장음표시 사용
21쪽
quidem Periane a codicis Townloyan manum aliora ' u ro,
omnino imopia debentur ad Δ 376 κ 435 455 ex codico quilam D descriptae, hoc a codices Parisinos a Cramor div I
Fortasse P 267 quodam modo cohaeret eum GH o La ,honam στοpi ad E 2 quam ex recensionis p codie in D clo
22쪽
alia eiusmodi. Quae si perpendimus, verisimillimum videtur B exscriptum esSe ex codice ordini v imissimo. Prorsus certum non potest Statui id quidem tenendum est propriam nobis ' repraeSentare traditionem neque ex u neque ex V dependentem Idem pertinere a B ' cui quattuor omnino debentur Iropia:
Θ 284 Θ 368 l 534 l 557), licet videre ex iis quae adferam
non Inveniatur Propria habet haec:
similia. Iam de Codice Genevens agamus. In sunt in eo iITopicii Prima manu Scriptae triginta, altera quadraginta quattuor. In . h0ς dpRi et, si recte chraderus apud Maassium Hermae
AIS . O . 1 contendit, indorfit eandem esse atque alteram Vene B manum.
universum recte hoc de codice Nicol p. LXXI-LXXV disputavit, quem OnseraS. Quamquam codices B et D in archetypo Genevensis C ain exscriptos exstitisse non ita verisimile mihi videtur esse a ne illud quidem et V et ii hausisses iσTopia ex archetypo C CL p. LXXIV), Nicole satis certis argumentis probavit in Nerum ipsi rem Xaminemus. Atque Gy maxime facere Numis vel ex Nicolei editione videas Pauca exempla sufficiant.
Nihil vero suadet cum La arctiore nexum vilictum esse quam cum A. Sed ne ex ipso A descriptum essem putemus, obstant haec:
Meo cum gaudio, cum plagulas legerem, eandem esse Schraderide utraque re sententiam vidi Wochenschr. f. l. Phil. 1892 8: O . συvέβη in A legitur post 'Iov; hv 'Go om. Si de tu pro Miuu Dind. cs. Tudw. l. e. P. 24.
23쪽
Itaque quae praebet ' Coclici debentur ei, unde AHστο- pia hausit, proxime Cognato Non idem pertinet V. Perpalica Cum i eum iungere
G arcte cohaerere observavit, vel magis quae de codicibus Ric et Asstemmati D inserendis disputavi p. 25, confirmantur
24쪽
Quae cum ita Sint a vero non aberrabimus ex codice r- clini v simillimo GV escriptum esse statuentes, quod idem de B suspicati eramus. Quae Si recte facimus, XSpeCtandum St, etiam ' et GV habere inter sese commilitia quaedam Cum Ceteris liscrepantia. Videas haec exempla: B GH
Itaqtie quae XSpectaveramus Confirmantur, ut, si X iis quae attuli exemplis lGTopia codicum B et Gu ex eodem sontefluxiSSe Concludimus, nem fortuSSe nobis rum Contendat. Debentur igitur I et V diversis diversi ordinis codicibus Num vero, quod vult Nicole hi duo codices iam in C fueritit Contaminati, dubito vehementer. In scholiis Enim ad Boi Tiavadscriptis V non usum esse archetypo , verum Choliorum Collectione Lascaricleae simillima ipse concedit Nicole, cum in Ca Boi Tia scholia omnino exstarent nulla. Eiusdem sontis Vestigia Nicol deprehendisse sibi videtur in certis quibusdam GenevenSi partibus, ubi Gu fere sola adserat scholia D et D
Aque ac quaestione de codicum scholiorum moti ino est ut ad linem per lucta ne quis teinero coniectet, non co
25쪽
clarissima vero huius rei testimonia sunt ea quae XScripsi p. 18 et P. 26 teque opu est pluribus. Examinatis igitur Iliadis scholiorum codicibus ad Odysseam tranSCamUS. um iii Iliadis scholiorum Coclicum fere unoquoque uti l Parva XStet GTOpii Copia, minime hoc iclem evenit in scholiis ad ODYSSEAII adscriptis. Insunt enim in iis GTOpia omnitio quiliquaginta Septem muXimam partem ad Necyium pertinentes, Cuius libri interpretatio ante omne iITopicii titiligere videbatur. Quarum viginti una iusquam inveniuntur nisi iii codice V cum reliquis V communes habet Iropia viginti tres. Itaque hic litoque scholia Didymi quae vocantur il longe plurima praebent utque magnam partem Solu Xhibent. Ad quae proXime ACcedunt codice H et , qui omniunem archetypum efficiunt. Atque iii Q insunt quindecim, iam quinque, in Q quattuordecim, ita ut in Communi solite triginta quattuor eXStitiSSE On-Cludendum sit. Reliquorum codicum plurimas habet T 7) sed SuPCrSOde omne enumerare, Cum in edition unicuique Coclicis nota adponenda Sit hoc tantum adnotetur Coclice. Solum exhibere GTOpia ε , codicem P 90. Quae inter Singulos codice intercedat ratio quaerentibus responsum in quo acquie-SCant, non poteSt clari iis de codicibus, et , cum reliqui parum Praebeant GTOpissiV. Coclices vero II et Q arctius inter SeSe iuncto ESSe uti videtur probari his exemplis:
