장음표시 사용
351쪽
iam saepius legationes lenrici, cum per proprios Αnuntios, tum per cognatos et alliarii:n terrarum principes et amnes, modo omnem obedietillam pro- inittendo, modo per varia ingenia sollicitando, ut a me summo eonauit ne cupiente essicere quo me ad votum suum suis partibus valeant inclinare. Verum
quia hine inde et Romana gravitas ct apostolica mansuetudo me per mediam justitiae viam incedere eugunt, onutibus quibus possum modis hoc oportet intendere quomodo veram a salsa justitiam, perse-etam a et obedientiam judicio sancti Spitilus valeam discernere, et ut ordino ad linein usque perducere. ILec vero et alia, hi propitio Deo, ad vos sani perveniunt legati mei, melius quam hae litterae viva voee testificabuntur et docebunt.
XLIV. BGregorii II epistola ad Rodulphvm regem et Saxones. - unita se eurarae ut per te=atos suos de rebus a se deeretis in duabus synodis doeerentur: tum ad yaιi ιiam hortatur et ut Magdebursensis archiepiscopatus optime provideatur.
GREGaius episcopus, servus er Orum Dei R. regi omnibusque secum in regno Saxonum com manentibus, iam episcopis quam ducibus, comitibus, nec non m Oubus et minoribus perecatorum absolutionem et apostoli eam benedictionem.
Cum Veritas ipsa dicat omnium qui propter justitiam perseeutionem patiuntur regnum esse eue
lorum Matth vj, et Apostolus clamet uor: Dinis qui legitime certaverit, posse coronari II Tim. ii), nolite silii mei, indoe, qui vos iam multo tem CPore exagitat, hellico furore deficere nolite per ullius allentis personae mendacia de nostro sidoli adjutorio dubitare; sed magis magisque pro tuendaveritate ecclesiastica pro defendenda vestrae nobilitatis libertate labori jam citius siniendo cunilaite;
et ex adverso ascendendo vos et corpora Vestra quasi murum pro domo Dei opponere satagite.
Quidquid jam in duobus synodi nostrae convenit nibus de regem et de II. statutum sit, quidquid ibi
de pace et concordia regni et cum uia mentis sit dissinitu in per nostras litteras et per nostros legatos, nisi sorte apti sint, apertissi in potestis cognoscere: et, siquid adhuc remanserit, per episcopos udiensem ei Papiensem ea lilibatem AuguStensom, qui nobiseum linem reii stolando morantur, culi ad vos ipsi venerint, quasi in promptu habetis audire. Postremo hoc vos ignorare nolumus quod qua omni oportet instantia, cum orationis nostrae assiduitate, tum ossicii no ri4 avitate, et prospiciendo consulere, et consuletula prospicere verae necessitati non dubitamus. Audivimus de vestro archiepiscopatu Magdeburgensi, in disciplinam quorumdam ejusdem Melesiae filioru in pro acquirendo saeculari habitu et honore obortam fuisse contentionein, quos modis omnibus ex praecepto Dei omnipotentis et sancti Petri, et nostro, ne sibi in locum damnationis culmen arripiant regiminis prohibete ei Dco dignit in dispensatorem piori jus post ala o ordo
eum nostra voluntate , et apostoli ea benedictioite et communi omnium bonorum tam clericorum qu m laicorum electione disponite. Vos lanien ipsi nostis quod in constituendis episcopis neclecta sanctorum Patrum instituta hunc qui modo unditur sanguium genuerunt, et adhuc, nisi provideantur, priores prioribus errores fovendo partu
Gregorii epistola ad omnes sideles per Teutonisum eι
luariani Scotti chronicon, p. PERTE, Monum. Germ. hist. Scripi V, 56l. JGnEGORIL' papa, servus Ser orum Dei, per totum Italicii in regnum et Teutonicorum, debitam sancio
Petro obedientiam exhibentibus apostolicam benedictionem.
Si qui sunt presbyteri, vel diaconi, vel subdiaconi. qui jaceant in crimine fornicationis, interdicimus eis, ex parte omnipotentis Dei et auctoritate sancti Petri, intrullum ecclesiae usqtie dum poeniteant et
emendent. Si qui vero in peccato suo perseveram maluerint, nullus vestrum Osticium eorum auscultare
praesumat; quia benedictio illius vertitur in maledictimem, et oratio in peccatum testante Domino per prophetam : Maledicam, inquit, benedictionibna
x LVI. Gregorii papae II epistola ad monaehos Casinenses.
GERGOR:Γ episcopus, servus servorum Dei, dile-eiis in Chi is: filiis Sancti Benediet monachis sa
lutem et apostolicam benedictionem. Audivimus, quod sine gravissimo dolore dieere non possumus, quosdam homines a Jordano prineipe suggestione diaboli missos, secretarium vestrum intrasse, et quaedam commissa vobis inaudita tem ritate detulisse. In quo laeto nimia negligentiae, et acriter ulciscendae timiditalis vos et abbatem e
Strum arguere possuiniis, et gravius advereum v commoveri deberemus, nisi ea qua vos semper
charitate dileximus, detineremur; si quidem tolerabilius nobis videretur villas et castella Sanei Benedicti in praedam et direptionem dari,ini iam ut sanctus locus, et per totam, ut credimus, christianitatem famosus et venerabilis, laniar ignominiae periculo subjaceret. Quapropter hujus temeritatis noxam nullam esse non serentes, presertim eum locu In vestrum violatum esse, et exemplo hujus acinoris deteriora posse vobis contingere perpendentes, admonemus ut divinum ossicium in ecclesia Beati Benedicii non lacialis, sed altaria omnia quae intus sunt detegentes, quantum sit hujusmodi violationis periculum liosque 'gnoscere faciatis. Si enim in eclesia Sancti Petri humano sanguine respersa divinum ossicium non sine diligenti recone ii alione celebratilir, milio magis isti l quod in eccle-
352쪽
si maii Benedieti pernicio Mein suis commissum est, competenti indiget expiatione. Vos illaque Omnipotentem Dominum instanter deprecemini ut tristitiaeanentis nostrae dignetur super hac re nobis consolationem impendere, et ad reparandam in omnibus vestram dignitatem, modis quibus decet, nos instruem
GREconisis episcopus, serviis servorum Dei, venerabili congregationi Casinensis coenobii salute m l apostolicam benedictionem. Nuper dilectissimi fratres, nos violentia sacrilegii liui reverentissimo loco illaia compulsi, vestrae occlesiae osticium ob tantum facimus irrogatum interdiximiis Verum quia ascensionis Domini Soli militas toto venerabilis orbi nunc imminet, nolentes jam propter alicujus scelus in tanto esto tam religi sura locum Osticio pii talis carere, decrevi inus et os et eumdem locum ab interdicto absolvere. Qua-Propter apostoli ea mansuetudine ducti, reddimus ei Occlesia ministerium et cultum religionis devotioni vestrie licentiam celebrandi. Volumus etiam atque rogamus charitatem ve-λtra in ut nostri memores, pro nobis preces landatis ad Dominum, pro statu quoque sanctae Romanae
Ecclesiae nectori rerum quotidie supplicetis, nec non tam pro inimicis quam etiam pro amicis, dilectuliscissuctu omnipotentem Domitium deprctari sedulo memineritis et studeatis nee aio et pro illo qui iam Eanctissinium locum, toto mundo famosum violavit preees effundite, ut Deus det illi cor poenitens, et si eum ad se convertat ut in hae vita et sutura merearii gratiam Dei obtinere. D immediate sequuntur ham alia verba in eodie e Hoc autem aecidit Per Roseliano episcopo; nam idem episcopus non arvam pecuitiam huic commendaverat loco Ioritanus autem princeps missis militibus praecepit ut eamdem sibi deserrent pecuniam. Fratres autem ad iure Pecuniam, quae S. Benedicto credita est, nos lalicui viventium minime damus sed eam super corpus eius ponimus inde qui praesumpserit aula rat Milites autem tollentes thesaurum de aliario ad principem deserunt. Quo accepto statim idem princeps tanti auctor sceleris lumen amisit ei usque ad mortem ita permansit.
