Sancti Gregorii Magni Epistolae selectae

발행: 1907년

분량: 547페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

61쪽

FAMILIARES

quae post hanc venit. Et quidem multi sunt, qui sic exteriores provectus regere Sciunt, ut per eos nequaquam interiuS corruant. Unde Scriptum est: si Deus potenteS non si abicit, cum et ipse sit potens s. Et per Salomonem 5 dicitur: u Et intelligens gubernacula possidebit n. Sed mihi haec difficilia sunt, quia et valde onerosa, et quod menS non recipit, congrue non disponit. Ecce serenissimus dominus Imperator fieri simiam leonem iussit. Et quidem pro iussione illius vocari leo potest, fieri autem leo non poro teSt. Unde neceSSe eSt, ut omnes culpas ac neglegentias meas non mihi sed suae pietati deputet, qui virtutis ministerium infirmo commisit. III.

Gregorius I papa Nursi constantinopolitauo de susceptis pontiscatus 1 s curis queritur. Pro fratribus suis imperatori per Honoratum diaconum responsalem suum suGessisse se addit. Varias personas salutat.

GREGORIUS NARSI Dum contemplationis alta describitis, ruinae meae mihi gemitum renovastis, qui audivi, quid intus perdidi, dum

4. IOB, XXXVI, S.

S. μου. , I, S. I9. Hic certe non est cum Narsete illo celeberrimo eunucho confundendus, qui bellum Gothicum secundum in Italia gessit. Cis. mocopii De bello Gothico, ed. CoΜ-PARE' in Fonti per la storiad' Italia, II, 86 et seq.; III, 16 Iet Seq.; ed. Bonn, I, 79; II, STO.

MAURINI Narsen nostrum illuni esse contendunt qui bellica virtute enituit in Persas csse. THEO-FΗANES, I, 387) et primi stipatoris batapαomoet jς titulo ornatuS est sub Mauricio imp.; tandemque, Phoca imperitante, igni damnatuS. At ENALD contra hanc opinionem arguit ex eo quod tituli adhibiti frater kari,simus, bouuS i ir,

62쪽

EPISTOLAE S. GREGORII

foras ad culmen regiminis immeritus ascendi. Tanto autem me percuSSum merore cognoscite, ut vix loqui sum-ciam. Oculos enim mentis meae doloris tenebrae obsident.

Triste est quicquid aspicitur, quicquid delectabile creditur

cordi meo lamentabile apparet. Penso enim ab alto qui , tis meae culmine corruens, ad quam deiectum exterioris provectuS culmen ascendi. Et pro culpis meis in occupationis exilium a facie Dominantis missus quaSi destructae Iudeae vocibus cum propheta dico: si Qui consolabatur me si longe recessit a meo. Quod Vero causae et nominis si- H militudinem faciendo per. scripta vestra clauSulaS declamationeSque formatiS, certe, frater harissime, simiam leonem vocas, quod eo modo VOS agere conSpicimus, quo Scabi soS Saepe catulOS, pardos Vel tigreS VocamuS. Ego enim, bone vir, quasi filios perdidi, quia per terrenaS curas recta I, opera amiSi. si Nolite ergo me vocari Noemi, id est puusi chram, sed vocate me Mara, quia amaritudine plena Sum n. Quod autem me dicitis Scribere non debuisse, ut in agro Dominico cum bubalis arares, quia in ostenso beato Petro linteo et bubali et omnes ferae oblatae sunt, scis ipse a quia Subiunctum est Macta et manduca n. Tu ergo qui easdem bestias necdum mactaveraS, manducare iam per Oboedientiam quur volebas Θ Aut nescis, quia ea, de qua Scripsisti bestia, oris tui gladio occidi recusavit Θ Quas ergo per conpunctionem occidere potueris, de illis necesse est, a, ut in tui desiderii fame satieris. De causa autem fratrum nostrorum, ut Scripsisti, ita

dulcissima curatus; ciis. ep. III, 63;

VI, 14; VII, 27) minime duci

atque patricio conVeniant quI nUS- quam alio nomine nisi yloria atque excellentiae donetur; et eX eo quod Narses Persa an . 6OS a Phoca est trucidatus, cum nOSterVideatur an. S97 ObiisSe. neque enim ulla postea epistola ad eum missa in Registro inveniatur.

