장음표시 사용
12쪽
Eorum quae ad seipsu- Libri XII. Recogniti O nuis illainati.
13쪽
14쪽
V N lucem denuo em istuε Τe ultro invisit Antonias nus, ingratus illis futurus hospes, qui prae suis
p ipsorum vitiis haud aequo animo alienas intuentur virtutes ; Tibi autem gratissimus, qui omne genus literas, quas feliciter adeo excoluisti, ad. vitam agendam non ad ostentationem adhibes, cuique quicquid in Antonini moribus vel scriptis praeclarum est, non admirationi est cum multis, sed imitioni cum paucis. Communis est Vestrum utriusq; laus,ad virtutem tendentibus non selum viam indicasse, sed di exem' plo praeisse ; di sapientia: nomen non tam Verborum quam vitae gravitate meruisse et par etiam planea a in
15쪽
in utroque humanitas; vitia sanare, non exprobrare, nec errantes Odisse, sed emendare utrius que est: hoc Te excellere fateamur necesse est,
quod ut Ethnicae Ille virtuti, Tu Christianae decus di splendorem addideris; & eo plus dignitatis ad veram religionem, quam ad falsam Ille, adjeceris, qud adstricto Illius S Stoico dicendi genere ad flectendos hominum animos, di vitia corrigenda essicacior est eloquentiae Tuae vis N copia
Eam praecipue in Philosephia disciplinam ille sectatus est, quae omnem aspernata florem orationis, solo argumentorum pondere di momentis, id quod proposuit, essecit: in Te autem, cujus absolutissimam disserendi rationem stupemus, summam loquendi elegantiam S suavitatem non desideramus. Id Ille egit, ut virtus per se sine ornatu placeret: Tu nihil adjumenti ei deesse oportere putas, quod.id illius cultum quemvis alliceret. Non temere igitur est,m, Ornatissime,quo uum Praecipue nomen Antonino praelucere voluerim, cum, si quibus minus placuerit Magnus hic morum magister, quod nonnunquam forsan prae tenebris Ethnicis paulisper caecutierit, vel, ut Scholae Stoicae discipulus,nitori non multum studuerit, habere hinc possit, quo famam multis jam taculis confirmatam apud eos tueatur, quoties meminerint assiduam Illius lectionem ad mores Tuos formandos, S ingenium fingendum non minimum contulisse.
Tibi omni ossicio . DevinctissimugR. I.
16쪽
Ionnulli Ossan mirum fit,novam nunc demum ador IV vari Ansonini editionem post repetitas hac in
re tot clarissimorum virorum euras, quae nihil alienae industriae vel ingenio reliquisse videantur. Verum cum iasse, qui de Antonino optime meritus est, Gala erus, em eriderit annotationes, quae, multa V varia licet eruditione refertae, prae mole tamen lectori etiam miniamo fastidiose possint se satietati; Alii, in non siis
plus satis prolixi, multa, quae interpretis ope indigebant, intacta reliquerint: non ingratum me Antonani amantibus facturum speravi, si ex omnium annotati nibus fel is quae in rem essent, novis etiam, siquan
do opus esset, adjectis, eum commentarium conficerem, qui S auctori lucem asserret, nec tamen lectora toedium.
2uibus autem ad iniculis adjutus hoc peracere sudueram, si quaeras, Lector ; scias velim imprimis me plurimum debere Viro clarissimo S amicissimo, Bibliothecae Bodleianae Praefecto, qui pro fingulari eius in litteris promovendis studio operis hujus suscipiendi uia Or V suscepti adjutor fuit; dein iis editionibus
me non parum acceptum referre, quae hanc meam praecesserunt, quaN S hac recensere non pigebit. Ex iis tempore non dignitate princeps es flandri primo, qui Antoninum latine a se versum, semibusque notis illus stratu
17쪽
stratum, Tiguri edidit A. D. xys 8 . in quo tamen D'mae siuae ex hη modi studiis quaesitae, V doctorum ex spectationi minime respondet, propter philosophim veteris o praecipue Platonacae ignorantram, ut C aubono ridetur. Hanc secuta es altera Basileae A. D. I sis 8. superiore non multo praestantior: mendas quidem ιγ
pographitra haud paucas in latina versione sustyli
at quae propria erant ipsius παροράμα τοι Ἱpographicis longe molestiora pleraque reliquat: in Graeco vero contextu mendando parum aut nihil praestitit, ut ait idem Casaubonus: hanc enim ipsie non vidi. in X andrum mtistas Dost annis secutus est Annotator Lugdunensis, qui Antonanum edadit A. D. 1626. Dertim illi quam Iolandro in f secius successit; cum illitis errores suas auxerit. Asilio feticius in hoc opere versatus est Aser. Casaubonus, Magna Isaaci Filius: qua Antoninum cum vers e latina ta notas eruditis edidit Londini V. D. i 6 3. Anglicam etiam sus versionem dedit, qua tamen caruise potuissemus propter ingeniosam cI. Lollieri verssionem, qui id in Antonino effecit, ut non minus delectare possit, quam prodesse. Cayau- bono proximus erat Gaiaherus, qua Antonruum nova versione a st donatum cantabrigiae ediati A. D. 6sa. una cum erudito, sed longo nimis, comm utario, cui cti inseruit notas es emendationes nonntistas si Virrs clari=. Salmasio, Poοtio, G: Patricio Junio fecum communicatas. Oxoniae etiam prodiit Antoninus e The tro Meldoniano, A. D. 168 o. Typis sane elegantibus es nitidis. Gaiaheri editio Londini etiam prodiit A. D. 26.97. cura G. Stantipti: ut G Trfecti ad Rhenum,
