장음표시 사용
81쪽
non stabit. Et sancta ecclesia suptiliuS in Sua semper eruditione instruitur, dum hereticorum quaestionibus impugnatur, ita ut aperte impleatur, quod per psalmistam contrahereticos de Deo dictum est: si Divisi sunt ab ira vultus s u eius et adpropiavit cor illius s. Nam dum ipsi in pravo errore suo dividuntur, cor nobis Dei adpropiat, quia eruditi
adversitatibus intellectum eius suptilius invenimus. Quae autem mala a barbarorum gladiiS, quae a perVersitate iudicum patimur, beatitudini vestrae narrare iugio, ne io eiuS gemitum augeam, quem minuere consolando debueram. Sed in his omnibus auctoris nostri me praecepta conSolantur dicentis: si Haec locutus sum vobis, ut in me pacem hau beatis. In mundo pressuram habebitis s. PenSo enim, quibus dictum est: κ Haec est hora vestra et poteStaS te- is si nebrarum η. Si ergo potestas lucis post erit, quia electis dictum est: si Vos estis lux mundi η, et sicut Scriptum eSt u optinebunt eos iusti in matutino η, omne, quod in hora et potestate tenebrarum patimur, lugendum non eSt. Indicat autem suavissima mihi Sanctitas Vestra, quodao mecum, Si potuisset fieri, Sine carta et calamo loqui v luisset, et dolet, quod nobis orientis paene et occidentis spatium interiacet. Sed hoc quod sentio verum, dico: et in carta mihi mens vestra Sine carta loquitur, quia in verba vestrae sanctitatis Sola caritas sonat, et divisi locis non Sumus, aue quia ex dono omnipotentis Domini dilectionis vinculo unum sumus. Cur igitur accipere pennas columbae deargentatae quaeritis, quas iam habetis Θ Ρennae quippe eius Sunt caritas Dei et proximi. Per ipsas enim Sancta eccleSia eVolat, per
ipsas terrena omnia tranScendit, quas Si veStra Sanctitas 3o non haberet, ad me cum tanta caritate per epistolas non
82쪽
Rogo autem, ut pro mei cordis infirmitate enixius oretis, quatenuS omnipotens Deus mentem meam a malis omnibus pro VeStra interceSsione tueatur et citius me de tot procellis huius tempestatis eripiat atque in aeternae quietis litore perducat. SBenedictiones vero locupletissimas omnes, quae directae
Sunt, Suscepi; quae mihi vir Dei pauper spiritu transmisisti, de quibus dicitis Quid enim det pauper, nisi ea, quae paupera sunt Θ Sed nisi vos per humilitatis spiritum pauperes
essetis, benedictiones vestrae locupletes non fuiSSent. io Omnipotens Deus Sua vos a malis omnibus protectione cuStodiat et, quoniam vita vestra bonis omnibus valde est neceSSaria, pOSt longa adhuc tempora vos ad caelestis patriae gaudia perducat. XII. I,
Grexoritis I papa Eulo io, putriarchae Alexandrino, signi at de expedito huius epistolae latoris ue otio; de causa quadam, de qua ei iam Conuelautinopolim Penienti scri 'Serit, et de lignis addit; queritur se προ- dari aes doloribus ei barbarorum xladiis et curarum assistionibus inces-Fautor δε premi. Io
GREGOR IUS EU LOGlO PATRIARCHAE ALEXANDRINO Scripta dulcissimae vestrae sanctitatis latore praesentium deserente Suscepi, quae mihi de eius causa citiuS terminanda a, locuta Sunt. Sed moX ut venit, qualiter posseSSio quam quaerebat ab ecclesia nostra tenebatur, agnovit sibique ipsi citius rationem reddidit. Ea autem quae cum aliis habuit Sine strepitu decidit.
