장음표시 사용
441쪽
sum , dc Pastorem suae Eccletiae. Et hoc lassicit ut Episcopi non possint diei Viearii Papae . Esto, quomodocumque priventur, factum teneat, & nihil possint ager privati suo Episcopatu . Alii tertiam opinionem quandam adstruebant, sei licet, quod in Episeopo snt
tres potestates; Prima ordinis, scilicet ad ordinandum. confirmandum dic. Secunda potestas gubernandi Ecclesam , quae exercetur per illos actus: Σ. Tl m. c. 4. .2. Praedica verbum, argue , obsecra, increpa m. de haec dicebatur etiam a Deo
immediate infusa , sicut prima , quando consecratur Episcopus, unde potestatis il- Iius saepe ineuleatur collatio in ossicio consecrationis . cum dicitur, ad Episcopum pertinet judicare Sc. recipe baculum pastoralem Sc pie servias esse. vade, praedica Populo tuo se. Et haec est immobilis in Episcopo quocumque etiam de gradato. Tertia vero est potestas jurisdictionis; & haec est mera relatio superioritatis ad aliquas determinatas oves; Et ideo nunquam illa obtinetur, nisi quando aliqui subditi dantur; quia relatio non potest poni sine correlativo. Et haec totaliter est a Papa, tamquam a fonte jurisdictionis, quia ipse est, qui dividit dioeceses , &illi assignat istas oves, de illi alias. Fuit tamen haee potestas etiam a Christo institu ta in genere; nam statuit quod in Ecclesia essent hae potestates Episeopales jurisdictionales, & ideo non posset Papa non dare hane jurisdictionem .
Sessio septima desgnata erat ad ra. Novembris: at cum certisearetur sancta Synodus, quod Cardinalis de Lotharingia veniebat cum multis Episcopis ex Gallia , ac Doctoribus Gallis, prorogata est sessio ad diem 16. ejusdem .mensis , ut eidem & Galli possent interesse sessioni. ut cupiebant . Postea facta est alia prorogatio ad diem i7. Decembris I 62. Ingressus est autem Tridentum dictus Cardinalis de Lothatingi a die I 3.Novembris anno i 362.ciana duodecim Episcopis Callis, di fuit cum magna pompa receptus, nam etiam Legati obviam ei suerunt per milliare.
Iste Cardinalis trans νit per Claram vallem , & duxit secum Abbatem , cui dixit c ut mihi retulit idem Abbas, idemque postea Cardinalis ipse 2 o dicti mensis P Provideas tu Abbas Claraevallis quomodo beati Bernardi corpus salvare poteris ab Haereticorum injuriis; ne idem illi in illud audeant, & faciant, quod& beati Martini Turonibus, Hilarii Pictavi. & Irenaei Lugduni perpetrarunt impie, quae combusserunt, corporibus. Quapropter dictus Abbas ante quam a tuo Monasterio discederet, corpus beati Bernardi transferri secit in quamdam civitatem quam non nominavit, Avenionem scilicet& hoe occulte quia neque cives hoc noverunt. Invenit autem corpus beati Bernardi positum in capsa plumbea , ic involutum in quodam corio , t & ideo non vidit offa super quod erat Crux lignea cum superscriptione: Fasciculus mirrbae dilectus meus miri . dc eum reliquiis B. Thaddaei Apostoli in quadam capsula, quas secum sepe liri jusserat ipse Sanctus, ut probatur in ejus legenda. Die 13. Novembris suit auditus dictus Cardinalis a Lotharingia publice patefactis omnibus januis ; & secit mirabilem orationem , cujus summa fuit Galliae
deflere calamitates, de Ecclesiae reformationem petere veram, & seriam ; dg quia propter Ecclesiasticos forsitan venerat haec tempestas , hi primum de reformarentur . oc jura antiqua restituerentur, & pluribus obviaretur abusibus, in quos & Patres clamabant, ac instanter remedium postulabant. Erat enim pessima tunc Ec-Hesiarum Parochialium proviso, quae se distribuebantur, ac s mera assent praedia, nulla salutis animarum habita ratione . Unde semel cum de hoc ageretur, coenabar persuadere, ut aliquem modum cogitaret Sancta Synodus, quo adstrigeren-
