Ulrici Huberi De jure civitatis, libri tres, novam juris publici universalis ...

551쪽

v. o. o sane potest Et his maliam de inre e---. Si ista ' ereptam nam transit ad heredem e- cui promisse facta ast , ut non aest j quassum me fiadetur on- obligaria transire ad hera m premissoris , si is cui innuitur , -- ρ

mortem promisoris Acceptet, quia etiam tempore -rtu obligatio noniam e in quot Nam correlatorum eadem idem esse ratio.

552쪽

ms in potestate habere censetur, dc unde nequidem, post rem gestam, oritur obligatio,

secus ac Grotius docet Ind. cap. I. n. . --

gumento ejus, quod Iuda egerit, erga Τh inarent nurum, cui solvit mercedem stupri senes. 33. Sed unde probat Grotitis, si non solvisset, eum fuisse peccaturum' solvit generositatis profanae causa, ne veniret in contemptum, eo ut indicat ipse res M. ne facile persuadebit. μονια, eum qui ficario con- .hicto mi eaedem peram solvit mere dem promissam , non magis probare factum, quam explere justitiam. Caeterum, quod is qui sine causo promisit, non tenetur lege

eivili, id magis ob praesumptictnem turpitudinis, quam quod promissio sela deliberato animo iam non teneat, fieri videtur, ut idem redis n. O.

is Non est etiam in potestate promisso- eis, alium esse daturum quid vel semirum, nisi de se promissor expresserit, flecturum se, ut alius det vel faciat tune enim nisi id a certi, in id quod interest tenebitur. Sanem, mandatu herius promiserit, is sine d bio mandantem obligat, five mandatum generale is speciale fuerit, etsi promitars ctione, an mea 'H--- -- - αν - - Roma introduxit, sinalipe fidem a Ma reptandi ri , ad sciendum, ut ad iaterum j- perseviat, si s is Meptu. d. c. I.

ir. Atqui jus Romanum uaem negat, pr missionem mihi factam, ut ego Itidem , valere; sed negat alium alii posse stipulari, hoc modo , cra m iri a re sedes fi a teri ιδ. de muri inpia. n. . r. de Q. - Αddit quidem hanc rationem, quod obligationes sunt inventae, ut unusquisque acquirat id quod sua interest sed hae ratio cessans ficere non potest, ut thesis ignota uri Romano adstruatur, e stipulatio,

qua quis sibi dari stipulatur quod alii det,

non valere dicatur: eo quod statuit, alium alii propter illam rationem non posse stipulari. Praeter quod, non possit non inretisse stipulantis,ssibi acquiri quod alii det tave negotium alteri gerat, quo casu habet inctionem ; sive quod donatum ei velit, quo benesei debitorem accipiat, quod minimo remotum est a facultate civilis negotii Nec adeo sic juris audiores negant, quod Grotiis mandati generalis fines excesserit quatenus ' us illis ut negatum imputat, in his verbis, mandans eum praeficiendo rebus suis, quicquid in iis egerit de promiserit, se ratum eo se habiturum incite recepit haud tamenta intra scilicet quam res patent, quibus est praepositus, quod in exercitoribus, institoribus, etiam in legatis usum habet.

nam issense juri nasurae non repugnas, re se bis talis promisso- mraxime congruit, neque nisum linerest, Herme alter inefic: - ωcipiat. Non sunt haec revera contra jus RO- manum, ut recte etiam observat D. Ziegi rus ais his Graii locum. Valet igitii sti-I6. An alius pro alio acceptare aliisve aulatio tam iure civili quam naturali hoc

stipulari possit, quod jus Romanum optimus ' modo Centum mihi dare spondes, quos alioqui iuris naturae interpres negat, in eo ' go dem Titior Grotius distinguit inter promissionem mi, ' is Pergit Gro ius m missio facta- de re danis heri es intem omissio, i nomen 6- costam est, cui danda res est, ἀ-- in i - nomen , cuires danda est, eoam Anguendam est, is qui accepta ι seciale --δεια ε . I . e eontemptum Sia Iudae non me uisa rememtinis pacem, sed contemptum ex capis is uia, s μελά- ρου- -- , αι rent-- σε in ora decise r ait ad explicationem dicti inpi i meretricem μυiser facere quias meretrix , sero turpiser pecuniam promisam peιπνεουε istere. - nurum raris . .

