장음표시 사용
111쪽
LIBER I s. 19bantur, sic in manibus habebant, sic fovebant, sic me praesent osculabantur, non illi quidem ut mihi stomachum facerent, quem ego funditus perdidi, sed ostio ut facere so arbitrarentur. Hic Wo, quantum humano oonsilio efficem potui, circumspectis rebus meis omnibus rationibusquo subductis sim1mam foci cogitationum mearum omnium quam tibi, si Otoro, breviter e
Ego si ab improbis ot 0rditis civibus rem publi 111 eam tenori viderem, sicut et Cinneis semporibus scimus o non nullis aliis accidisse, non modo praemiis, uno apud o minimum, Valent, sod ne periculis quidem compulsus ullis, quibus amo movontur otiam sortissimi viri, ad Oorum causam me adiungΘrem, n Sia summa quidem eorum in me merita constarent. Cum
autom in re publica Cn. ompeius princeps esset Vir, is qui hanc potentiam et gloriam maximia in rem mblicam meritis praestantissimisque rebus gestis esset consecutus cuiusque oges dignitatis ab italoseontias lautor in praetura autem et in consulatu adiutor otiamoxtitissem, cumque idem auctoritate et sententia poras, consiliis et studiis tecum in adiuvisso moumquo inimicum unum in civitate haberet inimicum, non minui famam inconstantia mihi pertimescendam, si quis bustam in sontontiis paullum m inmutassem meamque voluntatem ad sumsi viri do equo optimo moriti dignitatam adgregRSSem. In hae sontentia complochondus erat mihi Caesar, 12 ut vides, in coniuncta st causa st dignita . mi mulso tum valuit cum Mus amicitia, quam tu non ignoras mihi st Quinto Datri cum Caesar fuisse, tum hum nitas ius ac liberalitas rori to oro et littoris stomotis Mapocta nobis et cognita. Vehementer etiam res ipsa publica me movit, quae mihi videbatur con-s fontionem, praesertim maximis rebus a Caesare gestis, eum illis viris nolis fiori et, ne fieret, Vehementer meusare. Orarissime autom m in hac monto impulit et
112쪽
Pompei fidos, quam de in Caesari odorat, et se tris mei, quam ompeio. Erant praeterea haec aut madvortonta in civitate, quas sunt apud Platononi nostrum scripta divinitus, qualos in re publica
principes essent, talis reliquos soΙere esse i 5 Ves. enebam memoria nobis consulibus a funda inses iacta iam x K. Ianuariis confirmandi senatus, ut nominem mirari oportorsi Nonis scombr. tantum
ves animi fuisso in illo ordino vel auctoritatis, idem-
quo memineram nobis privatis usque ad Caesarsm odiis Bibulum consules, cum sententia nostrae magnum in senatu pondus haberent, unum sero sensum fuimo bo-13 norum omnium. ostea, cum in Hispaniam citeriorem cum imperio optineres, neque res publica consules h beret, sed mercatores prorinciarum et oditionum so 'si Vos a ministros, iecit quidam casus caput meum quasi certamini causa in mediam contentionem dissensionemque inlom. Quo in discrimine eum mirificus a
natus, incredibilis Italia totius, singularis omnium
bonorum consensu in me tuendo extitisset, non di incam, quid acciderit multorum est nim si varia culpa), tantiis dicam brevi, non mihi Torcitum, sed duces domisso. In quo ut iam sit in iis culpa, qui
me non desenderunt, non minor est in iis, qui oliquerunt, et, si accusandi sunt, si qui pertimuerunt, a magis otiam reprehendendi, si qui so timore simul runt. Illud quidem certo nostrum consilium iuro laudandum est, qui meos cives et a me oonservatos et me eoare cupientis spoliatos ducibus servis armatis obici noluorim doctararique malustim, quanta is Sse ad potuisso in consensu bonorum, si iis pro me stante pugnare licuisset, cum adflictum excitar potuissent; quorum quidem animum tu non perspexisti solum, cum de me ageres, sed etiam confirmasti atqus s- 14 nuisti Qua in causa non modo non negabo, sed a1
etiam semper o mominor et praedicabo libentor usus os quibusdam nobilissimis hominibus fortioribus in ius
113쪽
LIBERI s. 21 restituendo, quam uorant i in in tonendo. Qua in
sententia si constare voluissent, suam auctoritatem sibines cum salute moa scuperassent. Recreatis enim
