장음표시 사용
41쪽
re solerent; urbanis vero Presbyteris non semper ad eos pro lubidine pateret aditus . XXVII. Adhaec primaevae Ecclesiae , praesertim Alexandrinae, in more fuisse positum scimus, ut Episcopus poenitentes Ecclesiasticae communioni restitueret; Pre byteri vero vix absente Episcopo, aut urgente mortis discrimine 13a . At vero si poenitentibus, qui ab v be longius aberant aliquid praeter exspectationem accideret, ut de capite dimicarent, urbanusne Presbyter si 33)continuo arcessendus, qui Sagunto opem ferretὶ Itaque primaeva potius Ecclesiae caritas efflagitare videbatur , ut pagis saltim ab urbe remotioribus suos Episcopi comstituerent Presbyteros, qui, si quid urgeret, per se statim adessent, ac poenitentibus pacem de more largiren
tur 13 ): qui quidem vicani Presbyteri Episcopo, cui
id enim Iustinus Apol. ad Anton. Pium , Tertuli. De Cor. Μil. c. 3. Clemens Alex. Strom lib. I. Cy- prian. Ep. I 2. Ceteri ad unum consentiunt. Eorum auctoritates habentur apud Bingliamum lib. I 3.c.8.& 0. & Bevereg. ad Can. Apostol. Fortasse id ipsum innuit Plinius , quum Christianos ante in canis coetibus Sacramento sese obstringere s litos ait, ne quid mali perpetrarent. 132 Quid vero Tnomastino facias de Benes parm. lib. 2. c.2I. f. I.qui hoc ipsum pro se stare triumphatὶ quod moris, ait, inde originem traxit, quod antiquissimis temporibus non esseeut Ecclesae, non Pres teri , nisi in urbsibus , cse eum Episcopo: nempe amphora coepit institui, urceus exit: immo vero sua ipsemet vineta succidit.
i q) Ex Cypriano , aliisque colligimus, morientibus haud de-nePtam reconciliationem . Hispani ensis vero Ecclesiae disci lina multo severior, ut ex Illiberitanis Ca
testatur Epiphanius in haer. Aria
norum : Olaeia γαρ ἐκκλησίM καθολικῆς ἐκκλησίας εν setis υπο
Omues enim Ecclesae Catholicae communionis in urbe Alexandrina subjectae funt uni Archiepiscopo ,' somfum vere snsulis praepositi sunt Preseisieri , propter Ecclesasicas civium necustates, habentque domicilia iuxta fuam quisque Ecclesiam , sis ad vicos , quos Alexandrim Lauras v
42쪽
suberant pagi, & ipsi subjicerentur, conventiculis tamen ipsi per se praeessent. XXVIII. At vero ne propria tantum in pelle quie
visse me credas, praestat veteres ipsos adire , eos certe, qui se mihi inter scribendum vel festinanti obviam dederunt. Ac Theodoretus quidem I33 Pauli ποι χένας, Isi διδασκαλους pastores, θ' doctores ἰ mim κατὰ πολιν , αφορα λένως, eos, qui in civitate, pago depurati , ac segregati erant , intelligit. Adde quoci Lmcas I 36) Paulum, ac Barnabam Presbyteros καr ἐκαλη- σιαν per svulas Ecclesias constituisse refert; at vero emdem capite praedicatum ait Evangelium per urbes, περίχωρον , oe snitimos vicos, ut constitutos fatendum sit Presbyteros non in urbibus tantum, sed & in Ecclesiis ἐν τη περιχώρο vicinorum pagorum 2 ex Eusebio 13 enim accepimus, frequentisctimas eo tempore per civitates, ac Vicos Ecclesias extitisse.
XXIX. Litem vero definire videtur Clemens I38 Romanorum Episcopus, ubi ait: Κοι- χώρας 139), l
runt primitias eorum, cum probassent in spiritu, in 'LE et Hopon
διδασκαλου Alios quidem Apostolos, alios vero Prophetas, alios Evange-isas , alios vero Pastores, ac Do stores. iris) AB. Apost. c. Id. V. 22.
ia8 I. ad Corinth. e. 42. 139 Xώρας vicos esse , non re giones , praeter ea , quae supra protulimus not. 97. ultro per se helcfatetur Boehmerus: quippe certas Ecclesias innuit Clemens, quibus Episcopos, ac Diaconos praesecisisse ait Apostolos : at quae sint Reis rionum Ecclesiae non video, nisi illis verbis ρ τροπολίας subudere existimes .
