De mythographo Homerico restitvendo [microform]. Dissertatio inavgvralis philologa qvam ... pvblice defendet avctor Ioannes Panzer ..

11쪽

narratis nonnullae omiSSae, ita ut Semper Certae formae narratio evaderet. Sed satis habeo hoc loco duas historiarum Homericarum ad Iliadem pertinentium recensione Statuisse quaque differant inter sese ratione indicasse accuratiora et e recensionum et de sontis communis ratione infra Suo quidque loco

ponemus.

Quae modo de Iliadis narrationibus mythologicis enuCleavimus, non eadem pertinent ad scholia ODYSSEAE adscripta. Cum enim illic duae recensiones duplici ratione ex archetypo GTOpissiusive eius apographo quodam derivatae adparerent hi omnes fere omnium quibus usus est indorsius codicum GTopia in universum so a Consentiunt. Tres tantummodo GTOpiui in Censum venitant aclis 207, 290, T l8. Atque in prima BQ brevissime narrant' quae V latius e Pterela filiis Ithaco et Nerito adsert quae autem in Q exhibetur terela uxor Ἀμ-φiμεbη, deest in V atque o Polyctori quidem, a quo Πολυ-κTopio ToΠO Ithacae nomen traxit, Uisentionem tacit Arctis-Sime tamen has i ITOpia Copulandas esse suadet vel eadem in

utrisque corruptela Πεpελtio pro IITεpελθου. do 290 exstat in VH ampla de Iphicli bubus a Melampode abducti iGTOpia, altera brevior in Q tertia brevissima in Q . Verum in Iphiclus filius nominatii IIerculis in VH Phylaci, cum in Q Deione appelletur: tarsus in Q legitur: μετὰ tivaro ΣαλμωVεως Tyro venisse ad Deione et paulo post Nelea filiam Pero promiSisse ei, qui Tu ης μητpo Tupo0 Scit. posset exposcere nihil eiusmodi aut in VH aut in Q inest. Porro a let 518 longe lateque de Pandarei filiabus narratur in codices. Cocle B eadem brevius habet neque tamen initium fgpμos

.κολασiu in V invenitur. Denique ac eundem versum T 518 cluae in V leguntur GTopicii - quarum altera rus hunc ipsum locum adscripta, altera ad Calcem libri reiecta est'. In hac autem de Zetho et Amphione nonnulla leguntur, quae neque in neque in B insunt. Indagavimus igitur codicum ordinis vestigia, in quibus integriores GTopia Servabantur neque ita ut in nostris

codicibus erant decurtatae Sane perpauca eorum frustula ad nos pervenerunt, id quod Summopere est olendum. Itaque in Odysseae scholiis non eodem modo atque in Iliade diversas iITOpissi reCensione posse discerni adparet. Sed haec hactenus. Nun vero ut undamento quam firmissimo nixa progrediatur disputatio, GTOpissi testes exami

De M GTopissi Cocli Cibus. Primum igitur de ILIADIS scholiorum Codicibus ingendum est, in quibus clitas indagavimus GTopii reCenSioneS. Atque recensionis p testes nulli sunt nisi hi:

prima.

primR. Inter hos Codices quae omnino intersit ratio, satis puto ConStare quamquam enim in univerSum ConSentiunt, tamen non alterum ex altero derivatum esse, verum Communem eo efficere

archetypum n Maassii codicis T editionem vel obiter inspicienti statim adparebit. Neque minus haec ad iorOpia pertinent. Eandem enim habemus in utroque Coclice iGTOpissi recensionem a D diversam exceptis paucis narrationibus, e quibus insta dicendum erit), easdem lectionum varietates a D discrepantes. Atque illud quidem satis probatum est, huius rei pauca exempla adpono in E 4 ceteri omnes codices habent 3:

Codicum sigia a Dindorfio in Odysseae scholiorum editione adhibita retineo. De duabus loropiat quibus eaden agitur res uni versu adiectis CL P. 35.

De στopiat in Odysseae scholiis haud raro in fines libri positis

His de versibus cf. Wilamowitzium Hermae XXII p. 636.

12쪽

Stheneli filius erat, quod recte exhibent codices D. Verum haec sufficiunt, ut arctiore vinculo' et B coniunctos esSe probetur. Neque tamen alterius GTOpia ex altero fluxerunt obstat ipse numerus GTOpissi in utroque codice traclitarum, obstant lectionum varietateS, e quibu CocliCem I plerumque alter QSSepraestantiorem elucet. Quod paucis Xempli illustretur.

in . .

