장음표시 사용
51쪽
non gratos praebui. Habet enim defiderium, Se curiositas humana suum peculiare palatum,cui si non satisfeceris, inarus videbetis. Vale.
Eidem. Imas exaravi literas ad Regem,&Gilum de Mesa. Lege, serua, redde postea. Sat scio, intelliges scopum epistolae. Sed heus non inuenio calamum, qui sciat, audeatve scribere Regibus. Si tu nosti aliquem ille ad me: mei enim stupidi,tudes,imperiti sunt: non norunt eos. Epis T. LXXXIII. Aidem Ignosce siti calami mei scripturientis. Sed modo habet occasionem scribendi, & delinquendi, si id non fecisset. Accepi istas a Smit holiteras, quas ad te mitto, ut scias, quid mihi scribat de aduentu Mylordi nostri. Te rogo Iegas,& postea remittas domino Bassadon et per aliquem pedisequum tuum, qui necesse est sint celeres in domo p dagra laborantis, ut quod deest in domino, suppleatur inseruis. Si aderit Orator miserum illum , qui orat inexor bilem senem:o miserum ipsum senem, utrumque depi
ro saluta eum meo nomine,verbo tuo, non his literis. P
debit enim illas suae barbariei, audacis apud te, timidae pud alios. EPIs T. LXXXIV.
Eidem. Illud mihi relatum est, Reginam non benὲ valere, esisque de causa Mylor madeam accessisse.Forsan tu id iam nosti sed mei debiti erat te certiorem facere,ne illum e pectares. Coenantes sine me,coenant hac nocte apud me. Defiderant,ut illis declarem naturam illorum sepulchrorum ambientium, & retinentium corpora viva, elicien tium ais mortua. Tandem quaenam sint illa vivorum se
52쪽
s . AN T. PERE EI Ipulchra, non mortuorum. Nonne haec applicari possunt carceribus huius Rculi retinentibus vivos donec mortuos eiiciant, similibus illis de quo scriptum est : Vinctis eius non aperuit carcerem' Si illis haec declaratio non placue
Efficacissima Medicina. Quid illustrissimis titulis uti oportet Aptiores, qui rei
naturam declarant. Si salus ab amico pendet, Medicina appellari,si autem tam efficax est,ut memoria illius sanet, nedum praesentia.efficacissima,&potentissima vocari debet. Unde credis potentissimos appellari Reges,nisi quia solent sanare corporum, Sc animorum infirmitates Non quia destruere possunt, subesset enim illis clim vellent, posse. Non enim potentes daemones quod destruere solii m possint. Deus solus potens qui potentiam suam fouendo,benefaciendo ostendit. Ergo miseri Principes, de deplorandi qui non Deum .sed daemonem imitantur. Ergo daemon primo eps talis. Absint a me tales Principes,absim
ego ab iis, s longe. Interea Rex meus, meus amicus:ego illius Regnum: Suaue imperium, suauior seruitus. Vide po. tetitiam amicitiae,suavem seruitutem reddentis. Imo A-m citia seruitus mutua,imperium mutuum. Qu id mira-
mut3N5nne Deus Rex Regu seruus famist Amor id esse.
cit. M ut serui chm essemus , Reges possemus esse virtute suae seruitutis potentis.Tali Regi inserviamus,cuius seruitus potens, nedum impcmum;non daemonem, nec Principes,quorum potentia serua suorum affectuum.
Venit MVlordus abiit Mylordus. Reuocauit illum infirmitas Reginae.Tandem possunt infirmari Reges. Sed si insiimari, mori possunt. Via enim ad mortem infirmi
53쪽
E P I s T. 3stas.Sed quid miror vita ipsa ad mortem via. O miseram
vitam o laesi cem mortem l Vita nauigatio, mors portus. Ergo qui propinquior morti, propinquior portui. Hςc ante coenam. Nescio,an meus calamus post coenam philosophari nouerit. Iam Volebat murmurans in me insurgere. Solent esse audaces,& praesto serui nimis familiares coniatra Dominum. Cave igitur ab illis. ndo non credes iIli te accusabunt, in iudicium Vocabunt,te condemnabunt.
