Opusculum historicotheologicum de indulgentiis et jubilaeo, præsertim anni sancti jam imminentis, cum omnibus casibus hasce materias in praxi concernentibus. Auctore fr. Francisco Van Ranst ...

발행: 1724년

분량: 226페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

61쪽

st opusculain de Indulgentiis

di peregrinatio Romana , & Basliearum per tot dies visitatio , & alia molestissima requiruntur . . Quantum ad posteriores Pontifices , CIemens X. in expressione gratiarum, & declarationum factarum occasione Iubilaei Anni Sanctir , aperte concessit facultatem absolvendi is eis servatis , i , commutandi Vota , qua de re uberitis infra producendo illam expressionem. Iluic se conform avit Innocentius XII. occasione Iubilari ultimi, anni I O .

agis pessit eoncedere Indulgentias, in quae - ,

causa requiratur ad Indulgentias concedendas p. v. onclusio prima. Pontifex potest eone Mexe Indulgemistias plenarias , viscopi ver) tantum habent μυι ιμ- satem restrictam in dandis didulgentis, feeundum

ordinationem 'Papae .

Conclusio est D.Thomae In suppl. quaest. 2ς ' 'art. g. in corp. Papa, inquit, babet plenitudinem e ..... τοῦ Pontificalis potessaris , quasi Rex in Remo . Sed narias, i. Discopi aeumuntur in partem sollieitudinis, qua- Iudices singulis civitatibus praepositi; propter u quod eos solos in suis literis Papa fratres vocat,reia liquos autem omnes vocat filios. Et ideὸ pauibus faeiendi dudulentias PLENE residet in Papa, qui potes acere,quod euit, causa existente legitimis; sed in Episcopis egi taxata , secundam orinationem Papae, i, idia possust facere, fecundum quod eis est laxatum, is non a lias . . . a, Hinc liquet, quod potastas concedendi In-

62쪽

dulgentias non competat EpiscopIs iure divino, sed tantum jure humano Ecclesiastico , aliter . enim non posset Pontifex hujusmodi potestatemrio libito coarctare, aut extendere, nequit enim inferior restringere, vel augere potestatem a Superiore alicui collatam . Deinde,quamvis Episcopale munus sit ex In

stitutione Christi quoad potestatem jurisdicti nis in eommuni; ipse tamen Chri itus non dat per seipsum singuli s Epis opis jurisdictionem eis Competentem, sed eam a Romano Pontifice ipsi . accipiunt; qui proinde potest eam res ingeres prout judicaverit expediens. Porro Episcopi solent largiri Indulgentiam

unius anni, cum dedicatur Ecclesia, aliis vero temporibus quadraginta solum dierum. - 3. Sed nonne potest Concilium Generale tribuere Indulgentiam plenariam AR . Negative seclus6 Pontifice. Solus enim Pontifex, non autem eo seci 4, Concilium suprema fulget potestate Ecclesiastica. . Conesino secunda. De Nisebi, nee Abbates aut alii bnusenda Praelati polyaist Indulgentias concedere. ' Probatur. Quia Tum illae dispensentur mlhesailrq Ecclesiae , soli possitnt ii Ias concedere, qui praeficiuntur Oclesiae, ac proinde, quem aae Paro. admodum' solus Eprio pus est simpliciter,& proin σεντιν 'prie Praelatus Ecclesiae 3 ita solus ipse cum sub- ordinatione tamen ad Pontificem, qui potestatem coarctare, vel extendere potest, valet I dulgentias coneedere : proinde hoc non com- 'petit Parochis, aut Abbatibus, cum non sint simpliciter Praelati Ecelefiae, sed tant lim seeundum , quid; non enim praesunt silis Coensbiis, aut Pa- '

63쪽

rochiis, uti politicae multitudini, sed solum ut seconomicae , id est, non tanquam Civitati , vel . 1'rovinciae, sed tanquam uni cuidam familiae . . sed juvat ipsummet 'audire rursus Doctorem AnFelicum oracula sua fundentem quaestione citata art. r. in corp. Solus ille , qui praeficitur Ecclesiae, potest Indulgentias Deere , amele, vel restridie. Sed cum Melesia sit congregam Fide - Bum I congregatio autem bominam fit duplamseil μcet aerono ea, sicut qui sunt de una familia, impolitiea , Aut illi qui Dat de uno populo, Eoriems, irismilatur congregationi politicae , quia ipse popu- . ' Ius Ecelsa dieitur, sed coovensus dives, uel Faroebis in una Diaees assimilantur eongregationi in diversis familiis, veι in diversis inclis. ideὸ solus Episcopus propriὸ Praelatus Eeelsae dicitur: unde is, ipsesolus quasi Sponsus annulum