A. D. I 698. cum caeteris Galaleri operibus craticis.
Atque hae sunt, quibus usus sum, Antonini editiones: de caeteris, si quae sint, non fui multum sollicisus. unam Gallicam Dacierit frustra a me quotam moleste
18쪽
tuli: hane tamen curam mihi magna ex parte leniit G. Stanhopius ; qui praecipuas Dacierit obseroationes,m se latine conversas , in jussi editionis calcem re,e
2ties V se his omnibus alumentis instructus praestiterim, paucis accipe. Antonani Iextum exhibenisum curavi, prout editus est a Gata ero, cuyus S distinctionem in sessiones retinui, ut U Uus versitanem, licet nonnunquam paululum a me immutatam, cum Dei Antonini mens vel perspicuitatis aut latinitatas ratio postulare visa est; latinitati tamen non adeo sudui, ut omnia quae non essent Ciceroniani aevi vocabula ropudiarem, modo auctoris sesum bene exprimerent. ex Gata ero autem, S caeteras omnibus, notaS, quet mihi maxime placuerunt, excerpsi; quibus tameas, parcius licet, addidi. In Oretantibus lectionibus, es doctorum conjecturis, quabus nonnulti ma-Iore, quam par est, studio decertare solent, modum adhibendum censui : enim eas appollui, qum ad adictorem intelligendum, vel illustrandum quicquam conferre videbantur ; sic em, quae ineptae, Di , inutiles essent, praeterirἶ religioni non habui; cum ii, qtiibtis divina Marci sapientia placet, sequ*modi minutiis delectari non possint. Praeter hosce duodecim Marci libros epistolas etiam
quasdam illius nomen praeferentes ex Dariis auctoribus imprimendm curavi, tit ae nonnullas.aliorum ad
eum datas quo Harior esset illims in singulis scopus.
quamνὴ de eis omnibus, utrum genuinae sint, inter doctos non satis conveniat, lectoriis tamen iudicio submittendas censui, ne quid Antonana a me praetermissum quereretur: orationes vero dum ex Herodiano, ADione cassis, quae tamen exstant in priore editione Oxon ensi, utpote ab Historicis ipsis confictas conse
20쪽
τε γοῦν ἰδιωτων βίον ἐν ἈγορIα τοῖς
manorum silentio admirari, quam pro dignitate laudare facilius est: cum nulla ejus virtutes consequi &verbis eXprimere eloquentia posse sit. Ab incunte enim aetate moXVitam tranquillam stabilemque adeo sibi instituit, ut nunquam vel timore vel voluptate vultum mutasse visus sit. Stoicos prae caeteris Philo hos laudabat, eODque non vivendi tantum genere, sed etiam doctrinae opinionumq; studio sectabatur. Tam luculen
lescentis adhuc ingenium fuit, ut saepenumero Adrianus de transferenda in ipsum imperii successione cogitaverit Sed cum Pium jam antea fibi legitime adoptas.set, suam illi successionem servavit: Marcum vero amnem ei& familiarem esse voluit, ut ita generis successione ad imperium
perveniret. Vixit autem Marcus privatus adhuc adeo modeste, ut nemini popularium Romae se anteferret, nec adoptatione generis ingenium mutaret. Et ad imperium evectuS, Cum omnia jam solus gubernaret &summa meraque potestate fruearetur, nullum unquam arrogan-
