장음표시 사용
371쪽
f161J s. C. C. EC aso6. S. COMMUNI INFIRMI NON IEIUNI 179 ex ipso Rituali prospectum, sed iis qui diuturno morbo laborant. Diuturnus deinde morbus quisnam sit definitur : eorum est quotquot a mense decumbunt. Ut enim optime observat . . DE MET , infirmi quibus gratia offertur, non sunt quotquot pedibus ecclesiam adire prohibentur, et ceterum re corde et stomacho validi is esse possunt sed quorum ipsa valetudo est male affecta. Ideo in locum vocis Insirmi, SuppoSuimu vocem, Supra Surpatam, Aegroti. Nec minus eleganter observat, cum R. P. BASTIEQ Ν. R. T. t. 39, in mensem sumi posse de triginta diebus non mathematice computandis ita ut satis sit si per quattuor plenas hebdomadas aegrotaverint. Non omnibus tamen istis aegrotis prodest beneficium, sed iis tantum qui naturale ieiunium in sua integritate Servare nequeunt. Nequeunt, i. e. moraliter, quatenus notabilem experirentur difficultatem, vel serium incoimnodum, ita ut prudenti iudicio abstinendum ipsis sit sacra dape potius quam servanda ieiunii condicio. CaSuS erunt v. gr. eius quem medicus iusserit post Stata inter- Valla, ut puta Singulas horas sumere medicinam; - vel aegroti
qui pectore laborans, debet bibendo noxiam impedire tussim vel infirmi qui propter nimiam stomachi debilitatem ex ieiunio turbatam pateretur valetudinem, aut qui siti torquetur moraliter invincibili. Namque sitis tolerabilis sufficientem excusationem non afferret. Aliud si quidem est difficultatem experiri, aliud in morali
versari impotentia. Interpretationis nostrae ratio ex ipso argumento cauSae desum tur. Quonam consilio motus est Pontifex ut novam hanc gratiam largireturi Consulere voluitis aegrotis diuturno morbo laborantibu et eucharistico pane haud semel consortari cupientibus, qui naturale ieiuniri in sua integritate servare nequeant. mis verbis commemoratur in ipso Decreto gratiae occasio et cauSa. Quare, ne dicamus in brevi nuntiatione inutilia esse posita, huiusmodi aegrotos, nullos alios Pontifex respicere voluit. Nec OSSunt, nostra Sententia , impotente praesumi. Huius enim praesumptionis nusquam fundamentum reperimus. Sed contraria potius indicia. Namque in praesenti non agitur de infirmis Qui periculose aegrotant. His iam erat, ut monuimus, in ipso Rituali Romano provisum. Et lac observes, contra ac Severior quorundam locorum mos habet, ad usum istius lacultatis non requiri ut sacramentis quae ultima vocamus iam sint muniti. Si itaque cogites iam ante dispensatum fuisse cum omnibus aegrotis qui morbo probabiliter letali assiciuntur, facile perspicies, bene multos esse ex infirmis quorum causa in decreto Versatur, qui ieiunium satis facile servare possunt. Praesumptio ergo ex facto
Praeterea, Si communem retineas theologorum doctrinam, faculta aegrotis periculose decumbentibus ita intellegenda est a ut ne aegroto quidem ex mero lubitu liceat laedere ieiunium ante Sacram Communionem pro Viatico Sumendam, sed tum tandem, quando commode non possit sumere ieiunus his Quare, ex Sententia COLLATIONE BRUGENSEs vis nuperrimae gratiae huc Spectaret ut privilegium periculose decumbentium iam cum omnibus com
372쪽
180 MONUMRNTA municaretur aegrotis qui a mense morbo laborarent x. Huiusmodi intentio parum verisimilis est, et ex nullo signo demonstratur.
