장음표시 사용
291쪽
gensi , qui ad annum ii o3. se scribit de Henrico filio & patre r,, Ratisponam Henricus filius cum exeret tu se contulit. Quem M pater e vestigio subsequens, Erlungum mirciburgens bus, ,, fugato Ruperto , restituit, indeque omnia, quae fautorum ,, erant filii, devastans, tandem faventibus sibi dolis Rati spo- nensium, filium urbe fugavit. Qua residens, Praesulem ei-
,, dem Cathedrae quemdam adolescentulum, nomine D. prae ,, secit, exercitum undecumque congregavit, progressusque , is Marcham Die pol di per Boemiae gentis maxime crudelitatem is devastavit. Nec plus unacum Domino sto Rege morantur, , , conventum usquequaque facere, Gesarianis a tergo flammis ,, praedaque vicem reddere: postremo cum decem millibus D electae juventutis in quinque legiones dispertitis, congres is sum expetere . Jam castris in contrarium positis spectaculo,, nimis horribili, per triduum continuum ex una ripa Regini,, fluminis Imperatoris, ex altera Regis volitabant signa. At M tamen die, quae generalem certissime congressionem praece ,, debat, Proceres, qui capita roburque utriusque videban- , , tur Exercitus, pacificis invicem concessis colloquiis, postis inorose ventilatam inter se belli praesentis causam, tandem is divino, ut creditur, edocti spiritu, parum justitiae parum-ν, que emolumenti tam duro tamque periculoso inesse nego D tio, unanimi consideratione conserebant: indeque nimiis rum fratribus, id est populo utraque parte Christiano par D cendum, imo parricidiali pugna cessandum, pari voto judi ,, cabant. Vesperascente itaque jam die , cessere loco Regiae, , phalanges, Imperatoriae Majestati se reverentiam exhibereo clamantes. Imperator autem dum in castris de erastino cer-
,, tior conflictu disponit, nec pugnam nec pugnandi votum se Principibus esse, per Boemiae Ducem , Marehionemqueri Luitpoldum contra spem audivit. Qui mox animo conster D natus, supplex illorum adjutorium petit, nee impetrateri instructus etiam secretis filii nunciis, suorum conspiratio ,, nem adversus se factam , latenter e castris cum paucis admo- dum viris subtrahitur. Audiens interim Rex patrem suum
M apud Uvigbertum quendam illustrissimum & prudentissi- , , mum virum , qui partibus in illis , quas Sora, inhabita- ,, bant, principabatur, esse repertum , usique ad Rhenum illi
292쪽
nistrari permitti,, . Ceterum quum Cosmas de se ipso alann. Io99. scribat: ,, Qui Seraphinus sic Archiep. Sulσ- niensis veniens ad Sedem siuam urbis Strigoniae, temporeis quo sacri ordines celebrantur, 3. Idus Iunii, ordinia eum D Hermannum sit.) Presbyterum , dc me quamvis indis,, gnum , ad eumdem similiter promovit gradum ,,οῦ quummque ad ann. IIIo. de V vladislao Duce ejusque fratre Ottone post Pascha , 3. Kal. Maji reconciliatis subjungat: ,, Sed quo- niam idem Otto nobis interdixerat sorum in villa Sercir Coin ,, stet, quod pater suus & mater pro remedio animarum suam es rum, Deo & Sancto me neeslao nobis famulantibus perpe- is tuo habendum tradideranti ego missus ex parte fratrum , M coram Duce R ejus Comitibus conquestus sum super Otto- D ne , quod lucernam parentum suorum, quam debuerat ac- ,, cendere, extinguebat: At ille: Ego inquit lucernam di, genitorum meorum non extinguo, sed volo, ut in potesta ,, te Episcopi sit, quod nobis