Gregorii II epistola ad Petrum Albanensem et
GR Goaius episeopus servus crvorum Dei, uti
eiis tu Chi isto Dalribus et oepi inopis, La no Λl-
xhauciis ci ODLLnico Pataviensi, salutem ei apostolicam benedictionem. Sunt multi, quibus lamen non credimus, qui a legatione vostra murmis rare incipiunt, suspirantes vos aliter velle incedere quam a nobis p ceptum est et alterum vestrum nimis simpliciter, aluui in
vero non adeo simpliciter acturum SSe causani lir.
Quapropter diligentissima ircumspectione caven dum est vobis, ut utramque suspicionem possitis exstinguere. Quod ita facile eum Dei a ljutorio proveniet, si praecepta nostra ante meniis oeulos semper eneatis, et nihil aliud pra: mali essicero, nisi quod nos vobis noscimur, non modo nudis verbis vcrum etiam litteris inculcando mandasse V ulli us illem ut de causa regum vel regni sive etiam de Trevirens vel Cotoniensi et Augustens electis. vel de omnibus istis qui investituram per manum laicam acceperunt, ullum praesumatis excreero judicium, summumque vobis studium sit, si cxaequieverit vobis de statuendo colloquio et paues rinanda in regno, et de restituendis episcopis in sedibus suis, et hae eadem cito ad nos aut per vos ipsos aut per certos legatos anmatiliare, ut tot et lates personas possimus illuc ad constitulum tempus dirigere, qui ad tantum negotium deterini nandum valeant una vobiscum, Deo auxilianis, sussice: e. Interim vero sic vos utrique pari communes, et alioinni suspicionis naevo, quantum in vobis est, cuiu
dixi me gratui adjutorio exhibete immunes ut qu- stitiae semper et nullo modo partibus saxeatis, sicui habetis formam nostram; qui videlicet, postquam judicium Lanii huius negotii in manu beati Pelii commissum est, nihil aliud vobis testibus Inielidi rudis, nisi ut per justitiae semitam incedamus. Ad
nullam pariem sinceritatem apostolicae diseretioni infleximus, nullis promissionibus aut terroribus cessi intis, nec aliud unquam, Deo protegente, acturos nos esse considi miis. Praeterea specialiter vobis Aabbate Augiens injungimus, qui nuper ad apostolorum limina veniens, non solum captus est, Seu etiam in loco eius quidam est tyrannice subrogalus. ut ea bona sua, quibus exspoliatus est, expulso invasore illo, restitui saetatis. Qui tamen postquam de
his quae perdidit, uerit pleniter investitus, si quid
contra illum habet aliquis, paratus erit in nostro judicio respondere. Non enim debet ab alio aliquo judicari, qui in apostolica sede seitur a memet eOnsecratus. Et certo gravis sui praesumptio, Dianiam in eum ponere, qui tanto erat privilegio munitus. Quod si invasor ille contra interdictum nostrii mpnedicto fratri sua restituere contempserit, coxis-stim in eum velut in rebellem et invasurem ex auci rilate apostoἱie sententiam excommunieationis intendite. Quidquid autem agitis, vel quidquid vobis
contigerit, litteris semper mandare ei frequenter aus nos mittere proeli rate. Omnipotens et misericoria Deus, a quo bona cuncta proe dunt, mori iis beatae Dei ponitricis Mariae, dominae nost: ae ei ntoruu
353쪽
apostolorum suorum Petri et Pauli ab omni malo Λ mine et spe ipsius Ecclesiae alienum esse apostolida
vos defendere, et in omnem veritatem indueere dignetur, quatenus quidquid agitis secundum timorem Dei et utilitatem sancia Ecclesiae feliciter peragatis. Inter omnia studiosissime ornaaliensis episcopi mementote, qui tum esset diu ab Ecclesia sua expulsus, et ob id Romam veniret, ut auxilium apost Ii eae sodis aequireret, non solum nihil sibi profuit, sed modo etiam peius incurrit. Interim vos salutamus, et rogamus ut sitis memores nostri memoris vestri, apud Deum.
Gratulatur de pace Leelesiae eius restituta.
auctoritate decernimus Moysi post iiijus nostrie interdictionis sententiam ad tutius regiminis digni. talem aspiraverit, quid beati Petri gladiiis valeat sine dubio experietur, et in perpetuum nulla sibi ecclesiastici regiminis fiducia relinquetur. Ad comprimendum etiam mullorum conatus illicitos, qui obstinatis animis non liment Deum postponere et superbiam suam propalare diabolum imitantes qui non contentus sibi concessis, dum illicite nititur ad altiora, ei quoi liabebat juste amisit, volumus vos in omnibus conciliis vestris, vice nostra, omnes illos excommunicare quicunque apostolicae sedis detreio super hac re synodaliter constitulo obviare praesumpserint, ei de manu alicujus late investituram
liuetonis Flaviuiae Chronicon. p. PLaeta inminui. v Leelesiarum susceperint, ut his salieni erroribus
G Rrconivs episcopus, ser us servorum Dei, dilecto in Christo Dairidi LGOM, Diensi episeopo, salv-loin et apostolicam benedictionem. Quod divina elementia paeem celesi.e litie resti. luit sciat fraternitas lina nos haud aliter quam denosἰra, aut sanctae Romanae celesue iranquill . lateo prosectu gaudere. Et hoc in mente lua sempermaneat fixum, quod onmipotens Deus, cui fideliter famulari inio cordis assectu dulicris, e temporalem ii hi pacem competenter conciliabit et sempi- tornant meritis luis bonus remunera loris tribuet. lio discordia vero qua in inter I.ugdunenwin ar- Hiiepiscopum et abbatem Cluniacensem signiti casti cnoveri dilectio tua nos non paruni gravari. Sed, alii tui iam inier religiosos iurgia sunt, multum proti et dolere. Quippe quorum concordia multis pro-ites, poterat et debuerat, non diibium est quili de
μιν tui dissensione plui imis otiatur e sutura sit gravis pernicies. nde fraternitatem tuam vigil arcoitu viei, rurare necesse est religiosos libi viros: hibere, ei ita praefatos ex parte nostra Super coii- . . rdia convcnire. Denique qui ci inque illoruin iustitiae, secundu ui consilia vostra, non aequieverit,ntilli sit ambi Di uni quod nos in uni graviter, om- Iii γε sonae acceptione postposita commovebimur. uia vi in in para ibus pneordinalis onei lium cel luare ion potui, is uil. ter, ompetens arbitrami ira spe ambitionis suae reducti, non aliunde ut lares c latrones ad vile Dominicum ascendani, sed ex habitatione religiosorum virorum invitali, ut boni et idonei pastores per ostium ingrediantur. Adm nemus etiam ut viscera pietatis tuae dolor et alamitas Lingonensis Ecclesiae penetret, ni una cum fratre nostro Lugdunim si archiepiseopo, modis qui-
hiis valetis, laniis ejus periculis consulatis, illud principaliter perficientes ut in decanum qui scio omnia illius Ecclesiae osscia pessimis studiis ara pilii justam sententiam detis, ei officia illatur religiosos et competentes viros pure deinceps administrentur.
