propter singularem modestiam. Eius negotium sic volan suscipias, ut si esse res mea. ori ego vos magnos patronos hominem occidat Oportet, qui vostra opora uti volit Sod in hoc homine nullam accipio x Iocusationem. Omnia relinquos, si me amabis, 'in tua Opera Fadius uti voloti Ego ros Romanas inomenter expecto et desidero
in primisque, quid agas, scire cupio; nam iam diu propter hismis magnitudinem nihil ad nos novi affore 15batur.
Sem. Sida ΙΤ aut prid. Non. Sext. a. 704 bo'.
M. CICERO IM. S. D. M. CAELIO AEDLLI CURULI. Non potuit accuratius agi nec prudentius, quam 20 est actum a s cum Curion de supplications, hine culo confecta res ex sententia mea est eum coloritate, tum quod is, qui erat iratus, competitor tuus si idem mctus, adsensus est ei, qui mavit ros nostras divinis laudibus. Quars est me speram ea, quae secuntur; ο ad qua tu is para. Dolabellam ario gaudeo primum laudari delata Miam amari; nam e quas speras ulliae sae prudentia temperari posse, scio cui tuae epistolas respondeant. Quid, si meam legas, quam ego
tum o tuis littoris misi ad Appium Ss quid agas msic vivitur. Quod actum est, di adprobent. Spero foro iucundum generum nobis, multumqus in eo tua nos humanitas adiuvabit.
137쪽
LIBER II 14 16. 45 Res publica ino valde sollicitat. Faveo Curioni, Caesarem honestum ess cupio, pro Pompeio emori possum; sed tamen ipsa re publica nihil mihi est carius, in qua tu non valde hs iactas; districtus enim mihis videris esse, quod et bonus cisis et bonus amicus es. Ego de provincia Mecedens quaestoreis Coelium praeposui provincias. Ρuorum γ' inquis. At quassiorem, at nobilem adulescentem, at omnium fere exemplo. quo erat superiore honore usus, quem miniscerem omptinus multo anto disco sint a Quinto Badio impetrari non poterat; quem tamen si reliquis in dicerent iniqui non me plano post annum, ut sonatus voluisset, de provincia decessisse, quoniam alterum o reliquissem. Fortasso etiam illud adderint,
a senatum eos voluisse provinciis praeesse, qui antea non praefuissent, fratrem meum triennium Asiae praefuimo. Deniquo nunc sollicitus non simi; si fratrem reliqui gem, omnia timorem. ostremo non tam mea sponto
quam potentissimorum duorum exemplo, sui omnisae Camis Antoniosquo complori sunt, hominem adulescentem non tam allicere Volui quam alienaro nolui. o tu meum consilium laudes necessest, mutari enim non potest. Do Ocolla parum ad me plane scripseras, o in I actis non erat. Hae res gestae ita notae sunt, ut
trana montem Taurim stiam domatrini sit auditum. Ego, nisi quid me etesia morabuntur, celeriter, ut
Magno dolorem adlacissint tuas litterae, nisi iam 1 si ratio ipsa depulisset omnos molestias, et diutuma devoratione aerum obduruisse, animus ad dolorsin
138쪽
novum. Sed tamen, quam acciderit, ut ex meis superioribus litteris id suspicarere, quod scribis, nescio; quid iam in illis fili praetor querelam temporum 2
quae non meum animum magis sollicitum haboni quam
tuum. Nam non eam cognori acis ingenii tui, quodis ipse videam, te id ut non putem videre illud miror, adduci potuisse te, qui me penitus nosse deberes, ut existimares aut me tam inprovidum, qui ab xcitata fortuna ad inclinatam et prope iacentem desciscerem, aut tam inconstantem, ut collectam gratiam floronti 'osimi hominis effunderem a moque ipse deficerem et, quod initio semporquo filo, civili bino intoressem. Quod os igitur insum triste consilium' Ut viso demin fortasse in aliqua solitudines. Nosti enim non' modo stomachi inoi, cuius tu sinulem quondam habe-15bas, sed etiam oculorum in hominum insolentium imdignitato fastidium. Accedit etiam molesta haec pompa
lictorum meorum nomenque imperii, quo appellor. Eo si nere carerom, quamvis parvis Italiae latebris comtentus ossem sed incurrit haec nostra laurus non o solum in oculos, sed iam etiam in Vocula maloVolorum. Quod cum ita osset, nil tamen umquam de profo