442쪽
tur Episeopi, nonnis bonos eligere. Dixi, si volanius occurrere animarum strae. gi, vel hoc solum agamus; quaeramus remedium , auomodo possit habere hinnos Episcopos Ecclesia, & superintendentes Parochiales . Excogitetur modus
quomodo neque Papa, neque Episcopi provideant; sed dentur omnia per oppositionem dioeeesanis, ut in Galestina , & Burgens dioeces &c. Si non habeamus, qui doceant, non qui consessiones salubriter audiant, quomodo per Episcopos in linguli, Parochiis implebitur illud : praedica verbum, argue, obsecra, increpa m. Quid prodest quod Generalis Minorum sit sanctus Franeiscus, si Guardiani sint carnales, & improbi, nec eos ille possit amovere Quid prodest quod Episcopus si alter Mattinus, s Parochi ministerium suum implere negligant λQuicumque iis non assicitur sensbus, & in aliam veniendum esse dueit semientiam; ac simuI propositionem admittat, necesse est, sellicet nihil curandum ,sve pereant animae, sive non pereant: Nec facere ad rem , & reserre salutem , , aut damnationem animarum . Et tamen s quaeratur a tali. utrum reserat, cura
dumquest, ut hospitali, quo plures jacent aegri eorpore, non quilibet resciatur Medicus, sed expertus, & idoneus, habeatque ille cetis deputatum , ac suffieiens stipendium , & honorarium , quid respondebit Prosecto nisi huie malo provideatur, testat hie eorum BeeIesia Dei, quod creditam mihi non possim ego regere Ecclesam utiliter, cogatque redire ad m,
Iam meam, ne videam puerum morientem .
Tandem , Domino favente, post multos dies, scilicet, die Novembris umdecima , in sesso Sancti Martini anni a 362. promulgatum est optimum decretum de collatione beneficiorum, quo statuitur quod non nisi ad testimonium examb totum juratorum possit conferri parochia. At redeamus ad filum historiae . Decretum de residentia edepit examinari 9. Decembris an. II 62. & quia in eo non explicabatur eam esse de jure divino iterum instarunt Hispani, & Lu.
stant , excepto Conim ieens , & nonnulIi Itali, & Galli, quod hoc discuteretur,s opus esset ,& definiretur, afferentes ad hoc rationes ad probandum dictam veti.
Abbas CIamvaIlis vir doctissimus in suo voto quod pronunciavit die I 8. Ianuarii anno i 363. in summa posuit tres rationes . Prima quod de jure divino Pa rores tenentur per seipses pascere; hoc enim ex evidentissimis testimoniis Sacra Seti-peum . Unde munus Apostolicum non exprimitur in scriptura per vocabula signisseantia dignitates , sed actiones , scilicet, praedicare, docere, pascere, baptizare recatum quia non oponeret dicere: oporter Episcopum esse doctorem . si ipse non tene. retur per seipsum docere, sed per alium t & ex verbis Domini: ficut me misit Pa. ter, ω ego mitto vos : Probatur autem Christum missum esse , ut per se ipsum pasceret, & doceret. & in propriis humeris ovieuIam portaret. unde de eo Isaias diis xit : In bractio suo levabit agnos m. ergo ad hoc ipsum per se exequendum mittuntur Episcopi. Et dicta ratione clare sequitur, quod tenentur residere , non in aliquo certo loco, puta, in sede Cathedrali. aut in alio certo loco dioecesis, sed in loco, ubi possint prospicere gregi, & per se ipsos exercere munus suum . Secunda ratior potest sne peccato Pallor abesse a sua Ecelesa non soluuia quando urgent magnae causae necessitatis , charitatis sed etiam potest aliquando ad breve tempus abesse sine urgenti caula, scilicet, ad visitandum amicum , vel ad honestum solatium : Prima pars est manifesta , de qua & nulla est controversi . Secundam probarit primo ex decreto Concilii Sardicensis, quo statutum est ne pos
443쪽