Gregorii VII papae spistola ad Anselmum , moua-alerii Reeeensis abbatem. De celeberrima Anselmi
GI .GORlsis episeopus servus servorum Dei. ΑΝ- Ll Mo, venerabili abbati Mecensi, salutem et apostolicam lienedictionem.
Quianiam fructuum tuorum bonus odor ad nos iis lite retioluil, quam dignas grates Deo resertivus, ei te in Christi dilectione ex corde amplectimiir; erodentes pro certo tuorum studiorii in exemplis clesiam Dei in melius promoveri. o luis similiumque iiii precibus etiam ab instanti hiis perieulis. Christi subveniente misericordia posse eripi. Nosti
ut apini li, ii in diligentia vestr in enialis ubi Sy Duratei, si justi apud Delim praevaluit oratio Jue V .
nodo uti gregata emeti sis archiepiscopi causa diligenter examinetur. Ei quidem, si idonei accusa-lores et lesie inveni fuerint quod objicitur ei canoince eomprobatiles, quam justitia dictaverit
Aunientiam dare alisque li. est latinii vos volumus.
At ii iii in Diales personae sileri ni quae recipi rationabiliter nequeant quoniain uniis de eo fama non si in Galliam, verum etiam sere lolam replevi lialia in sc episeopis quorum vita non noletur insa mia, assumptis sibi, si potest, excuset se, ei siel urpatus euin pace in Ecclesia sua e propria dignitate remaneat. Praeterea eum item per saecularem pol ea alein id est regiam iii vestilii ram. Mabilonen-
em Ecclesiam intrasse significastis, abiiuni regi quid justorum praevaluit equidem imo impetrabit. sine dithio quin petierit III ἰω. xvii .lpsius ollam Veritatis auelorilate cogi inuri confiteri: Misale, inquit, e nperietur robis, petite e accipietis Muιι h. vii, j. Pulsate simpliciter petii simpliciter iure etiam ii: sibi placeant. Simplex est obliuin si inplex dator, in peti simplicia. et quae sibi conventaui:
li' modo aperieiiir line modo aceipietis hoe notio jiislorvii exaudietur Dratio. Unde volumus luam litorii inque fraternitatem assidue Deum orare ut Ecclesiam suam, ei nos qui ei licet indigni prauidem usi ab instantibus haereticorum oppressionibus criviai. ei illos errore dimisso, ad viam veritatis luent. vii et intoniam apud nos feci quidem peregrinus di
354쪽
quodam converso tuo : Iussu Dominus justitiam Α per Christum intrantem Ioan x, 2ὶ 0ui nil aim dilinit, aequitiitem dii visus D mat x. 3. Imitare Dominum tuum, imitare magistrum, a quo habes doctrinam vitae. Praecipimus etiam et nos ut ei justitiam facias coram II uberto dilecto filio nostro, et ut intelleximus amico tuo.
415 Gregorii VII epistola ad Henricum episeopum
Pervenit ad nos te, fratrem et coepiscopum n strum uenricum, Leodicensem episcopum, ad ap stolorum limina venientem ab Arnulpho comite robus tuis exspoliatum, ei ad nequitiae augmenium gladiis jurare compulsum quod ablata nunquam repeteres, et huius tanti sceleris a nobis sibi Veniam impetrares. Cognita itaque contumelia tibi, imo beato Petro, illata valde doluimus asserentessiaternitatem tuam nullis iuramenti inculis posse Ierieri quae tam nefandissime coaeta juraverit. Unde et apostoliea in auctoritate absolvimus, ut non lu:Q vel alicujus conscientu ab ob hoc videarisii uiexus. Insuper etiam eadem lacti potestate, ne hoe in exemplum caeteris improbis audendi priora sit futurum, fratri nostro Virdunensi episcopo et aliis
illius patri partis beati Petri fidelibus summopere
praecipimus ut eum ui tyrannum e Christianae religionis conculcatorem impugnent, et armis tam carnalibus quam spiritualibus undique et ubique , est Frauei seu de RO
quantum possunt, nisi digne satisfecerit insequantur. Volumus itaque ut praelatus episcopus prius quoscunque potest episcopos et reliquos sacerdotes sibi adjungat, et illum Dei inimicum ad dignam satisfactionem convocet. Quod si digne poenitere et alsiata restititere noluerit, datis sibi l dierum in-diiciis, introitu ecclesia privetur et praelato modo injuria beati Petri vindicetur usque ad satisfactionen .
Gregorii VII epistola ad gymericum ieecomitem et
Gn Ecollius episcopus, servus servom tu Dei, clero. vicecomiti Axugaico ne non universo populo a Jblicam benedictionem ilienter vobis; si in apostolicae sedis reatum incurrisse Os non cognosceremus. Verum ubi ab eadem vos resipuisse excommunieatione cognoverimus et
archiepiscopalem patri vestro Dalmatio obedientiam exhibere, benedictionem beati Petri mandabimus. Sicut novit prudentia vestra, inlinicus humani generis raelesiam vestram malis et Simoniacis pa-s:oribus invasam quasi jus proprium longo tempore possedit. Sed condolentes necessitati et periculo vestro bonum et legalem pastorem vobis praeficiendum censuimus non aliunde, sed perositum, id est
ter, id est sine Christo, ingrediuntur, lares sunt et latrones, ad hoe eonstituit ut gregem Dominicum mactent et perdant Ibid. , 03. Hic itaque apostolicae sedis benedictione et auctoritate confirmati spe exemplum laudandae eonversationis suae et tumentum praedicationis, quidquid culpa et injuria
malorum pontificum inter vos commissum est, Domino auxiliante, poterit corrigere, vosque bonus pastor sunt in Pastori devotissime commendare. Ad monemus itaque prudentiam Vestram, ut eum quem
Romana Ecclesia vobis legaliter constituit, honeste et cum benevolentia recipia iis, et ei sicut spirituali Patri et archiepiscopo obedientiam et reverentiam impendatis memores Dominici sermonis fidelesi suos commendantis aevi eos audit, me avdit: e quiros spernit, me sperni Lue x 16ὶ Neque enim vos ignorare volumus quod si quis vestrum, quod non
speramus, obedientiam sibi contradixerit, iram Dei et vindictam . Petri ad periculum suum provocabit et sententiam exconrinunicationis in Tolosana synodo a legatis nostris promulgalam apostolica a uel ritate confirmabimus. Qui vero obediens luerit, talia et benedictione ejusdem a stolica sedis gaud Lit. I,lli. Grmorii VII epistola ad Bodulfum archiepiseoi umraronensem e Evaebium episcopum indo iure se ui
Mandat ut Berengarium si ieerdolim nil miscomitis Andegarensis aliorumque triuriis deleudo t.
