장음표시 사용
11쪽
mora eas raro prae se serunt. Ad aetatem vero quod attinet, ultro ipse per se lapis fatetur natum esse anno
Aerae Dionysianae CCXVII. in eum quippe annum sue C. Bruttii Praesentis, ac Tit; Messi Extrieati incidit
III. De Graeco autem idiomate nihil moror: nam neque dialectus, quae . communis est, neque C pro Σ 6 , aut minutae aliae id genus quisquiliae tanti sunt , ut iis lectores diutius remorari debeam. Nisi quod mnum illud monitos eos inde Volo , marmoris auctorem Graecum aliquem fuisse ex eorum numero, qui aut ex
Graecia Italica ), aut ex aliis Orientis provinciis Romam totius Imperii caput, pro eo ac fieri solet ,
a. pag. III. expressam depositionis diem Christianorum marmorum δι στιμον esse adfirment : cui ouidem sententiae Caesar Malvasia Marm.
Fels. p. nonnullique recentiO- res accedere videntur. Eos autem a veritate abhorrere non pauci a
pud Gruterum , Rcine situm , Μuratorium, ipsumque, quod magis mirere , Fabret tum lapides cuique ostendunt. Ab iis tamen in praesentia supersedere tum commenta rioli me brevitas iubet, tum verone aliorum scripta compilasse videar, sed consule Lupum ad S.Se-Verae Epitaph. p.76. qui absolutam ea de re tractationem habet.
A XXX lX . r 6 De lunati ligmatis ortu , ac fato nihil certi ex collatilia Eruditorum stipe eruas ', diversas enim ineunt vias . Spanhemius de Usu ac Praest. Numis. Domitiano ferme suppar facit , eique Vitryus
ad Epitaph. Flavii Clementis Martyris apud Caloger pedarius Senator uno verbo adsentitur: Maet ehius in vas pseud Socraticum, ad primi Christiani saeculi exitum rejicit , quocum sentit Audrichius Instit. Antiqv. pari. a. Sponius multo recentius opinatur: Montiauc
nius autem, ac De Orville ad ipsa Caesarum exordia adsurgunt; immo& Lupus paullo altius derivat rMasseius denique, & Corsinius in incerto opinionum tamquam lubri eo in solo versari videntur. At vero litteram illam tria serme sae-enta Christi aetatem praecedere συγχρονοι nummi , ac 'lapides fia
dem faciunt. Uerum enimvero ne actum agam, atque alienas mer
ces pro propriis extrusiisse videar , adi Auctorem Inscriptionum Panormi p. 237. qui rem pluribus , nee sane levibus indiciis suadet.
nonnullas Magnae Graeciae urbes
suas inter & nostra Neapolis adhuc Graece loquutas , egregie sui suus est mos, probat Maaochius ad
12쪽
nndeunde 8 confluebant; qui sertasse eo ipso mor
batur in vico, cui noster Neophytus praeerat, eique s prema pietatis officia persolvens sepulchralem titulum aere suo ponendum curavit. In ipso . enim Latii umbilico plurimos per ea tempora Fideles Graeco ore loquentes versari consuevisse vel inde facile eruas, quod Graecas ejus aetatis marmoreas tabulas Romana ipsa sp) ex intervallo protulerint coemeteria. Nec desunt bilingues
ejusdem ferme temporis Christiani lapides sio , Graeco
Cathedr. semp. un. p. Ioo. Immo vero vicos patrii sermonis longe tenaciores suisse fatendum est: Romanam enim civilitatem Iese I lia consecutae Graeci nominis gentes ; adhaec Coloniis deinceps , Municipiisque serius Ocyus adlcriptae, quo frequentiori utebantur
Romanorum consuetudine , eo magis eorum instituta , ae linguam adscivisse vero simile videtur; quo factum est , iit in pagos Latiaris sermo multo serius irrepserit. 8) Huic certe Latinorum, Grae
