장음표시 사용
631쪽
impetus, ut audiri nullo modo potuerint. Quae ubi animaduerti, conuo caui Nationem quae deliberauit in hunc modum. Intelligimus ex trium Intrantium relatione egregium virum M. Iacobum Iunij fuisse electum. . Eme hiatus est, o multa de deruntur propter fra sumpta rum. . . t In unu quatuor Procuratoribus . Receptoribus cum antiquo Rectore & qua tuor Nationum Intrantibus coram t. Notariis publicis ad hoc speciali 'ter vocatis adiurati per Rectorem antiquum deposuerunt, retulerunt
omnia quae per eos gesta fuerant. Quorum depositio in publico instru mento redacta est, & fuit inter eos haec sola differentia, quod 3. scilicet Gallicus, Picardus&Normanus dixerunt quod Gallico & Alemanno in 'verbis de Liga existentibus, superuenit Normanus qui Galliae dedit pro 'Iunii, pro quo iam Pacardus dederat. Alemannus autem sic dicebat
existenti bis in Liga o me existente in via ad ostium superuenit Normanus 'vis Gaiatae dedit pro Iani': nesciebat tamen aniam Picardus dedisset Prae Udiciisque omnibus idem Alemannus adiecit. Dico etiam auod aisa conscien- ira mea non potui dare pro Iuni=, quia per persen.rm interpositam mihi perum.ιν ' tu erat. Interrogatus autem quae persona illa fuerat, quantumque sit 'oblatum , respondit M Albertum Scriptoris fuisse personam interposi- 'tam: cui scilicet M. Alberto oblata fuerant i 6. scuta, sex pro se & decem pro Intrante. Priusquam vero ad Facultatem venimus, publice lectum 'est murumentum ibidem confectum : Vbi primum Natio veneranda 'Planciae de iure sui suppositi, de causae aequitate informata est, decreuit 'que sese velle dare omnem assistentiam pollibilem Electo. ac nullo modo 'pati ut ius suum tam iniquE, ac turpiter opprimeretur. requisiuimus con 'sequenter Picardorum Nationem, vi in Instantia notissima atque aequis
Iima auxilium, assistentiam, fauoremque tribueret. Quod & se facturam 'pollicita est. Quia tamen aliquid tactum fuerat de pecuniarum oblatio. 'ne, ideo decreuit Facultas quod Denuncians audiretur plenius. Similiter 'etiam & M Albertus quem personam fuisse interpositam Alemannus prae. '' dixerat. Conuocatus igitur M. Albertus Scriptoris oblationem mille fa 'ciam asseruit in hunc modum. Dum quodam mane transitum facerem per 'ante domum M. Iacobi Iunij. ipse accessit ad me interrogans anne scirem 'quis proxima vice futurus esset Intrans nostrae Nationis. Respondi quod 'tic. Tunc ille M. Alberte, si mihi possitis proficere apud Intrantem ve- 'Hrum , dabo i6. scuta. sex pro vobis, & decem pro Intrante. Respondi maiora, ac maxima fecit pro me, ac meis cons anguineis vester Locum tenens, ideo libenter uti potero, complacebo. Dixit Iunij non curo de 'illis, Led mercenarius dignus est mercede sua i Superaddiditque idem 'Scriptoris, quod M. Iacobus de septem montibus scit ac nouit quae in 'hac re gesta fuerant. Huic autem grauissumae accusationi respondit dictus
i ' Π unquam quidquam obtuli sie, falsaque esse omnia, quae praefa tus 'M. Albertus iniquissime asseruit, ac protestatus est prosecuturum esse 'praefatum M. Albertum de tantis criminibus obiectis. Retractae sunt Na. 'x ID IJ, pax rem, Nulla tamen super hac re communis deliberatio data 'est. Sed quanto illi aduersatij nos amplioribus odijs vijsque iniquioribus ' ian sequi conati sunt, tanto magis animus nobis cum viribus excreuit. Sum. ''maui antiquum Rectorem quod daret Rectoralia insignia M. Iacobo tu. de summatione & resutatione coepi publicum instrumentum. Va-nij; ac
gabantur eo tunc plerique animi commoti, clamorque copiosae multitudinis in utramque partem insurgebat. Exspectauimus per longum tem - poris effluxum sperantes post tam grauem tumultum quorundam pas ..tiones sedari debere, eosque ab ira, ac odio vacuos fieri, sed malum alta radice insitum simul cum tempore crescere solet. Crevit siquidem impe- ..tus, Creuit clamor, crevitque tantorum malorum pernicies. Et quoniam sic paulatim mala, ac dissensiones crementa suscipere cernebamus, aliteragericium censuimus. Equidem Rectorale biretum praefato Iuni j ei indio possessionibus ponentes , tradidimus, requisito tamen
Dehinc ad domum praefati Iuliij
632쪽
' multitudine luimus vinum & species sumpturi. Priusquam tamen a me i 37. ' morata S Iuliani Ecclesia recederemus, opposuimus nos nouae electioni si quam aliqui celebrare niterentur, nomine totius Nationis appellantes. V Dumque sic tractarentur negotia, paululumque requie, ac otio in Eleat' Rectoris domo frueremur .antiquus Rector loco si quidem inuiso & inso '' lito Facultatem conuocauit, pedi jtque ad nouam Electionem celebran: dam Intrantes dari. Annuunt duae illarum scilicet Normaniae& Alema. P mae Natio vere, Picardiae Intrantem dedit . qui facta priorum Intrantium' confirmaturus esset. Sed Francorum iam multum iniuriis lacessita Natio' sese huiemonstruosae non L lectioni, sed turbationi sceleratissimae oppo ' nit, renititur ac appellat. Nec in eadem Natione repertus est quisquam' de Prouincia Senonensi ad quam pro tunc spectabat Intrantis Electio, ni V cum alijs Intrantibus intrare praesumpserit. Sed quidam Bituricensis Pro. ' uinciae nomine M. I ac obus Brisay de domo M Roberti Remigij scelerat ο' ausu rem intentatam aggreditur. Petijt si quidem, Natione Franciae re V clamante, ab alijs Nationibus quatinus vellent eundem assumere in b. V trantem . quae omnes tres suam supplicationem concesserunt. Hi ei ' quatuor Magistri absque grauitate atque obseruantia ulla Statutorum ' sine eandela cerea soliti ponderis