N. Vita. IIaeresis et Poeni eut a
GREconius episcopus, servus servorum λὲ nuLrito Turonorum archiepiseopo et isrnio Ande-gavorum pontifici, salutem et apostolicam benedi
Audivimus fratres, comitem Andegavensem,inil rumdam instinetu, qui filio nostro eliarissimo B rengario illimicantur, in ejus odium exarsisse uita- propter fraternitati vestrae mandamus quatenus ipsi comiti, nostra vice, praecipialis ut non ulterius supradictum virum inquietare praesuinat . Nec solum, sed et contrainines inimicos et perturbatores reri tui
ipsius vicem nostram ad serenda illi auxilia suseipia iis, praeeipiendo p cipimus ex auctoritate beatorum apostolorum Petri et Pauli. Valete, et nulla rahisne quae praecipio conlemnite. Ll V. Gregorii VII pririlegium pro monasterio S. Zenonia
GRΕconius episeopus, servus semorum Dei, dilecto in Christo silio LEos abbati nonasterii S. Zenonis in Pisana urbe, et eius successoribus. Supernae miserationis respectu, ad hoc univere alis Ecclesia curam suscepimus et apostolici moderaminis soli tudinem gerimus, ut justis postulanlium volis allenta benignitate faveamus, piraecipuiniae ad
355쪽
venci:bilem locorum quietem stabiliendam, nostra auctoritatis munimen conserre debeamus. Proindeptaelibatiun monasterium cui luo esse dignosceris, juxta petitionem tuam, sub apostolicae sedis defensione recipi inus, et mesentis privilegii decreto cuncta qu: hacteii iis jure possidere visum est, vel deinceps Domino largiente juste acquiret, concedi-ruus atque firmamus insuper etiam consentiente Pisano piscopo, decimationes omnium terrarum quas ad dominicalum vestrum laborare seceritis annuimus Lail jicientes ut fidelium oblationes accipere, et eos qui se devoverint in eoemeterio vestro Myeliri nec non etiam quicunque saeculo renuntiantes ad vestram conversationem venire voluerint, licitum si vobis sine alicujus contradictione admittere. Qua omnia, sicut seripia sunt, ut memoratum coenobium Pili ni per succedentium temporuin curricula seeureae sine inquietudine lirmiter et inconvulse obtineat, apostolica auctoritate corrobotiantes statuimus nultu in regum, vel imperatorum antis litum nullum quacunque auctoritate praeditum, vel quempiam
alium audere de his quae eidem venerabili loco a quihuslibet hominibus de proprio iure iam donatas .uil, vel in futurum, De miserante, conserentur, sit cujuslibet ausu occasionisve specie minuere vel auferre, sive suis usibus applicare, vel aliis quamvis piis de causis pro sita avaritia excusatione concedere. Si quis vero regum, sacerdotum, elericorum, iudicum ae saecularium personarum hanc constitutionis nostrae paginam agnoscens contra eam leInerario ausu venire lentaverit, admonitus semel, et iterum usque terito per convenientes testes, si non
resipuerit, atque praedicta Ecclesiae non salis cerit polestalis honorisque sui dignitate careat, eumque se divino judicio existere de perpetrata iniquitate cognoscat. At nisi ea quae ab illo sunt male ablata restituerit, vel digna poenitentia illicito acta desseverit, a sacratissimo eorpore e sanguine Domini R demptoris nostri Iesu Christi alienus fiat, atque in extremo examine districtae ultioni subjaceat. Cunctis autem eidem loco iusta servantibus sit pax Domini nostri Iesu Christi, quatenus et hic fructum bonaractionis percipiant, et apud districtum iudicetupraemia aeterna pacis inveniant. Datum Laterani iv Non. Marii per manus Petri S. Romanae Ecclesiae presbyteri, cardinalis ac bibli thecarii, anno ix pontificatus . Greg. VI papae, indiet iv l08 l. LV. Distola Gregorii VII ad Laudricum Matisconensem piεcopum pro confirmandis peremn pririlentis Cluniaeensis eccisaiae.
Bullarium Cluniacense ei. JGRLGonus piscopus servus sorvorum Dei, dilecto in Viristo fratri L Νnnico Matisconen. Si pi- tmpo, salutem et apostolicam benedictionem. Dirari valde compellimur quomodo fraternitas tria Persuasione cleri omni, Sicul audi limis, in uultr-
inatione privilegiorum Cluniensis ecclesiae episeopo Albanensi legationem nostram serenti inoliediens exstiterit, praesertim cum, etiamsi aliquid, quod non credimus, inconsultius tibi irrogare voluisset, quidquid esset, pro reverentia apostolicae sedis serre decuisset itaque, propter bonam vitam et pastoralem vigilantiam qua circa cclesiam tibi commissam desudas, hanc culpam supportantes, praecipimus tibi quatenus vocatis de melioribus monachis Cluniensis ccclesiae, ad communem locum inter Matisconem et Cluniacum venias, ut in prarientia illorum4 dicium privilegium confirmes, et sic in episcopali ossicio restitutus, adjuvante Domino, populum tuum
valea, eonsolari. De caetero fraternitatem tuam palerno assectu, quo cam amplectimur, admonemus ne
improbitali vel levitati clericorum tuorum ulterius credulus existas, sed meis, qui te, non tua, diligo. polius quam illorum consiliis acquiescas. Quod sfeceris scias profecto quod nos Ecclesiam tibi cominissam praeiudicium sustinere nullatenus patiemur. Iulerim autem sine omni inquietudine et discordia vos et abbas Cluniensi, pacifice maneatis, donec e ram vicario Diensi episcopo liuiusmodi lis religiosa rum personarum consilio terni inetur aut, si illud non potuerit fieri, nos, utraque parte vocala et causa diligenter discussa, auxiliante gratia Dei finem congruum imponere valeamus. Cleri ei autem qui spiritu superbiae ducti contra legatum nostrum Albanensem episcopum turbam secerunt, et archiepise pum Viennensem Cluniaeo revertentem ablatis rebus suis contumelios invaserunt apud Cluniacum nudis pedibus ante altare saucii Petri satisfaciant, et sic emendatis moribus absolvantur Absque data.
Gregorii VII epistola ad eanonicos S. Martiit Turo
GREGonit copiscopus, servus servorum Dei, canonicis Sancti Martini Turonensis. Quia legatis nostris et archin istopo vestro non obedire, sed insuper eum expulisse audivimus, et ab eis vos esse excommunicatos ob culpam vestrant didicimus, idcirco salutem et apostolicam benedita.ionem mittere ausi non fuimus, cujus rei in lignos vias existere profecto plus vobis ipsi dolemus. Nam
si animarum vestrarum curam gererctis, omnino
nec illud praesumere, nec post flagitii in landiu in impaenitudine manere coiisilium haberetis. Quapropter paterna vos allocutione monentes ex part B. Petri praecipimus ut de lanio facinore digne satisfacientes, praedicium fratrem nostrum archiepiscopum ad Ecclesiam Si: am cum honore reduco procurelis ac deinceps ei paternalem, sicut decet. Obedientiam ei reverentiam exhibentes obedire nullatenus detrecletis. Praecipimus etiam vobis ut 'siam ipsius archiepiscopi, quam canonicorum Sancti Mauricii in integrum o tituatis atque legatis nostris de ali ro debitam obedientia in exhibentes, ut
356쪽
ab ipso comite excommunicato Fulcone et ab omni xviceeomiti AxvEnico, neenon universo populo ambus exeommunieatis vos ustodire vigilanter studeatis. Quod si nec his etiam mandatis salubriter obe dire volueritis, sententiam anathematis in vos constr- mantes, apostolicae ultioni voa subjacere decernimus.