Quid, quod . ossicium concedere solebat aegrotis facultatem quae nunc pleno iure haberi potest. Quocirca, antequam praesenSederetur decretum iussit S. Pontifex S. ossicium consultum adiri, ne qua parte futura gratia displiceret. Sed iis tantum indulsetur a S. Scio gratia sumendi aliquid per modum potus qui ieiunii naturalis servandi sunt impotentes . Num ultra fines quibus suprema ista Congregatio particulares continet gratias, generale Iudultum extendes
Et nonne hoc unum voluit Pontifex, cavere ne diutius S. eucharistia orbentur qui diuturno iam morbo vexantur Sed si omnes aegroti qui a mense decumbunt iam vi decreti ita permittuntur communicare non ieiuni, ut mere re conveniat ut ieiuni accedant si commode possint , multi lege ista solventur qui profecto eucharistico animae cibo sine ullo indulto resecti essent. Anxiam tamen, etiam nos, cum egregia ephemeride, deponere iubemus inquisitionem, nec torquendos ducimus infirmos Namque, ut solet romanus legislator Mavitate verborum laxiores praepedire interpretationes, ultro permittimus ut impotentia quae requiritur
intellegatur benigne de qualibet seria dissicultate, ita ut non repugnem R. D. BOUDINHON, cum privilegii umin infirmis addicit qui non possint nisi aegre integrum servare ieiunium . Neque etiam a mense decumbentes infirmi facultate uti permittuntur, si certa fruantur spe ut cito convalescant. Certa spes tunc aderit cum medicus convalescentiam praenuntiat, nisi aliquid praeter exspectationem intervenerit. Certa non aderit spes, si medicus dubius haeret, mere assirmat fieri posse etc. Certa spes, ut ait R. D. DE MET, moralem postulat certitudinem. Cit convalescere, in morali existimatione, censendus est, noStra Sententia, qui intra octo dies restituta potietur valetudine. Ex ipsa enim concessionis ratione, qua menstrua communio ut minimum permittitur, videtur istud colligi posse, menti Ecclesiae congruere ut nemo diu ultra mensem S eucharistia privetur. Ne existime tamen opus esse ut aegrotus per mensem iam Sueucharistiae caruerit : namque tam is qui per modum viatici communicaverit non ieiunus, nunc autem, iam extra periculam positus, nondum potest nisi aegre naturale ieiunium servare quam ille qui per mensem eucharistiam ex devotione acceperit, uterque, inquam, praesenti fruuntur indulto, dummodo per mensem decubuerint morbo affecit. Observes etiam agi de spe quae convalescentiam respicit non autem copiam ieiunandi. Unde quamvis mox futurum sit ut aegro- tu possit manere ieiunus, privilegii usu non excidit, dummodo ne morbus ipse post mensem ad finem omnino vergat. Satis nobis assentitur . D. DE SMm l. c. Simul tamen propendet in distinctionem personarum quae nobis minu Probatur.
Excepto solo hoc discrimine, quod periculose aegrotantes etiam solido cibo non prohibentur. Forma enim supplicis lihelli ita fere describitur: et .... aclicto
S. V. ProVolutus, Cum propter male affectam valetudinem ieiunium naturale servare nequeat, ne sacra dape diutius privari cogatur es malades chroniquas, assar so ranis potir nasonvois ansirine demem stra jeun a CANONIST CONTEMPORAIN, t. XXX I9o hy. o.
373쪽
Si quidem, ratione habita frequentiae . communionis quae ex faciIiore vel dissiciliore delatione permittitur aliis semel vel bis in hebdomada aliis semel tantum vel bis in mense, existimat prioribus
fortasse sussicere ut convalescentia non speretur ante medium Octiduum, aliis vero opus esse ut non Speretur ante medium mensem.
