장음표시 사용
421쪽
atque apud Itussos aliosque Graeci ritus , usque ad ipsius Hostiae latem viguerit. In eo igitur Dialogo Arator objicienti sibi verba Pauli a Apostoli Harpago, se respondet: D Deindem vero qua nos aliqua precandi sormula magis uti fas est, nisim quam nobis Christus ipse praescripsi, quae propter hanem etiam causam oratio Dominica vocaturr Habemus eam in D linguam Uernaculam conversam. Quam multos autem in b, veniri putas, qui vel tertium illius verbum, saltem ad lite- ,, ram , intelligant Z Certe ex imperita multitudine vix cen- ,, te simum quemque, ut interim de sensu taceam, quem ne, , ii quidem assequuntur omnes, qui sibi cati prae caeteris esse ,, videntur. Apud Russos neque Graecae, neque Latinae lin-M guae in sacris usus est. Numquid autem quae pronunciat SP, , cerdos , e populo quivis intelligit Z Pleiaque ne Sacerdo- , , tes quidem ipsi: nemo tamen apud eos quiritatur , Oisci ais divina , lingua non intellecta, decantari. Sexcenti jam & amplius anni intercesserunt, quum Cyrullus & b) Meiho- ,, dius a Sede Apostolica impetrarunt, ut eis rem divinam sa- cientibus, lingua Ses avorum uti liceret. Ac ne nune quidem se fortasse desunt, qui meminisse queant , etiam in Templo D S. Crucis, quod est in Cle pardia, Sc lavorum lingua Sacerdo- ,, tes sacris operantes usos suisse e sed verisimile eit , quod plu-M res suerint, qui Latinam,quam qui Sclavorum linguam intel- , , ligerent. Itaque cum ob eam rem , tum aliis ex causis fa-- ctum est, ut ea lingua , rem divinam facientes, uti desinerent. ,, Constat autem in Moravorum gratiam id potissimum impe- , trasse Cyrullum & Methodium , quod ea gens ipsis autho. ,, ribus in Christum credere coepisset. Sed nec apud Mora ,, Vos, quorum tamen lingua propius ad Sclavorum dialecton ,, accedit, nec apud nos diu mos ille duravit, quod plus ad- is serre detrimenti, quam emolumenti visius est. Quamobrem, , & apud Mora vos etiam illos, qui Catholicae sunt Commu- , , nionis, eadem , qua apud nos, hoc est, Latina , lingua , , , rem divinam facientes, utuntur D . Cur apud Polonos ina I. Cor. 14. ni Vernacula euiusque gentis potiu , quam peregrina lingua preis eatio es in Templi sant. ah solos Methodius id impetravit: Cytillo stat te dudum mortuo , uti alibi ostenissum est ,
422쪽
in templo S. Crucis in Clepardia , & apud Moravos mos ille Slavonico Sermone in divinis utendi non duraverit, non ea videtur suisse eausa, quam Hostus affert, Luo sit. plura erre detrimenti, quam emolumenti visus e et: alioquin etiam apud Dalmatas &Croatos, imo apud Russos quoque mos ille abrogatus suisset ; neque Latinae linguae Stavonica liter alis in Cle pardia postposita suisset, quum plures ibi essent, qui Polonicum vulgarem Sermonem , quam qui Latinum intelligerent: non ea igitur videtur suisse causa; sed quia a Romano Pontifice , iis in Iocis, nonnisi Latinae linguae homi nes ad Sacerdotium & Episcopatum promoveri iussi fuerint: ε quia post extinctum Moravorum Regnum, Duces BOhemiae, ubi Latinam linguam in rebus divinis Episcopi & Sacerdotes usiur
pabant, Mora viam obtinentes , eundem illuc morem inve
xerunt : id quod perspicue apparet ex Episcoporum a lo'mucensium serie, quando ut seribit Cosmas Pragensis ) is Se