Romanae eardinutem e abbatem Massiliensem. . Praeeipit te communicato S. Suturnini monachos ubsolrat.
GREconius episcopus, s rvus servorum Dei. I nerabili sanctae Romanae Ecclesiae cardinali et abbati Massiliensi salutem et apostoli eam henedictionem. Apostolicam benedictionem silaenter mandaremus si in apostolicae sedis reatum incurrisse vos non cognosceremus; verum ubi ab eadem vos resipuisso excommunicatiori cognoverimus et archiepiscopalem Patri vestro Dalmatio obedientiam exhibere, benedictionem beati Petri mandabimus. Sicut novit Imidelitia vestra, inimicus humani generis eclesiam vestram malis et Simoniaeis pastoribus invasa:n, quasi ius proprium longo empore possedit; sed oti dolentes necessitati ac periculo vestro, bonum et Iegalem pastorem vobis praeliciendum cen- Suinius, non aliunde sed per ostium, id est per Christum, intrantem qui enim aliter, id est, sine
Pervenit ad nos quo monachos illos qui Gel in is, o ... a. . . ... Chri Si ingrediuntur, lares sunt et latrones ad hochiam Sancit Saturnini non sine licontia proprii at halis acceperant, ac deinde, compellente eos jussu majoris abbatis Cluniacensis, eamdem dimiserant, ua fraternitas illos, postea quo satisfacientes exi Iini, excommunicavit. Quod si ila est, non parum de prudentia tua miramiar. Unde volumus atque priue Pinius ut tam illos ab excommunicationis vinculo fulvas quam et de caetero ne tam leviter in religi sos viros hujusmodi sententiam seras, summopere ea vere procures. Quid est enim aliud quam uel ritati derogare indiseret vel temere in quasque limnestas personas avetoritatis licentia uti Quod ut defuturo vigilanter auendas sollieiteque provideas, it LVIII. Gregorii II epistola ligoni Biensis eclesiae episeopo, e Biehardo Massiliensi, eardinalibus
GREGORivs episcopus, servus servorum Dei, Diensi episcopo, et n. eardinali et abbati, salutem et apostolieam benedictionem.
Aquensis archidiaconus A. Arnaldus qiteritur quod archiepiscopus, i Willelmus et A. Amaius
legatus noster, ne non episeopus Vasa tensifi, insu sunt adversus ecclesiam suam, et ecclesias quasdam
eiusdem episcopatus sui auferunt et violenter invadunt. Ausciensis quoque archiepiscopus et Amalus episeopus litteris suis nobis significavere ab Aquenconstitiit ut gregem Domiti icum mactent et e dant. Hic itaque apostolici sedis benedictione et Dictoritate eonfirmatus, per exemplum laudandae eo;iversationis suae et oeumentum praeditationis. quidquid culpa et injuria malorum pontificum inter vos commissum est, Deo auxiliante, poterit eorrigero, vosque bonus pastor summo Pastori devotissimo commendare. Admonem iis itaque prudentiam v stram ut eum quem legaliter Ecclesia Romana vobis constituit honesta etiam benevolentia recipiatis, ut ei sicut spirituali Patri et archiepiscopo obedientiam et reverenIiam impendatis, memores Dominici sermonis fideles suos commendantis seu ros audi .c me audit; et qui ros spernit, me spernit. Neque enim vos ignotare voluimus quod si quis vestrum quod non speramus obedientiam sibi contradixerit, iram Dei et vindiciam beati Petri ad periculum suum provocabit, et sententiam excommunicationis in Tolosana synodo a legalis nostris promulgatam, apostolica auci ritale confirmabimus qui vero obediens fuerit, gratia et ei ictione eiusdem p stolicae sedis gaudebit. LX Gregorius VII constrina omnia privilegia Panormi
lecto in Christo fratri ALciiDnio, Panormitatio archi- ecclesias proprietati lorensis recte 'epi Seopo, salutem. siae ab antiquo tempore pertinuisse. Unde fraternitali vestrae injungimus ut, si potestis, ainbo, sin autem unus in competenti loco omina negotium audiat, atque canonicis rationi lius diligenter utrinque perscrutatis, Deo placentem et justitiae eongruum sinem imponat.
Gregorii II epistola ad elerum. Aymericum iee-eomiιem e universum populum arbonensem.
GnEcollius Opiseouus servus servorum Dei, clero.
Summae sedis apostolicae, cujus licet indigni, curam gerimus, contemplatione monemur ui omnibus sacris Ecclesiis, quae defendi seu roborari nostrae auctoritatis privilegiis expetunt, nos, in quantum favet justitia, libenter annuamus; et earum rect rihus honorum suorum insignia, quae antiquitus obtinuisse noscuntur, requirentibus per nos largiente Domino, facilius praebeatur assensus PMeipue lamen oportere arbitramur ut rudibus eclesiis scilicet noviter ad fidem vel venientibus volredountibus, nostri favoris ductam, et apostolici munimitiis, ni Aerante Dotnino, perfidiae tenebias
357쪽
ae erroris laqueos evaserunt, eodem juvante in A tuis sint orna et regula, ut si quid in eis ex iii Christianae fidei vigore ac religionis amplitudine per
nostrae benignitatis studium, ac tuitionis ad utorium magis ac magis cxcrescere valeant 4l T). 0:iam obrem charissime frater Meheri, Panormitanam Ecclesiam citi tu, Domita auctore, messe digno sceris, quae quondam nobilis et amosa, postinodum peceatis exigentibus in Sarracenorum potestatem persiliamque redacta, nunc revera ad Christianam
fidem labore vel instantia filii nostri gloriosi ducis
Roberit Domino innuente, conversa est, te postularito privilegio apostolicae liberalitatis sulciri nos tam justae petitionis intuitu quam etiam praelati
ducis amore, quem id scimus optare, cupere, gratanter concedimus, tribuimus atque largimur Apo nstolica igitur auciori late confirmamus eidem rici fit. e per eam libi quidquid dignitatis antiquitus tenuisse probatur id est omnes eius suffraganeosep seopalus, vel si qui destructis illis, in eorum loco statuti sunt vel opitulante Domino, statuentur, ut in praesaiae tuae ecclesiae pristinam redeant potestatem insuper quidquid possessionis per regalei largitionem et justam concessionem antiquitus habuisse ae quidquid quod justitiae non contradicti Janiiquis superaddidisse dignoscitur.
Proinite praesontis auctoritatis nostri decreto, tam praesensit in quam o suturorum omnium homini im iii ritalem coercentes, interdicendo latuimus tuillil in regiana, vel imperatorum, antistitum, nullum
mana fragilitate reprehensibile deprehenditur. luitu sanctae conversationis luae ad rectitiidinem sinceritatis eorrigatur quibus sic studeas dispeii- sationis iura moderari in eorrigendis vitiis, ut telo rectitudinis serveas et modum temperantiae non excedas et, ut paucis multa ea plicemus, quidquid in sanctorum Patrum dictis reperis, ad tuam, et eorum, qui tibi subduntur, utendum censeas aediscationem; quatenus, documentis tuis instructi, sed in boni Pastoris tecum valeati pertingere, et perpetuae vitae felicitatem percipere. Datum Romae xvi Kal. Maii, per manum Benjamin, ungeniis vice Petri sanetae Romanae riclesiae presbyl. cardinat et bibliotheearii, anno Dominicae Incarnationis l085, poni vero domini Gregorii VII papae anno x indici. V.