Ferissiae recipit: sed Saeerdotes , qui plebibus praeficiuntur, nom sunt simpliciter Praelati , sea quasi eoqdiutores: unde in consecratione Sacerdo . tum Episcopus dieis et quam) fragiliores fumus, tamὸ magis auxiliis his indigemus 3 On propter hoc etiam non omnia Sacramenta ministrant, ut Episcopi . unde Sarerdotes Paroebiales , vel Abba, res, aut alii buju odi Praelati non possunt Indulgentias facere. ITarva s. Possunt quidem supremi ordinum Modera-.wςέλ- tores Communitatis suae bona. spirstualia com-. ', municare aliis: talis tamen communicatio non 'o . est Indulgentia proprie dicta . Primis, quia non fit ex thesauro meritorum Christi, & sanctorum. Secundis, quia per eam , non applicantur satisfactiones praeteritae, quae, . . eum aliis superabundarent, in thesauro sunt reconditae, scd futura tantum opera.

64쪽

dinis etiam sequitur, Archidiaconos: Ad Episeoporum Viearios, non habere potest tem ordinariam concedendi Indulgentias, quia . non sunt simpliciter Praelati Ecclesiae 4 Caeteriim usus obtinuit, ut vicarii Generales , Sede vacante, concedant IndulFntias nuadraginta dierum, sicut Episcopi, utique, quia Episcopum sede vacante repraesentant. V. sed quid de Clericis non Sacerdotibus,

possuntne illi concedere Indulgentias e .uto Cloae

R. Posse. Potectas enim faciendi Indulgen- Iris . rias sequitur Jurifrictionem , quia vero Diaeoni , ἐθη a,i non Sacerdotes possunt babere jurisdim --evire. nem , vel commissam, sicut Legati sedis Apostolicae . vel ordinariam , sicut electi, vel nominaia. et , & confirmati Episcopi, priusquam e secrentur, Ideis possunt Indulgentias facere etiam non Sacerrites, quamvis non possnt bbsolvere ita Joro paenitentiali, quod est ordivis. S. D. quaesti . .

eadem art. 1. In corp. '

s. Porro de Ille qui est In peccato mortali, aeque potest Indulgentias impertiri, ac ille qui est in gratia. Facere enim Indulgentias pertianet ad iurisdictionem, sed per peceatum homo non omittit jurisdictionem: proinde Indulgentiae Mis PQuis valent, Dant ab eo, qui est in aereeato mortali, si- νοπςedere. eut si fierent ab eo, qui est Saιcti mus ; eum non stemittat poenam ex vi merito m suorum, sed ex .

ii meritorum reeonditorum in thesauris Ecclesiae. Quaest. citata art. 4. in corp. s. Quantum ad Indulgentiae valorem,seu cau- .sam concedendi Indulgentiam, tria requiruntur. , Primum est in concedente authoritas. Secundum est in recipiente charitas, seu status gratiae, salintem in ultimo opeie, vel dum effectum Indul-

65쪽

Opustulam de Industentiis

gentIae est rεcepturus. Tertium est pietas id est , quod sit ad honorem Dei, & proximi utilitatem, inqusin finem &Sancti generaliter suassatisfactiones obtulerunt . Haec iterum nobis suppeditat Doe or Angelicus in suppL quaest ad .art. a. in corp. ora bor, qu)d merita Ecelesiae,

quae semper superabundant,avlicentur. Fidelibus, requiritur aut boritas dioensandi talem tbesaurumlunio ejus, eat dispensatur, ad eum qua mereba- αν, quod fit per charitatem On νatio dispensa

rionis, secundum quam salvatur intentio illoνum, qui opera meritorιafecerunt: fecerunt enim ima ad bo norem Dei, si utilitatem Ecclesiae in generali: undae quaecumque causa adsit, quae inutilitatem Ecausae, im bonorem Dei vergat, suffieiens est ν tio Indulgentias faciendi, seu concedendi Fide

xo. Iline nequit Pontifex pro solo libito sinae eausa rationabili concedere Indulgentiam. yontifex enim, & alii Praelati Ecclesiae non sunt Domini spiritualium Thesaurorum , sed dispensatores tant lim , boni dispensatores multiformis grariae Dei. r. Petri 4. Differt autem dispensatio a dissipatione , quod illa fiat ex legitimis causis , & secundum Domini voluntatem , haec te merci, pro libito: cum ergo Dominus non habeat ratam suorum bonorum dissipationem , sed tantum di pensationem, consequens est, Indulgentiam sine caiisa concessam esse irritam. Confirmatur . Pontifex nequie sine justa

