장음표시 사용
411쪽
seat. Nefandus Presbyter resipondit: Ex Dalmatiae parti-D bus sumus, vestraque potest reministi Paternitas, me d ,, dum ad vestram accessisse benevolentiam : Et istis ad pedesis Vestrae Samstitatis venire placuit, ut genti suae, sicut omnis D bus, gratiam faciatis: nimirum dc iste nobilissimus Gotho- ,, rum vir ad hoc venit, ut per vos plenius institutus, verita- ,, tis normam valeat liberius praedicare . Et rursus Dominus D Papa e quo honore, inquit, iungitur Z Responsum est : quia se dudum in sua litera Presbyter fuerit. Ad haee Papa: & curis barbam radere secundum Catholicae Eeclesiae morem renuit is Sceleratus Presbyter inquit: Ideo, Domine , ad vestramis venit praesentiam, ut amodo vestram faciat obedientiain. ,, Illieo autem venerandus Pontifex propria manu paucos pi-ἡ los de barba illius praecidit; & mox astantibus, ut eum Ec- clesiastico more raderent , jussit. Ad Presbyterum vero ,, ait: Non ego jusseram tibi hos viros, sed Pontifices pro is tanto negotio ad me voeare . Presbyter ad haee: Voluere, , , inquit, Domine, sed minime potuerunt. Igitur Dominusti Papa consilio habito taliter eis respondit: Scitote, Filii, D quia haec, quae petere Gothi student, saepenumero audissem me recolor Sed propter Arianos inventores literaturae hu- ,, jusmodi, dare eis licentiam in sua lingua tractve divina, si-M e ut praedecessores mei, sic & ego nullatenus audeo. Nuncis vero euntes,gentem illam observare facite omnia,quae a Uen.
,, Fratre nostro Maynardo Sanctae Rufinae Episcopo CardinaIiis Synodaliter statuta sunt, quoadusque Legati nostri illine ac-D cedant. His auditis, ab aspectu Domini Papae sese gradu k concito siubmoverunt, ad suam provinciam regredi propem rantes. Tunc Cedd eda Vulsum Presbyterum requilivit , is dieense Dic mihi, quid, utilitatis nobis contulit Domini Pa. is pae adesse praesentiam Z Cui Vulsus respondit: Quod ardenis ti animo desiderasti, me Iaborante adeptus es. Ad haecis Ceddeda: Quid , inquit Z Uulsus dixit: Quia te Papa Pon-
,, tifieem ordinavit. Cedd eda ait: Quomodo I Uulsus respones dii: Tantae potestatis est Dominus Papa, ut cuicumque ali is quos pilos de barba manu sua dempserit, continuo Episto- is pus fiat. Hoe audiens fatuus Senex, magno repletus estri gaudio . Et mox Virgam Pastoralem comparavit, & Anu ,, lum.
412쪽
o lum . Denique ingredientibus eis fines Chroatiae, compa ,, triotae audito eorum adventu , laeti obviaverunt suo Pontiis fiet, eumque eum magno tripudio susceperunt. Et quia nonis Pallor verus erat, sed lupus rapax sub ovina pelle latebat, is nimium a suis erat fructibus eognoscendus . Etenim primois impetuUeglensem Episcopum cum omni celeritate de sua sese de fugavit,eamque sibi quasi auctoritateApostolica usurpavit.,, Tunc, prob pudori fantasticus Pontifex coepit in consecran-ἡ dis Ecelesiis , in ordinandis Clericis, &. aliis Episcopalibus
is ministeriis exercendis, divina officia profanare. Sed omniis potentis virtus non diu passa est fraudem diabolicae ludifiea- δε tionis animas decipere infelices. Statim namque quum haec ,, impia gesta Summi suillant Pontificis auribus intimata, graviis moerore consectus, absque omni mora quemdam Legatum D Joannem Cardinalem mittere festinavit, ad extirpandumis nefandi Sehismatis fomitem de partibus Sesavoniae . Itaqueri Cardinalis ad illas pates adveniens, multitudinem populi &is Cleri eoadunari jussit, ipsumque Pseudo Episeopum coram, , suis Gothis de tantae temeritatis nequitia durissime increpa- ,, vit, denuncians omnibus, quia nullum sacri mysterii ordi. nem