LXI. Gregorii VII pririlegium pro ecclesia S uuintini.
cui berii opera ed. D' cnERT, p. 600. lGnecollius dilecto in Christo filio I voxi, praeposito
ecclesiae S. Quin lini sitae in episcopatu Belvaeensi. suisque successoribus regularitur promovendis. Supernae miserationis respectu, ad hoc universalis Ecclesiae curam suscepimus et apostolici moderaminis sollicitudinem gerimus, ut justis precantium votis attenta eii ignitate faveamus , et libramittit aequitatis omnibus in necessitate positis, qua Ialum,
quacunque digni uale praediium, vel quemcunqueae Domino donante posSumus. Subvenire debeamus. num audere de iis quae eidem riclesiae a quibus Proinde, interventu et rogatu eon fratris nostri uilibet hominibus de proprio jure jam donata sunt. vel donis Beluacensis episcopi, praelatae ecclesiae
in futurum conserentur, auferre vel diminuere. Praeterea fraterni lati tuae pallii usum secundum an ii litum celesiae tuae morem concedimus ut eo
inter musarum solemnia his duntaxat sestivitatibus illaris videlicet, alivitate Domini, festivitate S. Si
pliani, piphania, oena Domini in dio Paschaein,
Ascensione Pentecoste, et qualtior estivi latibus S. Mariae nativitatem Ioannis Baptistae, natalitiis apostolorum S. Laurentii in sestivitate omnium Sanctorum, quae celebratur Kal. Novembris et die tuae ordinationis, et in sestivitatibus S. quorum reliquiis tua decoratur Ecclesia, atque in Ordina- structoris, postulationi tuae annuentes sub tutela et defensione sanetae sedis apostolicae , locum cui praeesse dignosceris, ecclesiam videlicet S. Quintini
martyris suscipimus. Cui privilegia eiusmodi prinsenti auctoritatis nostrae decreto indulgemus con cedimus atque firmamusci statuentes nullum regum vel imperatorum , antistitum, nullum quacunque dignitate praeditum, vel quemquam alium audere de
his quae eidem venerabili loco a praelato episcopo vel a quibuslibet hominibus de proprio jure jam e
nata sunt, vel in futurum Deo miserante collata suerint, sub cujuslibet causae occasionisve specie. tione epis Oporum, seu caeterorum elericorum, et in D minuere vel auferre, sive suis usibus applicare, vel
consecratione ecclesiae Hortamur itaque Dalerni- talom ti iam ut honor tantae dignitatis, supplemenium utique totius sacerdotalis ordinis, moribus tuis conveniat; et non sollim exteriori, sed interiori homini tuo decorem praestet, et gratiam; siquidem ista sunt pallii, ista sunt hujusmodi indumenti signa, ut Dominum ex toto corde et tota anima, et omni virtute diligas, et proximum tuum Licut teipsum. Nam licet ad usum pallii omnium virtutum orna- mei ita Sint necessaria, inseparabiliter tamen charitas, quae omnes superexcedit, ae polleatem digni late comitari conventi. Ad imitanda igsu omnium honorum instrumenta, vila et scientia tua subditis
aliis quasi piis de causis pro suae avaritiae excusatione concedere. Sed cuncta quae ibi oblata fuit , vel offerri contigerit tam a te quam ab eis qui in tuo ossicio locoque successerint, perenni tempore illibata , et sine inquietudine volumus possideri
eorum quidem usibus, pro quorum SuSinniattolle gubernationeque concessa sunt, modis omnibus profutura. Nominatim, etc., deinde cunctis Itosse sionibus enumeralis. Datum Laterani in alendas DeceIub per manus Petri S. R. . presbyteri, cardinalis ac biblioth. anno x poni dom Gregor. VI papa ' lino vhieli re m. Incarnal. 085, indici. i.
358쪽
LXIl. Dabbas, susceptaque, secuti dum morem, regula et Lutti Gregorii VII pro monasterio S. Mariae
lGvi curreo' nis tot rei nealogisve de limaiso deSarois, reuves, tomuli, pag. 6. ls coalis,piscopus, servus servorum Dei, dile-rto silio ARM Li vo venerabili abbati monasterii Sanciae uariae in Pinarolo constituti, suisque Successori biis regulariter intrantibus in perpetuum. Religiosis desideriis et petitionibus justis benignitatis studio ac benevolentice munere Metus tribuendus est, ut dum spirituali auctoritate susceptae dispensationis essectum peragit, dum venerabilibus loeis praesidium defensionis impendit asseetus, inde cura regiminis, a Saeculari potestate, quae pro lem pore ibi si ierit, sine omni contradictione laudetur. nec aliter eontradicendi licentia per polentiam alicujus domini protegetur, nisi sorte a plui ibi: ei religiosis viris alicujus eleetio improbetur. De eonM- cratione vero abbatis et cohahi talione fratrum ita decernimus ut, si episcopus , in eujus dioecesi est, ordinalione et vita religiosus fuerit, ordinationem gratis faciat alioquin Astensem episcopum, sub ejusdem religionis observatione, abba pro Sua Su rumque monachorum ordinatione requirat; sin vero ei hic talis religionis expers fuerit Albili gaunensem episcopum adeundi licentiam habeat. Quod si peccatis facientibus, et ille eonira religimuisa igeatur divinae retributionis meritum, quod in prae v constillitus apparuerit, praedictus abbas apostolicam stando beneficio non minor suerit charitas quam Dolestas. Haec enim et bonorum studiis tempore Prosiciendi auctoritatem tribis it et opus proprium, Dii tum persectionis Deo aceoplabile reddit. Qua Propter aequitatem tuae postulationis attendentes Praelato monasterio S. Mariae cui praeesse videris, Charissime ili et praenominat abba, cum omnibus sibi pertinentibus sit sanciae Romanae elaνο stolicae sedis tutela susceptum, interpellante charissima S. Iviri filia comitissa Adelayda cum filiis suis, quae
eliuidem venerabilem locum, pro redemptione animae suae Suorumque parentum, ex propriis facultatibus undavit atque constititit, primen ii privilegio apostolicae auctoritatis munimus, et perpetuo rolu ratum fore sancimus concedentes et consimantes
eidem monasterio, ac eius catholicis abhatibus in perpetuum, tam in celestis quam in illis, agris, vineis, cilliis et ineullis, et in omnibus quiniinci saliter possidet, vel in posterum, juste quomodolibet nossidebiti, quatenus sub apostolica luit:one, in jure ac proprietale prefati monasterii, sub regimine a haliati ad communem usum fratrum ibi Deo famu- Iantium , semper illibata permaneant. Statuimus ut nemo ibi mortuum sepelire prohibeat, secundum quod beatus papa Gregorius , Agapito Urbis Veteris episeopo promulgat, salva justa consuetudine sui episcopi, et sanetae matris Ecclesiae. hem in hac eadem nostra decretali pagina sanci- sedem adeundi lilistram licentiam habeat, quatenus a Romano pontifice suae ordinationis et suortim fratrum honorem atque mandata suscipiat. Ilaec omnia quae infra terminos ejusdem parochiae conlinentur: ecclesia de Adrelo: ecclesia S. Saturnini, quae est super Ligerim ecclesia Sancti Petri de Monte Foleii , ei quidquid Roberius de Monte-Contorio Vindocinensi coenobio donavit, et ejus filius Ber-lrannus concessit ecclesia Sancti Joannis, quae est super Ligerinici neque etiam subdita piaedicto loco ecclesias , ubicunque Sint excommunicare, vel interdicere cuiquam liceat, nisi apertis pro culpis , et quas indocinensis abbas et fratres canonice ab ipsis episeopis admoniti emendare contempserint. Si ii iis vero contra illum beati Petri Focum pro aliquibus rebus causari voluerit, non ci abbas vel fratres
respondeant, antequa in Romanum politiscem consuli ierit, quia quidquid sine nostro vel successorum nostrorum judicio desinitti in uerit, sive distractum , irritum erit Praeterea nolum esse volumus sauciae Dei celesiae fidelibus, et huic nostrae con- si maiioni adnectenduin, quod Theo dericus Carnolensis episeopus, in cujus dioecesi sui radictum indoeinens monasterium situm noscitur, Clementis papae praesentiae suam transmiserit epistolam , rogans eum quatenus monasterium ipsum per illum sie sua eorroboretur auctoritate, ut nulli successo rum suorum post eum res hujus loci auferre vel uininus atque coiistituimus ut defuncto abbate praelati v nuere, vel ex communicare, seu interdicere, velis coenobii abbates monasteriorum videlicet Fructuariensis, remensis, S. Salva loris Taurinensis, S.