63쪽

FAMILIARES

suturam, si Deus adiuVet, aestimo, de qua modo sereniS-simis rerum dominis scribere omnino non debui, quia in ipso initio non est a questibus inchoandum. Sed dilectissimo filio meo Honorato diacono ScripSi, ut Oportuno tempore eiS congrue Suggerat et mihi responsum sub celeritate indicet. Domnum Alexandrum, domnum Theodorum, filium meum Marinum, domnam Esyciam, domnam Eudochiam et domnam Dominicam mea peto vice salutari. IV.

Gregorius I papa Anastasio episcopo sexpatriarchae Antiocheno de ponti aius occupationibus queritur. Signiscat ab imperatore inauriciost

se petivisse, ut eum honore restituto Romam Penire concedat. 'O, Oct. M. E: lib. I, ep. 7 I, p. 9). M. M: lib. I, ep. 7. Jasse, Reg. Io 6 710 .

GREGORIUS ANASTASIO EPISCOPO Epistolas beatitudinis vestrae ut fessus requiem, Salutem eger, sentem SitienS, umbram aeStuanS accepi. Neque enima. Epistola haec desideratur. Hic verisimile est de Anastasio Antiocheno agi, a Iustino II imp. sede expulSΟ.i6. Episcopus Antiochenus perperam a Baronio cum Sinaita confusus. Qui optime post Domnium ecclesiam suam rexit ab an SS9 ad an. S7O, quo a Iustino II imp. sede deiectus est, ob Iohannem Constantinopolitanum libera voce reprehensum. In eius locum sus- sectus est Gregorius monachus, ad cuius obitum an . S93 rursus AnaStasiuS SuccesSit, a Mauricio imp. restitutus, et cathedram episcopalem tenuit usque ad an . S98 quo e vita migravit. Cis. EVAGRII Hist. eccL, V, S 6 et IOH. DIΑ- CONI Ulla s. Gregorii. IV, 2 S. Hic magna familiaritate cum Gregorio est usus. Cis. GRISAR, San με- roris Magno trad. A. De Santi, Roma, I9O4, p. aOS . Vide ad eumdem ep. I, 24, 2 V,

64쪽

IO EPISTOLAE S. GREGORII

illa verba per linguam carnis videbantur expressa, Sed Sic Spiritalem amorem Suum, quem geStabat, aperuit, ac si menSper se ipsam loqueretur. Sed durum valde fuit, quod secutum eSt, quia amor VeSter terrena me portare onera pra

cepit et quem prius spiritaliter diligebatis, post, ut aestimo, stemporaliter amantes, usque ad terram me Superposito onere depressistis, ita ut mentis rectitudinem funditus perdens co templationisque aciem amittens, non per prophetiae spiritum, sed per experimentum dicam: u Incurvatus Sum etsi humiliatus Sum usque quaque n. MultiS enim cauSarum iofluctibus quatior ct tumultuosae vitae tempestatibus amigor, ita ut recte dicam: si Veni in altitudinem maris et tempe- si stas demersit me s. Periclitanti igitur mihi orationis v Strae manum tendite, vos qui in virtutum litore statis. Quod

vero me os Domini, quod lucernam dicitis, quod multis is prodesse perhibetis, hoc quoque mihi ad iniquitatum mearum cumulum accidit, ut cum vindicari in me iniquitas debuit, laudes pro vindicta recipiam. Quibus autem hoc in loco terrenarum rerum tumultibu S premor, explere Verbis nequeo, quod tamen colligere ex brevitate epistolae pote- aostis, in qua ei minuS loquor, quem plus omnibus diligo. Praeterea indico, quia a serenissimis dominis, quantis valui precibus postulavi, ut vos honore restituto ad sancti Petri, apoStolorum principis, limina Venire et, quou ueita Deo placuerit, hic mecum vivere concedat, quatenuS dum a SVOS Videre meruero, peregrinationis nostrae tedium de aeterna patria invicem loquendo releVemuS.

IO. Hai., CXVIII, IOT. 23. Id est restituto usu pallii: r 3. Psal , LXVIII, 3. csse. Cp. I. 27.