in unum locum conueniunt, quorum' duo scilicet Normanus N Alemannus concurrunt in M. Robertum Re.' migij quorum se votis Gallicus ille magister immiscuit in identidem eon ' sentiens. Picardus autem dixit se solam potestatem confirmandi Electo. V rem primum habere, nihilque circa eam sese esse innovaturum. Exeunt, V Magi strumque Robertum Remigij electuna denunciant. Cuius tam faci V norosae rei ad nos in domo M. Iacobi Iunii electi existentes rumor dela V tus est. Cum protinus quosdam amicorum suorum conuocauit, quid actu is russit, expetens. Quorum consensu ipse cum pulcherrima, ac grauissima' Comitiua tam Facultatis Artium quam superiorum Ecclesiam S. Iuliani ad ijt Vbi impetus, clamor, strepitus, dissensiones variaeque commotio is nes eminebant, ut ubiuis tutius quam illic fuisses. Feruntque plerique, si adeo hunc dissensionis inualuisse morbum , ut multi cum gladijs, baculis, , caeterisque hostilibus munimentis ad praedictam Ecclesiam conuenerint, , sed virtute atque aequitate in violentia stuperarcnon valuit. Praetereora si men qualiter praefati antiquus te Remigi j quandam cameram in qu i sce is num stramenque recondi solet in domo Prioris Ecclesiae S Iuliani intras .is sent, ibique M. Robertum Remigii munimentis Rectoralibus insignitum: si H c, inquam, praetereo, ne quidquam tam inhonestum , tam indecoris, is tamque ab omni grauitate alienum a Magistris nostrae Facultatis gestumo posteris nostris innotescat. Sed praetereundum non censeo quod quidam , Magistri egregij tam Nationis Franciae quam Picardiae quorum animoso cum viribus vigebat, tam scelerata flagitia inique ferentes, omni resi-- stentia propulsa praedictum locum aggressi sunt. In quo antiquum Re-- ctorem abditum repererunt multo concussum timore, non quod illi ma-- lum aliquod illa turi essent, sed ut plerique arbitrantur, culpae conscius ani-- mi pέ .rm qua dilu.rtur admissum crimen, ius ter expauescit. Petunt hi j muri ni menta. Iuramento antiquus ipse se non habere asserit , abscedunt contiis nuo eum timore, ac tremore liberantes. Vbi igitur intelleximus iniquiis tatem dc dolum, Iuris honesti, aequitatis, grauitatis, virtutis 5 amicitiae is praeripuisse locum, vehementer indoluimus, grauiter aegreque ferebais mustam luctuosum casum nostris diebus, rem utique tam detestabilem ,, tamque periter fam accidisse. Sed utrunque serendum fuit; nec eam obis rem nobis defuit animus; verum potius ad Iuris tuitionem de deserisio is nem incitatus est. Itaque cum luctu ac tristitia recessimus a loco S. Iu - , , liani, reliquam quae supererat, partem noctis cum quiete transacturi. Sed is paene prx fatum locum exieramus cum Nox a tergo insequitur qDos- , , damque de nostris Captiuos ducit, ac M. Robertum Remigii , nori quo- , niam eminebat periculum , sed ut vinum speciesque sumeret, sectam lumis quod plures existimant, simulque ut esset suspicio nos aliquam violeritiam intulisse,
633쪽
intulisse, associat. Sed satis manifestum fgnum oppositi datum est: quod
cum nos inuaderet, nullus de nostris violenter insurrexit. Sic igiturno
ciem illam cum sequenti die fuit transegimus, crebris tamen consilijs
ac conuocationibus remedia cogitantes opportuna.
Quid autem consecutum sit, habemus ex eodem libro Procuratorio: in quo sic praefatus M. Magistri scribit. Anni praememorati melisisque Martii 16 conuocaui venerandam Nationem Franciae super 3. art. Primus fuit ad adulsandum media quibus iniurias iam nobis illatas inferendasque propulsaremus. Secundus fuit ad audiendum quandam querimoniam ex parte Prouinciae Senonensis. Tertius fuit communis,&c. Quantum ad Uprimum gravamina nobis illata explicui, simulque qualiter spreta con temptaque fuerat ipsa Natio, adeo ut nulla sit memoria grauiorem fuis se nobis illatam iniuriam, quam si perferremus, nos perpetui dedecoris 'maculam incurreremus. Illic memora ta sunt tempora quibus cum eisdem 'Normanis paria gessimus certamina , nec unquam Patribus Maioribus que nostris vires in tantas discriminibus defuisse. Quod nobis magis magis que verendum esset si propter ignauiam, ac socordiam nostram in tanta UIustitia victi cedentes laboribus tam graues oppressiones quas quisque 'egregius praestansque animus refugit, cum maximo dedecore pateremur. 'Sed quoniam variae sententiae de remedijs opportunis iam iamque agita 'tae fuerant, quidam egregius venerabilisque Magister Iacobus Luillier 'in sacra Pagina Licentiatus vir utique omni grauitate, scientia pariter 'dc eloquentia conspicuus, quoddam Statutum Simonis Legati ad Na 'tionum sedandas discordias editum legit, ac explicuit, quo cauebatur 'quod si inter Nationes exorta suerit discordia, ita quod una a tribus. 'vel duae a duabus se voluerit separare, nulli omnino Nationi liceat, nisi 'prius per certos Iudices, scilicet tres antiquiores Regentes in Theolo 'gia de quatuor in Decretis causa separationis tanquam iusta, ac licita approbata sit; monstrauit quod idem praedictum statu tuin praelicatum fuisset. Quantum ad a. arti c. Quidam venerabilis Magister de Prouincia Senonensi ab eadem deputatus conqucstus est de iniuria illata ei. . . dein Prouinciae per M. Iacobum Brisay Prouinciae Bituricensis , qui in ..
graue praeiudicium, ac totius Nationis scandalum maximum ausus est in . ..trare cum alijs Magistris, dareque votum suum alteri quam electo per .. primos Intrantes, praesertim cum is de Prouincia Senonensi non esset, iacum etiam Natio Franciae appellasset casu quo noua celebraretur electio. ..