αὐτὰς i aiΥεipους. aiΥεi9ους Accedit quoc omnes Iropia quotquot et in et in O leo untur, forma later Se Consentiunt quin etiam GTopici ad λ 290 ex ampliore quodam codice excerpta et ni et in Q undomin modum exhibetur. Unde satis mihi videtur adparerem et ad eundem referendos esse sontem Porro de Iropiat non
nullis dicendum est, quae ex aliis iisque nobis servatis adiectae
ornata proseruntur neque quisquam hoc miretur librarium στο9iu quam in alio collice iii uiuiti aadscriberes Illi, 'ς iderat, coartatam buSclam Plures ad unum sersum isTopia leguntur o r
Sul Cum Stemina Codicum construore non potiiorimu UC 'SCu, omne omitivi codicum Iropia exceptis iis clo ab Ilisi i itur scholiorum codicibus sertractatis in com Dilai duas inquiramus, ad quas conscribon das scholia Hoz ea
o 'tur et Eustathi in Iliadem et Odysseam Commentarios quidque ex iis ad Iropia restituenda hi Cremur, videamus. θ3. De tymologico Magno. Iliadis et Odysseae Iropia in tymologico non uno loco
p. 503, 50 sqq. postquam brevissime Iropia de Ixione nubem in Iunonis guram mutatam opprimente narrata esst, Tita
26쪽
Neque tamen quidquam nos tule acliuvamur ad ITOpii sormam vetustissimam restituendam, Cum in o quo usum est tymologicum scholiorum Coclice inni eundo in in modii in Ogerentur utque ii iis, hi nobi PraeSto Sutit Codicibus. Nullum igitur fructum ex pervoluto toto illo opere Compilatorio Carpsimu ampliore in Orco pluri e Eustathii CoinmentariiS, ad qui, iam nil uniuΝ.
De Eustathii in Iliadem et Odysseam Comin enturiis. Eustathius iit te totu GTOpissi re Critica recte iudicemus, momonti vel summi videtur esSQ. Sane Perdissicile est saepissime luit in eius Coclicibus leCtum suerit, enuCleare, Cum pSe sontem mutaverit et lis ius Commenturio adaptaverit. Multae praetereaiITOpia breviores apti l eum Sunt quam ex quibus quidquam Coii ligatur multae tuas vel OX OConsione β vel exo novimus, omnino desunt. Multas rursus habet GTOpia plane cum reCen-SiOile , militas umo Congruontes. Quo probatur exemplis
secutus scripsi pro visypo, quod Eustathius, cum drp60ε fontis non
intellegeret, ex coniectura posuit.
27쪽
est Atque de genuina eius sorma restituenda sis 42sqq id Ver utramque reCensionem Cum Eustathio conserenti adparebit vel primo obtutu huius 'ITOptav recensionis i codici cuidam deberi haud scio an a simili' Cumque plures Codices nobis ignoto ab eo adhibitos esse aliunde constet, sanes si quis aniσTOplui quoque Commentario inserendis alio loco citius recen- Slonis Coclicem eum excusSisse concluserit, nihil habeo quod obvertam: neque enim ea ratio inliena aes a Compilatoribus Byzantinis et probatur iis quae tractavimus exemplis Tamen multum abest ut 'unc in modum omnem Eustathii narrationes explicentur. EXStant enim apud eum iITOpiat, quae prorSUS aliam rationem Tagitent. Videas Iropia a B 595
p. GU, - 18), quas conferas. Certi quicquam non potest statui. coniec Heynius pro codicum opsiou.
thi In manibu erat, sum alter alteram elegerit λ At pluribus Eustathius codicibus simul utebatur cumque altero fabulae formam altera plane liversam inveniret utramque exhibuit et in unam compilavit. Potuit hoc fieri num vero veri
28쪽
Gravissimum vero hoc est exemplum stathitis illam de Aloadibus Iropici adsertcum D convenion tom.