83쪽
29 De causa vero de qua mihi omnino scribendum fuerat nihil vestra sanctitas scripsit, in qua me et tardum eSSeiudicavit; quae ne fortasse in scandalo divisionis erumperet, eiusdem divisionis nolui auctor existere. Elegi enim, ut, ea quae Secutura sunt per alios exirent. Sed subsequenti tempore Deo auctore probabitis, quia in causa in qua Deo placere conspicio homines non formido. De qua vobis iam
etiam in Constantinopolitana urbe venientibus scribere curavi. Ligna vero, sicut vestra beatitudo scripSerat, maioraio paraveram; sed ita pama navis huc tranSmissa eSt, ut, nisi reciSa eSSent, ferre non pomet. Quae recidi nolui, sed vestro iudicio, quid de his fieri debeat, reservavi. Si autem non sunt necessaria, hic ea in aliis usibus aptamus. Peto autem, ut pro me enixiuS VeStra SanctitaS orare debeat, quia is et podagrae doloribus et barbarorum gladiis et curarum a Dflictionibus incessanter premor. Sed si mihi orationis vestrae opem impenditiS, credo, quod me contra adverSa omnia fortiter iuVetiS.
ao Gregorius I papa Eulogio, patriarchae Alexandrino, litterarum intermissionem excusat. De podagrae doloribus, qui eum iam per duos sere annos teneant, queritur. Monachos Hierosobmitanos ad se de Agnouarum errore interrogatum venisse negat. Quos vero ante biennium Constantinopolim adiisse scribit seque, ab Anatolio diacono de ilia haeresi me qua aue Graeci patres cum Latinis consentian0 consultum, per litteras respondisse. 6οο, iuI.
GREGORIUS EULOGIO PATRIARCHAE ALEXANDRINO Transacto anno SuaviSSima Sanctitatis Vestrae Scripta 3o Suscepi, quibus pro aegritudinis meae nimietate respondere
8. Reseruntur forsan haec ver- quam vides infra. ba ad controversiam de titulo 28. De Eulogio v. not. 6, p. I 6, universalis cum Iohanne nestetite, 29. Anno Sc. 399.
84쪽
nunc USque non valui. Ecce enim iam biennium paene expletur, quod lectulo teneor tantisque podagrae doloribus amigor, ut vix in diebus festis usque ad horarum trium Spatium Surgere valeam missarum sollemnia celebrare. MOX autem cum gravi depellor dolore decumbere, ut cruciatum , meum poSSim gemitu interrumpente tolerare. Qui dolor interdum mihi lentus est, interdum nimius, Sed neque ita lentUS, Ut recedat, neque ita nimius, ut interficiat. Unde fit, ut, qui cotidie in morte sum, cotidie repellar a morte. Nec mirum, quia peccator gravis talis corruptioniS carcere Iodiu teneor inclusus. Unde compellor exclamare Educu de carcere animam meam ad confitendum nomini tuo D. Sed quia meis adhuc precibus optinere non mereor, rogo, VeStrae Sanctitatis oratio suae mihi intercessionis adiutorium praebeat meque a peccati et corruptionis pondere liberum i , reddat in illa quam bene nostis libertate gloriae filiorum Dei Scripsit autem mihi dulcissima et semper honoranda beatitudo vestra, quod ei communis filius Anatolius diaconus de Constantinopolitana urbe scripserat ad me quorundam monachos de Hierosolymorum partibuS VeniSSe, ao qui a me aliquid de Agnoitarum errore requirerent; et diciti S, quia petiit, ut Vestra mihi sanctitas scriberet, quid de eadem debuisset inquisitione sentire. Sed neque ad me de Hierosolymorum partibus requirentes aliquid monachi vener Unt. ncque eundem communem filium vobis potuisse a saliud quam erat scribere, sed interpretem suspicor in eius epistoli S errasse. Nam isdem diaconus mihi iam ante biennium Scripsit, quia a praedictis partibus ad Constantinopo
2i. Una fuit ex innomerabilibus Sccti S quae ex euix clii araa haereSi manarunt. Auctorem habuit Themistium diaconum. Agnoitae docebant ante resurrectionem tantummodo elementum Christi divinum, non humanum, omniscientia praeditum fuisse. Cis. ep. X, 2Ι.