Conquesta insuper est contra eundem M. Iacobum Brisar de domo M. .. Roberti Remigij, qui cum monitus effet iurare ea quae deliberabantur iain praedicta Natione secreta habere, cepit turbationes, dimensionesque commouere multiplices, nunc hos nuncque illos; & praesertim Decanum iaProuinciae illius iniurijs lacessiere. Quantum ad 3 art. supplicuit quidam iaMagister contra praenominatum Brisay declarans varios abusus qui per cieum in actibus vici straminis commilli sunt; declarauit si quidem qualiter iaquendam nomine Guillelmum A Tot contra praeceptum Facultatis & Vniuersitatis inhonestissime gradu auit. Dies itaque dicta est virique, ut scribit idem Procurator. Die 18. Martis conuocari feci Nationem venerandam Franciae super iaijsdem articulis quibus congregata fuerat prius; vocatusque fuit M. I a. iacothus Brisay qui quamuis citatus emet, non comparuit. Vocatus insuper iaest D. Guil lelmus A ssot ad ea quae contra cum proposita fuerant, respon- cisurus, qui nec in propria persona comparuit Dixit tamen Bide lius quod iaipse offerebat se fact urum quaecunque Natio decreuisset para tu sque erat ialterum gradum suscipere, si id Natio faciendum dicta mei. Conclusit Na. iatio quod quia praefatus Brisay pertinaci animo contra Iuramenta sua, rimandatum Nationis tam temerario aususpreuerat, priuabat eum perpe-
tuo a consortio Nationis, honoribus , fructibus ac emolumentis ipsiusta Nationis . Guillelmi Assoti priuationem suspensam tenebat, quo usque ιι plenius auditus extitisset. cTom. V. Κ Κ x K
634쪽
IM IMMMI M IMMMMMMMM IMMMMMM s
Monuit Natio De putatos suos, meque una cum illis ut iugi cogitatione& meditatione cogitaremus quae utilia sibi essent, cogitataque ac ea quae nobis viderentur expedire, omni vigilia, labore ac studio exequi nite remur. Decreuit itaque Natio non esse parcendum, neque sumptibus, neque laboribus. Volebat insuper pecuniam uti & prius concluserat, ab
arca extrahi, secundum modum dctormam prius explicatam. Vbi autem iam fere finem nostrae Congregationi feceramus, superuenit iam saepenumero nominatus Brisa' qui acta per eum defendere conatus est. Quem ubi, nec poenitentia duitum, nec tam enorme scelus confitentem ani m. luertit, prius conclusi confirmauit ac roborauit. Et quia mente adeo pertinaci sic errorem suum defendere conabatur grauissimum , sic etiam
voluit in praedictis Conclusionibus firmiter persistere. Et ita conclusi.
Vt autem ea per Nationem executioni mandarentur illis diebus , antiquiores Regentes Facultatis Theologicae & Decretorum adiuimus, quorum aliqui videlicet pro Facultate Theologiae Decanus eiusdem Ma gister noster M. Dionysius de Sabrenoro , Magister noster M. Guillel mus Eurardi, ερ M. Io de Oliva onus huiusce rei tractandae susceperunt , refutationes autem aliorum antiquorum in publico Instrumento redigi per Notarium publicum fecimus. Pro Facultate vero Decretorum susceperunt id negotium D D. Doctores M. Io. de Montigny, M. Ioan. de Courcellis, M. Martinus de Fraxinis de M. Petrus Maugier qui omnes sese unanimiter in loco Conseruationis comparituros promiserunt ; decreueruntque Partibus citatorium in praefato loco. Qua si quidem die adve niente Procurator Franciae ero parte Gallicanae Nationis assistentium impulsione coactus causam separationis quam praefata Natio Franciae prae tendebat, explicuit, petiuitque licentiam se se separandi, praesertim cum ea potestas eis virtute statuti Simonis Legati concessa sit. Adiunxit
que petitioni ne lite pendente M. Robertus Remigij se se pro Rectore
gereret: vi ctiam sigilla, libri, caeteraque Rectoris insignia in manu se questri ponerentur. Ex altera vero parte responsuri a Iudicibus appellauerunt asserentes eos in virtute statuti, praesertim cum id ut dicebant, nunquam practicatum extitisset, nullam in eum potestatem habere posse. Hic clamor varius, sicque tumultus maximus, lon ge diuque agitatus est. Quae ubi animaduerterunt Iudices , decreuerunt primitus se se Iudices, nec id se posse recusare absque excommunicationis sententia, dixerunt,
a sit gnaueruntque partibus diem, horam & locum, in quibus coram eisdem, sub grauissimis poenis comparerent, die quidem Veneris sancta hora z. post prandium in Capitulo Ecclesiae nostrae Dominae Paris. inhibueruntque ne in die Iouis sancta quisquam eorum iuxta morem aliorum Rectorum locum nostrae Dominae adirent, ne sorte aliqua seditio inter partes
Anni praefati mensisque die 1'. conuocari feci vener . Nationem Franciae in S. Mathurino super 3. arti c. Primus fuit ad audiendum diligentias factas in materia Rectoriae. Secundus fuit ad prouidendum super festo& prandio quod solet fieri die Lunae post Pascha. Tertius fuit communis. Quantum ad primum , rcgraciata est Natio omnibus qui huic materia: operam dederant, & maxime suis Deputatis, qui ita cura solerti ac vigilanti huiusce rei partes onusque susceperunt εἰ ac hortata est eosdem ut assidue hanc rem curae haberent prout eo usque habuerant. Quantum ad 2. voluit Natio, quod festum Rectoris fieret expensis communibus, de sub conditione, quod si tandem Rectoria potiretur, ita quod sibi ius adiudicaretur, summam expositam Nationi restitueret, conclusitque Natio ut ad hanc rem peragendam extraherentur pecuniae ab arca Nationis, secundum quod De putatis expedire videretur. Voluit insuper quod quia duo Bidelli Nationis onus octo Bidelioriim potrabant, quod in salarium laborum suorum cuilibet daretur tunica honesta, ut etiam festum Rectoriae quod a Natione agebatur, magis solemniter, ac magnisce fieret, dcc.