a Summo Pontifiee datum ei suisset. Quam ob rem se ipsum Ceddedam , & Potepam cum suis sequacibus perpetuiis anathematis mucrone a fidelium communione deturbavit . Uulsum vero tanti siceseris inventorem, tantique setoremis erroris, usique Spalatum adduci jussit: ubi congregata Sy- is nodo, eundem iniquum Presbyterum ab omni ordine Cleri rieali deposuit : multisque affectum verberibus , attonsori eapite, adusta stigmate fronte , sicut Papa jusserat, perpe- , , tuo carcere detrudi fecit. Sed quum malesanus Cedd eda abis incepta temeritate nullatenus resipisceret, multaque sicaninis dati materia propter ipsum in toto Regno fuisset exorta, ,, ptaeceptum est a Summo Pontifice, ut tam in Romana, quamis in Spalatina Ecclesia, & per eum tam provinciam, solemnis D anathematis ratio fieret super eum .Quod quum Romae bis,lais in SpalatinaSynodo tribus vicibus factum fuisset,eeee repense te divina ultio in ipsum manifestata est. Nam quum nihil laninis guoris,nihilque doloris in corpore pateretur, secessum petiit ,, ex consueta necessitate naturae; ibique subitaneo dolore eo is reptur 1
413쪽
33a ORIG. ECCLES. SLAT TOM. IV.
is reptus, eVulsis a corpore visceribus, omnia intestina in Beesse sunt effudit. Et sic homo impius Arianam imitatus perfidiam , , , justo Dei judicio , ignominiosa Arii morte damnatus est . His is ita gestis, Dominus Alexander Papa de hae luce migravit., , Cui substitutus est Dominus Gregorius Septimus is . Proinde quae hactenus ab Archidiacono narrata sunt , contigerint , oportet ,saltem ante mensem Majum anni Christi io 3. nam Alexander II. Papa exiit e vita anno Io73. XI. Kal. Majas , dc die sequenti ejusidem anni Gregorius Septimus in ejus locum Sum-ὰ mus Pontifex est inauguratus . Animadketsionea Uerum in hac narratione sunt multa, quae a veritate abhor- ζ, 92..tiia rent . Ndm primo dicitur M Maynardus ex Abbate Pomposiano de vitaque spata- 1, Episcopus Cardinalis Synodum illam , in qua usus Stavieartensi Synodo in ,, linguat in divinis officiis interdictus sit , celebrasse tempore νAmum a M., , , Alexandri Papae, & Joannis decessioris Laurentii Arehie- nardos.A.Legato. M piscopi is . Atqui tam Catalogi a Farlato laudati, quam Archidiaconus Spalatensis, asserunt, Laurentium non ante an num Christi Io6o. ad Spalatensem Cathedram assumtum ἱJoannem vero ejus decessorem ab anno Iogo. ad Iom Episcopatum gessisse. Non igitur aetas Ioannis Archiepiscopi cum Alexandro Papa conjungi potuit, quum Alexander, non ante Kal. Octobris anni io6 i. ad Romanam Cathedram evectus sit.
Quid Z quod Maynardus σ) sive Presbyter primo Cardinalis a Leone IX., teste Pan vinio ; deinde, ex Ciaconio, Epi scopus Sylvae Candidae ab Alexandro II.; si ve, ut alii stribunt, ex Monacho & Abbate Pomposiano ab Alexandro Episcopus Cardinalis creatus, non tamen in Episcopali dignitate constitutus, sed simplex Monachus & Abbas Stephani IX. Papae legatione functus perhibetur apud Oldoiuum Tom. I. pag. 8o3. in haee verba et is Stephanus IX. quem alii X. nominant, cum ,, Desiderio montis Casini Abbate Legatum Constantinopolim , , misit: at audita Pontificis morte in itinere, Beneventum D cum sociis petiit, indeque Senas ri . Confirmat Leo Ostiensis in Chron. Casin. lib. 3. cap. 9. sic seribens de Stephano Papa, . qui antea Fridericus Abbas Casinensis suerat, & Pontifex factus, Casinensem praefecturam sbi retinuerat et D Et quoniam ,, dum
a V de Ciaeon. in vit. Pontis. ex Addit. oldoini Tom. I. pag. ηox. num.A I. ubi Manen plo Pompos am abbate . perperam dicitur Monachas Casinaι.
