장음표시 사용
301쪽
α o ORIG. ECCLES. SLAT TOM. IV.
adeoque, quum regiones Illyrici Occidentalis, excepto Norieo, in ditionem Imperii Gaercanici rediissent, non eas quidem Itis 6rico restitutas dicunt, sed Dalmatiae vocabulo donant. D Bar
is baris f inquit Historicus Dalmata j occidentale Imperium
occupantibus, siquid Illyrici Occidentalis recuperabatur, id is ut plurimum Dalmatiae adscribebatur .... Dalmatia ergo is apud Byzantinos scriptores pro IllyricoOccidentali sumenda is est, quod apud eundem Constantinum Porphyrogenitumis clare persipicitur, qui Dalmatiam pro universo Illyrico oes cidentali, praeter Noricos, antiquitus sumptam tellatur . Eodem ae Procopius sensu Dalmatiam sumunt Rerum Francicarum Scriptores , ad Dravum usque illam extendentes,
Na Pannonia sejungentes . Eginti ardus de gestis Ludoviei Pii
ad ann. 8I8. R sequentem , Liude Witum Pannoniae inferioris Ducem memorat, BOrnam Dalmatiae σ Liburniae, Cadolachum Marchae Forojuliensi ; Soriabor denique ait magnam Dal matiae partem obtinere . Verba elus alibi recitavi: Sed pavea hie repetere juvat, ex quibus Dalmatiae eonfinia intelliguntur. Itaque ad ann. 8i8. sic habet is Erant ibi & aliarum na- ,, tionum Legati, Abotritorum videlicet, ae Bornae Dueis D Gudulcanorum 3c Timolianorum . . . Simul SLiude viti Du- eis Pannoniae inferioris ,, Ad ann. 819. Exercitus de Ita- ,, lia in Pannoniam propter Liude viti rebellionem missus. Ad
,, an. 8ao. Tres illi exercitus contra Liud evitum mittuntur, quorum unus de Italia per Alpes Noricas , alter per Caran M tanorum Provinciam , tertius per Bajoariam & Pannoniam is Superiorem intravit . . . . IS tamen , qui per Pannoniam is Superiorem iter secerat, in transitu Dravi suminis, ex lo- ω eorum & aquarum insalubritate , soluti ventris incommodom graviter affectus est. - . Hi tres exercitus de Saxonia, R,, orientali Francia , & Alamannia , Bajoma quoque & Italia ,, congreguli sunt. Quibus domum reversis, Carniolen ses, es qui circa Savum suvium habitant, & Forojuliensibus peneis contigui sunt, Baldrico se dediderunte idem & pars Ca- is raniann rum, quae ad Liud eviti partes a nobis desecerat, is facere curavit. Ad anu. 8a I. Interea Borea Dux Dalmatiae, , atque Liburniae defunctus est: & petente populo, atque D Imperatore consentiente, nepos illius, nomine Ladasclavus, is su Digiti od by Corale
302쪽
is successor ei eonstitutus est . Ad ann. 822. Exercitus de Ita- ,, lia propter Liud eviticum bellum conficiendum in Panno- ,, niam missus est. Ad cujus adventum Liud evitus Siscia civi- ,, tale ab relicta, ad Sora bos, quae natio magnam Dalma- D tiae partem obtinere dicitur, fugiendo se contulit, & uno ,, ex Ducibus eorum , a quo receptus est , per dolum interse ,, isto, Civitatem ejus in suam redegit potellatem . Ludovia ,, cus Pius , omnium orientalium Scusorum , hoe est , A botrib,, torum , Soraborum, milsorum, Behemannorum , Marua ,, norum, Prede necentorum sis & in Pannonia residentium, , Abactim Legationes excepit. Ad ann. 823. Liud evitus reli , , chis Sorabis , quum in Dalmatiam ad Liudem illum avuneu - , , tum Bornae Ducis pervenisset , & aliquantum temporis cumis eo moratus suisset, dolo