De Carmine XXV Theocriteo quaestiones selectae

91쪽

positum occi irrit apud Homerum o 05 adiectivum περιαλγη βλὶς Nec Vero apud Veteres epicos ullum compositum Verbi nix θειν invenitur apud Homeriana enim ι Ἀταρα ἐπλ θωσι τραπεζαι non per meSin dictum esse censeo.

προδιίελος 23 sa a ειργὶμενον)HOSS. προ ελὶς σπερας animus Ermn Subvespertin S. Non dubito, quin hoc vocabulum, quod in nostro carmine solo reperitur, ipsum poetam habeat auctorem. Etenim non minus iacili componendi ratione X adiectivo epicorum poetarum proprio δείελος praeliXa praepoSitione so Oniectum est quam ποδείελος ab Arato in v. 11 et 26. At cum Arateum illud πυδείελος sui similem habeat et vocem υφεοπεοιος Dion Per. 50 et vocem φεοπερος Anth. Pal. V 305), poeta noster hoc vocabulum praebet non tam singulari formatione quam uotione. Nam Oce προῆμas et πρ0νυξ λ), praeterquam quod SubstantiVa Sunt, ea quoque re ditierunt a formatione adiectivi προδείελος, quod praeliXum προ in iis non ut in voce προδείελος tempuS signiticat, sed vim habet intensivam. ουνύφι 126 simul una exstat hoc loco primum, postea apud Lucian. Pisc. c. 51 de mere. Cond. c. 11 Timon. g. 23 Harmon C. 3.

Sext. Empir adu math. XI 159 ουν cis a legitur apud Meleagrum Anth. Pal. IV 1, 27.

υποδροσοι 16 ἁπαξ εἰρ)ὶ αεν0ν)paulum roscidi. Huic vocabulo vis eadem est quae vocibus ὁ20οερος Vel δροσωδ)ὶς Sed ita ut praeliXum Ono accedat ad notionem simplicis vocabuli paululum imminuendam. Nec vero apud Homerum adiectiva cum Ono eiusdem signi-licationis composita inveniuntur, immo tales notiones

92쪽

posterioris uiat aetatis. Primus Herodotus videtur composita tali vi praedita iterre, i. VI 8 modes μος. I Vocabula cum aliis praeit Xis componuntur. Φρύγηνες signa εψηφιενον)Omunt, dis cile. Haec o neque Cum asylia neque Cumus λὶν α op ''sy coniungenda est nec magi demonstrari potest eam ab ipso Verbo assa ειν cf. ea ειν, ρυζειν)repetendan aut canun hirri nitum sitheron nonratopo fi cum esse. Immo nonnisi id unum dici potest q01 νες Significare γριον, δυσχερες et cohaerere cum sq)ὶνειν h. e. λοιδορεῖν HeSyCla. . πολυρραπι0ν 265 daa etsi j ιιενονὶ gloSS. πολυρραφον certe idem Valetis πολυοsapo et rogossa pri mularim consultis. Quo in adiectivo componendo poeta nihil non ad rationem direxit coniunxit enim adiectivum πολυ cum adiectivo verbali ραπιος Nec Vero imitatus est Homerum, qui aliud eiusdem radicis compositum praebet aliter formatum ευρραφης 8 351 380. νεολυά δυνος 238Suid interpretatur 6 εν ιεγύλ, dia ρει α ν Iullo dolor Shabesn proprie h. l. mlto dolores frens is cincians. Post nostrum poetam legitur haec vox eadem notione nicto dolore feron apud arianum scholasticum Anth.

Plan. 201 3 et apud Meletium, de hom. nat. c. 30 Patrol. Graeca ed. Migne . 6 p. 277), significatione mullos dolores habesns apud Palladan Anth. Pal. XI 386 5 et apud Glaucum Anth. Plan. 111 1. Eaden compositione usus est is, qui Eurip. epist. A continxit, adhibens vocabulum πολυωδυνία. Lobeckius, Pathoi serm Graeci prol. p. 194.

93쪽

τετρaπολοισιν 26 arra ειργνι εν0ν)gloSS. τετραβ0Bοριεν0ις qua Hr aratis. Hoc compositum, quippe quod eadem lege et ratione qua τριπόλοις in versu 25 coniectum sit, nullam praebet liensionem, ne puto hanc Vocem, quamVi et ante poetae aetatem et postea in Graecis litteris frustra quaeras, poetae adscribendam eSSe inventori. Cum enim fieri poSSet, ut ervactum non solum Tot Sed τετρύκις per annum aratro Subigeretur vide Vergil. georg. II 398 sqq.), τετρύπ0λ0 eodem iure quo τρίπολος ulgaris consuetudinis esse potuit. - Vocabula ex adiectivis vel adverbiis et substantivis

componuntur.