43쪽
fcopos, Diaconos eorum, qui credituri erant . Quo sane loco nihil pro Pastorum in vicis antiquitate ne excogitari quidem poterat accommodatius: ejus tamen sentemtiae Vis, quoniam contrariae opinionis fautores nimis
urget, ne quid dicendum supersit, pressius investiganda. XXX. Quippe ut argumenti vim eludant Boeh-merus, Blondellus, & contra Petavium pseudo- Messal, nus I o) Clementinos hosce veri nominis Episcopos ,
non autem Presbyteros esse contendunt: nem*e viros κριτκοτάτους speciosum illud decipit των E'πισκοπων no
men. At si primi ordinis Praesules heic intelligas, age,
ubi exsulant Presbyteri P anne Episcopos tantum, & Diaconos urbibus, ac vicis adsignatos dicas Τ Atqui scimus ab ipsis rei Christianae primordiis tres in Ecclesia ordibnes fuisse si I). Meminerint vero scientissimi Ecclesiasticarum Antiquitatum viri, secundi ordinis Presbyteros , primo praesertim, atque altero Ecclesiae saeculo , nomine tenus λισκοπους quoque dictos si et); quo quidem
& Ossim alibi; David Blondellus
de Episcopis, & Presbyteris, Salmasius de Primatu Papae, & de Episcopis. His adstipulantur Dallaeus ae Scriptis Dionys. & Ignat. Buddeus de Orig. & Poteit. Epistos'r. Psamus, Dreierus , ceteri
denique Presbyterianae famonis fautores. Sed contra hos facto veluti agmine irruunt Μorinus, Pe-arsonius, Beveregius, Bellarminus, Petavius, Hammondus, Dodwellus, aliique. i i Tres hominiam ordines in
Ecclesia recenset Euseb. Demonstrat. Evangel. lib. T. c D. P.323. ινγ κενων vero adhue tres ordines olim fuisse monitore non eget .
Satis sit Ignatii verba loco omnium afferre ad Μaθnes. n. 6.
βυο praefidente Dei loco, Prinisteris ioco. Senatus Apostolici idiaconis mihi fumissimis , ibus commissum es ministerium Iesu Christi. Ad quae vide Pearsonium , Cotulerium , Vsserium . . i42 Sane Paulus Epistolam ad
Philippenses scripsit συνεπισκοποις salsu διακόνοις Saceruolibus , o Diaco
nis , nisi plures uni Ecclesiali Epi-
44쪽
dem vocabulo eos heic nominare I 3 voluit Clemens. XXXI. Adhaec dum illi alia omnia sentiunt, profecto Christianam rem susque deque Vertunt. Vt enim Sardi censem Canonem I O mittam, quo Episcopum ἐν κύριν πιι , ἡ βραχεια πολει, in vico aliquo, via parva
scopos obtru ere velis. Ad quem locum diserte Chrysostomus : οι
bantur Episcopi. Et Theodor. μι
dem sententiam loquuntur Theo- vhi lactus,& tacumenius. Et Pau- Ius ad Tit. c. I. v. 3. Presbyteros dicit , quos v. 7. & 9. Vocat Episcopos ς adeo verum est Presbyteros Episco rum etiam nomine desiignatos. Sed & φιλοπατρίας ergo adnotare libet , S. Aspremum , quo Primum tempore Neapolitanis Ne phytis praefectus est, vix Presbv- rerum fuisse , uti monet Maz n. de Cult. SS. Neap. p. q.c. I. p. 97.& tamen in ejus Aetis Episcopus dicitur. Anthimus etiam Martyr Presbyter traducitur, sed Kalendarium Neapolitanum Episcopum n minat postridie Nonas 1 unias : vide ibi Maetochium . i43 Diu equidem haerendum
non est, cur heic ἐπισκοπους potius, uam πρεσβυτερους dixerit Clemens. cimus enim Sacerdotes pro variis
ossicii sui partibus, diversis etiam
nominibus indigitatos ', πρεσβ-ρους quidem ab aetate , προυμένους , ποιμένας a ducendo, προεσω es , προστά ς, προεδρους a praesidendo,
ἱεράρases a sacrorum principatu, διδασκάλους a doeendi munere , Ob
sterio, ἐφόρους denique Ud ἐπισκοπους ab inspiciendo . Huic vero quum de Presbyteris sermo esset. , qui pagorum curae praeessent, VO-
cabulo magis proprio επασκοπονς maluit, quam πρψβυτερους nuncupare , quasi constitutos diceret μι- σκοπους , Am διακονους, I pectores,
eorumque Miniseros . Ceterum quum illud Clementi consilium inseclisset, ut vicorum, urbiumque praesides uno nomine designaret , necesse habuit , unum aliquod vocabulum subneetere, quod cum utrisque , pintissimum vero cum vicinioribus Mpte cohaereret.