pollit Episcopus ultra tres hebdomadas a sua abesse Ecclesia. Ex quo sic argumentor: Decretum hoc Sardicense non intelligitur de absentia ex urgente causa; ergo intelligendum est de causa alia voluntaria , ut ad videndum amicum &c. Probatur antecedens : quando absentia est ob causam urgentem, Concilium non potuit, neque debuit tarare tempus, & limitare; si enim causa urgens requirit magnum Iempus , ut annum , aut sex menses quomodo potuit Concilium restringere i, Iud ad tres hebdomadas, hoc enim esset destruere negotium . Secunda : Praeceptum residentiae est affirmativum , ergo datur tempus in quo
non obligat:ergo tunc licebit non residere sine urgenti causa v.g complevit visitatio nem , praedicavit multis diebus &e. est probabile quod non sequet ut aliquod detrimentum , si absit per mensem &e. relinquens bonum Vicarium ; in tali casu potest abesse etiamsi non sit causa neeessaria . Si dicas: illo mense posset praedicare ridi multa alia utilia sacere ad commodum ovium , dicitur quod non tenetur Pallor ad omnia quae potest, alias teneretur quotidie praedicare si posset; di alia multa agere, quod esset durissimum , & nullus hoc debet. Tertia: Quamvis Pastor absit sine rationabili causa, nihilominus Leit fructus suos, nisi per legem poenalem privetur eis. Probatur; praeceptum i & obligatio residendi, & per se paseendi, non est praeceptum justitiae, sed charitatis, idest, non pendet ex vi justitiae commutativae, qualis est obligatio simuli, aut operarii conducti per annum, qui si per tres menses non serviat, non facit pro rata lNerce dem suam ex vi justitiae; neque tenetur Dominus solvere illi, nisi novem menses; di si ille usurpet illam mercedem trium mensum , tenetur ad restitutionem . Non est, inquam, simile inter Pastores & Ecclesiam, sed tenetur dumtaκat ex praecepto charitatis quo praecepit ei Christus residere, & per se pascere; & ideo quando sine causa abest longo tempore , esto peccet, non tamen tenetur ad restitutione , fructuum perceptorum . Quod autem non sit simile inter Pastores & operarium conductum , se ostenditur. Si esset smile, sequeretur quod Episcopus praesens Concilio non faceret fructus suos, aut alias absens pro bono univei sali, aut pro utilitate alterius Ecclesiae : quod probatur, quia operarius conductus, quam tum unque absit pro bono regni, aut pro alia urgentissima causa, suum non secie quod cum Petro pepigit, stipendiumsbi debitum , ut patet, quia quantumcumque bonum sit commune , non tenetur Petrus suis expensis occurrere bono communi , nisi eo modo, quo cives ceteri , dando scilicet eam portionem, quam alius quilibet dare tenetur civis, qui serviunt communitati. Nam sequeretur quod Episeopus senex, qui jam per seipsum non potest pascere gregem tuum, non saceret fructus suos, sicut operarius, vel famulus Conductus non facit suum stipendin m promissum, postquam fit impotens ad praestandum debita obsequia, sed ex sola miseratione sustentatur a Domino. Λlii tamen oppostam sententiam defendebant, scilicet, quod ex vi naturalis justitiae non faciebant fiuctus suos , qui adstante legitimo impedimento Perse ipsos non pascunt oves. Igitur ob controversam de resdentia , & de Episcoporum jurisdictione, ficta est alia prorogatio ejusdem septimae sessionis ad diem 4. Februarii anni a 363 . Sed nec tunc celebrata est ob duas controversas. prima scilicet, quia in decreto consecto de resdentia clare insinuabant, quamvis non explicarent, residentiam esse juris divini, quibus se opposuerunt Itali plurimi. Placebat tamen decretum Hi DPanis, Gallis, & parti Italorum . Erant autem substantialia verba decreti haec rcum divino praecepto Pastores animarum teneantur pascere, regere &c. verbo Dei.