,, verus, sextus Pragensis Episeopus, qui sere omni tem M pore sui Praesulatus sine aliqua refragatione & sine omni,, contradictione, Bohemiae& Mora viae quasi unum & indivi- D duum Episcopium rexerat, rexisset etiam usque ad vitae fi- D nem, nisi post obitum Spinget cθ nimia devictu secta ,, gitatione Wratis lai Dueis, consensisset promoveri Ioan is nem Episcopum in Moravia se et Anno nempe Chr. Io63. Redeo ad Hosium de S Iavoni ea lingua sie disserentem . ,, Aese vix est ulla lingua e) sub sole , quae latius, quam nostra ,, ides Mazica ) pateat, quum plus etiam, quam quartam, , Europae partem compIecti videatur. Hae enim utuntur &
,, undenos Originem duxisse putamus, Selavi, Suetii, Dat D matae, BOZnenses , Croatae , Bulgari, Raseiani, Serbi, Mis aliae gentes nonnullae . Caeterum sie inter se nationes haediari lectis variant, ut minus etiam Sc lavum , aut Dalmatam in Pol
e Latiur patet Atabi ea , uti per spieuum est . Non enim a Christianis tantumnH-do adhibetur , qui Arabiam , sytiam , AEgyptum ineolunt; sed a. omnibus Mahonie-tiex secta e ultoribus in Mica , Mia , & magna Europae parte vi
423쪽
39a ORIG. ECCLES. SLAT TOM. IV.
ri Polonus intelligat , quam Holandum, aut Burgundum ,
,, Suevum , aut Helvetium . Quamlibet autem nos ipsos amem mus, tamen illud fateamur necesse est, Sclavorum , autis Dalmatarum linguam esse multo elegantiorem, quam sitis nostra Polonica ita ut si precationes & sacras lectiones ia,, Uernaculam transferre linguam oportet, in eam potissimum ,, transserendae sint, aqua nostra duxit originem, quae prae
,, stat etiam caeteris elegantia . Quum praesertim Dalmaticari lingua Sacros libros Hieronymum a) vertisse eonstet, D ut in ejus usu minus esse periculi videatur . Quum autem &,, illud manifestium sit, quod in divinis ossiciis ustis illius ali.,, quando fuerit, quis est , qui dubitare queat, non sine eau D se eum non apud nos magis, quam apud ipsos etiam Bohe ,, mos & Mora vos, qui modo Catholici sint, intermissum ,, fuisse t Harpagur. Quid autem impediret, quo minus siua , quaeque gens dialecto uteretur in ejusmodi Saeris Lectioni isis bus & Precationibus convertendis r Aratre. Atqui hoc necis Rum faciunt, quos tanta constat esse religione in divinis is ossiciis ea dialecto peragendis, quam a majoribus suis trais,, ditam aeceperunt: ut siquid ab illa variarent, grandi se ,, piaculo obstrictos iri persuasima haberent. Nunc tu vide, is Harpage, dum nimio plus de eo sollicitus es, ut omnes,, omnia intelligant, si sorte concessum tibi si quod optas, ,, ne qui capiti mederi potissimum debebas , non sne magno
is capitis discrimine, redi viam tantum curare videaris. CD D put enim est, ut verum divinarum scripturarum sensum reis tineamus, quod ita multis & variis translationibus vix re-m cte provideri poterit. Quis enim praestabit, si sua quaeque
is gens dialecto sacras precationes & lectiones versas habuerit, is nullus & error in vertendo committatur Z Atqui nusquam D erratur, quam in hac parte periculosus, & est usu comis pertum , versiones istas literarum sanctarum in linguamis gentis alieujus Uernaculam , multum Ecelesiae Dei ineom- ,, modi attulisise , , . Et post pauca , quum in versonibus saerae seriptum a novatoribus Germanice factis non paucos errores irrepsisse docuisset, subjungit. Harsa r. , , Atqui inis Late
a ad noti modo non constat. sed potius eoatiatium est omat euidenti evidentiva et quemadmodum sua loeo tumonstrabitur .
