De Carmine XXV Theocriteo quaestiones selectae

85쪽

IV. De singulis vocabulis.

In hoc capite agitur de iis Vocabulis, quae e veterum epicorum carminibus petita eadem atque apud illos notione adhibita Sunt. Etsi inter tempora, quibus Veterum epicorum carmina et nostri poetae opusculum composita Sunt, haud exiguum spatium intercedit, tamen inveniuntur in hoc carmine aliquot voces picae ab illius temporis interpositi scriptoribus, quorum quidem libri ad nos pervenerint, nusquam

HSurpatae. Ne non occurrunt Vocabula pica quae noualiena quidem sunt ab illis scriptoribus, sed cum apud hos aliam notionem induerint, a nostri carminis poeta eadem qua ab epicis vetustis adhibentur. Illae autem Voces, in quibus imitatio quaedam anilest agnoscitur, pauCae Unt. In quibus enumerandis eas, quae ab aliis quoque poetis Alexandrinae aetatis adhibitae sunt, omisi propterea, quod fieri potuit, ut eiusmodi verba iam ante nostrum poetam ab illis scriptoribus translata aut consuetudine illius aetatis trita SSent. a Vocabula sunt haec desumpta e epicis:

86쪽

b Notio11es desumptae sunt hae 100 εκ 1ὶλ0 otioSus h. Cer. 52. Ceteris locis, etiam apud Homerum, hoc adiectivum habet vim quieti, SeCUTi.

128 msi, robs, quod verti solet etsi alit, inscendit ei. I 263. hymn. XVI 5. XXXII 18 , hoc loco significanter dicitur qui alit minam eadem notione qua ὀχευτ)ης - 131 P 278. 208 em)secha factive HSuper D cnS, imminenS, pacanS: Μ Α κ 131. 59. Ceteris locis, quibuS XStat, vi passiva significat tectum, facum. 271 πνευ ito iaculsas respirandi essisutuS, manivgis εΑb6. Apud Theophrastum de caus plant. 10, 3 signiticationem habet farti venti carens. Ex hoc indice cognoscitur voces pica a poeta adhibitas Homericas esse, nisi quod una εκ λος alia atque

apud Homerum notione instructa est. Atque etiam eiusmodi verbis auctor huius de quo agimus carminis SuSeSt, quae ante eum Singulis tantum locis Homericis tradita sint, quattuor iis ιιατ0mjγος, βόσις, ξεoc λεω, UASGTOC. Vocabulorum autem epicorum, quibus poeta Theocriteus solus utitur, haud parva par non e Homero, Sed ex reliquis carminibus picis vetustioribus petita est. Reperiuntur enim

in Hesiodeis 11 πολυβότρυος irg. 22, 2 g.

87쪽

158 ἀρίσ)ὶ ιιος 2i in ciυχε 'tali Merc. 288. h. XVIII 5. h. Merc. 355. h. Merc. 101. h. Cer. 99. h. Merc. 103 106 134. 399. h. XXXI 10. h. ere. 448. h. Merc. 12. h. Merc. 224. V 461 in Batrachomyomachia 238 272 βυρσαν Batr. 127. In hymnorum tabula id mihi monenduna videtur hymnum in Mercurium Dis quam dimidiam partem earum vocum praebere, quae primum in hymnis occurrentes in carmine Theocriteo adhibitae Sunt.

88쪽

B. De novatione verborum.

Altera iam nobis tractanda videtur'tiaestio eum priore arte coniuncta, quasnam voces scriptor carminis XXV a prioribus poetis et a communi sermonis usu alienas X suo ingenio primus linxerit. Diiiicillimum sane in hac re est certo rectoque iudicio uti, quia in tanta Graecarum litterarum iactura ne in uno quidem vocabulo, quod apud noStrum poetan primum legimus, pro certo negari potest

eo iam ante nostrum poetam ScriptoreS, quorum Pera interierunt, Sof SSe. Ne tamen omni suCCOSSU Carere hanc quaestionem mihi persuasum St. Priusquam autem ad illa verba transeamus, breviter enumerabimus ea huius carminis vocabula, quae a Veterum epicorum carminibus aliena apud posteriores scriptores nostro poeta Vetustiores exstant. Quo in numero nonnulla reperiuntur, quae non ante AleXandrinam quae vocatur aetatem occurrant, ita ut nonnunquan Sit incertum, an

89쪽

De vocabulis singulariter tormati S. a Duo haud insolita vocabula in unum novum contrahuntur. a Vocabula cum praepositionibus compoSita sunt. siti SI a vel pes in axibus. Simple αξονιυς legitur apud Staiyllium Anth. Pal. I 117, 5 et Nonnum Dion I188. XXXIII 88. Vocem na opkDν, quam libri praebent in Callim lav. in 11, in dii ' ξονιων emendavit Schnei derus vide eundem in Callimacheis I p. 333 sq.). recte legitur in B et restituendum est in D D ex m- ιγὶθευς Signitieat autem proprie idem atqtie 'Em uti δευς quie g. a Pindaro Pyth. V 27 τίνοος Vocatur qali sero Styi Ci Eustath opusc. c. XXV p. 70, 6 Taiel νυναναφρονειν /ε καὶ GLεsO ' 26ν m scito/κ ῖς αοδεσδat. Sed in nostro carmine hi in δες eadem ratione intellegi nequit: neque enim eo pertinet, quod caneS, Cum primo latra-i In Hesiodi fragmento 2 cum Zachio non ei υδ2ον sed

90쪽

- M vissent, lapidibus verbisque aratoris adducti tum demum

tacuerunt, ita ut Voce επιμνὶθες Canes quodam modo ituperentur, quod non a principio tacuerint; nam hoc vocabulo continetur canum laudatio quaedam, quoniam inversu insequenti et in vocula in quae habet illo loco vim in meliorem partem auctivam ci. v. 82), et in voculasside, quae ad ἐπιμν)θες spectat, vim laudandi inesse e tota sententia elucet. Quae eadem vigilantia ac diligentia per se laudabilis in versu 3 cum nimia sit et insana, vituperatur: νυν ὁ Πνὶν ζύκοτον τε κω ροχηνες Ouamquam autem is, qui lente cinterdum sero, sapit, id quod sibi iaciendum esse intellexit, haud raro prudenter eXSequitur, tamen veri dissimile est πιμν)βες per Se non modo lentum, Sed etiam cautum, diligentem providentemque significare

POSSe. Verumtamen eadem notio subest quae vocabulo

επιμιελκὶς diligons, quod poeta utique memoria tenuit nec

vero propter metrum adhibere potuit. Πε9ιγλλὶν si ενος 241 sana ειραὶ μενον)glOSS. Od. Μ περιβλεπο, oculorum pusillis lustrans sive omnia collustrans oculis. Cum autem neque hoc verbum compositum neque ullum aliud usquam litterarum Graecarum praeterea inveniatur a substantivo λγηνa ductum,

simile St. περιπλ=jψουσι I 'παξ εἰργὶ Γιενον)Etiam compositum verbum περιπλi δειν a ceteri omnibus et poetis et pedestris orationis scriptoribus alienum est: significat autem idem iere quod imple πληψειν, quod saepe exstat in Graecis litteris. Cum praelix περι om-i Reiciendam puto sententiam Hariungit in Philol. XXXI p. 650 prolatam in illis lectionibus aut mi κνδως quod sic interpretandum est quam prudenter dei effecerunc ut ale animal hominibus se Hanc enim interpretationem ipsa structura verborum XCludere mihi videtur.