635쪽
Vniuersitatis Parisiensis. 627
Dum res se se haberent , ut iam enarrauimus, intelleximus Normanos .impetrare velle quendam casum nouitatis: .ed quia id de se non pote. I J7.rant, adiunxerunt secum Medicos, qui id impetrare extreme nisi sun r. Inceptis tamen eorum obsistere pro viribus studuimus: &in die Veneris sancta, maxima cum diligentia, adiuimus Cancellarium a quo Casus ille impetrari debuerat, Arem impedivimus. Adiuimus Curiam Castelleti, Uidentidemque iacimus: sed ab inopinato in excogitatoque euentu op - ressi sumus. Si quidem ubi viderunt se nec apud Cancellarium, nec apud Mocum- tenentem quidquam impetrare poste, Praepositum Paris aggres si sunt, a quo casum praedictum nouitatis obtinuerunt: in quo casu noui- ratis cauebatur, quod quia medici erant in possessione, quod illi Iudices scilicet tres Theologi de 4. Decretistae non habebant cognoscere, nec Ρdecidere seu terminare discordias quae contingere poterunt super fa- 'cto Rectoriae, quod inhibebat Praepositus omnibus illis Iudicibus, ne hanc Urem tractare auderent, sub grauissimis poenis, pro ut latius ibidem contine
tur. Illo eodem die post prandium hora l. luimus ad Capitulum nostrae Dominae Parisiensis , & ibi comparuerunt aliqui pro parte M. Roberti 'Remigij appellantes ab ipsis Iudicibus, si in materia illa procedere vel . vlent, petiueruntque Apostolos. Interim ille casus nouitatis executioni 'datus est; factae sunt inhibitiones Iudicibus, ne ulteri is progredi tenta- Ρrent: factae sunt etiam inhibitiones M. Iacobo Iunij Rect ori, ad cuius re. Ρquestam de instantiam isti Iudices videbantur eam rem suscepisse. Dum-Ρque fierent istae inhibitiones M. Iacobo Iunij, respondi quod hoe non 'crat factum praefati M. Iacobi, sed totius Nationis; ideo requisiui quod 'executionem vellet differre, quousque congregassem Nationem ad 'sciendum quid nos ea in re agere vellet. Noluit tamen differre ideci ab 'executione appellaui nomine Nationis. Et ita actum esse profiteor.
In Vigilia Paschae cum maximis laboribus de poenis impetrauimus unum Mandatum quo prohibebatur M. Roserto Remigis ne die Paschae iret Priatum Clericorum, G, in die Lunae, ad nostram Dominam de Campis, iuxta veteres no rorum antiquorum Patram ritus , ac consuetudines: quod ideo impetratum iacst ne aliqua turbatio, aut seditio oriretur inter fautores contenden. tium: si quidem ius nostrum elari ssimum de se ac manifestum fuit. Ideo in unegotijs omne viam maliciae iniquae & contentiones praetermittere volui- .nuas , ad sola iuris dc pacis remedia recurrentes: non quia nobis deesset au t vis, aut animus; sed quia sic soletius partium tueri. Quo tamen man- .da xo obsistente praefatus Remigij ad praemissa se ausus est ingerere; quod iaa plerisque aegre, iniquoque animo perlatum est. Impetrauimus etiam iacaciem die quendam casum nouitatis contra Facultatem Medicinae inten dentem impedire Iudices nostros,ac etiam Statutis Facultatis Obulantem. i. Anno i 38. saepius adhuc eadem causa agitata est: grauemque litem habuit Natio Franciae cum Facultate Medicorum & Natione Nor mano ἀriam, eo quod contrariae parti fauerent: ut ex sequentibus constat. Idemcnim Procurator sic ait. Die . April. an t 18. feci venerandam Natio ianem Franciae conuocari super 3. arti c. Primus fuit super electione, vel iacontinuatione Procuratoris. Secundus fuit ad audiendum diligentias iaquas super materia currente feceramus. Tertius fuit communis, &c. Quantum adi artic narraui i. diligentias varias, ac multiplices insolen- iacesque admodum illorum de Natione Normaniae narraui eas quae ex par- . te nostra feceramus, quae profecto magnae atque exactissimae fuerunt. i. Quantum ad 3. art. supplicaui quod in omnibus per me actis Natio vellet tame habere gratum&ammatum praesertim cum ea solum egi issem quae de Amente Nationis processerant: ta declaraui quali ter 28. Marti j, iuxta con- iaclusionem Nationis, mandaui Decanos ad habendum pecunias quibus ..Herent expensae, &festi Rechoris, dc Processus nostri: qui otianes, exce taPto Decano Parisiens, venerunt cum clauibus suis. Ille autem Decanus ciqui quamuis fuisset multis vicibus mandatus, quamuis etiam de mane
636쪽