bonis viris consulatu tuo et constantissimis atque op- timis actionibus tuis excitatis, Cn. Pompoto praesertim ad causam adiuncto, cum etiam Cassar rebus maximis gestis singularibus matus et novis honoribus ac iudiciis senatus ad auctoritatem eius Ordinis adiungeretur, nulli improbo civi locus ad rem publicam violandama esso potuisset Sed adtende, quaeso, quae sint conse 16euta. trimum illa furia muliebrium religionum, qui non pluris socerat Bonam Meam quam tris sorores, impunitissmst illorum sententiis adsecutus, qui, cum tr. N. Poenas a seditioso civi per bonos viros iudicio a persequi Vellet, exemplum praeclarissimum in posterum vindicandas oditionis do ro publica sustulerunt, idem- qu postea non meum monumentum non enim illas manubiae meae, sed operis locatio mea fuerat), monvimentum Vero senatus hostili nomino is eruontis ima ustum litteris eas passi sunt. Qui in homines quod salam esse Voluerunt, est mihi gratissimum sod voblem non solum salutis mea quem ad modum medici,so ut alipha otiam virium si coloris rations habero voluissint. Iunc, ut Molles Venoris caput et summas pectoris politissima arte perfecit, reliquam partem O poris incohatam oliquit, sic quidam hominos in capito me solum laborarunt, reliquum corpus inperisclum ac rude reliquerunt. In quo ego spem fossili non 16 modo invidorum, sed etiam inimicorum meorum, quis do uno acerrimo et sortissimo viro Mooquo iudicio omnium magnitudin animi et ponstantia praestantissimo Q. etello L. f., quondam falsam opinionem a ovorunt, quem post reditum dictitant fracto animo st misso fuisso sest vero probandum, qui et summas voluntate cesserit si egregia animi alacritato alafrit neque sano redire curarit, eum ob id ipsum fractum fuisse. in quo cum omnes homines tum illum
114쪽
Scaurum, singularem virum, constantia et gravitatos orasseti - sed, quod de illo Mevorant aut otiam suspicabantur, de me idem cogitabant, ablactior animo me futurum, cum res publica maiorem etiam mihi animum, quam umquam habuissem, daret, quom de s
clarasset se non potuisse me uno civi carere, eumque Μstolium unius tr. l. rogatio, me misera res mblio duos senatu, comitant Italia, promulgantibus inibus magistrias ' o serent consule, comitiis comturiatis, cunctis ordinibus, hominibus incumbontibus, s 1 omibus denique suis viribus reciporavisset. Neque vero ego mihi postsa quicquam adsumpsi noquo hodio adsumo, quod quemquam malevolentissimum iuro possitossondere tantum enitor, ut neque amicis neque etiam alienioribus opora, consilio, labore desim. Hic meae 15 vita cursus offendit eos fortasso, qui splendorem et vociem huius vita intuentur, sollicitudinem automo laborom porspicer non possunt illud oro non obscure queruntur, in meis sententiis, quibus mem a sarem, quasi desciscere m a pristina causa. Ego mautem cum illa sequor, quae paulo ante proposui, vin hoc non in postremis, de quo coepΘram Monem. Non omndos undem bonorum sensum, Lentule, quem reliquisti, qui confirmatus consulatu nostro, non numquam postea interruptus, adflictus ante te consulem, srecreatus aps te totus At nunc ab iis, a quibus tuondus morat, orelictus idque non solum fronto atque vultu, quibus simulatio facillime sustinetur, solarant ii, qui tum nostr illo statu optimates nominabantur, 18 sod etiam aenin saepe iam tabellaquo docuerunt Raquo otota iam sapiontium civilini, qualem me et ess et numerari volo, et sententia st voluntas mutata saera bot. Id nim iubs idom ille lato, quem ego ins- menter auctorem aequor, tantum contendore in ropublica, quantum probars tuis civibus possis; MVim neque parenti nec patriae adferre oportor 6 atque hanc quidsm ilis causam sibi ait non
115쪽
LIBERI s. 23 adtingondas rei publica fuisse, quod, cum offendisset populum Athoniensem props iam desipientem senectuto,
cumqu eum ne persuadendo nec cogendo regi posso
vidisses, cum persuadori posse dissiderat, cogi fas eam non arbitraretur. ΜΘ ratio fuit alia, quod nequo M-sipionis populo ne integra re mihi ad consulendum, capesserem rem publicam, implicatus tenobar, sed Iastatus hamon sum, quod mihi lacero in adsin causa o mihi utilia si cuivis bono recta dolandors. Huo 1 uocessit commemoranda quaedam si divina Cassaris inino fratr-quo meum liberalitas; qui mihi, quascumcumqu res gereret, tuendus esset, nunc in tanta soliestat tantisquo victoriis, tiamsi in nos non is esset, qui est, tamen mandus vitaretur Sic onim is existi-15 mare Velim, cum a vobis mea salutis auctoribus dis--sserim, neminem esse, cuius ossiciis me tam osse do- vinctum non solum confitear, sed etiam gaudeam.