mum saeculo id lege cautum dicas: quas enim Canonis rationes afferunt Sardicenses Patres , eas
I rosecto superioribus etiam saecu-
is convenire consideranti patet . Nam asserunt : εις μόνος πρε- βυ προς ἐπαρκῶ , vel unus Presi
ire susscit. Cui enim bono Episcopum ei loco praeficere, cui ve Iunius Presbyteri opera satis sit
vilescat nomen Episcopi , . auctoritas', quibus certe vel in ipsa Eeclesiae infantia sedulo cavendum eis rat . Accedit , quod Dioeceses non solis urbis moenibus, sed &eircumjectis suburbiis coalescebant. Itaque si suos vicis adsignes Epist
45쪽
urbe constituere non licuit, quem latet Ecclesiam ad civilis πολιτειας normam 3c suam composuisse s a s), ut ibi Episcopos assignarit, ubi civiles invenerit Magistratus 8 At quae sunt haec aegrorum somnia, ut paginrum magistros I 6 urbium praesidibus potestate pares adserant 8 Itaque, sicuti Vicorum praepositos urbicis Μagi stratibus subditos fuisse scimus; ita minores Presbyteros , nisi Antiquitate reclamante, pagis denegare non pin
terunt : paria quippe utrobique sunt omnia si ). XXXII.
iam plures tina in Dioecesi Episcopos habebis ι quod Apostol*cis Conititutionibus, ae sanctissimis Ecclesiae comitiis adversatur. i 43 Nempe id adeo verum est, ut si quid 'lim, pro eo ac fieri solet, de Civili πολιτειν imm taretur, ejus vestigia continuo &ipsa premeret Ecclesia. Habes hine oppositos Dioecesium Vicariis Patriarchas , Provinciarum Praetoribus Metropolitas, Urbium Magistratibus Episcopos , adeoque Vic magii ris paganos Presbyteros.li46J bcilicet ab ipso Romae
exordio urbana gens ex intervallo, sive ut civilibus sese subduceret tumultibus, sive ut agrorum cultui otiosius vacaret, finitimos Urbi eampos incolere coepit. Hinc visum est Numae , teste Dionysio, ac Plutarcho, suburbanum territorium in Pagos , vicosque dispertiri, eisque praesides assignare , quos Dionysius Sabinus apud Eusebium
positos, Iustinianus παγαρχορος , alii praefectos , marmora saepius Nicorum , aut pagorum mag; seros nuneupant. Compagis vero sollemnis ea erat regiminis serma, ut sua haberent seorsum conventicula, universi tamen Urbano Μagistratui subessent. Uidendus de Pago He culaneo Maetoch. Amphith.Camp. c.8. p. I 48. & in Tabb. Heracli. a00. Ad haec Bimardus DiTI .apud Μurat. Inscripti. tom. I. p. I 8. &seq.
ut inde Thomassimus suam sententiam solide tueri posse existimet De Antiq. & Nov. Eccl. Discipi.