ipsius est interfectus . Ex his colligitur, primo, Dalmasiam, juxta Francicos Scriptores seculo nono a Liburnia sejun tam fuisse , quum Borna dieatur non unius Dalmatiar, sed Drimat , & Liburniae Dux suisse, tamquam duarum distinctarum regionum . Secundo , Sorabiam, Egin hardo memoratam, Dalmatiae Mediter. raneae , quam Farlatus Transalpinam vocat, conterminam esse, imo Sorabos magnam illius Dalmatiae partem , temporibus Lu do vici Pii, occupasse r ac proinde eam Sorabiam non aliam fuisse Provinciam , nisi quam idem Farlatus ex Byzantinis Scriptoribus Serbliam appellat, eamque Tom. I. pag. I 23. sic de scribit, praemissa hujusmodi Chrobatiae divitione . M Chroba ,, tia erat omnis divisa in partes tres: Maritimam, Mediteris raneana , bc Interamnensem . Chrobatiam Maritimam a Sein ,, ptentrione Alpes, a meridie Mare Adriaticum , ab occasuis Istria, si ve Alvona Civitas, ab Oriente Zentina fluvius de se finiebant, nisi quod ab hac regione ultra Zentinam pauluinis luna producta, Serblia in attingebat . Mediterranea interis Savum , & montes, partem veteris Iapydiae Transalpinae, is partemque veteris Pannoniae Australis occupaverat, & uti,, nune , si e olim ab occasii Carniolia, ab ortu Bossina terminari batur. Chrobati a Iuteramnensis eadem est, ac Pannonia, , Savia,
303쪽
,, Savia, Dravo Savoque interjecta: Ab occasu Norleum ha- ,, bet finitimum , ubi nunc pars Styriae & Carinthiae, atque in
D Ortum producitur usque ad Danubium, qui ab Septentrionem in meridiem cursum detorquens, eam sejungit ab ea partem Hungariae, quam olim Iagyges Melanastae incolebant. Nunc D quod a Chrobatis acceperat, nomine amisso, communi Sta , , vorum vocabulo appellatur Stavonia is . Pergit Soraliam , quae eadem est eum Egin hardi Sorabia , describens . ,, Ser
,, blia pars Dalmatiae Cisalpinae Orientalis, ab Zen is tina fere initium dueit ; nisi quod pars Inalpina inter Zenti-M nam & Naronem , quem Porphyrogenitus cap. so. Oron ,, tium vocat, ad Chrobatiam pertinet: Oraque Maritima, B inquit, contermina es Paganis quorum regionem ab Oron ,, tio usque ad Zentinam paulo post producit: Montana et ero, , ad Septentrionem Chrobatis: quae in fronte Serbliae . IaM Ortum autem porrigitur usque ad montem Scardum ab ,, Aquilone in Austrum vergentem , quo a Dardania, & ad M Drilonem fluvium , quo a Macedonia, sive ab Epiro nova , ,, disjungitur . Serbliam Cisalpinam in quatuor partes tribu- ,, tam suisse Porphyrogenitus cap. 3Ο. docet, quarum unam M incolebant Zach lumi, alteram Terbuniatae &c analitae , ter D tiam Diocletiani; quartam qui Stavorum lingua Pagani, is quod expertes essent Baptismi, ab Romanis Vero Arentaniis appellabantur. Hi omnes Serbii erant, qui agro egentes,
is quem incolerent, ad Heraclium Imperatorem confuge D runt . Tum descriptis Paganiae, Mehulmiae, Terbuniae Canali ue, G. Diocletanae finibus, a maritima Serblia ad me
diterraneam transitum faciens: is Nec selum Serblia D inquit D pag. ia 4. J eam Dalmatiae Cisilpinae partem , quae spectatis in Solem orientem, occupavit, sed Alpes transgressa, quid- , , quid Transalpinae Dalmatiae ad ortum vergentis inter Sa- ,, vum & montes , Chrobati vacuum intactumque reliqudi,, rant, & longius secus Danubium progrediens, Maesiam suis periorem in suum jus ae nomen redegit . Hinc duplex exti-