424쪽
M Lateranensi concilio decretum fuit, ut sua cuique genti se lingua , divina ossicia celebrentur e qui sit, quod tam salu- ,, bri decreto non paretur 2 Arator. Quid , si, quod in Late-
,, ranensi Concilio decretum est, tu non intelligis Z verba deis creti sunt haec cap. . Quoniam in plerisque partibus intradi, eandem civitatem atque dioecesim permixti sunt populi di- ,, versarum linguarum, habentes sub una fide varios Ritus &,, mores; districte praeeipimus, ut Pontifices hujusmodi ei viri tatum sive dioeeeseon , sibi provideant viros idoneos, quiis secundum diversitatem linguarum & Rituum , divina illisis officia celebrent, & Ecclesastica Sacramenta ministrent, is instruendo eos verbo pariter & exemplo. Prohibemus autem ,, omnino, ne una eademque civitas seu dioecesis diversos is Pontifices habeat. Quaeso te, nunquid saneitum hie aliquid ,, est de ritibus novandis, & non de conservandis potius qui ,, recepti sunt Z Non est dubium, quin Graeca lingua multo D ante, quam Latina , divina osscia, in orientali praesertimes Ecclesia , peragi caepta suerint, qua Scripturas omnes Cois nonicas novi Testamenti, praeter unum Matthaei Evange- D lium, traditas nobis esse non ignoramus, ita ut a Graecisis ad Latinos Christiana fides suerit propagata. Quin & illud
M jam docuimus, trecentis annis ante decretum noc latum ,
,, Selavis permisium suisse, vernacula lingua sua rem divinaniis facere. Quod autem sex quo tempore Uisipaniae, Galliae,
D Germaniae, caeteraeque Provinciae, Christi fidem recepe- is runt ) fuerit unquam apud has vel alias occidentis, aut Seiafi ptentrionis Ecclesias in divinis ossiciis vernaculae linguae usus, D a quoquam doceri posie non puto . Hoc igitur statutum estis in Concilio Lateranensi, ut ne civitas, aut dioecesis una es duos Episcopos habeat, sed unum tantum , qui secundumis diversitates Rituum & linguarum , provideat de viri, ido. D neis unicuique populo . Verbi gratia et Venetiis, quae est se ampla & eopiosa civitas, ae orbis totius Christiani florentis es simum Emporium , sicut varii ritus, variae linguae , moresis quoque diversi sunt. Sunt Graeci, & hi quidem Catholici nam δc inter Graecos, Catholicos adhuc reperire licet is qui suo ritu & lingua et sunt&Sesavi, qui sua; sunt reliqui,, populi occidentales, qui Latina lingua reui divinam fa- Tonet. IV. D d d is cien-
425쪽
D cientes in templis. Decretum est igitur in Concilio Latera iab, nensi, quocumque ritu, aut lingua eelebrata fuerint ossieta ,, divina, ne se quisquam ad ea ingerat, cui non fuerit abis Episcopo civitatis aut dioecesis provisum. Ut autem Sacer ,, dotibus rem divinam facientibus, praeterquam ubi vetus es jam obtinuit consuetudo, vernacula uti cujusque gentis lin- ,, gua liceat, de eo verbum extat nullum. Harpagus. Nonne,, verba decreti sunt, ut provideant Pontifices viros idoneos, is qui secundum diversitatem linguarum, & rituum diverλ- rum populorum , divina illis officia celebrent Z Quid autem se aliud his verbis, quam illud sancitum esse videtur, ut sua ,, cuique genti patria lingua , divina ossicia celebrarentur tD Arator . Erras Harpage . Non ea fuit mens Patrum , qui
se suerunt in Concilio Lateranensi congregati. Nam si hoc illies sensissent, quod tu vis , iam inde a trecentis & quinqua-
ginta annis sub hoc enim tempus Concilium illud est ha- ,, bitum & in Germania, & in Anglia, & in Hungaria, Po-M lonia, Bohemia , Dania , Scotta, Suecia , Nor vegia, & in