ἀγχόιι0ρυι 40 a1ca εἰoris ενον)Neque huius vocis cod. D neque vocis ἀγχ. 090 Iunt. Call. ea quam locus postulat significatione propinqetsi sive vicini praeditae tormatio explicari potest sine dubio

versus 203 corruptus St. ciἰνολεον ta 168 acica Horis εν0ν gloSS. tae oa λεονι horrcndum leonem. Eadem ratione atque haec o Cum praeliXo ἰνο ita, ut prior pars posterioris attributum exprimat, compositum est Vocabulum bestiam quandam significans in diram a I eonida Tarentino Anth. Pal. VII 550 2. Exstant autem eodem modo formata substantiva

In Aeschyli Choeph. 3l pro codicis, lectione εἶ πάιερa ινοπ&rε Hariungius recte restituit vocem ali onaoες, quam fortasse legit scholiasta, qui δεινὰ παθων interpretatur.

94쪽

καλοπεδιλ 103 ασταξ εἰρχὶ μένον)glOSS. τῶν ποδῶν ποδγημαι ligneos a cos. Nec Vero Fritzsclaio, qui Hermannum opusc. VIII p. 32 secutus ad h. l. adnotavit si ni cantur autem vincula e coriis facta, quibu crura vaccarum mugendarum alligabantur, ut prope εγγυς utrimques fans orcaeaσταδον ponent faSfore ubera prensare, ne illa recalcibarent, adstipulari poSSum; non enim ad boum, sed ad suos ipsius pedes homo ille, de quo in v. 10 agitur, calceos alligat. χ νημαργ0 127 area εἰρὶ is ενον)gloSS. λευμ ιοδες. HeSychiu Vertit κνUu ωdης, παχυκνηειος attamen non qui crassas tibias sed ni crura alba ab n Significantur κν uii, αργ0ς). Cum ργι- afro niui S, albus composita est sed ita, ut αργι priorem novi Verbi partem iliciat, apud Homerum o αργιοδους qui albos ob t dent ). Vocabulaim e radice verbali et substantivo componitur εχε στονον 213 area ειρὶ)sιενον)RlOSS. χαλε cor στονον εχονι hemifum astic num. Hoc adiectivum sine dubio ad exemplum Homeri formatum est neque enim veri dissimile est poetae nostro ante Oculos obverSata Sse, quae apud Homerum ad sagittas vel tormenta relata inveniuntur epitheta χεπευκέὶς πολυ-

b Vocabula e noto et usitato quodam derivantur nova terminatione adhibita.

RlOSS. πισσυβιον mulcfrum pro Sitatiore voce s ολγευς adhibitum est. In schol Lucianimes C. 4 Vocem Moλγεῖον Dindortius mutavit in cibiόλγιον. Sed etiam in lingua Latina hoc vocabulum diversas terminationes praebet mulctrum, mulctra, uic rarium, mi frate.

95쪽

βοαυλους 108 orna ειρη ιιενον)bubile. Forma repetenda a nominativo in is exeunte hoc solo loco exstat aeque ae βοαυλον tantummodo apud

significat autem idem ac βουσταθι ιον, βουσωοις Vide Poll. I 249. χρειον sarra ειρὶ is ενον)gloss. γαν χρήζοντα alae inaestentem Homerus aliique poetae epici praebent formam ζαχρη ής. Huius vocabuli praelixum δετιταχικον vim eandem habet quam sιεγα ἰσχυρον, πολυ, nisi dialectice significat δια altera pars χρεi0 per se est adiectivum, quod eadem atque hoc loco ζαχρεῖυς notione usurpatum invenitur apud Eurip. Herc. 1337. νευρειην 2l sana εἰραὶμενον)

quin productione ortum sit mihi dubium non est. Vide Lobeckium 3, qui νευρει i femininum adiectivi νευρειος SSCSUO iure negati e νευραν productum vult. Talia verba Paragoga AleXandrina aetate usitata fuisse videntur in carminibus epici S. πισὶ ac 20 sarea ειργημεν0ν)palustrium Wionum incola poetae adscribendum esse puto repetitum est πισευ a Voc πλος Hom. 9. ζ124.

h. Ven. 99. Apoll. Arg. I 1266. III 1218 et in schol. similiter

pro ἰρυγῆ ci Poll. V 6, qui illud proprie ad lupos pertinere dicit), aeque ac praeter oλολυγη invenitur λολυγ- suo apud Aesch. Sept. 250 Agam. 581 Choeph. 381. Eurip. r. 1137.

Paralip grammaticae Graecae p. 354.