414쪽
p A R S II. C A P. III. 383, , dum ipses Stephanua Papa J ad viveret, nulli se mortalium
,, eandem Adbat iam tradi iurum decreverat ; Deliderium ve- ,, ro ad Costantinopolitanum Imperatorem jain dudum Ro ,, manae Sedis Apocrisiarium sacere disposuerat, conitituit, D ut si idem Desiderius, se superstite , re Werteretur , ipse illi D vellet Abbatiam eontradere, livero ante illius reversio. ,, nem defunctus suisset, redeuntem illum absque aliqua con tradictione in Abbatem congregatio universa reciperet. D Stephanun itaque Cardinalem, & Mai nardum, postmO-
dum Silvae Candidae Episcopum , illi Desiderio J socios iti
m neris donans, & in epistolis, quas Imperatori mandabat , ,, Catinentis Abbatiae illum electum commemorans, emilii ais se, praecipiens, ut, expleta Legatione, reverti quam pollet, , citius festinaret,, . Prosequitur enarrans, quomodo tres illi Pontificii Legati ob temporis intemperiem apud Barim morari coacti , i plo Palmarum Dominico die anni IOSS. nuncios a Catinentibus directos acceperint de Stephani Papae obitu: reis versique ipso Pasichali fibbato ad civitatem S. Germani, Dominica sequente is Capitulum Fratrum ingressi, praesidentibus,, Humberto Sanctae Rufinae , 5t Petro Tusculanensi Episcopis, & Stephano Cardinali, ae Mainardo Desiderii Sociis , eun ,, dem Desiderium in Sede Abbatis honorifice Iocaverint, uni- M versis tum pro se lemnitate Paschali, tum pro ipsius ordina- D tione , immensa laetitia & jucunditate repletis, Anno sciis licet Dona. Incarn. IOIS. ,, Nondum igitur Mai nardus usque ad annum lo38. Cardinalitiam dignitatem obtinuerat, multoque minus Episto pus S. Rufinae seu Silυae Candidae sue rat, vivente nempe adhuc Humberto ejus Ecclesiae Episcopo J neque etiam Legitione ad Dalmatas functus fuerat. Aeproinde falluntur Pan vinius & Oldoinus, dum Maynardum a Stephano Papa creatum Presbyterum Carcinalem amrmant. Porro in Additionibus ad Ciaconium Tom. I. pag. 79 . Hum
bertus Silvae Candidae Episeopus , Maynardi decessor , perhibetur ad superos translatus tertio nonas Mase aliquot menses pose Alexandri II. obitum: id est post annum io73. Sed auctor earum Additionum sibi ipse repugnat, dum pag. 8op. de Ma nardo Humberti proximo successore scribit: , , Sub Alexanis dro II. S. R. E. Bibliothecarii & Uiceean cellarii munus
415쪽
,, exercuit . Unacum Ioanne Presbytero Cardinali , iussis, , ejusdem Pontificis P Legationem subiit ad Mediolanenses, ,, ut dissensiones, quae Simoniacorum opera Ecclesiam illamis devastabant , penitus exstirparet. Leges Mediolanensibus D ad bene vivendum praescripsit, easdemque manu propria ,, firmavit e plenus meritis fato eoncessit sub eodem Ale- ,, xandro II. Maynardi cum laude meminit Leo Ostiensis: ejuc,, demque mentionem faciunt liber M M. Bibliothecae Vati- ω eanae , & Diplomata Alexandri II. Eeclesiarum Florentinaeis & Pisanae, in quorum uno, dato Alexandri jussu ad Geis rardum Pisanae Ecclesiae Canonicum, haee in fine legimus: is. D Datum Lucae per manus Maynardi S. Ecclesiae Sylvae Can- ,, didae Cardinalis,Apostolicae Sedis Bibliothecarit,Anno Dona. Incarp. MLxl H. Arnulphus histor. M ediolan. lib. 3. cap. I9. disertam mentionem Deit Maynardi ab Alexandro II. ad Me,diolanenses ablegati: Sie enim habet apud Murat. Tom. q. Script . Rer. Ital. pag. 3r. ,, Ad quod sedandum litigium con-