specialiter datum esse seto. Et di, nunc non Episcopo, non alicui personae, sed Deo & San- ,, eto enceslao vobis famulantibus praedictum forum rest b, tuo,,: Quum denique in fine libri tertii ad annum Iias. quo post Uladis lai obitum Dux Sobes laus electus est , dicat: D Quoniam quidem in exordio libri memini me dixisse , hanc M Chroni eam sub temporibus Uladis lai Ducis & Hermanniis Praesulis editam esse : quibus jam ex hac convalle lacrymosa fato transvectis ad loca sorsan deliciosa , sed adhue gesta-di, rum rerum exuberante materia, utrum ibi litori figam an-D choram , an etiam nunc surentibus Euris in altum earbasa, , tendam is . Consule sormosa mea doctrix nunc mihi mensa: Quum , inquam , Cosmas adhue vivens, tametsi senex, Chronicon suum usque ad 3. Kal. Iunii anni IIII. perduxerit; Georgius tamen Bartholdus Pontanus lib. 3. Bohemiae Piae de Cosma Hermanni Episcopi decessore loquens, eum cum eodem Cosma Pragens Decano, Chronici laudati Scriptore, consen dit, in haec verba: Cosmas a Uuratis lao , communicatis
is cum Capitulo consiliis, omnium gratulatione quod prae re ,, liquis vir bonus & ad regimen idoneus, licet jam seniculus tum temporis Decanus, Praesul designatus, a Caesare Hen-D Iico
293쪽
a6s ORIG. ECCLES. SLAT TOM. IV. D rico dignus recognitus, Moguntiae sub nomine Rothardiis consecratus est, & sejuncti sunt Epistopatus Pragensis &,, olomucensis . Hic Bohemicam historiam a Zechio usque ad ,, obitum suum pertexuit, vir bonae conscientiae, magno Bre is iis lai aliorumque planctu mortuus, & honorifice in Templori Sancti Viti sepultus,, . Quot Pontani allucinationes t Primo enim Cosmas Chronici Scriptor, qui adhuc anno II 23. vim vebat , unus idemque fit a Pontano cum Cosima Epistopo , qui
anno exeunte I 9I .eIectus, anno Ios q. conlecratus, anno
Io98. I v. Id. Decembris mortuus est; eodem Cosna Chro nographo narrante . Deinde dicitur Cosmas ille Episeopus Moguntiastist nomine Rothardi consecratus , quum dicendum sit, ab Archiepiscopo Moguntino nomine Rothardo conseratus .
Postremo non sub G a , octavo Pragensium Episcopo , sed sub Severo , sexto Pragensi Antistite, boannes olomucensium Episcopus ordinatus suit , adeoque ab eo tempore, quo Severus Episeopus , post obitum Spit ignei Ducis qui anno Io 6 i. contigit : ,, Nimia devictus efflagitatione Uvratis Iai Ducis , D consensiit promoveri Ioannem Epis opum in Mora via , olo is mucensis Episcopatus a Pragensi separatus suit. Praeterquam quod Iaminiri seu Gebeardi Episcopi Pragensis querelae, uti ex epistolis S. Gregorii VII. Papae patet , non fuere de abolendo Olomucensi Episcopatu , sed circa quaedam bona, quae uterque Episcopus ad suam Ecclesiam in integrum pertinere dicebat , quaeque demum , Pontifice eodem Grego'rio jubente, per medietatem utrique Episcopo sunt ad judicata . Hinc , Cosima Chronographo teste , anno Incarnat. Io99. Dux Breeislaus veniens cum exercitu in Mora viam ,
D reaedificatum a se castrum Podi vin , reddidit illud , sieut an- tea suerat, in potestatem Hermanni Episeopi Pragensis ,, et eodemque Hermanno adhuc Pragensem Ecclesiam administrante, quum, per obitum Andreae, Olomueensis Ecclesia va caret , anno IIo . electus suit alter Ioannes, Borivoyo Duce probante, dc Hermansio Epistopo Pragensi non repugnante .
