장음표시 사용
41쪽
missis in Furgatorio ἐν biraeo
ctine poenam pereati, ut patet Dan. 8: de Mulicto adultera: Ergo Puulus potuit, ergo Papa potest , qui non est minoris, imo majoris potestatis in Ecelsa , quam Paulus fuit. 'Continuatio deinde ejusdem potestatis imprimis obser atur temporibus D. Cypriani, dum
ad commendationem Martyrum carcere detentorum Ecclesae Praepositi partem poenarum maenitentibus relaxabant . Atque ita perpetuo Ecclesiae Praesules pro majori fervore poeniten tium, ac ob alias causas minuere soliti sunt tempora poenitentiae, seu pinnarum, ut vocant, Canonicarum , id quod jam vocamus, concedere Iu- austentias. s. Ex his liquet, quod Indulgentiarum origo non sit referenda in S. Gregorii tempora , circa . quae Ecclesiam Romano-Catholicam defecisse a junt Sediarii, etsi verum sit, quod eorum non men tunc magis in usu esse coeperit . Conclusio secunda. 6. Per Indulgentiam verὸ remittitur paera pro peccatis remissis in Purgatorio luenda . Frobatur primo. Quia potestas Clavium Ecclesiae proprie respicit futurum saeculum: ideo enim vocantur claves Coeli.
Secundo,Christus promisit solutum fore apud , Deum in C lo, quidquid Petrus solverit super . terram: id igitur, quod per Indulgentias solvit Petrus, seu Petri Succetar in terra, est ratumscoram Deo, seu in Coelo. Unde famosa condonatio exercita erga In cestuosum x. ad Corinth. a. perinde fuit in judi- .cio Dei rata & effcax, ac si Christus ipse condonasset: id enim prast,itit Paulus vice, &autho
42쪽
Denique . si per Indulgentiam poena Pur,atorii de peccatis remissis debita non remittexetur, incideretur in illud a D. rhoma superius allegatum, & profligatum dogma, a quo error Lutheri vix discrepat. lndulgentias, inquit, faciens, non condonans poenas Purgatorii, magis damnifiearet, eum adjuvoret, quia remittereei eum ad graviores paenus, scilicet Purgatorii, absoia mendo a poenitentiis injunctis . Non solum igitur
per Indulgentias remittuntur v. g. poenitentiae canonicae, ut erant inter alias poenitentiae qua draginta dierum, aut unius, pili riumve an norirma. quae tanto tempore pera*i debuissent, sed etiam μpoenae in futuro seculo,aliquo tempore subeundae, nec illae fistum, at & omnes plane poenae in Pur gatorio luandae, ut sit in Indulgentiis plenariis, si requisitae adsint conditiones , de quibus infra.
. Porro fundantur Indulgentiae, quae tanta operantur, in communione bonorum operum .
Nembra enim unius corporis Ma Τι ι, non secus, ac Physici inter se communicantet atque ita pri- TMDamamario infinita Christi merita , in Charitat existentibus in quos jugiter ille, ut caput in mem-hra influit applicantur ab Ecclesia per modum dam..- solutionis poenarum temporalium,dimissis eorum sum. peccatis debitarum, secundario autem, & depen- center a Servatoris meritis bona Sane horum opera , quae respectu ipsorum superabundantia stre- 'runt in ratione Sat actionis, ab illa iisdem in gratia existentibus assignantur emrquam propria ob dictam communionem, in qua pro Indulgentiis lucrandis injimela obeunt pietatis officia. 8. Ex illa communione bonorum operui exurgit thesaurus Ecclesiae, conflatus ex Chri
43쪽
Sed iuvat audire Ipsum Doctorem Angeli./eum hac de re loco citato solidis ime discurrentem. Ratio, inquit, quare valere possint In- ,, dulgentiae) est unitas Corporis mystici, in qua