41 Te igitur Eustathius huius narrationis partos adsor cum- quo a duabus prioribus in universum cum B congruat tor
minam Credibile mihi videtur Ita quo uin e eo te recen Monta β nostris Nodicibus aB etiam mimpliores voratiocium si raeclaru in huius rei exemplum est etiam στopi ad 7 qua de iam chriar igitis l. c. p. 442 recto iudicavit
Scruta clii est quaeque inveniuntur amplioris illius codicis vesti-
habemus utilitatem, quamquam ibi quoques hic illic cod. inbus Su est nostris et amplioribus sit me uibus Voluti isto
29쪽
D ILIAD primum a stamus. Atque ut quae in arChetypti uunn tua luera 'Opia narrata Orant, resingam iis, nil opii CSt, niSi ut eas, quale in I et a loguntur via ot ratione iura Ctas ComPonamu S. ReStituamus narration in store et Erouthalione Certamine
Singulari decertantibus ruat 9), quae exscripta iii venitur P. 37Sq. Ubi aliae sere narrat Pylii et Arcados de inibiis pugnant cirCum
montem AnCaeum Nestor provocatus Erota thalionem Hippomedontis o ut nonniilli Aphiilantis filium interficit o summopere gaViSuSCirCum SCri P tum lociam excedit Arcados autem etiamtum Palpitante Ereti thalion Pylios aggrossi victores disce tulit. QuibuSCum in uniVerSum Consenti ta divorsa abo haOC: NeStor non inter-sCit adversaritim vorum vincit εviκησε v). Quare Cum a lilio Orbem tranSsiluisset Arcades Erouthalionem potius vici SSe iCunt, utpote qui Orbem noli esset gressus altorum cleii ille OCum Circum Scribunt et necatii Ereuthalion a Nestore. Atiliae Prior quidem narratio haud satis octo procedore videtur. Cur enim in a Arcades aggrediuntur Pylios Quodne iit rse Cerat CStor ipsorunt dii Cem: At hic illuna ad certamen singlii Are PrΟVOCR-VCrat. An quod Nestor ex orbe exsiluerat Ne hae quidem Sola Cau Sa suisse potest aggrodiendi, immo Arcades et Pylios uter ViCtor Sset, Contendisse primum expectamus, urn illi, Cilmre minime inter eos conveniret, armis deCertaverunt. DOCSSe igitur nonnulla videntii in a. Quae quid in insunt in CocliCis n
unde quae in a leguntur, supplenda mihi videntur SSe. Itaque hae sere in a exstitisse putaverim: Nestor interficit Ereuthalionem et gaudio exsultans orbom transsilit. Qua de causa rCaries hunc dicunt vicisse, illum Pylii contentio oritur vehementisSima denique Arcades maniis conserunt illo Sque VinCunt. Deinde reuthalionem et cives necatos sepeliunt atque Pigram in Sepulcro inscribunt. Haec optime inter Sese quadrunt bonam que efficiunt narrationem. At luo iit in , ita in D tertiuS Pi
oxhibontur, ae serpnda Iuni narrationem ipsam quoque nonnulla de Pyliis ab Arcadibus pugna victis continia isse. Sed nihil eius modi in i legitur Porro in hac pugna etiam Arcades nonnullos
cecidisse et postea una Cum Ereti thalione sepultos SSO ConSen
sese haberent, ratis L in versu tertio de Nestore et Pyliis lugnastiperatis dictum esset Uerum hi subsistendum est atque aliare Priu OX luirenda quam eas quas movi dissicultates possimus diluore: clamon quidern iis quae Hisputavi satis opinora iliaret et vitiae in a et irae in m inveniantur, Trustula ess unius eius clemque Durrationis D nam et verbis sere iisdom easdem re adserunt tuebias narratis inter se supplent. Unum illud altorum quo de in ii dicitur Nestoris it reuthalionis iertamen nullo modo videtur luadrare AC primum quae cin m de eo leguntur num per Se intellegantur, videamus. incit Nestor, sed Orbem Pgreditur riXantur uter sit victor Arcadesset Pyliis mentio do Ciam CircunisCrihunt, cilitersicitii Ereuthalion Nestore. milia nisi fallor egregie Sese habent, dummodo pro συμβαλ6V
θεμεVOi nihil tum prosecto est quod offendamur Sed minime
Ciam a narratione Convoniunt qui Sequuntur VerSUS, Itpote X