294쪽
CAPUT PRIMUM. IIbricum, ct Dalma M. Chrobatia ct Serblis. Sorabia ct Dalemineia . Chrobati fata Heraclio IN. Fidem Christi amplexi . tidem pos Liadosui Hi mortem
a Francis deficienter. Os T QUAM Ecclesiasticas Stavorum Russae, Hungariae, Bohemiae & Poloniae origines enarravi,sequitur, ut de S lavicis etiam rebus Dalmatiae atque Illyrici differam . Illyri eum & Dalmatia, etsi distinctae ab initio essent regiones, jam inde tamen ab Augusti aetate pro Synonymis haberi quum coepitant, exinde accidit, ut quid quid erat dieique solebat Illyricum, idem Dalmatia censieretureta; & vulgo homines, qui minus distincte accurateque loquuntur, alterum pro altero nomen usurpantes, Dalmatiae vocabulo id totum comprehenderent, quod apud antiquos Illyricum sonabat . Angusti quidem ab initio utriusque fines: nam, ut FarIam tus in Illyrieo sacro Tom. r. pag. observat, IIIIricum primi genium seu proprium , a Pomponio Mela lib. a. cap. a. & a Pli nio lib. cap. 22. Naroni is miIoni fluminibus interjectum fuit:
Illycleum & Dalamatia quando pro S nonymis habeti
295쪽
s6 ORIG. ECCLES. SLAR TOM. IV. fuit: sed brevi eodem Farlato pag. 6 . scribente ex illis
angustiis eductum, snes suos ita propagavit sub Romanis, uti Appianus Alexandrinus describit: qui quum initio ejus li-hri, quem inscripsit IIbricum dixisset, eos ab Graecis haberi dicique M Illyrios, qui supra Macedoniam ac Thraciam a Chao nibus atque Thesprotis porrectas ad flumen Istrum terrasis incolunt is haec subjicit: is Romani vero non hos dumta ,, xat, sed Paeones praeterea, & Rhaetos, Noricosque, & My- ,, sios Europam colentes , aliosque his finitimos , qui per ,, Istrum descendentibus a dextra oecurrunt, distinguunt a ,, Graecis , non secus ac ipsi Graeci, eosque propriis nominibus,, singillatim appellatu: caeterum communi vocabulo omnes,, Illyrios arbitrantur; nec satis comministi possum, quo ini- , , t in ducti potissmum in hane opinionem devenerint, in qua ,, hodie sa) cum maxime perseverant: quippe tributum ha- ,, rum nationum inter sontes Istri & mare Ponticum sitarum, D tamquam unum exigunt, & Illyricum tributum vocant. D Idem Appianus in extremo tuo libro: Reliqui populi, qui ari Romanis Illyrii putantur , sunt ante Paeones quidem Rhaeti, is Noricique, post Paeones vero Mysi ad Euxinum usque Pon ,, tum D . Itaque Romanum Illyricum ex Appiani descriptione , in longitudine a sontibus ad ostia Danubii porrigitur : latitudo ejus , qua maxime patet, Danubium inter ac mare Adria ticum extenditur. Iisdem ferme regionibus librieum Strabo
lib. a. circumscripsit: M Ister inquiens ab occassi ortum
M versus in Euxinum labens mare, ad Iaevam relinquit Ger- ,, maniam totam a Rheno orium, Geticumque totum tractum, ,, & Tyrigetas , Bastarnas , Sauromatas usque ad Tanaim M amnem, & paludem Maeotidem : ad dexteram vero , uni-
M versam Thraciam , Illyridem , ac Macedoniam, & ipsam ,, reliquam Graeciam , Quidquid proinde Danubius,ab occasu orientem versius decurrens, ad dexteram proxime praeter Iabitur, id omne Illyricum est, videlicet Rhaetia, Noricum , Pannonia & Mysia: nam Maeedonia & Thracia, & reliqua Graecia, quas itidem ad dexteram relinquit, longe absunt a ripis Danubii, unde, interjecta Mysia , distinguuntur. Suetonius
a Stra Appianus scribebri a telo post chaistum saeculo ε
296쪽
p A R S II. C A P. I. 263 strabone & Appiano non dissentit, nisi quod Norteum ab Illyrico videtur excluderer ,, Ae perseverantiae inquit gran- ,, de pretium tulit , toto Illyrico , quod inter Italiam , Re - , , gnum Noricum , & Thraciam , & Macedoniam , interque , , Danubium flumen & sinum maris Adriatici patet , perdos, mito,,. Quemadmodum autem unaquaeque provineta ab Augusti aevo usque ad Constantinum magnum ad nominis Illyrici incrementum accesserit, ex eodem Farlato aecipe. Tiberius Caesar Rhaetiam, Vindelicos, Noricor, Pannoniam, Mae amque, ut Romano Imperio, sic Illyrico adjecit. Uesipatianus
Thraciam: Daciam Trajanus . At vero Constantinus Magnus, quum sex provincias, e quibus Thracia omnis tum constabat.