Qid plurat Si deerit carnifex, ipsimet fungentur tali m
nere. Vale,& iterum c. aue ab illis. E P I s T. L X X X V I I. Eidem
Fulgor noster,Mylordus,venit, lusit pila,sudauit, sed
rem detergebat cum ego huc perueni, corporis,non animi. Aliis sudariis sudor animorum detergitur. Nolui illum alloqui,quia erant cum illo collusores. Abiit pransum rediturus hodiἡ in aulam. Sed heus quam animum meum dilacerarunt vetba illius epistolae: Scies,inquit,viam meae Fortunae. Caveat a Fortuna. Ne in illius brachia fallacia se proiiciat, fragiliora baculo arundineo, cui, ut verbis 1-saiae utar non ineptis huic proposito, si innixus fuerit homo,intrabit in manum eius,&perforabit eam. Sic Fort ina omnibus qui confidunt in ea. Summa prudentia, fumma cautione tentet,aggrediatur Fortunam necesse est,qui illi se commiserit. An non expertus loquorZVale. Paulatim fiet finis epistoIarum,& omnium consiliorum,Caue.
Cum ego ad te scribo, non valeo,sed valete desidero,si ' cui qui infirmus adit Medicum. Medicum pro medicina protuli. Mediei nam quaero dum te quaero. Talis enim m hi est, & suauissima sermonis tecum communicatio ad subleuandum animum meum ex doloribus Meribudum,
54쪽
Audi mihi seruato aliquem angulum in istis
aedibus non diu occupaturo, sed ulterius profecturo,alio me ipsum relegaturo. ibique me abdituro, vosque corpore relicturo,aeternumque amaturo,vestrique etiam mortuo recordaturo, vel me tuum abnegaturo. Te obsecro amicorum suauissime memineris Hammondum meo nomine salutare.Vtinam tam salutari suis morbis mediis
cina id possem facere, quam illi indigent. Sed quod ego
diffidens verbum protuli quasi mea commendatio, & apud vos, qui me amatis,&pro illo, quem ego amo, non sit sufficiens medicina. Curate medicum. O summa medi
Iterum tibi vale dico Enaui, jam jam discessurus, Madhuc a te nihil literarum accepi. Cave ne te comprehendat prouerbium Hispanicum , Amavertos I . Idos no v amigra. Sive scribas, siue non scribas,saltem me ama: M vale. EPIs T. XCII LEHeω. Adhuc ventus contrarius, si contrarius dici potest, qui me in Anglia detinet, a qua diuelli tam aegre feto ed ad tuas literas , quas mihi charissimus Basadonna tradidit. motidie magis te noui, praesentem alloquens, amicum confidentem. absentem legens prudentem, & cautum. Non improbo, sunt enim calamus, 3c charta leuissimi .nternuncij,Vt illis quisquam se tradat sine periculo. Non nego tuas ad meliteras esse plenas amoribus. Sed vinscire comparationem aptam de te absenti cum praesenti, de amoribus tuarum literarum cum tua confabulatione Vtrumque comparo Eunuchis. Eorum amplexus, qua euor illae veneres,non tibi ignotae,nec cuiquam podagrico,etiamsi signa sint amantium,nunquam satis amasiis faciunt. Reuertere,dc redi ad tuum illum tue praesentis co
55쪽
ANTONrIPEREΣrrsiletudinis morem, a qua nunquam discedebam sine aliqua confidentia, veraea inicitiae quineta Venete : vel si ita posthac te gesseris , Eunuchas a me expcctato literas .Si te offendi , prouoca ad D. Comitem: illi utilissimum et ii, ut dum nos iudicat , sibi caueat. Vale, non dicam cauc,. quia iam tibi caues. Epis T. XCIV.