Distinctionis istius rationem nos fugere fatemur. Verum quidem eSt, non poSSe tam saepe communicare non ieiunos eos quibus domesticum deest oratorium; sed num hinc merito colliges eosdem ad semel utendum privilegio duriore lege teneris Rarior quidem ipsis conceditur privilegii usus, ne onus nimis grave imponatur parocho, et ne reverentia erga S. Eucharistiam aliquod accipiat detrimentum. Ita ipsae COLLATIONES RUGENfEs. Sed cum ambo a rotantium genera praesumantur paris esSe pietatis vel meriti, et 1 simili necessitate spirituali versari, eaedem, ut privilegio sit locus, utrisque I raescribendae sunt condiciones. Quocirca ex ipso decreto, omnibus idem praestituitur hSemandus terminus a quo. Qui cum talis sit morbus qui per mensem duraverit ut aegrotum plerumque cogat iam per maximum unius mensis intervallum Ss eucharistia abstinere, nova accedit ratio cur proxima convalescentia non severius istis quam illis praefiniatur. Si tamen per primum mensem aegrotus iam ob aliam causam his communicaverit, tertiam intra triginta dies communionem addere poterit vel prohibebitur, non ieiunus, prout bis in hebdomada vel bis tantum in mense privilegis fruitur. Quod si instet peculiaris quaedam festivitas, satis placet nobis dictum a R. D. DE SMET, posse tunc benignius aestimari condicionem convalescentiae non nimi proximae, ita ut satis esse videatur si certa afuerit spes convalescentiae ante sex vel quinque dies ab elapso mense. Sic dicendum putamus ex benigna Matris Ecclesiae mente optat ut sollemnioribus diebus christiani etiam sacramentaliter Christum induant. Cum voto isto quaedam rigoris relaxatio in morali condicionum existimatione consentanea videtur. Age porro, decumbere existimantur aegroti quotquot vel lecto detinentur vel in cubiculo aut intra parietes domesticos continere se infirmitate coguntur. Immo, Si, IaVente tempeState, per PaucaS horas circa meridiem egredi infirmus potuerit, eum ninilominus inter decumbentes habebimus, memores proverbiici parum pro nihilo computatur. I
uaeres autem, quid iuris de infirmis qui non decumbunt quidem, ita ut ipsos obvios in viis habere soleas, Sed tamen vere ex infirmitate ieiuni manere prohibentus Huiusmodi occurrere infirmos, dubitari nequit. Nonne ex iis qui per diem circumeunt civitatem, aliqui lege naturalis ieiunii praepediuntur quominus
toto anno ad Sacram mensam accedant lPrima quidem specie dixeris ipsos decreti beneficio non exclusos si vero morbo et non sola debilitate quadam assiciantur. Ipso enim decreto mens exprimitur consulendi re aegrotis diuturno morbo laborantibus qui naturale ieiunium in sua integritate servare
Quod demum lecto se teneant vel ambulent, parum referre Videtur. Immo quod interest inter utrumque casum aestimaveris potius eorum favere cauSae qui, cum OSSm Se in ecclesiam conserre, nemini molesti esse debent ut sacra communione reficiantur. Nihilominus, cum praesens decretum legi deroget quam ob sanctissimas causa Valde urgere solet Ecclesia, non videtur, ob
374쪽
182 MONUMENTA causae analogiam, ad alio casus transferri posse, ad eos praese tim de quibus constat Legislatorem non cogitasse Ex omn autem decreti dispositione perspicitur eorum tantum fuisse respectum quibus eucharistia sit in cubiculo deferenda. Nec deest aliqua discriminis ratio. Aegrotus qui per vias incedit a persona quae mere debilis est non adeo facile discernitur. Si itaque etiam illi permittas ut de consilio confessarii ad sacram mensam assideat non ieiunus, periculum est ne sensim sine sensu confessarii ob quodlibet incommodum vel dissicultatem personas a lege ieiunii eucharistic declarent immuneS. Quocirca, donec . Sed placuerit benigniorem suam mentem aperire, non aliud infirmis non decumbentibus remedium praesto esse censemus nisi ut a S. Ossicio consuetum, quod ante petere solebant, indultum sibi impetrent CD BASTIEN l. c. p. 62.b Vis concessionis. - is itaque quo modo descripsimus, conceditur Ut de confessarii consili is perpendet et paenitentis dispositionem, et veritatem impedimenti quod ieiunio obstet.