Illyrico ademisset , septem alias easque longe florentissimas adjunxit ,, Macedoniam scilicet, Thessaliam, Achajam , Epis,, ros duas, Praevalim , & Cretam se: ita ut omnes Provinciae, quas idem Constantinus Illyrico vel reliquit , vel adjecit, omnino septemdecim a Sexto Ruso in Breviario enumerentur: ,, Provincias habet Illyricum septem & deeem: Noricorum, , duas , Pannoniarum duas , Valeriam , Saviam , Dalmatiam,
,, Moeliam , Daciarum duas: & in Dioecesi Macedoniet , sent,, septem , Macedonia, Thessalia, Achaja , Epiri duae, Praevis
M lis, 3 Creta ,,. Quum autem Imperium Romanum in duas tributum est partes, Orientalem, S Oecidentalem, & hine duae, illaeque totidem Praefecturae Praetorianae adscriptae sunt; facta est quoque bipartita divisio Illyrici, quod partim eum Imperio occidentis conjunctum est: Occidentali sex, orientali undecim Illyricae provinciae annexae . Imperium Orientis , septem Dioecesibus constabat, quarum Quinque , videlicet, Oriens, En tui, visana, Pontica, Thracia, ad Praesectum Praetorio Orientis; duae reliquae, Macedonia, &Daeia, ad Praesectum Praetorio Iustries pertinebant: se Provinciae Macedoniae VI.,, Aeliaja , Macedonia, Creta, Thessalia , Epirus vetus, Epi- ,, rus nova, & pars Macedoniae Salutaris . Provinciae Daciae R,, Daeia Mediterranea, Dacia Ripensis, Moesia prima, Dar- ,, dania, Praevalitana, & pars Macedoniae Salutaris ,, . Praesectura Praetoriana Imperii Occidentis, quae Italica dicebatur, ex Dioecesibus tribus constabat, Dalia, Itbrico, & Africa . Pr vinciae Iurrui Occidentalis VI. is Pannonia secunda, Savia,
297쪽
is Dalmatiae , Pannonia prima, Noricum Mediterraneum , No-D ricum Ripense,, . At Noricum utrumque , ut Imperio, licIllyrico Occidentali, primum a Gothis ineunte sexto sareulo, deinde a Francis ademtum est. Illyrieum vero Occidentale a Barbaris vallatum ac discerptum , a Justiniano magna ex parte recuperatum, cum Imperio & Illyrico Orientali in unum coaluit , silc tamen , ut Graeci scriptores, receptas Illyrici Occiden talis provincias , non ubrici, sed Dalmatiae vocabulo appella
Ut igitur summatim de Illyrici finibus dieam, aliud est Illyricum antiquum, aliud Illyricum hodiernum. Illyricum antiquum ut ait Farlatus Tom. I. pag. 83. pro varietate
temporum varios fines habuit, primum admodum angustos , deinde quaqua versum longe lateque prolatos. Nam sub Pe Iasgis Hyllinis, Illyrici nominis ac generis conditoribus, Illyricum intra Titium ac Drilonem fluvios fines suos continuit.
Liburniam , Iapydiam, Istriam, Carniamque ab occasu Celtae
addiderunt: & ultra Drilonem usque ad montes Acrocerau nios ditionem Illyricam propagarunt. At Illyricum postquam in potestatem Romanorum Imperatorum venit, tum vero jussuum ac nomen latissime protulit: nam pro Carnia atque Il ria amissis, jussuque Augusti Italiae adscriptis, recepit utramque Rhaetiam, Noricum Mediterraneum ae Ripense, Pannoniam omnem Superiorem & Inferiorem, Moesiam itidem superiorem& inferiorem , Dardaniam, Thraciam, & ultra Danubium Da eiam ipsam Trajani, quam usque ad Imperium Aureliani retinuit. Eidem vero Constantinus Magnus Thracia & Moesi ex inferiore detractis, amplissimam Dioecesim Macedonicam ad jecit, quae sex ipsas florentissimas provincias cum Insulis circumjectis comprehendebat. Illyricum hodiernum , iisdem re gionibus ei reumscribitur , quibus illud definivit Justinianus, quum Praefecturam Illyricam Praetorianam Thessalonicae ademin
tam , ad Justinianam primam patriam suam revocavit . Complectitur autem Iapydiam, Liburniam, Dalmatiam, Illyricum proprium: Praevalim, quas omnes uno Dalmatiae vo cabulo nunc vulgus appellat: ) Epirum novam , quae nunc Albania: Dardaniam, quae nunc Rassa e Moesiam ae Daciam utramque, quae nunc partim Servia, partim Bulgaria: Pan -
298쪽
noniam veterem Australem inter Savum 8c Montes Illyricos , quae nune Bossina , & Croatiae ac demum Pannoniam Saviam, sive Interamniam, quae nunc Stavonia dicitur.