444쪽
ae saerorum administratione oves sibi commissas, quae non possunt praestari, nisi a s stant, ideo declarat sancta Synodus, quod tenentur ad resdentiam personalem . Secunda controversia suit, quia in decreto de Sacramento ordinis ponebantur haec verba : quod ad Papam pertinebat regere universam Ecclesam . Et postulabant, quod diceretur Papam esse luper omnes fideles, aut super universas Eccle. bas; quod Legati noluerunt admittere, quia Concilium Florentinum expresse dicit , Papam regere universalem Eccletiam . Et hoc etiam habetur in Coneilio Lugdunensi de Electione lib. 6. , ubi Papa universalis Ecclesiae Pallor dieitur. Hi ne
cum veritas tam perspicua. ac manifesta , ut nulla ratione possit obscurari, iri .eontroversam sine causa fiasset adducta. jure ac merito Legati cedere renuerunt, nec verbum illud omittere voluerunt: Universalis Ecblesie; quod etiam habetur in Cap. In nomine Domini 13. diit. Et in actione 4. Concilii Chalcedonenss Summus Pontifex vocatur universalis Ecclesae Papa .
Igitur die 3. Februarii proposuerunt Synodo Legati videri sibi prorogandam
esse sessionem usque ad diem a 2 Aprilis . eo quod interim tractari deberet de ab usibus pertinentibus ad Sacramentum ordinis, ac de Sacramento Matrimonii . Huic prorogationi consensit major pars Patrum . scilicet a Io Ego autem primus efficaciter contradixi, & poli me 38. , ut omne sere Galli , & Hispani, & nonnul. ii Itali: Et exposui quantum scandali foret universo Uibi ex tam prolixa proroga tione post tot repetitas antea prorogationes , timendumque lanie itantibus Catho. Iicis, Haereticisque irridentibus , di insultantibus, ne cum jam alias hoc Conciislium impegerit in Sacramentum Oidinis, nee processerit; sc oc modo contingat. Et postulati duo : Primum quod postquam inputati ad conficiendum decretum imposuerint ei ultimam manum, mox immutatum tradant Synodo, ac Spiritui Sancto approbandum , vel refutandum. Secundum , quod cum agitur de aliquo
abusu , seu morbo Ecclesae curando, non adhibeatur magna fides illis Patribus, qui diu illo morbo laboraverunt, & laboraturi praeiumuntur praelumptione juris; Verbigratia cum agitur ouod nullus possi habere duas Cathedrales Ecclesas; Quomodo adhibenda est fides Patribus duas habentibus λ Sic in decreto de tesidentia, cur audiendi non residentes Si in hoc Conditio esset Zelus Patrum Nicaeni Con. ei lii , illi essent puniendi. Hic tantum abest ut eos puniamus, ut eos etiam audiimus . eum instant quod non stabiliatur residentia , leviterque animadvertatur
Igitur per mensem Februarii disputaverunt Theologi circa articulos sibi de Matrimonio propostos, & inter alias examinatae suetunt duae disse ultates . Prima, an Ecclesia posset irritate matrimonia elandestina , id est facta sine idoneis testibus,
aut sacta sne consensu Parentum . Secunda, an expediret hoc facere . Et ad utram que fere omnes affirmative responderunt.
Et ad primam diis euitatem allatae sunt multae rationes, quarum prima haec fuit. In marrimonio novae legis ratio sacramenti sundatur super rationem contra
ctus, de ipsum praesupponit; sed Melesia potest talem contractum stabilire, vel in.