contentus esset venire, nihilominus venire contempsit 5c spreuit in gra. uissimum scan datum totius Nationis. Nos autem videntes quod Norma. ni iam omnia pro festo disposuerant, nos autem propter v mus hominis pertinaciam sic confusi manebamus, ex consensu Deputatorum de alio rum qui in Papyro existente in arca sunt inscripti, fecimus aperiri seram Decani Paris. dc extraximus 6 o. & ii. scuta, quae mihi distribuenda pro nego iijs Nationis tradita sunt Ideo supplicaui quod Natio vellet me cum omnibus suis Deputatis habere gratum 5d aduoatum in hoc specialiter. Quantum ad i. dedit Natio Intrantes ad me continuandum solum vene rabiles viros de Magistros Io. Besan son , Bertrandum Berauit, Petrum Dentis, Nicolaum Anglici & Hugonem Beauregari qui me sua singula ri gratia continuauerunt. Quantum ad i. art. re graciata est Natio omni bus suis Deputatis & mihi, qui ita viriliter laboraueramus in negotio, pa rataque est eosdem prosequi omni honore ac fauore. Quantum ad 3. art. Natio habuit gratum aduoatum ec commendatum , actaque per me gratissima de acceptissima: & specialiter quantum ad extractionem pecunia rum approbauit factum Natio, habuitque Decanum Parisiensem ingra tissimum, qui solus voluit conclusionibus Nationis obs stere; ac sibi in hi buit sub poena priuationis ab Ossicio, quod de caetero non audeat sic man
data Procuratoris quibus obedire tenetur, contemnere ac Vili pendere, praesertim ubi uniformis consensus, unanimisque Conclusio Nationis periuramentum conuocata praecessit: quemadmodum in praesenti negotio factum fuerat. Et ita conclusum. Magistri, dcc. PERGIT. Quoniam in vi casus nouitatis accepti per Dominos Medicos adi orna tus eram nomine Nationis coram Praepolito Parisiensi. In vi autem casus Novitatis de querelae in contrarium a Cancellaria per nos acceptae, causa
ipsa ad Partamentum euocata est; idcirco ubi dies assignata nobis aduenerat, tuimus ad Palatium honorifici: comitati, fecimusque seri colla tionem super materia nostram qua crat D. Ad uocatus Regius M. Symo. nis, Advocatus noster M Nicolaus de Capella, Locum- tenens Praepositi Paris. M. Philippus Lui liter, M. Ioa .le Moy ne Procurator noster cum omnibus Deputatis Nationis, illic que erat maximarum scientiae de pru dentiae vir M. Ioannes Normani Decanus Silua nectensis; de ibi digesta est materia, ad certaque puncta reducta est: de quantum iuris in ea habe bamus, ibi clarissime per D. Ad uocatum Regium monstratum est. In crastino autem causa agitata est, quam dixit ost ijs clausis idem prae nominatus Ad uocatus Regius, luculentissimeque de puncto in pu actum monstrauit, quod graui ter opprimebamur in negotio; de quam iust e contra Medicos de Normanos procedebamus: qui Normani quia videbant quod compulsi essent coram Iudicibus nedum verbis, s ed etiam actis de gestis procedere, petebant ad Universitatem causam transmitti , ad quam tamen, antequam memoria de Iudicibus fuerit, venire ibique causam suam agitare spreuerant. Curia illa die decreuit quod infra tres dies Partes ponerent apud Curiam quae vellent; de eis bona ac breuis Iustitia mi nistraretur, quod de fecimus. Alij autem producere, quantum potuerunt, distulerunt Tempore vero intermedio quilibet nostru rei huic tam graui opera dabat, saepeque solicitauimus dominos Curiae super processus breui celerique expeditione, qui semper nobis gratissima responsa dederunt. Fertur autem a plerisque dc verum esse creditur, quod ubi omnia producta fuerant, processusque poetae vi sita tus extiterat, emanauerunt quaedam litterae a Regia Majestate ad Curiam Paria menti, ob quas litteras certis negoti js illis diebus vacare adstringebatur. Ideo moram , plus
quam optaremus, res nostra contraxit Quia tamen in Processu nostro petebamus sequestrationem munimentorum Rectoralium fieri, idcirco Curia conuocari fecit omnes Decanos Superiorum Facultatum de Nationum Procuratores una cum ipsis contendentibus: in qua re se se aduersa
nostra pars fefellit, suisque callidis consilijs agitata est: siquidem egimus, ut sigilla dc reliqua munimenta amplissimo pariter de famatissimo
637쪽
Vniuersitatis Parisiens s. 629
Viro M. Gaufrido Normani tradita sint. Ne autem mora longior toti studio Paris nimium ossiceret, decreuit Curia Parta menti quod quia cer- - i 17tas ob reς vacare expeditioni non poterat committeret egregios viros
de Curia Dominos utique in Par lamento . videlicet M. Ioan . dii Bretiit M. Io. de SauZay. M. IO. Secreta in , M Fournier. De Universitate auia tem quatuor una cum illis commisit de Facultatibus. Primus quidem 'de Facultate Theologiae M. nostrum D. Thomam de Courcellis, de Fa. cultate Decretorum M. de Rou ville: de Facultate Medicinae M Inguer renium de Parenti: de Facultate vero Attium M. Gauseidum Normani. PQui praestantes Domini, ubi ad eos deuenit suae Commissonis cognitio, 'qui discordiam motam inter M. Iacobum Iunij in Rectorem & M. Rober tum Remigij terminaturi essent, breuemque ac celerem Iustitiam parti bus ministraturi ad requestam M. Roberti Remigii fecerunt M Iacobum 'Iunij adi ornari coram ipsis apud Ecclesiam S. Eligi j prope Palatium. 