Quod de Illyrico dictum est , hoe de Dalmatia intelligi
potest : nimirum, fines ejus primum suisse admodum angustos, deinde quaquaversum longe lateque prolatos. Et ad nomen quidem Dalmatiae quod spectat, illud constat ex Delminis , urbe olim totius gentis primaria, acceptum. Quod Strabo inquit Farlatus Dalminium, vel Dalmium Ptolemaeus, Ap planus, aliique Delminium vocant: Stephanus pro varietate Codicum, alias Dalmium aut Delmium, alias Dei non aut Delminium appellat: Cassiodorus Dalmana scribit: Thomas Archidiaconus Delmis: alii nune Dalmum, nunc Damna aut
Damnium dicunt; quae urbs Farlato teste eo serme loci olim
fuit, ubi nune exstat Dumnus, oppidum neque infrequens , neque ignobile in ea regione aspera Fc montana, quae intra duos fluvios Titurum, &Naronem attollitur. Ab hac urbe Delmatiam denominatam fuisse, inter omnes convenit; sed derivatum ex ea gentis ac regionis vocabulum, variatione literarum interposta, alii aliter scribunt: Desmatia, scilicet,&DalmaIia: Dalmatae, Delmatae, & Dalm=enses. Quae omnia Cellarius lib. 2. Geogr. antiq. cap. 8. pag. 62 . his verbis com plectitur . ,, Inter Heronam & AEquum Ptolemaeus ponit Δελ di, μIειον, Delminium, quod ita etiam Appianus in Illyricis, telle Byzantino, scriptore urbium, nominavit, qui liberes Graece desideratur. Strabo saepedicto loco vocat , b, Dalmium. Quadratus apud eundem Stephanum Δέλμιον,ut in ,, Palatino Codice Salmatius invenit: in caeteris etiam Δαλμιον, M vel Δαλμινον exstat. Scilicet, quod Eustathius ad Dionyliim Vers. 97. notavit, ἡ πολις λεγεαι Δαλαιον, ς ΔελμINον , si Δελμνον . Fuit olim urbs magna & potens, quae genti no ,, men dedit, ut Delmatae , vel Dalmatae appellarentur ,,. Stra
gna urbs, unde genti es nomen. A vocabulo ad rem transeo . Farlatus Tom. cit. refert, Dalmatas,qui initio Naronem interNestumque se continuerant,
deinde fines Imperii usique ad Titium amnem produxisse, mox ad Savum : demum , post Gothos superatos, nomen suum. Ll a usique
299쪽
a68 ORIG. ECCLES. STAR TOM. IV.
usque ad Danubium propagasse. Primigenia inquit Τom. r. pag. ι . )& antiqua Dalmatia Tiluro seu Nesto ab occasu,
Narone ab ortu terminabatur: mox ad Titium usque fines pro tulit ; ita ut a septentrione montibus Pannoniis, a meridie mari, ab occasu Liburnis, ab oriente Illyriis propriis ac primugeniis cireum seriberetur . Atque haee suit prima Dalmatici nominis propagatio usque ad postrema ante Christi Domini adventum tempora: quam sequuta est altera propagatio sub Augusto ad Savum amnem , quum juxta eund. Farlatum p. Io8.