luibus pugna exorta Pylios ab Arcadibus victos isse efficiatur. Quid igitur statuendum Certe ini prorsus aliam totiu rei nurrationem habemus, ad quam versus illi omnino non pertinent. Itaque hunc in modum explicanda omnia mihi videntur esse. Legebantur in mi fere haec: Certant Nestor et Ereuthalion hunc ille interficit, sed de gaudio orbem transsilit: Contendunt ArCades et Pylii uter vicerit denique illi manus conserunt et Pylios stigant. Sepelitur reuthalion ina cum iis qui Ceciderunt ArCadibus it epigramma sepulcro inscribitur Uerum non Solum hae quae a missis nonnullis de quibus supra diximus, exhibuit, in ni exstabant, immo altera illa quae inis invenitur sabulae firma quasi varia lectio illi narrationi addita erat, quae est Compendiorum mythologiCorum ratio hanc elegit et exscripsit libra-
30쪽
rius quidam et epigramma. Cum huc nihil pertineret, nihilominus adiecit. Deinde sive a hoc ipso Sive a posteriore quodam et τοὐς εκpob post ἁψαVTες υτι omissa Sunt et primus epigrammatis verSu ita mutatu S, ut ad ea quae aratocedunt videretur quAdrare tamen tertius verSus, Cum ita saCile non posset mutari, quomodo re SeSe habent OS OCCt. Ian autem narrationis sormam codices nobis praebeiit. Quodsi verba archetypiis a non Potui restituere, tamen rerum CXum quoad fieri potest recuperaSSe quique diversae in diversis codicum ordinibus iarrationis formae ortae Sint explicasse mihi videor. Vel ex iis quae iii ii et a diversa et nomina et sabulae formas iuxta posita fuisse observavimus p. 33), idem pertinere ui arChetypum ni Consequitur. Plura eiusmodi ex archetypisi et u CompoSiti adparere, in illa de Nestore et Ereuthalione narratione modo vidimus addam alia nonnulla. Atque in hac
Certe priore loco tria, altero duo legebantur nomina. Diversas quoque deinceps sabula in Iam enarratas suisse praetor
dem do Diomedis eiusque Comitum exitu subulam, qua DiomedeSComite in aves mutatos vidiSse enarratur, invenimus apud LyC. Al. v. 592Sqq. apud Ovid. Met. XIV, 495-5I1, apud Vergil. Aen. XI, 271 sqq. Impugnat hunc ordinem Servius ad h. l.), cum dicit convertisse Vergilium sabulae ordinem nam in aves Conversos esse Comites post ducis interitum. Haec usitata Tabulae sorma
relationem, quam ignorant La. Hae igitur omnia in archetypo ma olim iiixta posita suerint neceSSe St. Atque in ODYSSEAE GTOpii archetypo eadem licet obser-
aliis locis plura eiusmodi Varias quoque fabulas iuxta exstitisse probat GTOpia ad T 518, ubi in codice B duae deinceps de Itylo ab ipsa matre interfecto fabulae adseruntur. Uerum haeC sufficiunt teneamus in archetypis ima et ut diversa eiusdem personae nomitia ita varias eiusdem sabulae sormas iuxta lecta
Qitae igitur ii na et narrata erant Cum in univorsum liau ita aegre posSimus restituerit, qua forma illa narrata suerint difficile est extricatu Cuni itim iGTOpia reCensioni res enarrent Copiose, recenSionem p ita ortam esse vidimus, ut archetypi narratio coartaretur. Vel inde nostro iuro Conclusimus
reCensionem T dictione similiorem esse archetypo quam . Neque Semel excerptu archetypus in Ia XStat, quo probat Eustathius. Quas autem hi iGTOpia ex pleniore reCensionis p c- scripSit Codice eae verbis multo magis faciunt cum D quam B itaque in C tuoque efficitur, verba archetypi integriora Servata esse in codicibus D quam in n. Quid si archetypus ille momnino exemplar quoddam fuit scholiorum minorum Atque Potest pilior probari. Iam vidimus omnes Iliadis GTopici fluxisse ex codicibus scholiorum D exceptis iis, quae ino et prima manu Scripta exstant verum has quoque X Choliorum minorum CocliCe quodam fluxisse contenclo. Etenim ad E 4 quattuor adscripti sunt versus, quorum tertius et quartus ita hunc in modum legebantur':
Tovo om. R. ' λεi in I in rasura. IIabemus praeterea pretiosissimum scholiorum minorum stagmentum ii papyro quodam Servatum η, quod etiam versus illos Con- His de versibus cs. Wilam. Herm. XXI p. 36. cs Wilam Herm. XXIII p. a 43 sqq.