'Causaque nostra bina plebiscitatione agitata est per eloquentissimum vi rum M. Ioan de Pour potnico uri. Qui decreuerunt quod partes infra cra. 'simam diem producerent quae vellent apud Notarium , de breuem expe. 'di tamque Iultitiam ministrarent. Quod & fecimus, siquidem infra assi. 'gnatam diem omnia produximus. Tempore autem medio diligent ijs nostris assiduis effecimus ut ipsi nostri ludic es, caeteris relictis, no stris nego iij, intenderent, quos multum publico bono uniuersitatis de Facultatis 'Attium assectos fuisse experti sumus Sequentibus Comit ijs Nat. Gall. actum est de vi quae illata fuerat D. Procuratori, de quibusdam alijs, ut testatur ibidem Procurator his verbis. Die 13. April. conuocari feci honorandam Nationem Franciae per iuramentum apud S. Mathurinum super 3. arti c. Primus fuit ad audiendum diligentias iactas in processu per De putatos Nationis. Secundus fuit ad audiendum quandam querimoniam ex parte egregi j viri M. Ioan . Colo minet in Artibus Magistri, de in Sacra Pagina Licentiat i. Tertius fuit communis super suppl. dein iur. dcc Quantum ad factum 1. arti c. declaravit praefatus Magister qualiter dum una die pro negoti js Nationis tui siet ad domum M. Iacobi Iuni j electi in Rectorem, redeundo circa domum Scir-
bonae, venerunt ad eum duo, quorum unus nudum ensem tenebat; & ag. i. gressi sunt eum multum rigoros E, adeoque ut inde in dextra manu uuiis
nus periculosum valde acceperit: ob quod dicebant Medici quod mo- ..tum unius digiti amitteret: de grauius vulneratus suisset, nisi & viribus & iaclamore validis sese protexisset: quapropter cum ita es Iet quod ista per- . . petrabantur propter Nationis negotia, ut in .mifestissimis lignis edocuit, supplicauit Nationi quod hanc rem tanquam factum proprium pro se ui .
vellet, faciendo seri informationes contra eos qui tam enorme facinus iaperpetrauerant. Quantum ad 3. arti c. supplicauit in Natione M. Petrus iaMarescalli super facto iniuriarum dictarum , & quod grauiter percussus iasuerat coram multitudine grauissimorum virorum a M. Gualtero de V er-
Mia, propter aliqua verba quae inter se habebant pro facto currentis dis. iacordiae: ideo supplicat adiunctionem Nationis, & quod vellet hoc factum iatanquam proprium suscipere. Quantum ad i. art. re gradiata est Natio suis is Deputatis de mihi de immens s laboribus &poenis susceptis: hortataque iacst nos ut semper viriliter in negotio atque cum omni diligentia proce. αderemus. Et quia tetigeram in Natione quod dum in Par lamento causam iano stram agitarem, aliquae iniuriae verbales contra M. Robertum Remigi j iade M. Albertum Scriptoris dictae fuerant, eo maxime quod nos ultro gra- ciuioribus imur ijs lacessere moliebantur, dicentes Nationem nostram mul. cita egi sie quae aetenda non erant; idcirco conclusit Natio quod si ex illis iaverbis, aut quibusvis alijs pro causa ista exorturis processibus inuolue Aretur, aut etiam aliquis Deputatorum suorum, volebat illud prosequi ianomine ει sumptibus Nationis. Quantum ad 1. art. grauiter tulit Nati O, ciquod tantus vir a Natione deputatus ita ignominiose cum gladijs &Ω-ixibus Prosequeretur , volebat eum indemnem reddi, & nedum eum, μ
638쪽
V verἰim & singulos De putatos ordinauit quod ut pro misijs iam factis re fiendi, pro sanatione eius sibi darentur decem scuta, quae si non suifice
V rent, residuum suorum De putatorum arbitrio remittebat. Quantum ad V 3 art. voluit ut fieret inquesta sunt ptibus Nationis, de iniuria illata M. Pe V tro Mares clinili & praefato M Ioanni Colo mines, ta eiusdem Nationis er ' pensis agitaretur processiis. Et ita conclusi, MAGisTRI. Tandem die penultima Aprilis negotium istud Rectorium terminatum est: ut idem scribit. Die penultιma, inquit, Apria. an. Domini I IS. hora sexta post meridiem secerunt Iudices Commis a Partimento vocari Procuriat. re, paritum super discordia Rectorum sententiam daturi. De reuerantque in R Horia ιπι habere egregium visam M. Iacobum μην, ipsumque pacifice debre
so sdere, nec in siua posses ne et Eaten, impediri , ut satu superque liquom
sententiam per manum Notari=scriptam. Qua die a magnis vexationitus ac iri. balationibus quibus dies persingulos agebamur, redempti retractique fuim I is gaudia tutius agitantes. Iam timor tremorqxe de perpetaeae famae , ac si discrimine euanu te iam actorum conscientia comprobata est 3 haec si quidem Eufinem latoribus immensis curi se asta, quarum aestu Almo Urgebamur, M. Iulit. Ea die laeta quiete, optataque pace frui cepimus, ac per Universem Frael. ciae Nationem alta pax, variaque Loitia agitata est.