is reliquis omnibus orbis Christiani Regnis, usus Latinae linisse guae in divinis ossiciis intermissus , vel potius abolitus pror- ,, sus suisset, quem tamen citra cujusquam interpellationem, ,, sicut ab initio, ex quo tempore Christi fides in iis terris re- ,, cepta est, ita post Concilium hoc Lateranense retentum, Feis ad nostram hanc aetatem usque transimissum ac propagatum ti esse videmus. Sed si quis temporum rationem diligenteris expendat, facile, quae causia suerit hujus decreti serendi,
,, cognoscetῆ qua cognita, quae fuerit in eo serendo Patrum se intentio, planum fiet. Concilium, cujus hoc decretum proinis sertur, habitum fuit sub Innocentio tertio: quo tempore,, &Constantinopolitana civitas in Latinorum potestatem per. venerat. Itaque praesentes in eo tum Constantinopolitanus, is & Hierosolymitanus Patriarchae adsuerunt, quod Graeci tum se ad obedientiam Apostolicae Sed is reversi fuerant, quorum is mores & ritus, quantum cum Deo possent, sustinendos esse, , Patres decreverunt. Quamobrem non erat visum Patribus, is ut impedirent Graecos, quo minus, quemadmodum sua
,, lingua suoque ritu Latini, se illi quoque, quamvis sub La- ,, tinorum potestatem redacti, sua &ipsi lingua, suoque ritura rem
426쪽
, , rem divinam facientes uterentur: Sed hoc tantum ut con- ,, stitueretur, necessarium esse putaverunt, ne propter di- ,, versas linguas & ritus, duos aut plures Episcopo, una civi ,, tas aut dioecesis haberet. Nam capta per Latinos Constanti D nopoli, Francorum & Uenetorum opera, sic inter Francos,, & Venetos convenerat, ut si designatus esset ex FrancisD Imperator, Veneti darent Antistitem , ne penes unam gen- D tem utraque esset dignitas. Ac designatus tum erat Impe-D rator Balduinus Flandrentis Comes: Antistitem vero siveis Patriarcham dederant Veneti Thomam Mauroce num : ne
,, que dubium est, quin suae quoque gentis suique ritus S lin- ,, guae Patriarcham, & Episcopum habere Graeci cupiverint ,
es quibus ut sua lingua suoque ritu uterentur, facile concessum ,, est.duos autem ut haberet Episcopos una civitas & dioece- sis, concessum non est .
Hactenus Eminentissimus Hosus. Cuius testimonio constat, Primo quidem, Polonor quoque aliquandiu , & in aliquibus loeis, Stavica lingua in rebus divinis usos fuisse,/n Templo scilicet Sanctae Crucis in Gesardia: idque, ut opinor, eo factum, quia, exciso circa initium saeculi decimi Moravorum S lavico sermone divina celebrantium Regno , nonnullos ejusdem Regni tum Sacerdotes & Clericos , tum Laicos, in Pomloniam sese recepisse, veros mile est, scribente Constantino Porphyrogenito Admin. Imp. cap. 4 i. ,, Post hujus Sphendo- is plochi mortem, anno uno in pace exacto, orto deinde dissidio
A & bello civili, invadentes Turci ides Hungarib funditus
,, eos Moravor nempe ) exstirparunt, regionemque eorum M occuparunt, quam in hodiernum usque diem sides, uoue M ad annum circiter 9SO. incolunt: quaeque supererat multi, ,, ludo, dissipata confugit ad finitimas gentes, nimirum ad Bul- ,, garos, Turcos, Chrobatos, & ad reliquas nationes M. Hoc est , ad Bohemos, qni tunc temporis Christiana sacra amplectebantur, & ad Polonos, qui postea fidem Christianam suscepere tum, quum Dambro ha Bolestat Bohemiae Ducis filia , Gnesnam uti narrat Cromerus lib. I. cap. 2. splendido comitatu advecta , Mieglaum Sponsum, Poloniae Principem indum xit , ut Baptisino initiaretur anno Christi 96s.. Constat praeterea, tam Buhemos, quam Polonos, acce-
Etiam in al7quiis hus Poloniae loeia usurpatus aliouata diuStavieat linguae in divinis usus .