SQ haec haCtenus. De numero GTOpii ut disputem, inerant in Marchetypo isTopicii ad minimum triginta duae harum septendecimo et B habent communes, quae praeter A 20 etiam in scholiis D exstant. praebet undecim quas omisit B

3 In ἐστopiat recensionis p citandis sequor codicis T editionem. Hac de lotopi videas quae infra disputavi.

295 215, Ψ 91 Ψ 346,); ex quibus 466 deest otiam in D. B octo exhibet, quae clusi ierantur in ad A 180, B 517, 58l, B 595, B 63l, B 783, Π 36 '), quarum quinque

libro secundo inde a versu 90, quo finitur , adscriptae Sunt: quattuor earum ne in D quidem insunt ad B 517, B 581, 63l, B 7833. Itaque non in singulis solum GTOpiat recensio pplura habet quamo, verum etiam ex Servavit GTOpias, quae in D omnino desunt. Hoc igitur teneamus codice I et B ad unum referendos SSe archetypum illumque hoc plerumque SSepraestantiorem. Unam rem etiam hoc loco Statim absolvam, ne quis putet in B modo recensionis , in D recensionis T GTopia insutSse: immo Codice alterius recensionix in altera ἈσTOpius CCeperunt quae ipsis deerant. Quod factum esse comprobatur GTopicii et in et in B altera manu adscriptis r. Sed te prima quidem codicum isti manus repudiavit recensionis ramostias. Dubito enim mullus, quin are narrationes, quae exstant id

imae de loropici videas quae infra disputavi. De sonte earum, quae ut in perpaucae, citi in Veneto B vel plurimae exstant, L quae dixi p. 26 sqq. In στopiat recensionis T laudandis sequor Veneti A editionema indorfio curatam. Quae quamvis accurata editoris diligentia careat, tamen in στopiat quoque Behkeri scholiorum editioni praeponenda est praesertim cum A omnes sere scholioria D narrationes exhibeat ses

13쪽

leguntur, Cum omne Codice D discrepent.

Itaque hae iσTopia ex codice libro GV proximo i luxerunt. Quae Cum ita Sint, neminem puto dubitare, quin tres illae iGTopicii modo tractatae ex Codicibus quibusdam Choliorum D, quos non iam habemus, et in et in B pervenerint. In archetypo ii ipso eas iam exstitisse nihil omnino suadet neque probabile hoc est cum A 741 in solo et x 29 in solo exstent, illa codici ordinis , ordini v hae debeantur . Itaque aut prima manu in codices ex codicibus adscriptae sunt, aut id quod verisimilius mihi quidem videtur, in fontem utriusque codicis ex D desumptae hoc si verum est, codices non recta via ex archetypo n fluxerunt: verum profligare quaestionem non OSSum. RurSu etiam in Coclicibus D vice versa GTopia recensionis p inveniuntur. Ad 126 et in D et in B exstat GTopia de Tydeo Melanippi Cerebrum devorante. Utitur in codicibus RS' a '2556 GV ea quae recenSionis T propria est forma nec minus in B recensionis p formam prae se sert. Sed Cocle A, ut GTopiας suas ex eo codicum D ordine desumpsit, cui adnumerandi sunt

De sonte codicis GH s. p. 30 sqq. De codicum D ordinibus s. p. 12 sqq. Codicis S librum I et XV contulit Schimberius: hilolog. III N. S. p. 421-456. Quae praeterea ex eo adsero, auctore Christiano ill- se viro doctissimo benignissime mihi contulit vir doctissimus schiedet.

om. a.

Quamquam certum iudicium seri non potest, tamen et propter GTopia formam et quo in cetra omissa est, eam ex recensionis p codice quodam in LaGV 4679 pervenisse putaverim. Tum Sane hi odices arctiore inter se vinculo coniuncti

De hac re f. Schimb. l. c. p. 431 sqq. huius dissertationis p. 19. In P adscripta est ad II 433.

14쪽

12 sint oporteti Sed haec hactenus es iam ad alterius recensionis

codice examinando vertamur. Recensionis T GTopia longe Exstant Plures itum recensionisi cum enim illae omnino duae sint et triginta, hae plu- re Centum numerantur. Atque CocliCes huius reCensioniS, quibus uti mihi licebat, hi sunt: codex Romanus bibliothecae Uittorio-Emanuel 'MSCr. r. VI, quo de AEL Chimbergii iisputationem in Philologo III N. S. p. 23 sqq. Huius codicis

varias lectiones ut meum in liSum Conserrem, Chim- bergii egregia in me liberalitate factum St, qua suam ipsius mihi miserit Collation m.

nus CCentior.

codicis Vonet B sed Dindorfius Oxoni 1877 manus

codicis Genevensis ecl. I. Nicole Geneve 1891 ma

nu Prima. eiusdem CocliCis manu reCentior.

codices Parisini, quorum Choliorum partem Cramerus in Anecdotis Parisinis vol. III publici iuris secit. Iam singuli codicos quid commune inter Se habeant, quid cliversum quaerendum est. Atque primum quidem duo ordines Sunt iSCernendi, quorum alteri codice R et A, alteri editio Laadnumeranda est, quae done Codex, ex quo descripta est, in-

venietur, Coclicis nobis instar esse debet tendi studebo Probare.