bent complusculi Latini lapides praesertim Chri iliani Graeeis litteris conscripti ; ad haec Graeci Latinis elementis apud Reinesium , Fabretium, aliosque. Sit initar annium S. Severae Epitaphium , qu ' eruditissimo auxit commen tario Lupus , & alia id genus ,
chartae, quam ut testibus lectores enecem . Ceterum praeter inlitum Romanorum animis erga Grae- eas litteras studium , quod uno Ο- re praedicant veteres omnes; scianus viruices aquilas singulis serme annis innumeros seeum ex Graecis provinciis captivos homines Romam comportasse ; quo factum est, ut infinitus propemodum servorum grex Romanas terras invaserit. Eorum autem plurimos Chri sto nomen dedisse tum Graecani- ea nomina, tum ipsa servorum
pificia, quibus Christiani circum
fluunt lapides, argumentis prorsus necessariis evincunt. Immo vero Romae unam, atque alteram fuisse Graecorum Christianorum συνε- λε υσιν a Latinis di erit tam , inquam non nisi Graeci confluerent, aue or est Maetochius ad Kal. Neap. P. 468. n. R. Nam praeter quam quod frequentissimae quaequae v bes hujusmodi conventus in ol- γλωττων Elam semper habebant ,
tum vero id ipsum ex Iollini AEtis
nervoso rationum pondere derivat reoque nomine P. 4 2. col. 2. Tille montium , Papebrochium , alioseque calligat, quod ejusdem S. Iustini Acta, utpote Romae compo sita , Romana primum , deinde
Graeca civitate donata existimenta
Christianis vero profani amice coniurant lapides. Hi ne illa Severi liberti compari suae lepide abblan dientis acclamatio: IULIAE SE-Vri
13쪽
scilicet, Latinoque sermone conscripti, qui quidem Inte moriturae jam jam in Italia Graecae linguae indicium
praebebant . Praestat nune autem singulas marmoris partes sigillatim adire . . . V. I. SCET CIV. Sollemnem esse hanc Dracrum Manium invocationem veteribus lapidibus apprime familiarem, ipsa cuique per se res loquitur. In quo quidem illud observatu dignum, veteres saepe per initiales syllabarum litteras verba per compendia signasse . Id vero eo factum contendit Maetochius II , quod solerent interdum syllabatim Verba concidere, ac puncta interjicere : hinc ubi vocem aliquam per primores syllabas notare in animo erat, haud raro primas uniuscujusque syllabae litteras signabant. Sane notiora sunt, quam ut monitore indigeant DPS depositus , DΜ dormis,DMNdominν, B MN benemerenti, RQ requiescit, PS posuit , LC locus , SD fedit si a). His adde rariuscula illa scitu non injucunda PARTB parentibus hujus furu
quam refert Uignol. Inser. Sele'.p. 233. & Bonannus ex Musaeo Κir cheriano Class. III. p.2o . Denique cui non notum singulare illud Doniani Epigrammatis litterarum compendium IN FR. Π.D. IN AGR. f. Φ. h. e. IN FRONTE ΠΟΔΑΣ Ω. IN AGRO ΠΟΔΑΣ Φὶ Don. ex edit. Gorii Class. X. 38. p.
i 13 Id si Fletmodo innotuisset, profeξto de remita veteris disciplinae rigore secum ille non expollulasset Syll. Antiqv. Inscript.:776. quod Cassiuam vix annorum A XI. Episcopali tamen auxerint dignitate: non enim quos vixit, sed quos SD. h. e. fedit , ibi enumerantur anni. Quod & in aliis lapidibus usuvenisse constat , ut non solum vitae, sed & sacerdotii, militiae, conjugii, viduitatis , novae a baptismo vitae, temporis denique ,
quo virgines Deo consecrari coeperant, notarentur anni. Atque In ea annorum recensione eo diligentiae devenerant , ut horarum semisses,& scrupulos aliquando signaverint.