firmare , ut sibi videbitur expedire ad bonum Reipublicae Christianae. Igitur Sc. minor probatur. Rex potest invalidare quoscumque eontractus alios civiles, ut illi non valeant nis fiant certis conditionibus, se ut invalidantur testamenta nisi fiant septem testibus & invalidatur donatio ficta a minori a I. annorum d Et invalidatur donatio I . aureorum & supra. s non fit publico Instrumento &e. Ergo Ecclesia potest invalidare contractum hunc corporum, nis sat certis conditionibus, Uum hoc magis requitatur ad pacem publicam ; alias dicendum quod Ecclesia
445쪽
non possit hisee tot occurrere malis, quae ex clandestinis nuptiis consequuntur , ae per consequens, quod non est sufficienter provisa . Si respondeas quod non oportet in Ecclesa esse potestatem obviandi omnibus malis; nam in Ecclesia non eii potestas deponendi Papam non haereticum, ello esset pestilentissimus Ecclesiae vastator ; Sed ad hoc respondetur quod si Papa talis esset, aliis viis possunt ei Patres, & Episcopi citra depositionem , etiam occurrere,& mederi. Seeunda ratio fuit: Ecclesia tot personarum illegitimavit ad matrimonium contrahendum genera, etiam eas, quae sola cognatione spirituali eonjunguntur,
vel ob publieae honestatis justitiam . denique tot illa dirimit, & irritat matri monia, tot impedimenta multiplicans dirimentia . Ergo potest, & debet a sortiori computare inter impedimenta dirimentia id , quod est radix, di principium , unde tot matrimonia quotidie de sacto contrahuntur per dicta impedimenta, quod est ,
clandestina contrahere . Si dicas haec impedimenta matrimonium dirimentia ab Melesa stabilita tenere se ex parte materiae, nempe ex parte personarum , quλ Eeelesa potest illegitimare, at vero clandestina invalidare matrimonia tenere te
ex parte formae , idest , consensus quem Ecclesa non potest invalidare , quia jure naturali cuique competit jus, di dominium in corpus suum ; unde potest ili ad , cui voluerit tradere, seu clam & privatim, seu palam de publice . Haec objectio non iussicit. Primo. Quia Ecclesia matrimonium etiam ab impuberibus ante annum aetatis duodecimum in seminis, & ante annum i 4. in masculis contractum irritat; cum tamen aliquando in illa aetate snt capaces rationis. Et tamen illa irritatio tenet se ex parte consensus. Secundo. Quia sicut de jure naturali est, quod
quisque dominium habeat corporis, ac rerum tuarum , ita de jure naturali est , ut lubsit regimini, & moderatoribus rei publicae, qui sicut possunt subditorum i validare consensum in donatione rerum , ita & in donatione corporum eo modo quo ad Reipublicae commodum illi viderint expedire . Tertia ratio. Conjugium clandestinum. scut di usus ejus, regulariter I quendo est peccatum mortale, ut bene probat injetanus. Ergo illud Ecclesia prohibere potest , quod efficaciter illa praeliare nequit, nisi ea irrita decernat, ut experientia constat: Ergo potest, & debet ea prohibere .
Quarta ratio . Paulus 1. Cor.6.i4. in favorem fidei contractum antea matrimonium, & consummatum inter Infideles irritum facit, decernens quod si coniux ad fidem conversus, ab infideli conjuge discedete voluerit, & aliam ducere, discedat&e. Et Ecclesia ipsa etiam in favore Religionis matrimonium irritatratum jam, & non consummatum, si unus eorum probatum quem profiteatur Re- Iigionis ordinem: Ergo potest irritare clandestina quaevis, etiam in bonum animarum Ec salutis earum matrimonia , cum eorum occasione clandestinorum in finitae pereant animae.
Quinta ratio. Melesa variis etiam de causis vota Religionis emissa decernit irrita v. g. solemne votum in Religionibus Mendieantium, s non praecesserit int ger ei probationis annus, irritum iacit de nullum &e. Ergo & haee supradicta debet irritare matrimonia a quibus longe majora sequuntur animarum damna dc pericula, quam ex illo .
Mente sequenti Majo I 363. Cum in eodem Concilio de abusbus qui circia
Sacramentum ordinis irrepserant in Ecclesia, tractaretur; inter caeteros abusus quos exterminari Patres optabant, & pollulabant, is certe fuit unus, ut meri de inceps ab Ecclesia rejicerentur, di amovet entur Episcopi Titulares, ut vocant, & sne
446쪽
plebe; nempe ut illi qui consecrantur in Episcopos absque certa Ecclesia , & rea li,
certae deputentur alicui realiter. & cum effectii deinceps erudiendae regendaeque Melesiae, quamvis eeremonialiter eis assgnetur una Ecelesa ab Infidelibus o cupata , de qua nihil minas cogitatur, quam ut ad eam vadant. Attamen, eum essent variae circa Titulares Episcopos sententiae, quibusdam eorum abolitionem, & exterminium postulantibus, aliis ut remanerent, & ad Eeelesiae necessitatem servarentur in amplissmis scilicet occupandis, designatisque dioeeesbus, cum assignata cuilibet quadrigentorum auri Ducatorum annua pensone volentibus; tandem ut nulla de iis in decreto Concilii mentio fieret, conclusum est. Eodem porro Maii mense, in eodemque Concilio, cum ageretur de m
do praesciendi Episeopos, deque illorum examine , complures Galliarum Episcopi pro restituendis instabant electionibus. & ut a Capitu Iis suis c uti etiamnum Germaniae saeiunt Ecclesiae 2 deinceps eligerentur Episcopi; quod & olim in usu habuit Ecclesia Gallicana ante Leonem X., qui primus anno 1 Ii 6. Francisco primo Regi Francorum hanc Episcopos in toto Galliarum Regni nominandi saeuItatem dedit, a qua tamen facultate, & privilegio, uti dicebant ipsmet Episcopi
Galli, cum provocaverit Academia Parisiensis, & Catholicus Regno Procurator, populusque reclamaverit in ultimis tunc Regni Comitiis generalibus adversus hoc.