Hac de re s. p. 26. Idem quod ego inveni codicum stemma ante me publici iuris fecit SchImbergius I et XVI. scholiorum libri et glossis et re ali et T

' Hac de re L p. 22 Sq.

15쪽

τη . . . .

Hoc in scholio contextum codicum ΑΑ interpolationibus depravatum Sse et saCile unusquisque videt et emonstra sit Schimb. I p. 435 II p. 11sq. Et recte quidem is illud οὐb atque verba inde a πεib d - Λευκοθε interpolatori tribuit: de reliquis salsum tulit iudicium. Quid enim verba Λεύκοφpuvb - v6Maro sapiunt interpolatorem, praesertim Cum SuePius in iGTOpiat et prius et posterius nomen adseratur Nihil prosecto Per Se habent, Cur offendamur. At hoc ipsum prius insulaetiomen Λεύκοφpυς ex sine historiae desumptum ut in Contextum insereretur, illa intemolata sunt. Verum si quis voluisset hoCnomen addere, addidisset certe post vocabulum 6vova hunc sere in modum: Ῥύπω hop6Tεpo Tobro δε TO 6voμα Λεύκο-

Codex V Schimbergit, qui eidem, cui La adnumerandus est codicum ordini, consentit cum G, nisi quod incipit: καὶ Tu K6κvo pro Koκvo Tup, omisit albες καὶ post Λευκοθέα cf. Schimb. Π p. 113.

inveniantur, iam in hoc a susk, obii 'du 'reCte Etenim si interpolatus iam sui; diis I

ueri' alter qui codicem a descripsit librarius unciri riti

16쪽

με . . .

17쪽

Hi duo loci certe praeclara sunt eius quam posui Odicum distinctionis testimonia. Duae enim, quo probat Cholium Euripideum, utroque loco in archetypo u exstabant fabulae formae: quarum quoque loco altera inveniebatur in fonte codicum; su), altera in fonte editionis a v). Hunc certe in modum res explicanda est: nam Casu laCtum esse, ut et ceto idem utroque loco eligeret, haud ita facile quisquam sibi persuaserit. Duobus igitur Coclicum mordinibus constitutis utriusque teste per Se Xaminaiuli Sunt. AC Primum quid inter odices o A intersit, videamus. Quo neque alterum ex alter cle-SCriptum SSe neque ex eodem CocliCe fluxisse iam satis probavit SChimbergius i. Exstat enim codex Vaticanus graecus 2193 SSchimbergii), qui cum ad eundem fontem X reserendus St, ita ut quae habent R et A Communia, quae diversa exis explicancla Sint. Utrum vero A recta via ex u derivatus sit neCne, noli potest clisCerni Habemus igitur stemma:

I p. 431-433. Accedunt quae disputavi p. 19 sqq. Non recte Schimb. I. c. p. 33Ἀστopia de Deucalione in Momissam esse adnotat: legitur enim in A non ad Ara ut in a verum ad A 126.

18쪽

unusquiSque Cum Vulgari forma OSSit Omparare.

' ut omnes codices u exhibet: 'Aibης; qui quid hoc loco sibi velit, non intellegitur. Recte in La et apud Eustathium ad h. l. legitur: upης. Vitium illud codicum v facili librarii errore optiine explicatur.

deest notio accusandi.

' quae uncisci inclusi, delenda esse censui. '' UTo cod. ipiμεvo cod. unius litterae spatio relicto vacuo.