p. I. lib. 2. c. 22. n. Io. quippe
eum Ethnicos aras in vicis, pagi seque nusouam habuisse eenseat, hine Irono alveo fluere contendit, Chri-ianos Ethnicorum συστημω ada mussim secutos paganis quoque Ecclesiis caruisse. Verum tuo te jugulas gladio i mi Thomastine: nam
aras in pagis heterodoxae gente habuere ἔ aaeoque vel nolens vicanas Ecclesias ultro fateris. Dio-
nys. lib. 4. De Servii Tullii insti
tutor Vt etiam rusticanae multitu
dini, faeilius iniri posset numerus , per svulos pagos aras jussit dedia eari Diis tutelaribus , quotanni u4 ibi conventum seri, scri ciκm
Fesum hoc . . . vocatum Passan ita J, simulque eorum Sacrorum riatus, qui nunc quoque se antur,
descripsit. Ad ia sacrificium , eum
46쪽
XXXII. De Apostolico tandem aevo postremus fidem faciat, qui & primas hac in scena egit Eusebius. i 8 Hic de Ioanne : Παρακαλουμιεν - ἐπὶ τα
flnitimas quoque proυincias se contulit, partim ut Episcopos constitueret , partim ut Ecclesias integras disponeret , ac fom
maret , partim ut unum aliquem eligeret, atque ordinaret
ex iis, qui a Spiritu Sancto ipsis monstrati essent. Dbgnus sane vindice nodus, quique interpretes ad multam diem exercuit. Cui enim bono , constitutis Episcopis, adhuc unum aliquem per Ecclesias elegisse sertur Ioannes λ Eas vero ambages, ne alienis plumis indutus videar,
que comentum omnes paganos inis sit in singula capita conferre ce rum numismatis genus. Hinc invid. I. Fast. v.669. Pagus agat Fm sum s pagum lustrate coloni s Et date paganis annua liba focis. Sa- ne Bonam Deam Passanam habet Don.IU. 23. Murat. I 33.3. Gud.3 4. Phil. a Turre Hist.Aquil.p. 3 . Iovem Pa anicum Μurat. 3.Io98. 3. Maz h. ad Amph. Cam- 'Mn. p. 148. in Pago Herculaneo.
veri. Gent. lib. 3. Immo & per agros suis Diis aras posuisse , testantne Rustici Dii apud Tertuli. Apol. c. Io. & Rustica Sacrificia apud Plin. Praefad Vespas. Cic. de Legibus lib. a. e. 8. legem habet: eos in taris habento , oe Larum sedes. Et censor. de Die Nat. c. I.
Cum agros, atque urbes Deorum mu
nere posmerent, partem quamdam rempiis , sacellisque , ubi eos colo rent , dicaserunt. Hinc non raro habent marmora Deos Campem esDlυanum Agrestem, Herculem Ru sticum, Lunam Campestrem , Nem sim Campestrem. Genium Arvorum,at'ue alia . Abascantus quoque villicus Spei Sacrae aram dedicavit apud Passion. Clas. I. 18. P.7. qui γpe Spes alit aericolas. I nunc ,
Thomassine, & pagis aras, si potes , denega .
47쪽
Ecclesiae commodis deesset, cum Vrbes Praesulibus oranasset, ceteris denique Ecclesiarum partibus pro virili consuluisset, ne qui a principe urbe aberant, errorum incursibus impune caput offerrent, unum aliquem sece
nendum existimavit, cui & hanc vicani gregis partem
si vi Hine vero facultas mihi praebetur repellendi alterum Tli mastini obiectum , qui quidem in
eo triumphat, quod Apostolorum Canones uni Episcopo commissum
Dioecesium gregem clament, Prae terea nemini; atque adeo Cleric rum centuriis deturbandum Presbyterum , qui καταφρονι σας που I-
suo Episcopo , seorsim conventiculum habeat , aliud altare erigat . Vimirum quo non deducit partium studium t quasi Episcopum contemnant vicani Presbyteri, quos Episcopus ipse in sui rogi minis societatem ultro adiciscit , quibusque cullodiendum gregem transmittit ;adeoque tantum abest, ut quisquam praeter ejus sententiam peragant, ut potius gravis limo pasto talis sollicitudinis oneri levando ei
operam suam commodent. At vero , mi Thomastine , quoniam paganas Ecclesias Apostolorum Canonibus adversari existimas, quid est, quod quarto demum saeculo excitatas tute ipse non deneges Anne data Ecclesiae pace licuit vel saneliores Apostolorum Canones teruncii facere i immo vero telum in tuum caput unice caducum retorquere possum , quippe quos prosers Canones probandis παρρικίοις veluti nati videntur. Scimus enim Ecclesiae sanctiones, praeterquam ubi oblata aliqua exhortaretur Occasio, numquam promulgatas. At, quaeso, quid ab urbanis Presbyteris timendum erat, ut eorum ergo
latos hos Canones dicas Itaque vicanos potius respexisse videntur, qui ab Episcopo procul , pagisque praepositi, timeri certe poterat, ne vicaria in s eciem auesoritate, sensim Episcopi ditioni sese subducerent, paganasque Ecclesias sibi prorsus vindicarent; adeoque monendi erant, poenis insuper coe cendi, ne quid tale tentarent. Ad rem Hieronymus a Costa Des Reyenus Eeclesiastiques pag. 26. Mais lor ieii fui nece ire d'augmenter te nom-
velles Eglises, qui dans la fuite furent nommm es Titres. Itaque nisi imnumera aliunde suppeterent pro vicanis Ecclesiis argumenta, ex hoc
ipso Apostolorum Canone id perbelle deduci possiet.
