Defensio Arnaldina siue Analytica synopsis libri de correptione et gratia quae ab Arnoldo, doctore sorbonico, edita est an. 1644 ab omnibus reprehensorum vindicata calumniis ..

발행: 1700년

분량: 834페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

821쪽

de Correptione o Gratia. 779

re decrevit per sanguinem Mediatoris, a & erutos a potestate tenebrarum , a Cap. ra. in aeternum Filii sui regnum transferre. Unde eos appellat Augustinus,m b Ordinatos ad vitam aeternam, cPrat. b Cap. es.

destinatos in Regnum Dei, d Electos O st ad regnandum cum Christo, & ad ob- an

tinendum regnum Dei. 4. φ Haec au e Cap. 7.tem praedestinatio ad vitam aeternam omnino gratuita est, & antecedit ho- 'norum omnium meritorum praevisionem, cum nulla supponat in praedentinatis nisi merita mala, ut pote quis per illam a damnatione liberentur, fCap. Io. qua simul cum aliis omnibus hominibus jam tenebantur obstricti. Hinc eos vocat post Apostolum vasa mi- s Cap. rosericordiar & per Dei gratiam Dei n Cap. a 3. regno praedestinatos & ab originali i Cap. r.

damnatione, non meritis suis, sed di. vinae gratiae largitate discretos ; &electos in Christo ante constitutionem mundi per electionem gratiae, non praecedentium meritorum morum. s. Non ergo ex meri is praedestinatio ad gloriam , sed ex praedestinatione ad gloriam merita quibus ad illam perducantur eleeti. Hinc enim fit, K ut eis x Ibidem. p ocuretur audiendum Evangelium ;& cum audiant, credant ; & in fide

822쪽

quae per dilectionem operatur, usque in finem perseverent ; & si quando exorbitent . correpti emendentur, &c. haec enim omnia operatur in eis, qui vasa misericordiae operatus est eos,&c. 6. a Certa est & immutabilis haec electio. Unde ex isto b certissimo &felicissimo numero nullus excidit, nullus perit. Ac per hoc nullus eorum ex bono in malum mutatus finit hanc vitam, quia sic est ordinatus, & ideo Christo datus, ut non pereat, sed habeat vitam aeternam. 7 e Perseverantia igitur proprium est donum electorum, quod omnibus electis datur, nec ullis datur nisi electis. 8. d Ad illos' solos pertinet quod it Paulus: Diligentibus D um omnia eo erantur in bonum , his qui secundum propositum vocati sunt. Hoc enim propositum , aeternum Dei decretum significat, quo Deus elec- . tos suos salvare constituit. 9. e Deliis etiam solis intelliguntur ejusdem Apostoli verba: Deus tuis omnes homines salvos fieri , id est , omnes praedestinatos : quia omne genus humanum in eis est, cum ex utroque se-Σu, ex Omni gente, gradu . aetate &conditione salventur. Quod si Deus Omnes omnino homines vellet salvos

823쪽

de Correptione se Gratia. 7s I

sieri, omnes omnino salvarentur: quia volenti Deo salvum facere , nullum hominis resistit arbitrium. V. Qii AESTIO. De distierentia inter gratiam primi Hominis ct Angelorum , ct gratiam Christi Salvatoris. HAEC differentia merito totius doctrinae de gratia clavis appellari potest ; quam in aliis quidem operibus primo homini perseverantia difficultatem solveret. Nam adversus ea quae de hominibus juste corripiendis, licet

perseverantiae donum a Deo non ac-

ceperint, disseruerat, hanc objectionem, non sane contemnendam , fieri posse, vidit vir peripicacissimus. O v j E C T I O. 4 SI jura puniuntur a Deo . qui bCap. Lo. non perseverant , licet perseverandi ldonum, sine quo nullus perseVerar, a Deo non acceperint, quia illam ideo non acceperunt, quod a massa perditionis divinae gratiae largitate discre- ti non sunt: quomodo extra culpam

Adamus non fuit, de quo id dici non potest ; quia nondum erat in illa pernotat Augustinus , sto diligentius exponit, quae inciderat, de da d in hoc libro sui gravissimam, a Cap. ta vel non dat, ct δῶ.

824쪽

a Ibidem.' cap. o.

782 Analytici Synopsis libri

ditionis massa, quae per illius peccatum facta est Α, & qui tamen non videtur perseverantiam a Deo accepi iase, quando quidem in bono non per-

RESPONDET Augustinus , longe aliam primi hominis & Angelorum, aliam lapsorum hominum esse rationem. a In illis enim Deum ostendere voluisse , quid posset liberum arbitrium ι b non quod illos sine sua gratia esse voluerit, sed quod eam reliquerit in eorum libero arbitrio re in aliis vero quid posset partim suae gratiae beneficium, nempe in pra destinatis , . quos potentiori gratia indeclinabiliter &insuperabiliter agit; ν partim justitiae judicium, nempe in reprobis , quibus justo judicio salvatricis gratiae suae dona non impertitur, ut in eis ostendat, quid meruerit universa conspersio f Duplex itaque adjutorium essem: aliud enim est adjutorium sine quo di quid non fit, fealiud est adjutorium quo aliquid fit. s Primo homini & Angelis adjuro

rium a Deo datum esse, non quo perseverarent, sed tantummodo sine ouo perseverare non possent : perse-

825쪽

de Correptione es Gratia. 783

erare autem & non perseverare in eorum libero relictum est arbitrio. Gratiam datam esse . qua haberent a C . H. justitiam, si vellent, sed quam Deus in eorum libero reliquit arbitrio bJam b Cap.ra. vero sanctis non tantumcitate adjutorium perseverantiae dari , sine quo perseverantes esse non possint , sed ut per hoc donum non nisi perseverantes sint. Talem gratiam dari , non tantum ut habeant justitiam , si velint , sed etiam ut velint ε, id est, talem gratiam dari, non quae ex eorum libero dependeat arbitrio . sed quae illorum liberum sibi subjiciat arbitrium.