14쪽
subtracta, Finc posterisque , Q. C. P. R. B. R. quem
comparaberunt , Κ. R. M. Sarissimae. At frustra sim, si hujus moris exempla Maserethica sedulitate congerere
satagam. Cave tamen his accenseas cum Reinessio, ac Fabretto N. P. C. h. e. Napucam, si Diis placet . . Id vero cur sentiam , ne commentarioli continentia distrahatur, ad imam paginam si V. At vero quid sibi
si3l Marmor apud Grat. CXI. r. sic se habet. GENIO. ORD. OVEM . ULP. DOM. HERMES. AUG. COL. OB. HONOREM. ORNAM. DEC. PRΟ- . MISERAT. T. P. S. L. VAL, TRAEPTUS. ET . DOMITI. VS. REGULUS. HIPPONICUS. HERMES. ONESIMUS. AUG.COL. N. P. C. L. D. D.D. Rei-nesius, ut est egregio illo ad emn-gendum ingenio statim Clas . I. I 68. ΑVGustalem COLoniae NaΡu-Censis confidentissime interpretatur: attamen vel meo periculo a vero tantum abhorret, quantum Codrus
ab Inacho . Elauid enim est . quod . Napucensem Coloniam intellipat , Mum marmor e Coloniae Vlpiae
Traianae ruderibus erutum esse constet Scio. equidem utrasque inlim in Daciam deductas Colonias; at illa septemtrionem , haec meridiem spectat: locus itaque Rei-nesianae conjecturae non conspirat.
Qiiod si e Napucensi ad ylpianam
fato aliquo delapsum lapidem dicas : quid est , quod qui primis versibus AUG. UOL. scripsit, statim. N. P. C. non subiecerit ὶ Si enim
de Coloniae nomine . monitos V lebat lectores, par erat , ut in marmoris initio potius , quam sub finem eam lignaret, aut certe nulli-bi. Atqui is, qui tam cernit acutum,
3 rejicere visum est. seri intempestiva illa De
rum ab hae indagine levissimo negotio eX- tricare se poterat. Nam idem marismor, nescio qua editorum oscitantia, rursus in scenam prodit pag. CCCCLXXXI. 3. licet superiori ex parte mancum , nisi quod pro N. P. C. habet H. P. C. Itaque qui in titulis supplendis, emendandisque niam prae se scri licentiam, ut iam in proverbium abierit Rei ne- sana libertas; poterat heic sine religione , praesertim altero suffragante marmore, N. in H. leviuscule immutare. Eo pacto integer se prodit marmoris sensus , ut quem Vlpius Dom. Hermes promί erat Titulum Pecunia Sua Lubens ita enim si glis illis T. P. S. L. medicinam hactenus , quod sciam , intentatam facio l. Thraeptus Hic Ponendum Curaυit. Ita marinmor, quod, Reinesio interprete . nescio quid monstri alit, admodum planam prae se fieri explicationem. Qiiod si correctioni nullo pacto acquiescere velit Reinesius, meminerit litteras plane gemellas apud
Grui. CCCLI. T. rursus occurrere:
III VIR. N. Ρ. C. h. e. Nomine Proprio Cur it. Vtcumque se res habeat, quidvis patiar potius, quan portentosam illam marmoris sollicitationem .
15쪽
rum Manium Christiano in marmore invocatioρ ac vereor quidem, ne uno hoc nomine Neophytum nostrum
de Catholica pace deturbent invidi, eumque continuo sub Tartara detrudant. Fabretius certe si ) Mabillonio eruditissimo viro id crimini venit, quod in Leopardi marmore sis , primis illis D. M A. Deos Manes cubare existimet; ac Deo Magno, siVe Maximo Marte suo rec dit; cui quidem Boldetius, Marangonius, Mamachius , aliique inhaerent I 6). Eorum tamen pace insolentem non esse hanc Deorum mnium in Christianorum titulis invocationem, ultro palam universis faciunt subjecti, quos hinc illinc , quoad per temporis angustias licuit, corradere potui lapides, multo plura, si modo adnitar, in vasto Inscriptionum Oceano deprehensurus: adeo ut, quae saepiuscule per compendia in veteribus Christianorum lapidibus occurrunt sigia D. M. aut O. Κ. I7 pro Dis Manibus, aut Θεοῖς Καταχθονιοις sine ullo exib
himationis dispendio intelligi posse pateat. VI. Atque ecce tibi ex Kircheriano Musaeo 18 :DIS . MANIBUS . FILIO . SVO . DULCISSIMO .