Itaque inde ab historia E 412 librarius , taedio fortasse

labori Commotus, ut Celerius ad finem perveniret, imopia plerumque non ita breves Coartavit Z 35 Cum minime esset ampla, sere totam descripsit. Tamen hac ratione non omnia absolvun

Ea quae in Megitur fabulae forma praeterea invenitur apud Hesiodum Theog. v. 28 et in Eur Belleroph. rg. 312 Nauch ὶ hoc haud Seio an sit cur subscriptum legatur: Ἀστopia ap' Ἀσκληπicibri vapα- ΥΦdOUμέvoiς, cum ceterum scholi fabula a vulgari minime differat '

19쪽

Ta00 κατασTpεψa To piov. Verum in R demum post Diomedis mortem Comites in aves mutantur. Duplici ratione haec possunt explicari aut alio sonte his locis cusus est aut plura in fonte invenit et accuratius eum exscripsit utrumque Per SepoteS Cogitari. Tamen Cum etiam verbis et Corruptelis in universum hi quoque locis Cum Ceteris Coclicibu Congruat, nisi quod est brevior, utramque sabulae formam ut in a ita in v exstitisse, alteram a librariora solo electam esse malimi. Iam ut ad alterum Coclicum ordinem transeamuS, La non recta via ex a fluxisse, Sed interponendum esse Codicem viro

Denique ut de praestantia Codicum incliSSeram, in universum vetustiores codices meliorem praebere lectionem ex iis quae attuli exemplis satis adparest. Tamen haud raro a

verum exhibet vel illos supplet cf. p. 16 A 42 p. 7 Θ 368:Π 4 Ω 602)y. Itaque uno quoque loco quae sit Vera

lectio diiudicandum est. Hoc vero teneatura non vacare Con

CL quae hac de re disputavi p. 44. Falso Schimb. I p. 444, ut codicis La praestantiani probet, historiam A 2 l. 3 adsert. Ubi post Alrύπτου aiba La addit: πλη hvoς' uoi di τω θυγατέpinv lvεiλε et a post αὐτQv. Haec solus habet La non praebe A quod vult chimb. cf. Lud . l. c. p. 203 sq. . Certe

ad interpolatoris manum haec reserenda sunt: etenim non propter Aegypti filios necatos Danaus Argos fugit, immo eos usque ad Argos ipsum et filias persecutos ibi interficiendos curat. Suspicionem movent vel verba

πλη tuo h υεiv. f. Lud. I. c., Robertum De Apollodori Bibliotheca p. 29 sq.

εσπευσε εiς ioci της ἐσβου .... ia labet dolus, Λης IIελorrovi inoi certe ab eo illatum, qui iesbi mentionem hoc loco nullo pacto potuit intellegere. Contrarium non potest Cogitari quis enim cum Certamen Oenomai et Pelopis Pisae in oppido Peloponnesi actum esset notissimum, traditum Πελοπovvη- σου mutaret in εσβου Probabilitate hoc caret omni Ac ne librarii quidem neglegentia aut incuria pro Πελοποvvῆσου scriptum esse potest εσβου Itaque Λέσβου lectio cin optimis vo-tustissimisque Codicibus tradita quamvis a vulgata fabulae forma abhorreat, tenenda est atque expliCanda. Rex Lesbi Oenomaus vocatur etiam in scholio Eur. r. 990 Verum altius res repetenda St, si planam sacere velim quare in aliud tempus Sepono.Quae attuli ut servetur traditum Λεσβου sufficiunt. Restat unus Scholiorum Codex, qui Stemmati inseratur: Coclit M. Atque disserens de duobus Coclicum D ordinibus p. I 2sqq. semper iam respexi Codicem Ag eiusque notam ubicumque Congruit, adSCriPSi. Inde adparet, sere medium inter R et La eum tenere locum modo enim Cum illis modo cum hoc iacit. Verum haud paucis loci proprias exhibet lectiones, quae neque in A neque in La inveniuntur.

Quae Bethe: Quaest. Diodor. ytho r. Gott. 88 p. 48 n. si de ioση in ἐσβψ mutato profert, magis sunt artificiosa quam probabilia. Omiserunt hanc historiam' et La.

20쪽

accedunt plureS.

Neque 'amen ex iccardiano neque ex elidigerano potuit A describi, cum modo in huius, Modo in illius partem vergat hoc vero elucet, eidem codicum ordini Ag adnumerandum esse cui Ric et Rehcl. Cumque hi medium inter es et teneant locum, recta si archetypo a eos fluxisse concludit Schimbergius, dubito num recte. Etenim si de Iropi ad A 38 recte disputavi i. 14 sq. ex rurChetypo mondum interpolatoclerivatus est, reliqui vero, ΑΑ Ric Reh cum eadem simul habeant additamenta, sin Communem dontem interpolatum re

neque ' fontem accurate exscripsere verum utroque loco elegerunt in Ag eadem leguntur quae in As itaque ad eundem cum his fontem redit Quare codice Ric Rehclo rectavia ab archetypo a Meducere molim immo cum Ἐx arctiore quodam vinculo juncti mihi iidentur esse meest in Ag

scholia. Quibus expositis hoc denique codicum D stemma inmere POSSumus o La habet ' post poΤε9oV.