ex Iapydia, Liburnia, Dalmatia primigenia , Illyrico pro
prio, itemque Pannonia citra Savum , una conflata est Roma na Provincia sub uno Dalmatiae nomine, quo Augustus omnes
illas regiones comprehendi jussit. Tertia accessit Dalmatici nominis propagatio usque ad Dravum & Danubium, quam sie de scribit pag. II 6. is Postquam , imperante Justiniano, res Go- thorum in Italia diminui sexto faeculo ae deteriores in dies,, fieri coeperunt, tantum abest, ut Dalmatia jus suum ae n D men contraxerit, ut potius per ea tempora longe in septen ,, trionem usque ad Dravum ac Danubium protulerit: atque ,, haec est tertia propagatio nominis Dalmatiei, quum Dalma-M tia Savum ac Dravum transgressa,Pannoniam sere totam sub ,, potellatem notionemque sui nominis redegit ,, . Testim nio utitur Procopii, qui ait lib. I. belli Goth. . , , Gepides, , Sirmium urbem, & alias Dalmatiae civitates majorem in paris D tem Occupantes tenebant, quas Imperator proxime a Gothis D receperat ,, . Et lib. 3. Gepides ipsi in Orat. ad Justiniinnum contra Langobardos dicebant: ,, Praedones isti Sirmium M oppidum , dc cetera Dalmatiae loca, belli vobis causam foreis praetendunt ,, . Ubi, quum dicitur, praeter Sirmium alias Dalmatiae urbes ab Gepidibus teneri, satis indieatur, Sirmium civitatem esse ejusdem Provinciae, idest Dalmatiae, ad quam pertinebant urbes ceterae, quas Gepides occupaverant: quo fit, ut quae Dalmatiae urbes apud Procopium Gepidibus attribuuntur , ear fuerint in Dalmatia ultra Savum ἱ nimirum in Pannonia Savia , quae in jus nomemque Dalmaticum migraveis rat. Singidonem quoque Pannoniae Saviae urbem intra fines Dalmatiae includere videtur Procopius, quum haec scripsit: mruia
praeterea aliaDalmatiae loca, permibos Imperatorii, ct cires
300쪽
p A R S IL C A P. I. a 69Siseidonem a urbem habebant: Quibus verbis intelligi po-
teli, loca illa Dalmatiae, quae Imperator Herulis habitanda tribuerat, vel ei rea Singidonem fuisse , vel certe posita in eadem ultra Savum regione, in qua Singidonem locant Aurelius Victor in Ioviniano , Iora an des, Simoeatta, nec longe ab Sir mio in septentrionem Laetius statuendam existimat. Eodem
inquit idem Farlatus pertinet , quod Auctor Historiae Miscellae, inter civitates Dalmatiae, quarum ad quadraginta Cha-ganus diripuit anno i . Mauricii Imperatoris qui eli Chr. 3994 recensuit Belictam, quam quidem urbem juniores Geographi in Savia sere media constituunt: ,, Anno Xvu. Mauricii, ,, eoacervatis virtutibus , GHanus in Dalmatiam properat , di quum venisset Beliebam , ΑΟ. Civitases eirca eam depopu- D latus ect. Si ergo ad Dalmatiam pertinebant urbes inter Samis vulnia Dravum, nihil causae afferri potest, quominus tota ,, illa regio, quae die a est Savia sive Interamnia, ad jus no- ,, menque Dalmaticum pertinuerit: quo fit, ut sexto Saeculo is Dravus, qui erat Saviae, idem etiam esset terminus Dal- D matiae is . Uerum sequiori tempore, Dalmatiam fines habuisse in septentrionem eatenus productos, ut Pannoniam comis plexa universam , ab Adriat leo mari usque ad Danubium latis tudine pertingeret, testatur Constantinus Porphyrogenitus de Admin. Imp. cap. 3 o. se scribens: Antiquitus Dalinatis inensiebat ab ortu ad oecasum d eonfiniti Θrrhaebia μὰ Antiabaris, Uriae confinia pertingebat: ad latitudinem seros a meridie ad septentrionem ad Danubium flumense extendebat ; era que omnis ille finitimus tractus sub Romanorum pote sateinpraectantissimum Thema omnium ouidentalium. Nimirum , Graeci & Byzantini scriptores uti observat Farlatus pag. li 7. post amissum Imperium & Illyricum occidentis, si-blata omni distinctione Illyrici Oecidentalis, & orientalis, hiate verbo, quum simpliciter Illyricum dicunt, nihil aliud subjiei volunt, nisi Iurruum b) orientale, & Provincias omnes Orientis librici solent ab Illyrico distinguere ae secludere .
a Aures. Uictor. ,, Ineola agri Sineidonensis provinciae Pannoniae M . L. HolMaius ad Ottelium not. ,, Legendum , nunc Zenderin , sedes non ita pia... dein delootae Serviae, paullo sub Tautuno ,, ι ad Orientem scit. Taurunt.b De finibus vitiusque Illytiei , orientalis scit. & Occidentalis, vide eund. Faria latuin toai. I. Illyr. sacra pag. 31. col. 1.