POSUIT . QVI . VIXIT . ANNIS . VI . DIES . XXVIL
-t. lib. I. c. p. III. & lib.2. e. IO. p. 32. Marang. Delle eos gentiloche tr portate ad ino delis Chies. Μamach. Orig. Ecele lib. 3. c. I. g. lom. 3. p. 7. Bonada Carm. Sep. Diff. X. c. I 2. y-64. tom. a. rid quod Muratorius , qui pag. I 878. aperte Deos Manes exhibet; dein pag. I9OI. praeter expectationem rem in dubium re-V at ; tum vero pag. I9OP. Deo
legit ntra vero ex his p tior et rideat sententia adhue sub judice lis est. Mireris denique Mabillonium , qui de cultu Ss. Igno torum, Fabretti in verba inrans , parum abest , ut suae sententiae palinodiam canat. 17J Egregiam eorum supellectilem eorrasit Boldetius lib. 'Σ. ubi sup. Adde Aringitium , Bosium, Se
veranum Romae Subterraneae Auctores, ac ceteros passim Veterum inscriptionum collectores.
Sev. pag. IOI. ad haec Iacutius invita
16쪽
XXVII . ΙΝ . PACAE . Adhaec odericus Is : DIS. MANIS. PARENTES. BENEFECERUNT. FILIO.DIGNO . STERCORIO. QVI. VIXIT . ANVM . EV
MENSES. V. Adde Gruterum ex correctione Fabrettiana fetoJ: DIS . MANIBUS. IANVARIAE . QUAE VIXIT . ANN. XIII. MENS. XL. D. XIIII. FECIT. Q. MAGIUS. HILARIO. PATER . FILIAE. DULCISSIMAE. ET . SIBI. POSTERISQVE . SVIS. Rursus fa1J: DEBITA . SACRATIS. MANIBUS . ORFICIA. Et far J: SANCTIQUE. TVI. MANES. N
BIS. PETENTIBUS. ADSINT. Et f et 3 J : DULCIS.
APUD . MANES . ZΟE . Accedunt diversae illae quidem , ejusdem tamen furfuris voces favi: QVEM FA-- ANTICIPANS . Et apud Fabretium fas J : F TIS DECESSIT INIQVIS; atque alia id genus non pauca, quae Christianis in lapidibus ex intervallo o currunt fa6J. VII. Qua quidem de re adfirmare non dubito ἰveteriam Christianorum nonnullos Ethnicum illum lo-
fi J Diff. a. de Anonymi Μa tyris Epitaphio pag. 43. Titulum
vero Cnristianum esse vel ex uno Stercorii nomine in Christianis maris moribus haud infrequenti patet , uti observat Fabret. c.8. pag. 482. Marm. Pisaur. Inscript. I 37. ea D ercorio, quod quidem tantumdem Valet; quippe nominibus ab ST , SP, SC incipientibus I praeponere in more erat. Vide Rein. Classi XX. 328. & Bonarrol. in Fragm. Vitr.p. II a. Quod & in suam linguam inde derivarunt Itali. ari Fabret. in Emend. Grute rian. p. V. Ut autem heic Ianuariam Ethnicis surreptam Christianorum gregi insererem , indicium
feeit mensium XL praeter anno rum summam adnotatio: eo enim sub cortice utramque ante, ae post baptismum vitam delitescere ponderosis, ut sua sunt omnia, arEumentis contra Sabatinum evicit --etochius p. 3 .
af Boldet. lib. a. c. II. pag.