causa relaxare obligationem ortam ex quibusdam votis, ergo nec illam, quae eX peccato pro . venit , talis autem est obligatio ad poenam temporalem restantem post remissionem culpae . Si

cut igitur nedum illicita, sed & invalida est dis,

66쪽

pensatio facta in votis fine iusta causa, Ita etiam. Invalida est dispensatio indulgentiarum concessa

e causa rationabili. - rr. Rationabilis, seu justa causa plerumque duo complet: itur, finem scilicet aliquem Deo .gratum, cujus assecutio videatur illi gratior futura, quam satisfacti prppria , quae relaxaturῖ - .& opus aliquod bonum et quod quidem necesse non est esse apprime meritorium, aut satisfac' rium, ita ut adaequet Poenam, ad quγm tollen- . dm datur Indulgentia, nam ea rationesiret per propriam satisfactionem justa compensatio, non. lndulgentia) sed oportet, ut sie aptum ad finis Intenti consecutionem: & haec aptitudo effcit, ut causa, ob quam datur Indulgentia, proportionem habeat cum illa. ixa. Observandum vero est, quod ad Iustam, causam interdum possit suffcero finis , Deo gratus sine aliquo opere injuncto; supponendo tamen , aliquod opus pium praecessisse. Sic in articulo mortis conceditur quibusdam Indulgentia, neque tamen ullum eis opus injungitur, sed . praestipponitur, quod praecesserint quaedam ope: ra, gemitus, aut suspiria infirmi ad ultimum finem, Deum scilicet anhelantis . . a Inter causas impertiendi Indulgentias prε- Causa re. eipuae sunt Baslicarum extructio, & dedicatio,' an μειε Infidelium conversio, Haeresum extirpatio, Principum Christianorum concordia, urgens Eccle-sae necessitas, divini auxilii pro felici Eeelesiae regimine imploratio et hinc Pontifices immedia te post assumptionem, in fideles Indulsentiam eia 'fundunt plenariam , ut tantae Moli ferendae sint pares. Accedunt populi tum erga sanctos , tum, erga sedem Apostolicam devotio, bella gravia

a cum

67쪽

6.' opusculum de Insilientiis

eum Infidelibus , aliame , quae Fidei imminεre

possent mala. 14. Quo ad Ba earum extructisnes hane si. causam Lutherus expendisset, non incidisset in ldi m L. haeresim occasione Basilicae D. Petri Romae, eu- ljus fabricae si Fideles eleemosynam subministra. 'tarent, Indulgentiam lucrabantur . Dicebat ille, , a in hoc Simoniam committi, cum Pro re tempo-. - T. - rati, pecunia scilicet res spiritualis, nimirum 'Indulgentia obtineretur . . ' rAt quam egregi E Lutheri argumentum 'ma tot Saeculis praesunocavit Doctor Angetlicus in εuppl. quaest.2s. art. 3. in corp pro temporalibus,t i inquit, non potest siret Indulgentia, bene aute

v. TEMPORALIBUS ORDINATIS

narum pro temporalibus ad spiritualia ordinatisurgitio. En ipsissimus Lutheri error , quod con-eribuentibus eleemosynam ob consti uctionem Ecclesiae, utpote dantibus temporale pro re

' spirituali non posset tribui Indulgentia. Non de erat nisi nomen Ecclesiae, seu Basilicae D. Petri. Sane in talibus circumstantiis, cumeleemosyna ordinetur ad spiritualia, ere stio enim Ecclesia- rum, cum concernat honorem Dei, &Sancto rum, est quid spirituale , in talibus, Inqtiam , circumstantiis datur quid spirituale pro re spirituali; ade lie non committitur Simonia. rs. Porro plus , vel minias erunt particIpes Indulgentiae, qui cum majori, vel minori proportione pietatis, aut devotionis opera injuncta praestiterint. Id constat ex Innocentio Inis in capitul. , quod autem, de poenitentiis, ubi di