Lite ist i ita sopi t1 aliud bellum exoritur aduersus Receptores Decimae Pontificiae, de qua supra , quam cum exigerent summa atrocitate, dies. Maij in Comit ijs Generalibus Vm uersitatis actum est de legatione ad Re gem mittenda, instructionibusque conficiendis. Qui autem Decimae ii lius receptioni praepostus fuerat, tabulis prostantibus fuerat commina tus vincula Lxcommunicationis, ijs qui pro ratione Benefici j Decimam non soluerent. Quam in rem variae fuerunt sententiae: videntur tamen eo suffragia pertinuisse, ut si quid exigeretur hac modo vice, piae subuen. tionis ergo, perso lueret u r ; sec is, nullo modo. Nationi vero Gallicanae ad locum suum retractae supplicauerant nonnulli Magistri qui alias de eius gremio resecati fuerant, ut re integrarentur. Et placuit illos restituere cum M. Ioanne de oliua , propter egregie nauatam operam in vitim 1 Rectorum discordia. Die 13. Iuliij in Comit ijs San-Iulianensibus unanimi omnium Quatuor. virorum consensu in Rectorem electus est M. Ioannes Versoris Nomaanus, vir doctus de de Academia bene meritus, qui paulo post, hoc est et s. Sept. supplicauit Nationi suae cuius vices erant, pro lectura Ethicae: illi. que libenter concesta est , quo Rectore pauca video acta digna postero.
Die 8. Aug. in Comitiis Mathur. supplicisuerunt FF. Praedicatores, πρ ruersitas ve et eos in gremiam haum reincorporare. Sic scribit M. De sancto Martino Procurator Nat. Gall. Die 2 mensis Aug conuocata fuit Uni uersitas in S. Math super . art. Primus fuit pro tuitione priuilegiorum Vniver sitatis. Secundus fuit coni munis, dcc. Et quantum ad illum arti c. Suppiscatierunt Fratres Praedicatores ut lamentabiliter se humi me, quatenus mi uersitas vePet eos rein Vortare se in sexum gremium recipere. Quam supplicationem Natio concessit Iuramentis per eosdem praestitis de ratificatione suorum Superiorum.
Die 13. Decemb. habitis apud Math generalibus Comitijs lectae sunt litterae Pij II. iiiiii mi Pontificis, olim AEneae Silvii de sua recenti promotione , lectae quoque litterae Collegi j Cardinalium . dc ad agendas Deo
gratias impetrandamque felicem votorum contra Turcas successum, indicta in crastinum Supplicatio solemnis ad Basilicam Dei parae Virginis. Tales autem Pij litterae, quae continentur inter eius opera. Pius Epis Copus seruus seruorum Dei . Dilectis filijs Universitatis Studii Paris. S.& A. R. Pius & misericors Deus noster uniuersae Cori ditor Creaturae, quia sapientia fundauit terram, omnia ordinauit Coelestia& terrestria, sacrosanctam Romanam Ecclesiam ea complectitur Charitate, ut per successivam Vicariorum suorum mutationem, nulla aduersus
639쪽
Vniuersitatis Parisiensis. 63 i
ram procella, nullus praeualere possit spiritus tempestatis. Sane felicis Recordationis Calix to Papa III. Praedec e re no stro de huius mortalis i 18. vitae valle s. Id. Augusti ad coelestem patriam euocato , dc ipsius funeris ac Mexequiarum celebratione sole nisi, ac debita subsecuta, Nos una cum fratribus nostris S. Romanae Eccletiae Cardinalibus, de quorum numero Utunc eramus, Romae in Apostolico Palatio apud S. Petri Apostolorum Principis Basilicam in quo dictus praedecessor habitauerat, ac debitum
naturae persoluerat, modo ac tempore congruis pro futuri creatione 'Pontificis curauimus conuenire, nobisque cum eis fratribus sub delibe rationis magnae negocio quam tantae rei qualitas exigebat , aliquandiu 'tractantibus, tandem ipsi Fratres licet potuissent in alios maioris meriti consentire, tamen S. Spiritus, a quo S. Romana & Vniuersalis Ecclesia MChristi sponsa regitur, infusione animos ipsorum sic amante, ad perso nam nostram dirigentes sic unanimiter vota sua nos tunc tituli S. Sabinae Presbyterum Cardinalem , nescimus quo occulto & nobis tremendo Iu dicio ad Celsitudinis Apostolicae fastigium concorditer elegerunt. Nos 'autem imbecillitatis nostrae conscij no strarum paruitatem virium ad tanti 'oneris sarcinam digne perferrendam agnoscentes , poli quam diu quid 'agendum foret cogitauimus, tandem considerantes Romani Pontificis Lectionem non ab hominibus, sed a diuina inspiratione procedere , cu- 'ius non licet resistere voluntati, sperantesque cum , qui ab initio funda tioni Ecclesiae infirma mundi elegit, ut contunderet fortia, vires suas no- 'bis ad tanta gubernacula subministraturum , cupidi bene agere de prodes 'se potius quam praeesse, in spiritu humilitatis colla submisimus iugo Apo. 'stolicae seruitutis. Quapropter deuotionem vestram precamur, ut Om. Ρnipotentem Deum instantius exoretis, a vestrisque omnibus exorari cu 'retis, ut nos per suam gratiam roboret dedi rigat in agendis. Nos enim pro 'nostrae erga vos mentis affectu dispositi sumus, in casibus occurrentibus ''vestram deuotionem specialium gratiarum praerogativis N alijs bene a 'placitis, quantum cum Deo poterimus, confovere Datum Romae apud S. Petrum, anno Incarnationis Dominicae i J8. pridie Non. sept. Pontis. 'nostrian. i. Idem Pontifex Concilium aduersus Turcas indixit, rogauitque per litteras Carolum VII. ut si posset, praesens adesset ; sin minus, mitteret aliquos E Regia Prosapia quibuscum agi posset de bello Turcis inferendo, vel potius de reprimendis eorum viribus. Aliud meditabatur Pontifex quod postea in Concilio declarauit, Pragmaticam scilicet Sanctionem quae in Concilio Bituricens primum, deinde vero in Basileensi, ipsona et