65쪽

Gregorius I papa Sebastiano episcopo Resiniensi scribit malitiam amici eius domui Romani gladios Langobardorum vincere. Sebastianum, qui ecclesiam ab Anastasio, patriarcha Antiocheno, oblatam abnuerit, latitat 5 eique unam ex vacuis ecclesiis Siciliae Nert. 191, iun. I .

GREGORIUS SEBASTIANO EPISCOPO RESINIENSI Dulcissima atque suavissima fraternitatiS tuae scripta Suro Scepi, quae mihi, quamVi S numquam desit a corde, sanctitatem tamen VeStram quaSi corporaliter praesentem fecerunt. Sed omnipotentem Dominum rogo, ut Sua VOS deXtera protegat vobisque et hic tranquillam Vitam et, quando ei placuerit, praemia aeterna concedat. Sed peto, Si illo me amoreis diligitis, quo praesentem Semper amaStiS, Ut pro me enixiuSexoretiS, quatenuS omnipotenS DeuS a peccatorum meorum nexibus me citius Sol Vat et corruptionis huiuS pondere exutum suo conspectui liberum existere faciat. Quamvis enim inaestimabilis sit caelestis patriae dulcedo, quae trahat, multiao tamen in hac vita dolores sunt, qui ad amorem caelestium

cotidie impellant. Qui mihi in hoc solum vehementer placent, quia placere in hoc mundo aliquid non permittunt. Quae enim, frater Sancti Ssime, de amici vestri domni Romani persona in hac terra patimur, loqui minime Vale

8. Vide ad eumdem ep. I, 27. Resinum, civitas episcopalis Illyriae, nunc Risano prope Cattaro. 24. Romanus RavennaS exarcha, Smaragdi succesSOr, cum quo magna controversia Gregorio erat ob hostilitatem exarchae in Langobardos, quibuscum Ρontifex pacis consilia inierat. Cis. PAULI Di AC. Historia Langobardorum in M. G. H., Script. rer. Lang. et Ital.

66쪽

muS. Breviter tamen dico, quia eius in nos malitia gladios Langobardorum vicit, ita ut benigni videantur hostes, qui nos interimunt, quam reipublicae iudices, qui nos malitia sua, rapiniS atque fallaciis in cogitatione consumunt. Et

uno tempore curam epiScoporum atque clericorum, mona- ,

Steriorum quoque et populi gerere, contra hostium insidias sollicitum vigilare, contra ducum fallacias atque malitias

Su Spectum Semper eXiStere, cuius laboris, cuius doloris sint, vestra fraternitas tanto veriuS penSat, quanto me, qui haec patior, puriuS amat. Io

Praeterea debitum salutationis alloquium solvens indico, quod ad me Bonifatio defensore reserente pervenerit, quia

vir sanctissimus frater noster domnus Anastasius patriarcha in una Suarum civitatum regendam vobis ecclesiam committere voluit et consentire noluistis. Quem Sei Sum atque I , sapientiam vestram Valde ego libenter amplexuS sum, laudavi vehementer et vos felices, me infelicem esse deputavi, qui tali hoc tempore regimen eccleSiae SuScipere conSenSi. Si tamen animus vester fortasse fratribus condescendendo et misericordiae operibus intentus ad hoc umquam consen- a tire decreVerit, peto, ut amori meo alium minime praepΟ- natis. Sunt enim in Sicilia insula ecclesiae vacantes epi Scopis, et Si vobiS placet auctore Deo eccleSiam regere, iuxta beati Petri apostoli limina cum eius adiutorio melius potestis. Sin Vero non placet, feliciter state, et pro nobis a, infelicibus exorate. OmnipotenS autem DeuS, in quocumque loco VOS eSSe Voluerit, Sua protectione custodiat et ad caelestia vos dona perdilcat.

I . De eo V. Supra not. I 6, p. 9. cuSana V. ep. V, 2O, 34 et for-23. Sedes Siculae episcopis va- tasse Lilybitana ep. V, 43) et cantes tunc temporis erant Syra- Agrigentina ep. V, Ia .