Quod quoniam tibi inposui, acilia sunt ea, qua 1sa in rus Vatinio st lac Crasso requiris Nam dos Appio quod scribis sicuti do Caesar te non reprehendere, gaudeo tibi consilium probari meum Do Vatinio
autem primum reditus intorcesserat in gratiam per Pompeium, statim ut ille praetor est factus, cum quidem ego eius potitionem gravissimis in Aenatu sena tentiis oppugnassem, neque tam illius laodendi causa quam defendondi atqus mandi Catonis post autem
Caesaris, ut illum defenderem, mira contentio est consecuta. Cur autem laudarim, peto a to, ut id a monsus in hoc reo novo in aliis requiras, no tibi ego 3 idem reponam, cum Veneris. ametsi posssum Vel apsenti recordare enim, quibus laudationem cultimis torris misoris nec hoc pertimueris, nam a me ipso
laudantur o laudabuntur idom. Sol amon dolantandi Vatini fuit otiam illo stimulus, de quo in iudicio, quom scissum dolandorem, dixi me facere quiddam, quod in
Eunucho parasitus suadero militi:
116쪽
continuo si quando illa diost: Phaedriam intromittamus 6missatum', amphilam cantatum provocemus; si laudabit has etli1us formam tu huius contra; dgniquo par pro pari referto, quod eam m6rdoat Sic potivi a iudicibus, ut, quoniam quidam nobiles homines et do me optimo moriti nimis amarent inimboum meum meque inspectante saepe eum in senatu modo seVere seducerent, modo familiariter iam hilaro in
amplexarentur, quoniamque illi haberent suum ublium, aron mihi ipsi alium ublium, in quo possem illorum animos mediocriter lacessitus lariter reptingere; neque solum dixi, sed otiam avo facio sis hominibusque adprobantibus. 1520 Habo do Vatinio cognosce de Crasso. Ego, cum mihi cum illo magna iam gratia esset, quod eiu --
nos gravissimas iniurias communis concordia causa voluntaria quadam oblivion contrieram, repentinam sius ofensionem Gabini, quem proximis superioribus odiebus acerrimo oppugnasset, tamen, si in ulla mea contumelia suscepisset, tulissem; sed, cum me disputantem, non lacessentem laesisset, exarsi non solum praesenti, credo, iracundia nam ea tam vehemenario
lasso non fuisast, sed, cum inclusum illud odium mes astarum eius in me iniuriarum, quod ego effudisso meonine arbitrabar, residuum tamen inscient in fuisset, Omne repente apparuit. Quo quidem tempore ipso quidam hominos et eidem illi, quos saepe significo no- quo appello, cum se maximum fructum cepisse dicerint soex libortato mea mequo tum denique sibi esse visum rei publicae, qualis fuissem, restitutum, cumquis a
contentio mihi magnum etiam foris fructum tulisset, gautar so dicebant mihi et illum inimicum et eos,
qui in eadem causa essent, numquam amicos futuros. ε
117쪽
LIBER I s. 25 honestissimos perferrentur, eumque ompeius ita comtondisses ut nihil umquam magis, ut cum Crasso Mesrom in gratiam, Caesarquo per litteras maxima somesostia ex illa contentions adsectum ostendoret, habui
non temporum solum rationem meorum, sed etiam n
turae, Crassusquo, ut quasi testata populo Romanossae nostra gratia, paene a meis laribus in provinciam est profectus; nam, cum mihi condirisast, cenavit
apud me in nisi generi Crassipedis hortis Quam ob