Michaelis Clusiui, et si alii religiosi in illis partibus suerint, in unu in conveniant, in quoriun Prinsanua fratres aliquem de congregatione ejusdemmia,easterii, si quidem idoneum reperire valeant. coniniunt consensu in abbatem sibi eligant. Quod si x suis nequiverint fratres huic regii uini congruum invenire , aliunde talem , vi sacri canones et monastica regula non contradicat, eligant qua- temis electio si bona suerit, a praedulis ahbali iiis Prolaetur, in vero illorum discreto inlicio repro-hetiar, a fratribus in congruam personam transimil-
te: ur. Deni lite hoc ordine et hae ea itela eiectus id talem aliquam in ipso loco exercere liceret, seu quolibet modo rectorem lue vel ratres molestam aut inquietate auderet, quod Clemens papa benigne
annuit, et nos nostra auctoritate dignum annuero
censuimus. Si quis aulem violator hujus nostri praecepti exstiterit, nisi resipuerit, et Romanaea etesiae saliSsecerit, sciat se apostolica auctoritate pert,etuo anathemate pereulsum , alque a corpore sanctae eclesiae divisum , diaboloque eum impiis duum qui vero conservator et obediens huie nostrae confirmationi et apostolicae auctoritati fuerit, beneilietione et gratia inniliolentis Dei perfruatur. et inter prospera humilis, et inter adversa maneat seeurils, et divina miserieordia munitus valeat per
359쪽
beatuni Petrii in eoelestia regna intrare, et eum Clui si in aeternum gaudere.
Scriptum per manus elaviani seriniarii et notarii sacri palatii in mense Aprili, indici. xiv. LX tu. Epistola Gregorii VII ad monachos conchenaea ιFigiaeenses. - Abbatiam Figiaeenaem ι unitetis conchensi, ut unus deinceps esse utriusquemωιasterii Pater.
GRxcoaris episcopus, servus servoruin Dei dile-eiis in Christo fratribus in Conchensi et Figiacensi monasterio habitantibus, salutem et apostoli eam benedictionem.
In discussione negotii vestri ill8hdiu multumque
laborantes intelleximus Figiacensem locum subesse debere monasterio Conchensi et cohaerere sibi sicut capiti membrum , secundum dispositionem eorum qui eadem loca constrii xeruiit. Verum quia uterque abbas auctoritate et praecepto apostolicae sedis ordinationem suscepit, paci et concordiae utrinque providentes adjudicavimus ut ambo loca illa his lite ordinatis rogantur abbatibiis eo videlicet pacto ut si Stephanus abbas Conchensis prius obierit, Ayraldus Figiacensis sibi succedat, et lam ipse quam monachi Figiacenses caput suum conchense monasteritim deinceps recognoscant et sicut uesabbati subdendi sunt, ita uni professionem monasterio, videlicet Conchensi laetant. Quod si Figiacensis prius decesserit, nihilominus adjudicavimus Figiacensem eccleς iam Conchensi monasterio in perpetuum uniri, atque sopita omni lite et controversia, uni duntaxat abhali, scilicet Conchensi per omnia subdi sitque hoc perpetua Mabilitate sirnium et inconvulsum ut eo defuncto, videlicet qui nunc est Figiacensis, Conchensis abbas a communi congregatione eligatur, et utrique loco praesit secundum regulam S. Benedicti Admonemus itaque et apostolica auctoritate interdicimus ut contra hujus desinitionis Diiorem nullus agat seu in aliquo contraire praesumat et sicut salubriter et discreto provisum fit, permariore permitiali l8 j. Si vero aliquis quod non speramus desinitioni nostrae contraire tentaverit, si abbas, vel episeopus est proprii ordinis perieulo subjacebit si vero monachus , laicusve suem, absque dubio excommuilicabitur.
Datum Romae vi Idus dantiarii anno x pontificatus domni papae Gregorii Vll, anno videlicet Ominicae incarnat l08l, indictione vir.
Gregorii VII epistola ad omne fideles. - Demonis aιru se in malis ideo rersari quod noli Ecclesium in servitutem redigi.
nibus in Christo fidelibus apostolicam sedem revera diligentibus, salutem et apostolicam benedictioiti m. Pervenit fratres charissimi, pervenit ut aestimamus, ad notitiam Vestram, quia nostro tempore innovatum est, quod in Psalmista inquirendo dieitur: Puare fremuerunt gentes, e populi meditaι sunt
inania Astiterunt reges terra', e prine ima conrenerunt in unum adrersus Dominum et adrersus Christum ejus Psal. iv l . Principes enim gentium et principes sacerdotum cum magna multitudine tonvenerunt in unum adversus Cliris tum omnipotentis Dei Filium et adversus apostolii in eius Petrum vi Christianam religionem exstinguerent, ei a reli cam pravitatem propagarent. Sed Deo miserante. illos qui considunt in Domino, nullo terrore nullaque credulitate, vel mundanae gloriae promissione ad suam. potuerunt essectere impietatem. Pro nulla ilippe alia qualibet actione eonira nos iniqua conspiran in manus erexerunt, nisi quia perieulum sanctae Ecclesiis noluimus silentio praeterire, et his restium usi qu eaindem sponsam Dei non erit seunt in servitutem rei igere. In omnibus enim terris licet etiam pauperculis mulieribus suae patriae lege suaque voluntate vi m accipere legitime saneue vero Ecclesiae, quae est sponsa Dei et mater nostra non licet, secundum impiorum votum et detestabilem consuetudinem divina lege propriaque voluntate suo sponso legaliter terris adhaerere. Non enim pali debemus ut lilii sanctae Ecclesiae haereticis adulteris et invasoribus.