48쪽
4 IXXXIII. Alterum Ecclesiae saeculum binis testibus absolvam. 'Primus est Iustinus Martyr ir I): . T,
νοντων ἐπὶ το αυτο I 52) συνελεωτις γbertia : Solis qui diaeitur die, omnium sive in urbibus , sue in agris manen. xium in eumdem locum conventus sit. Tum singulas προε- στω- partes disertis verbis persequitur; quem de industria Episcopum, aut Presbyterum dicere noluit, sed προεπιωτα Praesdentem, communi scilicet urbanis, pag, nisque Praefectis vocabulo nuncupavit.
Pium. 1 a) Cave illud ἐπὶ em αυ- ita accipias, quasi ex omnibus pagis Solis die Urbem convenisse credas; quippe & illa confluentium unda cuique sermonem dedisset,& hebdomadae spatium iis, qui longius aberant, vix ad itum reditumque
sat suisset. Omnes igitur stato die eodem in loco aderant, sed ita quidem ut Vrbani in Urbe, vicani in pagis, suam quisque in Ecclesiam
conveniret. At ouoniam huc delapsus sum, ipsa hortatur res, ut iniectum Boen meri animo scrupulum mihi valde importunum evellam. Μulto enim sermone in eo totus est, ut villaticas, urbi cauque Paroecias sine templis nullate nus subsistere posse adfirmet: eo fit, ut cum templa ad quartum rejiciat saeculum, inde etiam Paroe-cias deducat. Ei autem ut faciam satis. possem templorum originem paullo altius derivare: nam praeter ea, quae Binghamus, schel-tratenus, Medus, Tillemontius , Beveregius, Clampinius , aliique corraserunt; textus ferme decem
ex Patribus Apostolicis, qui ceteros, quod sciam, hactenus e flugerunt, in Brutis habeo, qui quidem
Christianas ante Constantinum Ecclesias necessario evincunt. Sed Boeli mero id demus, templa sup- parem Constantino aetatem serre ;at Paroecias saltim paganas adhuc natu maiores adfirmo. Anne credet, vicorum stare non posse Ecclesias, nisi magnificae extruantur Basilicae , ac tanta illis unde unde comparentur Ornamenta , quantis Augustorum pietas eas porro auxili Immo vero sat est, ut νεοπίστοι quantum per temporis, nummorumque angustias liceat, possint ex intervallo convenire, ae Presbytero praeeunte, sacras Synaxes age.
re : id vero domine fiat, an in temisto, an denique alibi, prosedio parum interest: Ecclesia enim ipsi homines sunt. Apposite Dionysius apud. Euseb. li'. 7. cap. 22. : Mi
μο ριον : Mulvis aenique locus , mqui Uarias aerumnas figillatim peritulimus . ager, inquam, solitudo , navis , stabulum , earcer, fusear tem.