1 rem eius causam, quod te scribis audisse, magna illius commendation susceptam defendi in senatu, sicut mea fides postulabat. Accepisti, quibus rebus adductus quamque rem au 21 namque defenderim, quiquo meus in re publica sit pro 1 mea parte capessenda status. De quo sic olim si tuus, me haΘ eadem sensurum fuisse, si mihi integra omnia ac libora fuissent; nam neque pugnandum is bitrarer contra tantas opes neque delendum, etiamsi id fieri possst, summorum civium principatum neque
a permanendum in una sontentia convorsis rebus ac bonorum Voluntatibus mutatis, sed temporibus adsontismdum. Numquam enim in praestantibus in s publicambomanda viris laudata est in una sententia perpetua permansio, sed, ut in navigando tempestati Obssquis artis ori, etiamsi portum honore non queas, cum Vero id possis mutata velificatione adsequi, stultimi est eum tenere cum periculo cursum, quem coeperis, potiusquam eo commutato, quo Velis, tam- pervenire, Sic,
cum omnibus nobis in administranda re publica pro- a positum esse debeat, id quod a m saepissimo dictum est, cum dignitat otium, non idem semper dicere, sed idem semper spectare debemus. Quam ob rem, ut paulo ante posui, si essent omnia mihi solutissima,
tamen in re publica non alius essem, atque nunc Sum;
to cum vero in hunc sensum et alliciar beninciis hominum et ompellar iniuriis, facile patior ea me do republica sentire ac dicere, quae maxime cum mihi tum
118쪽
stiam si publicas rationibus putem conducere RPBHtius autem haec ago ac saepius, quod et Quintus fiuinae meus, togatus est Caesaris, et nullum meum minimuindictum, non modo factum pro Caesare intorcessit, quod illo non ita inlustri gratia exceperit, ut ego eum. mihi devinctum putarem. Itaque eius omni et grati quae summa est, et opibus, quas intellegia esse mari ma' sic fruor ut meis nec mihi alitor potuisso vidsor hominum perditorum de me consilia frangere, nisi cum praesidiis iis, quae semper habui, nunc etiam potentium οbonivolentiam coniunxisSem. 22 His ego consiliis, si te praesentem habuissom, ut opinio mea fert, essem usus eisdem novi enim temporantiam et moderationem naturae tuae, nori animum eum mihi amicissimum tum nulla in ceteros malevo 16 lentia suffusum contraquo cum magnum et excelsumtum etiam apertum si simplicem. Vidi ego quosdam in te talis, qualis tu sosdem in m Vidore potuisti; quae me OVerunt, movissent eadem te profecto. Sed, quocumque tempore mihi potestas praesontis tui morti sotu eris omnium moderator consiliorum meorum, tibi ori eidem, cui salus mea fuit, etiam dignitas curae; in quidem certe tuarum actionum, sententiarum, Oluntatum rerum denique omnium socium comitemque habebis, neque mihi in omni vita res tam erit illa 26 proposita, quam ut cotidie vehementius te do me optimo meritum esse laetere. 2 Quod rogas ut mo tibi scripta mittam, quae ostdiscessum tuum scripserim, sim orationes unetam, quas enocrito dabo, sque ita multae, ne pertime soscas. Scripsi etiam nam animum ab orationibus di-limgo sero roseroque ad mansuetiores visas, quae me maxime sicut iam a prima adulescentia desoctarunt) scripsi igitur Aristotelio more, quom ad modum quidem volui, tres libros in disputation a dialogo dossoratore', quos arbitror Lentulo tuo sors non inutilis; abhorrent enim a communibus praeceptis atque omnem
119쪽