Semel aut bis in hebdomada, si agatur de infirmis qui degunt
in iis domibus ubi S M Sacramentum asservatur is Quia in huiusmodi domibus sacra communio omnibus per se dispensari potest, quicumque ibi morbo laborat, Si ceterae adfuerint condiciones, privilegio fruetur refectionis hebdomadariae vel semi-hebdomadariae.
ut privilegio fruuntur celebrationis Missae in Oratorio
domestico B Ex modo quo sententia St adornata, Vox fruuntur
regitur voce infirmi tamquam subiecto. Directe itaque et conceptis verbis semel vel bis in hebdomada communicare permittuntur ii
ipsi qui privilegio fruuntur oratorii domestici, id est indultari seu privilegiati. Quid autem de aliis 3 Si oratorium est semisublicum , quale
est Regularium, Seminariorum, etc. rursu per se permittitur
eucharistiae dispensatio , ac proinde quilibet hospites eandem participabunt privilegii rationem. Si vero oratorium fuerit stricte privatum in particularibus aedibus constitutum, occurrit responsum S. Rituum Congregationis, io febr. 19o6. Interrogata si quidem utrum necne, de Sola ordinarii licentia, sacram communionem in privatis oratoriis ministrare liceret, respondit, licere quidem ut ministretur indutiariis, requiri autem indultum apostolicum ut aliis personis dispensetur . Cuius responsi haec ferme ratio esse videtur. Communio, non secus ac misSa, per Se eccleSiam requirit; fata autem missae dispensatio communionis sequi videtur. Ubi ergo facultas missae non conceditur nisi paucorum gratia qui soli possint in oratorio satisfacere praecepto missae dominicae, iis etiam facultas communicandi circumscripta videtur. Sic ergo dice-mu : Quot personae possunt ex Indulto in oratorio domestico satisfacere praecepto missae audiendae, tot possunt ibi sacram
Cis. Decretum generale Dian. 1899 De ReligioSis, etc. t. a n. II, A,
Cis. De Religiosis, etC. t. I n. 5I4. Cis. ANALECTA ECCLESIASTICA, t. 15 10o7ὶ, P. 3. Iam ante huiusmodi responsum de re dubitabatur. Cum eo autem Componi non posse videturhenignior sententia scriptorum . R. H. in notari. 39 19ογὶ P. 6r.
375쪽
I162 S COMMUNI INFIRMI NON IEIUNI CORONAE P. CRUCIGERORUM 183
recipere communionem. Ibi, id est in oratorio vel in ipsa domo, ex oratorio, si decubuerint. Quare, si accurate dicere voluerimus, hac vel simili brevi formula non est utendum In quacumque domo vel Sanctissimum asse Vetur vel issa celebrari permittatur, quotquot a mense Sunt aegroti, semel vel bis in hebdomada S. Eucharistiam recipere possunt quamvis ieiunium natu1ale stricte Servare nequeant. Sed distinguendum est oratorium publicum vel semi-publicum ab oratorio stricte privatori et, cum missa dicitur in oratorio domus privatae, privilegium solos assiCit indultarios nisi ex apostolico indulto maior concessa Sit gratia. Cur autem in domibus ubi celebratur missa Dequentior conc datur usus privilegii, duplex haec afferri potest causa, quia cum minore sacerdotis incommodo eucharistia ibi porrigitur, nec timendum est ne ex nimis equenti delatione per vias ac plateas, de reverentia erga SS. Eucharistiam aliquid detrahatur. Semel aut bis in hebdomada aut in mense. His verbis non praecipitur ut binae communiones separentur intervallis trium vel quindecim dierum; sed si ratio peculiaris id serat, fieri possunt auabus diebus etiam continuis. Quamquam mens est Ecclesiae ut congrua potius intercedant Spatia. . Eucharistiam sumere possint, etsi aliquidper modum potus
Quo spectet haec condicio, quae privatis S. Ossicii rόscriptis exigi consueverat, declaravit ipsa S ossicii Congregatio, ciuili 1893
Cui permittitur aliquid sumere per modum potuS, licet sumereiusculum, cassaeum, vel alium cibum liquidum, quamvis mixtum parte quadam solida, ut semovis, hapelure Semmolino, an gratiato dummodo ne pereat liquida cibi qualitas. Quaeres denique, quid si aegrotus qui ieiunium moraliter
Semare nequit, superata tamen dissicultate, nihilominus interdum communicet ieiunus Poteritne ad communiones istaS, quae mir ordinariae suae devotionis sunt fiuctus, addere communiones ex
praesenti indulto concessas lQuamvis laudabilis gelus praemio suo sit dignus, id tamen non arbitramur ipsi licere. Ideo enim decretum est latum ut aegroto copia detur communicandi semel vel bis in mense aut hebdomada. ut ergo alia via sibi in hac re consuluerit, ratione et beneficio decreti excidere prorsus videtur.
