De Carmine XXV Theocriteo quaestiones selectae

1쪽

- DISSERTATIO INAUGURALIS QUA AD SUMMOS IN PHILOSOPHI HONORES AB AMPLISSIMO PHILOSOPHORUM ORDINE HALENSI lTE IMPETRANDOS SCRIPSIT

BALLENSTADIENSIS HALIS SAXONUΜTYPIS ISCHANI ET BURKHARDTI MDCCCCVIII

2쪽

DE DISSERTATIONE PROBANDA AD PHILOSOPHORUM ORDINEM RETTULIT GEORGIUS MISSO MA

3쪽

PARENTIBUS CARISSIMIS SACRUΜ

5쪽

A. De imitatione veterum poetarum epicorum I. De aliquot locorum Complures versus CompleCtentium Compositione ΙΙ. De singulorum versuum Compositione 18

1. me substitutione 8 2 inversione 26 3. me contractione 34 4. me paraphrasi 36 5 amplificatione 42 6. me contaminatione 45ΙΙΙ. De versuum partibus assumptis 6 1. me emistichiis 56 2. me versuum clausulis 58 3. me versuum initiis l 4. me versuum mediis partibus 70

IV De singulis vocabulis T9B. De novatione verborum 2 l. me vocabulis singulariter formatis .... 3

2. me vocabulis singulari notione adhibitis 90

7쪽

Carmen inde ab editione Romana Zachariae Calliergis Ma ἰῆς λεον ποτίνος inscribi solitum, quod est inter Theocritea vigesina iam quintum, utrum auctori adscribendum esset Theocrito an ignoto alicui poetae epico aetatis Alexandrinae, quaestionem a viris docti si saepius disceptatam nec tamen ad liquidum adductam, non univerSam denuo aggreSSuria Sum, Sed Symbolam quantumvis parvam ad eam solvendam Collaturus quaeren primum, quomodo in veterum poetarum imitatione auctor Carminis verSatuSSit, deinde, quas voce aut primus aut solus usurpaverit aut nova notione induerit.

Ut recentissimas tantum afferam Commentationes, Theocriteam Carminis originem defenderunt Carolus ring De Theocriti

C. XXV et oschi c. IV, Disseri philol. Vindob vol. V 1895 P. 68 sqq. et M. Rannow, De carminum Theocriti XXIV et XXV Compositione, Festschrist Joh. Vahle gewidmet, Berol. 900 p. 98 sqq. a Theocrito abiudicavit datricus de Wilamowitg-Μoellendor' Die Texigeschichte de grie hischen Buholiker PhiloL

8쪽

A. De imitatione veterum poetarum epicorum.

In vestigiis, quae in hoc poemate inveniuntur, Veterum poetariam epicorum aperiendis et persequendis commentatio nostra non delinietur Iliade et Odyssea, Sed cetera quoque carmina epica, quae quidem ad nos pervenerunt, Xcutienda videbantur. Et reperiebantur in illis loci quamquam pauci, quos putarem huic poetae AleXandrino exemplo fuisse in Hesiodi carminibus, hymnis Homericis, BatrachonayΟ- machia, ceteris epici poematis, quorum reliquiae Supersunt perpaucae epigrammata non praebent, quae ad hane quaestionem faciant.

Carminis autem, de quo disputatur Sumus, poetam quicumque fuit morem illius aetatis secutum in componendis versibus Homeri, principis vatum et poeseos Graecorum epicae quasi parentis, institisse vestigiis iam pridem viri docti recte viderunt singulaque quae ad imitationem attinent collegerunt. In commentariis enim editorum cum aliorum tum Fritgschi et illeri multa

exempla sunt collata, praeterea et in magno numero eruditarum Commentationum, quae sunt de carminibus

Theocriteis et genuinis et suppositiciis e quibus C. Pringit disputationem supra laudatam nominare sufficit, nonnulla ad hanc rem pertinentia eXStant singularem operam imitationi Homericae in hoc Carmine detegendae navaverunt G. Futh

G. Futh, De Theocriti poetae bucolici studiis Homericis, diss. Hal. 876 p. 9 42. 9-21. 27 30.

9쪽

et L. Gentheri), alter versuum spondiacorum Xitus, epitheta, locutiones, nomina propria Homero erepta Congerendo, alter locorum ex Homeri carminibus petitorum quam diligentissimum recensum exhibendo. Attamen denuo illam quaestionem ut aggrediar his adducor causis. Primum ne illi quidem viri doctissimi materiem exhausisse mihi videntur. Futhius enim proiecto

ad suum arbitrium habuit delectum non omne Versuum parteS, non omne Singula voces, qua poeta desumpsit aut manifesta imitatione expressit, memorabiles tractavit,

de ipsis versibus componendis nihil protulit, nihil de amplioribus locis nec magis Gentherias, etsi plures locos conquisivit, rem ad umbilicum adduxit. Deinde rationem certe artis imitandi Homeri in Hercule proditae omnino

non enucleaVerunt, quo iactum est, ut non Semper rectum ferrent iudicium sed eum minus aptos compararent loCOS tum idoneos omitterent. Postremo etiam Hesiodi ceterorumque quae Supra iani diXimus Carminum epicorum locosa conditore huius carminis in usum vocatos cenSebam

dignos, qui diligenter pertractarentur. Hi enim, qui adhuc

Omnino Congesti non Sunt, tanta necessitudine cum Iliadis et Odysseae locis coniunguntur, ut eandem in tabulam possint referri. Sed excerpsimus e illis eas tantum versuum parte et particulas, quae ampliores et pleniores quam apud Homerum leguntur propiusque ad similitudinem huius poematis accedunt, locos vero et verba, quae eadem apud Homerum XStant, non protulimus, cum his locis poetae Theocrite su μησις ad Homerum potius revocanda

videretur.

Ad imitationem Homeri et posteriorum epicorum illustrandam eam optimam esse rationem censebam, ut primum de locis complures versus complectentibus, deinde de singulis versibus componendis, tum de partibus ver

10쪽

suum adhibitis, denique de singulis vocibus Verba iacerem. In digerenda autem et componenda materia haud pauca me debere confiteor Henrici rueberi et Ricardi Boeticher dissertationibus argumenta consimilis indolis

tractantibus. i De hymno in Venerem Homerico Diss. hilol. Halenses vol. XV . , Hal. 1903. De hymno inmercurium Homerico, alis 1906 Pars Idiss. Hal. 1905).