장음표시 사용
221쪽
Uuem ratus A ages etiam dum vivere, longo Ense ferit : sonit tinnitibus ensis
Dum supra A ages naturam traxit eandem Marmoreoque manet vultus mirantis in ore.
Reliqua apud ipsum vide Poetam. Corallium Diose. lib.s.c.I39. describit z
sum vertit Rutilius. Corastium quo aliqua
222쪽
HisTORIA CAP. XI. 189nqui tithododrum anelgarunt, maria ηum esse fruticem constat, qui alto ex- traditus , duratur statim atque emergit, tanquam Osfuso aere protinuι concrescit. plurimum invenitur ad Syracusas , in romontorto , cui pachyno nomen est lauiatissimum rubens, colore antherici, austisdicis siaturatae, nec secus terenti faciale cedens, aquabili usquequaque concremento , rursus alga aut fuci marini odore , am ramosi mum forma fruticis, cinnamomi aemulum. uod autem in lapidis duritiem coit, simpuvolum, ina-ηe , O lacunoseum vitioseum existimatur. De Corallio haec Plinius lib. 32. cap. 2. . Quantum apud nos Indicis margaritis
pretium est, de quibus suo loco satis diximus antum apud Indos in curatio. Nam-j se ista persuasione gentium constant. Sunitur quidem O in rubro mari , sed
utrius. Item ct in Persico, vocatur ja-
te, Laudatismum in Gallico sinu circa stoechadas insitas, ct in ficulo circa He- . liam ac Drepanum. Naseritur oe apud , Graviscas, ct ante Neapolim Campaniae maximeque rubens, sed molle , ω ideo v
223쪽
lissimum Erythnis. Forma est e ructicis,
calor viridis. Bacca ejus candidae ob aqua ac molleseexempta confestian durantur, ac rubsunt, quasi corna salivassecie, atque magnitudi=ie. Abunt tactu protinus is Hesseres vivat, itaque occuparHevellique retibus, aut acri ferramento praecidi. Hac de causet curalium vocitatum interpretantur. Probatissimum quam maxime rubens, ct quam ramosi simum, necscabrosum aut lapideum , vel rursus inane aut
concavum. Auctoritas baccarum rim non
minus Indorum Iudaeoru male Ba cod. viris quoque pretiosa est , qua cleminis nostris uncones Indici Austices eorum vatesique inprimis religiosum id gestamen
amoliendis periculis arbitrantur. Itaque, O decore ct religione gaudent. Priusquam hoc innotesieret, Galligladios ta, galeas adornabant eo ; nunc tanta penurias vendibili merce, ut perquam raro ce natur in orbesuo. HaecPlinius. Nunc quae& in Plinii de Dioscoridis verbis obse Vanda videamus. Apud Indos in magno pretio &aestimatione esse , ait Pliniub Scribe, tantum apud Indos curabo. Meta. impIO
224쪽
HIsTORIA CAP. XI. Is Ipproba voce in. Dioscoridesit, aliquibus vocatum scribit λ credo ioci siti, stantia sit lapidea , ramusculosqtae ac radices instar arboris vel fru- Dis habeat. Verba haec Dioscoridis,
ἐι-ειναε φῶν μάλιον , sique ad'. . corrupta esse interauctores conis enit. Duas voces deesse putat Doct. anus Cornarius , ut sit legendum,
ertit, Marinam plantam esse constat , ina quidem alto mari exempta, ct extra rσ posita , ut qua a circumfuso nobistis , velut ferrum ab aqua tingitur, mbe compingitur. Hujus emendationis ecasionem non dubito dedisse vo- τω, βαπτόμενον , quae a Ruellio omissa ':L Bώ-ιν autem tingere, immergere ignificat; unde suspicatus est doctissi. ius Cornarius avnc esse verborum Jioscoridissensium : Quemadmodum irrum candens, vel igni emollitum, tua temporatum , mersum ve statim
225쪽
I9χ COR ALLIoRuM durescit & solidatur. Ita ut corallium in aquis molle, mari exemptum , quam primunt ab offiiso sive ambiente aere taetiim est , durari & concresere. Haec lectio quae nulla veterum auctoritate confirmata est, non probatur Saraceno, cujus sententiam cur improbem,
causam habeo nullam. Idem Sarace-nus probabili ductus conjectiara, tum& vetustum Dioscoridis interpretem imitatus, pro legere mavult λιμμινον. seu-, ut hic sit sensus. Maranam e se plantam constat. uua quidem alto mari exempta duratur patimatque emergit, quasi a circumfuso nobis aere lapide t , concrescatve. Et haec
quidem lectio habet auctorem Oribasium. Sic enim vertit interpretes. Marina esse planta videtur , qua profundo
extracta mari duratur , tanquam os sonobis aere concrescat. Hac de causa
quod sub aquis molle sit, extractum lapidescat, non omnin apidem esse ait
Theophrastus, sed Verba Theophrasti habentur in libello de lapidibus αν ἡ κνωμεν, - -M
226쪽