ce privilegium Regi eollatum s restituenda proinde Galliarum Melesiis, suisque Capitulis Episcopum sibi deligendi jura volebant hujus auctoritate Concilii, roscindendumque, & revocandum , Leone Francisco Regi concessum Episcopos in Callia nominandi privilegium, a quo non infrequenter indigni promoti sunt, denominati Episcopi. At aliis Episcopis non videbantur electiones restituendae . Nam ut Episcopus Aurelianensis ajebat, si serent etiamnum , ut olim erant, Regulariaia Capitula, & Religiosa , congruum sorte videretur ut & Pallorem sbi deligerent,seut&convenientissimum est ut omnes Religiosorum ordines, atque Conventus Abbates, & Patres sbi eligant ipsi , nec Religiosis iis non Religiosus, ut nune fit, praesciatur. Verum ubi pleraque deformari coeperunt Ecclesiarum Capitula, in pravas etiam degenerarunt elatiiones, & circa illas infinitae prope lites insurrex runt. Iusque proinde illis ablatum est eligendi, Regibusque concessum Hispaniatum : hodieque Capitula illa longe sunt deformatiora , & carnaliora, quam eum eis jus istud eligendi sublatum fuit. Qua igitur eis ratione restituatur. Mense Iunii in Fello Apostolorum Petri re Pauli magna subiit in Patribus Coneilii turbatio eκ subotta inter duos Galliae, & Castellae oratores controversia,
dum ad audiendum sacrum in Concilium una colvissent. Cum enim antea Phillypi Regis Hispaniarum Oratori separatus extra communem oratorum bancum jurata Concilii Secretarium locus sedandis ergo loci, praeeminentiaeque litigiis, &quaestionibus , Legatis Concilii Praesdibus Apostolicis, in publicis congregati nibus . sessionibusque Concilii concessus fuisset, & assignatus: Protestantibusque nihilominus Gallis, quod ilIa novitas nihil sibi, praecellentiaeque suae praejudicii posset inserter Philippi vero Regis Hispaniatum oratore smiliter etiam protestante , quod ipse tolerabat hunc sibi dari locum ab aliis leparatum ne turbaret Comcilium ; eum jure sibi locus deberetur super oratorem Galliarum, res ita compinsitae sunt, & sedata loci tunc inter utrumque contentio. Quibus se concordatis, ecepit clam agitari dubium, quid demum iacto opus circa ordinem dandi thuribulum , & pacem , si cappellam adiret orator Hispanus Gallo praesente. E go de iis egit apud Pontifieem Hispanus orator,& instavit. Conesulumque a Ponti-
447쪽
fice, qui mist ad Legatos ut eodem uno tempore simul utrique Oratorum duplici thuribulo, duplicique pace hujusce cerimoniae ritus impleretur. Verum id minime seli posse Praesidente Morono Cardinali, viro prudentissimo, Legatorumque Apostolorum , de Concilio Praesidum primo, sine magna turbatione , di tum multu , imo di sine manifesto dissolutionis ipsusmet Concilii periculo , semel, iterumque rescripsi ad summum Pontificem , terque momenta exposuit, & pericula , qu bus proinde nihil omnino motus Papa, & in sua sententia firmus, ultimo ad Legatos suos scripsit hanc suam omnino mandarent executioni sententiam, neminique hominum hanc sententiam suam iub excommunicationis poena revelarent ante diem ipsum Cappellae quo seret executioni mandanda . Cum autem Roma rescivisset Orator Hispanus , & intellexisset hane in mandatis habere Legatos
Papae determinationem , in praedicto sanctorum Petri, & Pauli Apostolorum se. sto , Cappellam ille est eκ insperato & inopinato ingressus Οιator in principio Missae, dataque confestim illi separata , ut in sessione , sede , moxque suborto
murmure, quid ageretur circa dictas thuribuli, pacisque ceremonias, Legati Gallis mandatum quod habebant a Pontifice nunciaverunt, qui statim eis responderunt, quod si ita seret, ipsi iacta protestatione , recederent omnes a Con ei lio, & Galli m reverterentur; sicque eos a Rege in mandatis habere. Orator autem Hispanus instabat omnino mandatum illud Pontificis executioni mandati.