85쪽
3Ilitanam urbem talia requirenteS monachi Venerunt, meque studuit requirere, quid sentirem. Cui ego ante longum tempus quam VeStra Scripta SuSceperam, contra eandem heresim ipsa respondi, quae postmodum in vestrae sanctitatis 3 epistola inveni; atque omnipotenti Deo magnas gratias retuli, quia de cunctis inquisitionibus Romanorum atque Graecorum patreS, quorum nOS SequaceS SumuS, uno Spiritu Sunt locuti. In multis enim eandem vestram epistolam ita repperi, ac si contra praedictam heresim Scripta Latinorum patrum legerem. io Et quantum potui de sanctissimo fratre meo amare bonum et laudare, perpendite, in cuiuS Ore VenerandOS patreS, qUOS multum diligo, recognovi. Sit ergo illi laus, sit in excelsis gloria, cuius dono adhuc in sede Petri clamat vox Marci, de cuius effusione Spiritus cum SacerdoS perScrutanda my- is steria scilicet ad Sancta Sanctorum intrat, in Sancta ecclesia velut in tabernacula ex verbis praedicationis spiritalia tintinnabula resonant. Recta itaque et valde laudabilis est vestra praedicatio. Sed omnipotentem Dominum deprecamur, ut diu vos etiam in hac vita custodiat, ut de Dei or-ao gano, quod estiS, in hoc mundo latius V X veritatis Sonet. Pro me autem, peto, intercedite, ut huius peregrinationis Via, quae mihi asperior facta eSt, cum celeritate finiatur, quatenuS, qui ex meiS non Valeo, eX VeStriS meritis poSSim ad aeternae patriae promissa pertingere et cum caeli civias bus gaudere.
Gregorius I papa Marinianum, episcopum RaPenuatem, Sanguinis vomitu laborantem, Romam, tibi medicorum legibus quiete utatur, invitat. Hortatur, ut ante aesti m temptis, quod huic aegritudini medici dicunt 3Ο -hementer periculosum, veniat; ipse, quamquam valde sit di bilis, qui se Is . Nam, iuxta perVetustam Vul- b. Marco eVangelista est sundata. gi famam, ecclesia Alexandrina a Cis. EUSEBII Hist. eccil. II, c. I 6.
86쪽
EPISTOLAE S. GREGORII proximum morti videat, aut eum se curaturum aut in eius manibus moriturum sperat. Aeonem, si eundi periculam sit, moveat, ut per hominem suum usque Romam eum comitetur. Cum paucis veniat, quia in episcopio cum eo manens cottidiana obsequia de huc ecclesia habiturus si Praecipit, ut ieiuniis, vigiliis, contionibus, quae Ravennae circa pascha- , Iem sollemnitatem habentur, abstineat.
GREGORIUS MARINIANO EPISCOPO RAVENNATIVenientes quidam Ravennates homines graviSSimo mae- rorore percuSSUS SUm, quia fraternitatem tuam retulerunt de vomitu sanguini S aegrotare. Ex qua re Sollicite, et singillatim eos quos hic doctos lectione novimus medicos secimus requiri, et quid Singuli senserint quidve dictaverint, sanctitati vestrae Scriptum misimus. Qui tamen quietem ii et silentium prae omnibus dictant; quam si tua fraternitas in Sua ecclesia possit habere, valde sum dubius. Et ideo videtur mihi, ut Ordinata illic ecclesia, vel qui missarum sollemnia explere valeant vel qui episcopii curam gerere,
hospitalitatem et Susceptiones poSSit exhibere quiSVe mona- aosteriis custodiendis praeesse, tua fraternitas ad me ante aestivum tempus debeat Venire, ut aegritudinis tuae ego specialiter, in quantum Valeo, curam geram, quietem tuam custodiam, quia huic aegritudini aestivum tempus medici vehementer dicunt periculoSum. Et Valde pertimeSco, ne, as
9. Marinianus Olim in coenObio s. Andreae in Caelio monte sancti Gregorii sociuS IOH. DIAC. ., ita s. Gr ., II, la): cpiscopus Ravennas electuS an . S9 I V. ep. V. , ,): pallio donatus tantummodo in missarum solemnibus
utendo ep. IV, 8: V, 33: IX. 177 et IOH. DIAC., Vita F. G fy., IV. 4. 6, 7 DUDDEN G e thegre it, I, 442); a Gregorio reprehensus ob neglegentiam in pastorali administratione V. ep. VI,
63: lX, 188 , at valde dilectus ut
nOStra epistola ostendit. Obiitan. 6Oa. Vide ad eumdem ep. V,
87쪽
si curas aliquas cum adversitate temporis habueris, amplius ex eadem molestia pericliteris. Ego enim ipse valde sum debilis, et omnino est utile, ut cum Dei gratia Sanus ad
tuam eccleSiam redeas aut certe, Si Vocandus eS, inter manus S tuorum voceris et ego, qui me proximum morti video, si me omnipotens Deus ante vocare voluerit, inter tuaS manuS
debeam transire. Si autem qualitas temporis ad veniendum praepedit, aliquo parvo exenio dato apud Agonem agi potest, ut ipSe vobiScum uSque Romam suum hominem transio mittat. Si igitur eadem aegritudine gravari te sentis et venire disponis, cum paucis tibi veniendum eSt, quia mecum in episcopio manens cotidiana obsequia de hac ecclesia habebiS. Praeterea nec hortor nec ammoneo, Sed Stricte praeis cipio, ut ieiunare minime praesumas, quia dicunt medici valde huic molestiae esse contrarium, nisi forte si grandis sollemnitas exigit; quinque in anno vicibus concedo. Avigiliis quoque temperandum est; Sed et preces illae quae super cereum in Ravennati civitate dici solent vel exposi-aO tiones evangelii, quae circa pa Schalem Sollemnitatem a sacerdotibus fiunt, per alium dicantur; et tua dilectio contra virtutem sibi laborem minime imponat. Haec autem dixi, ut, si te meliuS SenseriS et venire distuleris, scias, quid de
beas ex meo mandato custodire. 7. Quia mense martio huius anni, indutiae cum Agilulso Lango
bardorum rege ceSSaturae erant.