,, tit Serblia Mediterranea ; altera Savo & montibus interj D cens, inde incipit ab occasu, ubi desinit Chrobatia , &inis longitudinem porrigitur usque ad Drinum , qui oriens e,, Scardo monte in Savum influit: haec a Bossia fluvio regio-
304쪽
,, nem illam interluente Boseiae seu Boseae nomen accepit , cui ,, duas praecipue urbes Porphyrogenitus attribuit: in agro , is inquit cap. 32. Bosonae citera, O De ec hujus pars ad D meridiem vergens, a fluvio cognomine , quo alluitur, deis nominata est Rama, regali quondam titulo in lignis, quo is uti sidebant Reges Hungariae . Altera vero , quam Drinus is & mons Scardus ab occasu , Danubius a Septentrione, Bul- ,, gariae fines ab Oriente , initia montis Haemi a meridie des- ,, niunt , commune gentis nomen sibi uni vindicavit , hodie- ,, que retinet, ac Servia vulgo appellatur . Pars Serbliae in Au-
,, strum obversa , quae olim dicta est Dardania, ab Rasica fluo vio per eamdem labente , Rosciae nomen sibi adstivit ;,, quamvis non delint, qui eam Serbliae partem , quae in Aqui-
, , lonem spectat , Rasciae vocabulo assiciant ,, . Mox relatis ex Porphyrogen. cap. 32. Serbliae baptizatae quae habitantur , sex urbium nominibus , concludit: ,, Itaque Dalmatia septimo ,, Seculo , sub adventum S lavorum , quidquid cis ultraque ,, montes obtinebat , id sere totum Chrobatiae & Serbi lae ees- ,, sit; ipse vero in angustum adducta, civitates aliquot mari- ,, timas insulasque in sua potestate retinuit , quae quum in fide,, ac ditione mansissent Imperatorum Orientalium , vetus Dal- ,, matiae nomen servarunt. Et post pauca . Quare sub domina- ,, tu Stavorum , Dalmatia tripartitam divisionem subiit: pars ,, una assumpto Chrobatiae nomine , Chrobatis obtigit . Alte- ,, ra obvenit Serbiis , a quibus Serblia est nominata : Tertia , , antiquo Dalmatiae vocabulo retento, in fide permaniit ae,, potestate Imperatorum Orientis. Usupra ρα. I 22. col. 2., , Chrobati ergo Serblique universiam propemodum L .dma- , , t iam cis ultraque montes , concessu Heraclii , & Abaribus,, expulsis , adepti , duas partes inter se secerunt , Quae vergit, , ad occasum , Chrobatis obtigit , & Chrobatia dicta est: quae M vero pars in Solem Orientem spectat , Serbiis obvenit , di ,, Serbliae nomen assumpsit ,, . Nimirum , apud Graeeos Scriptores , quemadmodum ex Porphyrogenito Farlatus recte de- Inonstrat. At vero Rerum Francicarum Latini Scriptores useque ad Saeculum decimum , Dalmatiam , ut supra vidimus , a Pannonia sejunctam , a Mari Adriatico usque ad Dravum &Danubium protendunt , ejusque partem non exiguam a Sorabu
305쪽
Occupatam quum dicant, illam Dalmatiae partem proculdubio significant, quae a Serbiis juxta Farlatum Seraliae nomen a cepit . Quae quum ita sint, luce elarius apparet, Dalmatal dc Sorabos, de quibus Annalis a Fuldensis ad ann. 3 36. ite ait: ,, Mense Augusto Ludovicus Rex collecto exercitu , per So D rabos iter faciens, Ducibus eorum libi corijundiis, Dalaia- ,, tas praelio superat, aecepti sique obsidibus tributarios secit:
se inde per Boemanios trantiens, nonnullos ex eorum Ducibus,, in deditionem accepit ,,: Damstar, inquam , & Sorabo; illos , non alios esse, quam Mavos , Serviae, & Chrobatiar incolas , quarum regionum descriptionem modo ex Farlato exhibe
ham . Dalmatas quippe Annalista iste, unaeum Egin hardo supra laudato, ejus orabatiae incolas vocat, quae a Farlato βω-ritima dicitur, quaeque paululum ultra Zentinais producta, Serblia in Ides Serviam attingebat ad hanc enim Chrobatiam sive Dalmatiam Ludovicus per Soraborum seu Serbiorum fines exeret tum traduxit, & Ducibus eorum Serbiorum sibi coniunctis, Dalinatas Chrobatos praelio superavit, acceptisque obli-dibus, tributarios fecit: 8cinde, i ex devicta nempe Chrobatia, conversis in Septentrionem itineribus, per Bobemia is transiens, nonnullos ex Ducibus eorum Bohemorum, qui & ipsi rebellionem moliti suerant, in deditionem accepit. Recole quae supra recitavi de Borna Dalmatiae & Liburniae Duce , deque Liudevito Pannoniae inferioris Daee, relicta Siscia ad Savi
ripas polita urbe, ad Sorabol , quae natio magnam Dalmatiae partem obtinebat, sugiente , eodemque , relictis Sorabis, in Dalmatiam ad Uudemullum Boreae avunculum transeunte. Que itineris ratio apprimetconvenit in Dalmatiam Sc Sexbliam
quam modo describebam; ab illa vero Dalemineia seu Delinantia, hodiernae Miseniae regiuncula, longe abest . Haee Iucem accipiunt ex iis, quae Contantinus Porphyrogenitus tradit de Susis Chrobatis & Serbias, qui ex magna Chrobatia be Serblia, ultra Turciam sive Hungariam , prope Franciam posita , hoe est Ista juxta montes Carpathios inter Poloniam , & Hungariam Transylvaniamque procurrentes , advenerunt, traject
que Danubio , Dalmatiae modo descriptae loca occupantes , Chrobatiae Serbliaeque nomen dederunt.
306쪽
P A R S II. C A P. I. 273 Duplex quippe orabatis & Serblia distinguenda
est: primigenia videlicet, quae& Alba & Magna appellatur ,
quaeque,ut modo dicebana, trans Danubium inter Daciam & Sarmatiam sta erat: altera, ex illa priore proficiscens, in Dalmatia cis Danubium ab Heraesti temporibus usque in hodiernum diem ponitur . Utramque Porphyrogenitus commemmorat : R de Chrobatia quidem cap. 3 o. sic scribit, , Chro-
bati , qui Dalmatiae partes nunc id est anno Chr. 9 9. quo ille scribebat inhabitant, a Chrobatis Baptismi expertiis. bus, qui α Albi appellantur, originem ducunt, qui sine ul- ,, tra Turciam incolunt, & contermini sunt Sesa vis Serbiis no aB baptietatis De Serblia vero ea p. 3 a. ,, Sciendum est Serblos ,, oriundos esse a Serbiis non baptizatis , qui etiam Albi eligno- ,, minabantur, & ulteriora Tureiae incolunt in loeo ab illis Boiciis nuncupato, cui finitima Francia est, uti & magna Chrobatia , , Baptismi expers, quae etiam Alba cognominabatur is . Ex hac positione utriusque gentis verba haec sunt Farlati TOm. a.
pag. 3 8. quam Porphyrogentius designavit, colligitur, Chro,