67쪽

FAMILIARES

Gregorius I papa Domitiano, episcopo metropolitano ineluinensi , respondet se adversis rebus asictum ex litteris eius solacium percepisse. Sa

binianum diaconum st curanda vulnera sua aperturum a nuntiat. 3 19i, inu. I. M. Η: lib. V, ep. 43 I, p. 337 . M. Μ: lib. V, cp. i6. Jasse, Reg. i3s6 969 .

GREGORIUS DOMITIANO EPISCOPO METROPOLITANO Scripta dulcissimae et cordis ulnis omnibus amplecten dae vestrae beatitudinis tristis accepi, laetus relegi. Quisio enim in hac terra non lugeat, quae barbarorum gladiis tradita paene iam non habet qui in ea vivant et tamen habet cotidie qui moriantur Θ Sed in quantalibet tristitia quem non vestrae epistolae in gaudium exultationis excuterent Θin quibus cum oris essicacia, cum praepollentis Sapientiaet , ingenio mihi medullitus loquebantur non carnis lingua, sed

caritatis. Quia vero ego de fonte vestrae securitatis hauriens ex aliquanto laetificatuS Sum, VOS quoque rogo, nostrae tristitiae lutum tangite et amictionem nostram in v bismetipsis magistra caritate pertrahite. Neque enim nostriaca maeroris sordes mundabitis, nisi ipsi quoque per compassionem manum vestri cordis inquinetis. Nam sordida vascula, ut inquinatione terrae careant, cum terra mundari solent: et vos Si parumper ad curam nostram animum ducitis, ut nobis opitulari valeatis, quasi cum luto mundatis aue lutum. Sed quia hoc operando simul et orando agitis, si quid pro nobis in vobis terrena actio inquinat, Statim aqua orationis lavat. Quia enim si quid patitur unum membrum,7. Hic suit Mauricii imp. co- Vide ad eumdem ep. III, 62; gnatus, magna Vir prudentia. Cis. X, So. EvAGRII Hist. eccI., VI, I7.

68쪽

EPISTOLAE S. GREGORII

compatiuntur omnia membra, compatiendo laboribus nostrisOStendite, quia unum sumuS. Narrare etenim mala quae extrinSecuS et intrinsecus patior, epistolari brevitate prohibeor. Sed communis filius Sabinianus diaconus vestrae dulcissimae Sanctitati curanda nostra Vulnera aperiet; sed ex sope Supernae gratiae Subsequente Salute cognOScat, quia medicus eSt, qui vulnus videt. Pueros vero episcopo Similes non tranSmitto, nisi prius cum omnipotentis Dei et beatitudinis vestrae solacio a terrenis implicationibus exutus ipse episcopus fuero. Quando enim me apud me ipsum inve- ionero, tunc foris mei similes videlicet deformes quaero.

Data die kalendarum iuniarum, indictione XIII. VII.

Grexorius I papa Leandro episcopo Hispalansi per Probinum pres-Θlerum librum de regula pastorali mittit. Mittit et expositionem in Isbeatum Hiob, cuius tertiae et quartae partis codices non adicit, quia hos codices monasteriis dederit. De causarum tumultibus queritur.

GREGORIUS LEANDRO EPISCOPO SPANIARUM Quanto ardore videre te sitiam, quia valde me diligis, in tuis tabulis cordis legis. Sed quia longo terrarum spatio

4. Hic tunc Constantinopoli degebat fungens, pOSt Honoratum, apocrisiarii, id est nuntii pontificii munere. qtaod Gregorius ipse ante pontificatum ut in PROL. diximus) exercuerat. De apocris lariorum praerogativi S, csse. MU. Itiuel. CXX llI, 2, Vide ad eumdem ep. V, 6, 4 S. 2Ο. Clarus episcopus Hispalensis ab an . circ. I 84 ad an. 6 vel 6o I. Exilio multatus est a Leovigildo rege ariano Visigothorum Hispaniae, ob filium S. Ηermenegildum ad fidem catholicam con VerSum. Magna pars suit concilii Toletani III an. 38s, in quo