96쪽

De vocabulis singulari notione adhibitis. a Significatio principalis ad aliud rerum genus transiertur gloSS. γωνοθετ)ὶς, i γουν ἐπιστύζης των ργων vilicus semel exstat apud Homerum 9 258 notione arbitri ludorum, Certaminum praesidis et curatoris Arist. pol. III9, 10. Dion. H. VI adhibent hoc verbum vi domini, principis, noster poeta vilici custodis in agris. Cum igitur omnibus locis significatio praesidis cuiusdam communis sit, poeta vocem si non insolenter adhibuit, at certe audacter ad modicam angustamque provinciam transtulit.

gloSS. 1 ιελαίναις also, immo signitica cornua habentibus curPam. Homerii hanc vocem, cuius non nisi ipsum illum casum praebet, ad navem redigit ita ut signiticet tibimquc curvatis. Similiter a poeta Theocriteus κορωνίς ad Cornua revocat Archilochus Irg. 3940ρωνος Principalis autem notio certe una et eadem est quae Homerica:

b Verbo intransitivo tribuitur vis transitiva. Oaλεθουσιν 16 gloss. θύλλου ιν esserunt. Haec producta forma verbi λλειν et apud Homerum et apud alios exstat sed intransitive usurpata. Poeta autem noSter θαλέθειν transitiva notione adhibuit aeque ac verbum βάλλειν Pind. Ol. III 23. Aesch. Pers. 616 Leon. ar Anth. Pal. IXIS, 1.c Epitheton ponitur loco substantivi, ad quod referri solet. εἰλιν nodεσσιν 131 gloSS. τοῖς βουσί bubus pedibus serpentibus vide sthoii Beggenb. eitr. XXII p. 2553 hanc vocem, quae apud

97쪽

Homerum aliosque poetas ad boves pertinet, poeta simpliciter pro bubus ipsis usurpavit. d Verbo composito subicitur vis, quae verbo simplici eiusque compositis aliis probatur. Zara Mos in mes 146 147. glOSS. at aλλε συν-icisa non recte, sed in aemia significat Ceteris, ubicumque legitur locis habet vim rangendi con-, detrigendi); at , iam et oea; iam similem notionem praebent. Ci L. Meyer, Griecti Elym II p. 449. Appendicis loco hic numerentur pauca verba, quae bina arte inter se coniuncta inusitata ratione adhibentur ait: TRlOSS. ς υταρκειαν, i γουν υταρκως Salis. Ad verbium ave cum praepositione coniunctum alibi nusquam exstat.

Similia sunt exempla λ ρ Theocr. I 25. II 43. XVIII al. νοσφιν 197 praeter hoc excepto similiter adhibitum est ac χωρις η ab

autem illerus ad h. l. adnotavit De Ausdruch berulitviellei chi aut iner ei gentiimlichen Erklarian de homerisChen PhraSe ποτροπος ξosta aυτις Il. 6, 367). Etenim υποτροπος Cum apud Homerum vide etiam cp 211 vireversen uSurpetur, propterea, quod iuXta υτις legitur, eadem qua υτις notione adhibitum Videtur esse. Ceterum facile intellegitur, quoniam in v. 103 similiter leguntur verba παρασταδον εγγυς, tale coniunctiones hunc

poetam adamRSSO.

98쪽

Ericus Frolin de vii Sua.

Natus sum in oppido Anhaltino, quod Ballenstadium vocatur, a. d. XI Kal. Mart anni MDCCCLXXXV patre Roberto, matre Anna egente Mendorf, quo parentes Superstites esse summum mihi affert gaudium. Fidei addictus sum evangelicae. Usque ad nonum vitae annum Ballensiadii scholas frequentavi deinde cum parentibus Bern- burgum transmigravi, ubi inter discipulos gymnasii Carolini receptus sum. Vere anni DCCCCIII testimonio maturitatis instructus civibus universitatis Tubingensis adscriptus sum studiis philologicis et historiCis operam navaturus, unde OS se mense Monachium me contuli ibi per bis senos menses moratus universitatem Halensem cum Vitebergens consociatam adii, Cuius civis per tres annos fui Docuerunt me v. d. Guenter, underma n, ornemann Schmio

Wisso Na, uest Halenses. Sodalis praeterea fui proseminarii philologici Tubingensis v. d. Gundermann moderante per Se men-SeS, Per annum Seminarii Monacensis, Cui v. d. Crustus et de uelle praeerant, bis senos menses et proseminarii et Seminarii Halensis, quibus exercitationibus ut adessem benigne Concesserunt v dd. Dittenti erge et Wissowa. Idem interfui exercitationibus historicis, quae auspiciis v. ed. Droysen, Niese, Poehl- mann florebant, paedagogicis . . Frie regente. Quibus viris omnibus optime de me meritis, imprimis viro illustrissimo Georgi Wissowa, quem insigni benignitate mihi semper adfuisse laetabundus profiteor, gratia ago quam maXimRS.