427쪽
dino Rumae domi vo , di Coloniano Ilungaita Rege s
ptis 3 Romano Pontifice Latinis Episcopis, Latinum quoque ritum unacum lingua, Sta vico Sermone prie termisso, ample Nos fuisse . Id quod etia in de Bo hemis testatur Dubravius , a nobis citatus Tom. s. pag. III. his verbis is Caeterum non in M tra multos annos mos ille vernaeula lingua des Stasori inter sacra cantandi in Bohemia ) viguit, abolente illum, , rursus Pontifice Romano, quum daret Bojemis Antistitem :is nam diu satis Bolemi a privatis Sacerdotibus a Morasia
D Archiepiscopo ad illos mis s) Sacrorum religionisque discipli-
D nam percipiebant m . Quamobrem Gregorius VII. Pontifex lib. 7. epist. a. ad Uratis laum Bohemiae Ducem , Sta vicae linguae in divinis usum , jam oli in in Bohemia abolitum iterum in terdicit , sic scribens: Quia nobilitas tua postulavit, quod ,, secundum Sesavonicam linguam apud vos divinum annue , , remus celebrari ossicium, scias , nos huic petitioni tuae ne M quaquam posse favere is . Quae tamen Summi Pontificis vere ba, quemadmodum Bulgaros , Serblos, Ualachos, Rugos, Noschos aliosque Graeci ritus homines Stavoni eo Sermone utentes, non afficiunt; ita neque de Dalmatis Croatisque Sta vicam linguam usurpantibus intelliguntur . Hi enim facultate Moravis olim a Joanne VIII. Papa concessa perrexerunt usque in hodiernum diem gauderer quemadmodum mox patebit, quum de lingua S lavonica sermo erit: ubi demonstrabitur, a Dalmatis Illyriisque Latinis non solum propter receptam du dum consuetudinem Sta vico sermone in hodiernum usque diem sacra celebrari, sed etiam propter expressam Summorum Pontificum approbationem, cujus authentica documenta sua loco proserentur.
Dum Chroatis Cresimi rus tertius, & Uenetis Dalmatis que Dominicus Sylvo a Dux imperarent is Norna anni Dalis matinorum fines invadunt, & destruunt. Dux igitur egre D sus, eos abire coegit, & ab incolis solidam fidelitatem eum is promissione non ad dueendi Normannos in Dalmatiam susce- pit. Bessi Hungaris infestissimi, sipoliata Ungaria sugiebant; is sed ab Ungaris ita oppressi dicuntur, ut ne unus quidem es is suge-
a Dominicus Sylvo anno Io I. Dux ergatus , Venetis exosus propter excidium Stoli conita Robet tam grussi a anno Ios . Iepudiatus di de ude txpellitur. Dan l. pag. 147. 149.