,, multi in operibus poenitentiae supererogaverundis ad mensuram debitorum suorum, & multas etiam ,, tribulationes injustas substinuerunt patienter,n per quas multitudo poenarum poterat expiari, si ,, eis deberetur: quorum meritorum tanta est con pia, quod omnem poenam debitam nunc viven- ,, tibus excedunt, & praecipue propter meritum ,, Christi, quod etsi in Sacramentis operatur os, non tamen efficacia ejus in Sacramentis includi- ,, tur, sed sua infinitate excedit efficaciam Sacra- ,, mentorum. Dictum est autem supra, quod unusis pro altero satisfacere potest. Sanini autem, ita ,, quibus superabundantia operum satisfaci ionis ,, invenitur, non determinate pro isto , qui remis- ,, fione indiget, hujusmodi opera fecerunt, alias ,, absque omni InduIgentia remissionem conseque ι, retur; sed communiter pro tota Ecclesia, sicue,, Apostolus ait se adimpare ea, quae desunt passio- ,, num C, si in carne sua pro Ecclesia , Coloss. r. 4 ,, sic praedicta merita sunt communia totius Eccles, sae . Ea autem , quae sunt alicujus multitudinis F, communia , distribuuntur singulis de multitudi- ,, ne secundum arbitrium ejus, qui multitudini pretis est. Unde sicut aliquis consequeretur remission nem poenae, si alius pro eo satisfecisset; ita fi,, sibi satisfactio alterius, per eum, qui potest, di- ,, stribuatur. Emergit Igitur thesaurus Ecclesiae exsatisfactionibus Christi, 3c Sanctorum, quae respectu ipsorum superabundantes fuerunt in ratione sa
44쪽
rati manserunt in Ecclesia ad usum aliorum , qui proprias satis non haberent.. his Praelati Ecclesiae dispensant primum Ier modum solutionis, eas divinae justitiae exhi- elido , deinde per modum absolutionis, earumindem consideratione S mittendo poenas debitas. Hoc tamen ultimum in Defunctis Indulgentis locum non habent, quia illi non subsunt Ecclesiae Nilitanti,etsi etiamnum sint in Communione Sanctorum cum illa 3. unde tant simillis prosunt Indulgentiae per modum sustragii. De his infra
Atque ex his iam satis, superque elucet , quam recte Tridentinum asserat, Induseentiarum usum chri liano populo maximὸ esse uelutarem , quia nimirum & peccatis per confessionem fideis Ies solliti, & eorum poenis liberati in alio Saec Io citius ad Dei conspectum perveniunt. s. Sit nunc Conclusio tertia. The rus ille, ex quo merita christi, Deipserae, Sanctorum juxta iam dictam bonorum ρ rum communionem stilibus seeundum dispositionem requisitam, upplicentur, est agnoscendus io Ecelesia. Probatur. Non solum Christi, sed&Dei. TMJurae parae, pluriumque Sanctorum opera fuerunt superabundantia. Licet enim ex singulari Dei privilegio peccatis omnibus, etiam venialibus tota vita caruerit, ideoque nulla satisfactione indiguerit et constat tamen, quod Virgo Mater maximos dolores pro amore Dei passa sit. Ioannes Baptista etsi paucissimis, iisque levissimis culpis esset obnoxius, vitam tamen duxit maxime austeram, &sanguinem pro veritatis defensione
prosedit . Apostolia quamvis nibit sibi forent corri .
45쪽
frii. I. ad Corinth. l. eastigabant tamen ereptis Dum cap.9. Ab impiis caedebantur, labores, Cama Ceres, vincula, & tandem per ingenia crudelitatis mortem perpessi sunt. Confessores, Virgines , & aliae quaedam mulieres sanctissime viventes, vitam poenalem, prolixam ,& duram traduxerunt . Tanta igitur opera reponenda sunt in thesauro Ecclesiae, applicanda indigentibus, quatenus sunt satisfactiones, proinde thesaurus. ille in Ecclesia agnoscendus est. ro. Confirmatur. Duplex bonorum operum qualitas agnoscenda est: una, quatenus poena-Ita sunt, & laboribsa; altera, quatenus ex charitate proficiscuntur. Propter illam dicuntur satis falloria, propter hanc meritoria: fierique potest, ut id, quod alicui est meritorium, non fit eidem satisfactorium, si scilicet nulla remis- fione poenae indigeat: Sic quamvis Christi opera non fuerint ei satisfactoria, fuerunt tamen ei meritoria . PIuribus id etiam de Sa in his dicendum est, quorum opera licet fuerint praemiata. quatenus erant meritoria, non tamen fuerunt praemiata, quatenus erant satisfactoria, adeoque, ne , in quantum ad satisfaciendum valent, suo priventur effectu, servari debent in Eccle-fiae thesauro, iis, qui indigent, applicanda , - in quantum sunt satisfaetoria.'MMLI. xi. Hinc solvitur commune illud, & quod Lutherus continuo producebat, argumentum . San.