17쪽
io m MVT. - Η. PRESB. quendi morem interdum de industria adsectasse , uti
mortuorum cineres Gentium inquisitioni, insultibusque inviderent; ut si qui olim eis sorte se darent locvili , profano illo in speciem adparatu, eorum ossibus pamcerent , atque in urna tuto quiescere paterentur. Ecquis enim nescit, quanta sollicitudinum contentione in id mnice adlaborarint, ne dormientium sollicitarentur cineres Z Huc prosecto spectat, quod eos in coemeteriis, a que adeo in ipsis terrae visceribus hominum adspectui surriperent: huc dirae illae, quibus sepulchrorum violatoribus mala omnia fa7J precabantur: huc denique abnigmatica illa Christianorum marmorum φραπιολογία , qua non sacra tantum mysteria , sed & sepultorum ossa Ethnicorum oculis, manibusque subducerent fa8J. Vero itaque haud absimile videtur, prosanis huiusmodi vocibus lapides nonnumquam dedita opera adspersisse, uti Gentes in eorum cadavera acriter intensas hisce technis, amba
gibusque sallerent. VIII. Haec nisi fastidioso lectori faciant satis , illud nemo mihi eripiet, quin profanas in Christianis marmoribus voces primorum Fidelium, Neophytorumli J Atqui huiusmodi minas ,
quibus, pro eo ac par erat, cad
verum quieti consulebant, Reine-sius nescio qua intempest a religione pietati, ae mansuetudini Chria Bianae a formes nominat ClaT XX. Vide Iacutium de Bonusi,&Menna Exercit. II. z8J Cui non notae sollemnes illae Accipisndi. Percipiendique so mulae, quibus Μersionis mysterium innuebant, quasque in suum porro Crioborium, Tauroboliumque dein rivarunt Ethnici ut eruditissime Van-Dale de Antiquit. & Marmor. Dissi I. His accenteas vocabula In Pace, Depositus, Reddidit, se Fide C stitutus de quo vide Mazoch. adversus Sabatini, ae Barruffaldi pthionem , adhaee mysticam dierum supra XXX, ae mensium ultra XII numerationem , quibus vitae annos a baptismatis aetate distinguebant. Obscurum denique Chriui Μonogramma , ac cetera scaleta Navis, Palmae, Columbae, Piscis, & quae plura erant huius generis hieroglyphica symbola , quibus Arcani disci lina continebaturi sui buique veluti tesseris ipsi sibi innotelcebant, non item exteris.
18쪽
rum praesertim inscitiae tribuam , qui Christianis mysteriis vix imbuti, adhuc aliquid ex Gentium ritibus, pro eo ac fieri solet , retinebant; Ethnicasque phr,ses consuetudinis vitio temere potius, quam impie msurpabant. Quod quidem nascenti Ecclesiae , Fideliumque infantiae dabatur: id enim ratio temporis expostmlare videbatur, ut multa, quae ex Majorum suorum imstituto altas in Ethnicis radices egerant, illis Christianae rei incunabulis tolerarentur, quo Gentes ad Catholicum nomen sensim sine sensu deducerentur; quae tamen deinceps radicitus extirpata sunt. Et re quidem vera setimus in Neophytorum gratiam multos Ethnicorum ri
tus Christianis fasJ permitas . Quid quod 3c composi
ta demum pace , heterodoxae imPietatis molem ictu temporis evertere Christianis Principibus e re Ecclesiastica visum non est Sed latis identidem e re nata sanctionubus f 3oJ, tum demum Idolorum cultum penitus delere B a d,
naria quam paria utrobique sunt omnia i dormientium oculos componere , adhaec cadavera abluere , tum unguentis aromatisque condire, ii teis denique, institisque obvolvere, ad summam magnificis vestibus , quantum Hr ea tempora licuit , ornare, sisque adsoergere Rinalia vocant, de quibus Mazoch.ad Kal. Marm. Neap. tom. I. p. R. n.27. quos quidem ritus ab Ethnicis exis reisos egregie oraeter ceteros per equitur Aringnius lib. I. c. 2I. Mitto Stationes in templis, Epulas sacras seu Agapas , Peregrinationes religionis ergo, Sacra Collegia,Ordines, Pervigilia, Votivas Tabellas , Amburbia , Ambarvalia , ac ne singulis immorer, alia id genus sexcenta, de quibus Uan-DMle De orae. 8c Μarm. Quod quidem ansam praebuit Catholicae veritatis hostibus , ut Christiani
nominis integritatem Ethnici veneni amatu contagioque corruptam objicerent.