o laevitat annectene coronia navigentia dicta a Patrihua Cruci ris
Non tantum, ut monuim Supra, . 59, p. 73, faculta istas indulgentias coronis annectendi cuilibet sacerdoti concedi coepta est, Sed ut modo accepimus, a S. C. Propagandae Fidei missionariis apostolicis in locis missionum exterarum tribuetur com
376쪽
SUPPLEMENTUM UNDECIMUM. io ecclesiis et oratoriis religiosorum
De interruptione noviciatus ob unius diei absentiam De cotidiana communione TDe commutationibus titulorum anonymorum titres ausorteur . . . sm professione alio vel invalida 3 De opportunitate recursus ad S. Selem ad enoclancla dubia De decreto . Ut debita 1 seu de missarum stipendiis Ooo De vi ac significatione recentis Motus proprii de Institutis religiosis dioecesani iuris IOI
377쪽
Breve riun Iso5. Indulgentiae pro celebratione 1 fer. 3arum in honorem S. DominiCi 17 Motu proprio sacroS-εια, et tui. 10o5 Cum normis a C. Vi- Cario I avg. PraeSCriptis. De examinanctis Ordinandis in Urbe. o Litterae a deo. xso ad abbates universi oro S. Benedicti Depromovendo avostolatu apud Brasiliae gentes 63 Decretum Sacra TriclentiniSynoclua, a,cleC. 19os De Otidiana SS. Eucharistia sumptione Annotatso 65Μotu proprio Reum Sorem, is mari. 10o3. De religiosi ante collationem ordinum examinandis 75Breve 15 sest isos Indulgentiis fovens Coronam se9tem gaudiorum B M. V. Annotationes) IO8 Indultum 4 mari. 1 6. De festo a missa Cum ossici myster. Viae Crucis et Gaudiorum . . V III Litterae Quoniam a mari. 10o6. De ration studiorum SaCrae Scripturae in seminariis Clericorum observanda 119 Litterae 5 Apr. 19o6. De pseudomonasticia Mariavitarum soCietate Iaa
Congregationes exstinguens TinΜotu proprio De Provistentia, et tui. 10o6. De religiosorum sodalitatibus nisi consulta ApostoliC Sede non instituendis . a7 Decretum In PT nnata, et tui. 19o6. De modo quo Conficienda est triennalis relatio de Instituto votorum simpliCium . 1a8 Decretum seu Perennia, a Rug. 19 . De quotannis recolenda ConseCratione generis humani ad SS. Cor Iesu 13 Indultum Maug. 19o6. Indulgentii fovens Celebrationem mensisSS. Cordis. Annotationes) 137 Rescriptum Diu Iso6. Mutans, a usum praesertim Montalium, condiciones quarundam indulgentiarum Annotationes). . .. 41 Decretara tui. 1 6. De SoCietate SS. Rosarii Annotatio . . . 15o Breve Romanorum Pontificum, 1 avg. 10o5. Privilegiis fovens ConsoCiationem a Sacerdotalis euCharistici foederi r . . 155 Rescriptumi maiicisos, inclulgentias Concedens orantibus pro Cotidianae Communionis Propagatione 177
Litterae 18 malici 5 ad Superiorissas sororum De prudenti hospitalitatis ratione II Ordinatio io Aug. ruos De AaCri Contionibus in Urbe .... 87Statutum 1 ora. Isos Noranam praes thens pro examinibus Contionatorum rhis i Litterae Circulare 1 aug. I9o6 A superiorissas Institutorum monialium et sororum Urbis. Annotatio) 156
Responsum tui 168r, De examine, ante ordinationes, CleriCΟ-rum S C. Iesu 3I
378쪽
186 NDE ANALYTICUS MONUMENTORUM Decretum vetvit a cleC. 19os De Seminariorum alumnis . . 64Resolutiones 1 febr 19o6. me alienatione. Annotationes, Cis. Θωesita varia, P. 89.ὶ 73 ReSPOnsum 15 sept. 1 6. De Sa a Communione. Annotationes. 158 Iudicia in causis contentiosis. I. ACheruntina et Fratrum Minorum Paroreialis, orian Iso6. II. Theatina Iurium Caneilanorum Constaternitatum a mari. 19o6 267 Decretum Post evirum DdeE. 10o6, de S. Communione infirmorum qui ieiunare nequeunt. Annotationes.) 178