Hoc autem omne per secretos agebatur Internuncios a Legatis ad oratores missos, a quibus quid agendum erat Praesectus ipse ceremoniarum accipiebat. Cumque
tunc haereret in his aliquod tempus Concilium , a Cappella Legati recesserunt. Interim autem oratio Latina habebatur, & ingressi illi in sacristiam , . atis aliis qui aderant Cardinalibus, & Patribus aliquot Gallis, & Hispanis , in
eo tandem convenere cum illis, ut in ea Missa nulla prorsus earumdem seret ceremoniarum, neminique extra altare ministrantes desertentur honores thuribuli,
vel Oseuli pacis. Post hanc vero diem , pluribus agentibus, satagentibusque probis Episcopis, tandem in eo concordarunt oratores praedicti, Domino benedicen. te , quod mandatum illud Papae nullatenus executioni mandaretur, scriberentque interim ad suum quisque Regem orator uterqne, nemini in posterum hanc exhibendam sere oratori Laico thuris, & osculi ceremoniam, si Cappellaniaeos adire contingeret. Et se cessavit periculum dissolutionis Concilii. Postea cum legati pluribus in congregationibus particularibus Patres adrdueere conati suissent ad antiquam concordiam circa decretum de institutione Episcoporum , dc resdentia tandem gratia Domini, die 9. Iulii facta est in . congregatione generali concordia, piis compluribus aequo animo sustinentibus Episcopis, quod praedicta duo non ita distincte, tacereque declararentur. α explicarentur, ac illi antea censuerant, di postularant, idque pro bono pacis, α concordiae, utque sessio illa tamdiu prorogata celerius, faciliusque celebraretur.
Callellani tamen Episcopi in sua sententia perstiterunt usque ad ipsam sessionis
Igitur Domino favente die i3. Iulii i 363. celebrata est hae pacisce sessio, quae suit ordine septima, in qua praeter doctrinam , & canones de Sacramento Ordinis, praeclara & utilia de reformatione statuta suerunt , in quibus haec duo praecipua, decretum scilicet de resdentia, & decretum de erigendis Seminariis.
Post sessionem usque ad finem hujus mensa examinati, discussique fuere evnones de Matrimonio , fuitque magna contentio , an conveniret irritare esande stinax
448쪽
stina : tandem a majori parte, videlicet a t36. Patribus judicatum ea posseo& de te irritari saltem non coram tribus testibus facta, aliis vero numero froppositum sentientibus. i. Sessio octava ad diem i6. Septembris assignata fuerat, verum quod nondum satis digestae, quae tractabantur amplissimae de reformatione materiae, neque adhue omnino compositae, jam antea agitatae de clandestinis nuptiis, & mattia, moniis controversiae , fuit ad diem Ii. Novembris sancto Martino sacram prorogata sessio. et
Interim ego post sessionem prorogatam, Romam ivl, mansique ibi diebus t 7. multis honoribus, favoribus, & benefletis affectus a Beatissimo Pio PMpa IT , discessique Tridento die i8. Septembris simul cum Cardinali Lotharingo,
α reversus Tridentum ingressus sum die ultima Octobris, antequam secundo Pa. tres responderent ad capita resormationis, ad quae ego jam 1 antequam RomaI prosti scerer, responderam . . ,
Igitur die sancti Martini eelebrata est elatissima sessio ordine octava, in