,, tigit tune temporis Maginardum a Epistopum Sylvae,, Candidae , & Minutum b) Cardinalem Presbyterum ,
b, Romanos Legatos venisse Mediolanum . Qui dum Aposto. ,, lieo praecepto pacem eνangelizarent omnibus , consulte,, satis providem de nece Arialdi foedus componere: deinde se inter Clerum judicantes & Populum, eleganti scripto con is stituunt , quid fieri debeat in posterum se . His postremis verbis designantur Constitutiones, quas Maynardus & Minutus Legati Sedis Apostolicae Mediolanensibus observandas
praescripsere . Eas idem Muratorius Tom. eit. pag. 32. exH arduini Collectione exhibet. Sie autem incipiunt e ,, Inno- is mine Sanctae & individuae Trinitatis . Anno ab Incarn. ,, D. N. I. C. MLκvII. Pontificatus uero Domini Alexandri II.,, Papae sexto, Indict. v. die l. Mensis Augusti. Actum seli se citer Mediolani. Quum constet fratres charissimi&e. Sub
is seristrio in fine. Ego Mainardus Dei gratia Sylvae Candidaeis dictae Episcopus, Apostolicae Sedis Legatus, hute Consti- ,, tutionis paginae a me factae subscripsi . Ego Ioannes S. R. E.
416쪽
,, Cardinalis Presbyter , atque ejusdem Legatus , huic Con
is stitutioni subsicripsi is : In Bullis sa Nicolai II. Ecclesia
rum Pisianae & Florentinae subsicriptus legitur ,, Maynardus, is Monachus Casinas, vice Humberti Sanctae Ecelesiae Sylvete
,, Candidae Epistopi & Apostolicae Sedis Bibliothecarii is . Idem Maynardus b) ,, Sanctae Ecclesiae Sylvs Candidae Epi- ,, scopus & Apostolicae Sedis Bibliothecarius Anno Alexan-
M dri II. Papae secundo is . Ex quibus constat, Humbertum quidem ante annum secundum Alexandri II. obiisse ἱ May na dum autem non ante eundem annum ad Episcopatum Sylvae Candidat promotum fuisse . De ejus igitur ad Da Imatas Legatione quamquam nemo, praeter Archidiaconum Spalatensem , mentionem faciat, ex iplius tamen Legationis Actis eolligitur, eam non tempore Ioannis Archiepiscopi, sed Laurentii ejus
successoris contigisse , idque s ut videtur J postquam Maynardus Mediolanens Legatione perfunctus Diiset: idest post annum Io67. & ante annum Io73. Scio, a nonnullis Legationem Apostolicam Maynardi ad ann. Chr. Io62. figi. Verum allata a nobis argumenta invicte, ut opinor, ostendunt, eam non ante annum I o67. suisse peractam . .
Atque hic, ut supra dixi, primus est Archidiaconi error, dum Maynardum Epistopum Sylvae Candidae scribit sub Joan- ἡ .. l. ρ ' ne Archiepiseopo Legationem Alexandri II. ad Dalmatas
obiisse. Alter ejusidem error est, dum Sta vicas literas eum Gothicis confundit, gentemque Stavorum Gothicam vocat. Quis enim nescit, Gothos a S lavis diversos fuisse, Gothieaseque literas non alias esse ac Theotiscas antiquas t Slavi tamen Dalmatae , Illyriique Neoterici e) communi errore Gothos pro Slavis accipiunt, Sta vicamque linguam , quae nunc apud ipsos in usu est, eandem esse volunt, ac Gothicam . Quo errore nihil turpius excogitari potest. XII.