Caussa discriminis gratia spe qua, O gratiae qua . Caussam huius discriminis , non

ex suo capite commentus est sanctus Doctor, sed pro ea quam a Deo acceperat , sublimi rerum divinarum intelligentia, ex Scripturarum oraculis & ex intimis hausit naturae penetralibus ; ex sanitate scilicet , & infirmitate voluntatis humanae. Quia enim e primi hominis voluntas fana e Ibidem.

erat, nihilque illi ex se ipsa concupiscentialiter resistebat, hinc digne tantae bonitati &bene vivendi facilitati,

826쪽

i perseverandi commissum est arbittrium. Nunc vero postquam est illa. magna peccati merito amissa libertas,& lub don,inantis concupiscentiae jugo captiva voluntas jacet,subventum

est illius infirmitati, ut divina indeclinabilite res insuperabiliter agereturgi Atia. Fortissimo ergo dimisit Deus, atque permisit, facere quod vellet :infirmis servavit ut ipso donante invictissime quod bonum est vellent, &hoc deserere invictissime nollent. Aliam adhuc ejus discriminis cauta' iam tangit Augustinus , sed quae ex δ δῆ priori pendeat a Placuit enim Deo, quo maxime humanae superbiam piraesumtionii exstingueret, ut non glorie- tur omnis caro coram ipso. Unde autem non glorietur omnis caro corami ipso. , nisi de meritis suis quae quidem potuit habere, sed perdidit : ecper quod habere potuit, per hoc perdidit, hoc est , per liberum arbitrium. Propter quod non restat liberandis. nisi gratia liberantis. Non quod san-b Cap. H. cti nunc merita non habeant , b sed merita gratiae, non liberi arbitrii, id

est,illis per gratiam liberum sibi subjicientem arbitrium collata. At primus homo merita habuisset, sicut & habue-

827쪽

de Correptione se Cratia. 78

runt Angelisa ficti, non peculiariter a Capigratiae, sed liberi arbitrii,quia uofecta O V ta a libero arbitrio , a glatia quide in adjuto, sed a gratia potentiam , non actum & voluntatem ipsam tribuente. Ex his igitur principiis ad dissicultatem propositam de casu Adami res pondet Augustinus : si Adamum sua b Calculpa cecidisse, quia adiutorium sine quo manere non pollet, & quo manere posset si vellet, a Deo accepit :quod si non accepisset, utique sine culpa sua cecidisset. Nunc vero extra culpam non esse qui non per se Verant, licet tale adjutorium sine quo persevelare non possunt, a Deo non acceperint ; quia quod tale adjutorium illis desit, jam poena peccati est. Ibi maxime notandum est, ad solvendam dissicultatem 'de casu Adami S. Augustinum gratiam lassicientem in

subsidium advocare: cur ergo eadem solutione non utitur in solvenda dissi- euitate de non perseverantibus nunc

fidelibusὶ nisi quia recte judicavit, nullum jam amplius esse gratiae illi sussicienti locum, quia sani hominis adjutorium est , non medicinale quo jam homo multis profundisque vulneribus confossus indiget, Christi Salvatoris auxilium.

828쪽

INDEX

fatio j

LIBER I. De voluntate generali. CAPUT I. An quae ho de voluntate Lenerali cum altera de Christimone necessario conjungatur. I.

PUΤ II. rauanta fit Augustini

in rebus aes Gratiam pertinentiabus auctoritas. 32. CAPUT III. Augustimana devo- Iuntute Dei euu salutem humanam sententia explicatur coostituta

CAPUT IV. De Hilarii, o Pro f

peri Sententia. II6.

rum de Vocatione gentium. ITI.

CAPUT VII. De Episcopis Africa-

829쪽

Index Ca tum. nis in Sardinia exulantibus. 2o'. CAPUT VIII. De Fulgentio. 2I . CAPUT IX. De Petro Diacono O antire commentarii ita I. RG

CAPUT X.De Lupo Servato. 2 . CAPUT XI. De Prudentio Triaca lino Floro Diacono. 233. CAPUT XII. De eodem Prudentio se Remigio Lugdunensi. 237. CAPUT XIII. De Halmone 264. CAPUT XIV. De Roberto Puia D. 267. CAPUT M. De Petro Lomba

CAPUT XVI. De Hugone Vita

CAPUT XVII. De Petro picta

viensi. 282.

CAPUT XVIII. De A e .

sive de Hermaeo. . 28s. CAPUT XIX. De Praepositivo. 292 CAPUT XX. De Alexandro lensi. 299. CAPUT XXI. De S. Bonaventura. 3O8.

830쪽

Index Capitum. CAPUT XXII. De Scoto. 3I . CAPUT XXIII. De Duru do es

CAPUT XXIV. De Gregorio Ariaminensi. 323.

CAPUT XXV. De Marsilio se

CAPUT XXVI. De Majore se

CAPUT XX III. Argumenta Ieptem adversus interpretationes - Augustinianas proponuntur sesia

vuntur. 36O.

CAPUT XXIX. De S. Thoma. 383 CAPUT XXX De Bannesio. 39 . CAPUT XXXI. De Epio. 4oo CAPUT XXXII. De Hesselio, se aliis sex. 473. CAPUT XXXIII. De Dia

CAPUT XXXIV. De Gilberto Mauguino. q27. CAPUT XXXV. De Framis o Macedo es Hugone Mathoud O.

SEARCH

MENU NAVIGATION