428쪽
M sugerit. Nicephorus Bolaniates eum terrestri apparatu Ale M xium Megi dometticum mittit, Uenetorum petit auxilium . , , Dux illico cum stolo potenter egressus, cum Normannis se- , , cus Durachium bellum iniit , illosque tandem conflictos ,, abire coegit, & Duraehium ab oblidione liberatum victua- ,, litu, muniit. Sumpto Imperio Alexius cum ingenti militiab, & Venetorum classe , contra Robertum , qui jam ad Im- ,, perii damna redierat , egressus , circa Durachium bellum b, commisit, in quo ex suis, & Venetis multis occilis &ea- ,, ptis, succumbens fugam auripuit. Michael , qui haeres di ,, cebatur Imperii , in prima acie interemptus est , & Rober- ,, tus post haec Durachium & vieina loea eapit , & undique Im- , , perium conquassavit ,, . In Codicis Ambrosiani margine :,, Alibi est legere , Silvio Duce Alexiuina Venetis impetrasseis classem Onerariarum 36. triremium I A. Galeotarum 9. con- ,, tra Robertum Normannum , qui pacem tune maluit cum
,, Alexio. Itaque Veneti ab Alexio domum remissi , ingentiadi, dona, inter q uae Corpora Sanc torum & alias Sanctas Relidi, quias, necnon & longum Chrysobolium ab Imperatore Grae-m eo cum gratitudine reportarunt ,, . De Chrysobolio sive aurea Bulla, quae anno Io8 . Sub Uitali sa) Phaledro , Uenetorum Duce , ab Alexio Imp. eoneessa est , ut nempe suo ti tuto adderet , Dux Dalmatiae atque Croatiae, ct Imperialia HGosebactos, dixi supra . ,, Rogatu Alexit b) Dux con- , , tra Robertum Stolum mittit , qui unaeum Graecis a Roberis io apud Sasinum seperatus, confusius rediit. Robertus Gui-
,, scardi post immensas victorias apud Casiopam insulam mori- , , tur . Huic Rogerius filius sueeessit , qui Amalphiae juramen- ,, tum fidelitatis praestitit Urbano Papae su per terras Apuliae, , , &se hominem ligium Ecclesiae consessus est; & hoc etiam ,, sub vexillo nunc Bodinus Raxiae Durachium accepit , & p
is stea pace cum Imperatore Constantinopolitano composita , ,, illi urbem resignavit. Post Ladis laum Colo manus, Geyzaeis genitus , Hungaricum tenuit Rrgnum. xx.
None ad Laurentium Spalatinum Archiepiscopum regre' hod Maeri. i.
a Vitalis Phaledio Dux inauguratus anno Ios . obiit anno Iom. Daadul.
429쪽
Celebrata sub Ge. xardo S. Gregorii VII MapaeLegato.
dior. Postquam ea Synodus habita fuit, atque intrusus ille
Slavorum Episcopus dira , ut supra narratum est , morte sub latus interiit , Gregorio Septimo Sanctissimo Pontisce ad Romanam Cathedram evecto, haec in Dalmatia contigilla , pergit enarrans Thomas Archidiaconus Spalatensis . , , Hic ergo
,, Pontifex scilicet Gregorius ) misit Legatum ad partes Dal-
,, matiae Venerabilem virum Gerard una Alchiepiscopum Si- ,, pontinum. Qui Spalatum accedens. cum magno gaudio &is honore a Laurentio Archiepiscopo susceptus est. Misit ergo, ,, & convocavit Suffraganeos Salonitanae Metropolis univer ,, sos: qui quum convenissent, Provincialem cum eis Syno- ,, dum apud Salonam debita maturitate celebravit. Inter
runt autem isti Suffraganei Ecclesiae Spalatensis, Primo Lauti rentius Archiepiscopus. Secundus post eum Stephanus Epi- , , scopus Iadrensis: Ioannes Traguriensis: Forminus Non en ,, sis: Gregorius Arbensis: Theodosius Belgradensis: Gre- ,, gorius Croatensis r Baslius Absorensis: & alii quidam. In ,, hac Synodo restauratus eli Episcopatus Non enss, cujus Episcopus Gregorius multas oli in molestias Ioannem Spata ten- ,, sem Archiepiscopum sustinere secit, debitam ei subtrahendo obedientiam , & sibi jus Metropoli cum indebite vendiis cando. Interea Ven. Gerardus Legatus Spalati politus,M invenit ibi supra memoratum Vulsum Presbyterum, cui a ,, Gol angus Di singul) agnomen erat, ab annis jam duo
is decim b Papali jussu gravissimis compedibus alligatum
,, propter Schismatis nesarium scelus , quod eum Cedd edaM exercuerat in regionibus Dalmatiae atque Croatia . Huneis ergo feeit absolvi dicens: quia Dominus Alexander felicisia memoriae inio decessu praetepit, universos suo iussu in- ,, carceratos absolvi. Prius tamen secit eum super Evangeri lium, & eorpus Beati Domnii subire corporaliter juramen. tum , ut in abjuratam bantesim nunquam relabi deberet , &- D dea Apud Ughell. tom. 7. pag. 382. perperam Gosaneui pro ποι anus, Ec RGida, pro Cede . b Ab annis fam duodecim . Mavnardi Legationem Dalmatteam obeuntis Cardi ἀι ita ut Epis opaliι dignisus evincit , pro, a. anni, iam x Ii. omnino Lyciidim este , ab annis jam v M. Facilis quippe est literae x in v. mutatio. Sic autem ab Archidia. cono seriptum fuisse, aut saltem letibi debuitIe colligitur ex anno liabitae a Mayna ido'nodi Spalatinae r de quo ι upra dixi . Nimirum, Chr. 1γ38. non Lod . uti nonuulinis, est visum .