xI. flavieae literae a a Ciaeon. Tom. I. pag. 83 . Idem Tom. I. pag. 846 ae In hune errorem turpiter impingit F. Sebastianua Deleἰ a Raguso Oid. MInot. I, libello de Illyriea linguai vetussate di amplitudine nuper impresso Venetiit apud Franeiseum Storti anno I 34. unam eandemque gentem taeit Slavos , ae Gothor, Vandatis , di Hunnas e Gothis etiam Iarvisam seu moanliam sutile linguam , persua
417쪽
ria Arianisiniae- dio, Sanictissimo viro, Stavorumque Apostolo, quem Sancta
Romana Ecclesia veneratur, se scribit: is Dicebant enim , ,, Gothicas literas a quodam Methodio haeretico suilla reperinis tas , qui multa contra Catholicae fidei normam in eademis Stavonica lingua manendo conseripsit. Quamobrem divinori judicio repentina morte suisset damnatus M . Quis Stavus , sive Latini sive Graeci Ritus homo ad hane Sancto Methodio
impactam calumniam non exhorrescat Quis etiam credat, Ale xandrum II. Papam, rogatum a Croatis, ut Slavonicae lingua
usum in divinis officiis sibi permitteret, Praesulemque ejusdem linguae daret, respondisse: , , Scitote, filii, quia haec quae is petere Gothi student, saepenumero audisse me recolo , sed
,, propter Arianos inventores literaturae hujusmodi, dare ei se licentiam in sua lingua tractare divina , sicut Praedecessoregis mei, se & ego nullatenus audeo is . Anne quicquam po ivit Alexandro Papae tribui ineptius , quam ut Slavos cum Arianis Gothis confunderet, inuentasque a Wulphila Gothicas literas easdem esse assereret, ae SIavonieas, quarum Cyrillus auctor suit Z Nonne Joannes VIII. Papa post diligentem inquisi
tionem, Methodii doctrinam ab errore immunem probaverat,
eique usum Staviei Sermonis in Liturgia divinisque ossiciis eon cesserat Z Nonne idem Ioannes Papa non Methodium , sed Cyrillum Stavicarum literarum inventorem disertim assirmarati Quid vero Gothis eo une est eum Stavist Quid Vulphilae Gothicarum literarum inventori cum Cyrillo Sta vicarum 2 Quid denique Gothis Arianis eum Stavis orthodoxis e Ae praesertim Dalmatis &Croatist Anne Presbyteri Siavi in Dalmatia &Croatia, jam inde ab anno 997. sub Venetorum ditione constituti , reputandi sunt in rebus divinis suisse adeo ignari, ut pro Episcopali consecratione sessicere existimarent, quod Romanus Pontifex aliquos pilos de barba electi manu sua demere quemadmodum auctor illius fabulae deCeddes a saluo sene & Vulsci vaserrimo Presbytero comminiscitur Z Aut qui fieri potest, ut Ceddeda tam crassae ignorantiae aceusetur , qui postea dicitur Ecclesias consecrasse, Clericos ordinasse , d alia Episcopalia Ministeria exercuisse tItaque a primo ad ultimum, in hac Archidiaeoni narram tione caeteroquin fabulosissima, illud unum veritate niti existi
418쪽