Summa mea auiditas tecum confabulandi me cogebat antea de rebus ferε omnibus, quae sese offerebant alte aliquid scribere Postea vero quam proditor ille nos turbauit, decreui non toties eadem iterare. A capite igitur ad te descendet notitia rerum. Posthac occupabitur meus calamus in te salutando , in quaerendo de me: Anuiuat in te memoria mei, an sicut mutantur tempora, mutentur& amicorum animi. F ix ego , si tuus tam constans fuerit in me amando, quam inracendo prae podagraeorpus istud Corpus ingratum tali animae , quam sortitum est,t6tque virtutibus, quas in se concludit suae palliae utilissimas. Heu pietas: Heu deplorandum maximum bono publico detrimentum.' Sed malo valeas,&Reib. proin sis , etiamsi valens, ut fert natura humana mutandus sis Sed interea me ama ad si feceris,amabis Tuum.
Non tam me delectarunt istae tuae literae Calendis. Sept. datae, etiamsi tuae, & post tam longum silentium mihi traditae, quam olim solebant.Nescio quid inuenio in illis accuratae eloquentiae, alienum ab illo nostro simplici sermone , amantibusque inter se nativo. De te mutae, . tanquam surdo mihi nihil referunt. Nihil non udiciale Ioquuntur. Quid mihi cum iudicibus, vel iudicijs Nolo iudicare,aut iudicari. Euasi iudicia iniqua.Malo condemnari,quam contendere. Malo te amari quam te conui eme obliuionis,d negligentiae. Id si feceris,ego ipse tuus, to Eatronus,seme ire Tu
56쪽
Mirum ad me tuas potuisse viam nosse literas. Tandem,etiamsi tardae,peruenerunt. Quibus illud solum respondebo; Nec tempus, nec epistolas esse occupandas atomis istis. Illud addam a prudentissimo Principe Ruygo- mez de Sylva dictum:Nescire scilicet quaenam sint majora fastidia, atque damna, an quae ab aure, an quae a lingua proueniunt. Nihilque sibi magis ad quietem animi, Mcorporis profuisse, Mad amicos conservandos inimicos euitandos, quam obseratas habuisse aures susurrati nibus. Cura, ut valeas. Hoc tua, dc tuorum amicorum,
boni publici interest. Reliqua omissa faciamus: puerilia illa. Eris T. XCVII
Amitas duobus Doct.Theologia Relinosis. Ne me experiamini obliuione, quia non isto clauo duiscitur mea nauis. Claudam libros meos fllesensem, Absalonem, nec buccellam illorum sermonum vobis relin quam Fame peribitis,si tales dapes expetitis. Scio ego edere solus, M quae supersunt dispergere potius, quam ingratis distribuere. Valete, imb non valete,quia nec salutem desiderabo me non amantibus. Eprs T. XCVIII. ANTONIVs PEREZIVs iso amicissimo. Quaere a te ipso , quam mihi gratae fuerint tuae literae. Cor enim oppressum laetitia, dc consolatione aliqua vehementi nulla impulitur linguae, nec Calamo partem, Ve partem salte sui gaudij alteri declaret. Tu autem a te ipso poteris nosse,qui in meo habitas corde. Sed etia illud noueris non omni ex parte mihi gratas fuisse.spem de te proinmittentes,non te ipsum jam Ja aduentame denuntianus.