, τῆ Βοα μιν sevhον-δ'ωι - ρίμ. Curalium enim: nam hoc veluti lapis es, cosi re quidem rubrum est , teres autem , tanquam radix Satis apote Ovidius lib. s.Metamorph. cecinit curalium dum in caquis est, inolle esse; mox ubi aerisantit aflatum, durescere. Nunc quoi curabis eadem natura, remansit, Duritiem capto capiant ut ab aere, quodve Immen in aequore erat , stat super aequora saxum: Rutium lib. I s. Sic'curatium quo primum contigit aurin
Tempore durescit, mollis fuit herba sub undis. Salem Solini sententia c. 2. Ligusicumare frutices procreat , qui quantispererunt in aquarum profundis fluxi sunt, tactu quoi carnulento: deinde ubi un=attolluntur,naturatibus axis derogati' lapides si iunt: nec qualitas itus tantum , sed -eo G ur. Derogans naturalibus ruis lapides vocat, genitali vel natali solo I de Ira -
227쪽
COR ALLIORUM detractos exemptos.Nariualia saxa --Cat,saxo in fundo maris,sub quibus, aut inter quae nasciΠκcuralium. Naturalis humor, genitali materia eidem Soli iaci eodem cap. suoUnaturalis humor baia serit,decimiti a conceptu dies dolore gravidas admonebit. Laudatissimum inquit esse Plinius,in Gallico sinis cir Stoechades insulas, in Siculo circa Heliam ac Dr panum. Nasci ct ait apud Graviscas ct ante Neapolim Campaniae. Dioscotides plurimum inveniri ait in Promontorio Syracusis imminente, cui Pachino nomen est. In Toletano exemplari habetur, in Siculo cisca cultas ct Drepanum. Vulgata praestat lectio. vide cap. . lib.
tibi Siciliae oppidum Heliam dicit. Eodem libro cap. 8. ait Drepanum esse Siciliae promontorium. Eodem & eapite Pachynum, ejusdem insulae promanto- irium scribit. Antiquus noster eode com ruptus admodum,in eo scriptum est, .en lGallico sinu , circa Orchadas insulas. tit ichades insularScotiae vicinae,GalliaeStoechades. Probsissimum eorsi irato so-
228쪽
iis. Placet haec conjectura Saraceno, lacitae quodSerapio ita legit. Rubentemve e puniceo rubescentem colo prim ere. voluit Diostorides, qualis nusquam in asphodelissore conspicitur, quem ικὼ vocat,quique e contrari candidus. Cogitavi quandoque utrum vulgata lectio non possit servari, ac vox εικώ, quae & apud Oribasium reperi, non possit intelligi de candido co-; praesertim cum apud Syracusas sive Siciliam corallum repetiatur nivei coloris,quod non,ut rubrum, compactum ponderosum sit, sed levius ac rarius,ac spongiarum modo inane. Attais mera , quia recepta jam est opinio, rubro stim longe magis refrigerare,a proinde eo uti.Medicos, ubi majore refriis
texatione opus est ; facile in animum indiaxi, albi coralli colorem, asphodelistoxis colori comparari a Dioscoridet duippe non sit verisimile,Dioscoridemotandidum non vidisse cora lium ,cum inravim reperiatur Pelago. De Coralli, colore
229쪽
18 ORALLIO RuΜpuella. corastris qui apud Siculos co Liam legunt. Recepta jam sententia.
ράAιιιν Vel Mιρύλιον dici iam κουρῶσίοπι eis ἁλὶ κουρειται , a tonsura, ct praefectitone,quoia in mari veluti tondeatur , ac ferramento . praecidatur. Hujus etymi inventor Plinius lib. 32. cap.2. Itaque occupari, e-L, lique rarabus, aut acri ferramento praecia d. Hac de causa curalium vocitatum interpretantur. Ergo avii τῆExperientia constat minando expiscari solitos , non siccus ac supra spongias Miscos eximi diximus. Sed haec interpretatio non convenit, Voci- ut recentiores appellarunt Graeci. magis arridet Eustachii etymon , qui adversum Dionysii supra citatum, ex languine Gorgonis natum docet & corallium , quasi , δυι άλοι, pupilla maris dici. - , θ κουράνιὸν et ρ
guine Gorgonis ae illare fabulantur, unde quasi pupilla exsens, .nomen curasti impositum. Apud Theocrytum eidyl. s.
230쪽
Et pulchra mihi quidem barba, pul
chra vero haec una pupula.. Et ideo, ut notat Hesychius, ab aliquibus-per is mangnum scribitur. Sed quid impedit dicamus no-
quod sit ornamentum & pulchritudos maris. De Corallii nominis etymo haecelarissimus tradit Salmasius Curalium illo Plinius hoc es, ακάλιον α - ἡ κουρα, quod ferramento pracidatur , ac veluti
nondeatur in mari e, qua interpretatio nullo modo possit convenire voci, ut recentiores id appestarum : G...Hlas Oxue λιον Graeci vocant parvam υρον. a maxime, ct imaginuncula quibus lus dis puellaris atra, ita vocantur. Hesychius λιγνς, κουρακιον νυμφη λινέηθζω. Κη- ραλιαε quoque iucuntur Luciano, ut olim observavimus. Dion Chryse om. in Rha- diaco ,-aμstas , Ahm τὼs ανωι 3,