ehorum opera lassicienter, imo, ut probabilius docent Theologi , ultra condignum praemiata sunt, ergo ex eis nihil restat, quod in Thesau
. i. R. igitur distinguendo consequens: ergo ex
nihil testat, quod ia rugacio rac datur, ni
46쪽
hil ex eis restat, quatensis iunt meritori: s , Concedo consequentiam , quatenus sunt satisfa- Ἀctoria. nego consequentiam. I 1. Contra . . . obieroi Infinito nihil potest ades; Christi autem opera , seu merita sunt infinita , dc iii finita est ejus satisfaistio , ergo ad illa non possunt addi
opera Sanctorum , etiam quatenus sunt satisfactoria. R. Distinguendo majorem . Infinito nihil potest addi in eo genere 3 in quo est infinitum , concedo majorem, in alio genere, nego majBTem . Christi autem opera , seu satisfactiones sunt infinitae Intensive, seu quoad virtutem . Sic igitur satisfactiones Sanctorum non adduntur satistae ionibus Christi intensive, quasi majorem valorem eis tribuant, illae enim sunt valoris intensivε infiniti, sed adduntur secundum extenrisonem, seu extensive, in quantum thesaurus Ecclesiae accessione operum , quae sancti praestiterunt, essicitur major, quoad numerum merito
Ideo autem merita Sanctorum qua satisfa- , ctoria scilicet in Thesauro Ecclesae reponuntur 3 primo, ut ea, quae illis fuerunt superflua , non sint otiosa. Secundo, ut Sanim hoc honore gaudeant. Τertio, ut essicacia meritorum Christi magis elucescat, quae non tantum per se possunt tum peccata, tum poenas peccatis dimissis debitas remittere, sed etiam essicere, ut merita Sane oriam quatenus satisfactoria, habe and . vim expiandi reatum poenae temporalis post culpam dimissam restantis . . Neque vero hinc sequῖtur,thesaurum Eeci
47쪽
sti, quibus potissimum eonstat Ille thesaurus, Scquibus ipsae satisfaistiones sanetorum innituntur, omnis enim illorum, &quaecumque nostra satisfactio efficaciam haurit ex satisfactione Christi sunt infinita .r3. Objicies secundo. Christo proprium est,
esse Redemptorem, sed si vera foret conclusio , sequeretur & Sanctos esse nostros redemptores, ut qui nos liberarent reatu poenae, ergo Sanctorum satisfactiones nequeunt nobis applicari. R. Negando minorem. Ut enim quispiam dicatur simpliciter redemptor, oportet, ut pec satisfactionem nos eripiat e servitute peccat tam quoad culpam, quam quoad poenam , & hoc est proprium Christo. Liberare autem reatu poenae restantis, non est redimere simpliciter, unde & hoc Sanctis potest competere per satisfactiones suas, innixas satisfactionibus Christi . 1 Φ. Caeterum Indulgentiae dandae sunt, adbibita moderatione, ne nimia faeilitate Ecclesia Pisa diis Dipliua enervetur. Tridentinum loco praecitato. Ne eadem quoque disciplina enervetur, ac ne Sacramentum poenitentiae sit mutilum, debet confessarius, & in InduIstentiis plenariis, δα in ipso Jubilaro injungere poenitentibus satisfactionem,quae est pars integralis poenitentiae,queque est de jure Divino, adeoque quae a Pontifico nequit relaxari . Proinde non solum poenitentia imponenda est medicinalis , seu quae est praeservativa a peccatis,ut si lascivo adolescenti praecipiat Confessa Tius, ne transeat per plateam quandam, in qua illi est occasio proxima peccandi, sed etiam, quis tenus est satisfactiva a idque etiam ex apsis pas
sim Bullae verbia collig stur ,
48쪽
yst. Petes, an Indulgentia sit solui Io , & non is, absolut to p . Sensus est, an sit nuda persolutio pretii exsuperabundantia meritorum Christi , Dei parae, S: Sanc horum pro poena restante I & non remisso, vel relaxatio , aut absolutio poenae. Dico primo. Indulgentia , quae conceditur vivis, e I ab o- Ιου uis Iulio eum solutione conjuncta. Probatur. Potestas concedendi Indulgentῖas fundatur in potestate clavium,potestas autem cla. is amo vium, est potestas absolvendi, iIla vero non exeris Iasione e3cetiir, nisi in subditos, qui sunt soli vivi, ergo In- 'dulgentia, quae conceditur vivis , est absolutio. Unde Martiniis V. in fine Concilii Constantiensis tribuens Indulgentiam, dicit, se absolu