57쪽
ΑΗ TONO PER E et irNam ardenti desiderio res ipsa, non spes satisfacit.Vivam tamen hac spe a te data, pro qua fides, & amor tuus mihi noti spondent,& ego ipse mihi pro illis. Vide Con fidentiam naturalem filiam Amoris Fidei. Memineris igitur, cauet6que, ne tuam liberalem , oc generosam naturam cum animi , tum corporis commutes, imitando aliorum inconstantiam. Absit talis narura ab amico meo M a me longe tabes amici. Vale, & ama te aeternum am aturum, tuaeque suauissimae consuetudinis,& fidelissimae auris r cordaturum vi EpIs T. XCIMAidem
Nudius tertius mihi redditae fuere tuae literae. Gratissimae illae quidem,& quia tuae, de quia plenae consolationis,&spei de salute nostri Mylordi tam corporis, quam animi,& suarum fortunarum. Animasti tandem me. Sed a tanta Regina, tamquq clementi nihil aliud expectari potest. Ego vero nunquam potui, nec possum animum meum inducere ad credendum istam ma jestatem, non recordaturam siti erga talem virum amoris,& ipsius meritCrum,dcquod apud Principes non solci esse minoris considerationis, non perpenseram si a illa se mma prudenti a quanti iulis interfit Reipublicae exteris gei libus satisficere, & il- Iotu omnium judicium reuereri. Est enim Tribunal iudicium tale, in quo Principes supremi, sicut inferiores, de clientes judicati possunt.De meis rebus nihil habeo quod ad te scribam. Malitia detinemur adhuc etiamsi apparent aliquot nubeculae spei , Maurae, quae ser sannavim hanc movebunt. Remis enim,diligentiis scilicet, de conatibus humanis,non spero moueri posse unquam. A caeIo.a superioribus elementis motum , Bd mutarionem expectoia Amici mei valent, te salutant.. Ego valentius Valebo, si te valeteinc mea te amari intellexero. Vale fidelis mea:
58쪽
Cuidam viro summae doctrinae, siauissimae loquentiae, humanissimaeque grauitatis
Si grates Deo, qui non indiget Atabali pae, vel Monta. gumae gazis gratissimae esse solent, non debent a te meae reiici. Nil aliud odor nisi imago amantis cordismil aliud gratiae nisi animi grati signum. Credisne alia de causa intemplis Deo offerri thus,vel alia similia Sed fallorialia et- ramis Ne superbia humana praetendat aliud posse Deo offerre,vel praestare, quod fumum excedat, nec illius valorem. Alia etiam, ut ab humili corde grates odorem, famam ipsum acceptum sibi fore sperent homines. Vale Ilii strissime Dominea fumo. Quid aliud vita, vel salus humana nisi sumus dc miniis quam fumus. Cinis ipse: quia sumus sursum erigitur. Ego vero cx febri iaceo ex eo die, quo te visitaui. Vale igitur a tuo Cinere.
Ne mireris tibi traditam epistolam Hispani,& tibi nomnoti. Eius forsan nomen audisti forsan eius Fortunam admiratus es , cuius strepitus vehemens omnium fere populorum compleuit aures. Mitto tibi Hispanas epistolas impressas in gratiam cuiusdam Principis illam linguam amantis.Si irriseri, donum, ne irrideas animum dantis, quo nullum inuenies eloquentiorem, nec tui amantiorem ex tibi non notis. Et ne causam ignores,unde hic amor, ac familiaritas proueniat,tua me rapuerunt scripta ad te obse uandum,& celebrandum, cum quibus quotidie versor, veex illo Parnata aliquid bibam,sugam potius, vel lambam dixeruninam si senex, puer adhuc ad man den dum, & db-
59쪽
ει AN T. PE R. E E Igerendum illos sortiores cibos. Illud etiam a te peto, ni
confidentiae tribuas centuriam epistolarum Latino sermone edi me passum fuisse. qui senescendo, peregri nando Latinas literas didicerim amicorum vim potius in causi fuisse credas. Quae etiam si suauis,uis tamen. Praete quam quod in peregrinis,& viatoribus non sunt requirenda elegantia,SI ornata indumenta. Quid autem aliud verba quam indumenta conceptuum t) Squalidi pulue lenti ut plurimum incedunt. Memineris praeterea antequam sententia D feras, Catonem Gricas in ea aetate discere aggressum fuisse. Ille forte ex curiositate, ego vero ex neces.state, ne lingua peregrinantibus, dc persequutioncm eL fugientibus summhnecessaria mihi deesset. Vale, tibi non noto ted tui amantissimo. Sed heus quanto maiori in pretio possunt haberi amantes etiam non noti, quam noti l Nonne multi noti, non amici imb inimici,qui ignoti miniis noti fuissent.Iterum vale ab eXperto.
60쪽
Eu s Lector,submisse precor,& blande corrigito. Noui me ipsam, etiam
non admonita. Coacta ex eo,Verecunda, & timida : Sicut pueri, qui inuiti prodeunt in conspectum hominum. Vale ea conditione,si quod precor eia feceris : Sc lingua, non dente canino