553쪽

μι , instinguendum aurea non puto, usas-aga juru, nec ne quod Romanis es λώ- sed plane ex tali promissione ob ationem per-μi. Ego adhuc puto distinguendum, sal-- in possessione dominioque rerum trum is qui stipulatur, sive acceptat in alterius nomen, ex eius mandato generali, vel speciali mandatum illud praeserat an non. Si praeserat mandatum acquirit etiam mandanti l. 6. ff. de Donat Quod si mandatum

non praeferat meus procurator, acceptans

pro me tunc idem, quod ad promissorem,st, acta deficeret mandatum quod enim ignoratur, in civilibus habetur, ac si non esset. ι. I. g. o. F. de aequis. g. Haec etiam de obligatione acquirenda valeandi; etsi pa Io secus hac parte jus Romanum l. s. s. .Fde aequis puga'. Hoc igitur quaerendum est, an defi-viente mandato, valeat in homen tertii stipulatio, sive acceptatio , in hunc modum,

Centum Titio dare fondes θοώεο vel ira, Titi censum Mo. Alius praesens subjicit,aecipi pro Titio, id ignorante, neque pra vi mandato Romani putarunt, ego et iam inagis puto D talem promissionem non habere majorem vim, quam si nemo acceptasset, quo cassi revocare liceret promi

sum. Quod enim ego me Titio daturum profiteor , quid hoc ad tertium, qui in Titium non habet potestatem Arbitratu meo emisi vocem in Titii favorem hanc exciapi Cajus aut sempronius non contrahitur inde vinculum, quo promissor obligetur promissario. Titius est promissariusa ego promissor nos duo colligandi sumus, ut vinculum obligationis nascatur : non ego de quilibet alius, cui nihil promisi si veniat is qui acceptavit, dicos nihil tibi promisia si veniat Titius, dico, sum equidem professus me tibi daturum; sed revocavi tequam acceptares, i per te vel pellministrum, quod erat liberum facere. Non est haec subtilitas est vera rei gestae historia de consecutio. Tit 3 ao Gro n. I .fi magis puto ingo distinguerem an e cassum pr-- fecimaum. In primo puto jure natura alere promissum , quod ad mei in mi uertius vitiose daturum mihi μα- mittit, quia fideiscet jure natura tum praesumitur mea interesse H in senatur, nee ais. opus esse, ut hoc inter a a me probreur. Nam si id probatum fierit, tum e uare cisti. do o alet. At in secundo caseu non pino oriri obligationem; quia, qui dicite Titio centum dabo, recenset salum seria enunciati , non promittentia. Ergo alius praesens subficia accipio pro Titio, non potest ex nunciatione simplici facere pro--- mi m. os autor, ut feri debebat, ita rem et rasin βω-um promitto tibi me Titio daturum centum Et mne e subjungama Accepto, Tunc utique abstrahendo a Iure Romano obligatio orietur, ex eadem ratione, quia praesiumtio oritur,meh bere interesse ad acceptandum. Misis nee moribus Germanicis attendisti μMilitas , ris Romaei, sed pridi m ei Huris Gentium, ita sine tertius aruri obtigationem acquia erepo et, ut probasis Schisterus in Exercitationibus a iam M.

o tibi promisi Sia ηι--m nostram explieitionem, hae restonsio non quia abit, vias qui, i premitti quod Titio Isere sinis mea intersit ure e mihi promittet. H acceptares sed jure Romano etiam μοmisor non erato gatur etiamsi uisu Mia semen ορ inputarione haereptasses unde re Autor tariis fatum esse in M.

554쪽

n. ro. i aut irritam Et recte, nam cirruam habeat Titiin, nullum ampliata interesse habet is, qui acceptarit promissem, cum renuente Titio ipse liberetur ab eo , disti debebat. n. in Yjuris aequisivit Sed secundum nostram explicationem mineis aequisspii, resis

conditione, modo Titias non renuat.

555쪽

Prolixe egimus in Eunom. Irmis ad I. s. I lhostes R. a'. m negent Sed quomodo jurantis confitentia potest bis ni oram Deo ram mom, promi turbi Hause sinatori fit saltem sermo accessorius, ex aliauate res principaia dijudicandis n. 16.n esse ni Ex fisse doctrina, ae in clausula juratoria fiat promissi mo , quia fiaseum est aperte, quia testis si ex terri- est, s diserseus planὸ ab eo, cui quia prorimittituri Sed haec aer, amata impiet, uri Canonici, sub praetextu pictaeis erebrim infringere leges Reipublica re potest rem seruiararianis inmisia am

557쪽

DE CONTRACTIMIS.

et a Pactis iureiurando transitu est ad

I contractu , de quibus hic etiam nonnihil'nod ad universam eorum considerationem juris publici ratio postulat, est collocandum in te essi mrotii institutum fuerit, in cra cra eius tamen partitiones a methodo iuris Romani consulto in philosophicumis inexpediatum abeuntes non sequemur;cum ordo iuris latini aequἡ idoneus ad recipiendas huius artis obse vationes, ad memoriam vero ierspicuit stem aliquanto sit ex ditior. ρ a. Conventio sive pactum quid sit, antea dictum est ea contreetiam aliter Gr

naturales.Prima est ab effectu; quod ἡ eomnia rubus obligationem nasci& amonem volunt, pactis contra sed haec ratione iuris gentium universalis aeque ad aetionem producendam sufficere, quam contraetiis a nos de rotius p . r. plenius probavit. idque moribus omnium gentium, qui maxini ad hanc artem pertinent, aliter obse vari videmus. . Alterum a priori discrimen iuris Romani est quod conra actus habeant verno. men certum, vel causam Pacta, nec nomen speciale, nec causam habere dicuntur; ita ut per causam intelligant dationem viat ius, aliter vetere juristonsulti distinguunti Maream is una parte impietam vel imple.