S. Congr. Episcoporum et Regularium.
Rescriptum et aug. 19os De Capitulo cogendo vel non post dilatam Sollemnem professionem ReSPons et sept. 19o5. De Confessariis religiosarum 4a Indultum r3 mari. 10os De clivino officio onialium ConCeptionistarum 49 Rescriptum Maii 19o5. De funere apud regulares 53 ReSP Saos nov. 19o5. De sonitu Campanarum Pu regulares. 5 Indultum 18 nov. 10o5 Aggregatio Congregationum Tertii ordinis ad primum et secundum ordinem CapuCCinorum 57ReSponsa 4 cleC. 19o5. De professione votorum simplicium Duo moniales. Annotationes ' 6o ReSPonsum a iun Isos. De mutanda dispositione redituum An- notationu) IO6ReS lytum a ian. 1 6. De exstinCtione titulorum Abbatiae et unione cum aliis Abhattis IIa Indultum aestan. 10o6. Pro Fratribus Conversis Ordinis S. Benedicti II3 Decretum ex audientia SSmi, mali 10o6 Constitutiones Pyrobans Sororum ara Iuliana 14IDeCretum ex audientia Smira tui. 19o6. Usus CayPae magnae Praelatis Benedictinis Conceditur. X49 IudiCia in causis Contentiosis. I. Massiliensis Exemptionis 3 Rug
DeCretum instruCtio 1 tui Iso6. seu elenctus quaestionum ad qua respondendum est a moderatoribus seu moderatricibus generalibus Institutorum vota simplicia profitentium in Rel tione ad S. Sedem tertio quoque anno transmittenda Praemittenda IasI. De Personis a admissisb noviciis c professis
d egressis et dimissis IMII. De rebus a de domibusti de honis I3TIII. De disciplina a de vita religiosa 13ah de observantia quarundam SPE- Cialium legum I33c de oporibus Instituti 134
S. Congr. Indulgentiarum et SS. Reliquiarum.
Indultum Diu 10o5. Indulgentiarum ordinis F.,in Capi C- Cinorum approbatio 18DeCretum axium10o5. Summarium Indulgentiarum ordini F.
379쪽
INDEX ANALYTICUS MONUMENTORUM 187 Azripta et aug. I9o5. Duae Indulgentiae plenariae summario indulgentiarum ordinis F.,in CapuCCinorum adduntur a ResCriptum ex audientia SSm a iun isos Dispensans Puellas caritate a lege distantiae pro Indulgentia de PortiunCula . . GRescriptum ex audientia SSin axaug. isos Indulgentiae Fran- CisCanae Coronae septem gaudiorum B., V 41 ResPons I MDt. Ivo5. De indulgentiis 53 Decretum frenetisalmo Domino, et febr a 6. De CondiCione Confessionis remissa iis qui Cotidie communicant. Annotatio). Res istum ex audienti S , a nov. xsos Indulgentiae MChi- conis a Coro Iesu Eucharistico mIndultum ex auctientia SS- 13 iun. 19o6, Concedens Congr. iS-sionis faciliorem impositionem Capularis B., V o Monte
Decretum Ixiun. 10o6. Indulgentiae, Privilegia, Indulta Tertii ordinis S. P. DominiCL Annotationes) 143 Indultum ex audientia SSmi 13 iun. 1 6.Confratera SS Sarii sinuntur post adventum F. Praedicatorum Permanere. . . 47ResCriptum ex audientia Smi. Diun is . Spirituales gratiae pro festis Viae dolorosae . . I. . et Septem audiorum B. . . Annotatio) 148 Indultum ex audientia SSmi, 8 aug. xs . De Ecclesiis et Oratoriis quorum curam habent Tertiarii religiosi S. F. Annotationes . 151R Ponsum 8 Aug. 19o6. Iubilari S. Beneclicti numismati indulgentia Portiunculae Coniuncta non est. Annotationes). . . . 153 ResPonsum Maug. Is . Tertiarii ex religiosis nova Cooptatione non indigent Annotatioὶ 153 ResCriptum ex audientia SSmi, a Sept. I9o6. De Corona SePtem Gaudiorum B. Μ. V I58