fari Ecce tibi ad rem Baroniisum ad an. 324. n.9I: Ωuamobrem eonseat halucinari eos , qui a Con- Mantino clausa Deorum templa, meorum farea omnino proscripta adfirmant. Et ad an.ῖ26.n.76. CoU-
at enim diu post Constantinum fuisse hostias immolatas . Romae squmdem gentilitiae supersitionis culi res mordicus patrita facra retinebant. I x tandem tempore Theodsi δε-
nioris Idolis immolari ,scrificia Rodimanis penitus prohibi ta esse nosci n- tui. Sed & pagos ab hostiis immolandis multo serius abstinuisse Vel
19쪽
. Iadatum est. Atque ad haec quidem tempora refero As
relii Balbi marmor apud Flet Od Γ3IJ , in quo aperta
de Iove mentio. IX. Id vero oculis pene ipsis videre est in veterum Christianorum nominibus. Nam f32J Deos nati num nominari lex prohibet; pluresque accepimus, vix ad Catholicam sese receperant veritatem, statim suum n
men f33, quod Superstitionem saperet, commutasse . Quid ergo est, quod ipsa Deorum nomina apud Christianos obtinuerint, nisi in Neophytorum gratiam permissum id dicas ρ Atque ecce tibi Mercurium s 34 J, Castorem, ac Pollucem f33J, Herculem 36J, Herculiam f37J, Fortunium f38J, Venerem f39J, Veneriam f4oJ, Saturninum
VITA INTEGERRIMO MC RIBVSQVE ORNATO OUI SE QUIETIORIS PERFECTIORISQUE UITAE DESIDERIO EX NEGOTIIS CIVLLIBUS IN QUIBUS FUERAT CUM LAVDE VERSATUS IOVIS OP. MA. BENEFICIO DUCTO HIC IN SPE RESURRECTIONIS QUIESCENTI LOCUS PUBLICE DAT Us
EST . Scaliger ex quo Iovem helenominari intellexit, statim Aurelium Balbum sub Tartara demisit. Sed inrta Resurrectionis mentio eum Christianum esse iubet. Quod vero ei locus publice datus est. mnem dubitandi ansam praecidere videtur, post Constantini te ora possitum lapidem. At vero Muratorius Antiq. Ital. Diatrib. 58. Dpigraphen ad XIV. aut XU. si culum reiicit; quod quidem , do
nec meliora aliunde promat, naudeoncoquere Dossum . Lapidem refert etiam crur. ΜL. a.
43 Sponius in Iun. resert Chri
20쪽
3amn Metropolita apud Palladium s vi, Baectus Secundicerius Scholae Gentilium , & Martyr apud Adonem s uel
Mars Diaconus apud Balvatum f46J: ac plura certe rimantibus occurrent f 7J. Quid quod & fluviorum n, mina non respuebant, quibus Divinos olim exhibitos honores constat 3 Apud Fabretium f48J: AURELIA. FELICITAS. ET . CL. INACHVS. Haec veluti de compacto conspirare videntur, ut in nascentis Ecclesiae gratiam nonnumquam de Canonum, ac Disciplinae severit te tantisper remissum credatur, dum hisce veluti blandimentis infans adolesceret Ecclesia .X. Hinc vero facile expeditu est, cur Christi nis lapidibus profanas nonnumquam imagines apposuerint, quarum etsi plerasque per aenigmatum involucra Christi ni nominis etiam symbola esse autument Bonarrotius, Bol-detius, Aringilius, Severanus, aliique s49J; permultas tamen ad sacrum sensum vel nisu Herculeo nullatenus detorqueas. Quid enim Baccho, Veneri, Cupidinibus cum Christo eommune dicas Atqui hujusmodi Deos , licet rariuscule, tamen prae se serunt coemeteria. Adde personas tragicas, Gallos pugnantes, tesseras lusorias, ac satis amplam ejus generis segetem ex interiori Myth
stianam Epigraphen: Ampsi eam δε-
UinIanus, Crnthia, Lucina, Apollonia, Disanus, nerva,Dio sus, aliaque
innumera. Sed & per Genios , Deosque iurasse olim Christianos docet Tertullianus lib. de Idol. c.
ΣΙ. Ceterum consuetudinis vitium vi Mehereuis dicere , Medius Fidius , accedente ignorantia quorumdam, qui ignorant jusjurandum esse per Hem