quasi patribus subjiciantur atque ab eis elui adulterina infamia notentur. Hinc multa, diversa pericula et inaudita crudelitatis scelera qualiter sint exorta, a nostris legatis luce clarius veraque relaiione potestis addiscere et si revera doletis et eoi - , tristamini de uitia Christianae religionis et onfusione, eique vultis manum praebere adjutorii intrinsecus eri lacli dolore, ab eisdem instrui sa- sit 8 Itiro ea agam narrat anonymus qui Bistoriam Figiacencis monasterii scripsit, naturio editam. t. liuiscella v. p. 298 in cujus sine ait: Post Lau- lardum illermiis iaco successit qui in expugnandis inimicis diu victoriosus exstitit uic de Simonia accusatus quae pestis jam per ultimum pa-yam laeonem suerat declarata, ei per Gregorium Vilrjus successorem valde insecuta quamvis invitus abbatiam dimisii et pastor legitimo introducendoloeum vacuum reliquit Monachi vero Fiacenses a balem legitimum domnum Hugonem Cluniacensem eligentes admonitoriani Conchenses ut abieci mo Simoniaco, more sollio subderentur illoriim abbati legitimo. At illi indis' ait non solum non sunt
eniendati sed multa facieines plura mendacia invenientes caput in caudam caudamque in caput erigere conantes, in tantum sunt priorati, ut more dudae osculo tradi et a proprio monasterio iacenses diei secerint, et irardum iacensem abbatem. eui subditi auctoritate apostolica sustrant, contrario
lius Christianitatis rituni a se proiecerint. sit 8' In concilio Narbonensi anno loes celebrato. haec controversia denuo agitati, ita definita tuit ut uterque locus cardinalein . id est proprium ah-batem haberet. Vide inL Llrbani t ea de re lit-
360쪽
EPISTOL E EXTRA REGISTRUM VAGANTES. Ilo
beato Petro delissimi Domitilio displirent, armavi eontra nos membra sua. ei inter primos domus ejus unusquisque in suo ordine annumerati, qui nullo terrore nullaque temporalium rerum prcinissione potuerunt in aliquo ab ejus fidelitate et defensione avelli, et a gremio S. matris Ecclesiae separari. Sed quia, sicut novit v stra fraternitas, licet indigno et peccatori divinitus per prophetam dicitur Super montem excelsum Isa. Lvir, T , et reli tua et iterum Clama, ne erasea Ha .Lviis, in velim, nolim, omni postposita verecundia,
timore quoque vel alicujus letren amore, evange- Iiro elamo clamo et iterum clamo et annuntio v
bis quia Christiana religio et vera fides, quam Filius
Dei de coelo veniens per patres nostros nos oeuit in Raecularem versa pravam consuetudinem, heu lut omnia in contrariis in verteret. l. eo in nos, imo
in apostoli eam sedem tanta seeit, quanta sator a tempore Constantini Magni imperatoris nequivit. Nee valde mirum inui quanto plus tempus appropinquat, tanto amplius Christianam religionem exstinguere decertat. Nune aulem, Daires mei charissimi, diligenter quae vobis dico, audite. Omnes qui
in toto orbe Christiano censentur nomine, et Christia inam de vere cognoscunt, seiunt et redunt linatum Petrum, apostolorum principem, sis omni lim Christianorum Patrem, et primum post Christum pastorem, anetamque Romanam Ecclesiam omnium Ecclesiarum matrem et magistram. Si ergo hoc creditis, et indubitanter tenetis, rogo vos et prae-
pro dolor ad nihilum pene devenit, et immutato 'cipio ego qualiscunque si aler et indignus magister
ester, per omnipotentem Deum adjuvat et suc- eurrite praedicto patri vestro et matri, si per eos absolutionem omnium precatorum, et benedictionem atque gratiam in o saeculo et in laturo habere desideratis. Omnipotens Deus, a quo bona eum cia proeedunt, mentem vestram semper illuminet, eamque sua dilectione ac proximi secundet, ut mereamini praelatii in Patrem vestrum et Matrem reris devotione debitores vobis sacere, et ad eorum s cietatem, sine verecundia pervenire. Amen.
Glegorii VII pririlegium pro ecclesia S. Sophiae Be
GREGORII episcopus, Servus servorem Dornini.
MADLi.vo dilecto nostro in Christo filio, et abbati venerabili coenobi almae et coaeternae om. Patri Sophiae, intra Beneventum in loco nii neupato Urbo vetere exstructi, suisque successoribus regulariter in eodem coenobio promovendis in perpetuum. Cum ossicium sit apostolicum omnium celesiarum Domini utilitatibiis, in quantum possibilitas datur, salubriter providere, cultui tamen venerabilium locorum, atque Domino devote militantium, propensiorem curam piae sollieitudinis indeficienti vigilantia debemus adhibere Quoeirca excellenti sim fili, quia sanetae devotionis assectu petiisti a antiqii eolore cecidit non solum in diaboli, verum etiam in Iudaeorum Saracenorum atque paganorum derisionem. Illi enim leges suas, licet o temporeat nullam animarum salutem utiles, nulli mite mira eulis, sicut lex nostra aeterni regis frequenti altestatione elarisseatas et corroboratas, prout eredunt, oi
Rervant. Nos autem saeculi inebriali amore ut vana
decepti ambitione. Omni religione et honestate cupiditati atque superbiae postpositis, ex leges et quasi latui videmur; quia praesentis vitae et niturae salutem et honorem stetit patres nostri non habemus. nee etiam sicut oportet speramus. Et si sunt aliqui, licet rarissimi, qui Deum timeant, pro se uiuunquo. non pro communi fratrum salute decertant prompta voluntate. Qui vel quot sunt, qui pro timore, vel amore omnipotentis Dei, in qu ririmus, moremur ι sumus .lcι. VII, 28ὶ lanitim desudent, vel usque ad mortem laborent quantum saeculares milites pro
dominis sitis, vel etiam pro amicis et subditis lacte multa millia hominum saecularium pro dominis suis quotidie cumant in montem pro caelesti vero Deo
et Redemptore nostro non solum in mortem non Curri ni Verinia etiaminii orumdam hominum inimicitias subire contemnunt. Et si sunt aliqui, simo Deo miserante, sunt licet perpaucissimi, qui in faciem impiis usque ad mortem resistere pro amore Christianae legis eontendunt; non solum a fratrihus, ut dignum est, non adjuvantur, sed etiam imprudentes et minus discreti ut dementes habentur. Si, quia D nobis ut praelatum monasterium tuum sub post haec ei his similia specialiter imminent nobis, ut v bis indicemus, quatenus, Deo largiente, et vitiato simus a cordibus fratrum avellere, et virtutes in eis
plantaris, rogamus et obsecramus in Domino Iesu. qui nos sita inorte redemit, ut tribulationes et anguis
stias quas patimii ab inimicis Christianae religionis, eur et qualiter patiamur, diligenter investigando intelligatis. Ex quo enim dispositionc divina mater Ecclesia in throno apostolico me valde indignum et Deo est invitum collocavit summopere pocuravi ut sancia Ecclesia spo is Dei Domina et mater nostra ad proprium rediens decus, libera et casia. Heautolica permaneret. Sed quia hosti anil Ilio haeclleae defensionis tutela admitteremus atque susei- peremus, et in eadem ecclesia, quidquid moderno tempore juste habere videtur aut in laturo etiam poterit acquirere tempore per nostri privilegii paginam confirmaremus petilionibus tuis libenter ad moduni annuimus, quandoquidem justis postulationibus facilis debetur assensus et piis desideriis promptus pro posse asseclus. Unde per hujus nostrae constitutionis decretum et apostolicae liberalitatis edictum secundum praedecessorum nostrorum Pi vilegia, praenominato monasterio S. Sophiae virginis, tibique praenominato amande sili tuisque sit Gessoribus regii lariter justeque promovendis, concedimus et consima anius atque in