mo,missum nempe ab Alexandro II. Papa Episcopum Maynardum ad corrigendos Dalmatiae & Croatiae abusus , in Synodo Spalatens decretum illud inter caetera capitula edidi fle, ut nullus de caetero in lingua S lavonica praesunaeret divina officia celebrare, nisi tantum in Latina & Graeca: Latini scilicet in Latina, & Graeci in Graeca: Ab hoc decreto appellasse eos, qui S lavonice celebrabant, perque legatos adiisse Romanum Pontificem , eumque rogasse, ut statum Ecclesiarum & Clericorum in Regno Slavonico juxta urorem pristinum esse permitteret. Pontifice id recusante, reversos Legatos , dictitasse mendaciter Sta vis suis, quidquid petierant, a Domino Papa se impetrasse, R Cedd edam quemdam, amoto Veglensi legitimo Episcopo Latino, in illam Dioecesim intrusisse. Quo audito, mi sum ab eodem Pontifice alterum Legatum Ioannem Cardinalem , a quo Cedd eda depositus sit, & Ueglensis ille Episcopus in suam sedem repostus. Id quippe tam in Spalatina, quam in Veglensi Dioecesi pronum erat a Legato Pontificio executioni demandari: quum im Venetorum ditione futi supra ex Dandulo ad ann. 997. narratum est J eae regiones essent. Secus in mediterraneis locis, ubi Reges Croatiae dominabantur . Hinc factum est, ut non obstante Spalatenti Synodo, Stavi Episcopi, Presbyteri, & Clerici a patrio sermone ad Latinum admitten dum induci nequiverint. Quidquid secus de blavis illis resertur, a Dalmatis Latinae linguae cultoribus confictum esse crediderim. XIV Eminenti Minus Bona Rer. Liturgica r. lib. I. cap. I x. De Quid Card. Boissariis Risibus Ecclesia Orientalia g. I v. suae genter I naua u-0rtea AD as agam, postquam ab G Roxolanos seu Mo illa Spalatensi Sr. C e c a se sco. n'4 ta Asserit Card. Bona . Roxolanos seu Moseovῖtaa. Episeopi Graeἰ ti selii Lia mattei prIdicatione a eultu Idolorum ad Chiisti sdem eonversos ruisse is . Hoemani sese lalsum . Ab Episeopo Graeco Otthodoxo Rum fi/em Christi ae e epetunt,tion a sehismatteo ruti supra ostensum est : 3c ostendit Paeliis ad ann.s,8 . num. ς' &Papebi hiuq in Praefat. ad Ephemerides Graeco-Mosehas Tom .i Maji num. x . In hune errorem Cardinalem Bonam sortiae induxit Ant. Pos evinus , qui in suo de Rahus Mi seo vitios ad Relisionem spectantibus Commentario existimaψit , Rusios a Gr eis Selia imati eis Clistianam fidem ae eepisse . Alter, sed veniabilis est error Cardinalis Bona . qui sermonem . quo Russi Moseoviiae saera celebrant , Ira νῶ iam voeat. Slavonteus is est , non Illyticus . Ab is tamen Illuetiis, qui eodem sermo ne utuntur, θ:ctus est Illyrietis , sevii a Russis diei potest Russieus , a Moseovitis Moseovitieus, a Boiamis. Polonis , Noravistic. Mora vicus a Polonteus, Boli
419쪽
,, sto vitas, eosque qui circa Tauricam Chersonesem , apud , , Circa s, S: quasdam Ponticas nationes, itemque in Ser- ,, via , Mysia, Bosnia , Bulgaria , Russia ni inori Regi Poloniae is subjecta, in Uothinia, Podolia, & parte quadam Lithuaniae , D &in aliis finitimis regionibus, Graecorum ritus accepisse &,, adhuc retinere sermone Illyrico ,, line memorasset de
Stavis Dalmatiae & Croatiae subjicit: se In Istria vero , in Li se burnia, & in Dalmatia litorali, Missa & alia ossicia , lingua
,, quoque Sesavonica celebrantur, sed Ritus Romanus est .