Grotius anno acta aliis inues, ex mere beneficos, contractuum nomine appellari docet A. M. 2.c. s. n. I. minus caute, ut idetur ;nam pacta sive promissiones quas a eo tineribus separat, di de quibus agit m e p. praeeaea sunt etiam aliis utiles Mutuum

vero S: commodatum sunt etiam meret nefici, neque tamen non fiant contractus o

3. Iuris Romani auctores differentiast bene ejusmodi, quaenon sunt universum aut tum Sic emptio venditio, locatio condiu. Ehio, mutuum, Ommodatum, depositum, pignus aliique plures species habent nomen certum, quo propter usum eorum freque tem opus fiat Padis, quae dando vel facuendo ab una parte consummata sunt, hae eausam habere dicuntur, ac inde sunt o tractus innominati specimina liberalit iis, in quibus non essent reciprocae praemiationes, ut donatio 2 precarium, Ma ni

praeced.

559쪽

I iis inaetuti ratio postulatis. ConsensuMes igitur contractas sino,

emptio venditio, locatio condum , maniarum,societas, donatio, transaetio. . In emptione venditione scrupulum movet,quod

usus&vita ejus consistit in licentia rem plurisquam comparata fuit, distrahendi quod

philoseph imo e iuris quidam magistri,

censores, ut adversiis praecepto iuris at Tae,alterum non Ledendi , reprehendunt. Sed

in Eunomia Romana ad La . . . de Minori inaequalitatem illam non esse iniquamis ne videm ut iure Romano permittitur, approbavimus,4 tacito quidem, sed indubitato generis humani consensu, praeter id quod Gro tium ex interiore philosophia depromptum habet in tib.ae.1r. n.ac quibus accedit rati iuris publici universalis, ab utilliste maxima, per quam fit, ut nulla rea fissoreant

civitates, quam commerciis , quonam anima

est illud lucrum Nec quidem limitatio juris Romani, ne ultra duplum procedat inaequalitas ex L . C. de Rescisma. hic locum habet cum illa supponat uniis em aestimationem mercium nos in ommentisi:

supretia rerum fluxa deaessimationis incitemeriis

tum sipponimus cui varietas indigentiae doassemonis hominumce-s poni limites non patitur. Maao Venditio tonsensu persecta, non tam tum parit obligationem, sed ex naturali amistione dominium quoque rei nonduci tradiatae in e morem transint, secundum ea quae semia diximus, traditionem ad dominii rean lationem non requiri,x illate probavimus in res e. . n. a. de inserto ibi tramis

xu de jure iri re rem. e. s. Quod etsi aure gentium postivo mutatum fit, uidam alium nonnisi Post traditionem in empto rem transire censeatur, tamen periculi rario, si forte Traiasu Artuito pereat ante .uadiri nem, unanfit in fimplicitate naturali , etiam jure Romano; nam periculum re quoquo nondum tradatapertinet .ad.emptorem qu aliam laxei veritate dominium, Iure matura si in emptorem est translatum, Ioai. In locatione xonductione , quae proxima est emptioni venditioni, eum nihil quam usus rei transferatur in conductorem,

periculum ipsius Mi nonnisi ad dominum I

1.3. Q Transactio μοχ --ψω --,ω-πMati, depositi, ADoris Ne per m. s. panet. n. 7. Sed tamen secum m ---- autoris s. g. mri re donario tum salum reum consenseuale ubi is tam sedulo conj-mri ει ubi tradisio est eo m- --nt reales. Ita enim promissionem-utui re minuum secernit. . non paritur In Me consentis. Et Linus de xi pecu ri dissertatime de apinate em -- l.1.C. de resci .vendit Mimn d.l. 1. Munquam in praxi dinum fuisse , nee in io. non requiri) Sed eximae non Obmur, penditionem omnem eo ense perfectam ex naturali ratione domisium transfrere, sed iasastem, posse transferri an senδιω- --nium me traduione. Sed scilice opis est, ut id exprimamr pacto adstecto. Si enim nihil asictum fit, dominium non essem translatum enditione rens seu perfecta. Haud me enim sendisio consensi perfecta est , a usus paries eonpenerunt depretio. Sia ex naturasenditionis se ure non est obligam ad ἀ--- t inferend- , instretis-μ tria tum , aut fides de retio halita. I est translatum' me ratio alet arridem hamitu uris naturae sed non ineuitvjuris' mani. Incongruum enim esset, negare domisti translationem, re tamen effectum retinere translati dominii. Ergo potius juris Romani is hoc capite ilia est rario, quod disitor =ciei liber fit a periculo. Et haec ratio etiam obtinet jure natura in eo easi , ubi preram

mndum est solutum, nec fris habita depretio, per modo dicta.