LIBERI s. 27 antiquorum et Aristotoliam Mosocrassam rationem oratoriam conplectuntur. Scripsi stiam vorsibus ros libros do omporibus insis' quos iam pridem ad te misissem, si esse dondos putassom sunt inim hostes s erunt sempitem meritorum erga me tuorum mΘ-qus pietatis ' sed, quia verebar non eos, qui ΗΘ laesos arbitrarontur stenim id soci parco si mollitor), sed eos, quos orat infinitum bene do me moritos omnis nominam. Quos tamen ipsos libros, si quom, cui recto 1 committam, invenero, curabo ad te perferendos Atque istam quidem partem vitae consustudinisquo nostrae totam ad te talaro quantum litteris, quantum studiis, votoribus nostris desectationibus, consequi poterimus, id omno ad arbitrium tuum, qui has semper amasti, 1 libontissimo conferemuS. Qua ad moras tuis rebus domosticis scribis, quae 24 quo mihi oniniendas, ea tantae mihi curae sunt, ut me nolim admoneri, rogari voro in magno dolore vix possim. Quod de Quinti fratris Notio scribis, sampriore ostias, quod morbo impossitus in Ciliciam non
transieris, conficor non potuisse, nunc autem Omnia
facturum, ut oonficias, id scito osse ius modi, ut frator meus ore oriatimst adiuncto isto fundo patrimonium fore suum per o constitutum moras tuis robusa omnibus si do intuli tui nostriquo studiis et exercitationibus velim quam familiarissimo certiorem et quam saepissimo lacias existumesque neminem cuiquamnoque cariorem neque iucundiorem umquam fuisso quam te mihi, idquo mo non modo ut tu sentias, seda ut omnes gentos, etiam ut posteritas omnis intellegatosso acturum.
Appius in sermonibus antea dictitabat, postsa dixit 25 otiam in senatu palam eas, si licitum esset legem
curiatam ferre, sortiturum esse cum collega pro in-35 ciam si curiata lex non esset, se paraturum cum Gl-lsga tibique successurum lagoinquo curiatam consuli ferri opus esse, necesse non esse se, quoni- X re
120쪽
natu oonsulto provinciam haborat, logo Comesia -- porim habiturum, quoad in Asm introissΘt. Ego, quid adris tuorum quisquo necessariorum scribat, nescio; varias esse opiniones intollego. Sunt, qui putant posso te non decedere, quod in logo curiata tibi succedatur; sunt etiam, qui, si decedas, a se relinqui posse, qui provinciae praesit inhi non tam do iure certum est quamquam n id qui in vald dubium ori quam illud, ad tuam summam amplitudinem, dignitatem, libertatem, qua to scio libentissimo frui sω is
loro pertinere te in ulla mora provinciam succomori concedere, praesertim cum sino suspicione tua cupiditatis non possis illius cupiditatem refutare. Ego utrimique meum ut esse, et, quid sentiam, ostendere et, quod secoris, defendero. 2 Scripta iam epistula a frior accepi tuas littoras do publicanis, in quibus aequitatem tuam non potui non probaro 'felicitato a quid ollem consequi in
fuisses, ne eius ordinis, quem semper omasti, rem aut voluntatom Offendores. Equidem non desinam tua de-Noesta defendero, sed nosti conmotudinem hominam;
scis, quam graviter inimici ipsi illi Q. Scasvolas fus-rint. Tibi tamen sum auctor, ut, si quibus robus possis, eum tibi ordinem aut reconcilies aut mitigos. Id sis dimetis est, amo mihi videtur esse pratam ntias tuae.
M. CICERO S. D. L. VALEM IURISCONSULTO: our nim tibi hoc non gratificer nescio, Pr-κροκtim ita hi tomporibus audacia pro sapientia limatuti Lontulo nostro egi per littora tu nomine gratias diligentor Sod tu velim dosinas iam nostri si, toris uti et nos aliquando revisas et ibi malis esse, ubi aliquo numor sis, quam istic, ubi solus sapere