pli ad sacros conventus peragendos fui o
49쪽
XXXIV. Adde quae de Montano refert Eusebius, quem in vico Hardaba I 33) ex νεοπίστων recens bapti-
immodica primi loci cupiditate captum ait. Habes heicin vico recens baptietatos; habes qui primura inter eos locum tenet: eum vero Presbyterum fuisse ipsa suadet ratio : ecquem enim , nisi Sacris initiatum νεοπίστοις prae
XXXV. Tertio demum Christiano saeculo multo plures se nobis dant vicanae Ecclesiae, cum nullae pror .sus essent pagorum latebrae, quas Evangelii lux non pervasisset: tum multo frequentiores, qui Ecclesiae Fastos tenebris inviderint. Ecce autem Epiphanium sis ), qui de medio tertio saeculo in haec verba loquitur :
scedens Diodoridem Γρagiis is es in Carcharis J fe contulit: ubi Truebon quidam erat , vir optimus, ac tum lo- ei illius Presbter. Prosecto unus hic Diodoridis Prae
fectus liti finem prorsus ponere potest. XXXVI.
Sive itaqne μερώα, ac d mesticas Proseuchas L quae quidem sunt Divi Pauli κατ ο,κ1ν Ecclesiae J Iudaeorum more Christianos usurpasse dicas; sive certas aedes divino euilui unice addictas ; sive Martyrum Sepulachra, Coemeteria,
Cryptas ; sive denique quidquid aliud ; illud vero verius est , se s
adentidem conventus celebrasse, uui
bus & sacra facerent, & Eccletiae commodis pro re nata projieerent. Fateor tamen primaevas illas Christianorum Ecclesias simplicitatem prorsus redoluisse ; eoque nomina Cafas, Columbae domus, numquam vero Templa, Basilicas , ἀνάκτορα dictas. Atque hoc quidem in causisa est, cur apud Minutium Felicem , origenem , Arnobium, Lactantium Christiani Ecclesias non habere dicantur. Nec certe praetereundum , quod Biondellus observat, uuo semel Fideles convenerant , Ecclesiarum porro nomine designasse . siue J Hist. lib. . c. I 6. O ) Haeres.65. n. II.
50쪽
XXXVI. At omnium, quotquot afferri possunt, luculentissimus , ' meo quidem judicio, est Dionysii Alexan. drini sis ue) locus, in quo suum Colluthionem usque exilium referens, optime secum actum existimabat, quod . locum illum Alexandria non multum abesse sciret; quippe fratrum adspectu crebrius frui posse sperabat: Abἱ ο
oe ibi commorabuntur, c tamquam in suburbiis remotioribus, particulares illic erunt conventus. Hinc facile per se quitque intelligit , paganis, quos locorum distantia urbanis conventibus stato die adesse non patiebatur, ' sua domi, quibus facile interessent, comitia habere licuisse, ut remotioribtis saltim vicis suas denegare non possis Ecclesias. Praetereo heic ejusdem Dionysii Iss τους
Presbteros, ct Doctores desinatos fratribus per singulos: vicos . Praetereo Anthimum , ac Maximum Chorepisco. pos sub Diocletiano, de quibus vide infra Is J. Praetereo compluscula veterum in eamdem sententiam test, monia, a quibus adducendis commentarioli me brevitas prohibet. Denique Is 8), caussa hac perorata, ne de F et sen-
133 Apud Euseb. lib. 7. c. II. iue s) Apud Euseb. lib.7. e.24. Fortasse respexit Apostoli ποίμενας,
διδασκαλους h. e. Theodoreto interξrete, πυς κα- πολιν, ω κώμην αφορισμένους, desinatos per urbes, ae vicos .s 37 . Nempe ex eorum Actis id apertissime deducitur: Anthimus autem Presister non longe ab Vrbe Roma militario vigesimo fecundo iuvia Salaria e rea Piniani praedia latitabat ; eoque in loco rusticos Sylvano suo sacrificasse ait Cum autem mane facts υiderent Genistiles Christianos more folito venienis res ad eum e vides hinc rusticos hoste henes Anthimi Proseucham eonvenisse ; eoque occiso , Pro
eonsuli aiebant: quid prodest quod
Anthimum occidi i ρ ecce Maximus amicus ejus ampliorem populum ad se invitat o en diserta coetuum Christianorum mentio apud An thimum primo , dein apud Maximum. Vide Maroch. ad Kalend. Marm: Neap. tom. a. pag.323.