halos eam Sarmatiae, nune Poloniae, partem intra Carpathios montes incoluisse, quae ad austrum vergit, cuique ab occasu Francia, nune Germania a Meridie Tureia , nune Hungaria, superior , finitima est . Nec longe aberat regio Serbiorum , quibus Chrobatos conterminos suill e Porphyrogenitus doeet. Qua re emendanda est charta Geographica, quam Anseluius Bandurius libro ejusdem Porphyrogeniti de Admin. Imp. praefigit, ubi Chrobatia quidem Alba intra montes Chr batos seu Carpa thios recte locatur ; at vero Serblia Alba eis Danubium ibi perperam ponitur, ubi Pannonia superior inter Drauum & Danu bium sita erat, Noricos habens ad occasum . Utrique enim Alinbi , Chrobati scit. & Serbii, ultra Danubium ad septentrionem in Sarmatia inhabitabant . Itaque ex primigenia illa ipsorum
Sede Chrobati & Serbli, transmissi, Danubio , ab Heraesto b Imp. per legatos petierunt, ut se in am clientelam di
tionemque imperii reciperet, & quas vellet sedes agrosque inprovinciis Romanorum assignaret. Heraesius haud aegre illorum M m a postu-
a Vide quae de sedibus Clitobatorvm Sc Serbio tum ex Porphγrogenito irat: νοῦ
307쪽
a 6 ORIG. ECCLES. SLAT TOM. Iripostulatis indullit , & quum ob clades ab Saracenis illatas, &
vires copiasque diminutas, recuperandae Dalmatiae neque spes, neque se cultas suppeteret, utrisque populis auctor fuit, ut Abares blavosique injusta Dalmatiae possessione expellerent, eamque regionem iisdem ereptam sub ea conditione habitandam tradidit, ut annuo tributo suam erga Imperatores Orien
tissidem & observantiam declararent. ,, Atque hi ipsi Chro ,, baii inquit Porphyrog. cap. 3 i. ad Romanorum Imp. He-
,, r iclium confugerunt, antequam Serbii eon sugissent ad eun ,, dem Imp. Heraclium , quo tempore Abares armis inde Ro- , , manos ejecerant. Pulsis vero Romanis ab Abaribus tempore o, , eiusdem Inam, desolata eorum regio jacuit: quapropter julsu, , hujus Imp. Heraclii, iidem Chrobati arreptis armis Abares, , ex illis locis expulerunt, & in ipsorum terra, quam hodie te ,, nent, sedes collocarunt ,, . De Serbiis vero haee subjicit cap. 3 a. D Aliquanto vero post visum est Serblis quibus in Macedonia sedes haud multo ante assignatas fuisse, supra dixerat: D iii terram suam redire r & dimidi quoque illos Imperator ;,, sed quum trajecissent Danubium ut in Sarmatiam , uvde, , prius venerant, redirent) poenitentia ducti, per Praetorem ,
, , qui tunc temporis a Belegradum administrabat, ab He- ,, raesto Imp. petierunt, aliam sibi terram ad inhabitandum a se signa
a Greee, va λήγεMo. Huius nominia loea quatuor reperio . I. Bel gradum a tirbs Serviae , si Raseia regione, antea Arba Graeca dicta , di quibusdam etiam Tatiis num , ad ripam Danubii, lihi reeipit Satium . I i. Reti adtim , urbs Hungariis , 'itae & Aega R gali, , flavis Stiam Riograd , Germanis Sitit. Ombuet , ad fluvium
Iar- . clictum: alias eaput Repni Hungariae . ID. Resi uiam , urbs Dalmatiae , qui di Arba maris , nunc vicus exaguus, teste Fallato tom. I. pag. 344. qui a nautis Iadera υε Ius nominatur . Iv. BAgrauum , vi eus prope fluvium IDuralem, qui influi e
iu sa Θsem forniuibus diruptis, quibus Constantinopolim dueebatut , teste Petro C, Ilio de Bosporo Thraeio lib.2. eap. 3. edit. Paris. pag. 178. Porro ex locorum dii positione manifestum fit , Porphyrosenitum de ptimo Aelogracio loqui , ad ripam Da. tibii sio , ubi Sautia in Danubium ;nfluit . Sie enim N Cellarius antiq. Geogr. li, 1.