, , Coepit autem haec lingua in Lacris Eeclesiae functionibus au- ,, diri saeculo nono , quo Moseovitas Christianae Religioni no se men dedisse sub imperio Basilii Macedonis ostendit Baro is nius in Append. Tom. UIL de Ruthenis a Sede Apostolie , , receptis: licet alii id serius contigisse putent prope finem ,, saeculi decimi, imperantibus Basilio juniore & Constantino. M Eodem saeculo nono S. Methodius Mora viae Apostolus vi-D xit, qui literis Sclavonicis a Constantino quodam Philosi ,, pho repertis eam gentem instruxit, Deique laudes decanis tare docuit: tum Ioan . VIII. Romanus Pontifex epist. 247. M ad Ssent opulcrum Mora viae Comitem scripta anno 88o. is Missas in ea Provincia, lingua Sesavonica eantari permisit, ,, dummodo Evangelium prius Latine, deinde Selavonice I geretur. Narrat Thomas fa) Archidiacomus Spalatensis is in historia Episeoporum Salonitanorum edita a Joanne Lu
D ei Ocap. I 6. tempore Alexandri II. a Legato Apostolicae Se - ,, dis coactam Synodum omnium Praelatorum Dalmatiae ia, , Croatiae, in qua statutum est, nequis de eaetero in lingua, , Sesavoni ea praesumeret Divina mysteria celebrare, nis taci- ,, tum in Latina 8c Graeca. Idem statuit Gregorius VII. Ale.., xandri Successor lib. 7. Epist. II. ad Uratis laum Bohemiaeis Ducem sie stribens is Quia nobilitas tua postulavit, quod
es se eundum Sesavonicam linguam apud vos divinum celebra- ,, ri annueremus ossicium λ stias, nos hvie petitioni tuae ne-
, , quaquam posse favere,, . D paulo sos: is Unde ne id ,, fiat,a Hoe ipsum ex Arehid. exscribst de Marea lib. ν. de Concord. Meerd. & Imisper. cap. 47. num. T. his verbis: M Alexandri II. Pontificata quum Sesavi maxime enperent fieri sbi potestatem Divina celebrandi in lingua Slavoni ea , quod prolii-- bitum in Synodo fuerat a Maynardo Sedis Apostolieae Legata , idem Alexander ne , gavit, jubens interim, ut decreta May ardi servare tur .
420쪽
D fiat , auctoritate B. Petri inhibemus, Teque ad honorem M omnipotentis Dei, huic vanae temeritati viribus totis resi- stere praecipimus is In provinciis tamen supra nominatis dum ,, dum recepta consuetudo praevaluit. Haec Cardinalis B cina: cujus tamen postrema verba , nimirum , in Propinetis supra nominatis dudum recepta conse
ludo praevaluit, intelligenda sunt, non quidem de Bobemis , de quibus mentio praecesserat, sed de Rusis Mosebis, deque Christianis ,, in Taurica Chersoneso , in Cireassa, in Servia, ,, Mysia, Boseia , Ualachia , Bulgaria, Russi a minore , Vol ,, hinia , Podolia, Lithuania, nec non in Istria , Dalmatia, Li-M burnia & Croatia is . Nam Βοωmis teste Cosma Pragensi γpraeceperat Ioannes XIII. Papa usque ab anno 96 . dum Episcopum eis concessit ut Epistopum eligerent, , , Non secun ,, dum ritus aut sectam Bulgari eae gentis, vel Russiat, aut Sela-D vonicae linguae; sed magis sequentem constituta & deereta Apostolica, Latinis apprime literis eruditum ,, . Quamobrem tam Bohemis , quam Polonis , qui statim post susceptam Chrisstianam Fidem , aeceptosique a Sede Apostolica Latinos Epi scopos , Latinum ritum sermonemque in saeris celebrandis amplexi fuerant, Apostoli ea Sedes semper denegavit Slavicae lin guae usum. Secus Stavis in Dalmatia & Croatia habitanti bus , qui concelsum Moravis a Jqanne VIII. Papa usque ab anno 38 o. privilegium , Missas se ilieet & divina ossiet a sermone Sclavonico celebrandi , non obstante laudato Spalatinae Synodi Decreto , ad hane diem retinuere: de his enim, Dalmatis nempe & Croatis, coneludit Card. Bona : In Provinciti supra nominatis Adiam reeepta eo uetudo praevaluit. Placet hie verba doctissimi Card. Stanis lai Hosii, Uar
do , recitare. Ex his enim constat, quomodo, quum Uer naeulae linguae, id est Selavonicae , usus Polonis N Bohemis sit interdictus, ex eo neessione tamen Romanorum Pontificum , apud Dalmatas &Croatos, Latini ritus homines, non secus atque
a is Dialotus, de eo, num eaIleem Ialeis, & uxores Sacerdotibus permitti, ac Di,ina ossieta vulgati lingua pelagi fas sit. Auctore Stanislao Hosio , Episeopori Vatmiensi M. E Typographia Sebastiani Mayer, anno Iss g. Idem opus inter alia Hosti scripta, Tom. l. pag. 644. Coloniae apud Maternum Cholinum an . Is 84. ubi Dialogui ille de Sacto Veraacule legendo incipit pag. σοι. xv. Bohemis N Pol