De Multate annectendi coronis indulgentias dictas a Patrihus CruCigeris Cis. p. 83.3 173
Responsum a Maiiciso5. De Rituali Ordinis Carmelitarum antiquae observantiae Annotationes) I4 Sponsum 4 maii Isos De authentia asservatorum praecordiorum S. Francisci Assisiensis Io Responsumto iuni 10o5 DE loco quo ortiarii ordinis Carmelitarum in processionibus in dere possunt Annotatio . ... 8ReSPOnsum Diui Iso5. De anniversario Dedicationis CCtesiae et PatroCinio S. Ioseph asPrivilegium ex audientia SSmi, a tui. 1 5. Altare portatile An- notationesὶ 34Responsum 3 iut isos De usu privilegii officii votivi, pro regu laribus Annotatio) 36Decretum P a Moatou-a 14 Aug. 1 5. De NiC CantuSgregoriani editione 38 SPOnSaraa Rug. Iso5. De patronis Dioecesi Colendis a regularibus UReSPonsum a Rug. 1 5. De modo quo ad divina officia Fratres minores Caput tegere debent UReSPonSum 9 Sept. 19os De titulari ecclesiae in dispersione An notationes) 43
380쪽
188 INDE ANALYTICU MONIIMRNTORUM SPO ario nov. rsos. De praecedentia Tertiorum ordinum in processionibus 44 Indulta 1 avg. isos Demissa Imm Concept ' sa sponsa coeo et 5 Liturgia ordinis Carmelit Antiquae Observantiae 58 Responsa et deo 1 5. De exsequiis defunctorum in festis . . . o ResponsumaadeC rsos. De solutione Tertiariorum .... 63 scriptum scian au . De orationibus inmissa Communione et Processione o Rescriptum a ian. 9 . De usu alendarii missatis et mari
rologii ordinis CapuCcinorum 71 Extenato privilegii a ian is . De translatione festorum in Ordine S. Benedicti TaDECretum seu declaratio 1 febr. 19o6. De Cantu liturgico gregOriano 73 ReSPonsa a mali. asus. De missis votivis IosResponsa 16 febr is . De laudibus exposito SSm . Annotatio . et Demetum Crimi untina, o mari. 1 6. De Clerico qui inter Misaam suboiamnum vel Capellanum suppleat. Annotatio . 116 SDonaum axmaticis . De extensione privilegii issae votivae Imm. Conc IasIndultum ex auctientia SSmi, 8 nov. sos Mutatio in Calendario CisterCiensium ant. hs 139 Indultum a ciui is . De missa votiva S. FranCisCi 148 Re onsum a labr. 10o6. De S. Communione in oratoriis privatis I8a
S. Congr. Super Negotii ecci extraordinariis.
Indultum ex audientia SSmi a mali 0o5. Facultates missionariorum ordinis r. Μinorum in AmeriCa latina IaRESPonsum ex audientia SSmi, et apr. 10o6. De munere clePutat
Decretum Decreto Sacra 18 EC. 10o5 D uniCa missione Insularum Carolinarum 6a Decretum 1 maii 19o5. Laudans Institutum novum Sororum et Constitutiones ad tempus approba Annotatio) I38DeCretum 182EC Iso5 Missiones Carolinae una reguntur ra lactura postolica I4o
DeCretum ex audientia SSm a mali 10o6. Pontificio nomine decorans Couegium D Thomae de Urbe Annotationes .... I6G
Indultum ex audientia SSm Diun. 10o5. Privilegia alterius SoCietatis CommuniCantur Cum SoCietate Imm. ConC a Numismate 7 Litterae 6 an. 10o6. De authentia vatiCanae editionis Κyriale gregorianum Continentis IIa