430쪽
,, de his partibus egrediens , nunquam rediret , sed eum eo ,, Romam adiens, Apostolico se conspectui promitteret exhi- bere. Ughellus Tom. vo. Ital. Saer. pag. 823. edit. Venetae anni I ai. disertam facit Apostolicae hujusce Gerardi Archie piscopi Sipontini Legationis mentionem, quae Legatio in no vissima Conei liorum Labbei Veneta editione tona. XI I. p. v I. ad annum Christi io s. eonfertur , R ex ipso Ughellio recita tur , subjunctis hisce verbis r , , Porro Gerardum Legatum ,, Gregorii VII. in Dalmatia suilla anno io 7S., constat ex Priis vilegio Monasterii S. Chrysiogoni Iadrensis , Benedicti ni,, Coenobii , in Synodo Spalatenti edito in hunc modum ,, In ,, anno IO7S. ab Incarn. D. N. I. C. mense Novembris, ea ,, tempestate , qua Comes Amicus a Regem Croatiae ce- D pit. Ego Girardus S. R. E. Apocris artus , Sipontinaeque Se ,, dis gratia Dei Archipraesul , missus a Dona. Gregorio Papari in partes illas, statui Sanctam Synodum in Spalatina urbe, di, sedens cum universo coetu , firmans vera , execrans illicita, ,, respuens salia . Tum in hora Petrus Uen: Abbas S. Chryso- ,, goni conquestus est de Cella S. Ioannis , quae vulgo Tilagus, , nominatur, quod suus Episcopus, videlicet Stephanus , , , illam sibi abstulerat. Unde Abbas nobis chartulam porrexit, D in qua invenimus, quod Corbina, qui olim supradietam ,, Cellam sua siponte donarat, post siuggerente sibi inimico stu- is debat auferre. Hoc gestum eli tempore Acugonis Legati,, D. Nicolai Papae. Sed dictus Apocri sarius videns hoc arte dia- ,, bolica machinari; audax , ut Scriptura testatur, jullus confi- , , dit ut leo; in vellivit Abbatem per baculum quem gellabat, , manu , eodem Priore concedente cum suo populo, & insu- ,, per aeternas maledictiones futuris usurpatoribus dedit. Ego,, autem videns sibi juste fieri, & omne Cone ilium mecum, is rursum praecipimus suo Praesuli, investire Abbatem suo illo
. a Fallat. Illyrie. saer. Tom. I. pag. 341 Sutilarum Reeem Cloatiae ἰntellitie renjus breve adm dum regnum fuit: ,, Nam anno im s. captum fuisse, ae Regno depulisis sum , eolligi videtur ex Aut graphci Atehivi Monialium Ss. Cosmae & Dan. iani, ,, In anno io s. ab Iucam. D. A. I. c. mense Novemb. ea tempestate , qua comes M Ans ius Rigim Croalia οριι M. Eodem vero anno Reani potitum esse svini initumri quem alii Zυonimirum v)cant, seque ipse in fuit privilegiis Demetrium appet..., ut , satia declarat alterum Autost hum ejusdem Atehivi .