AEnea tunc praesente dc sustragium ferente confirmata fuerat, Omnino abrogare: quippe mutato statu mutauerat mores, quanquam Gallos seni Per Oderat, ut patet ex eius Epistolis. Tunc tamen quod potissimum in
tendebat, subticuit. & collaudato tantum Rege, Regnoque Christiani csimo, de solo bcllo Turcico per litteras egit. Quibus Rex respondit se
habito Praelatorum , Principum, & aliorum virorum notabilium tam Ecclesiasticorum quam secularium conuentu, patefacturum quid conclusum ei Iez. Die i 3. Ian. Natio Gall. iam pro tertia vice ad statuendum conuocata per suum Procuratorem M. Guill . Charinolite Parisinum, socium Nauar xicum , Munus suum Procuratorium bimestri omnino spatio definitiir. Nam in omnibus Nationibus antiquitus Munus istud unius duntaxat erat in Ensis at bis, ter, quaterque nonnunquam prorogabatur. At vero Galli Cana libertatem istam prorogandi sustulit, praeterquam semel. Aia. ab Incarnationi Verbii 38. die vero Sabbati quae I 3. Ian. habebatur, nos omnes & singuli Magistri Nationis Gall. Parisius tam Regen- res quam non Regentes apud S. Math. per Bidellos, pro vi mori sest, ha. et cocis obseruati, pleniter de sub debito iuramenti conuocati notum facimia s uniuersis praesentes litteras inspecturis pariter de audituris, quod
nos Prazcipue attendentes quod nout morbi noua exposcunt remedi. r, nec non
640쪽
etiam rerum varietas se temporam mutata qualitas id exigunt, ut animi mores varientur, ruxsa qxorum variatronem leges persaepe, ac tiarata vanantur humana. Retro acta cnim nos satis edocent tempora, ita ut nulla tergiver
sa tion e c clari possit, quantas iact uras, quot dispendia, quot denique dis
cordias ta incommoditates nostrae Communitati attulerat frequens ni mium ac saepius iterata continuatio Procuratorum nostrae praelibatae Na
tionis. Qua ex re huiusmodi discordijs, dispendijs, iacturisve atque in
commoditatibus finem imponere summopero cupientes, pacem etiam quae omne bonum exuperat, ac concordiam non immerito Zelantes , me
mores utique illius Sallustij; Concordia paruae res crescunt, discordia vera maximae dilabuntvr I statuimus, ordinauimus, volumus, atque etiam decla ramus ea quae sequuntur, inuiolabiliter obseruarit videlicet quod qui cunaque de caetero ad dictum Procura toris ossici uma Sumetur, una vice dun. taxat in eodem ossicio continuetur. Eis quis temerario ausu, quod ab sit, contra huiusmodi ordinationem nostram , seu statu tum nostrum ali quid attentare praesumpserit, ipse facto prau.it tu, perturus atque infamis re putetur, inhabili que ad Regentiam, O singula praerogatis.υ atque Oinciis Na. Donis reddatur. Approbamus nihilominus, item Sc declaramus totum te m. pus in ordinarium mensis unius locum habere, Procuratoremque tem .poris illius una vice continuari posse. Insuper quoniam veluti experi.
mento frequenter didicimus quod nonnulli in dicto Procuratori, Ossicio constituti plerianque congregationes hora indebita celebra illa comperti
sunt, unde no strae Communitati non modicum interdit allatum esse detri mentum conspeximus, quoniam etiam & discordias permultas, diuisiones
inimicitias, iniurias, & scandala quamplurima exorta fuisse , idcirco ta. libus vijs pro posse obuia revolentes, bonum ipsius Nationis prae oculis
habentes & sincerana pacem , ac concordiam inter nos ipsos obseruare cupientes, statuimus, ordinamus, atque etiam declaramus, quod nulli indicto Officio constituto liceat amodo nostram Communitatem pro Mocare pro quacunque materia ante horam 8. in tempore Hiemali, nec an
te 7. in tempore 2Estiuali. Adij cientes quod si quis contra liuiusmodi
nostram Constitutionem , seu ordinationem quam perpetuis volumias temporibus irrefragabiliter obseruari. aliquid attentare praesumpserit,
eundem dicto ossicio ex nunc, prout ex tunc, & ex tunc pro Vt e X nitri Cprivamus atque .i nostro consortio resecamus, dc nedum eundem, ver iam
etiam omnes & singulos si quos fautores talis haberet in hac parte, priuatos id a nostro gremio resecatos per praesentes declaramus. Datum,aci uni & conci usum sub M. Guill . Charino lue in Theol. Baccalario Theologorum Regalis Collegii Nauarrae Bursario tunc Procuratore saepe nominatae Nationis Gall. anno mense & die praedictis. Anno i 1'. inceptum est Concilium Mantuanum aduersus Turcas, de
Pontifex Mantuana 6 Kal. Iumj magno apparatu ingressus est: quo paulo post adueuerunt Oratores Caroli Regis nostri, scilicet Archiepiscopus Turonensis, Episcopus Parisiensis,&Tnomas de Courcellis insignis Theo logus huius uniuersitatis, de quo saepe supra. Tum Pontifex acerrime invehi coepit in Francos quasi Sedi Apostolicae iniuriosos, qui Pragmati eam Sanctionem omnino Iuribus Apostolicis aduersantem in Regno suo tulissent. Aitque Gobellinus ad an . t 38. Francorum Legatos post auditum Pontificem palam se victos professos esse. Verum non est id credi bile , cum haberent quod ipsin et Pontifici obtruderent, a quo Pragmatica ut ab aliis omnibus in Concilio Basileensi probata de confirmata fuerat. Vide Lector in hanc rem Spici legium Dacherianum Tona 8. M 9. Die . Iuliij in Comitiis V niuersitatis retulit D. Rector quid ipsae cum Electis , seu Deputatis circa materiam Pragmaticae. Sanctionis enisset
placuitque addere nonnullos articulos , aut potius explanatione S quo rundam articulorum qui videbantur esse obscuriores, ut litium materia de occasio prorsus amoueretur. Placuit insuper deligere nouos De putatos qui eum Prioribus Explanationem illam recognoscerent δc examinarent. Item