cap. s. pag. 36 I. hune Porphyrogeniti locum interpretatur, inqitietat: ,, Tandem M Taurunum est , antiquum oppidum, in euius stu errare non pollumus . Plininsa, enim lib. 3. cap. 16. clare monstrat . Rarantitis , inquit, in Saum Sismio onMa,, influit. Inde 4s. M. pessuum Taurianum , tib Dantibio miscetur Tacus e quo loeo,, hodie Alba Graeca est, quae etiam Migrad. quod nomen etiam anud Constant ,num , Porphyros. de Admiu. Imp. eap. 31 legitur, Βελεγραδαε πο-ia reueris,, nostris Graehi seli me issenburg voeat ut , ,. Pannoniae adscriptum iu it e,mox demon- sttat : Quidquid Baudiandu dieat, Taut unum a Belgiad 3 diversum suille , sitim 'ue 3. milliatibul insta eon si uentes savi in Danubium Dee identem versus , ex tabulis
308쪽
,, signare vellet. Quumque ea , quae nunc Serblia dicitur, &,, Paginta, quaeque Zaclitum Orum terra vocatur , item Ter , , bunia dc Cana litarum regio, quae Imperatoris Romanorum erat , propter Abarum excursiones desertae essent , ex-
,, pullis Romanis, qui nunc Dalmatiam Maritimam ) atque , , Dyrrhachium incolunt, regiones illas berbiis habitandas de dii,,. Ergo Chrobati e Sarmatia uti subjungit Farlatus Tom. a. pag. 318. ) piosecti , per Pannoniam , ingentibus copiis magnisque itineribus in Dalmatiam contendunt; Babios montes quum transcendissent, Abaribus & Slavis, qui Dalmatiam inferiorem Occupaverant, bellum intulerunt; quod quidem aliquot annos tenuit, antequam cum iisdena debellatum esset, ut tradit Porphyrog. cap. 3o. ,, Ubi Abares incolas invenerunt, is belloque per annos aliquot inter eos gesto, vicerunt Chro ,, bati, Abarumque alios quidem inter e erunt, alios vero pse,, rere libi coegerunt: atque ex illo tempore a Chrobatis pos-
, , sessa haec fuit, fiuntque et i num in Chrobatia Abarum rem ,, liquiae, & Abares esse cognoscuntur is . Sub idem sere tempus Serbii , Ardiis montibus superatis, in Dalmatiam superiorem effusi, adversus Mares Stavos, qui suas in hac re gione sedes locaverant, egregie pugnarunt, bc multis praeliis
victos, maximisque cladibus attritos excedere coegerunt. Ita, Dalmatia mediterranea Abaribus eorumque sectis Mavis ademista , Heraclii permissu, potiti sunt Chrobati & Serbii: utrisque vero populi, quam quisque partem jure belli aequisierat , eam dispertitis per agros atque oppida familiis, sibi vindiea'
runt. Duaς enim inter se partes secerunt: quae vergit ad occa
sum . Chrobatis obtigit, & Chrobatia dicta est; quae vero pars in solem Orientem spectat, Serbiis obvenit, & Serbliae nomen assumsit; partem utramque Nestus seu Titurus fluvius distriminabat. Exinde tota haec regio stabilis suit ae perpetua sedes Stavorum, a quibus linguam, mores , instituta& vocabulat opographica accepit. Atque
dum Animadketsi . in lib Porpli, rogeri. de Adm. Imp. edit. Paris. pas'. s . Belgra dum , , Betigraium Latine β ιgradum vel Aba inaias , aAdi flerentiam tandi Albae Hu.igarieae , tuae Regalis, quam Iet viae, quae Graeea dicebatur: nautis autem Zara UecihIa appellatur ,, I Uum lia e , inquam . Bandutius de Belera/o commentatur , non ad hune , de quo loquimur . Pot phyrogeniti loetam respieit , se a. ad ea quae paulo sipetius cap. 3 i. idem Porphyrogem res de Chrobatis Dalmatiae lciem Deci lentibus scripserate is Baptisarae veto Chrobatim urbes habitatae issae sunt L --M na, Belogradum , Belitrin a scordona, Clivebei dicis
309쪽
e magna Sethlia &Chrobat a in Dal.
et 78 . ORIG. ECCLES. SLAT TOM. IV.