8. Genium it Idem quod Xenium,umunus, donum, oblatio, atque uideo quaevis praestatio vel tri-u butum sub nomine doni Μ: DU
a ctus est n. ΡΑ . DIAC. Hist. Lang., IV, I; M. G. H., p. II 6. Cist. Cp. IV, 2. I9. Agitur hic de solemni cerei paschalis benedictione quae in usu non fuit in prisca liturgia Romana. Cf r. DUCHESNE, Origines du culte chretien, Paris, l9O3, p. aba, etBAUMsΤARCΚ, Liturgia romana eliturgia deli Darcato, Roma, 19 p. I, 7 et Seq.
88쪽
Greeorius I papa Desiderium, episcopum Viennensem, grammat cam quibusdam exponere luget: de his quae petierit concedendis se cor
taturum esse scribit, si, ut Candidus presbγωr posisa veniens retulis, s cularisus litteris eum iam non studere constiteris. Monachos cum Laurentio Spresbiero et Mellito abbate ad Augustinum episcopum euntes commendat. 6or, iun.
GREGORIUS DESIDERIO EPISCOPO GALLIAE Cum multa nobis bona de veStris fuissent studiis nun- iotiata, ita cordi nostro est nata laetitia, ut negare ea quae
9. Fuit vigesimus octavus epi- uel medio evo, Roma, I 89 I, p. IT; scopus Viennensis a Brunichilde GR., Roma villa memoria e neue regina in exilium pulsus, postea immarinaqioni deI medio evo, To- episcopali dignitate privatus, de- rino, II, p. IS 3 et, quamvis manique lapidibus obrutus Vide ad gis temperate, NOVATI, D orioni, eumdem ep. VI, SI; IX, IS 7, in Storia leuerariad'Italia, Milano, 2I8, 22Ο. Cist. Act. Sauci. Mai, I9O3, pp 39-w), sed ex iis potius
V, p. 2SI. qui ipsorum efficaciam non ne-Haud parvi momenti haec epi- gantes sed occultas eorum insistola est ad mentem scriptorum dias contra fidem moresque chri- ecclesiasticorum et praeSertim Gre- stianos animadvertentes iubebant gorii, ineunte media aetate, inve- haec studia fieri non sine maximastigandam, de studio humanio- cautela et defloratione locorum quirum litterarum. Gregorius non minime christianos decerent. Cis.