qua magna , & utilissima iancita sunt, praesertim de collatione beneficiorum, de eoxumdem pluralitate probanda . & examinanda , de prima instantia coram or dinariis intentanda; conclusa est etiam irritatio clandestinorum Matrimoniorum , qaamvis nonnullis Patribus adhuc in sessione displiceret. Nam cum in sessione congregata suissent 1 . vota Patrum, displicuit hocce decretum , Ac irritatio quinquaginta Patribus ; placuit vero Patribus centum & quinquaginta . Duravit autem haec sessio octava per horas diei. praedi stae sancto Martino sacrae a. N vembris an. I 363. decem integro, di per non Modicam noctis partem. Sessio nona suerat ad diem nonam Decembris proximam assignata cum pote- testate eam non abbreviandi: at cum prima die ejusdem mensis Decembris nun-eium ab Urbe Roma venisset periculosa Papam aegritudine Iaborare, non modica inde orta est animorum turbatio, & maestitia : ideoque propter hanc maxime rationem , & plures etiam alias Legati diligenter operam dederunt, ut haec anticiis paret ut sessio, ac in ea Cone ilium clauderetur. Igitur celebrata est sessio nona die tertia Decembris anni r 363. seria sexta ante Dominicam secundam Adventus .' Et quia multa legenda supererant relecta quippe suerunt omnia quae ad dogmata spectabant, antea determinata a primo
Concilio sub Paulo III. continuata suit saec eadem sessio IX. usque ad integram sequentis sabbati diem qua tam Decembris. Fuerunt in hac sessione Patres ducenti & duo , praeter Legatos & alios
impeditos, qui in civitate manentes ad sessionem non venerant. Igitur clausurria est Concilium 4. die Decembris B. Barbarae sacra, & inchoatum fuerat in eadem civitate, eodem mei mense, annis jam antea decem & octo completis, excertis diebus novem . Nam Concilium fuit apertum anno Domini a 343. die i3. Doeembris, sanctae Luciae festo. Et sc duravit annis i 8. completis, exceptis novem diebus. Et prosecto venit tempus miserendi, & aperuit Dominus thesauros miserieordiae suae in fine Concilii. Nam in tribus ultimis sessionibus, quae celebratae suerunt a die II. Iulii, ad 4. Decembris, plura & majora decreta de reformatione iacta sunt, quam iacta suerant toto tempore quo duravit Coneia Ilum . Igitur incredibili concordia , & laetitia consummatum est Concilium die 4 Decembris sanctae Barbara sacra, sabbato ante Dominicam secundam Advenistus , ac primo fuerunt interrogati Patres an vellent Concilium finiti, & res omilciunt, quod sic. Et sactae sunt ardentissimae acclamationes, fausta precando
449쪽
Summo Pontifici Pio IV., ac Paulo II l. , α Iulio III., sub quibus Concilium .suerat eontinuatum; deinde Cietatibus, scilicet Carolo V., re Ferdinando Fratri; deinde Regibus, Legatis, Oratoribus, Episcopis: & sacte sunt he accla. mationes dulcissimae conformiter ad antiqua Concilia, praeseitim ad secundam Nicaenam Synodum . Et Cardinalis a Lotharingia erat Praecursor acclamationum , & Synodus respondebat, ut habes in gestis Conei Iii. Habuit ergo hoc Concilium , praeter ceremoniales sessiones, deeem sessi nes seeundas, videlicet, tres sub Paulo III., sessio scilicet de peccato originali, sessio de Iustificatione, & sessio de Sacramentis in genere, & de Baptismo , α Confirmatione : Duas sub Iulio III. videlicet, sesso de Sacramento Eueharistiae , & sesso de Saetamentis Poenitentiae, & Extremae Unctionis. Et quinque sub Pio IV. videlicet, a quinta usque ad nonam , quae fuit ultima . In his, quae spectant ad resormationem tres ultimae sessiones sub Pio IV., caeteras omnes hujulae Concilii, decretorum numero , di dignitate superaverunt. Deo gratias.
450쪽
Qui ρηο sectus est ad Concilium Tridentivum est e sus eri Bracam die viges aqua a mensis Martii
Feria secunda post Dominicam in Passione Domini Anno a s 63.