hion nisi vobis adprobantibus cogitavi. Sed mea praediola tibi nota sunt in his mihi neoesse est esse, ne amicis molestus sim. Quod autem in maritimis scissime sum, moveo non nullis suspicionem esse monavigare quod tamen fortasse non nossem, si possem ad otium; nam ad bellum quidem qui convenit pr-sertim contra eum, cui spero me satis fecisse, ab eo, eui iam satis fieri nullo modo potest. Deinde gentem sotiam sam tu facillime porspicere potuisti iam ab illo to oro, cum in Cumanum mihi obviam venisti. Non enim te celavi sermonem T. Ampi; vidisti, quam horrorem ab urbe relinquenda, cum audissem nonne tibi adfirmavi quidvis me potius perpessurum qu-45s Italia ad binum iusso exiturum Quid ergo accidit, ur consilium mutarem nonne omia potius, ut
139쪽
MBER U 16. 47 in sententia permanerem Crodas hoc mihi velim, quod puto te existimare, mo ex his misoriis nihil aliud qua rore, nisi ut homines aliquando intollogant, nihil
maluisse quam pacem, ea desperata nihil tam fugiam quam arma inlia. Huius me constantiae puto foro ut numquam paeniteat. Etenim memini in hoc genero Horiari solitum esse familiarem nostrum, Q. Hortensium, quod numquam bello civili interfuisast hoc nostra laus ori inlustrior, quod illi tribuobatur ignavias do 1 nobis id existimari posse non arbitror Nec in ista terrent, quas mihi a te ad timorem fidissimo atqus
amantissimo proponuntur Nulla est enim acerbitas, qua non omnibus hac orbis terrarum porturbatione inpendere rideatur; quam quidem ego a re publica1 meis privatis et domesticis incommodis libontissimoves istis ipsis, quae tu me mones ut meum, redinmissem. inoo, quem tibi carum esse gaudeo, siciori ulla ros publica, satis amplum patrimonium resim quam in memoria nominis mei; sin autem nulla erit, moi h l accidet si separatim a reliquis civibus. Nam quod rogas, ut respiciam generum meum, adulescentem optimum mihique carissimum, an dubitas, qui scias, quanti cum illum tum vero Tulliam meam faciam, quinea me cura Vehementissime sollicitet, et e magis, quodas in communibus miseriis hac tamen oblectabar specula, Dolabellam meo vel potius nostrum foro ab iis molostiis, quas liberalitate sua contraxorat, liborum Volim quaeras, quos ille dies sustinuerit, in urbs dum fuit, quam acerbos sibi, quam mihimet ipsi socor non hos nostos. Itaque neque ego hinc Hispaniensem casum inpecto, de quo mihi exploratum est ita osse, ut tu scribis, neque quicquam astute cogito. Si quando oritoivitas, erit profecto nobis locus; sin autem non erit, in asdem solitudines tu ipse, ut arbitror, Venies, in
a quibus nos consedisse audies. Sed ego fortasso vaticinor, et hae minia meliores habebunt exitus. Recordor enim desporationes eorum, qui senes erant adm
140쪽
48 EPISTULARUΜlescente ins Eos ego fortasso nune imitor o Mox astatis vitio. olim ita sit; sed tamen-. et Togam prasteriam texi Oppio puto te audisse;
Curtius noster dibaphum cogitat, sed Ouin insector moratur. Hoc aspersi, ut scires me tamen in stomacho solaro ridere. De Dolabella quod scripsi, suadeo Vi-doas, tamquam si tua res agatur. Extromum illud erit: Nos nihi turbulonior, nihil temero iaciemus te tamen ramus, quibuscumque erimus in terris, ut nos liberosque nostros ita tueare, ut amicitia nostra si tua οὐs postulabit.
Ser Tarsi a. d. XV K. Sext. a. 704 5w.M. CICERO IM. S. D. C m SMUSTIO PROQ. Lithoras a s mihi stator tuus reddidit arsi a. d. 15 XVI K Sextiles. His ego ordine, ut Videris Velle, respondebo. De successore meo nihil audivi no equemquam fore arbitror Quin ad diem decedam, nulla
onus est, praesertim sublato metu arthico. Commoraturum me nusquam sane arbitror Rhodum Cicero sonum Rus Puerorum accessurum puto, neque id tamen certum. Ad urbem Volo quam primum Venire; sed tamen iter meum rei publicae et rerum urbanarum ratio gubemabit. Successor tuus non potest ita in iurare ullo modo ut tu me in Asia possis conVenire. 52 Do rationibus referendis non erat incommodum hominas
referre, quam tibi scribis a Bibulo fieri potestatom sodi vix mihi vidoris per lagom Iuliam facere posse,
quam Bibulus certa quadam rations non sorvat, tibi magnopere servandam censeo. Quod scribis Mamsa ad praesidium deduci non portuisso, Videbam item est ros existimare molesteque ferebam de ea re minus commodo sermones malevolorum fuisse. Parthi υ-- ierint nemo praetex te video dubitare neminem. Itaque