Atque haec de Chrobatis & Serbiis e magna Chrobatia 6c Serblia in Dalmatiam advenientibus. Non omnes tamen pa triis Sedibus relictis Danubium trajecisse, ut ibi sedes sibi quaererent , quas ex Porphyrogenito modo describebam, idem Por. . phyrogenitus tradit cap. 3 o. ubi quum dixisset Hunnos Abares antea Dalmatiam universam praeter maritima quaedam ) oecu, passe, subjungit: is Videntes itaque Abares pulcherrimam is esse hanc terram Dalmatiam si . quae inque ad Danubium D a mari Adriatico in septentrionem extendebaIur ) sedes illicis posuerunt. Chrobati vero tunc fonte Heraclia tempora J ha- ,, bitabant ultra Bagibariam fideN , ultra Babios spe Carsa ri thlas montes J ubi nunc sunt Belo Chrobati. Una autem ge-B neratio, nempe quinque fratres, Clucas, Lobelus , Coti sentZes, Muchio, Chrobatus, duaeque sorores Tuga & Bu
s, ga , unacum suis populis discedens ab ipsis f Besochrobatii J
es in Dalmatiam venit, ubi Abares incolas invenerunt; bello di, que per annos aliquot inter eos gesto, vicerunt Chrobati,M Abarumque alios quidem interfecerunt, alios vero parere,, sibi coegerunt: atque ex illo tempore a Chrobatis possessa ,, haec regio fuit is . Idem de Serbiis tradit cap. 3 2. ,, Serbii
D a oriundi sunt a Serbiis no a baptizatis, qui etiam Albi
b, cognominantur, & ulteriora Tureiae incolunt in loco ab illis ,, Boici nuncupato, cui finitima Francia est, uti S magna , , Chrobati a baptismi expers, quae etiam Alba cognominatur . ,, Illic igitur initio Serbii hi habitabant. Principatu autem Ser ,, bliae a patre ad duos fratres devoluto, alter sumpta populiis parte dimidia, ad Romanorum Imp. Heraclium confugit: ,, qui R excepto, locum ad inhabitandum dedit in Thessalo- is nicae Themate,qui ex eo tempore Serblia nuncupatur ,, . Caetera de secunda horum Serviorum Sede, paulo superius recitavi. Ex quibus intelligitur, tam Chrobatos, quam Serblios, in antiqua Seiblia & Chrobatia permansisse, aliqua tantum eorum multitudine in Dalmatiam transmigrante . Id quod de Chroba tis etiam clarius affirmatur a Porphyrog. cap. 3 o. ubi sic ait: se Caeteri vero Chrobati versus Franciam commorabantur, &ο, appellantur hodie Belo robati, sive Chrobati Albi, qui
a Grtee , ub que Eeνlli , Sisia a. Latinus Interpres , Seriai, π Servia 4 Quo de nomines rec te dicta Tom. 1. Pag. 36O
310쪽
,, proprio Principi subjecti sunt: parent autem Othoni magno is Regi Franciae quae dc Saxonia; baptismique expertes, assi.,, nitatem cum Turcis & amicitiam contrahunt. At a Clirobam iis, qui in Dalmatiam venerant, pars quaedam secessit, &D Illyricum atque Pannoniam oecupavit;habebantque etiam ipsi es Principem se premum, qui ad Chrobatiae tantum Principem, is amicitiae ergo Legationem mittebat is . Ubi Farlatus Tom. I. pag. Ia s. Pannoniae nomine, intelligit Pannoniam Sasiam inter Savum & Dravum ἱ Illyrici autem vocabulo , Mosam δε- seriorem. Ego vero de Pannonia quidem Savia nullum dubium moveri posse assirino: hinc enim a Chrobatis Stavis, qui
eam regionem possederunt, Mavonia nomen accepit, uti in charta Farlati Tom. I. inter pag. 298. & 299. appellatur . At vero circa Maesiam superiorem , eidem Farlato consentire ne queo: nam primo ipsemet Farlatus I Om- I. pag. I7φ col. a.
Maesiam superiorem Serbiis , non Chrobatis assignat, sie scrimbens: ,, Duae sunt inter aemum montem & Danubium Maesiae, is seu Mysiaec Prima, quae Superior, & secunda, quae Inse D rior appellatur. Gii id. Panciroi. Utramque olim di criminam bat Clabrus flumen. Utraque olim ad Illyricum pertinebat, D a qua Constantinus secundam avulsit, quae nune dicitur Bul
,, garia. Prima vero hoe est, superior) ab Serbiis nometa
Serviae accepit Deinde Porphyrogenitus dum rapaniaI x. in quas regio Clarobatorum divisa est, recenset, apert' osten
dit, Illyrici nomine non Moesiam superiorem, sed libricum roprium, intelligi, quale ex Ptolemaeo , Plinioque idem ipse Farlatus Tom. cit. pag. 8aia describit, nimirum ,, Ab Uriae si finibus initium ducem ab Arsia flumine ,. 9 inque ad DH- nium e Druonem productum , , . Porphyrogeniti verba haec sunt: se Divisa autem est eorum id est Chrobatorum ) regi