장음표시 사용
11쪽
Sest I. resutat, quibus suam Sect. II. subjungit: in cujus quidem expositione multa sunt erudita & et gantia , sed censuram duriorem meretur argumentum quintum, quo utitur, nimirum Deum legem de ciaborum disicrimine tulisse, respectu aliquo habito ad Gentium antiquiorum consuetudinem 'Iptiorum moribus confirmatam. Itemque paulo post Compertam est Hebraeos ct A aptios eodem consilio ciborum oe animali
um distinctionem observasse. & quae
. sequuntur. Itane vero sapientiae omnis sons & autor Deus ex mor,
hus & legibus superstitiosis & rLdiculis AEgyptiorum hominum 1
12쪽
M v. 34. AEgyptii superstitione
ducti certorum animalium esse abstinebant ut sacrorum. Ea enim ut Plurimum animalia censebant esse ancta, quae vitae humanae alium quendam ussim praestarent, ut binum, quia aratro in servit, & vaccam, quod lac praebeat, ovem &capram, quod lac, lanam, pilosque usibus humanis subministrarent. Admiratio harum rerum vita: -- cessariarum superstitionem peperit, quae Mnerin, Apim, hircum Memdesium aliaque Deorum monstra consecravit. Nec intra illos camcellos substitit religiosa vanitas, sed ejusdem speciei animalia omnia venerari coeperunt, unde originem
13쪽
cepit illa notissima AEgyptiorum
oro Θεοτει. Porro contumelia insigni
Deum suum videbatur is assicere, qui devoraret. Idem in aliis gemtibus est manifestum; Sic provida illa cura ne violent timidi pificibus ora Syri, inde pullulavit, quia
Pisces rem sanctam existimant, iii co pisces tangere illis religio est. me
ba vesci nefas est, quia eam ut Mam
ctam venerantur. Lucian. de Dea Syria. p. m. 697. At Israelitae tam tum abest, ut honore ullo res vetutas colerent, ut eas potius velut immundas abominarentur. Et ut il-
' lud praeteream, quod non per i
14쪽
tam AEgyptum iisdem animalibus, superstitioni dedita gens abstinu rit, quod ex Herodoto manifestum est, capras, oves, bovesque mactare Niliaco populo nefas habebatur, quibus tantum abest, ut contam, nari se crederent Israelitae, ut potius ex domesticis brutis lacec sola esui apta existimaverit divina sapientia. Minime ergo eodem consilio ciborum
ct animalium distinctionem Ebris πχ aptu observarunt. Hi enim
κτλοντα Rom. I. V. id vero consit,um Dei esse non poterat in imperanda illis abstinentia, quod inprimis inde patet, quia Deus ut hanc faceret tanto minus difficilem, an,
15쪽
lium interdicto quendam horro- irem adjunxit, non sancta sed im- lmunda ea pronuncians. Resellit Spencerus sententiam Hug. Grotii, qui existimat haec interdicta habere
cavias natinales ex bono vel malo nutrimento ad Lev. XI. Itemque Simonis de Muis opinionem Vanlacn in Exod. aa. quod hi cibi m diate animam polluant, quam ante eum sevit etiam Levi ben Gersom, qui gnarus ad eos hominem imp tu proclivi serri affectus, ad quos humor praedominans eum abripit, mentis integritati consuluisse Deum credit, ne vitiosis humoribus in
corpore natis ad peccata pronam haberet gentem sed animo juxta &
16쪽
PRAEFATIO. Corpore temperatam: QuaS equidem sententias non approbo, sed non ea de causa quam affert Speim rus, nimirum quod indignum sit
majestate divina vitam ser valetudinem vulgariam Ddaeorum curare.
quod enim id majestate divina non indignum sit, plurimae leges de I
pra aliisque morbis, & inprimis ea, quam vel etiam circa capillos cap tis nostri, & gramina Campi exercet, providentia, palam facit; sed quod inter cibos vetitos quidam licet paucissimi sunt, qui succos salubres habent, quod SpenceruS etiam
observat, & quod in N. T. quibuslibet licet cibis vesci, quod si ob rationes a Grotio &Muisio allatas fuissent
17쪽
issent in V. T. prohibiti , permitti
minime potuisset, sed duraturum fuisset interdictum , quamdiu duraret causa. Mihi inprimis illud est tum Tataudicorum, ut in omnibus
legibus Divinis positivis , quibus
Deus mandau vel interdicti causam expressam addere non voluit, ita in hoc quoque de cibis vetitis maxime arridet. Judicia sint ea, is quibus invenit adversarius quod objiciat, ut sunt comestio porcinae, V stitus ex lana linoque compo tra, excalceatio gloris, mundatio leprosi, a quibus cave dixeris inania ea esse,
sed respondeώ cerestro omnibus hanc rationem: Mosam JEHOVA, EDRbova praecepi illud: nec Tuum
18쪽
es sciola curiositate in caasias ejus imqvirere. gomo fol. 67. pag. 6. Non quod causis haec praecepta careant. Maimon. More Nevoch. P. III. c. is quia siumma est Dei sapientia, summaque est nostra stoliditas. Suffcere potest nobis una illa ratio instar omnium pro Omnibus praeceptis positivis, quod bonas sapienter & utiliter latas oporteat
eas esse, cum Deus eas tulerit, &quascunque demum asserremus rationes, eae tantum serent probabiles, cum sorte longe alias nobis lim cognitas habuerit legislator. Interest subditorum bonis & utilibus legibus regi, sed causis cur hae vel illi, hoc vel illo modo latae sint le-
19쪽
ges nosse subditorum non interest. Eleganter Maimonides noster docens quod non minor obedientia praeceptis Dei quam judiciis sit exhibe da: Dicis, inquit, qzorum
aperta est ratio, re quo um observa tionem parat etiam in hac vita utilem esse, cujusmodi situ quae sancia
antur de rapto, caede, pietate erga Parentes o Praecepta autem sunt, quorum non es cognita ratio et E
enim de bis sapientes Deum Aaciunt ita loquentem ς praecepta praecepi tibi, quae non licet cogitaui excutias kruteris: Verum enim his agit rar animus ct repugnant gentes 'talia fium, quae fiunctantur de suina, de carne lacte condita, de vitula pedi
20쪽
est procul dubio Justini Martyris sententia de histe interdictis, quod .
nimirum positiva sint, quorum A rorem nosse stet pro ratione utilit iis & necessitatiS, τινων
o a quibusdam cibis vos abstinere,fit, ut etiam inter edendum re b bendum ante oculos habeatis Deum. Diat cum T M. p V2 consp. 26s. Sed tanta est clementissimi Dei bonitas , ut Curiositatem nostram in indagandis legum suarum causis non oderit, modo ipse dignae sint,& abstineamus ab ea confidentia ut putemuS, non alias Deum potuisse habere rationes quam quae nobis videntur. Existimo itaque sentem harum Legum Commode pOD se inveniri in analogia interdicti