68쪽

diei et lieti generalitὸν fiat Iudiarentia propter Iahorem, propter devotionem, On propter perieularramen unus plus alio meretur, secundum qu)d plus Meotus est , velρlus laborat , vel majoribus)bye - spectat illud Bonifaiscii VIII .in Extravagante Antiquorum. unusqui que plus merebitur, On Indulgentiam e Geta, consequetur 3 qui Basilicas i as ampliti, is, δε- votius frequentabit.. Id liquet potissimum, dum Indulgentia est ' ' an determinata. Exemplum allegat Angelicus In Contribuentibus eleemosynam pro fabrica E clesiae ad lucrandam Indulgentiam indeterm ina- 'tam. Quando datur , inquit, Indulgentia indeter-mmata ei, qui dat avxilium ad fabrisam Ecelesiae, intelligitur tale auxilium, quodsit conveniens, ἐ- proportionatum ei, qui auxiιium dat, is, fecundam quod aeredit ad Bre, secundam bre plus, vel munus de Indulgentia eo equitur . QSit. a. 1 ad 3. Paver quidem aliquis dans unum denari ιμ plus uaro alioquin desiderans, Indulgentiam indeterminatam ob affectum animi , quem Deus maxime ponderat, non au- m dives, quem non deret ad opus tam pium, , fructuosum ita parum dare, sicut mn diceretu luxatieur bomini auxilium fuere , veI eleemosynam Iargiri, si ei obolum daret. Sic igitur an aliis , praecipue dum Indulgentia est indeter-mmata, plus , vel minus quispiam lueratur de Indulgentia, secundum quod plus, . vel minus proportione , vel improportione pietatis, aut

69쪽

66 Opustulum de Indu entiis

De Peregrinationibus Saeris , deyubilo, praesertim Anni Sancti, i , quid illus

r--X planata materia de Indulgentiis, offert sci. II mihi materia de Iuli o , praesertim ianui Sancti, nobilissima ejus specie .

Sed cum sacrae Peregrinationes,quoad EXte- π ad illud fine pr ambulae, has Iubilaeo Anni sancti praefigenda pDd i - - . Isas, uti de Iubilaeum sugillarunt Sectaris afferentes, eas fuisse in usu apud Iudaeos , qui-htiscum nobis quoad sacra, nihil debet esse

commercii . .

x. Sed quam suis ipsim et Sectarii repugnant principiis p In antiqua Lege crebra fuerunt, praesertim in angustis rerum circumstantiis a hibita jejunia 3 eximium inter alia exemplum nobis suppeditant Ninivitae. Ionae 3. Praedica- .verunt Iejuniuma. Et xamςn in nova etiam Lege

Sectarii, vel in bellorum tempestatibus, relinaliis aiperis casibiis jejunant fine Iudaissimi professione 3 quia stilicet sectantur jejunium , non ut figuram, sed ut rem figuratam, cur igitur& nobis non liceat Iudaeorum imitari peregrinationes , non ut figuram, sed ut rem figuratam λItaque Peregrinationum sacrarum usus in catholicis spernendus n.n est. . Ipsa igitur Adversariorum arma in noliram Convertentes defetisionem ab ipsismet auspicemur figuris, & Peregrinationum demonstremus antiquitatem. Deut . fic ait Dominus . poteris immolare Phase in qualibet urbium tuaruim, ' quas .

70쪽

quas Dominus Deus tuus daturas est tibi Sed tribus vicibus per annum apparebit omne masculianum tuum in eo ρectu Domini Dei tui , IN LO-co QNEM ELEGERIT: in Solemnitate μυ-moνum, seu in Paschate in Solemnitate Hebdomadarum, seu in Pentecoste, in Blemnitate Tabem . naeuhνam, id est, Scenopegia . Id ipsum tum Joseph , tum Maria singulis annis quoad festum Paschae observabant , Ibant Parenιes ejus ster omnes annos in IER SALEM in die Solemni Paschae. Lucae a. Ecce in loco, quem elegerit Domianus , ad quem proinde Iudaei debebant tendere, immolatur Phase r atiir singulis annis ob Soleminnitatem Paschae inJerusalem. Quid hoc est aliud, quam sacra quaedam, & religiosa ad Deum peculiari quodam in loco distinctiori pietate adorandum peregrinatio pTalia nascentis Ecclesiae Fideles imitati exempla, ut rem figuratam , figurae enim jam per mortem' Christi cessarant , incredibile dictu est, quanto divini amoris ardore loca Terrae Sanctae inviserint. U. Hieronymus s. exhortans Marcellam ad peregrinationem Bethlehemiticam , haec inter alia , verba adhibet. Longum ess nune ab ascensu Domimo usque ad praefentem diem per singulas aetates currere , qui Discoporum , qui , mrorum , qui eloquentium in doctrina Eceles ustica virorum menerint IerosolF-mam, putantes minils se sis hionis, minus babλre scientiae, nec summam, ut dicitur, manum ac

cepisse Virtutum , nisi in illis christum adorassene locis , de quibus prim Epangelium de patibulo

coruscaverat.

- id memorem S. .Helenam Magni Con- . stantini Matrem, quae praefata loca tanto studid,

SEARCH

MENU NAVIGATION