tota Gothorum gens ad fidem catholicam se recepit. Extant de eius scriptis LibeL

69쪽

FAMILIARESISdisiunctum te videre nequeo, unum quod mihi de te dictavit caritas, seci, ut librum regulae pastoralis, quem in episcopatus mei exordio Scripsi, et libros quos in expositione beati Iob iamdudum me secisse cognovisti, Sanctitatis tuae communi filio Probino presbytero veniente transmi terem. Et quidem in eo opere tertiae et quartae partis codices non transmisi, quia eos Solummodo ex eiSdem partibus codices habui quos iam monasteriis dedi. Hos itaque sanctitas tua Studiose percurrat et peccata mea Studiosiusio defleat, ne mihi culpae gravioris sit, quod quasi scire videor quod agere praetermitto. In hac Vero ecclesia quantis causarum tumultibus premor, ipsa caritati tuae epistolae meae brevitas innotescit, quando ei parum loquor, quem

Gregorius I papa Eulogii, episcopi Alexandrini, litteras sibi Iratus

fuisse scribit. Calamitates eius luget. Quanta a Langobardorum gladiis in coιidiana civium depraedatione atque interim patiatur, striclini attingit. Ad epistolam per Sisinianum diaconum, respousalem suum Constantino- Ius ad Florentinam sororem, de vita monastica et mmilia de triumpho Ecclesiae ob conversionem Gothorum in MIGNE, P. L., LXXII,

873 ad 898.

Fratrem habuit Isidorum celeberrimum episcopum scriptoremque ecclesiasticum qui ei successit in sede Hispalensi et de eo loquitur in opere De viris illastribus,

Leander, Constantinopoli, quo perrexerat, dicto parens Hermen iidi, legatus ad Tiberium imp., tam suavi amicitiae vinculo cum Gregorio tunc ibidem apocrisiario iunctus est, ut hic Suos libros Moralium in Iob illi dicaverit Cis. LECLERC , UEvaque chre uenne, Paris, I9O6, p. 276. Vide ad eumdem ep. I, 4 I; IX,

4. Libri XXXV quos apocrisiarius inchoavit et pontifex persecit. Tripartito commentario Gregorius librum Iob illustrat, nempe historico, typico, et morali, ex quibus

70쪽

EPISTOLAE S. GREGORII politanum, missum non rescripsisse eum miratur. Isidorum diaconum, latorem praesentium, benedictionem S. Marci evangelistae detulerit, cum lignis aptis construendis navibus transmittit.

GREGORIUS EULOGIO EPISCOPO ALEXANDRINO

Mater et custos bonorum omnium caritas, quae multorum corda uniendo constringit, abSentem non aestimat

eum quem mentiS oculis habet praesentem. In huius ergo radice cum, frater cariSSime, teneamur, nihil sibi in nobis iocorporalis absentia, nil poterit regionum vindicare longinquitas, quippe quia scilicet longe a nobis non sumus qui

unum SumUS. Hanc autem eSSe nobis cum ceteris fratribu S communem Semper optemuS. Est tamen aliquid quod nos erga AleXandrinam eccleSiam quadam peculiaritate con- i istringit et in eiuS amore proniores exiStere Speciali quodam modo lege compellit. Nam Sicut omnibus liquet, quod beatus evangelista Marcus a Sancto Petro apostolo magistro Suo Alexandriana sit transmissu S, huius nΟS magistri et discipuli unitate constringimur, ut et ego sedi di- aoscipuli praesidere videar propter magistrum et voS Sedimagistri propter discipulum. Ad hanc autem unitatem cordium etiam vestrae sanctitatis meritis ligamur, quoSauctoris sui salubriter Sequi instituta cognoscimus et semper ad magistri sui gremium, unde illic praedicatio salutis ai6 Ad patriarcatum Alexandri num elatus an . S8O, obiit an . 6O7. Cum Gregorio suavi usus est familiaritate cuius monumentum extant ipsius Pontificis epistolae. Cfr. THEOPHANES, ad an. 6Ο72,

Boian, I, 38 SI EVAGRII Hist. ei CI., V, I 6; VI, 24. De operibus ipsi a Photio attributis V. BARDEN HENER, Putrolaria, Ill. 6o oggi invoceudi Eulogio possediamo unica

re mente una oragione sui rami

SEARCH

MENU NAVIGATION