ex illis fuit qui, deliberato pro- ERMINI, AII epistolario di san Greposito, Omne commercium cum roris Magno, Note critiche, Roma, prophanis scriptoribus interdixe- I9O4, pp. 22-29; BOISSIER, La furunt v. GIESEBRECHT, De litera- du paganisme, Paris, Im , I, I99, rum studiis apud Italos, Berotini, 327; SEPULCRI, Gregorio Magno e 184S; EBERT, Hismire reni rate de la scien a profana in Atti delia tu liti rature au mo en ure eu Oc- R. Accademia di scienete di Torino, cident, Paris, I 884, I, p. 388; Vol. XXXIX Iw3-I9o4) . 962-RONGA, Principali elemiruti e ca- 976 et SABAADINI, Gregorio Magnorati ri della cultura e poesia latina e la Grammatica in BoII. di Fili)
89쪽
sibi fraternitas vestra concedenda poposcerat minime pateremur. Sed post hoc pervenit ad nos, quod Sine verecundia memorare non posSumuS, fraternitatem tuam grammaticam quibusdam exponere. Quam rem ita molene Sus scepimuS ac SumuS VehementiuS aSpernati, ut ea quae prius dicta fuerant in gemitu et tristitia verteremus, quia in uno se ore cum Iovis laudibus Christi laudes non capiunt. Et quam grave nefandumque Sit epiScopo canere, quodio nec laico religioso conveniat, ipse considera. Et quamvis delectissimus filius noster Candidus presbyter postmodum veniens hac de re suptiliter requisituS negaverit atque Vos conatus fuerit excusare, de nostris tamen adhuc animis non recessit, quia quanto execrabile est hoc de sacerdote enara, rari, tanto, utrum ita necne sit, districta et veraci oportet satisfactione cognosci. Unde si post hoc evidenter haec quae ad nos perlata sunt falsa esse claruerint neque vos nugis et saecularibus litteris studere constiterit, et Deo Ia Stro gratias agimus, qui cor vestrum maculari blassemisao nefandorum laudibus non permisit, et de concedendis quae poscitis securi iam et sine aliqua dubitatione tractabimus.loria Classica, margo e maggio I9Oa, pp. 2O4-2M e 2 9-26o. Et revera in nostra Gregorius Desiderium laudat propter bona de eius studiis nuntiata; arguit vero
quod cecinerit declamaverit) quod
non solam episcopo sed nec laico religioso deceat. Ex quo concludimus ipsum non gramaticae Studium sed nimiam libertatem inscriptis paganorum legendis et explicandis damnasse: u non rem re ipsam culpari arbitramur sed reiu modum n; MAURINI. a. Reserentibus Ρetro monacho et Laurentio presbytero ex Anglia reverSiS. 16. Ex inquisitione quam Gregorius hac de re iubet, apparet eum non gramaticae studium impugnasSe, cum absurdum moraliter sit papam a Petro Laurentioque et a Candido controdictorias assertiones accepisse de gramaticae studio. Inquisitio contra intelligitur si circa modum institutionis literariae VerSetur. ai. Desiderius papam poposcerat pallium, quod Gregorius non concessit. Cis. IX, 22Ο.
90쪽
MonachoS vero quos una cum dilectissimo filio nostro Laurentio presbytero et Mellito abbate ad reverendissimum
fratrem et coepiscopum nostrum AuguStinum transmisimus vobis in omnibus commendamus, ut fraternitate veStra S
lactante nulla illos ad proficiscendum mora valeat impedire. , XVI.
Grexorius I papa oportunum Aprutinum ex obiurgatiove, quam
aute in eum intulerat, adhuc maeretilem consolatur atque, ut in corporis castimi uiam precatio uesque iucumbat, hortatur.5OI, Oct. ni P. I Ed. Η: lib. Xll, ep. s ll, p. 3 so). Ed. Μ : lib. X, cp. 68. Jasse, Reg. r8s6 i .
GREGORIUS OPORTUNO DE APRUTIO Pervenit ad me, quia ex eo tempore, quo dilectionem tuam Verbi S aSperi S propter quaedam, quae mihi iure displicuerant, contri StaVi, magna tibi sit oborta tristitia atque tuecontinuus animi maeror. Unde te, dilectissime fili, volo cognOScere, quia illa ego verba non aSperitate cordi S, sed amore tuae animae Sum locutus. Tu itaque ad omnipotentem Deum tota mente convertere; quam nihil sit fugitiva prac SenS Vita considera; aeterna premia lucrari festina; in stoquantum VirtUS SUsticit, castiga carnem, quae, quando in VoluptatibuS vixit, animam castigavit. Benignitatem tuamproximis exhibe; psalmodiae et lacrimis horas vitae fre-3. Hic fuit celeber monachus I 2. Primus est episcopus Apru- ordinis S. Benedicti, a Gregorio tinus nunc Ter amo) cuius me- missus in Angliam ut fidem chri- moria ad noS Usque pervenerit. stianam ibi propagaret. Is con- Gregorius, in ep. XII, 4, eum PaS- vertit regem territorii Kent et bret- si vo episcopo Firmano commendat uildum principem hepturi Noe an- propter psalmodiae studium et glicae) Ethelbertum 3973, Sedem - OrationiS amorem. que Cantuariensem sundavit.