Suffragatur & D. Thomas in suppl. quaestias. arr. 2. ad 2. ubi sic ait. Per Indulgentias ablo vitur aliquis is poena injuncta, set debita pro pec
Quod etiam sit solutio , probari potest ex
eo, quod Praelati Ecclesiae non se habeant, ut domini absoluti , qui possint pro arbitrio poenas condonare, sed ut judices, qui ex potestate quidem sibi concessa reos absolvant, ita tamen , ut aliunde satisfiat divinae justitiae , per applicationem scilicet satisfactionum Christi, dc Sanctorum. Faeiens Indulgentias , inquit, S. D. q. 2 s. a. r. ad 3. Solvit poenam de bonis Ecelassae communibus .is. Dico secundo. Indulgentia coneeditur Defunctis per modum Ddutro solutionis tantam, non verὸ absolutionis . . . GProbatur. Potestas clavium, cui innititur 1aι-ρὸν
49쪽
potestas concedemti Indulgentias , est potestaglMiosis. absolvendi , sed illa non exercetur nisi in subiaditos, qui iunt soli vivi , non vero defuncti , ergo Indulgentia non conceditur desunt his peri modum absollitionis; sed tantum per modum solutioni , Deo offerendo pretium de thesauro Pro eorum debitis. ealia. adversus primam conclusionem. Nemo potest absolvere seipsum , si Igitur Indulgentia, quae conceditur vivis, si absolutio
cum inlutione conjuncta, sequeretur,Pontificem non posse esse participem Indulgentiarum. R. t. negando seqtielam. Potest enim Pontifex participare Indulgentias 3 committendo suo Confessario, ut eum, sicut alios absolvat aculpa. per sacramentum poenitentiae: utendo deinde pro expiatione poenae, quae fit per Indulgentiam,illis rebus,quas aliis concessit. Accedit enim ad participandas indulgentias,non tanquam Prae Iatus, sed tanquam unus de grege Christi,cui illae sunt communiter propositae . sollitioni favet S.D. in suppl. q. 27. art. . ad x. actum jurisdictionis , inquit, non potest aliquis inse sum exercere, sed eis, quae authoritate jurisdictionis dantur aliis , potest etiam Praelatus uti in spiritualibus . x8. R. a. Mod Pontifex per Indulgentias ponsit seipsum directe absolvere, exercendo erga seipsum jurisdictionem gratiosam. . inamvis enim juxta julisperitos, nemo possit jurisdicti nem coaetivam in seipsum exercere, potest i men gratiosam . Unde φx L Feonsul, V. de ado' prione, filius familias factus Praeses potest seip-
sum emancipare .cbi D, 29. Neque dicas inter dantem , & accipIentem requiri distinctionem personarum, ergo
50쪽
R. Enim id unirersaliter. non esse verum , Res sed tantum exigi distinctionem personarum, dum id requiritur ex speciali natura rei, quae datur. Unde interdum idem potest sustinere vices pluis Tium personarum . ita πι g. potest idem esse dispensator & pauper, & sic eleemosynas paupe-xilius dispensandas sibimet erogarer quidni ergo poterit Pontifex esse dispensator thesauri E clesiastici erga seipsum p itaque actus jurisdictionis coactivae, seu punitivae erga semetipsum, exerceri nequit et pariter in actu sententiae jurisdictio universim distinctionem personarum exin poscit, cum nemo debeat seipsum condemnare saut absolvere, unde nemo potest seipsum ab linvere absolutione sacramentali. Actus etiam jurisdustionis contentiosae, quae testium probationem requirit , stare nequit sine distinctione personarum; cum sit iniquum, eundem sibime ejus dicere contra jus ab adversario intentum . Jurisdictio vero pure gratiosa, qualis est in largitione Indulgentiarum, exerceri potest erga tem
D Indulgentiae tantum valeant , quantum Duant , seu pronuntiantur Pr. Λ Me re IutIonem, observanda est Indul- . 1 gentiarum varietas. Dividitur enim Indulgentia tu totalem, sive plenariam, S partialem, sive restrictam.